Θεατρικό παιχνίδι....για γονείς!!!

  

                                                                                

Δελτίο Τύπου

Εργαστήριο Θεατρικού Παιχνιδιού για τους γονείς μαθητών/τριών  

Δημοτικού Σχολείου.

             

 

 

Αγαπητοί γονείς των μικρών μαθητών,

Στο πλαίσιο των δραστηριοτήτων του Εργαστηρίου μας, οργανώνουμε μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα δραστηριότητα για όσους από εσάς νιώθετε ακόμη παιδιά και οι ίδιοι! Συγκεκριμένα, το Σάββατο 8 Δεκεμβρίου, από τις 12.00 – 15.00 θα πραγματοποιηθεί στον χώρο μας ένα εργαστήριο Θεατρικού Παιχνιδιού, για τους γονείς των μαθητών όλων των τάξεων του Δημοτικού Σχολείου.

Περιληπτική περιγραφή του εργαστηρίου:

Είχατε ποτέ την απορία “τι είναι πια αυτό το θεατρικό παιχνίδι που κάνουν στα σχολεία”; Να λοιπόν η ευκαιρία να σας λυθεί! Αλλά για να είμαστε δίκαιοι, για να μάθετε, θα πρέπει κι εσείς να κάνετε! Στο εργαστήριο αυτό λοιπόν, θα ξαναγίνουμε όλοι παιδιά, ή έστω θα (επαν)ανακαλύψουμε το παιδί μέσα μας. Μην ανησυχείτε γιατί δεν χρειάζεται καμία απολύτως εμπειρία στο θέατρο! Είναι όμως απαραίτητο να έχετε μαζί σας:

Ä      Ένα αγαπημένο σας αντικείμενο

Ä      Άνετα ρούχα

Ä      Την καλή σας διάθεση!

Θα χαρούμε ιδιαίτερα να τα πούμε από κοντά. Για τυχόν διευκρινίσεις μην διστάσετε να επικοινωνήσετε μαζί μας. Παρακαλούμε δηλώστε έγκαιρα τη συμμετοχή σας, καθώς οι θέσεις είναι περιορισμένες.

Ποσό συμμετοχής για έναν γονέα: 15 ευρώ

Ποσό συμμετοχής και για τους δύο γονείς: 25 ευρώ

Βιογραφικό σημείωμα εμψυχωτή:

Ο Σπύρος Πετρίτης είναι εκπαιδευτικός και διδάσκει θεατρική αγωγή στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση. Είναι αντιπρόεδρος του Δ.Σ. του Πανελλήνιου Επιστημονικού Συλλόγου Θεατρολόγων, και, παράλληλα, εκπονεί τη διδακτορική του διατριβή στο Τμήμα Θεατρικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Αθηνών, ως υπότροφος του Ι.Κ.Υ. Έχει παρουσιάσει εισηγήσεις σε συνέδρια, ενώ κείμενά του έχουν δημοσιευτεί σε πρακτικά συνεδρίων, σε επιστημονικά και λογοτεχνικά περιοδικά και στο διαδίκτυο. Την περίοδο 2007-2009 συμμετείχε στην ομάδα που υλοποίησε στο Πάντειο Πανεπιστήμιο το ερευνητικό πρόγραμμα με θέμα: «Η εκπαίδευση των ηθοποιών στην Αθήνα (1834-1941)». Από τα θέματα που τον έχουν απασχολήσει επιστημονικά είναι η ένταξη του θεάτρου στην εκπαιδευτική πράξη, ενώ έχει επίσης υπηρετήσει ως εκπαιδευτικός σε δομές διά βίου εκπαίδευσης και κατάρτισης. Είναι επίσης μέλος του Ελληνικού Κέντρου του Διεθνούς Ινστιτούτου Θεάτρου, του Δικτύου για το Θέατρο στην Εκπαίδευση και άλλων επιστημονικών και καλλιτεχνικών ενώσεων. Είναι δημιουργός του ιστολογίου spetrit.blogspot.com, από όπου μπορείτε να αντλήσετε περισσότερες πληροφορίες για τις δραστηριότητές του.

--

http://spetrit.blogspot.gr/2012/11/blog-post.html?spref=fb

Εργαστήρι μελέτης της παιδικής ηλικίας - www.childhood.gr - facebook - info@childhood.gr

 

 

Πετούν το Θέατρο έξω απ΄τα Σχολεία /// της Ασημίνας Ξηρογιάννη

                                       

 Χρειάστηκε να περάσουν πολλά χρόνια για να μπει-επιτέλους -το θέατρο στα σχολεία με υπουργική απόφαση.Είναι ο δεύτερος χρόνος που υπάρχει για τα καλά στην πρωινή ζώνη των περισσότερων Δημοτικών Σχολείων ως υποχρεωτικό/βασικό μάθημα.Μάλιστα ,το Υπουργείο εξέδωσε και μοίρασε στους μαθητές ένα βιβλίο για το θέατρο ,που προοριζόταν να διδαχτεί στην Ε΄και την ΣΤ΄δημοτικού!Πριν γίνει αυτό,το μάθημα υπήρχε μόνο σε κάποια Ολοήμερα Δημοτικά για λίγες ώρες ,ώς μάθημα επιλογής.Παράλληλα διδασκόταν στα μουσικά Σχολεία,στα καλλιτεχνικά σχολεία, και στο Γενικό Λύκειο[με το βιβλίο
Στοιχεία Θεατρολογίας].
Η πλήρης εισαγωγή του στο Δημοτικό ήταν ένα μεγάλο βήμα και όλοι περιμέναμε να έχει όμορφη εξέλιξη.Το υπουργείο Παιδείας είχε δηλώσει πως είναι απαράδεχτο να λείπει το Θέατρο από την βασική εκπαίδευση της χώρας που το γέννησε.Επίσης,το 2008 προκήρυξε και ΑΣΕΠ ,διόρισε και περίπου 70 μόνιμους θεατρολόγους,προσέλαβε ένα σωρό αναπληρωτές[πλήρους και μειωμένου ωραρίου] στα δημοτικά σχολεία της χώρας.Και όλοι είπαμε <Κατάλαβαν εν τέλει οι ιθύνοντες!Άργησαν αλλά κατάλαβαν.Ποτέ δεν είναι αργά!Και ....αμήν!!!>
Και ξαφνικά...ήρθαν τα πάνω κάτω.Το Υπουργείο με νέα υπουργική απόφαση λίγο πριν αλλάξει ο χρόνος (αβίαστα και ελαφρά τη καρδία...πάντα) εκπαραθυρώνει το Θέατρο από την εκπαίδευση.Kαι αν υπάρχει,λέει,θεατρική δραστηριότητα στο σχολείο,θα την εκτελούν οι παντός καιρού δάσκαλοι(τους ρώτησαν κι αυτούς;;;;;;)Και οι δάσκαλοι τί σχέση έχουν;Μήπως έχουν όρεξη κι αυτοί να τρέχουν σε πρόσθετα επιμορφωτικά σεμινάρια;Aλλωστε γιατί να το κάνουν;(O καθένας στο είδος του....)
Τα παιδιά αγαπούν το μάθημα του θεάτρου!Αυτό λέει η δεκάχρονη εμπειρία μου στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση όπου εργάζομαι ως θεατρολόγος.Είναι ένα μάθημα ευχάριστο,όμορφο,δημιουργικό,ένα μάθημα αλλιώτικο από τα άλλα.Ενα μάθημα που εξάπτει τη φαντασία τους,πλάθει την ψυχούλα τους και το σπουδαιότερο τα γεμίζει χαρά,τα κάνει ευτυχισμένα.Αλίμονο αν τους το στερήσουμε!Δεν εχουμε αυτό το διακίωμα.Όπως και κανείς δεν έχει το δικαίωμα να ''κλέψει ''ξαφνικά από τους διδάσκοντες θεατρολόγους την δουλειά τους.Θα μου πεις...μέσα σε καιρούς κρίσης και γενικής κατάρρευσης,ποιός θα σκεφτει το θέατρο;(για θέατρο θα μιλάμε τώρα;;;)Είναι και αυτό ένα σύνηθες θύμα ....Θυσιάζεται κι αυτό στο βωμό της αμυαλιάς,της διαφθοράς,της κακοδιαχείρισης του δημόσιου χρήματος,της απληστίας,του συμφέροντος των εκάστοτε κυβερνώντων που τα ισοπέδωσαν ,τα διέλυσαν όλα χωρίς τύψη, χωρις κανένα αίσθημα ευθύνης ,χωρίς αιδώ.Για τους λίγους πληρώνουν οι πολλοί.Για τους λίγους φτάσαμε ως εδώ(όχι ότι και μεις είμαστε άμοιροι ευθυνών που τους εδραιώσαμε με τις αλλεπάλληλες ενθαρρυντικές ψήφους και τώρα δεν μπορούμε να τους ξαποστείλλουμε.)Και είμαστε καταδικασμένοι να ζούμε σε ένα κράτος που μας εχθρεύεται,σε μια Πολιτεία που δεν είναι διώλου φιλική προς τους πολίτες.
Συμπέρασμα:Να πού κατέληξε η Ελλάδα!Aυτοί είμαστε τελικά.Ν΄απαξιώνουμε τις τέχνες και τον πολιτισμό(σαν απολίτιστα κτήνη),αφού πρώτα έχουμε ξεπουλήσει τους εαυτούς μας και τη χώρα μας.


ΑΣΗΜΙΝΑ ΞΗΡΟΓΙΑΝΝΗ
Θεατρολόγος-Συγγραφέας

ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΘΕΑΤΡΙΚΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ /// ΓΡΑΦΕΙ Η ΑΣΗΜΙΝΑ ΞΗΡΟΓΙΑΝΝΗ

                                                  

 ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΘΕΑΤΡΙΚΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ


Ευτυχώς για μερικά παιδιά,στα πλαισια του Νέου Σχολείου, το θέατρο μπήκε φέτος στα Δημοτικά Σχολεία της χώρας για τα καλά,αφού σε 800 σχολεία αποτελεί ένα από τα μαθήματα της πρωινής ζώνης.Στα υπόλοιπα παραμένει ένα από τα μαθήματα που συναντάμε στο Ολοήμερο Σχολείο όπως και πριν.Το θέατρο μπήκε στα σχολεία ως το μάθημα της ΘΕΑΤΡΙΚΗΣ ΑΓΩΓΗΣ ,που το διδάσκουν θεατρολόγοι ή ηθοποιοί!Ξεκίνησα το άρθρο αυτό με το επίρρημα ''ευτυχώς '' για δύο λόγους:Πρώτον γιατί,επιτέλους καταλαβαν κάποιοι ότι δεν γίνεται το θεατρο να μην αποτελεί σχολικό μάθημα σε μια χώρα που στην ουσία γέννησε το θέατρο και κουβαλάει μια τεράστια θεατρική παράδοση και, δεύτερον, γιατί ειναι ένα αντικείμενο που γεμίζει χαρά τα παιδιά,τα απελευθερώνει και συνάμα τα διδάσκει!!Θα σταθώ εδώ σε ένα κομμάτι του μαθήματος της Θεατρικής αγωγής ,που είναι το λεγόμενο Θεατρικό Παιχνίδι. Παιχνίδι, συλλογικό κυρίως, με θεατρικούς κώδικες.Απαιτείται ένας εμψυχωτής και ομάδες παιδιών τις οπόιες καθοδηγε με διάφορες τεχνικέςί!Πρόκειται για μια δημιουργική δραστηριότητα μέσω της οποίας οι μαθητές αποκτούν αυτογνωσία,μαθαίνουν να αποκωδικοποιούν και να ερμηνεύουν εξωτερικά γεγονότα,προσπαθούν να ενταχθούν σε ομάδα και να λειτουργήσουν συλλογικά.Το θεατρικό παιχνίδι ενθαρρύνει το παιδί να εξασκεί την κρίση και κυρίως την φαντασία του μέσα απο πληθος αυτοσχεδιασμών και άλλων ασκήσεων,καθώς επίσης και να προσεγγίζει τη γνώση με έναν τρόπο παιχνιδιάρικο και ακρως διασκεδαστικό.Οι μικροί παίχτες παιζουν [με κανόνες συχνά],εκφράζονται και επικοινωνούν μέσα απο το θέατρο.Τα θεατροπαιχνίδια δεν ειναι μονο για μικρούς,αλλά και για μεγάλους.Για τους ηθοποιούς μπορεί να ειναι τρόπος χαλάρωσης,συγκέντρωσης και εσωτερικής προετοιμασίας πριν από την παράσταση.Για τα παιδιά μπορεί να είναι προσωπική έκφραση,ξεδίπλωμα της φαντασίας,γνωριμία με το σώμα τους,όξυνση της παρατηρητικότητας,της προσοχής και εξέλιξη της προσωπικότητάς τους.Η θεατρική εμψύχωση εισάγει τα παιδιά μέσα σε έναν κόσμο μυθοπλασίας,τα ωθεί στο συμβολικό παιχνίδι,τα καλεί να αναλάβουν ρόλους,να μοιραστούν σκέψεις και συναισθήματα με άλλους,να εξερευνήσουν ,να κατανοήσουν και να ερμηνεύσουν τη πραγματικότητα μέσα στην οποία ζουν.Ο εμψυχωτής διευκολύνει τις δράσεις των παιδιών ,δημιουργεί ατμόσφαιρα παιχνιδιου,καλλιεργεί τον θεατρικό διάλογο.Τέλος,σημειώνω τον πολυ σημαντικό ρόλο του θεατρικού παιχνιδιού στην κοινωνικοποίηση του παιδιου.Καταθέτω εδώ την προσωπική μου εμπειρία των οκτών χρόνων ως εμψυχώτρια.Συνάντησα παιδιά που ήταν ''κλειστά''ή ''επιθετικά ''ή '' αντικοινωνικά '' στις πρώτες συναντήσεις...και μετά άλλαξαν μαγικά σχεδόν.''Ανοιξαν'', έκαναν φίλους,συμμετείχαν στην ομάδα καλύτερα,άρχισαν να σέβονται τους κανόνες του παιχνιδιού,'αρχισαν ακόμα να εκφράζουν δυνατά τη σκέψη τους και να εχουν μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση....Μεσα από τη μεταμορφωση .....απελευθερώθηκαν δυναμικά και ουσιαστικά ανακάλυψαν και δήλωσαν την ταυτότητά τους με θάρρος!


ΑΣΗΜΙΝΑ ΞΗΡΟΓΙΑΝΝΗ
Θεατρολόγος-συγγραφέας