notationes////ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ 2013///

ΈΚΤΩΡ ΚΑΚΝΑΒΑΤΟΣ////ΠΟΙΗΜΑΤΑ 



 ΕΝ ΟΛΙΓΟΙΣ...(ΑΥΤΟ)ΑΝΑΤΡΕΠΤΙΚΗ της ΑΣΗΜΙΝΑΣ ΞΗΡΟΓΙΑΝΝΗ 



ΑΝΟΙΧΤΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ



TO MΠΡΕΧΤΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ 



SEAMOUS HEANEY///'ONEIΡO ZHΛΙΑΣ///ΣΕ ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ ΧΑΡΗ ΒΛΑΒΙΑΝΟΥ


ΣΤΗΛΗ ΤΗΕ ARTMANIACS///ΓΙΩΡΓΟΣ ΑΛΙΣΑΝΟΓΛΟΥ 



ΣΠΥΡΟΣ Α.ΓΕΩΡΓΙΟΥ////ΕΠΤΑ ΧΑΙΚΟΥ 



ΜΑΡΙΝΑ ΤΣΒΕΤΑΓΙΕΒΑ///ΠΟΙΗΜΑΤΑ



ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΚΡΙΤΣΙΝΙΩΤΗΣ ///ΔΥΟ ΠΟΙΗΜΑΤΑ



/ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΒΙΒΛΙΟΥ ΕΠΟΧΗ ΜΟΥ ΕΙΝΑΙ Η ΠΟΙΗΣΗ ΣΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ



ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΜΕΛΙΣΣΑΣ////ΔΥΟ ΠΟΙΗΜΑΤΑ



ΝΙΚΗ ΧΑΛΚΙΑΔΑΚΗ///ΕΝΑ ΠΟΙΗΜΑ


/Ο δημοσιογράφος Αλέξης Καζαντζίδης για το βιβλίο ''Εποχή μου είναι η Ποίηση''

notationes////ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ 2013///ΑΝΟΙΧΤΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ

Μπορείτε να διαβάσετε ελεύθερα, όποιο βιβλίο θέλετε.

Καλή ανάγνωση

Πεζογραφία

Μίμης Ανδρουλάκης | Γιάννης Αρκούδος | Νικόλας Αφρόκαλος | Γιάννης Βανίδης | Καίτη Βασιλάκου | Δημήτρης Βασιλειάδης | Λεία Βιτάλη | Νίκος Βλαντής | Κώστας Βουλαζέρης | Ντόρα Γιαννακοπούλου | Ευθύμιος Γουργουρής | Γιώργος Δαμιανός | Στέφανος Δάνδολος | Σοφία Δευτερίγου | Βασίλης Δημητριάδης | Νίκος Δήμου | Λένα Διβάνη | Βασίλειος Δρόλιας | Κώστας Θερμογιάννης | Ξενοφών Ίσαρης | Πάνος Κάλαρης | Δημήτρης Καραβασίλης | Νίκος Καρακάσης | Γιώργης Καραμπατέας | Μάνος Κοντολέων | Περικλής Κοροβέσης | Λευτέρης Κρητικός | Αλέξανδρος Κυριακόπουλος | Ευάγγελος Λαγουτάρης | Στέφανος Λίβος | Νιόβη Λύρη | Ηλίας Μάκης | Δημήτρης Μακρής | Θάνος Μαντζάνας | Λιλή Μαυροκεφάλου | Σμαραγδή Μητροπούλου | Δημήτρης Μπαρσάκης | Ελένη Μπιρμπίλη | Περικλής Μποζινάκης | Ιωάννα Μπουραζοπούλου | Αντώνης Μπουρίτσας | Σοφία Νικολαΐδου | Τομάζος Παγώνης | Βασίλης Παπαθεοδώρου | Παναγιώτης Παπανικολάου | Χριστόφορος Παυλίδης | Γιάννης Πλιώτας | Κώστας Πουλιανίτης | Ελ Ρόι | Τέος Ρόμβος | Ελένη Σεμερτζίδου | Παναγιώτης Σιμιτσής | Ερρίκος Σμυρναίος | Αλέξης Σταμάτης | Κώστας Σφακιανάκης | Αγγελική Σχοινά | Δημήτρης Τζουβάλης | Θανάσης Τριαρίδης | Γιώργος Τσαντίκος | Σοφία Τσουρλάκη | Ευγενία Φακίνου | Νίκος Φάκος | Γιάννης Φαρσάρης | Σωτήρης Φιλιππίδης | Ανδρέας Φλουράκης | Μιχάλης Φουντουκλής | Ελένη Φουρνάρου | Λάκης Φουρουκλάς | Λένος Χρηστίδης | Αρχοντής Χρυσουλάς | Larry Cool | Carnellio Coop

Ποίηση

Ζήσης Αϊναλής | Πέτρος Αρτάνης | Νίκος Αστέρης | Μαρινέλλα Βλαχάκη | Ευγενία Βογιατζή | Θοδωρής Βοριάς | Αθανάσιος Γανίδης | Χρήστος Γεωργακόπουλος | Γιώργος Γώτης | Τίμος Ζούμπος | Παναγιώτης Καποδίστριας | Άρης Κόντε | Βασίλης Κορλός | Χρήστος Λορέντζος | Φώντας Μακρόπουλος | Άρης Μανουράς | Χάρης Μπαρμπούλης | Γιώργος Μπλάνας | Νικόλαος Νεράντζης | Θάνος Πάσχος | Γιάννης Ποταμιάνος | Κώστας Πουλιανίτης | Γιώργος Πρίμπας | Δημήτρης Ρούσης | Κική Σαργιώτου | Ελένη Σεμερτζίδου | Λένα Σεπτέμβρη | Κωνσταντίνος Σιάκας | Κώστας Σφενδουράκης | Κωστής Τριανταφύλλου | Χρήστος Τσελέντης | Ιωάννης Τσιουράκης | Νικόλας Χουέρβος

Ξένη λογοτεχνία

Ορχάν Βελί Κανίκ | Τσαρλς Μπουκόβσκι | Μπρους Στέρλινγκ | Τζoν Φάντε | Ντάριο Φο | Συλλογή ποίησης σε μτφ Χρίστου Κρεμνιώτη

Παιδική λογοτεχνία

Μαρία Αγγελίδου | Φραντζέσκα Αλεξοπούλου - Πετράκη | Κατερίνα Αναγνώστου | Νικόλας Ανδρικόπουλος | Μαρία Ανδρικοπούλου | Φιλομήλα Βακάλη - Συρογιαννοπούλου | Λήδα Βαρβαρούση | Αγγελική Βαρελλά | Ελένη Γερουλάνου | Γαλάτεια Γρηγοριάδου - Σουρέλη | Κική Δημητριάδου | Ελένη Δικαίου | Σοφία Ζαραμπούκα | Άλκη Ζέη | Παντελής Ζούρας | Βαγγέλης Ηλιόπουλος | Βασιλική Κάργα | Καλλιώ Καστρησίου | Λώρη Κέζα | Μάνος Κοντολέων | Ιωάννα Κυρίτση | Σοφία Μαντούβαλου | Γιώργος Μαρίνος | Βούλα Μάστορη | Έρη Μαυράκη | Μαρία Μαυρίδου - Καλούδη | Σύρμω Μιχαήλ | Αμάντα Μιχαλοπούλου | Χρήστος Μπουλώτης | Βασιλική Νευροκοπλή | Μαρούλλα Πανάγου | Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης | Βασίλης Παπαθεοδώρου | Σοφία Παράσχου | Γιολάντα Πατεράκη | Λότη Πέτροβιτς - Ανδρουτσοπούλου | Ναννίνα Σακκά-Νικολακοπούλου | Αγγελική Σχοινά | Βαγγέλης Τασιόπουλος | Ευγένιος Τριβιζάς | Γιολάντα Τσιαμπόκαλου | Κυριάκος Χαρίτος | Πάνος Χριστοδούλου | Βάσω Ψαράκη | Λίτσα Ψαραύτη | Δήμητρα Ψυχογυιού

Δοκίμια

Τάσος Ανθουλιάς | Ειρήνη Βούλγαρη | Τερέζα Γιακουμάτου | Αμαλία Ηλιάδη | Γεώργιος Κουλούκης | Αδαμάντιος Κρασανάκης | Γιάννης Κωνσταντινίδης | Δημήτρης Λοΐζος | Σίσσυ Λοΐζου | Γεώργιος Ματσαγγούρας | Μανώλης Παπαδάκης | Κωνσταντίνος Πρίγκιπας | Άγγελος Ροδαφηνός | Τάσος Σταμπούλογλου | Τάσος Σχίζας | Βασίλης Τραπεζάνογλου | Νικόλας Τσαφταρίδης | Ροσσέτος Φακιολάς

Λευκώματα

Βασίλειος Αραβαντινός | Μανόλης Βλάχος | Δ.Β. Γραμμένος | Άγγελος Δεληβορριάς | Εύη Δημητριάδου | Νώτα Δημοπούλου - Ρεθεμιωτάκη | Νικόλαος Καλτσάς | Ροζίνα Κολώνια | Κωνσταντίνος Νίγδελης | Καλλιόπη Παπαγγελή | Γεώργιος Σταϊνχάουερ | Ισμήνη Τριάντη | Βασίλης Φωτόπουλος | Διονύσης Φωτόπουλος | Γεωργία Χατζή | Π.Ι. Χατζηδάκης

Κλασική Λογοτεχνία

Αριστοτέλης Βαλαωρίτης | Γεώργιος Βιζυηνός | Δημήτριος Βικέλας | Ιωάννης Δαμβέργης | Αργύρης Εφταλιώτης | Κωνσταντίνος Θεοτόκης | Κωνσταντίνος Καβάφης | Ανδρέας Κάλβος | Ανδρέας Καρκαβίτσας | Κώστας Καρυωτάκης | Ιωάννης Κονδυλάκης | Βιτσέντζος Κορνάρος | Κώστας Κρυστάλλης | Ανδρέας Λασκαράτος | Λορέντζος Μαβίλης | Παύλος Νιρβάνας | Αλέξανδρος Πάλλης | Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης | Ζαχαρίας Παπαντωνίου | Καλλιρόη Παρρέν | Ιωάννης Πολέμης | Μαρία Πολυδούρη | Λάμπρος Πορφύρας | Αλέξανδρος - Ρίζος Ραγκαβής | Εμμανουήλ Ροΐδης | Γεώργιος Σουρής | Γεώργιος Τερτσέτης | Μάρκος - Αντώνιος Φόσκολος | Κωνσταντίνος Χατζόπουλος | Γεώργιος Χορτάτσης | Γιάννης Ψυχάρης 

* Όλα τα βιβλία που περιέχονται στον κατάλογο της Ανοικτής Βιβλιοθήκης διανέμονται ελεύθερα και νόμιμα στο Διαδίκτυο από τους δημιουργούς ή τους εκδοτικούς οίκους. Τα έργα της ενότητας Κλασική Λογοτεχνία είναι ελεύθερα πνευματικών δικαιωμάτων.

notationes///ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ 2013////ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΚΡΙΤΣΙΝΙΩΤΗΣ ///ΔΥΟ ΠΟΙΗΜΑΤΑ

Τα ερπετά απορούν 




Ήσυχα και σιωπηλά
μέσα στη μαύρη ομίχλη του χώματος
 σέρνονται τα ερπετά .
Πολλές φορές ο Ασκληπιός τα χαϊδεύει
και παίζει μαζί τους , όπως με γάτες.
Αλλά όχι σήμερα , όχι.
Ποια είναι αυτά τα τέρατα
 με τα μαύρα σίδερα
 που σέρνονται πάνω τους;
Ποιοι είναι αυτοί
που χαλούν τις φωλιές τους
 σπάζουν τ’ αυγά τους;
Τα μικρά σκουλήκια
 συστρέφονται φοβισμένα
 σπόροι και ρίζες σταματούν το έργο τους,
μικρά λευκά έμβρυα ποδοπατούνται.
Σκάβει κανάλι ο θάνατος
 κι άνθρωποι του δάσους έχουν άγνοια,
 παγιδευμένοι παγιδευτές τους πήρε όλους η φωτιά.
Την άλλη μέρα ο εξουσιαστής
 πατούσε πάνω στα πτώματά τους.
Τα ερπετά άλλαξαν φωλιές συλλογισμένα.





**********************








Το Κάντο του Γύπα



'Ανεμος παρασέρνει τις ψυχές στο χάος

 αόρατα φύλλα απ το δέντρο της ζωής

Βάκχες και Ερινύες πριονίζουν το απόγευμα με τις κραυγές τους



 Ο Γύπας συνεχίζει τις πτήσεις του στον Καύκασο

λέει ο Γύπας ΄΄Χθες δεν μου έδωσες και τόσο καλό συκώτι

'' Προμηθέας''Τι περιμένεις?..πέρασαν τόσοι αιώνες ...δεν είναι πια φρέσκο..."



Καύκασος ,η πιο αρχαία αποικία τιμωρημένων



 Η Ιώ ,τρέχει ξυπόλυτη στους κοφτερούς βράχους


 η Σελήνη χύνει το κίτρινο αίμα της...


ο Ωκεανός ενα ματωμένο χάος


 η Ιώ τρέχει με φλόγες αντί για μαλλιά


 κάρβουνα αντί για μάτια


 Membra disjecta

Η σελήνη σαν κομμένο κεφάλι

ο Γύπας χτυπάει τα φτερά του

 από το ράμφος του στάζει φρέσκο αίμα


 ο Προμηθέας  έδωσε τη φωτιά στους θνητούς

δεν ήξερε  ότι την έδωσε σε πυρομανείς


ένα βαρέλι ένα σύννεφο ένας άνθρωπος φλέγονται

 τύμπανα ηχούν σύριγγες του Πανός ασθενοφόρα

 ο Γύπας χτυπάει τα φτερά του '' ...



τους πάντας εχθαίρω θεούς'' λέει ο Προμηθέας

 και ο Δίας τον κάρφωσε στο βράχο.....


 οι κραυγές της Ιώς ,ένα μαχαίρι καρφωμένο στο λαιμό

του απογεύματος


 το φως του λύκου δαγκώνει όλα τα πράγματα

αίμα τρέχει από τις τρύπες των άστρων...

Νύχια πάνω σε παρθενικό δέρμα

'Ανεμος ,αίμα στάζει από το ράμφος του Γύπα

'Ολα βυθίζονται σε μια σκοτεινή, παγωμένη λίμνη...

notationes///ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ 2013///ΝΙΚΗ ΧΑΛΚΙΑΔΑΚΗ///ΕΝΑ ΠΟΙΗΜΑ

Υδρόγειος 

Στο δάκρυ και στο δίχτυ χώρεσα ολόψυχη

Βρήκα βαρύ για ένα φωνήεν να κάνει το βήτα σε μήνα ανυπόφορο

όπως ο Αύγουστος

Ένας σπουδαίος είχε βρει κοίλο τον Τόπο της άρθρωσης

και κινδυνέψαμε να χάσουμε τη γη κάτω από τη Γλώσσα μας

Πάνω μας γλίστρησαν όλες οι ανωμαλίες

Για να μη διαπράξουμε Ύβρη τις είπαμε εξαιρέσεις

Τα βράδια μαζευόμαστε στις καμπύλες του ο καθένας

Ουρλιάζουμε υπαίθρια σαν άγριες ύαινες

notationes////ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ 2013////ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΜΕΛΙΣΣΑΣ////ΔΥΟ ΠΟΙΗΜΑΤΑ

Κωνσταντίνος Μελισσάς
εικονογράφηση: Δημήτρης Καρλαφτόπουλος

Σαιξπηρικόν, 2013



ΑΘΩΕΣ  ΛΟΓΟΚΛΟΠΕΣ


Θα ήθελα να ήμουν εγώ
αυτός που πρώτος θα'χε πει
« Αν ο πεζός λόγος είναι ποτάμι,
τότε η ποίηση είναι συντριβάνι»

Μα δεν ήμουν εγώ.
Πρώτος ο Λόγκλει το είχε πει ως μεθυσμένος φοιτητής
χρόνια πολλά πριν στο Δουβλίνο
(το ομολόγησε σε πρόσφατη  επίσκεψη
και τότε μου γεννήθηκε η δεύτερη περίσκεψη).

Και πρώτος το αποτύπωσε στα ελληνικά ο Πάρης
λέγοντας « Επανιδείν » σε μια σελίδα με το όνομα 43.
'Η τουλάχιστον έτσι νόμιζα
(δηλαδή εκεί το διάβασα πρώτα).

Άργησα πάλι δυο φορές
και δεν έφταιγαν ανηφόρες ή αναποδιές.

Τελικά  η ποίηση του αρίστου παραμένει
η λογοκλοπή
των αφανών στιγμών των αρίστων.




*********************




ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΝΕΣ ΔΙΑΚΟΠΕΣ


Μέσα σ'ένα διαμέρισμα μικρό,
με θάλασσα την μπανιέρα,
ήλιο τις λάμπες φθορίου
(που παρέμεναν ανοιχτές ολημερίς και ολοβραδίς)
και καλοκαιρινό αεράκι τον παλιό πλαστικό μου ανεμιστήρα
(που ένα τυχαίο πέσιμο τον είχε κάνει επηρμένο
και πλέον στόχευε μόνο ψηλά στο ταβάνι)
πέρασα το φετινό μου καλοκαίρι
ενθυμούμενος τον Προυστ
(το θέμα δεν είναι να δεις καινούρια τοπία,
αλλά να δεις τα ίδια τοπία με νέα ματιά)

Ο φραπές παρέμεινε φραπές
(καθότι η κρίση σε επιστρέφει στη δεκαετία του' 80)
τα βιβλία,βιβλία
και ο υπολογιστής,υπολογιστής.

Η έμπνευση;
Mια μακρινή γαζέλα.

notationes///ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ 2013///ΜΑΡΙΝΑ ΤΣΒΕΤΑΓΙΕΒΑ///ΠΟΙΗΜΑΤΑ

''ΒΕΡΣΤΙΑ''
Μετάφραση από τα ρωσικά:
Δημήτρης Β.Τριανταφυλλίδης
εκδ.Ενδυμίων 2013




Το οικουμενικό ξεκίνησε στο σκοτάδι νομαδικά:
Eίναι που περιφέρονται στη γη της νύχτας-τα δέντρα
Είναι που περιφέρονται ως οίνος χρυσός-τα τσαμπιά,
Είναι που περιπλανιούνται από σπίτι σε σπίτι-τα αστέρια,
Είναι τα ποτάμια που ξεκινούν το δρόμο τους-προς τα πίσω!
Κι εγώ θέλω να σ'έχω στο στήθος μου-να κοιμηθώ.

                                              14 Ιανουαρίου 1917



___________________________________________________________________________



Στο μέτωπο φιλάς-τη φροντίδα εξαφανίζεις.
Στο μέτωπο φιλώ.


Στα μάτια φιλάς-η αυπνία τελειώνει.
Στα μάτια φιλώ.

Στα χείλη φιλάς-με νερό ξεδιψάς.
Στα χείλη φιλώ.

Στο μέτωπο φιλάς-την μνήμη σβήνεις.
Στο μέτωπο φιλώ.


                                           5 Ιουνίου 1917


______________________________________________________________________________



Δεν ήρθα ακάλεστη στο σπίτι,
δεν είμαι υπηρέτρια-ψωμί δεν θέλω.
Είμαι το πάθος σου,η αναστάσιμη ξεκούρασή σου,
Η ημέρα η εβδόμη σου,ο έβδομός σου ουρανός.


Εκεί στη γη μου' δώσαν μια δεκάρα
Και μια μυλόπετρα μου δέσαν στο λαιμό.
Αγαπημένε!-Μην μου πεις πως δεν μ' αναγνωρίζεις!
H χελιδόνα σου είμαι-η Ψυχή!


                                   Απρίλιος 1918



_________________________________________________________________________________


Στον μαύρο ουρανό γραφτήκαν λόγια-
Και τυφλώθηκαν τα μάτια τα όμορφα...
Και το κρεβάτι του θανάτου δεν είναι τρομερό για μας
Και το κρεβάτι των παθών δεν είναι τρομερό για μας


Στον ιδρώτα-γράφεις,στον ιδρώτα οργώνεις!
Μας είναι γνωστός ένας άλλος ζήλος:
H ανάλαφρη φλόγα που πάνω από τους βοστρύχους χορεύει,-
Πνοή-Έμπνευση!


                               14 Μαίου 1918


________________________________________________________________________________

notationes///Σεπτέμβριος 2013///ΣΠΥΡΟΣ Α.ΓΕΩΡΓΙΟΥ////ΕΠΤΑ ΧΑΙΚΟΥ

Αξίωμα

Απ την οδύνη
στοχασμός και οδύνη
απ΄το στοχασμό


*


'Αχθος


ανυπόφορη
στον άτεχνο τόπο η
έλλειψη του ήλιου

*

Άλγη

 Ποτέ και Πάντα.
Τίποτα και 'Ολα της
  γλώσσας τα άλγη.


*

Νοείται οίκοθεν

   Πόρος η ζωή
προς θάνατον αν λείπουν
   Τέχνη κι Έρως.

*


Εντέχνως

    Δημιουργία
οπουδήποτε ' κλειδί
    έντεχνου βίου.

*

Φώτα πορείας

   Φαντασίωση-
λόγος -σώμα:ρότα για
   κάθε έρωτα.

*

Διαπίστωση

   Ένα στοίχημα
κι αγώνας δρόμου του 
    κόσμου ο χάρτης.



Σπύρου Α. Γεωργίου “Στην άκρη της γλώσσας” 33 Χαϊκού, από τις εκδόσεις Μανδραγόρα.

notationes///ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ 2013///TO MΠΡΕΧΤΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ

                         

...γράφει η Ασημίνα  Ξηρογιάννη

• 
  
• 
• 

Ο Β΄Παγκόσμιος Πόλεμος είχε σημαντικές επιπτώσεις πάνω στο θέατρο όλων των χωρών.Η διασπορά των ταλέντων της εποχής της ναζιστικής τρομοκρατίας,η συνεχώς αυξανόμενη δυσαρέσκεια στους ανθρώπους του θεάτρου εξαιτίας των περιορισμών που τους επέβαλε η σκηνή με το αψιδωτό προσκήνιο,η επιθυμία να πλατύνουν τα όρια της εμπειρίας,η ανεπάρκεια των περισσότερων νέων θεατρικών έργων,όλα αυτά δημιούργησαν μια ασταθή κατάσταση.Χρειαζόταν ένα ξαφνικό τράνταγμα για να στραφεί το θέατρο σε μια νέα κατεύθυνση.Το τράνταγμα δόθηκε με το έργο του Μπέρτολντ Μπρεχτ και την κυριαρχική επιρροή του πάνω στο Ευρωπαικό θέατρο της 10ετίας του 1950 και 1960.
Οι καινοτομίες που εισήγαγε ο Μπρέχτ στα εργα του,καθώς και η επιμονή του στην άποψη ότι ο ηθοποιός δεν πρέπει να προσπαθεί να ταυτίζεται με τον χαρακτήρα που παίζει-μια θεωρία εντελώς αντίθετη από την μέθοδο του Στανισλάβκυ-οδήγησαν σε ένα νέο στυλ ερμηνείας και ανεβάσματος που΄χε ιδιαίτερη επίδραση στα νέα θέατρα της ανατολικής Ευρώπης.Μαζί με τον Λόρκα και τον Μαγιακόφσκι συμπληρώνει το τρίπτυχο των αριστερών ποιητών του αιώνα μας που έγραψαν ένα γνήσιο λαικό θέατρο.
Για τον Μπρεχτ το αναγκαίο θέατρο δεν θα μπορούσε ούτε στιγμή να απομακρύνει το βλέμμα του από την κοινωνία που υπηρετούσε.Δεν υπήρχε τέταρτος τοίχος μεταξύ ηθοποιών και κοινού.Μοναδικός σκοπός του ηθοποιού να δημιουργήσει απόλυτη επικοινωνία με ένα κοινό για το οποίο έτρεφε απόλυτο σεβασμό,ο οποίος τον οδήγησε στην ιδέα της αποστασιοποίησης(ΑΠΟΞΈΝΩΣΗΣ),η οποία είναι ένα κάλεσμα στην παύση:αυτή σημαίνει διακοπή,επέμβαση,έντονη προβολή κάποιου πράγματος στο φως και παρακίνηση να το ξανακοιτάξουμε-θέτει σε κινηση το καλύτερο κομμάτι της λογικής μας.Ο Μπρεχτ απορρίπτει τη ρομαντική άποψη πως στο θέατρο ξαναγινόμαστε όλοι παιδιά.Χρησιμοποίησε επιγραφές και ορατούς προβολείς για να ξυπνά όσους είχαν αποκοιμηθεί από το κήρυγμα-μας κρατά ξυπνούς όταν κινδυνεύουμε να παραδοθούμε ολοκληρωτικά στην έλξη της συναισθηματικής συγκίνησης.Εισήγαγε την ιδέα του πληροφορημένου ηθοποιού που είναι ικανός να κρίνει την αξία της προσφοράς του.Ο ηθοποιός σε μια κοινωνία που στηρίζει το θέατρο πρέπει να βυθίζεται τόσο πολύ στον εξωτερικό κόσμο όσο βυθίζεται και στη μελέτη της τέχνης του.Ο Μπρέχτ θεωρούσε το θέατρο κάτι περισσότερο από απλή καταναλωτική πράξη.Το κοινό,κατά αυτόν ,δεν πρέπει να συγκινηθεί,πρέπει να σκεφτεί.Η ταύτιση όμως με τα πρόσωπα αποκλείει σχεδόν τη σκέψη.Οι θεατές που οι ψυχές τους βυθίζονται μέσα στην ψυχή του ήρωα,θα δουν τη δράση ολοκληρωτικά από τη δική του σκοπιά και δεν θα έχουν ούτε τον χρόνο ,ούτε την αναγκαία αποδέσμευση να σκεφτούν με ένα πραγματικά κριτικό πνέυμα πάνω στις κοινωνικές και ηθικές σημασίες του έργου.Κι όλα συτά,επειδή ο συγγραφέας,ο σκηνοθέτης και οι ηθοποιοί έχουν συνωμοτίσει για να δημιουργήσουν μια τόσο ισχυρή ψευδαίσθηση της πραγματικότητας ,η οποία,κατά το Μπρεχτ,πρέπει να καταστραφεί εν τη γενέσει της.Πρέπει ανά πάσα στιγμή να τονίζεται στους θεατές πως δεν είναι μάρτυρες σε πραγματικά γεγονότα ,αλλά πως κάθονται σε ένα θέατρο,ακούν μια έκθεση πραγμάτων που συνέβηκαν στο παρελθόν,σε μια ορισμένη στιγμή και σ΄έναν ορισμένο τόπο.Κάθονται εκεί ήρεμα και στοχάζονται πάνω στα διδάγματα που πρέπει να συγκρατήσουν από κείνα τα μακρινά γεγονότα,σαν τους ακροατές ραψωδιών,που τραγουδούσαν τα κατορθώματα των ηρώων στις αυλές των Ελλήνων βασιλιάδων,ενώ τρωγόπιναν οι προσκεκλημένοι.Αρχικά,ο Μπρεχτ διαδήλωνε την πεποίθησή του ότι το θέατρο έπρεπε να είναι αυστηρά διδακτικό.Όσο για την απόλαυση που επέτρεπε στο θέατρό του να προσφέρει,ήταν η απόλαυση που νιώθουμε όταν ανακαλύπτουμε νέες αλήθειες,η ευφροσύνη που δοκιμάζουμε όταν πλαταίνουμε τη νόησή μας.Στο του Μπρέχτ δε γίνεται καμιά προσπάθεια να δημιουργηθουν παγιωμένοι,έντονα εξατομικευμένοι χαρακτήρες.Ο χαρακτήρας αναδύεται μέσα από την κοινωνική λειτουργία του ατόμου και μεταβάλλεται όταν μεταβληθεί αυτη η λειτουργία.Το θέατρο του Μπρεχτ είναι εξωστρεφικό.Η μελέτη της ανθρώπινης φύσης αντικαθίσταται από τη μελέτη των ανθρώπινων σχέσεων.Οχι τα πρόσωπα,αλλά η ιστορία στην οποία εμπλέκονται γίνεται η βασική μέριμνα του επικού ,αφηγηματικού ,ιστορικού θεάτρου.Η ιστορία είναι ο κεντρικός πυρήνας της παράστασης και σημαίνειτην διαδοχή γεγονότων που συνιστούν το κοινωνικο πείραμα του έργου.Αυτή παρέχει το διαλεκτικό πεδίο για την εσωτερική δράση κοινωνικών δυνάμεων από τις οποίες θα δούμε να ξεπηδάει το δίδαγμα του έργου.Στη συνέχεια ,ο Μπρεχτ δίνει έμφαση στο παραγοντα gestus,μετατοπίζοντας την έμφαση από την εσωτερική ζωή των προσώπων,στον τρόπο με τον οποίο συμπεριφέρονται το ένα απέναντι στο άλλο.Ήταν ο ίδιος μάστορας της χειρονομιακής γλώσσας!Ο Μπρεχτ πίστευε πως το αντι-Αριστοτελικό θέατρό του προοριζόταν για να γίνει το θέατρο της επιστημονικής εποχής.Πίστευε ακόμη πως αυτό θα χρησίμευε σαν όργανο κοινωνικής αλλαγής,σαν εργαστήρι επαναστατικής διαφώτισης!Διατυπώνονατς τη θεωρία του ο Μπρεχτ αντιδρούσε στη θεωρία περί δράματος των μεγάλων κλασικών:στα 1797,οι Γκαίτε και Σίλλερ,δυο γίγαντες της γερμανικής παράδοσης,συνεργάστηκαν κι οι δυο σε ένα δοκίμιο για να εκθέσουν την άποψή τους,στην οποία ακριβώς αντιτάχθηκε ο Μπρεχτ.Πάντως,και ο γερμανικός εξπρεσιονισμός,και το ποιητικό δράμα του Τ.Σ.ΕΛΙΟΤ και οι σάτιρες του Μαγιακόβσκι και το Ρωσικό θέατρο του Μέγιερχολντ και του Ταίροβ και οι τερατώδεις παντομίμες του Μαξ Ραινχαρτ και το πολιτικό θέατρο του Πισκάτορ με τη χρηση φίλμ και αφισών,όλα αποτελούν μέρος του ίδιου αγώνα να υπερπηδηθούν οι του θεάτρου της ψευδαίσθησης!


ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

1.ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ:Δεκαπενθήμερη επιθεώρηση του βιβλίου.Αρ.211.25/3/89
2.ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΕΣ ΤΟΥ ΣΥΓΧΡΟΝΟΥ ΘΕΑΤΡΟΥ,ΕΚΔ.ΔΩΔΩΝΗ
3.ΜΠΕΡΝΑΡ ΝΤΟΡΤΜτφη:A.Φραγκουδάκη,Αθηνα 1975,Κερδος
4.ΜΑΡΤΙΝ ΕΣΣΛΙΝ:,Μεταφραση φωτης Κονδύλης,θεσσαλονικη 1980,
εκδ.Εγνατία,Αθηνα 1984,Εκδ.

notationes ///ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ 2013///ΈΚΤΩΡ ΚΑΚΝΑΒΑΤΟΣ////ΠΟΙΗΜΑΤΑ

                          Εγώ είμαι της θύελλας

                          Γι’ αυτό σ’ αγαπώ

                          Είμαι της λαίλαπας

                          Γι’ αυτό σ’ αγαπώ

                          Είναι που εντός μου είσαι η δίνη

                          Είναι που έσπασες τον άξονα

                          Που κράταγε την τάξη

                          Κι όλα γίναν ιαχές

                          Νικηφόρα έξαλλα φωνήεντα

                          Γι’ αυτό σ’ αγαπώ…

 

 

_____________________________________________________________________

 

 

                            ΑΞΟΝΟΜΕΤΡΙΑ



                       Χιλιότρυπος από τους διαλογισμούς
                       έβγαλε το δεξί του μάτι.
                       Ξαναμμένος τότες απ' τον ηλιοφυσητήρα
                       με ορθωμένο τον φαλλό όπως γλυκόριζα
                       χύθηκε να φτουχτιάζει αχινούς,

                       κάτι λιγώματα καν τσιριξιές ήτανε της θαλάσσης
                       καθώς ανέβαινε άλαλη με κόκκινο γιαταγάνι.


                                           (Ισότοπον)



~
                                  ΠΥΞΙΔΑ


                       Εριστικός σχεδόν ημέρα εχτρεύομαι τη λέξη βέβαια,
                       συνήθισα τη μοναξιά και το σκυλί της.
                       Είμαι λοιπόν με τ' αγριολίθαρα και τον ασβέστη
                       που κουφάθηκε με το λιόκαμα.

(                                             (Ισότοπον

                        

                                         ΧΡΥΣΟΜΑΛΛΟ ΔΕΡΑΣ ΠΑΝΤΑ Η ΠΟΙΗΣΗ

  

                   Κι αν ακόμη το νόημα είναι του βυθού
                   ο αυτάρκης πυρόλιθος του ονείρου...
                   μόνο εσύ ω ποίηση έμεινε να φέγγεις
                   μέσα από βράχο διάφανο το μόνο πλοίο
                   Γιατί άλλο από το παραλήρημα δεν σου μεινε φυσίγγι
                   δεν έχει άλλη εκβλάστηση από τη φλέβα σου
                   που πλημμυράει την πολιτεία συρίζοντας ως τον ενδότοιχο
                   σφαγμένη εντός σου μια ερώτηση δε λέει να σωπάσει
                   ανατέλλει δύει εντάφια πλησιφαής
                   με φεγγάρια χαίνει με παλίρροιες
                   όπως απλώνει στα ορυκτά το έκζεμα του πλανήτη
                   κι από τη βολή του πρόγονου δε σβήνει η ηχώ
                   Πιο κορυφαίο σπόνδυλο απ τη σιωπή δεν έχεις
                   χαράδρα η μνήμη μάγμα απέραντο η οργή.