Translate

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΑΝΤΩΝΗΣ ΤΣΟΚΟΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΑΝΤΩΝΗΣ ΤΣΟΚΟΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Σάββατο 27 Νοεμβρίου 2021

ΣΤΗΛΗ THE ARTMANIACS //// ΑΝΤΩΝΗΣ ΤΣΟΚΟΣ

 



Συνέντευξη στην ΑΣΗΜΙΝΑ ΞΗΡΟΓΙΑΝΝΗ


Σας καλωσορίζω λοιπόν  στο λογοτεχνικό Varelaki και  το πρώτο που θα ήθελα να ρωτήσω είναι πώς ξεκίνησαν όλα με την ποίηση.

Η σχέση μου με την ποίηση ξεκινά από τα χρόνια του γυμνασίου. Δεν εννοώ την συγγραφή αλλά την ανάγνωση ποιημάτων. Το κομμάτι της συγγραφής ήρθε αργότερα, αφού μελέτησα πρώτα το έργο πολλών Ελλήνων και ξένων ποιητών. Για χρόνια έγραφα χωρίς να δημοσιεύω ποιήματά μου, την ανάγκη να κριθώ για τα γραπτά μου την ένιωσα στις αρχές της προηγούμενης δεκαετίας. Αρχικά δημοσίευα σε λογοτεχνικά περιοδικά και κατόπιν απέστειλα το πρώτο ολοκληρωμένο έργο μου στις Εκδόσεις Γαβριηλίδης. Η απάντηση ήταν θετική, έτσι το 2013 κυκλοφόρησε το “Σουίνγκ με τ’ άστρα”. Ακολούθησαν άλλες τρεις ποιητικές συλλογές, “Ένα ποτήρι ακόμη, Τσάρλς, “Ώρες πληθυντικής αϋπνίας” και  “Απ’ την Εμμανουήλ Μπενάκη ως τα μεσάνυχτα”.

Πότε δημιουργήθηκε το περιοδικό; Ποιος ο στόχος και ποια η γραμμή πλεύσης;

Το Περιοδικό Μονόκλ δημιουργήθηκε τον Φεβρουάριο του 2016 για να ενώσει δύο μου αγάπες, τα βιβλία και τις νέες τεχνολογίες. Σκοπός ήταν η λειτουργία ενός λογοτεχνικού περιοδικού που θα έδινε βήμα τόσο σε καταξιωμένους όσο και νέους δημιουργούς, με μοναδικό κριτήριο το ίδιο το κείμενο. Το εγχείρημα αυτό αγαπήθηκε από την αρχή και χαίρομαι πολύ γι’ αυτό. Όλα αυτά τα χρόνια υπήρχε παράλληλα στο μυαλό μου και η ιδέα του βιβλιοπωλείου. Δεν ξέρω αν ήρθε το πλήρωμα του χρόνου, ξέρω πως αυτή τη φορά η θέληση νίκησε κάθε εμπόδιο. Το εγχείρημα αυτό βρήκε στέγη στην οδό Φειδίου (Αρ.11) στο κέντρο της Αθήνας σ’ έναν χώρο είκοσι τετραγωνικών. Το Μονόκλ φιλοδοξεί να γίνει χώρος αντάμωσης αναγνωστών και δημιουργών, να φιλοξενήσει εκδηλώσεις  και να γίνει στέκι κάθε ανήσυχου πνεύματος. Ετοιμάζονται ήδη αρκετές εκδηλώσεις με κεντρικό άξονα το βιβλίο, καθώς και συζητήσεις για την τέχνη, αφιερώματα στην παιδική και εφηβική λογοτεχνία, συναντήσεις με συγγραφείς και άλλα πολλά.


 Απ΄όσο ξέρω το Μονόκλ  θα έχει και εκδοτική δραστηριότητα...

 Όντως, από τον νέο χρόνο θα ενεργοποιηθούν και οι Εκδόσεις Μονόκλ. Προτεραιότητα θα δοθεί στην έντυπη έκδοση του Περιοδικού. Η βιβλιοπαραγωγή δεν θα είναι μεγάλη, τρεις με τέσσερις εκδόσεις τον χρόνο.


 Θα ήθελα ένα σχόλιό σας  για τη σύγχρονη λογοτεχνική πραγματικότητα.

Το σίγουρο είναι ότι υπάρχει πληθώρα νέων τίτλων, χωρίς αυτό να είναι απαραίτητα κακό. Ένα καλό κείμενο βρίσκει πάντα τον δρόμο του. Τα τελευταία χρόνια πιστεύω πως το πρόσημο στην Ελληνική λογοτεχνία είναι θετικό. Τόσο στην πεζογραφία όσο και στην ποίηση κυκλοφορούν αρκετά ενδιαφέρουσες δουλειές. Σ’ αυτό έχουν βοηθήσει σε μεγάλο βαθμό και οι νέοι Εκδοτικοί οίκοι. Η δουλειά που γίνεται στους Αντίποδες, τα Κείμενα, τον Μωβ Σκίουρο, την Περισπωμένη, τις Εκδόσεις Έρμα, την Loggia, τις Εκδόσεις των Συναδέλφων, τις Εκδόσεις Poema είναι αξιομνημόνευτη. Από την άλλη Ο Πόλις, Ο Gutenberg, η Άγρα, Το Ροδακιό, Ο Ίκαρος, η Opera, η Νεφέλη, ο Γκοβόστης, η Ερατώ τροφοδοτούν ακατάπαυστα τις βιβλιοθήκες μας με αριστουργήματα.


 Eτοιμάζετε κάτι τώρα;

 Είμαι στο στάδιο της τελικής επιμέλειας μιας συλλογής ποιημάτων που δούλευα τα τρία τελευταία χρόνια. Σε λίγο καιρό θα είμαι έτοιμος να παραδώσω το υλικό.


Yπάρχουν συγγραφείς που σας έχουν αλλάξει το βλέμμα σας για τον κόσμο;

Πολλοί συγγραφείς με έχουν επηρεάσει βαθιά, το βλέμμα μου όμως για τον κόσμο το άλλαξε η ποίηση.


Πιστεύετε  στην Κριτική και τους Κριτικούς;

Πιστεύω ότι τέχνη και κριτική είναι έννοιες αλληλένδετες. Σε ό,τι αφορά τους κριτικούς, σέβομαι απόλυτα το έργο τους, δίνω όμως μεγαλύτερη βαρύτητα στη γνώμη του απλού αναγνώστη.


Τι ελπίζετε , τι ονειρεύεστε;

 Ονειρεύομαι έναν κόσμο χωρίς ίχνος φασισμού.

Πέμπτη 18 Νοεμβρίου 2021

Βιβλιοπωλείο Μονόκλ: Ένα νέο βιβλιοφιλικό στέκι στο κέντρο της Αθήνας

 



Το βιβλιοπωλείο Μονόκλ άνοιξε πρόσφατα την κίτρινη πόρτα του στην καρδιά της Αθήνας , στην οδό Φειδίου 11 και μας περιμένει να περιπλανηθούμε στον ζεστό και φιλόξενο χώρο του. Με επιλεγμένους τίτλους από πεζογραφία, ποίηση, δοκίμιο, θέατρο, ιστορία, τέχνες, λογοτεχνικά περιοδικά, κόμιξ και βιβλία από δεύτερο χέρι, το Μονόκλ φιλοδοξεί να γίνει το νέο μας βιβλιοφιλικό στέκι!

Στόχος, μεταξύ πολλών άλλων, είναι η διοργάνωση  θεματικών κύκλων εκδηλώσεων με κεντρικό άξονα το βιβλίο καθώς και συζητήσεις για την τέχνη, αναγνώσεις, αφιερώματα στην παιδική και εφηβική λογοτεχνία, συναντήσεις με συγγραφείς και όχι μόνο.

Ψυχή του Μονόκλ ο ποιητής Αντώνης Τσόκος, δημιουργός επίσης του πολύ επιτυχημένου ομώνυμου ηλεκτρονικού λογοτεχνικού περιοδικού (https://www.monocleread.gr/ )που τα τελευταία χρόνια έχει γίνει εξαιρετικά αγαπητό στους αναγνώστες του.

Το Μονόκλ  αναμένεται να ξεκινήσει εντός των επόμενων μηνών και την εκδοτική του δραστηριότητα πάντα με γνώμονα την αγάπη για την καλή ελληνική και ξένη λογοτεχνία.

 

Βιβλιοπωλείο Μονόκλ

Ταχ. Δ/νση: Φειδίου 11, Αθήνα

Τηλ.: 212 1061611

e-mail: info@monocleread.gr

Σάββατο 17 Απριλίου 2021

ΑΝΤΩΝΗΣ ΤΣΟΚΟΣ /// ΠΟΙΗΜΑΤΑ

 



Σκέφτηκα να σ’ ερωτευτώ

Σκέφτηκα να σ' ερωτευτώ. Να διεισδύσω στον πρόσθιο θάλαμο του αριστερού 
ματιού σου απ’ την αφύλακτη βαμμένη βλεφαρίδα. Στο ύψος της ίριδος να σταθώ. 
Να δω τον κόσμο καστανό. Να ζουλιχτώ ανάμεσα στον λεπτοκαμωμένο δείκτη και
 τον ακριβοστολισμένο μέσο. Προκλητικά υγιής, με όχημα το λευκό φιλτραρισμένο 
τσιγαρόχαρτο, να μπω βαθιά στα σωθικά σου. Πυρακτωμένο άρωμα να εισπνεύσω 
απ’ τα μισάνοιχτα κουμπιά της φθινοπωρινής ζακέτας. Με βήχα διαμπερή να 
πεταχτώ απ’ τα σκασμένα χείλη κι αναίσθητος να πέσω στ’ όνομά σου. Σκέφτηκα να
 σ’ ερωτευτώ με λεπτομέρεια γυμνού δευτερολέπτου, μα το
 μετάνιωσα. Ίσως να το σκεφτώ ξανά του χρόνου τέτοια μέρα…


* Σουίνγκ με τα’ άστρα – Εκδόσεις Γαβριηλίδης, 2013


***

Νυχτερινή ιχνογραφία

Δεν είχαμε ούτε τα προς το ζην. Χρήματα για ολόκληρο φεγγάρι δεν υπήρχαν. Μια 
φέτα μόνο, κι αυτή αλκοολική από το πρώτο γέμισμα. Στις τσέπες μας φούσκωναν 
μεταλλικά καπάκια μπίρας. Για στέγη ούτε λόγος. Μια χούφτα αστέρια
 φιλοδώρημα, αιώνια αφημένα στο ουράνιο στερέωμα. Οι ζωές μας έρμαιο μιας
 νύχτας ιδιοφυούς, που έπλαθε σώματα με κόκκινους καρπούς. Μεγανθή, κι ορατά 
στο καυτό σκοτάδι. Στο διάκενο μέθης κι αλμύρας τ’ άστεγα δάχτυλά μας
 ξεκλείδωναν την ευτυχία μ’ ένα ανοιχτήρι μπίρας. Για διαρροή αγάπης έκαναν λόγο οι γνωρίζοντες. Τρόμος κι οργή στα μάτια του φιλεύσπλαχνου πλανήτη...

* Σουίνγκ με τα’ άστρα – Εκδόσεις Γαβριηλίδης, 2013

****


Δεν έρχεσαι πια 

              μνήμη   Στέφανου Γουσέτη 

Αγνοείται η τύχη όλων των πεθαμένων. 
Μαζί και η δική σου. 
Ο Ζήσης,
ο τελευταίος άνθρωπος που μίλησε μαζί σου.
ξέχασε, από αφηρημάδα, να σε ρωτήσει αν ζεις. 

Κάποιοι είπαν, πως σε είδαν στο κατόπι του Ουλιάνοφ. 
Άλλοι πως έψηνες καφέδες στο μνημόσυνό σου. 
Ικανό σ' έχω να πέθανες μόνο για την αλητεία. 
Στα γράφω σκόρπια.
 Στο μπλοκάκι που σημείωνες υλικά οικοδομών. 
Μη με παρεξηγείς. 
Με έχει πιάσει το παράπονο. 

Δεν έρχεσαι πια. 
Από ζωντανό έχω να σε δω.

*Ένα ποτήρι ακόμη, Τσαρλς – Εκδόσεις Γαβριηλίδης, 2015

****

[Αμήν. Και κάτι ακόμα]

Ο Κλωντ προσεύχεται ακατάπαυστα. 
Πάντα σε προστακτική. 
Θεέ, 
προστάτευε το βιός μου από τα μυρμήγκια.
Σκοτώνω εκατοντάδες από δαύτα. 
Ο θάνατος τα πολλαπλασιάζει. 
Προστάτευε τον πλούτο μου 
από τους φτωχούς. Είναι κι αυτοί μυρμήγκια.
Κουβαλούν στην πλάτη τους 
τα ψίχουλά μου. 
Να τους δεις πως γέρνουν... 
Θλιβερό θέαμα. 
Αν βρεις χρόνο παρατήρησέ τους 
θα σε διασκεδάσει. 
Αμήν! 
Και κάτι ακόμα. 
Αύριο έχουμε γλέντι.
Σκοπεύω να μεθύσω
κι ίσως δεν προσευχηθώ.
Όταν μεθώ ξεχνώ την ύπαρξή σου. 
Αν ξαγρυπνάς 
προσμένοντας δική μου προσευχή
 οπλίσου με ελπίδα και υπομονή. 
Μην παρεκκλίνεις απ’ την πίστη σου 
σ’ εμένα.

*Απ’ την Εμμανουήλ Μπενάκη ως τα μεσάνυχτα –Εκδόσεις Γαβριηλίδης, 2019

***

[Άνθρωποι κοινής ησυχίας]

Σ' αγαπούσα χθες βράδυ.
Όλη τη νύχτα,
η καρδιά μου δούλευε ακατάπαυστα.
Ο λαμπτήρας του υπνοδωματίου
κάηκε στις τέσσερις το ξημέρωμα.
Άκουσα δυο τρία μπλουζ. 
Το ένα, σίγουρα, είχε γραφτεί νύχτα.
Το άλλο σου έμοιαζε.
Το τρίτο ήταν υπερβολή. 
Τράβηξα τις βαλίτσες 
και χώθηκα κάτω από το κρεβάτι. 
Το βρήκα καλή ιδέα. 
Καλύτερη 
απ' το να κλειστώ σε μπαρ παντοτινά.
Το τσογλάνι ο μπάρμαν
δεν κερνά ούτε μια μπίρα στο όνομά σου. 
Εκστασιάζεται να πετά τους θαμώνες 
νεκρούς απ' τη μπάρα. 
Με τη μέθη να γυαλίζει στα μάτια τους.
Έσκισα το ύφασμα με τον χαρτοκόπτη. 
Δυο στρώματα έρωτα κι ανάμεσα εσύ. 
Με ελατήρια στην κοιλιά
και βαμβάκια στο στόμα. 
Έπεσες αθόρυβα στα πλακάκια
Σαν τελευταία απελπισία.

*Απ’ την Εμμανουήλ Μπενάκη ως τα μεσάνυχτα –Εκδόσεις Γαβριηλίδης, 2019


****


Γραμμή δύο



Θέλω να σε απαγγείλω.

Μεσημέρι.

Στη γραμμή δύο των τρόλεϊ.

Στο ύψος των στύλων του Ολυμπίου Διός.

Την ώρα που ο αρχαιολόγος γάτος

θα παριστάνει το κιονόκρανο.

Να σε αναγγείλω μ' έναν ψίθυρο.

Μια δυνατή στριγκλιά

από φρένα τρακαρίσματος.

 

Κίτρινη συντριβή σε γκρι καρότσα,

ξέχειλη χνουδωτούς γιαρμάδες.

Θέλω να σε απαγγείλω.

Σαν φρούτο ώριμο σε ξύλινο καφάσι.

Εν ώρα οργής.

 

Όταν θα βγαίνουν απ' τις τσέπες οι γροθιές.

Η φλέβα του οδηγού

απ' το λαιμό του έξω θα πετιέται.

τα υφάσματα των συμφιλιωτών

αίματα θα γεμίζουν.

Ιπτάμενοι περαστικοί

θα σπινθηρίζουν σαν κουνούπια

σε κατασκήνωση προσκόπων.

Ρακοσυλλέκτες θα συλλέγουν

κόκκαλα ηλικιωμένων.

 

Θέλω να σε απαγγείλω.

Έπειτα από μια κραυγή.

Όταν η ομορφιά σου

θα 'ναι η πιο ανίερη πολυτέλεια.

Ένα ποτήρι ακόμη, Τσαρλς – Εκδόσεις Γαβριηλίδης, 2015









Παρασκευή 27 Δεκεμβρίου 2019

notationes ΦΘΙΝΟΠΩΡΟ 2019-ΧΕΙΜΩΝΑΣ 2020 /// ΑΝΤΩΝΗΣ ΤΣΟΚΟΣ /// ΤΡΙΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ





[Το παγκάκι]

Τα ξύλινα καθίσματα
είναι εφεύρεση εκείνων
που βαρέθηκαν να στέκουν.
Αυτών που απόμειναν.
Δεν τους ξέχασαν.
Απόμειναν με τη θέλησή τους.
Κάποτε μια κοπέλα
έκατσε δύο φορές στο ίδιο παγκάκι.
Πενθούσε.
Κι ας μην ήταν σε ηλικία πένθους.
Ερωτευόταν.
Κι ας μη συνέτρεχε λόγος
να ερωτευτεί.
Αδικούσε τον καημό της.
Αν στα πνευμόνια
του Λούις Άρμστρονγκ
φύτρωναν άνθη
θα είχε φυσήξει
στο μελαγχολικό κορίτσι
ένα κόκκινο τριαντάφυλλο.





[Απ' την Εμμανουήλ Μπενάκη ως τα μεσάνυχτα]

                                   Στη Λένα Ματσιώρη

Τα μεσάνυχτα
στη Μαυρομιχάλη
οι κοπέλες
λειαίνουν τα λευκά τους μάτια
με γυαλόχαρτο.
Το βλέμμα τους γδέρνει απαλά
το αίμα των περαστικών.
Στη Βαλτετσίου οι γάτες στολίζουν
πράσινα μήλα το λαιμό τους.

Στην Καλλιδρομίου
τ' αγάλματα φορούν
αλεξίσφαιρα γιλέκα.
Στην Εμμανουήλ Μπενάκη
ο Θεός κοιμάται μπρούμυτα.
Τα μεσάνυχτα
η πόλη διατίθεται σε επαναστάτες.



[Εσύ]
                                  
Όλα μου τα παιδιά
φορούν παπούτσια.
Εγώ αγαπώ
αυτό
που λύνει τις πατούσες του
στα αγκάθια.
Ιούλιο μήνα κλαδεύουν
τις άκρες των φιλιών.
Φθινόπωρο
φουντώνουν ξανά τα χείλη.
Εσύ πετάς.
Εσύ γερνάς.
Εσύ
παιδί δεν είσαι.

Παρασκευή 30 Μαρτίου 2018

ΠΟΙΗΣΗ ΣΤΟ ΦΩΣ //// ΑΡΓΥΡΗΣ ΧΙΟΝΗΣ




  ΠΟΙΗΣΗ ΣΤΟ ΦΩΣ


ΑΡΓΥΡΗΣ ΧΙΟΝΗΣ


26.4.2018 / Πέμπτη στις 19 :30

Poems and Crimes Art Bar

Συνομιλούν οι :

Oρφέας Απέργης

Ασημίνα Ξηρογιάννη

Αντώνης Τσόκος


επιμέλεια :Aγγελική Λάλου



****

Παρασκευή 8 Σεπτεμβρίου 2017

notationes/// ΦΘΙΝΟΠΩΡΟ 2017 /// ΑΝΤΩΝΗΣ ΤΣΟΚΟΣ /// ΟΣΤΙΚΟΣ ΕΡΩΤΑΣ

'Εργο του

ΟMAR ORTIZ



Δεν είχε σάρκα.
Είχε οστά.
Κρίνα φυτεμένα στον εγκέφαλο.
Ένα ερωτικό σημείωμα
σφηνωμένο στην κλείδα.
Στη θέση της καρδιάς είχε καρδιά.
Στους πνεύμονες άγρια βλάστηση.
Τα πλευρά λιτά. Δίχως περιττές πολυτέλειες.
Τα μηριαία της οστά
απέβαιναν μοιραία για πολλούς εραστές.
Την  ερωτεύθηκα.
Έναν αιώνα αργότερα,
ανακαλύφθηκε ο έρωτας. 


(Από τη συλλογή  «Ένα ποτήρι ακόμη, Τσαρλς – Εκδ. Γαβριηλίδης)

***