Translate

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Περιοδικό notationes Kαλοκαίρι - Φθινόπωρο 2020. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Περιοδικό notationes Kαλοκαίρι - Φθινόπωρο 2020. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Παρασκευή 7 Αυγούστου 2020

Μπεατρίζ Χάουσνερ /// Δύο ποιήματα



Μετάφραση Χριστίνα Λιναρδάκη



΄ Αντρας ,γυναίκα , μηχάνημα

Όταν άντρας πλησιάζει το μηχάνημα 
φαντάζεται γυναίκα καμωμένη από τετράγωνα
και ψηφία, το στόμα της άφωνο και υγρό.

Εμφανίζονται αστέρια. Τα κλειδιά πολλαπλασιάζουν την καμπύλη
σε ένα άηχο σύμπαν όπου άντρας
μουρμουρίζει τον τόνο του πόθου αιφνίδιο και ανήσυχο.

Μιλώντας σε ξένες γλώσσες σκάβει
ένα νέο θεμέλιο για τον πύργο της Βαβέλ
ενώ οι στρατο΄θ του αφήνουν την πατρίδα πίσω.

Όταν γυναίκα πλησιάζει το μηχάνημα η αγάπη της
οπισθοχωρεί μέσα σε πρίζες όπου ζει ξέφρενα με θόρυβο
Τρελή βασίλισσα μέλισσα χρησιμοποιεί μηχάνημα και φαντάζεται

τα φρούτα της αργά να μεταμορφώνονται σε κέικ και άλλες λιχουδιές
που κόβει στα τέσσερα σαν ατελείωτο σώμα ωμής σάρκας. Αιχμάλωτη των λειτουργιών του γυναίκα

απολαμβάνει την αποτελεσματικότητα του μηχανήματος , γιορτάζει
ρουφηχτούς θορύβους του μηχανικού της συντρόφου
καθώς ταξιδεύουν στο διαστελλόμενο σύμπαν του σπιτιού της.

Όταν μηχάνημα πλησιάζει άντρα και γυναίκα,
υποκείμενα  ασυμφωνίας, περιφέρεται χαμένο γρονθοκοπώντας 
τον θυμό του σε πλαστικές επιφάνειες, ουρλιάζοντας παράπονα

στα ασύρματα όργανά του που αντικαθιστούν την παιδική ηλικία
με τη μελαγχολία  σκοτεινών οιωνών αέναα
μέταλλα που εκρήγνυνται τη νύχτα. Κλαίει 
λαχταρώντας εκείνη την πρώτη ευτυχία, την εντυπωσιακή 
στιγμή που εμπεριέχεται στα τρανταχτά γέλια μανάδων
και πατεράδων  καθώς παίζουν στην πρώτη χώρα της ευτυχίας.


***


Απ΄ αυτή την καρδιά


Για τη μητέρα μου, Σουζάννα Γουάλντ


Απ΄ αυτή την καρδιά εγώ, η Μπεατρίζ Χάουσνερ,

σου λέω : βλέπω  το λουλούδι
που ανθίζει πίσω απ΄το δέρμα όπου οι 
λιγοστοί άνθρωποί μου περπατούν με έντομα
και θηλαστικά μεγάλα και μικρά.

Το παράξενο κατεβαίνει  από 
εκείνα τα συζευγμένα μάτια τα μηχανικά
και γυαλιστερά σαν μύγας καθώς το υγρό
απ΄τη βελόνα με στέλνει
στον μικρό θάνατό μου.

Είναι βαθύ αυτό το όνειρο και  φτιαγμένο 
από μεταξωτά φύλλα σχισμένα από  αιχμηρά 
αντικείμενα που τρυπούν τη μήτρα 
μέχρι τον πρώτο σπόρο απ΄τον οποίο τα ποτάμια
και τα ρέματα που θρέφουν την καρδιά
γεννιούνται κάθε μήνα μετά σταματούν.

****

Η ράφτρα και η ζωντανή κούκλα, Βακχικόν 2019
Μετάφραση Χριστίνα Λιναρδάκη, Πρόλογος: Mικαέλ Λεβί
Ανθολόγηση για το Varelaki Ασημίνα Ξηρογιάννη

****


Τετάρτη 5 Αυγούστου 2020

Γεωργία Μακρογιώργου //// ΤΕΣΣΕΡΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ





Ποδηλάτης

Φλέγεται του ποδηλάτη η ονειροπαγίδα.
Πλημμυρισμένη η διαδρομή
Το ποδήλατο στον φράκτη
κι αυτός πιασμένος από κόκκινο μπαλόνι
πλησιάζει τον ήλιο επικίνδυνα.


Αίνιγμα

Μέρα- νύχτα παίζεται
το αίνιγμα της σφίγγας
σε θέατρο σκιών.

Οι ήρωες το πρωί
τετράποδα σε κλουβί
καταναλώνουν όνειρα
για να μεγαλώσουν.

Το μεσημέρι δίποδα
σε αποθήκες
μπαινοβγαίνουν
μαζεύοντας κτερίσματα.

Το βράδυ με μπαστούνι
σε σπίτι έρημο
ανάβουν καντήλι
με το δικό τους λάδι.

Ουτοπία

Την άνοιξη τα λουλούδια 
την  ουτοπία τραγουδούν 
με συνέπειες αναπάντεχες.
Τα σκιάχτρα χορεύουνε
με τους τρελούς,
οι λογικοί πετρώνουν.

Μετά τη θύελλα

Πανσέδες
σε γλάστρα κεραμοπλαστικής
με φόντο τη θάλασσα

Μετά τη θύελλα ο πίνακας
εκτέθηκε σε μουσείο 
ξεριζωμένων.


****

Το φως όταν μεταφυτεύεται ,Βακχικόν ,Αθήνα 2019
Επιλογή για το Varelaki : Aσημίνα Ξηρογιάννη
Ο πίνακας είναι παρμένος από εδώ

Τρίτη 4 Αυγούστου 2020

ΤΣΑΡΛΣ ΜΠΟΥΚΟΒΣΚΙ /// ΠΟΙΗΜΑΤΑ







δικιά μου 

Ξαπλώνει σαν βόδι.
Νιώθω το τεράστιο αδειο βουνό
στο κεφάλι της
μα είναι ζωντανή.Χασμουριέται και 
ξύνει τη μύτη της και 
ανεβάζει τα σκεπάσματα.
Θα τη φιλήσω σε λίγο για καληνύχτα
και θα κοιμηθούμε.
Και πέρα μακριά είναι η Σκοτία
και κάτω άπ΄το έδαφος 
τρέχουν τρωκτικά.
Ακούω μηχανές μες στη νύχτα
κι ένα λευκό χέρι στροβιλίζεται
στον ουρανό:
καληνύχτα, αγαπημένη, καληνύχτα.

***

Κάρσον ΜακΚάλλερς

πέθανε από αλκοολισμό
τυλιγμένη σε μια κουβέρτα
στο κατάστρωμα
ενός υπερατλαντικού 
ατμόπλοιου

όλα τα βιβλία της με θέμα την 
τρομακτική μοναξιά

όλα τα βιβλία της για
τη σκληρότητα
του άκαρδου εραστή

ήταν τα μόνα που απέμειναν 
από εκείνη

όταν ο ταξιδιώτης που βόλταρε 
ανακάλυψε το κορμί της

ειδοποίησε τον καπετάνιο

και την ξαποστείλανε 
κάπου αλλού
πάνω στο πλοίο

όσο όλα τα υπόλοιπα
συνέχιζαν 
όπως 
τα είχε γράψει.

***

ερωτικό ποίημα

πουθενά και μισή
στον ετοιμόρροπο 
πύργο
άσε τα σκουλήκια να πάρουν 
τη δόξα

σκοτεινά  
μες στο σκοτάδι

το τελευταίο τζογάρισμα
χαμένο

ψάχνοντας 
για

τη σιωπή
των οστών


***


μια απάντηση σε μια δήθεν κριτικό


μια κυρία μπορεί να γνωρίσει έναν άντρα
χάρη στον τρόπο που αυτός γράφει
και σύντομα η κυρία μπορεί να προτείνει
έναν άλλο τρόπο γραφής.

μα αν ο άντρας αγαπά την κυρία
θα συνεχίσει να γράφει με τον τρόπο που το κάνει
κι αν ο άντρας αγαπά το ποίημα
θα συνεχίσει να γράφει με τον τρόπο που πρέπει

κι αν ο άντρας αγαπά την κυρία και το ποίημα
ξέρει τι πάει να πει αγάπη
δυο φορές όσο το ξέρει κάθε άλλος άντρας

ξέρω τι πάει να πει αγάπη.
το ποίημα αυτό υπάρχει για να το πει στην κυρία.


***

απόψε

« τα ποιήματά σου για τα κορίτσια θα υπάρχουν ακόμα και σε
50 χρόνια από τώρα όταν τα κορίτσια θα έχουν φύγει »
μου λέει στο τηλέφωνο ο εκδότης μου.

αγαπητέ εκδότη:
φαίνεται πως τα κορίτσια έχουν φύγει 
ήδη

ξέρω τι εννοείς
δώσε μου όμως μια ολοζώντανη γυναίκα 
απόψε
που να έρχεται προς το μέρος μου

και πάρε όλα τα ποιήματα

τα καλά
τα κακά
ή οποιοδήποτε μπορεί να γράψω
μετά απ΄αυτό εδώ.

εγώ ξέρω τι εννοείς.

εσύ ξέρεις τι εννοώ;

***


2η οδός , κοντά στο Χόλλιστερ , στη Σάντα Μόνικα

η κόρη μου είναι 13 ετών
και τις προάλλες το μεσημέρι
έφτασα με τ΄αμάξι στην αυλή της για να την πάρω 
να πάμε για φαγητό
και μια όμορφη γυναίκα
καθόταν στη βεράντα
και σκέφτηκα, ε λοιπόν,θα σηκωθεί
και θα πει στη Μαρίνα πως
έχω ερθει.
και η όμορφη γυναίκα σηκώθηκε
και περπάτησε προς το μέρος μου.
ήταν η κόρη μου.
είπε « Γεια!»
εγώ απάντησα λες κι όλα ήταν
συνηθισμένα και φύγαμε με τ΄αμάξι 
παρέα.


Από το βιβλίο ΤΣΑΡΛΣ  ΜΠΟΥΚΟΒΣΚΙ / ΓΙΑ ΤΟΝ ΈΡΩΤΑ , Πατάκης, Αθήνα , Iούλιος 2019 , 
Mετάφραση Γιώργος Λαμπράκος

Επιλογή ποιημάτων : Ασημίνα Ξηρογιάννη






Η φωτό είναι παρμένη από εδώ

ΓΙΩΡΓΟΣ ΓΚΑΝΕΛΗΣ /// ΤΡΙΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ







TO KHTOΣ ΤΗΣ ΝΥΧΤΑΣ



Περί τα τέλη του φωτός
έκλεισα τα παντζούρια
η νύχτα δε μεγαλώνει
είναι πια έτοιμο θηρίο

Η λύπη μονάχα αυξάνει
κοτζάμ σιδηρόδρομος
κι ακόμη είναι έντεκα

Κι αν δεις τις παρενθέσεις
που πέταξα στο πάτωμα
ο φόβος φταίει-άκουσε
έτσι εγώ ξαλαφρώνω


***


ΚΡΙΣΗ ΗΛΙΚΙΑΣ


Δεν αντέχω άλλο μουγκρητό
εντός μου ψήνεται το τέρας
τρίποδο και εξαδάκτυλο
ας πάει κάποιος να του πει
ότι τέρμα οι παρεξηγήσεις

Άλλωστε πια μεγαλώσαμε 
για να είμαστε τόσο εγωιστές


***


ΕΝΙΟΤΕ ΤΥΧΕΡΟΙ

Ευτυχώς που λύσαμε 
τον γόρδιο δεσμό
και φράξαμε την άβυσσο

Φαντάζεστε να καπνίζαμε
κάτι στριφτά σύννεφα
να βοσκάμε την άνοιξη 
σε ξυρισμένα λιβάδια
να τρώγαμε την αθανασία
χωρίς αλατοπίπερο

Ευτυχώς πεθάναμε νέοι
κι επομένως καθαροί

Από Το ημιτελές τελεσίγραφο , στίξις  , Ιούνιος 2020
Επιλογή ποιημάτων : Ασημίνα Ξηρογιάννη

***

Ο πίνακας είναι του Wislow Homer: “Moonlight” και είναι παρμένος από εδώ