Translate

Πέμπτη 5 Ιανουαρίου 2023

ΣΗΛΙΚΑ ΡΗΓΟΠΟΥΛΟΥ /// ΠΟΙΗΜΑΤΑ

 



Η τοξοβολία στην Ιαπωνία στοχεύει στην εκπαίδευση της συνείδησης. Είναι ένας

δρόμος για να φτάσει κανείς, μετά από χρόνια εξάσκησης, στην απαλλαγή από το

Εγώ και στην ύστατη Αλήθεια.

Η τοξοβολία δεν προαπαιτεί φυσική κατάσταση, δεν έχει όριο ηλικίας, διέπεται

από κανόνες, απαιτεί ειδικό εξοπλισμό, αφοσίωση και προσήλωση.

Τα οφέλη που προσφέρει είναι ανεκτίμητα: οι επίδοξοι τοξοβόλοι μαθαίνουν να

διαχειρίζονται άριστα το τόξο τους συντονίζοντας σώμα και πνεύμα. Δεν

χρειάζεται παρά πίστη, επιμονή, και ανάσες σαν του μωρού, βαθιές μα άηχες.


Με τον καιρό αποκτούν ευελιξία και αντοχή, δεξιότητες χρησιμότατες στις

καθημερινές συναναστροφές, αλλά και στην προσωπική βελτίωση. Κουμαντάρουν

τόσο καλά το μυαλό και τις αισθήσεις τους, ώστε το τόξο γίνεται προέκταση του

χεριού τους.


Αντίπαλος των σπουδαίων τοξοβόλων είναι μόνον ο εαυτός τους. Για να τον

ξεπεράσουν, δηλαδή για να τον ωφελήσουν, συμμαχούν μαζί του. Μαθαίνουν να

τον ανέχονται, αναγνωρίζουν και αποδέχονται τα προτερήματα και τις αδυναμίες

του.

Μόνο ένα πνεύμα εύκαμπτο και ελεύθερο πετυχαίνει τον στόχο.


Οι τοξοβόλοι δεν προσδοκούν την επιβράβευση, διότι γνωρίζουν καλά, ότι όσο πιο

πολύ προσκολλάται κανείς στις κοινωνικές απολαβές από την τέχνη του, τόσο πιο

πολύ απομακρύνεται από την ουσία της.

Βιώνουν μια κατάσταση πνευματικής εγρήγορσης, και ταυτόχρονα απάθεια για

την κοσμική επιτυχία, τη συναισθηματική αποδοχή, την κοινωνική αναγνώριση.


Ενίοτε δίνεται η εντύπωση πως απομακρύνονται από τον στόχο τους, ίσως

μάλιστα, περιστασιακά να φαίνεται πως λαθεύει η ευθυβολία τους, δεν είναι όμως

έτσι.

Η χαρά της περιπλάνησης και η παιγνιώδης διάθεση είναι συστατικά στοιχεία των

κορυφαίων τοξοβόλων.


Μοίρα φτερωτή

Αυτού του νέου η ομορφιά που έλιωσε στον ήλιο

όταν αυτός παράκουσε τα λόγια του Δαιδάλου

πατέρα και δασκάλου

εχάθηκε ολότελα, δε βρέθηκε ούτε χνάρι

ούτε απ’ τον νιο, ούτε κερί, ούτε μακρύ κορδόνι...


Και τότε, απαρηγόρητοι έκλαιγαν τον αγέρα

μήτε κορμί στα χέρια τους, μήτε νεκρός στον τάφο.


Κι αφού δεν είχαν τι να δουν, δεν είχαν τι ν’ αγγίξουν

δεν είχαν ποιόν με κλάματα να βρέξουν, να δακρύσουν

κάποιος από όλους φώναξε:


«κι οι λέξεις σώμα είναι»


Και να, που συμφωνήθηκε


πώς να υποστηρίξουν τη μνήμη την ανήμπορη

να ’ναι παρηγοριά τους:


ονόμασαν το πέλαγο με τ’ όνομα εκείνου

που αστόχαστα φτερούγισε στον ήλιο καταπάνου.


Αίνιγμα σομόν


πηγαίνει αντίθετα στο ρεύμα

αντιλογίας είναι πνεύμα

δεν υποτάσσεται σε νόμους

ακολουθεί δικούς του δρόμους.


Από γλυκό σε αλμυρό

κι ύστερα πάλι πίσω

πυξίδα έχει καταπιεί

γίνεται ψάρι στη στιγμή

μα όχι πελαγίσιο.


Χρωμογλωσσοδέτης


Σικλαμέν, δαμασκηνί, φούξια και μελιτζανί

μωβ βιολέ, μενεξεδί, ή λιλά κυκλαμινί

της γιαγιάς σου το σκουφί


- πες το πάλι απ’ την αρχή!


Το Φαιό

Μια φορά κι έναν καιρό ήταν μια όμορφη κοπέλα. Είχε μάτια καστανά, μα τόσο

καστανά σαν κάστανα, που το χειμώνα δεν περνούσε κοντά από φουφού, από

φόβο μήπως κινδυνέψει. Και τα μαλλιά της ήταν επίσης καστανά, μακριά ως τη

μέση, και πλούσια πολύ.

Καθόλου παράξενο λοιπόν, που οι γονείς της την ονόμασαν Καφετίνα. Αγαπούσε

τόσο πολύ το καφέ χρώμα, που ήθελε όταν θα μεγάλωνε να ανοίξει ένα ωραιότατο

καφενείο, με καφετί καρέκλες, να ψήνει όλη μέρα καφέδες.


Μιαν άλλη φορά, αλλά τον ίδιο καιρό, ήταν κι ένα όμορφο παλικάρι, ένα

πανέμορφο παλικάρι, ένας κούκλος. Τον κοίταζες και ξεκουραζόσουν αυτομάτως

μετά από δέκα ώρες σκληρής δουλειάς, τόσο ωραίος ήτανε.


Ένα ελάττωμα είχε μόνο, ήταν υπερβολικά ολιγόλογος. Οι περισσότερες από τις

ελάχιστες λέξεις που χρησιμοποιούσε ήταν μονοσύλλαβες. Έτσι, οι γονείς του

αποφάσισαν να τον ονομάσουν Γκρι.

Το όνομα ήταν πολύ πετυχημένο, αφού ταίριαζε γάντι στους τρόπους και στη

διάθεσή του. Και κάτι ακόμη: το παλικάρι αυτό, ξέχασα να σας πω, είχε γκρίζα

μάτια, θλιμμένα και απόκοσμα.


Όταν ο Γκρι βρέθηκε κάποτε στην πόλη, όπου ζούσε η κοπέλα με τη μητέρα της- ο

πατέρας της είχε εν τω μεταξύ πεθάνει μέσα στον ύπνο του- θέλησε να πιεί έναν

καφέ.

Η λέξη όμως ήταν δισύλλαβη και αυτό τον προβλημάτιζε. Από τη δύσκολη θέση

τον έβγαλε η Καφετίνα. Μόλις τον αντίκρισε, κεραυνοβολήθηκε από την ομορφιά

του και την έπιασε λογοδιάρροια:

- Θέλετε καφεδάκι;

- Ναι.

- Μέτριο;

- Ναι.

- Με πλούσιο καϊμάκι;

- Ναι.

- Να φέρω μια καράφα με νερό και παγάκια;

- Ναι.

Αυτή η παραγγελία άλλαξε τη ζωή και των δυο τους. Αγαπήθηκαν τρελά.

Ήταν ευτυχισμένοι: εκείνη τον κοιτούσε, κι εκείνος δε μιλούσε!

Και τώρα θα αναρωτιέστε: γιατί το παραμύθι μου έχει αυτόν τον τίτλο;


Φαιό ήταν το όνομα που έδωσαν στο παιδί τους.

Κι αν απορείτε, πώς δέχτηκε ο Γκρι δισύλλαβο όνομα για το βλαστάρι

του...

Μα ... αυτό θα πει αγάπη. Να βάζεις κι ένα «ο»!




Τετάρτη 4 Ιανουαρίου 2023

ΑΝΟΙΧΤΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ /// ΤΑ 50 ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ E-BOOKS TOY 2022

 

Η ψηφιακή μετάβαση στην ανάγνωση συνεχίστηκε και το 2022. Οι αναγνώστες στρέφονται ολοένα και περισσότερο προς τα ψηφιακά βιβλία και τον άυλο πολιτισμό, με ιδιαίτερο ενδιαφέρον προς τα ηχητικά βιβλία. Η τάση αυτή καταγράφεται για πρώτη φορά και επίσημα στην Έρευνα του ΟΣΔΕΛ για το βιβλίο και το κοινό του στην Ελλάδα: Το 15% των αναγνωστών προτιμούν βιβλία ηλεκτρονικής μορφής (e-books) και το 3% ακούν ηχητικά βιβλία (audio-books), με τα ποσοστά στους νέους να είναι ακόμα μεγαλύτερα.

Αξιοσημείωτο είναι επίσης, πως για πρώτη φορά απονεμήθηκε Βραβείο από την Ακαδημία Αθηνών σε ένα ελεύθερο ψηφιακό βιβλίο: Στο ιστορικό σύγγραμμα της Δήμητρας Στασινοπούλου: «1821 – Η Ελληνική Επανάσταση στη Μολδοβλαχία»: Στα βήματα του Αλέξανδρου Υψηλάντη 

Η συλλογή της Ανοικτής Βιβλιοθήκης (www.openbook.gr) αυτή τη στιγμή περιλαμβάνει 12.500+ ελεύθερα ελληνικά e-books, 2.000+ audio-books και καθημερινά εμπλουτίζεται με νέα.

Ελάτε κι εσείς στον κόσμο της ελεύθερης διαμοίρασης της γνώσης και του γενναιόδωρου ανοικτού κώδικα της τέχνης.

✩ Τα 50 ελεύθερα e-books με τα περισσότερα downloadsμέσα στο 2022

  1. «1984» – Μυθιστόρημα του Τζορτζ Όργουελ
  2. «Πολιτεία» – Διάλογος του Πλάτωνα
  3. «Καινή Διαθήκη» – Πρωτότυπο κείμενο & Μετάφραση
  4. «Μαθαίνω Ελληνικά» – Εγχειρίδιο του Παντελή Παππά
  5. «Ο άνθρωπος που εφηύρε τον 20ο αιώνα» – 100 αποφθέγματα του Νίκολα Τέσλα
  6. «Τετράδιο Πρώτης Μουσικής Γραφής» – Εγχειρίδιο της Ευαγγελίας Μητρογιάννη
  7. «Μικρές ιστορίες ετεροτοπίας» – Συλλογή 82 μικροδιηγημάτων
  8. «Αν κάθε μέρα» – Παραμύθι του Αντώνη Παπαθεοδούλου
  9. «Βασικά Γερμανικά» – Εγχειρίδιο της Τάνιας Μόσχου & της Ιωάννας Πουλασικίδου
  10. «Η Φάρμα των Ζώων» – Μυθιστόρημα του Τζορτζ Όργουελ
  11. «Η Αγία Γραφή» (Παλαιά Διαθήκη & Καινή Διαθήκη)
  12. «39 διηγήματα» – Συλλογή του Αντόν Τσέχωφ
  13. «Βασικά Γαλλικά» – Εγχειρίδιο της Έλενας Καράμπαμπα
  14. «Στα μυστικά του βάλτου» – Μυθιστόρημα της Πηνελόπης Δέλτα
  15. «Βαρδιάνος στα σπόρκα» – Διήγημα του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη
  16. «Οι Άθλιοι» – Μυθιστόρημα του Βίκτωρος Ουγκώ
  17. «Το Δώρο» – Εγχειρίδιο αυτοβελτίωσης του Στέφανου Ξενάκη (audio-book)
  18. «Τα τρία ερωτήματα» – Διήγημα του Λέοντα Τολστόι
  19. «Το Πρώτο µου Λεξικό» – Εικονογραφημένο Λεξικό A’, Β’, Γ’ Δημοτικού
  20. «Οι Χαλασοχώρηδες» – Διήγημα του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη
  21. «Ένα σκοτεινό αίνιγμα» – Διήγημα της Αγκάθα Κρίστι
  22. «Τα άνθη του κακού» – Συλλογή ποιημάτων του Σαρλ Μπωντλαίρ
  23. «Το βαλιτσάκι» – Ελληνικά για παιδιά που μετακινούνται
  24. «12 μεγάλοι Έλληνες ποιητές διαβάζουν δικά τους ποιήματα» (audio-book)
  25. «Συμπόσιον ή Περί του Έρωτος» – Σωκρατικός διάλογος του Πλάτωνα
  26. «Δημοσιονομικό και Φορολογικό Δίκαιο» – Σύγγραμμα του Οδυσσέα Κοψιδά
  27. «Η Θεωρία της Μουσικής» – Εγχειρίδιο του Χρήστου Λέκκα
  28. «Αποκάλυψις Ιωάννου» (Αρχαίο κείμενο και μετάφραση)
  29. «Ο άνθρωπος που σκότωσε τον εαυτό του» – Διήγημα του Έντγκαρ Άλλαν Πόε
  30. «Θεωρία & Πράξη της Βυζαντινής μουσικής» – Εγχειρίδιο του π. Βασίλειου Περουλάκη
  31. «Περί Ψυχής» – Σύγγραμμα του Αριστοτέλη
  32. Τριάντα οκτώ ηθοποιοί του ΚΘΒΕ διαβάζουν την «Οδύσσεια» του Ομήρου (audio-book)
  33. «Αλφαβητάριο Α’ Δημοτικού» – Σχολικό εγχειρίδιο του 1965
  34. «Η Κίκο και το Χέρι» – Εικονογραφημένο παραμύθι
  35. «Ό,τι όμορφο γράψω να το δεις περιμένει» – Λεύκωμα με 200 συνθήματα στους τοίχους
  36. «Άννα Καρένιν» – Μυθιστόρημα του Λέοντος Τολστόι
  37. «Ο συγγραφέας και ο διάβολος» – Τρία διηγήματα του Μαξίμ Γκόρκι
  38. «Το μόνον της ζωής του ταξείδιον» – Διήγημα του Γεώργιου Βιζυηνού
  39. «Εκπαιδευτικό υλικό για μαθητές και μαθήτριες στο φάσμα του αυτισμού»
  40. «Απολογία Σωκράτους» – Σύγγραμμα του Πλάτωνα (Μετάφραση)
  41. «Ιταλική γλώσσα Ι & ΙΙ» – Εγχειρίδιο του Ιωάννη Τσόλκα
  42. «Θεία Κωμωδία» – Αφηγηματικό ποίημα του Δάντη Αλιγκέρι
  43. «Αρχές Προγραμματισμού Υπολογιστών σε γλώσσα Python» – Του Χρήστου Ευσταθίου
  44. «Μάγκας» – Εφηβικό μυθιστόρημα της Πηνελόπης Δέλτα
  45. «Ιστορίες αλλόκοτες» – Συλλογή διηγημάτων του Έντγκαρ Άλλαν Πόε
  46. «Γράμμα στο μέτωπο» – Μυθιστόρημα του Αύγουστου Κορτώ
  47. «Ο Μικρός Πρίγκιπας» – Παραμύθι του Αντουάν ντε Σαιντ-Εξυπερύ (audio-book)
  48. «Έχω, έχεις, έχει… όλοι έχουμε δικαιώματα!» – Εγχειρίδιο από τον Συνήγορο του Παιδιού
  49. «Η τιμή και το χρήμα» – Νουβέλα του Κωνσταντίνου Θεοτόκη
  50. «Λαϊκή Κιθάρα» – Εγχειρίδιο του Δημήτρη Μυστακίδη

✔ Δείτε επίσης:

 

• Τα 50 πιο δημοφιλή ελληνικά e-books του 2021

• Τα 50 πιο δημοφιλή ελληνικά e-books του 2020

• Τα 50 πιο δημοφιλή ελληνικά e-books του 2019

• Τα 50 πιο δημοφιλή ελληνικά e-books του 2018


ΠΗΓΗ:ΟPENBOOK

Παρασκευή 30 Δεκεμβρίου 2022

AΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ /// ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΣΑΡΑΤΣΗ

 


Ιανουάριος. Δεν είναι ακριβώς ότι επιστρέφω. Είναι ότι δεν έχω πού να πάω. Είμαι κάτι σαν μητέρα. Όσο τακτοποιώ την ζωή μου, γίνομαι θάλασσα.

Φεβρουάριος. Πουλιά χωρίς σχέδιο πτήσης. Δεν υπάρχει ο παραμικρός λόγος ανησυχίας. Ακόμα κι αν ανοίξουν οι ουρανοί, γυμνοί θα εξέλθουμε μια μέρα.

Μάρτιος. Ό,τι υπάρχει στα βιβλία δεν αξίζει όσο μια γουλιά πικρού εσπρέσο μαζί μ’ ένα τσιγάρο. Κάθε μέρα πιο αφόρητος ο κόσμος. Δεν πεινάω. Μόνο νυστάζω. 

Απρίλιος. Ψιλόβροχο στην Αρχαγγελιώτισσα. Αναπνέω και το τοπίο διαστέλλεται. Δεν ξέρω αν στέκομαι ή αν κρεμιέμαι απ’ το έδαφος.

Μάιος. Η άνοιξη, ένα δώρο που θα χρειαστεί κάποτε να το επιστρέψεις. Χωρώ ακριβώς μες στις συνήθειές μου. Δεν περισσεύει τίποτα.

Ιούνιος. Φυτά συνωστίζονται στο έδαφος, όπως πυκνώνουν στο νου οι σκέψεις. Κάθε τι καρπίζει και χάνεται. Ή χάνεται πριν καρπίσει. Όλα κατά βάθος είναι γη.

Ιούλιος. Το σώμα μου στα ριζά του Ίταμου. Η ίδια αλήθεια όπου κι αν στρέψω το βλέμμα. Κάθε τι αναγκαίο μοιάζει άχρηστο. Σπουδαία λύση κάποτε η μοναξιά.

Αύγουστος. Οι μέρες μας μετρημένες, οι νύχτες μας σκοτεινές. Η ομορφιά, ον ανθρωποφάγο. Με διασώζει, δολοφονώντας με. Πρέπει να εξομολογηθούμε ως και τις αμαρτίες των άλλων.

Σεπτέμβριος. Θυμώνω με την ευκολία του εικοσιτετραώρου. Ό,τι φτάνει στο αυτί μου ως ήχος δεν είναι παρά εικόνα. Θα σε φιλώ μέχρι να βραδιάσει.

Οκτώβριος. Το μάταιο του κόσμου και τα μάτια σου. Όσα κάποτε διδάχτηκα, πήγαν στράφι. Πεθαίνουμε αφού πρώτα τρελαθούμε.

Νοέμβριος. Μοιάζει αδιάφορα ελκυστικός ο κόσμος. Είμαι γεμάτος νερό που λιγοστεύει. Δεν είναι ζωή. Είναι δίψα και πνιγμός.

Δεκέμβριος. Η ανήθικη χρησιμότητα της ζωής. Υποστηρίζω με θάρρος το παράλογο της σκέψης. Να αντικρίσω από ένα σημείο όλα τα σημεία.

***

ΠΗΓΗ:apotypoma.blogspot.com

ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ /// Γράφει η Ασημίνα Ξηρογιάννη




(Αναδημοσίευση από το ηλεκτρονικό περιοδικό CultureBook)


  Ένα ερώτημα φλέγον πάντα που έχει απασχολήσει τους θεωρητικούς της λογοτεχνίας είναι το εξής: «Ποια η σχέση της λογοτεχνίας με την κοινωνική πραγματικότητα». Θα θέσουμε κι ένα δεύτερο ερώτημα που θα δίνει όμως το στίγμα της απάντησης για το πρώτο. Eίναι δυνατόν ένας συγγραφέας ή ποιητής να μείνει ασυγκίνητος μπροστά στα ερεθίσματα που του δίνει η εποχή μέσα στην οποία ζει και κινείται; Σίγουρα δεν μένει και δεν πρέπει να μένει κλεισμένος στον γυάλινο πύργο του, αδιαφορώντας για όσα συμβαίνουν γύρω του. Όντας πάντοτε σε εγρήγορση κάνει τέχνη με κοινωνικό πρόσωπο, τέχνη που έχει απεύθυνση στον άνθρωπο. Στις ανάγκες που αυτός έχει και τις ανησυχίες που τον διακατέχουν. Έτσι συχνά ο ποιητής συνδέει το ποίημα με την εποχή και όλα όσα αυτή κουβαλά: κρίση οικονομική, κοινωνική παθογένεια, πτώση των αξιών, έμφυλη βία, επίδραση του διαδικτύου και άλλα παρόμοια.

   Συχνά οι ποιητές μας μίλησαν για ανθρώπινα βιώματα, καταστάσεις σε δύσκολους καιρούς σε άγονες κοινωνικές περιόδους σε «πέτρινα χρόνια». Αναφέρω χαρακτηριστικά τους εξής: Αναγνωστάκη, Εγγονόπουλο (μάλιστα σε γόνιμο ποιητικό διάλογο μεταξύ τους), Λειβαδίτη, Ρίτσο και Σαχτούρη.
   Δεν ξέρω αν οι στίχοι μπορούν να βάλουν φωτιά, και να ανατρέψουν καθεστώτα ή να αποτρέψουν συμβάντα. Μπορούν σίγουρα να αφυπνίσουν, να ξεσηκώσουν, να διεγείρουν την διανοητική συγκίνηση και να ξυπνήσουν την αισθητική ηδονή που έχει ανάγκη ο άνθρωπος για να αντέξει την εκάστοτε σκληρή πραγματικότητα και να υπάρξει. Πάντα άλλωστε η τέχνη -σε όλες τις μορφές της- διαθέτει εκείνη τη μαγική κίνηση να κάνει την ουσιαστική, την μοναδική παρέμβασή της στην κοινωνία. Να αντιτάξει τον δικό της κόσμο στον ήδη υπάρχοντα, να επιβάλλει την ομορφιά στην ασχήμια. Να πετύχει τα αδύνατα, ακόμα και τις πιο παράλογες συνυπάρξεις, αλλά και τις πιο δημιουργικές συνάξεις σε μια κοινωνία που είτε νοσεί είτε βάλλεται από παντού διαρκώς.
   Η κοινωνία χρειάζεται την τέχνη για να πετύχει μια λειτουργική ενδυνάμωση, για να ανθίσει, για να προάγει το αγαθό. Κι αν ο ποιητής καταφέρει να γίνει πρότυπο για τους νέους, τα αποτελέσματα θα είναι ευεργετικά.
   Συνεχίζουμε για να βάλουμε τώρα μια άλλη παράμετρο στην κουβέντα μας αυτή. Σήμερα δεν νοείται κοινωνία χωρίς επικράτηση του διαδικτύου και την σύνδεσή του με διάφορες εκφάνσεις της ζωής του ανθρώπου. Διανύουμε άλλωστε τα λεγόμενα διαδικτυακά χρόνια, λοιπόν, είναι αλήθεια. Ο Καναδός δημοσιογράφος Μάικλ Χάρις (Μichael Ηarris) στο βιβλίο του 'Το τέλος της απουσίας', γράφει: 'Πολύ σύντομα κανείς δεν θα θυμάται τη ζωή πριν από το διαδίκτυο'. Ποια είναι η σχέση των ποιητών, των πεζογράφων και άλλων με αυτό το μέσο; Yπάρχει άραγε κάποια γέφυρα, κάποια διασύνδεση; Κι όμως οι λογοτέχνες στην πλειοψηφία τους (ακόμα και οι μεγαλύτεροι στην ηλικία), έχουν λογαριασμό στο facebook και συνομιλούν μεταξύ τους, αλλά και με τους αναγνώστες. Ανταλλαγή φιλοφρονήσεων, διάλογοι, κοινωνικότητες στο facebook και άλλα παρόμοια. Ακόμα και ποιητές μιας άλλης γενιάς, που παριστάνουν τους "δύσκολους" ή έχουν κάποια μεγάλη πορεία στο χώρο της ποίησης, καταξιωμένοι και αγαπητοί στο ευρύ κοινό, φαίνεται πως κι αυτοί έχουν πάθει την εξάρτησή τους από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Άραγε ο Ελύτης, ο Σεφέρης και ο Καβάφης, αν είχαν αυτή τη δυνατότητα στην εποχή τους, θα χρησιμοποιούσαν ποτέ το facebook για να προβάλουν την «ποιότητά» τους; [1] Δεν νομίζω. Αλλά δεν ξέρεις ποτέ. Διότι, όπως ειπώθηκε, ο κόσμος αλλάζει και είναι φυσικό κι επόμενο η κοινωνία να υποβάλλει τους ρυθμούς της και να προτείνει νέα πράγματα, που μοιραία κάποιοι θα ακολουθήσουν - μέσα σε αυτούς και ποιητές.

   Γεγονός πάντως είναι ότι η λογοτεχνία πορεύεται ακάθεκτη μέσα στους αιώνες και αντανακλά σε πολλές περιπτώσεις την κοινωνία μέσα την οποία γεννήθηκε. Και αντίστροφα, μέσω της κοινωνικής πραγματικότητας μπορούμε να ερμηνεύουμε λογοτεχνικά κείμενα, πεζά και ποιητικά. Ή ακόμα να ρίχνουμε φως στα κίνητρα, τις πράξεις, τις σκέψεις των ηρώων. Ακόμα, μέσα από την εμπειρία των κειμένων μπορούμε να προσεγγίζουμε και να αναλύουμε συμπεριφορές που συναντάμε στην εκάστοτε κοινωνική πραγματικότητα στην οποία έχει αναφορά το έργο που εξετάζουμε.
   Εκείνο που έχει σημασία να εξετάζουμε είναι ο ιδιαίτερος τρόπος με τον οποίο ο κάθε ποιητής φιλτράρει εντέχνως όσα συμβαίνουν μέσα του και γύρω του. Άραγε τα φιλτράρει τα ερεθίσματα που του δίνει η εποχή του με τρόπο που να μας αφορά; Ή γράφει κάτι εντελώς αδιάφορο για τον απαιτητικό αναγνώστη, o οποίος διψάει για συνδέσεις που, αφενός μεν θα πάνε τη σκέψη του πιο πέρα, αφετέρου θα διεγείρουν τη συναισθηματική του νοημοσύνη; Τροφή για σκέψη ας αποτελέσουν όλα αυτά που θίγονται εδώ.
   Ας μου επιτραπεί, να κλείσω με κάποια δικά μου ποιήματα που θεωρώ ενδεικτικά και που αισθάνομαι ότι βρίσκονται σε διάλογο με το αντικείμενο τούτου του κειμένου. Αυτά εμπεριέχονται στο βιβλίο μου «Εποχή μου είναι η ποίηση» (Γαβριηλίδης 2013)[2] το οποίο κυκλοφορεί ολόκληρο στη Γαλλία μεταφρασμένο από τον Μισέλ Βόλκοβιτς.[3]Το εν λόγω βιβλίο λοιπόν έχει ως θέμα του ακριβώς τη σχέση λογοτεχνίας-εποχής. Αναφέρεται στο ρόλο του δημιουργού μέσα σε μια δύσκολη εποχή και σε μια δυστοπική πραγματικότητα που δεν ευνοεί τις τέχνες.

Dans des temps difficiles
nous nʼavons pas recours
à la grande poésie
mais à lʼurgente.

`

Σε δύσκολους καιρούς
δεν αναζητούμε
τη μεγάλη ποίηση
αλλά την επείγουσα.


*


Poétique nouvelle

Associe le mot
à lʼépoque.
Associe le poème
au visage humain.
Crée une poétique nouvelle.

`

ΝΕΑ ΠΟΙΗΤΙΚΗ

Σύνδεσε τη λέξη
με την εποχή.
Σύνδεσε το ποίημα
με το πρόσωπο του ανθρώπου.
Φτιάξε μία νέα ποιητική.


*


Μon époquecʼest la poésie

Tu dis « Mon époque, cʼest la poésie »
et tu tʼenfonces dans les mots
tu traces des métaphores sur lʼimpasse du présent
et ton crayon absorbe la tristesse de ces lieux
connus de toi comme étant ta patrie.
Tu dis « Mon époque, cʼest la poésie »
et tu sombres dans des figures de style
et tes vers atterrissent
sur la page blanche.
Tu dis « Mon époque, cʼest la poésie »
et tu fais de tes angoisses une chanson
tu construis ton propre labyrinthe
pour tʼisoler.
Tu dis « Mon époque, cʼest la poésie »
comme ça pour te consoler
de ce que ton époque te renie
et te faire pardonner
de la renier à ton tour.

`

ΕΠΟΧΗ ΜΟΥ ΕΙΝΑΙ Η ΠΟΙΗΣΗ

Λες «εποχή μου είναι η ποίηση»
και βουλιάζεις μέσα στις λέξεις
αποτυπώνεις μεταφορές για το αδιέξοδο παρόν
και ρουφάς με το μολύβι σου τη θλίψη αυτού του τόπου
που τον ήξερες για πατρίδα σου.
Λες «εποχή μου είναι η ποίηση»
και βυθίζεσαι σε σχήματα λόγου
γειώνεις τους στίχους σου
σε λευκό χαρτί.
Λες «εποχή μου είναι η ποίηση»
και κάνεις τραγούδι τις αγωνίες σου
φτιάχνεις τον δικό σου λαβύρινθο
για να απομονωθείς.
Λες «εποχή μου είναι η ποίηση»
έτσι για να παρηγορηθείς
που η εποχή σου σε απαρνιέται
και να εξιλεωθείς
που την απαρνιέσαι και συ.


ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

[1] Η λογοτεχνία συναντά τη σύγχρονή μας πραγματικότητα -Άρθρο της Ασημίνας Ξηρογιάννη
https://www.vakxikon.gr/%ce%b7-%ce%bb%ce%bf%ce%b3%ce%bf%cf%84%ce%b5%cf%87%ce%bd%ce%af%ce%b1-%cf%83%cf%85%ce%bd%ce%b1%ce%bd%cf%84%ce%ac-%cf%84%ce%b7-%cf%83%cf%8d%ce%b3%cf%87%cf%81%ce%bf%ce%bd%ce%ae-%ce%bc%ce%b1%cf%82-%cf%80/
[2] Τώρα εμπεριέχονται και στον τόμο «Ποιήματα 2009-2017», εκδόσεις Βακχικόν 2021.
[3]Κυκλοφορεί στα γαλλικά από τις εκδόσεις Le miel des anges,με τίτλο: «Mon époquec'est la poésie».
 


*****

https://www.culturebook.gr/afieromata/afieromata-2022-menu-separator/logotexnia-kai-koinoniki-pragmatikotita/asimina-xirogianni-h-logotehnia-porevetai-akathekti-mesa-stous-aiones-kai-adanakla-se-polles-periptoseis-tin-koinonia-mesa-stin-opoia-gennithike.html

https://www.culturebook.gr/afieromata/afieromata-2022-menu-separator/logotexnia-kai-koinoniki-pragmatikotita.html

*Η φωτό είναι παρμένη από το pixabay

Η φω

Η


***

Η φωτό