Translate

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΑΡΓΥΡΗΣ ΧΙΟΝΗΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΑΡΓΥΡΗΣ ΧΙΟΝΗΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη 24 Απριλίου 2018

ΑΡΓΥΡΗΣ ΧΙΟΝΗΣ /// ΠΟΙΗΜΑΤΑ



ΠΕΡΙ ΑΝΘΡΩΠΟΥ

ΕΙΝΑΙ ΩΡΑΙΟ ΠΡΑΓΜΑ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ,το πιο ωραίο,ίσως,αντικείμενο,κυρίως όταν μένει ακίνητος και σιωπηλός σε μια γωνιά του δωματίου ή του τοπίου,λησμονημένος και σχεδόν αόρατος.Όσο πιο ακίνητος ο άνθρωπος,όσο πιο σιωπηλός,τόσο πιο ωραίος' όσο πιο αόρατος τόσο καλύτερα για το δωμάτιο ή το τοπίο.

***

ΠΕΡΙ ΠΟΙΗΣΕΩΣ

ΓΡΑΦΩ ΤΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΜΟΥ  με τον ίδιο τρόπο που στρώνει το κρεβάτι του ο μελλοθάνατος λίγο πριν από την εκτέλεση΄μεθοδικά και τακτικά,φτοντίζοντας σχολαστικά την κάθε λεπτομέρεια,την ίδια τρέφοντας μ΄ αυτόν φρούδη ελπίδα ότι,αν δείξω επιμέλεια,θα μού δοθεί,την τελευταία στιγμή,η χάρη.

ΚΟΝΤΗ ΚΟΥΒΕΡΤΑ Η ΠΟΙΗΣΗ και,κάθε μου την τραβάς για να φυλάξεις το κεφάλι σου από τους εφιάλτες του άλλου κόσμου,στην παγωνιά αυτού του κόσμου τα πόδια σου αφύλακτα αφήνεις.

***

Χ Α Ι Κ Ο Υ

α'

Ελάτε λέξεις
και  κουρνιάστε σαν πουλιά
σ΄αυτούς τους στίχους.


στ' 

Αυτός ο έρωτας 
στο ποίημα δεν χωράει,
το περιέχει.

ιθ'

Κρατάει πολύ
ο θάνατος,κρατάει
ολόκληρη ζωή.

***
«Το περιέχον περιεχόμενο»,Ο ποιητής Αργύρης Χιόνης ,Εισαγωγή-Ανθολόγηση:Γιάννης Πατίλης

***

Τρίτη 2 Σεπτεμβρίου 2014

notationes /// ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ - ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ 2014 /// ΑΡΓΥΡΗΣ ΧΙΟΝΗΣ /// ΟΧΤΩ Χ Α Ι Κ Ο Υ



                             






α'

Σκίτσο ο κόσμος και
ανελέητη ο θάνατος
γομολάστιχα


β'

   στη Γιώτα Κριτσέλη

'Εσβησε ο κόσμος.
Μένει αναμμένη,μόνη,
μια ανεμώνη.

γ'

Για ποιά εκίνησε 
κορφή και σε ποιά κοίτη
κατρακύλησε!...

δ'

    μνήμη Γ.Κ.Καραβασίλη

Παραπατώντας
έφτασε στον θάνατο'
τον μέθυσε η ζωή.

ε'

Σήπεσαι σώμα
στη σιωπή,στην απουσία
άλλων σωμάτων.

στ'

Θεέ μου,τί αόρατο
ναυάγιο που είναι
η  έρημη ζωή!

ζ'

Χειμώνας  πάλι'
σβηστή η φωτιά του έρωτα
και η καρδιά μου κρύα.

η'

Το είδωλό μου
μέσα στον καθρέφτη
σαν νεκρή  φύση.



=========================================


Ό,τι περιγράφω με περιγράφει


Ποίηση δωματίου

Αργύρης Χιόνης
μουσική σύνθεση: Νίκος Ζούδιαρης, Φοίβος Βλάχος

Γαβριηλίδης, 2010

Δευτέρα 26 Δεκεμβρίου 2011

ΑΡΓΥΡΗΣ ΧΙΟΝΗΣ 1943-2011

[Kούφον γάρ χρήμα]
Β΄
Είναι κάτι πρεσβυωπικά γερόντια οι ποιητές
μονάχα μακριά μπορούν να δουν
Μακριά στο παρελθόν μακριά στο μέλλον
τα πράγματα τα κοντινά δεν τα διακρίνουν
παραπατούν σκοντάφτουνε τρικλίζουν
τα χέρια απλώνουμε ψαχουλευτά πασχίζουν
σαν την τυφλόμυγα πού βρίσκονται να βρουν.

Το σήμερα μαντίλι γύρω από τα μάτια τους δεμένο.

Δ
Η ποίηση πρέπει να΄ναι
ένα ζαχαρωμένο βότσαλο.
Πάνω που θα χεις γλυκαθεί
να σπας τα δόντια σου»[Α.Χ.]
[Tύποι ήλων,1978]
***
Όταν σου αναγγείλουνε τον θάνατό μου,
κάνε ό,τι θα 'κανες αν σου χάριζαν
έν' άδειο βάζο.

Θα το γέμιζες λουλούδια·
έτσι δεν είναι;
***
ΑΠΟ ΤΑ ΤΕΡΑΤΑ
ε΄
Είμαστε καραμέλες
Πάνω στης αιωνιότητας τη γλώσσα
Λειώνουμε και τελειώνουμε
Μέσα στι σκοτεινό της καταπιώνα.
στ΄
Είμαστε σαν το γρασίδι των δημόσιων κήπων
Κάθε τόσο μας κουρεύουν σύρριζα τη σκέψη
Χάριν συμμετρίας.
ζ
Άν τα μαλλιά δεν παίρναν δύναμη
Άπ΄το κορμί μας μά του δίναν
Θα΄τανε ρίζες κι εμείς θα΄μασταν
Δέντρα αντεστραμμένα
Θά΄μασταν κάτι

Τ'ωρα δεν είμαστε άλλο από μια θέληση
Να΄μαστε κάτι.
***
ιδ'
Εχετε ένα σπίτι που περιέχει το σώμα σας
Εχετε ένα σώμα που περιέχει την ανάγκη για σπίτι
Έχετε μια ανάγκη για σώμα.

Έχετε έναν κώλο στο σχήμα της πολυθρόνας σας
Έχετε μια ψυχή στο σχήμα του κώλου σας
Καθόσαστε αναπαυτικά στην ψυχή σας

Έχετε ένα κεφάλι που χωράει το καπέλο σας
Έχετε σκέψεις που χωρούν στο κεφάλι σας
Έχετε μόνο τέτοιες σκέψεις

Είσαστε ανυποψίαστοι και ωραίοι σαν παιδιά
Γνήσια παιδιά ενός θεού που πλάσατε κάποτε
Κι από τότε σας πλάθει
Κατ΄εικόνα και ομοίωσίν σας.

Κι είσαστε δίκαιοι:
Αγαπάτε μόνο όταν πρέπει
Σκοτώνετε μόνο όταν πρέπει
Εγώ ένας του είδους σας αλλά εκφυλισμένος
Ένας ανεπίδεκτος δικαιοσύνης.
Πάντα σας αγαπώ
Και πάντα σας σκοτώνω.