Translate

Τρίτη, 11 Ιουλίου 2017

EΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΑΧΜΕΤΗΣ /// ΔΥΟ ΠΟΙΗΜΑΤΑ /// ΠΡΟΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ




Ξενοδοχείο πολλών αστεριών

Φέρνει ο άνεμος
στάλες από θάλασσα στα χείλη,
γεύομαι τις αναμνήσεις των ταξιδιών.
Πελάγη, σοκάκια, χοντρές γάτες
μεταξωτά ρούχα, (με κινέζικη ετικέτα)
χειροποίητα σκουλαρίκια
κι εκκλησιές που χτίστηκαν κατά λάθος
πάνω σε αρχαίους ναούς.
Ακριβά κοκτέιλ και προσποιητή ανεμελιά.
Ξενοδοχεία πολλών αστεριών
που μυρίζουν κόπρανα γαϊδουριών,
μα κοιμήθηκα καλά απόψε˙
μονάχα, να! Είδα το πρόσωπό μου
σ’ ένα ξύλινο παράθυρο,
φορούσα μια μάσκα που είχε ζαρώσει,
την έβγαλα με δυσκολία
τόση που μάτωσα το στόμα και τα μάτια μου.
Στο καράβι με κοιτούσαν παράξενα,
δεν είχαν ξαναδεί άνθρωπο χωρίς μάσκα;

 *****

Δωδέκατο θερινό όνειρο


Ύστερα από χρόνια
σ’ ένα μπαρ στην πλατεία Καρύτση,
συναντηθήκαμε ξαφνικά
σαν να είχε προγραμματιστεί.
Η πρώτη φορά ήταν σ’ ένα όνειρο θερινό.
Ήπια μπίρα, εσύ αψέντι
έτσι καλούν οι βασίλισσες τις νεράιδες
μαζεύτηκαν μετά κι άλλα ξωτικά,
ηθοποιοί, λογοτέχνες, μια Τουρκάλα μεταφράστρια
και κάτι μεθυσμένοι.
Μες στην τόση φασαρία
εγώ ήθελα να δαγκώσω τα χείλη σου,
μάχη, να ματώσουν
με το αίμα θα με θυμώσουν.



Δύο ποιήματα από την υπό έκδοση ποιητική συλλογή «Ιντερμέδιο» του Ελευθέριου Αχμέτη  που κυκλοφορεί τον Σεπτέμβριο 2017, από την ΕΚΑΤΗ.


Ο Ελευθέριος Αχμέτης γεννήθηκε το 1986 στο Κιάτο. Ασχολείται με το θέατρο. Δημοσίευσε την πρώτη του ποιητική συλλογή το 2014 με τον τίτλο ΕΠΤΑ ( εκδ. Εκάτη), με την οποία ήταν υποψήφιος για το Βραβείο Πρωτοεμφανιζόμενου Συγγραφέα ( 2015).Αρθρογραφεί σε εφημερίδες, διαδικτυακά περιοδικά και άλλα έντυπα. Διατηρεί το μπλογκ : Και τι άλλο είναι η τέχνη παρά λεπτομέρειες με την διεύθυνση : 
http//:eletheriosaxmetis@gmail.com
To ΕΠΤΑ  ακολουθεί η ποιητική συλλογή «Ιντερμέδιο».

***

Παρασκευή, 7 Ιουλίου 2017

Νυχτερινές Συναντήσεις /// ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 7 ΙΟΥΛΙΟΥ 2017 (10-12 μ.μ.) /// Παρουσίαση-επιμέλεια: Ολύνα Ξενοπούλου


Νυχτερινές Συναντήσεις
Παρουσίαση-επιμέλεια: Ολύνα Ξενοπούλου

Την Παρασκευή 7 Iουλίου 2017 στις 10 το βράδυ και μέχρι τα μεσάνυχτα στην εκπομπή «Νυχτερινές Συναντήσεις» #nyhterinessynantiseis #ertproto στο Πρώτο Πρόγραμμα, οι ακροατές θα έχουν την ευκαιρία να ενημερωθούν με ένα εκτενές αφιέρωμα στα 60 χρόνια Φεστιβάλ Φιλίππων. Ο καλλιτεχνικός διευθυντής του κ. Θοδωρής Γκόνης,μας το επανασυστήνει, προσκαλώντας μας στο εμβληματικό Aρχαίο Θέατρο των Φιλίππων, μνημείο πολιτιστικής κληρονομιάς της Unesco. 27 εκδηλώσεις σε Φιλίππους και Καβάλα από τις 8 Ιουλίου έως τις 27 Αυγούστου 2017. 

 
Η συγγραφέας και θεατρολόγος κ. Ασημίνα Ξηρογιάννη, καλεσμένη στο στούντιο, συνομιλεί με την Ολύνα Ξενοπούλου με αφορμή το τελευταίο της βιβλίο «Το Θέατρο στην Ποίηση», για την πολύ ενδιαφέρουσα προσωπική της ανθολόγηση ποιημάτων, το πρώτο εκδοθέν, αυτοτελές υποσύνολο μιας ογκώδους, ευρύτερης ανθολογίας που αγκαλιάζει την ευρωπαϊκή ποίηση, και εστιάζει σε σύγχρονούς μας εν ζωή ποιητές, ξεκινώντας από τη γενιά του Νάνου Βαλαωρίτη και φτάνοντας ως τους νεαρούς δημιουργούς του 21ού αιώνα.
Με σπουδές στην κλασσική Φιλολογία και Θεατρολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, δασκάλα Θεατρικής Αγωγής στην Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση και εμψυχώτρια θεατρικού παιχνιδιού,

Ο κ. Γιάννης Αγρανιώτης καλλιτεχνικός διυθυντής του 7ου Φεστιβάλ Μουσικής Δωματίου Σαρωνικού (1-9 Αυγούστου 2017) και συνιδρυτής του μας το παρουσιάζει και μιλάει για τα σχέδια και το μέλλον του.Το φεστιβάλ, έχει εξελιχθεί πλέον σε πολιτιστικό θεσμό διεθνούς εμβέλειας και επιστρέφει για έβδομη χρονιά, προσφέροντας ένα συναρπαστικό μουσικό καλοκαίρι με συναυλίες στον Γαλατά, στις Σπέτσες, στην Ύδρα, στον Πόρο, στα Κύθηρα και για πρώτη φορά στο Θέατρο Καμένης Χώρας Μεθάνων. 


Προτάσεις από το ημερολόγιο της εκπομπής για δράσεις και εκδηλώσεις.
Μείνετε συντονισμένοι στο Πρώτο πρόγραμμα 105,8 και 91,6.




                                            

Τετάρτη, 5 Ιουλίου 2017

ΣΤΗΛΗ : THE ARTMANIACS /// ΤΕΙΡΕΣΙΑΣ ΛΥΓΕΡΟΣ /// ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΣΤΗΝ ΑΣΗΜΙΝΑ ΞΗΡΟΓΙΑΝΝΗ

     


Κυκλοφορεί το αστυνομικό μυθιστόρημα, Η Μαύρη Κάντιλακ του Τειρεσία Λυγερού, από τις εκδόσεις Ηριδανός.



Μια πολύ περίεργη δολοφονία νεαρής γυναίκας προβληματίζει τον αστυνόμο Σεβαστιανό ο οποίος ψάχνοντας την άκρη του νήματος έρχεται αντιμέτωπος με παλιούς του γνώριμους που έπιασαν την καλή, με ναρκομανείς και πρόσωπα της υψηλής κοινωνίας. Μια σειρά από περίεργες δολοφονίες αποπροσανατολίζουν τον αστυνόμο ο οποίος αντιλαμβάνεται ότι πρέπει να ξεφύγει από τις πολιτικές του εμμονές και το οικογενειακό του παρελθόν προκειμένου να φτάσει στο τέλος της υπόθεσης.


«Η Μαύρη Κάντιλακ» είναι αστυνομική λογοτεχνία με εγκληματική ατμοσφαιρικότητα, αίμα, κυνισμό και... σαρκασμό για μια ξεπεσμένη κοινωνία των δήθεν και των κάπως με μια ρετρό αισθητική... O Tειρεσίας Λυγερός σαφώς επηρεασμένος από την πένα του Γιάννη Μαρή, συνθέτει τον αστυνόμο Σεβαστιανό ως μια συνέχεια του Γιώργου Μπέκα, σε μια πιο κυνική και σαρκαστική εκδοχή με πολύ χιούμορ. 




Ο Τειρεσίας Λυγερός γεννήθηκε και μεγάλωσε στην ανατολική Μεσόγειο. Τα τελευταία χρόνια της ζωής του τα περνάει στο Αιγαίο σε σκονισμένα γραφεία, ανάμεσα σε βιβλία και χειρόγραφες σημειώσεις. Έπειτα από διάφορες δημοσιεύσεις σε έντυπα και ηλεκτρονικά ΜΜΕ, εκδίδει το πρώτο του μυθιστόρημα Η Μαύρη Κάντιλακ. 


ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ  ΣΤΗΝ  ΑΣΗΜΙΝΑ ΞΗΡΟΓΙΑΝΝΗ



Μιλήστε μας για τη "Μαύρη Κάντιλακ". 


Η Μαύρη Κάντιλακ δεν είναι αυτό που θα λέγαμε ένα κλασσικό αστυνομικό μυθιστόρημα. Έχει αστυνομική πλοκή, εκτυλίσσεται στην Αθήνα του σήμερα με όλα όσα κοινωνικά, πολιτικά και οικονομικά συμβαίνουν και με την ιστορία να εκτυλίσσεται ακολουθώντας τον αστυνόμο Αντρέα Σεβαστιανό. Η αστυνομική πλοκή αποτελεί την πρόφαση για να γίνει μια τομή στη σύγχρονη ελληνική πραγματικότητα. Τον πρωταγωνιστή αστυνόμο Αντρέα Σεβαστιανό δεν θα τον έλεγες και ιδιαίτερα ικανό. Δεν έχει τη μαθηματική ακρίβεια των ξένων ντετέκτιβ, δεν ξέρει τι είναι ομάδα έρευνας, δεν συνεργάζεται σχεδόν με κανένα συνάδελφο του και ούτε πρόκειται για ένα γοητευτικό ήρωα μιας νουάρ ιστορίας με πάθη και δυναμική υπερήρωα. Είναι ένας μικροαστός, εκκεντρικός και πολλές φορές αντιπαθής αντιήρωας που παραμένει αστυνόμος ακόμα και στην προσωπική του ζωή. Φτάνει στη λύση του εγκλήματος λόγω της ψυχαναγκαστικής εμμονής του και της εσωτερικευμένης ανάγκης για εφαρμογή του νόμου. Γραμμένο με χιούμορ, κυνισμό και σαρκασμό παλμογραφεί την Αθήνα με τα χίλια πρόσωπα. Πάντα, όμως, μέσα στα πλαίσια του αστυνομικού μυθιστορήματος και της αστυνομικής πλοκής. 




Πόσο έχετε επηρεαστεί από τη λογοτεχνία του Γιάννη Μαρή;

 

Σε μεγάλο βαθμό. Ο Γιάννης Μαρής υπήρξε ο δικός μου δάσκαλος. Μέσα από τις δικές του ιστορίες έμαθα να ανατέμνω με το νυστέρι της αστυνομικής λογοτεχνίας τις κοινωνικές δομές. Η γραφή, όμως, δεν έχει ιδιαίτερη σχέση με αυτή του Μαρή. Ο προκλητικός πολλές φορές σαρκασμός και κυνισμός του Σεβαστιανού διαφοροποιεί τόσο τη «Μάυρη Κάντιλακ» όσο και τα 2 διηγήματα με ήρωα τον ίδιο Αστυνόμο (είναι δημοσιευμένα σε συνέχειες και μπορεί να τα βρει κάποιος στο φατσοβιβλίο στη σελίδα Τειρεσίας Λυγερός) από το Γιάννη Μαρή και τον αστυνόμο Μπέκα.
Θα μπορούσα να πω ότι ο Κουβανός Πέδρο Χουάν Γκουτιέρες με τον προκλητικό λόγο του και ο Γιάννης Μάρης με την αστυνομική του πλοκή υπήρξαν οι συνιστώσες για τη γραφή μου. 




Θεωρείτε ότι στην Ελλάδα υπάρχει παράδοση στην αστυνομική λογοτεχνία; 



Μεγάλη παράδοση που πέρασε από πολλά κύματα αμφισβήτησης. Από την παραλογοτεχνία φτάσαμε στην αποδοχή και σήμερα μπορεί κάποιος να βρει διαμάντια μεσογειακής αστυνομικής λογοτεχνίας στην Ελλάδα. Τα εγκλήματα στη Μεσόγειο είναι πολύ ιδιαίτερα. Οι πόλεις δεν έχουν τις σκοτεινές γωνιές του Βορρά αλλά παρόλα αυτά πρέπει να ξέρουν όλοι όσοι ζουν στη Μεσόγειο και όσοι έρχονται εδώ ότι το άπλετο φως του ήλιου δημιουργεί πολλές σκοτεινές γωνιές τόσο στις πόλεις όσο και μέσα μας. Σκοτεινές γωνιές που είναι αρκετές για να εκτυλιχθεί το φρικτότερο έγκλημα την ώρα που το φως του ήλιου σκεπάζει τα πάντα. 

 Πιστεύετε στη δημοσίευση αστυνομικών ιστοριών σε συνέχειες όπως γινόταν παλιότερα; 



Αν δεν το πίστευα δεν θα το έκανα. Ξεκίνησα να δημοσιεύω διηγήματα σε συνέχειες σε ένα από τα μεγαλύτερα ενημερωτικά site της Κύπρου, το Offsite.com πριν δύο χρόνια. Στόχος ήταν να δω αν θα διαβάζονταν και αν θα υπήρχε ενδιαφέρον. Μού έδωσαν την ευκαιρία και την άρπαξα. Μπορώ να πω ότι υπήρχε μεγάλο ενδιαφέρον (με τα ηλεκτρονικά μέσα όλα είναι μετρήσιμα και βλέπεις άμεσα πόσα «κλικαρίσματα» έχει κάθε θέμα) εξ αρχής. Κάτι που με ώθησε να προχωρήσω και στην έκδοση του πρώτου μου βιβλίου. Αν θα μπορούσα να πω κάτι σε νέους συγγραφείς όπως είμαι κι εγώ είναι το να ψάξουν να βρουν κάποιο ηλεκτρονικό μέσο πριν προχωρήσουν σε έκδοση ούτως ώστε να έρθουν σε μιαν πρώτη επαφή με τον κόσμο. Αν έχεις πάνω από 100- 150 άτομα σε κάθε δημοσίευμα τότε ναι αξίζει να προχωρήσεις αφού έχει γίνει ήδη η αρχή. Με το διαδίκτυο και τα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης τα κείμενα ταξιδεύουν σε όλον τον κόσμο. Κάτι που δεν μπορεί να γίνει με τα έντυπα μέσα τα οποία παραμένουν στη χώρα που εκδίδονται. Ταυτόχρονα, έρχεσαι σε άμεση επαφή με τον κόσμο. Οι αναγνώστες σού στέλνουν μηνύματα και έτσι γνωρίζεσαι μαζί τους. Και πιστέψτε με ο κόσμος θα αναγνωρίσει αυτό που αξίζει ακόμα κι αν του δίνεται κάθε Κυριακή πρωί εντελώς δωρεάν. 

 Έχετε επόμενα συγγραφικά σχέδια; 

 Κάθε βδομάδα σημειώνω δεκάδες υποψήφιες αστυνομικές ιστορίες. Αρκεί να κάνω μια βόλτα ή να γίνει ένα λάθος τηλεφώνημα στο σπίτι μου ή να δω έναν παράξενο ή και καθημερινό τύπο στο δρόμο και αμέσως γεννιέται μια αστυνομική ιστορία από τα έργα των ανθρώπων. Ποιος είναι, που πάει, τι θέλει, τι μπορεί να ψάχνει και αμέσως πλάθω μιαν ιστορία.
Τις περισσότερες φορές δεν τη γράφω. Η ιστορία που θα γράψω συνήθως ξεκινάει από ένα εντελώς άσχετο ερέθισμα. Κάτι γεννιέται μέσα μου και τότε επιστρέφω σε όλα όσα παρατήρησα στην πόλη ή και έξω από αυτήν και αντλώ το υλικό μου και τους χαρακτήρες μου. Πάντα παρατηρούσα τους ανθρώπους από την κορυφή μέχρι τα νύχια που λέμε και ήθελα να μάθω τι κρύβουν. Μού αρέσουν οι ιστορίες των ανθρώπων (από την πιο απλή μέχρι την πιο σύνθετη) και ειδικότερα όσες έχουν αιματηρή κατάληξη.
Προς το παρόν έχω γράψει τη «Μαύρη Κάντιλακ» που κυκλοφόρησε πριν ένα περίπου μήνα, ενώ στο διαδίκτυο υπάρχουν δύο ακόμα διηγήματα με τον ίδιο αντιήρωα (Δεκαεφτά – Το νανούρισμα) που αποτελούν τη συνέχεια του αστυνόμου Σεβαστιανού. Θα ήθελα να φτιάξω ένα σήκουελ με τον αστυνόμο και τις ιστορίες του.

***** 

Δευτέρα, 26 Ιουνίου 2017

notationes /// ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ 2017




Χαίρετε,χαίρετε,

στο νέο μας τεύχος θα συναντήσετε:


ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΤΩΝ:

 ΖBIGNIEW HERBERT(ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ ΧΑΡΗΣ ΒΛΑΒΙΑΝΟΣ)

 ΑΝΤΩΝΗ Θ.ΣΚΙΑΘΑ


ΔΩΡΑΣ ΓΙΑΝΝΑΚΟΥΔΗ

 ΑΝΤΡΕΑ ΚΑΡΑΚΟΚΚΙΝΟΥ

ΛΕΝΑΣ ΚΑΛΛΕΡΓΗ

ΣΤΕΛΛΑΣ ΔΟΥΜΟΥ

 ΓΙΩΡΓΟΥ ΜΠΑΚΛΑΚΟΥ

ΓΙΩΡΓΟΥ ΓΑΒΒΑΡΗ

ΕΥΤΥΧΙΑΣ -ΑΛΕΞΑΝΔΡΑΣ ΛΟΥΚΙΔΟΥ

ΛΕΥΤΕΡΗ ΞΑΝΘΟΠΟΥΛΟΥ

 ΣΩΤΗΡΙΟΥ ΠΑΣΤΑΚΑ

XΡΙΣΤΙΝΑΣ ΚΟΛΛΙΑ (Ι)

ΧΡΙΣΤΙΝΑΣ ΚΟΛΛΙΑ (ΙΙ)

ΑΝΤΩΝΙΝΗΣ ΣΜΥΡΙΛΛΗ

ΔΙΩΝΗΣ ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΟΥ

 ΝΙΚΟΥ Α.ΠΟΥΛΙΝΑΚΗ

ΞΑΝΘΙΠΠΗΣ ΖΑΧΟΠΟΥΛΟΥ

ΓΙΑΝΝΗ ΠΕΤΡΑΚΗ

 ΕΙΡΗΝΗΣ ΙΩΑΝΝΙΔΟΥ

 ΔΙΗΓΗΜΑ ΤΗΣ:

EΛΕΥΘΕΡΙΑΣ Π. ΤΣΙΤΣΑ

 ΚΡΙΤΙΚΗ ΤΗΣ:

MAΡΙΑΣ ΙΩΑΝΝΙΔΟΥ

ΔΥΟ ΝΕΕΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΕΣ:

 ΑΣΗΜΙΝΑ ΞΗΡΟΓΙΑΝΝΗ // ΛΙΓΗ ΦΘΟΡΑ ΓΙΑ ΓΟΥΡΙ 

  ΑΝΘΟΛΟΓΙΑ ΜΕ ΘΕΜΑ ΤΟ ΘΕΑΤΡΟ ΣΤΗΝ ΠΟΙΗΣΗ


 ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΣΤΟ VARELAKI


ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΚΟ ΥΛΙΚΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΗΝ ΑΝΘΟΛΟΓΙΑΣ « ΤΟ ΘΕΑΤΡΟ ΣΤΗΝ ΠΟΙΗΣΗ»[ΣΤΟ ΜΟΝΚ,15 Ιουνίου 2017]

ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΑΤΕΡΑ 

 ΧΑΡΗΣ ΒΛΑΒΙΑΝΟΣ /// ΣΧΕΔΟΝ ΔΙΑΣΗΜΟΣ

 ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΟ ΑΡΧΕΙΟ //// ΔΙΩΝΗ ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΟΥ /// ΑΠΟΚΡΗΜΝΕΣ ΛΕΞΕΙΣ 

notationes /// KAΛΟΚΑΙΡΙ- ΦΘΙΝΟΠΩΡΟ 2016 /// ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ ΤΕΥΧΟΥΣ

 ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ''ΝΟΤΑΤΙΟΝΕS''//////AΡΧΕΙΟ ΤΕΥΧΩΝ 

ΔOKIMAZONTAΣ ΤΟ ΠΟΙΗΜΑ

ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΟ ΑΡΧΕΙΟ //// ΟΥΙΛΛΙΑΜ ΜΠΛΕΗΚ /// OI ΓΑΜΟΙ ΤΟΥ ΟΥΡΑΝΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΚΟΛΑΣΗΣ 

«Τζον Λένον & Γιόκο Όνο: Η τελευταία συνέντευξη»

ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΟ ΑΡΧΕΙΟ /// ΧΑΡΗΣ ΒΛΑΒΙΑΝΟΣ ///ΤΟ ΑΙΜΑ ΝΕΡΟ 

Για τήν «Κρυφή πόρτα» του Αλέξη Πανσέληνου – γράφει η Ασημίνα Ξηρογιάννη

ΝΕΑ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑ /// ΤΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΤΗΣ ΦΥΛΑΚΗΣ  


****Τα προηγούμενα τεύχη μπορείτε να τα διαβάσετε  ΕΔΩ!!!

notationes /// ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ 2017 /// ΧΡΙΣΤΙΝΑ ΚΟΛΛΙΑ /// Ψυχοδρόμιο







 

 

 

Ψυχοδρόμιο



Ποιήματα

Χριστίνα Κόλλια

Ιωλκός, 2017
54 σελ







 Γ΄

 Ο ασύνειδος εαυτός, ως ανιδιοτελής, συγκρούεται με τις «ανομίες» του. Μετανοεί κι επικαλείται το υπεράνω του κόσμου. Αποζητά εναγωνίως την κάθαρση, την άφεση. Την αποποίηση των υποθηκευμένων «κριμάτων» του. Προσφεύγει σε αναθήματα και γονυκλισίες. Ακολουθεί και προσφέρεται σ’ ένα σκοπό υπέρτατο. Ιδεολογικά ακέραιο. Αφοσιώνεται κι αφομοιώνεται.




ΚΑΤΑΔΥΣΕΙΣ

*στους Δασκάλους μου



Έσκυψες 
πάνω στις ρωγμές σου.

Ναρκωμένος.
Κυκλωμένος από συλλαβές φυλλοβόλες
από πιεστικές                                                                                          

άπορες νουθεσίες.
«Πρόσεχε!»
«Θα πέσεις!»
«Πέφτεις!»
«Έπεσες!»

Κανείς δεν πρόσεξε τις εξόδους
έτσι όπως ήταν
αφτιασίδωτες.
Ούτε κι εσύ.
Ήταν νωρίς;

Κανείς δεν ξέρει τη σωστή στιγμή

εκτός από την ίδια.


Πάντως είχε κρύο.
Και μια συννεφιά ασήκωτη.
Αλλόκοτο χρώμα το γκρίζο.
Κακοφορμίζει τον ορίζοντα.

«Εδώ! 
Οι παρθένες υδάτινες μήτρες. 
Στις πιο βαθιές σου ρωγμές.
Κοίτα!
Τα έγκατα των ψυχών
τολμούν να ελευθερώσουν
αναδυόμενους ήλιους.

Περπάτα, μαζί τους!
Πέτα!»

Ίσως  να ήταν ο Φρόυντ.

Ίσως ο Γιούνγκ.

Ίσως ο Φουκς.

Μπορεί κι ο Γλάρος Ιωνάθαν.

Ξύπνησες.
Τόλμησες.


Είσαι εσύ.



ΣΤ΄


Ο συνειδητός εαυτός,  ως θριαμβευτικά αρτιμελής, αποτάσσεται τους φόβους του. Αυτοσυγχωρείται και συγχωρεί. Ειρηνεύει με τη  φύση του, ως αναπόσπαστο μέρος του όλου και ως όλο του κόσμου. Αποδέχεται τη μαθητεία του, την αυτοπραγμάτωσή του. Επιλέγει, δικαιωματικά, την επίγνωση. Ο συνειδητός εαυτός ελευθερώνεται κι ελευθερώνει.



ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ



  

Είπες
σταθερά

κι

αμετάκλητα:

 «Θέλω».



Τι κραταιός αντίλαλος.
Σεισμός 
απρόβλεπτων κλυδωνισμών.

Μορφές

άλλοτε προσφιλείς

τώρα αμείλικτες

σε κατατρέχουν.
Διεκδικώντας 
την πεπερασμένη
εξουσία τους
στα ασθενή σου
«συναινώ».

Στα επίκτητα

«πρέπει» σου.




Κατακλυσμοί.

Αστραπομαχίες.

Κατολισθήσεις πεποιθήσεων.


Όμως, εσύ,
τώρα ξέρεις.

Κι αποζητάς

την ωφελιμότητα της βροχής.
Κι εμπιστεύεσαι

την απειρότητα της φωτοσύνθεσης

την ευεργεσία της ανασύνθεσης.

Κι ότι το θαύμα
είναι στο τραύμα.

Κυριακή, 25 Ιουνίου 2017

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΚΟ ΥΛΙΚΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΗΝ ΑΝΘΟΛΟΓΙΑΣ « ΤΟ ΘΕΑΤΡΟ ΣΤΗΝ ΠΟΙΗΣΗ»[ΣΤΟ ΜΟΝΚ,15 Ιουνίου 2017]


Μια όμορφη πρώτη παρουσίαση,παρέα με τους :Nϊκο Λάζαρη,Τίτο Πατρίκιο,Στάθη Κουτσούνη,Ασημίνα Ξηρογιάννη,Γιώργο Τζια,Αλέξη Σταυράτη,Βαγγέλη Αλεξόπουλο,Γιάννη Κωβαίο,Γιώργο Θεοχάρη,Εσμεραλδα Γκέκα,Νίκο Ερηνάκη,Γιώργο Γκανέλη,Αγγέλα Γαβρίλη,Φροσούλα Κολοσιάτου,Ελευθερία Κυρίτση,Καίτη Βασιλάκου,Ευτυχία Αλεξάνδρα Λουκίδου,Κωνσταντίνο Μπούρα,Γιώργο Μοράρη,Χάρη Μελιτά,Στέλλα Βοσκαρίδου Οικονόμου,Νεκταρία Μενδρινού,την Κατερινα Θεοδωράτου, και πολλούς πολλούς άλλους φίλους που ήταν παρόντες!




Eυτυχία -Αλεξάνδρα Λουκίδου,Ασημίνα Ξηρογιάννη,φωτό Κα ι τατζή Χουλιούμη Δέσποινα



Τίτος Πατρίκιος,Γιάννης Κωβαίος,Στάθης Κουτσούνης,Γιώργος Χ.Θεοχάρης,Ασημίνα Ξηρογιάννη,φωτό:Eιρήνη Βεργοπούλου





Τίτος Πατρίκιος ,Βασίλης Χατζηιακώβου,Γιάννης Κωβαίος,Στάθης Κουτσούνης,φωτό Ειρήνη Βεργοπούλου

Τίτος Πατρίκιος,Ασημίνα Ξηρογιάννη,Κατερίνα Θεοδωράτου,Αγγέλα Γαβρίλη,φωτό Ειρήνη Βεργοπούλου
Ε.Κυρίτση,Α.Ξηρογιάννη,Κ.Θεοδωράτου.φωτό Ειρήνη Βεργοπούλου



(Από αριστερά προς δεξιά ) Καίτη Βασιλάκου,Βασίλης Κατσικονούρης,Γιώργος,Μοράρης,Τίτος Πατρίκιος,Βασίλης Χατζηιακώβου,Γιάννης Κωβαίος,Στάθης Κουτσούνης,φωτό Ειρήνη Βεργοπούλου
Α.Σταυράτης,Α.Ξηρογιάννη,Κ.Θεοδωράτου,φωτό Ει.Βεργοπούλου

Χάρης Μελιτάς,φωτό Ειρήνη Βεργοπούλου


Νίκος Λάζαρης,Ασημίνα Ξηρογιάννη,Κατερίνα Θεοδωράτου,φωτό Ειρήνη Βεργοπούλου



Ο Νίκος Ερηνάκης διαβάζει το δικό του ποίημα,φωτό Ειρήνη Βεργοπούλου
Καλοτάξιδο!!!


Κωνσταντίνος Μπούρας,Ασημίνα Ξηρογιάννη,φωτό Ειρήνη Βεργοπούλου



Γιώργος Μοράρης,Ασημίνα Ξηρογιάννη,Κατερίνα Θεοδωράτου,φωτό Ειρήνη Βεργοπούλου






Σ. Βοσκαρίδου,Α.Ξηρογιάννη,Κ.Θεοδωράτου,Α.Γαβρίλη,φωτό Ειρήνη Βεργοπούλου

Φωτό Λίλα Τσαλιγοπούλου



Φωτό Λίλα Τσαλιγοπούλου


φωτό Στέφανος Ξένος

Η Νεκρή και άλλες Ιστορίες //// Guy De Maupassant



ΘΕΜΙΣΤΟΚΛΕΟΥΣ 42
10678, ΑΘΗΝΑ
ΤΗΛ. 2111835524 www.arsnocturna.gr 


ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ 

Η Νεκρή και άλλες Ιστορίες
Guy De Maupassant 



Μετάφραση: Αγγέλα Γαβρίλη Ars Nocturna, 2017, 80 σελ. ISBN 978-618-5032-25-8 Τιμή: €5 


*****
Έξι ιστορίες για τις γυναίκες, το θάνατο και το Υπερφυσικό από έναν κορυφαίο διηγηματογράφο του 19ου αιώνα. Στην παρούσα συλλογή επιλέχθηκαν από τις εκδόσεις Ars Nocturna έξι χαρακτηριστικά διηγήματα του Μωπασσάν με κοινή θεματική τη νεκρή γυναίκα: τη γυναίκα στο κατώφλι του θανάτου, αλλά και τη γυναίκα πέρα από αυτό το κατώφλι, όταν η παρουσία της επανέρχεται με διάφορες μορφές ή υπό διαφορετικές συνθήκες, στον κόσμο των ζωντανών…

                                                                      *******




                                                               Ο φόβος του Αόρατου 

Ο Henri René Albert Guy de Maupassant (1850-1893) είναι ο συγγραφέας στο «πρωτεϊκό» ταλέντο του οποίου συναντώνται οι δύο κυρίαρχες τάσεις των γαλλικών γραμμάτων στα τέλη του 19ου αιώνα: ο ρεαλισμός και ο νατουραλισμός με κορυφαίους τους Ζολά και Φλωμπέρ (ο οποίος υπήρξε μέντορας του Μωπασσάν) και μια έντονη τάση προς το παράδοξο και το υπερφυσικό που την εκπροσωπούν χαρακτηριστικά οι Μπωντλέρ και Μαλλαρμέ, αντλώντας από τo κίνημα του Ρομαντισμού αλλά και από το έργο του Αμερικανού συγγραφέα Έντγκαρ Άλλαν Πόου από το οποίο επηρεάζονται.
Μέσα σε μια δεκαετία από το 1880 έως το 1891 –πριν το μυαλό του βυθιστεί στην ψυχική ασθένεια που τον οδήγησε σε απόπειρες αυτοκτονίας και τελικά στον εγκλεισμό στο ψυχιατρείο όπου και πέθανε–, ο Μωπασσάν διέγραψε μια εντυπωσιακή λογοτεχνική πορεία: μυθιστορήματα, ταξιδιωτικά βιβλία, ποίηση και τριακόσια διηγήματα που αρχικά δημοσιεύονταν με μεγάλη επιτυχία σε εφημερίδες και άλλα έντυπα της εποχής κι έπειτα συγκεντρωμένα σε συλλογές.
Στην παρούσα συλλογή επιλέχθηκαν από τις εκδόσεις Ars Nocturna έξι χαρακτηριστικές ιστορίες του με κοινή θεματική τη νεκρή γυναίκα: τη γυναίκα στο κατώφλι του θανάτου αλλά και τη γυναίκα πέρα από αυτό το κατώφλι, όταν η παρουσία της επανέρχεται με διάφορες μορφές ή υπό διαφορετικές συνθήκες, στον κόσμο των ζώντων.
Αξίζει εδώ να σημειωθούν δύο βιογραφικά στοιχεία για το συγγραφέα, καθώς ο αναγνώστης θα αναγνωρίσει στις ιστορίες της συλλογής τα ίχνη και τα μοτίβα τους: ο Μωπασσάν διατηρούσε μια πολύ στενή σχέση με τη μητέρα του, η οποία υπήρξε εξαιρετικά μορφωμένη και καλλιέργησε και στη δική του ψυχή την αγάπη για την τέχνη του λόγου. Ταυτόχρονα όμως ήταν νευρασθενής, δεν άντεχε το φως και επιχείρησε πολλές φορές να αυτοκτονήσει, κάποτε μάλιστα σφίγγοντας γύρω από το λαιμό της τις μακριές πλεξίδες της. Η δε τελευταία περίοδος της ζωής του πριν τον καταρρακώσει η ψυχική ασθένεια, κυριαρχείται από έντονο φόβο για μια μυστηριώδη γυναίκα, τη διαβόητη «Κυρία με τα γκρίζα» της οποίας η ταυτότητα δεν μαθεύτηκε ποτέ μέχρι σήμερα.
Ο Μωπασσάν είναι ακριβής και λεπτολόγος στον τρόπο που χειρίζεται τη γραφή και τις λέξεις, πραγματιστής στην οπτική του και εξοικειωμένος με την επιστήμη της
ψυχιατρικής: στα διηγήματά του το φανταστικό, το παράδοξο, το αλλόκοτο, δεν εδράζεται σε μια διάσταση «πέραν του κόσμου τούτου». Το Αόρατο υπάρχει αλλά η έδρα του βρίσκεται στην ανθρώπινη ψυχοσύνθεση, εξ ου και το τέλος μένει ανοιχτό σε δύο ερμηνείες: την υπερφυσική και την εξηγούμενη με τη λογική. Το μυστηριώδες εδράζεται επίσης στη Φύση. Ο Μωπασσάν την αγαπά όπως φαίνεται στις λυρικές περιγραφές του, τη σέβεται και τη φοβάται, με τον τρόπο των πρώτων ανθρώπων: από εδώ πηγάζει ο λεγόμενος πρωτογονισμός στη γραφή του, η κυριαρχία του ενστίκτου αλλά και ένα δέσιμο με τη νορμανδική γη, από την οποία καταγόταν, πολύ κοντινό με εκείνο του αγρότη και σε αντίθεση με την αριστοκρατική καταγωγή του.
Κλείνοντας, δύο λόγια για τις ιστορίες που θα διαβάσετε στις σελίδες που ακολουθούν:
«Το τικ» είναι η πιο συγγενική ιστορία του Μωπασσάν με τον Έντγκαρ Άλλαν Πόου˙ σε μια ήσυχη λουτρόπολη ο αφηγητής συναντά δύο παράξενους παραθεριστές: έναν πατέρα με μια περίεργη σπασμωδική κίνηση στο χέρι του και την ασθενική κόρη του, δύο «θύματα της μοίρας» που κρύβουν μια αλλόκοτη και τραγική ιστορία στο παρελθόν τους.
«Η οπτασία» είναι μια χαρακτηριστική ιστορία τρόμου όπου όλα παραπέμπουν σε μια υπερφυσική παρουσία, μία γυναίκα ντυμένη στα λευκά, αλλά ταυτόχρονα όλα θα μπορούσαν να έχουν μια λογική εξήγηση, αφού ο συγγραφέας μάς δίνει ένα σχετικό «κλειδί» στην πρώτη κιόλας πρόταση του διηγήματος.
«Στο νερό», έχουμε την αφήγηση μια περίεργης περιπέτειας ενός φανατικού κωπηλάτη που ζει σχεδόν μέσα στα νερά του Σηκουάνα: η αλλόκοτη ομορφιά και το μυστηριώδες τοπίο μιας φεγγαρόλουστης νύχτας του υποβάλλουν ψυχολογικά μία σχεδόν υπερφυσική εμπειρία˙ η ιστορία κλείνει όμως με μια απρόσμενη ανατροπή.
«Η κόμη» είναι η εντυπωσιακή καταγραφή ενός μακάβριου ερωτικού πάθους, μια εμμονής ερωτικής με τη μορφή φετιχισμού για κάτι απαγορευμένο, μυστηριώδες και νοσηρό, τα μαλλιά μιας γυναίκας νεκρής…
«Ο Διάβολος» είναι μια ιστορία με έντονο το κοινωνικό και ρεαλιστικό στοιχείο που φτάνει έως τη σάτιρα: ο επικείμενος θάνατος μιας ηλικιωμένης χωρικής γίνεται αντικείμενο ενός οικονομικού παζαριού που ξεπερνά κάθε ηθικό όριο. Ο Μωπασσάν εδώ ξεκάθαρα εκφράζει τις εχθρικές αντιλήψεις τους προς την εκκλησία και την υποκρισία των «θεοσεβούμενων». Και ναι υπάρχει σε αυτήν την ιστορία ο Διάβολος, και ονοματίζεται στην τελευταία παράγραφο…
Τέλος στην ιστορία που δίνει τον γενικό τίτλο της συλλογής, «Η νεκρή», ο Μωπασσάν χτίζει μια σκοτεινή αφήγηση με μακάβριο χιούμορ: ο αφηγητής υποφέρει τόσο από το θάνατο της αγαπημένης του ώστε αποφασίζει να περάσει μια νύχτα κοντά της στο νεκροταφείο. Τα όσα συγκλονιστικά και αποκαλυπτικά θα βιώσει θα τον μετατρέψουν από τραγικό ήρωα σε γελωτοποιό της Μοίρας…
Τα διηγήματα φαντασίας του Μωπασσάν είναι πληθωρικά και εντυπωσιακά όπως μια μοιραία γυναίκα, οριακά και δισυπόστατα ανάμεσα στο λογικό και το παρά το λογικό, προσεγμένα μέχρι την τελευταία λέξη και αριστοτεχνικά χτισμένα ώστε να δημιουργούν μια ψυχολογική υποβολή στον αναγνώστη, και έπειτα με ένα πονηρό χαμόγελο να την ανατρέπουν. Όμως ο φόβος για το Αόρατο παραμένει ζωντανός, ριζωμένος πολύ βαθιά στην ανθρώπινη ψυχή, και θα τη μαγνητίζει πάντα… 


                                                        Αγγέλα Γαβρίλη



****