Translate

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΜΑΡΙΑ ΚΟΥΛΟΥΡΗ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΜΑΡΙΑ ΚΟΥΛΟΥΡΗ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τετάρτη 6 Ιανουαρίου 2016

ΝΕΑ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑ /// ΡΟΛΟΓΙΑ ΚΑΙ ΆΛΛΟΙ ΧΤΥΠΟΙ [ΜΑΡΙΑ ΚΟΥΛΟΥΡΗ ,ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΜΕΛΑΝΙ 2015]


                                    


Εαρινό 

Κάποτε τα σπίτια μυρίζουν άνοιξη
Κουράζονται οι τοίχοι
Ανθίζουν οι ρωγμές τους
Η μητέρα ο πατέρας
Κατάφυτες εκτάσεις ανάμεσα σε σκόνες
Και οι φίλοι έγκλειστοι στους παραδείσους
Φυτρώνουν μνήμη αιώνια
Δούλοι μιας γρήγορης φυγής
Στην ανάσα των εντόμων περισώζονται
Το φως σταθμίζεται στους κρίνους της αυλής
Ισημερίες και ηλιοστάσια φωνάζουν την εποχή 



Επίλογος 




Με τις παλάμες μου ανοίγω σχισμές
Και αλιεύω αντίδωρα
Αγκάθια στολίδια
Λερωμένο δέρμα η αγάπη στο μέτωπο
Κρύβω άμμο στις χούφτες
Να μη γλιστρήσει
Να έχω κάτι να σε υποδεχτώ
Όταν θα φέρνεις τη νίκη

Είπαμε πολλά και φτάνει 


Οιμωγή 


Γυναίκες με ασβεστωμένα χείλη
Περιφέρονται άδεια φορέματα
Καρφίτσες στο βλέμμα οι δαντέλες
Ασπόνδυλες αιτούνται σάρκα
Επιφάνεια να απλωθεί το πεπρωμένο
Δεν έχουν όνομα
Βουβά γράμματα είναι
Προσφέρονται στο θρήνο ελπίζοντας ταυτότητα
Από τα κλειστά τους στόματα γεννιέται η ομορφιά
Ανιδιοτελείς καθώς στέκονται στους δρόμους


ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΣΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ :


Oι εκδόσεις ΜΕΛΑΝΙ και ο IANOS σας προσκαλούν στην παρουσίαση της ποιητικής συλλογής της
ΜΑΡΙΑΣ ΚΟΥΛΟΥΡΗ

Ρολόγια και άλλοι χτύποι

 
Την Τρίτη 12 Ιανουαρίου στις 8:30 μ.μ.
στο βιβλιοπωλείο ΙΑΝΟS, Σταδίου 24, Αθήνα.

Για το βιβλίο θα μιλήσουν οι:


Κώστας Γ. Παπαγεωργίου - ποιητής
Θωμάς Τσαλαπάτης - ποιητής

Ποιήματα θα διαβάσουν οι ηθοποιοί : 


Αγγελική Παπαθεμελή, Αλεξάνδρα Αϊδίνη, Νικολίτσα Ντρίζη

Τη βραδιά θα συνοδέψει μουσικά ο πιανίστας Νίκος Λαλιώτης

Κυριακή 2 Νοεμβρίου 2014

notationes /// NOEMBΡΙΟΣ -ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2014 /// ΜΑΡΙΑ ΚΟΥΛΟΥΡΗ /// ΜΑΚΕΤΑ




                                                            





'Ισως να μην υπάρχει άλλο άνοιγμα στο σπίτι, παρά μόνο ένα παράθυρο.
Αυτό, από το οποίο τώρα βλέπουμε ξεχασμένους βοστρύχους εφήβων να κυματίζουν πεισματικά, καθώς αρνούνται να χωρέσουν στο ξύλινο δοχείο τους. Το ιπτάμενο προς ουρανούς, ενδόξως ρυμοτομημένους.
Και είναι να αναρωτιέται κανείς. Κουρασμένο το χώμα από λαιμαργία. Μάτια, παλάμες, πέλματα. Πόσες ακόμα μνήμες της σάρκας αντέχει να χωνέψει. Και να πεις ότι δεν το ταΐζει συχνά του απόβροχου η σιωπή.
Αν ο χρόνος αποφάσιζε να εμπλακεί σε υπολογισμούς, θα αποφαινόταν με ευκολία πως επρόκειτο για το πέρας μιας ζωής. Μιας ολόκληρης, γεννημένης από τα πράσινα φύλλα που με το χρόνο χάνουν κάθε σχήμα και άλλοτε τείνουν προς το μαύρο, άλλοτε έχουν συντροφιά το πέτρωμα του βράχου.
Αυτή είναι η αρχή, ένα προσχέδιο. Αργότερα τελούνται τα μνημόσυνα. Ερήμην.

Πέμπτη 1 Μαΐου 2014

notationes /// Μ Α Ι Ο Σ - Ι Ο Υ Ν Ι Ο Σ 2014 /// ΜΑΡΙΑ ΚΟΥΛΟΥΡΗ /// ΤΡΙΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ







                                                         






Στου Κάφκα


Αν αποφάσισες να μεταμορφωθείς, γίνε χώρος
Δώσε μου καρέκλα και κρεβάτι
Άσε με να ξαπλώσω
Τόσες δίκες
Να τελειώσουν κάποτε
Σε γνώρισα παράθυρο
Έγινες σκοτάδι
Σε είδα βροχή
Πέρασε κι αυτό
Οι πόνοι της γέννας
Σε κάνανε μητέρα
Διάβασα τα έργα σου
Τα έφαγες
Όπως εκείνος ο πατέρας τα παιδιά του
Να μια όμορφη μέρα, είχα πει
Ήθελα να σκαρφαλώσω στα δέντρα
Ντράπηκα
Αν αποφάσισες να μεταμορφωθείς, γίνε χώρος
Υπάρχει ακόμα ένας ήχος
Ήσυχος
Περιμένει να τον αφήσεις να κοιμηθεί
Ζήσε αργά
Περιττό να το πούμε
Όλοι θα υποκύψουμε
Αυτός είναι ο τελευταίος αφορισμός





*******



Κτερίσματα


Μυστήριο-
Ακουμπισμένος στα γόνατα
Μ' ένα φακό στο βλέμμα
Εμένα σημαδεύει
Το ακίνητο γλυπτό
Παρέμβαση στο πέρασμα του κόσμου
Πανάρχαιας προέλευσης ομοίωμα
Κόσμημα βιτρίνας μελλοντολιθικής εποχής
Αυτός
Σκάβει το σώμα μου
Αιώνες κατοικούνε
Χώματος ληστής
Κάπηλος
Εγώ είμαι η χώρα
Στην κορυφή της πόλης μου
Κάτοικοι
Τους κίονες κρατούνε
Δεν έχει εδώ άλλη ταυτότητα
Ερείπια και ίαμβοι
Αυτά
Ταιριάζουν στο κορμί μου


*******


Ηττηθήκαμε ,όπως πάντα

Απόγευμα
'Ωρα αναχώρησης
Το φως δεν κάνει αστεία
Δεν απειλεί
Φεύγει
Σηκώσαμε τα βήματα αργά
Άλλοι πέταξαν χαλίκια
Άλλοι κόκκους ψωμιού
Όλοι ήλπιζαν μιαν επιστροφή
Μόνον εγώ
Γέρος
Φροντίδα καμιά για τα σημάδια
Τί να τα κάνω άλλωστε
Σάμπως αυτά με πάνε
Οι δρόμοι έχουν μνήμη
Με θέλγουν όταν θέλουν
Ποιός είμαι εγώ που θα τους πατήσω
Άφησα δυο ρώγες
Εγώ
Σταφύλι ή κορμί
Τί σημασία έχει
Άλλον τώρα μεθούνε
Άφησα μια χώρα
Εγώ
Ξανά
Πάλι


Μουσείο άδειο

Μαρία Κουλούρη

Μελάνι, 2013
48 σελ.

βλ. biblionet