Translate

Τετάρτη, 12 Αυγούστου 2020

Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη //// Ποιήματα





KΡΑΥΓΑΖΑΝ

Κραύγαζαν τα μαλλιά
Κατέγραφαν ηλεκτρισμένα
Εστίες ηφαιστείου στα μάτια
Πύρινες λόγχες τα βλέμματα
Βίαιου εγκλεισμού διακορευτές
Σφιχτά κατήγγειλαν τα χείλη 
Ο ιδρώτας έρρεε λάβα πύρινη

Τα σάπια έκαιγε πατώματα

***

ΝΤΥΣΕ ΜΑΣ ΣΤΟ ΓΑΛΑΖΙΟ ΠΟΙΗΜΑ

Ποιος σε κρατά , των λέξεων χρυσόμαλλο δέρας
Που χάνεσαι και λάμπεις κόμη της Βερενίκης
Ασθμαίνουσα σχισμή ψάχνω το ανέγγιχτο ν΄αγγίξω
-Ν΄αντισταθεί στο σίδερο ποιος ξέρει;
Ποιος άνεμος σκορπα του κήπου σου τα άνθη;
Σ΄έρημο τόπο πέταλα σκόρπια μαργαρίτας
Θύμηση κι επιθυμία,σαλεύοντας
Είμαστε ή δεν είμαι
Εγώ ή ο Κανένας
Αγάπα ν΄αγαπώ
Θεοί και Δαίμονες μας προσπερνούν  ποδοπατώντας
Και όλο κρύβεσαι κάτω άπ΄της πόρνης σου την μπούργκα
Βουλιάζουν οι δρόμοι στην Καμπούλ
Φοβάμαι
Πού βρίσκεσαι καλειδοσκόπιο αόμματων
Θριμμάτισε τα κάτοπτρα να δω πίσω άπ΄το είδωλο
Μέσα στο τίποτα να μείνω
Ούτις
Ποίηση φανερώσου
Ντύσε μας στο γαλάζιο ποίημα

***

ΤΙΜΗΣ ΕΝΕΚΕΝ

Μια ζωή δούλευε τον χαλκό
Χτυπούσε σμίλευε γυάλιζε
Στο γηραλέο πρόσωπο
Πατίνα υποδόρια

Εγχάραξε βρύα
Τιμής ένεκεν

***

ΜΙΑ ΓΥΝΑΙΚΑ

Μια γυναίκα είναι η Ποίηση
Χιλιόχρονη ελιά με άγγιγμα παιδίσκης
Μια γυναίκα που αμείλικτα ραπίζει το άδειο
Ανεμοδαρμένη στέπα σε χειμώνα παγερό
Μια γυναίκα ένα δέντρο με ρίζες για κλαδιά
Βλασταίνει βαθιά κι αστράφτει στο σκοτάδι
Μια γυναίκα είναι μια Πηνελόπη
Υφαίνει και ξε υφαίνει  το υφάδι
Μια γυναίκα μια διψασμένη θάλασσα
Μια Αριάδνη κρατά το μίτο διά παντός
Μήτρα και φως παλεύει ακατάπαυστα
Να ανασύρει την Περσεφόνη από τον Άδη.

***

Όλα σιγούν εκκωφαντικά ηχούν ακατάληπτα , Ρώμη 2020
Η φωτό είναι παρμένη από το site : « Πίνακες ζωγραφικής με κόκκινο χρώμα»

Επιλογή για το Varelaki :ΑΣΗΜΙΝΑ ΞΗΡΟΓΙΑΝΝΗ


***



Η

Η 

*

Μαργαρίτα Παπαγεωργίου /// Ποιήματα




 
Στην αγκαλιά του κόσμου

΄Ο,τι ήταν να δω το είδα
ό,τι ήταν να πω το είπα
ό,τι ήταν να πάρω το πήρα.
Δεν έχω άλλο να σου δώσω.


Το αντίθετο της οδύνης δεν είναι η ηδονή
Το αντίθετο του πόνου δεν είναι ο πόθος
Από το σώμα ξεκινάμε και στο σώμα επιστρέφουμε
Εκεί είναι το  τραύμα ,εκεί είναι και το θαύμα.

Βρες το αδειανό σου
Και μέσα εκεί
Θα δεις την αγκαλιά του κόσμου

***

ΕΛΙΞΗΡΙΟ

΄Οπου κι αν πας διακοπές
το μόνο που δεν ξεχνάς
στις αποσκευές σου
είναι οι ουλές σου

Η βαλίτσα είναι καμωμένη
άπ΄τη σάρκα σου
Ό,τι κι αν ακάνεις
δεν μπορείς να απαλλαγείς

Εκείνα τα βράδια
δίπλα στο ακροθαλάσσι
καθώς έπεφτε απαλά το ηλιοβασίλεμα
μέσα από το φιλί σου
προσπαθούσα να ληστέψω λίγο φως.

***

ΤΟΥ ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ

Στη φλέβα του καρπού
σύκο σαντορινιό
-σιρόπι από βύσσινο το χρώμα-

Στην ψίχα του καρπού
σπόρι νωπό
-μέλι από θυμάρι στο στόμα-

Σε χαραμάδες στο φλουδί το χλωρό
σταγόνα γάλα μπάμπουρας μεθάει.

'Ενα λατίνι στ΄ανοιχτά πλησίστιο πετάει.

***

Φιλιά στο κενό, Μελάνι 2020
Η φωτό είναι παρμένη από εδώ
Επιλογή για το Varelaki :ΑΣΗΜΙΝΑ ΞΗΡΟΓΙΑΝΝΗ

***

Δευτέρα, 10 Αυγούστου 2020

ΑΝΤΩΝΙΝΗ ΣΜΥΡΙΛΛΗ /// ΠΟΙΗΜΑΤΑ

 



ΠΑΙΧΝΙΔΙ


Όσο τα  άλλα παιδιά
Έπαιζαν κουτσό
Ξεγύμνωσα τις κούκλες μου

Πιπιλίζοντας τα δάκτυλα
Της χαμένης μου αθωότητας

***

ΕΝΗΛΙΚΙΩΣΗ

Θυμάμαι τη μάνα μου
Να ουρλιάζει
Είναι τρελή η κόρη μας

Φτερούγισα ελευθερία

*
Καταστρέφομαι
Έχω εξάρσεις ανεξέλεγκτες
Ξέρεις πόσο μ΄αρέσει το ανεξέλεγκτο;
Μπούχτισα φραγμούς

***

ΧΟΝΤΡΕΛΑ

Στα πάρτυ
Δεν με χορεύουν
Φοβούνται ότι θα τους ξενυχιάσουν τα λουστρίνια μου
Κοιτάζω το γλυκό με την αλατισμένη καραμέλα
Δεν βάζω
Όλοι κοιτάνε το πιάτο μου
Ντρέπομαι

***

ΤΡΥΦΕΡΟΤΗΤΑ

Θέλω
Να τραβήξω 
Την αφέλεια
Πίσω άπ΄το αυτί σου

Να γλείψω
Το αλάτι στα δάχτυλά σου
Όταν κριτσανίζεις πατατάκια

Θέλω

Να μου αλέθεις
Την ποίηση

Με τα σαγόνια σου

****

κάτω από το πάπλωμα, Σαιξπηρικόν  2020
Ανθολόγηση για το Varelaki: ΑΣΗΜΙΝΑ ΞΗΡΟΓΙΑΝΝΗ
***

Mαρία Γερογιάννη /// Ποιήματα



Οι ποιητές



Τρεμάμενη εικόνα.
Η πέννα,
μπαγκέτα Θείου Μαέστρου
ή 
χορδή παγωμένης λύρας

- Σείριος λαμπυρίζων
Ίσως και άφαντος στα βιβλία των καιρών -

Για Σένα λευκό μου περιστέρι τα ψίχουλα στην παλάμη μου.


***

Προξενιό

Ένα μπουκαλάκι άρωμα
Μαζί και το φόρεμα
Να ντύσουν τα χρόνια της
Να γίνει Γυναίκα

Μίλησαν τα λουλούδια της,
για τον άντρα που την περίμενε.

΄Υστερα Μαράθηκαν

***

Θάνατος.

Η γη χαροκοπά,
Ξαναγεννιέται
Αποδημητική Περσεφόνη
Κράτησες τη συμφωνία.

***

Γλυπτό

Παράξενο  αυτό το χρώμα
Διαπέρασε την οροφή της κάμαράς σου
Σε περιέλουσε καθήμενο


***


Η  σκιά

Πώς να σε ντύσω
Πώς να σε βάψω
Να σου φορέσω ψηλά τακούνια,
ψηλόλιγνη φιγούρα
Πώς τα μαλλιά σου να χτενίσω,
να γράψουν λέξεις να τις δω

Σου ζήτησα να φέρεις χρώματα,
του καραβιού σου τα πανιά να ζωγραφίσω.

'Ασπρα τα θέλεις τα πανιά σου.


Φωνή φωνηέντων , Μελάνι Αθήνα 2017
Ανθολόγηση για το varelaki :ΑΣΗΜΙΝΑ ΞΗΡΟΓΙΑΝΝΗ