Πέτρος Μιχάλης (εκδότης)
Ανδρέας
Γαλανάκης,
Τα επιπόλαια της καθημερινότητας ,Δοκίμιο, Αω Εκδόσεις.
Γιώργος
Παππάς , Ημερολόγιον Πολέμου -Κατοχής -Απελευθερώσεως
1940-1944,(Ιστορία)- Εκδόσεις Πατάκη
Μιχάλης
Κατσαρός, Μείζονα Ποιητικά, Ποίηση – Εκδόσεις Τόπος
***
Xρυσοξένη Προκοπάκη (συγγραφέας –εκδότης)
Hugo
Horiot, Ο αυτοκράτορας είμαι εγώ
(Ένα παιδί με αυτισμό αφηγείται) Εκδόσεις Στίξις. Πρόκειται για ένα
βιβλίο-μαρτυρία από ένα παιδί με αυτισμό Άσπεργκερ για το πώς βλέπει τον κόσμο
όλων εμάς των "φυσιολογικών".
Μασάντου ντε Ασσίς, Ο φρενίατρος, Εκδόσεις Αλεξάνδρεια,
Πρόκειται για μια προσέγγιση της τρέλας
με τρόπο ευφυή και με χιούμορ.
Sergi Pamies, Τραγούδια του έρωτα και της βροχής, Εκδόσεις Πάπυρο,
2013 Διηγήματα με ρυθμό, έξυπνες και πρωτότυπες ιδέες, ιδιαίτερο χιούμορ
***
Λαμπριάννα Οικονόμου (μεταφράστρια-ποιήτρια- εκδότρια)
Τζορτζ Όπεν: «Περί πληθείναι» [On Being Numerous], μετάφραση –
επίμετρο: Ιωνάθαν Μπεργκ, Εκδόσεις Γαβριηλίδης, 2003
Η βραβευμένη με Πούλιτζερ ποιητική συλλογή
του Όπεν, «Περί πληθείναι», είναι το θαυμάσιο αποτέλεσμα μιας σύνθεσης: της
καλλιτεχνικής και πολιτικής ταυτότητας αυτού του σπουδαίου Αμερικανού ποιητή.
Με σύνταξη στιβαρή, ελλειπτική, με στίχο απελευθερωμένο από τα παραδοσιακά
δεσμά της γραμματικής και της στίξης, ο Όπεν αναδεικνύει το περιεχόμενο των
ποιημάτων του που πραγματεύονται τη διατήρησης της ατομικής υπόστασης κατά τη
συμπλοκή-σύμπραξη με το συλλογικό μόρφωμα.
[...] να ορίσουμε/ τον άνθρωπο πέρα από
κάθε αναφορά στη σωτηρία/ των εξαθλιωμένων, να επιλύσουμε/ ολόκληρες πόλεις/
πριν μπορέσουμε ν’ αντικρίσουμε/ πάλι/ λιβάδια και δάση [...]
[...] έπρεπε να γράψω, όχι για τη βροχή/
μιας μέρας του 19ου αιώνα, αλλά για τα σωματίδια/ στον αέρα, τη σκόνη/ ακόμη
απαράλλαχτα./ Τι είπαμε; Τι κάναμε;/ Πυκνώσαμε τον αέρα; [...] (απόσπασμα από
την έκδοση)
*
Τζόζεφ Κόνραντ: «Ένα προκεχωρημένο
φυλάκιο της προόδου» [An Outpost of Progress], μετάφραση - επίμετρο:
Γιώργος Λαμπράκος, Εκδόσεις Οκτώ, 2013.
Στην ιστορία των δύο Ευρωπαίων αποικιοκρατών
που αδυνατούν να προσαρμοστούν σε έναν εμπορικό σταθμό της κεντρικής Αφρικής, ο
Κόνραντ τοποθετείται ενάντια στον κοινωνικό δαρβινισμό, ασκώντας κριτική στην
απολυταρχική ευρωπαϊκή μοναρχία· στη νουβέλα αυτή, ο Κόνραντ με στοχαστική
λιτότητα και αφηγηματική ακρίβεια κοινωνεί τις θέσεις του για το πώς ο «δυτικός
πολιτισμός» εισβάλλει στις ατομικές συνειδήσεις και τις εξουσιάζει.
[...] «Και τώρα, απαλλαγμένοι από την
τρυφερή φροντίδα των ανδρών με τις γραφίδες στα αυτιά ή με το χρυσό σιρίτι στα
μανίκια, έμοιαζαν με εκείνους τους ισοβίτες που, αφότου ελευθερώνονται ύστερα
από πολλά χρόνια, δεν ξέρουν τι να κάνουν την ελευθερία τους». (απόσπασμα από
την έκδοση)
Ζακ Ρανσιέρ: «Δυσφορία στην
αισθητική» [Malaise dans l’esthetique], πρόλογος - μετάφραση – επίμετρο:
Θωμάς Συμεωνίδης, Εκδόσεις Εκκρεμές, 2018.
Ο Ρανσιέρ προσεγγίζει την έννοια της
αισθητικής ως σύστημα σκέψης, ως αντιπαράθεση (στα έργα των Λυοτάρ, Μπαντιού,
Αντόρνο), ως ιστορικό καθεστώς απέναντι στις καλλιτεχνικές πρακτικές. Το
δοκίμιο αυτό αποτελεί σημαντική συνεισφορά στο πεδίο της αισθητικής, καθότι ο
Ρανσιέρ υφαίνει αρμούς της αισθητικής με την ηθική και την πολιτική, με στόχο
την αυτονόμηση της αισθητικής λειτουργίας και επομένως τη θωράκισή της από την
αδράνεια που μπορεί να της επιφέρουν τα ηθικά και πολιτικά αιτήματα μιας
δεδομένης ιστορικής στιγμής.
[...] Η ελεύθερη συμφωνία της νόησης και
της φαντασίας είναι ήδη από μόνη της διαφωνία ή διχογνωμία. Δεν είναι αναγκαίο
να τρέχουμε να γυρεύουμε στην υψηλή εμπειρία του μεγέθους της δύναμης ή του
φόβου την ασυμφωνία μεταξύ της σκέψης και του αισθητού ή το παιχνίδι έλξης και
απώθησης που θεμελιώνει η μοντέρνα ριζοσπαστικότητα της τέχνης. Η εμπειρία του
ωραίου [...] χαρακτηρίζεται ήδη από τον διπλό δεσμό της έλξης και της απώθησης.
Συνιστά ήδη την ένταση ανάμεσα στους αντιτιθέμενους όρους της γοητείας που
έλκει και του σεβασμού που απωθεί. (απόσπασμα από την έκδοση
***
Αγγέλα
Γαβρίλη (Συγγραφέας – Εκδότρια)
Naomi Novik, Η καρδιά του σκοτεινού δάσους, εκδόσεις
SELINI, Μετάφραση: Θωμάς Μαστακούρης
Η Αμερικανίδα συγγραφέας
πολωνικής καταγωγής χρησιμοποιώντας ως υλικό τα πολωνικά παραμύθια, τους μύθους
της Μπάμπα Γιάγκα, αλλά και τους προφανώς αγαπημένους της Τόλκιν και Ούρσουλα
Λε Γκεν, καταφέρνει να δημιουργήσει μία δική της ιστορία μαγείας και φαντασίας,
που είναι όμως ταυτόχρονα και ένα σύγχρονο μυθιστόρημα, μακριά από ευκολίες και
στερεότυπα: ένα μυθιστόρημα που δίχως αμφιβολία θα γίνει κλασικό. Οι βραβεύσεις
του με σημαντικά βραβεία και οι διακρίσεις του το αποδεικνύουν.
Leo Perutz, Ο
Μαιτρ της Δευτέρας Παρουσίας, εκδόσεις
ΚΙΧΛΗ, Μετάφραση: Ρόζα Ιωαννίδου
Ο Λέο Πέρουτς είναι ένας
γερμανόφωνος συγγραφέας εβραϊκής καταγωγής σε εκείνη την ιδιαίτερη και με τόσο
ισχυρή φωνή γενιά καλλιτεχνών και διανοούμενων του Μεσοπολέμου. Διατηρώντας σε
όλο το κείμενο τη φόρμα του μυστηρίου που συνεχώς γίνεται και πιο σκοτεινό,
δημιουργεί ένα εξαιρετικό ψυχολογικό μυθιστόρημα για τη ζωή και τις επιλογές
που κάνει κάποιος στη διάρκειά της και τις συνέπειές τους, για την ανθρώπινη
ψυχοσύνθεση που μόνο την επιφάνειά της δυνάμεθα να αντιληφθούμε, αλλά και για
τη δημιουργία και την τέχνη.
Αγγελική Ράδου, Οι
Μάγισσες, εκδόσεις Αρχέτυπο
Δεκαπέντε ξεχωριστές γυναίκες
που διέσχισαν τη γραμμή ανάμεσα στο φως και το σκοτάδι. Υπαρκτά πρόσωπα που
όμως πέρασαν στα όρια του μύθου ή της λαϊκής φαντασίας, λόγω της ιδιότητας ή
της κατηγορίας, της μάγισσας. Και πέρα από την ιστορική έρευνα, η Αγγελική
Ράδου αποτύπωσε τα πορτρέτα τους και με τη δική της συγγραφική φαντασία,
δημιουργώντας ένα πρωτότυπο, καλοδουλεμένο και εξαιρετικά ενδιαφέρον υβρίδιο
μύθου και πραγματικότητα
***
Ασημίνα Ξηρογιάννη (συγγραφέας- φιλόλογος-θεατρολόγος)
Κυριάκος
Μαργαρίτης ,Κρόνακα, Εκδόσεις
‘Ικαρος
Είναι δηλωμένο ως«
μυθιστόρημα».«Μυθιστόρημα» όμως δεν είναι, με την τρέχουσα τουλάχιστον έννοια
του όρου. Είναι μια μεγάλη σύνθεση με ποιητικότητα στα σημεία που έχει ως
κεντρικό ήρωα τον Αρσένιο Θησέα που αυτοαποκαλείται «υπαρξιακός ντεντέκτιβ» και
που μας ταξιδεύει με έναν ιδιότυπο τρόπο στην ιστορία της Κύπρου, στην ιστορία
του πολύπαθου αυτού τόπου, αλλά και των ανθρώπων του. Και το ταξίδι που μας
επιφυλάσσει ο συγγραφέας είναι μεγάλο και χορταστικό, όχι επιφανειακό. Όμως
συνυφασμένο με τη στόφα ενός λαού, με τα πάθη της Κύπρου, με την ιστορία ,την
λαογραφία, την μυθολογία της. Όλα αυτά τα στοιχεία τα «δένει» ο Μαργαρίτης
μαγικά σκάβοντας στο παρελθόν και έχοντας επίγνωση του πόσο όμορφο είναι να
τιμά κανείς τις ρίζες του
Πάτρικ
Χάμιλτον ,Οι σκλάβοι της μοναξιάς ,Εκδόσεις Στερέωμα
Δεν πρόκειται για εύκολο ανάγνωσμα, αλλά
για ένα καλοδουλεμένο και καλοσχεδιασμένο μυθιστόρημα, με πολλές ανατροπές
στην πορεία, που αρχικά δεν τις φαντάζεται ο αναγνώστης. Ένα βιβλίο που δεν
έχει διδακτικό τόνο, κι όμως διδάσκει. Ένα δυνατό βιβλίο για το ψηλάφισμα
της ανθρώπινης ψυχολογίας πιο πολύ, αλλά και την αγριότητα της ζωής.
****
