notationes ΦΘΙΝΟΠΩΡΟ 2019-ΧΕΙΜΩΝΑΣ 2020 /// ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΚΡΙΤΣΙΝΙΩΤΗΣ /// ΜΑΡΞΙΣΤΙΚΟ ΠΟΙΗΜΑ

Μα τι γράφετε εδώ,

όχι ιδεολογία στο ποίημα

Εσείς πρέπει να γράφετε για ωραία πράγματα

υπεράνω ιδεολογίας (αγάπες και λουλούδια)

και να μη ζείτε υπεράνω των δυνάμεών σας

Λίγα κινέζικα κουρέλια σας φτάνουν για ρούχα

λιγα προτηγανισμένα σκατά 

ή ληγμένα από το Σούπερ  Μάρκετ

φτάνουν για να φάτε

Και να ξέρετε,

δεν χωράτε όλοι στην εργασία

 είστε πολλοί

είστε πλεονάζοντες

Μη μας αναγκάσετε να κάνουμε καινούριο Αουσβιτς

είναι πολυέξοδο και κουραστικό

προς το παρόν φτάνει το Γκουαντάναμο

φτάνουν οι πόλεμοι ,οι πνιγμένοι πρόσφυγες,

οι στρατοί των πεινασμένων και ανέργων

Μα προ παντός

όχι ιδεολογία στο ποίημα!!!

Η φωτό  είναι παρμένη από εδώ

notationes/// ΦΘΙΝΟΠΩΡΟ 2017 /// ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΚΡΙΤΣΙΝΙΩΤΗΣ /// (Χ)άσμα (Χ)ασμάτων

Ο Άντρας:

Αγάπη μου είσαι όμορφη σαν κρίνο

Που μέσα του κοιμήθηκε ένα φίδι

Τα νύχια σου γεράκια

Που ορμούν στο στήθος μου

Η Γυναίκα:

Αγαπημένε μου πίθηκε

Που θέλεις άσπρη γυναίκα

Φίλησέ με, με όλο σου το στόμα

Δάγκωσε τις ρώγες μου

Βάλε σάλιο στ αυτιά μου

Θέλω να μυρίσω το άρωμα του πόθου σου

Όπως το μυρίζουν οι σκύλες

Που τρέχουν γύρω σου

Ο Άντρας:

Καθώς βαδίζεις

Υψώνεις το λαιμό σου

Σαν φοράδα αδάμαστη

Τα οπίσθιά σου κυματίζουν

Σαν τρικυμισμένη θάλασσα

Θα πνιγώ μέσα της

Η Γυναίκα:

Αν είμαι θάλασσα

Έλα να βυθιστείς μέσα μου

Έλα να περάσεις τη νύχτα σου

Στις σπηλιές μου

Έλα να βοσκήσεις τα φύκια μου

Ύστερα θα σου δώσω

Το πιο κρυφώ κοράλλι για φιλοδώρημα

Ο Άντρας:

Το χάσμα είναι ανοιχτό

Πάνω απ τα κεφάλια μας

Κι ανάμεσα στα πόδια σου

Αυτό μας γέννησε

Κι επιθυμούμε παθιασμένα πάλι να εισέλθουμε

Η Γυναίκα:

Καλέ μου

Σαν φράουλα μυρωδάτη

Είναι η κεφαλή του πέους σου

Τρέμω όταν την αγγίζω με τη γλώσσα μου

Κι ύστερα την καταβροχθίζω ολόκληρη

Ώσπου να τελειώσει

Το τραγούδι του (κ)αυλού σου.

Λάρισα, 28/8/17

***
Η Εικόνα είναι παρμένη από  εδώ
***

Η ΔΑΦΝΗ ΚΑΙ ΤΟ ΠΟΤΑΜΙ //ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΒΙΒΛΙΟΥ

                                                           

3 Ιουνίου 2016 20:00

poems ‘n crimes των Εκδόσεων Γαβριηλίδης, Αγίας Ειρήνης 17, Μοναστηράκι (60 μέτρα από το μετρό), τηλ.210-3228839 

Παρουσίαση της ποιητικής συλλογής        του Θανάση Κριτσινιώτη με τίτλο "Η Δάφνη και το ποτάμι/Dafni und der flus        Για το βιβλίο θα μιλήσουν:                        Σωτήρης Παστάκας,συγγραφέας   Ασημίνα Ξηρογιάννη,συγγραφέαςΘανάσης Κριτσινιώτης,συγγραφέας                      

notationes /// ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ - ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ 2014 /// ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΚΡΙΤΣΙΝΙΩΤΗΣ /// ΣΥΝΝΕΦΑ (ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΙΗΤΙΚΗ ΣΥΝΘΕΣΗ '' ΙΧΝΗ,ΣΥΝΝΕΦΑ'')

                                                               

                                                      ΦΩΤΟ Α.Ξηρογιάννη




α' Εικόνες που βυθίζονται
    λεπτά φύλλα χρόνου,νήματα.

β' Τα χέρια μιας γυναίκας
    πνίγηκαν στις αποχετεύσεις.
    Κοασμοί του απογεύματος.

γ'Δρόμοι μισοφωτισμένοι, όπως ταιριάζει σε όντα
   ένα βήμα πριν την ανυπαρξία.
   Το χλωμό πρόσωπο ενός κοριτσιού,
   Λίγο πιο πάνω άπ ' το ρείθρο.

δ'Μικρή κόρη,
   Μαύρα ,σκληρά χέρια την περιμένουν.
   Λουλούδι που αγγίζεται και γέρνει.

ε' Λεπτοί μίσχοι ξεκολλούν άπ' τους τοίχους,
   Είναι τα κορίτσια τη νύχτα.
   Συνωθούνται στους δρόμους ή πετούν στο   χάος.
   Λάμπουν.

στ'  Σχοινένιες γέφυρες
   πάνω από την άβυσσο.
                            Στίχοι.

ζ' Mπλε ηλεκτρικό αίμα
   στους κροτάφους της νύχτας.

η' Οι σταγόνες της βροχής,λάμπουν στα δέντρα
    Φολίδες του συμπαντικού ερπετού.

θ' Σύννεφα- Πήγασοι
   ενός χαώδους Βελλερεφόντη.
   Ψίθυροι εντόμων.'Υμνοι.
   Φασματικά μέλη παιδιών.

ι' Το σώμα σε πλήρη ένταση,
   ως χορδή τόξου ή λύρας.
   Το βέλος φεύγει στο μαύρο Χάος.

ια' Κάποτε ο κόσμος,
     εισχωρεί σιωπηλά μέσ' 'απ' το δέρμα μου.
     Χρώματα,ήχοι,υγρασία του απογεύματος.
     Ο Μινώταυρος
     Χαμογελά στο βάθος του δρόμου.

ιβ' ' Ενας άγγελος
    φτεροκοπά μες στο λιωμένο μέταλλο.


ιγ' Η φωνή δεν ακούγεται.
     Η φωνή δεν α...
     Η φωνή δεν...
     ...

ιδ' Ωκεανός σιωπής.
     Απορροφητικοί σπόγγοι
     και φωνήεντα όστρακα.

ιε'  Νύχτα.
   Μικρές λάμψεις πάνω άπ' τους δρόμους.
   Είναι οι άγγελοι του 'Ερωτα,
   καθώς καπνίζουν πάνω άπ' τις στέγες.

ιστ'Στην ξερή κοίτη του ποταμού,
    ένας ρακοσυλλέκτης
    ψάχνει ν' αποθέσει τα περιττώματά του
    ανάμεσα σε σκουπίδια και φεγγαρόσκονη.


ιζ' Ζεστά κρέμονται στον αέρα τα καλοκαιρινά σύννεφα.
   Ζώα που πίνουν νερό από πηγές αόρατες.


 ιη''Να το σύννεφο-λιοντάρι,το σύννεφο-καμήλα
    το σύννεφο κεφάλι
    και το σύννεφο -όνειρο που βλέπει το κεφάλι''
    είπε ο 'Αμλετ.

 ιθ'Ομίχλη και βροχή,
    ένα υγρό υφαντό τυλίγει τα δέντρα.
    Η λεύκα υψώνεται στο βλέμμα
    αλλά όχι η ιτιά,το πεύκο ,η ακακία.
    Αυτά τυλίχθηκαν γύρω άπ' τον εαυτό τους
    σαν φίδια.

κ'Ο Μαύρος Πάνθηρας
   τρέχει μέσα στο στόμα
   του Λευκού Πάνθηρα...
   (Ο Λευκός Πάνθηρας
   Τρέχει μέσα στο στόμα
   Του Μαύρου Πάνθηρα...) 


(''Ιχνη,Σύννεφα, ΑΚΤΗ ,Λευκωσία,2010)
  





  

notationes///ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ 2013////ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΚΡΙΤΣΙΝΙΩΤΗΣ ///ΔΥΟ ΠΟΙΗΜΑΤΑ

Τα ερπετά απορούν 




Ήσυχα και σιωπηλά
μέσα στη μαύρη ομίχλη του χώματος
 σέρνονται τα ερπετά .
Πολλές φορές ο Ασκληπιός τα χαϊδεύει
και παίζει μαζί τους , όπως με γάτες.
Αλλά όχι σήμερα , όχι.
Ποια είναι αυτά τα τέρατα
 με τα μαύρα σίδερα
 που σέρνονται πάνω τους;
Ποιοι είναι αυτοί
που χαλούν τις φωλιές τους
 σπάζουν τ’ αυγά τους;
Τα μικρά σκουλήκια
 συστρέφονται φοβισμένα
 σπόροι και ρίζες σταματούν το έργο τους,
μικρά λευκά έμβρυα ποδοπατούνται.
Σκάβει κανάλι ο θάνατος
 κι άνθρωποι του δάσους έχουν άγνοια,
 παγιδευμένοι παγιδευτές τους πήρε όλους η φωτιά.
Την άλλη μέρα ο εξουσιαστής
 πατούσε πάνω στα πτώματά τους.
Τα ερπετά άλλαξαν φωλιές συλλογισμένα.





**********************








Το Κάντο του Γύπα



'Ανεμος παρασέρνει τις ψυχές στο χάος

 αόρατα φύλλα απ το δέντρο της ζωής

Βάκχες και Ερινύες πριονίζουν το απόγευμα με τις κραυγές τους



 Ο Γύπας συνεχίζει τις πτήσεις του στον Καύκασο

λέει ο Γύπας ΄΄Χθες δεν μου έδωσες και τόσο καλό συκώτι

'' Προμηθέας''Τι περιμένεις?..πέρασαν τόσοι αιώνες ...δεν είναι πια φρέσκο..."



Καύκασος ,η πιο αρχαία αποικία τιμωρημένων



 Η Ιώ ,τρέχει ξυπόλυτη στους κοφτερούς βράχους


 η Σελήνη χύνει το κίτρινο αίμα της...


ο Ωκεανός ενα ματωμένο χάος


 η Ιώ τρέχει με φλόγες αντί για μαλλιά


 κάρβουνα αντί για μάτια


 Membra disjecta

Η σελήνη σαν κομμένο κεφάλι

ο Γύπας χτυπάει τα φτερά του

 από το ράμφος του στάζει φρέσκο αίμα


 ο Προμηθέας  έδωσε τη φωτιά στους θνητούς

δεν ήξερε  ότι την έδωσε σε πυρομανείς


ένα βαρέλι ένα σύννεφο ένας άνθρωπος φλέγονται

 τύμπανα ηχούν σύριγγες του Πανός ασθενοφόρα

 ο Γύπας χτυπάει τα φτερά του '' ...



τους πάντας εχθαίρω θεούς'' λέει ο Προμηθέας

 και ο Δίας τον κάρφωσε στο βράχο.....


 οι κραυγές της Ιώς ,ένα μαχαίρι καρφωμένο στο λαιμό

του απογεύματος


 το φως του λύκου δαγκώνει όλα τα πράγματα

αίμα τρέχει από τις τρύπες των άστρων...

Νύχια πάνω σε παρθενικό δέρμα

'Ανεμος ,αίμα στάζει από το ράμφος του Γύπα

'Ολα βυθίζονται σε μια σκοτεινή, παγωμένη λίμνη...