Translate

Τρίτη, 15 Μαΐου 2018

ΣΟΦΙΑ ΚΟΥΚΟΥΛΑ /// ΠΟΙΗΜΑΤΑ




Πορτρέτο

Πρωινά ατελέσφορα
Δεν φιλοξενώ τα σκόρπια όνειρα. 
Φιλοτεχνώ τα ορισμένα. 
Συμφωνία έγκλειστη εκλείσθη. 
Μεσημέρια μισοσκότεινα. 
Συντάσσω δυο τρεις επιστολές αποχαιρετιστήριες. 
Ιεροτελεστία τελευταία τελέστηκε.
Απογεύματα επισκεπτηρίου. 
Καταγράφω τους καθρέφτες που έσπασα.
Ψάχνω ειδικώς τα πιο μικρά κομμάτια. 
Ένα μάτι κόκκινο.
Μισά χείλη.
Σκαμμένο αριστερό πάνω δέρμα. 
Πορτρέτο άνισο. 
Το κορνιζάρω στο σαλόνι. 
Υδρόβια πουλιά στέκονται μπροστά του και το παρατηρούν. 
Τις νύχτες που αναζητούν τροφή στα μουσκεμένα όνειρά μου. 
Τα μάτια κλείνω. 
Όρθια.
Πριν κοιμηθώ. 
Ξαπλωτή.
Βλέπω εμένα να βουτάω στη θάλασσα μαζί τους
Βλέπω εμένα να βουτάω.
Βλέπω εμένα.

***

Ωραιότερο δεν άκουσα ποτέ 


Σου έχω μιλήσει ποτέ για τις σιωπές; 
Για τις σιωπές που κρύβονται στους ιριδίζοντες ουρανούς. 
Κάνοντας κουπί σε μια βάρκα που μεθάει.
Καθώς τα κύματα χαϊδεύουν το γυμνό της δέρμα. 
Σου έχω μιλήσει;
Σου έχω ψιθυρίσει ποτέ για τα δυο μαύρα πουλιά; 
Αυτά που πήραν τη σκοτεινιά πίσω από εκείνα τα βουνά.
Δυο ζωγραφισμένα και πλατιά μι σε παλέτα που σουρούπωνε. 
Σαν τα σύννεφα αγκάλιαζαν την ευστοχία του αναπάντεχου.
Σου έχω ψιθυρίσει; 
Σου έχω φωνάξει ποτέ από μακριά; 
Παίζοντας παιγνίδια με ήχους και Πινακωτές. 
Πίσω από τα βράχια παρέα με κάτι ψάρια και δυο αλήθειες. 
Που βρήκαν την ομορφιά της ησυχίας. 
Σαν τον κόκκο της άμμου που συνάντησε το άλλο του μισό. 
Σου έχω φωνάξει; 
Όχι. 
Δεν σου έχω μιλήσει. 
Δεν σου έχω ψιθυρίσει. 
Ούτε σου έχω φωνάξει. 
Μα εσύ τ’ άκουσες όλα. 
Όλα. 
Εσύ.

***

Φοβού τους εαυτούς 

Πρωινές συνεστιάσεις. 
Φερέλπιδες νέοι τις συνέταξαν. 
Μιας μέσης νεότητας. 
Πρώην συμπληρωματικοί. 
Πρώην αποστάτες. 
Νυν και αεί. 
Σε χρόνο μελλοντικό. 
Τωρινοί προφήτες. 
Προβλέπουν κινδύνους. 
Συνεχώς. 
Πού και πού ελλοχεύουν. 
Εαυτούς. 
Πίσω από μια γλάστρα. 
Ανθίζουν.


«Θερινή ώρα»,'Εναστρον 2018

***

ΕΥΗ ΜΑΥΡΟΜΜΑΤΗ /// ΠΕΝΤΕ ΠΟΙΗΜΑΤΑ





Ημικρανίες

Και η μαμά πάσχει από ημικρανίες.
Η μαμά καταφεύγει άμεσα στα παυσίπονα
για να «μπλοκάρει τον πόνο».
Εκείνη δεν τον διώχνει με παυσίπονα.
Είναι κομμάτι της μαμάς.

Συχνά,την κυριεύει η επιθυμία να παρει ένα μαχαίρι
και να ανοίξει μια τομή στον αυχένα της,
ακριβώς στη βάση του κεφαλιού,
εκεί όπου αισθάνεται πως καταλήγει ο πόνος.

Το αίμα της τρέχει

                                 συμπαρασύροντάς τον



****

Επίλογος

Οι σιωπές σου 
μέσα μου
δεν θα πυκνώνουν πια.

(Ο δρόμος της υπερβολής είναι κλειστός)

Μιλάς ή καίγεσαι.
Μιλάς και καίγεσαι

καίγεσαι

καίω


****

Χρόνος είναι

δώδεκα γεροντοκόρες γύρω από ένα τραπέζι
που η μία προσπαθεί να πείσει την άλλη
ότι δεν έχει έρθει ακόμα η ώρα της

****

 Ο κήπος μου 

πελώριος
περιφραγμένος με μάντρα τσιμεντένια,
τριάντα τρία χρόνια ψηλή,
σας περιέχει όλους.

Είστε ρίζες.
Τσουκνίδες.

Κάποιοι ,
ελάχιστοι,
σταγόνες πρωινής δροσιάς
στα φύλλα.

***

Σωματική  νοημοσύνη


Μόλις επέστρεψε
έκανε μπάνιο
έβαλε κρέμα σώματος
άλλαξε εσώρουχα
ρούχα
όμως η μυρωδιά του
ήταν ακόμα εκεί.

Κάθε φορά συμβαίνει αυτό.
Μόνο μ΄εκείνον.
Το σώμα θέλει 
να διασώσει 
ό,τι μπορεί.

(Aνθολόγηση για το Varelaki :Aσημίνα Ξηρογιάννη)

***

«Οχι τα λόγια» Εύη Μαυρομμάτη,2018

**

ΠΟΙΗΣΗ ΣΤΟ ΦΩΣ /// ΖΩΗ ΚΑΡΕΛΗ





Ποίηση στο φως
 
Μια σειρά εκδηλώσεων που έχουν στόχο να αποτελέσουν μια γιορτή της ποίησης. Νέοι ποιητές συνδιαλέγονται με το έργο οκτώ παλαιότερων σημαντικών ποιητών. Το κοινό θα έχει την ευκαιρία να έρθει σε επαφή με ποιητικές φωνές που άφησαν το στίγμα τους στην ελληνική λογοτεχνία. Σκοπός οι συναντήσεις αυτές να αναδείξουν τη ζωντανή συνέχεια της ποίησης από γενιά σε γενιά. Παρουσιάζεται μια εκ νέου ανάγνωση των τιμώμενων ποιητών του αφιερώματος από σύγχρονους δημιουργούς.
 
 
ΖΩΗ ΚΑΡΕΛΛΗ

31/5 

Συνομιλούν οι Αναστασία Γκίτση, Καλλιόπη Εξάρχου
 
 
επιμέλεια εκδηλώσεων: Αγγελική Λάλου
 
 
στις 19.30
 
 
Poems n’ crimesΑγίας Ειρήνης 17, Αθήνα, τηλ.: 210-3228839