ΟΝΤΙΣΙΟΝ /// [ΑΣΗΜΙΝΑ ΞΗΡΟΓΙΑΝΝΗ ,ΒΑΚΧΙΚΟΝ 2015] /// ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΣΤΟ you tube

                              

Οντισιόν

Σπονδυλωτό μονόπρακτο
 

Ασημίνα Ξηρογιάννη
επιμέλεια σειράς: Νέστορας Πουλάκος

Ένας πρώην τραπεζικός υπάλληλος από απόλυτος σταρ αναχωρητής. Μια κοκκινομυλιώτισσα χαρτορίχτρα προβλέπει το μέλλον του ηθοποιού. Η φωνή της συνείδησης επίσημη προσκεκλημένη σε πρεμιέρα και κάποιος που κυνηγά μάταια την... θεά Άρτεμη. Οι ήρωες αυτού του σπονδυλωτού μονόπρακτου της Ασημίνας Ξηρογιάννη κεντάνε μυστικές ιστορίες και προσωπικές εξομολογήσεις σε μια Οντισιόν για το μεγαλύτερο ρόλο της ζωής τους. Διαδρομές από την αγάπη στο μίσος. Από την καψούρα στην απόρριψη και από τον πρώτο ενθουσιασμό στην ανία. Διαδρομές που μας πάνε χεράκι - χεράκι στο... τέλος του θεάτρου ή αλλιώς στην οργισμένη δήλωση "θέατρο τέλος!" του κουρασμένου και παθητικού θεατή. Του κυνηγού του χαμένου ονείρου. Ακολουθεί απόσπασμα : Διαβάζουν :Tάσος Ράπτης,                     Νατάσα Πασχάλη https://www.youtube.com/watch?v=O1HWHjWuv3Q&feature=share

Κριτικές - Παρουσιάσεις

Κατερίνα Θεοδωράτου, «Τελικά έχει νόημα να κάνει κανείς θέατρο;», "Fractal", Δεκέμβριος 2015 Ασημίνα Ξηρογιάννη, Οντισιόν, "varelaki", 8.11.2015 Δήμος Χλωπτσιούδης, Όταν το θέατρο περνά από «οντισιόν», tvxs.gr, 3.10.2015

Ασημίνα Ξηρογιάννη, Οντισιόν, εκδ. Vakxikon /// του Θεοχάρη Παπαδόπουλου

 Την Ασημίνα Ξηρογιάννη την έχουμε γνωρίσει ως ποιήτρια με τρεις μέχρι σήμερα ποιητικές συλλογές. Την έχουμε γνωρίσει ως πεζογράφο με τη νουβέλα «Το σώμα του έγινε σκιά» και με την ποιητική νουβέλα «23 μέρες».

Είναι καιρός, λοιπόν, να γνωρίσουμε την Ασημίνα Ξηρογιάννη και ως θεατρική συγγραφέα με το θεατρικό σπονδυλωτό μονόπρακτο: «Οντισιόν», που κυκλοφόρησε πρόσφατα από τις εκδόσεις: “Vakxikon.gr”. 

Οντισιόν είναι η δοκιμαστική ακρόαση ή παράσταση καλλιτέχνη με σκοπό την επαγγελματική συνεργασία. Η Ασημίνα Ξηρογιάννη, με το πρώτο της αυτό θεατρικό έργο περνάει από οντισιόν, όπου οι κριτές είναι το αναγνωστικό κοινό και μπορούμε να πούμε ότι θα έχει επιτυχία ως ένα πρωτότυπο θεατρικό για το θέατρο. 

Θα μπορούσε να πει κανείς, ότι εκτός από όσους έχουν συνδέσει τη ζωή τους με το σανίδι, ποιον θα μπορούσε να ενδιαφέρει ένα θεατρικό για το θέατρο; Όμως, το θέατρο είχε, έχει και θα έχει κοινωνικές προεκτάσεις, γιατί είναι βγαλμένο μέσα από τη ζωή και αντικατοπτρίζει το κοινωνικό περιβάλλον. Πόσο μάλλον, που το θεατρικό της Ασημίνας Ξηρογιάννη έχει κοινωνικές προεκτάσεις. Είναι η κατάντια του σύγχρονου θεάτρου, που στη βάση ενός κακώς εννοούμενου νεωτερισμού, φτάνουμε στο σημείο να βλέπουμε τον ηθοποιό να αφοδεύει πάνω στη σκηνή. Η συγγραφέας στηλιτεύει τέτοιου είδους καταστάσεις χωρίς να κάνει κήρυγμα. Σε άλλο σημείο βλέπουμε ότι ο ηθοποιός με το πλούσιο βιογραφικό δεν μπορεί να κάνει καριέρα γιατί οι σκηνοθέτες ζητούν ανθρώπους, που δεν έχουν ιδέα από θέατρο, ενώ αλλού, ένας ηθοποιός είναι ταυτόχρονα και σκηνοθέτης και σεναριογράφος και αναλαμβάνει να παρουσιάσει ένα έργο εντελώς μόνος του. 

Που καταλήγουν οι ήρωες του θεατρικού; Σε δυο σκηνές η λήξη αναγγέλλεται τελετουργικά με τη δήλωση: «Θέατρο τέλος» και στην τελευταία σκηνή η ηρωίδα λέει ότι τελείωσε με το θέατρο. Τελειώνει, όμως, ποτέ η σχέση ενός ηθοποιού με το θέατρο; Αν πρόκειται για ταλαντούχο ηθοποιό η σχέση με το θέατρο δεν τελειώνει ποτέ. Εκείνος, που κόβει τη σχέση του με το θέατρο, είναι ο θεατής. Ο κουρασμένος και παθητικός θεατής. Ο θεατής, που βαρέθηκε να βλέπει προϊόντα υποκουλτούρας πασπαλισμένα με χρυσόσκονη χαρακτηρισμών, όπως έντεχνο, μοντέρνο, πρωτοποριακό και ανεξάρτητο. 

Αξίζει να αναφέρουμε ότι το θεατρικό μονόπρακτο της Ασημίνας Ξηρογιάννη «Οντισιόν» έχει διακριθεί με έπαινο από την Πανελλήνια Ένωση Λογοτεχνών.
Κλείνοντας αυτή τη σύντομη παρουσίαση, θα θέλαμε να συγχαρούμε τη συγγραφέα και ελπίζουμε σύντομα να δούμε την «Οντισιόν» και επί σκηνής. 

 to koskino

Οντισιόν /// 'Eνα κείμενο της blogger και βιβλιόφιλης Τζένης Κουκίδου

Ένα συμπαθέστατο βιβλίο καταφθάνει στο γραφείο και περιέχει ένα θεατρικό έργο. Τί πιο θελκτικό για κάποια σαν εμένα που στην ανάγνωση θεατρικών έργων καλύπτω και τις δύο μεγάλες μου αγάπες: το θέατρο και τη λογοτεχνία. Σπονδυλωτό το μονόπρακτο της Ασημίνας Ξηρογιάννη και ο κάθε σπόνδυλος μια ιστορία για κάποιον θεατράνθρωπο. Για εραστές της τέχνης (της δραματικής), για εξομολογητικές διαδρομές, για κυνηγούς ονείρων, για το τέλος των ονείρων, και για πολλά πολλά άλλα.

Διαδοχικοί μονόλογοι θαρρείς, δοσμένοι ως ευθυμογραφήματα παρά τις πικρές αλήθειες που κουβαλάνε και αφορούν ανθρώπους της διπλανής πόρτας (πόσα είδη ανθρώπων πια αυτή η διπλανή πόρτα... όλο και της προσθέτουμε άτομα και ακόμη δε γέμισε) αλλά και φωνές συνείδησης από το υπερπέραν -ή απλά μέσα στο κεφάλι τους. Νίκες, ήττες, αγάπη, μίσος, ενθουσιασμός, απόρριψη, ανάβαση, κατάβαση...

Οπτικά μικρό, αλλά με τόσα θέματα που θέτει δε ξέρω από που να πρωτοπιαστώ.Μιλώντας για θεατρικό κείμενο... το είδος αυτό έχει μια ιδιαιτερότητα. Άπαντα παρουσιάζονται αφαιρετικά, άνευ επεξηγήσεων και περιγραφών. Στα θεατρικά έργα ο αναγνώστης συμπληρώνει με τη φαντασία του τις περιγραφές που απουσιάζουν, συμπεριλαμβανομένων των τόπων, των χώρων, των ενδυμάτων των ηρώων -όπου δεν αναφέρονται-, κ.ο.κ. Κι ενώ κάτι τέτοιο είναι σαφέστατα προτιμότερο για όποιον διαθέτει φαντασία ή αρέσκεται στο να δημιουργεί κόσμους, μπορεί όμως κάλλιστα να είναι και "θέμα" για τους αναγνώστες που ταξιδεύουν διαβάζοντας χωρίς να πρέπει να σκέφτονται, να συμπληρώνουν κενά, ό,τι λείπει... Το θεατρικό έργο θέλει λίγο ψάξιμο μέσα μας αλλά σε αυτό το θεατρικό κείμενο δε θα ταλαιπωρηθείτε με τέτοιες απώλειες. Σας υπόσχομαι ότι θα ρέει πολύ εύκολα κι εσείς θα απολαμβάνετε τους χάρτινους ήρωές του.

Γλωσσικά χρησιμοποιεί τις πιο in νεοτερίστικες λαϊκοδημοτικοαγγλικουρίστικες λέξεις τής καθημερινότητάς μας τοποθετώντας τους ήρωες στην Ελλάδα του σήμερα και πραγματικά στη διπλανή πόρτα.

Επαναφέρει και υπεροτονίζει τις μεγάλες θεατρικές αλήθειες όπως: όπου αρχίζουν οι μαλακίες σταματά το αληθινό θέατρο ή ερωμένη είχες τη σκηνή ή ο ηθοποιός θέλει να παίζει και δε παραλείπει να σατιρίσει την όποια μοντερνιά-σκηνοθετική άποψη, μια φράση ικανή να δικαιολογήσει τα πάντα προσφέροντας υπέροχα άλλοθι, αλλά και την επιθυμητή ασχετοσύνη μέσω της οποίας οι μέτριοι (συγκρινόμενοι) θριαμβεύουν.

Στον διδακτικό του χαρακτήρα συνειδητοποιείς ότι όλες οι αποφάσεις, όλες οι επιλογές και όλα τα «θέλω» έχουν τίμημα και πρέπει να είσαι διατεθειμένος να πληρώσεις το αντίτιμο. Εναλλακτικά, κάθε φορά που κερδίζεις κάτι, χάνεις κάτι άλλο. Σα να μην είναι δυνατό ένας άνθρωπος να κουβαλήσει περισσότερα πυρομαχικά στη φαρέτρα του. Βάζεις κάτι αλλά πρέπει να βγάλεις και κάτι. Μα, αν για όλα υπάρχει ένα τίμημα τότε μήπως θα έπρεπε να πληρώνεις εκείνο που αντιστοιχεί στα όνειρά σου αντί να συμβιβαστείς με το "κοινωνικά φρόνιμο"; Τουλάχιστον θα έχεις ακολουθήσει την καρδιά σου κι αυτό θα είναι μία νίκη ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα.

Με δυο λόγια... κεφάτο, αληθινό, σπιρτόζικο. Τι κι αν πολλοί χαρακτήρες τελειώνουν με το θέατρο ή τους "τελειώνουν" οι καταστάσεις; Η οντισιόν αυτή τα έχει όλα: σταρ ή μη, ηθοποιούς, θεατές, σκηνοθέτες, κυνηγούς ονείρων, φουαγιέ, σκηνές... κι εγώ σκέφτομαι -ποιος να το είπε άραγε;- ότι όλος ο κόσμος μια σκηνή. Κι εμείς πρωταγωνιστές, κομπάρσοι και θεατές παράλληλα. Η Ασημίνα Ξηρογιάννη παρουσιάζει τις παθογένειες του σύγχρονου θεάτρου κριτικάροντας όλα τα πόστα: ηθοποιούς, σκηνοθέτες, θεατές, κριτικούς, συγγραφείς... και όλες τις καταστάσεις: διθενισμούς, ψώνισμα, αναγνώριση, εκμετάλλευση, επιβίωση, όνειρα, προσγείωση...

 

Η Ασημίνα Ξηρογιάννη γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα. Σπούδασε Κλασσική Φιλολογία και Θεατρολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και Υποκριτική στο Θέατρο-Εργαστήριο. Διδάσκει Θεατρική Αγωγή στην Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση και εργάζεται ως εμψυχώτρια θεατρικού παιχνιδιού. Παράλληλα παραδίδει μαθήματα Γλώσσας και Λογοτεχνίας καθώς και Θεωρίας και Ιστορίας Θεάτρου. Έχει παρακολουθήσει διάφορα θεατρικά σεμινάρια, υποκριτικής, σκηνοθεσίας και θεατρικού παιχνιδιού. Έχει σκηνοθετήσει και ανεβάσει με τους μαθητές της αρκετά έργα, δικά της και ξένα. Το 2009 δημιούργησε το ιστολόγιο Varelaki - Σελίδες Τέχνης και Πολιτισμού. Έχει εκδώσει τρεις ποιητικές συλλογές: Η προφητεία του ανέμου (εκδόσεις Δωδώνη 2009), Πληγές (εκδόσεις Γαβριηλίδης 2011), Εποχή μου είναι η ποίηση (εκδόσεις Γαβριηλίδης 2013)[2], ενώ κυκλοφορεί δωρεάν στο διαδίκτυο το e-book Ποιήματα από τις εκδόσεις Ενδυμίων (2014). Το 2010 κυκλοφόρησε η νουβέλα της Το σώμα του έγινε σκιά από τις εκδόσεις Ανατολικός[3] (έπαινος από την Πανελλήνια Ένωση Λογοτεχνών και Α’ Βραβείο Βιβλίου στα Σικελιανά 2011). Το 2015 κυκλοφόρησαν το βιβλίο της 23 μέρες από τις εκδόσεις Γαβριηλίδης[1] και το θεατρικό μονόπρακτο Οντισιόν από τις εκδόσεις Vakxikon.gr (έπαινος της Πανελλήνιας Ένωσης Λογοτεχνών - 2013). Με ποιήματά της έχει συμμετάσχει σε πέντε συλλογικές εκδόσεις. Ποιήματά, διηγήματά, κριτικές και άρθρα της δημοσιεύονται σε διάφορα έντυπα, ηλεκτρονικά περιοδικά και ιστολόγια. Ποιήματά της έχουν μεταφραστεί στα Αγγλικά, τα Γαλλικά και τα Ισπανικά.

Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Vakxikon.gr(2015)

 Πηγή:

http://koukidaki.blogspot.gr/2015/10/ontision-asimina-ksirogianni.html