ΝΕΑ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑ /// ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΓΙΑ ΤΗ ΣΑΤΙΡΙΚΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ: ΛΕΒΙΝΑ

Το πρώτο τεύχος του σατιρικού λογοτεχνικού περιοδικού Λεβίνα (Ιανουάριος-Ιούνιος

2026) κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Κουκκίδα. Στην ύλη του περιλαμβάνει κείμενα

λογοτεχνικά, δοκιμιακά, κριτικά που προσεγγίζουν τη σάτιρα από διάφορες πλευρές

φιλοδοξώντας να αποτελέσουν μια νέα αρχή και μια συνέχεια της σατιρικής

λογοτεχνικής παράδοσης στην Ελλάδα.

Στην ενότητα της ποίησης περιλαμβάνονται ανέκδοτα σατιρικά ποιήματα των Ανδρέα

Αντωνίου, Κατίνας Βλάχου, Αλέξανδρου Δεδιλιάρη, Άγγελου Καλογερόπουλου, Σπύρου

Καρέλα, Σοφίας Κολοτούρου, Έλσας Κορνέτη, Στάθη Κουτσούνη, Κώστα Κρεμμύδα,

Γιάννη Ν. Κυριαζή, Κώστα Λιννού, Βάκη Λοϊζίδη, Βασίλη Παπαβασιλείου και Γιώργου

Παπαβασιλείου, Ελίνας Παπαδοπούλου, Έλενας Σταγκουράκη και Χάρη Ψαρρά, ενώ σε

αυτήν της πεζογραφίας ένα κείμενο της Βασιλικής Γεροκώστα.

Στη μεταφρασμένη ποίηση περιλαμβάνονται σατιρικά ποιήματα των Joachim du Bellay,

Jean de La Fontaine, Paul Verlaine, Arthur Rimbaud, μεταφρασμένα από την Κατίνα

Βλάχου.

Το τεύχος φιλοξενεί αποσπάσματα από το βιβλίο του Gilbert Highet, Ανατομία της

σάτιρας, μεταφρασμένα από την Ευσταθία Δήμου και μια μελέτη του Γιάννη Στρούμπα

για τον Αλέξανδρο Σούτσο.

Στη στήλη της κριτικής η Ευσταθία Δήμου επιχειρεί μια συγκριτική προσέγγιση του

έργου του Θεοδόση Βολκώφ και του Ορφέα Απέργη.

Το τεύχος ολοκληρώνεται με ποιήματα από το σατιρικό μας παρελθόν και από το έργο

του Γεώργιου Σουρή.

Οι σελίδες κοσμούνται με σκίτσα του Γιάννη Πατίλη, φιλοτεχνημένα κατά την εφηβεία

του.

Επιλογή-Επιμέλεια ύλης: Ευσταθία Δήμου

Τακτικοί συνεργάτες: Ανδρέας Αντωνίου, Κατίνα Βλάχου, Βασιλική Γεροκώστα, Ελίνα

Παπαδοπούλου, Λίλια Τσούβα

Αριθμός σελίδων: 70

«Ναύπακτος επί τρία» – Ποιητική συλλογή του Μιχάλη Κατσιγιάννη

 

Τίτλος: «Ναύπακτος επί τρία»

Συγγραφέας: Μιχάλης Κατσιγιάννης

Είδος: Ποίηση

Εκδόσεις Εξιτήριον

Άδεια διανομής: Creative Commons BY-NC-ND  (Αναφορά δημιουργού – Μη εμπορική χρήση – Όχι παράγωγα έργα)

Σελίδες: 68

Έτος έκδοσης: 2025

***

Η ποιητική συλλογή του Μιχάλη Κατσιγιάννη διατίθεται ελέυθερα στην κάτωθι διεύθυνση:

https://www.openbook.gr/naypaktos-epi-tria/

Ο Μιχάλης Κατσιγιάννης γεννήθηκε το 1997 στην Πάτρα όπου και ζει. Κείμενά του για τη λογοτεχνία (θεωρία και κριτική) και την εκπαίδευση κυκλοφορούν σε διάφορα περιοδικά. Έχει εκδώσει (ως ψηφιακά βιβλία) μία μελέτη και τέσσερις ποιητικές συλλογές με πιο πρόσφατη την ποιητική συλλογή «Ναύπακτος  επί τρία» (Εξιτήριον, 2025). Όλα τα βιβλία του κυκλοφορούν ελεύθερα στο διαδίκτυο. 

Παρουσίαση της ανθολογίας «30 Σύγχρονοι Έλληνες Ποιητές» στο Βακχικόν Βιβλιοπωλείο

Τη Δευτέρα 29 Σεπτεμβρίου 2025 στις 19:00 η ανθολογία 30 Σύγχρονοι Έλληνες Ποιητές με ποιήματα ποιητών και ποιητριών του οίκου, που κυκλοφορεί από τον εκδοτικό οίκο Prozart Media στη Βόρεια Μακεδονία, θα παρουσιαστεί στο Βακχικόν Βιβλιοπωλείο (Πατησίων 14, Στοά Φέξη) στην Αθήνα.

Στην εκδήλωση θα παρευρεθεί και θα χαιρετίσει ο επιτετραμμένος της πρεσβείας της Βόρειας Μακεδονίας Boris Mircevski.

Για το βιβλίο θα μιλήσει ο εκδότης του οίκου Βακχικόν Νέστορας Πουλάκος.

Θα διαβάσουν οι ποιητές και ποιήτριες που μετέχουν στην ανθολογία.

***

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ /// Δύο νέα πεζογραφήματα του Γιώργου Δουατζή

Δύο νέα πεζογραφήματα του Γιώργου Δουατζή υπό τους τίτλους «Το νόμισμα» και «Αυλακιές» κυκλοφορούν από τις εκδόσεις Στίξις και Μικρή Στίξις αντιστοίχως. «Το νόμισμα» περιλαμβάνει είκοσι ένα διηγήματα –εκ των οποίων ορισμένα είχαν εκδοθεί το 2014 (Η άλλη λέξη, Γαβριηλίδης)– και αρκετά σε ηλεκτρονικά και έντυπα λογοτεχνικά περιοδικά. Οι «Αυλακιές» περιλαμβάνουν δεκατρία κείμενα, τα οποία γράφτηκαν και διαβάζονται απνευστί, δοκιμιακής υφής που κεντρίζουν ποικιλόμορφα τον αναγνώστη.

Για τα διηγήματα του Γ. Δουατζή είχαν γράψει μεταξύ άλλων:

Τα διηγήματα του Γ. Δουατζή έχουν μια σημαντική πρωτοτυπία, είναι η καινούρια πρόταση στο λογοτεχνικό γίγνεσθαι.

Απόστολος Μπενάτσης, καθηγητής Λογοτεχνίας, πανεπ. Ιωαννίνων

Έχει σημασία το ήθος υπαινίσσεται ο συγγραφέας. Τα διηγήματα του Γιώργου Δουατζή είναι αποτέλεσμα τριών συστατικών: ταλέντο, γνώση, εμπειρία.

Σταύρος Σταμπόγλης, ποιητής, κριτικός λογοτεχνίας

Η συλλογή διηγημάτων του Γιώργου Δουατζή, είναι μια συλλογή περισυλλογής: πρισματική, καλειδοσκοπική, παιγνιώδης, λυγμική και προκλητική.

Διονύσης Μαρίνος, συγγραφέας, κριτικός λογοτεχνίας

*

Γιώργος Δουατζής

Το νόμισμα, και άλλες ιστορίες

Σελίδες: 222

Σχήμα: 13 X 20,5

ISBN: 978-618-5595-27-2

Τιμή: 12,72 €

Γιώργος Δουατζής

Αυλακιές

Σελίδες: 104

Σχήμα: 12 X 17

ISBN: 978-618-5595-28-9

Τιμή: 10,60 €

ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΔΙΑΘΕΣΗ-ΔΙΑΝΟΜΗ: ΣΙΜΟΣ ΑΧΙΛΛΕΑΣ «ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ», Μαυροκορδάτου 9, ΤΗΛ. 210 3830491

Email: simosaxileas@yahoo.gr / ΤΖΑΝΑΚΑΚΗΣ Ε. «ΠΑΡ’ΗΜΙΝ», Χαρ.Τρικούπη 11 Α , ΤΗΛ. 210 3811201 Email: info@parimin.gr /

ΤΣΙΓΑΡΙΔΑΣ, Μαυροκορδάτου 1-3, ΤΗΛ. 210 3822421, Email: orders.mavro@tsigaridasbooks.gr

Τηλ.:6972242956 / e-mail: stixiseditions@gmail.com / Site: stixiseditions.gr

Χρήστος Παπαγεωργόπουλος /// ΠΟΙΗΜΑΤΑ

 

ΠΕΣ Σ' ΑΓΑΠΩ 

Πες σ' έναν σπόρο σ' αγαπώ 

κι εκείνος θ' ανθίσει γρηγορότερα.

Πες σ' ένα ζώο σ' αγαπώ 

κι εκείνο για σένα θα ημερέψει.

Πες σ' αγαπώ σ' έναν άνθρωπο 

και ίσως αλλάξει ριζικά.

Αν πάλι δεν αλλάξει 

μη στεναχωρηθείς,

τουλάχιστον άλλαξες εσύ!

***

ΠΡΩΙΝΟ ΞΥΠΝΗΜΑ 

Πρώτα σκοτάδι και σιωπή.

Το ξυπνητήρι κουδούνισε επίμονα.

Άνοιξα τα μάτια.

Έριξα μια ματιά τριγύρω.

Ένα ασπρόμαυρο φόντο 

απλώθηκε παντού.

Κοίταξα πλάι μου.

Σε είδα να με παρατηρείς 

από ώρα ενώ ακόμη κοιμάμαι.

Μου χαμογέλασες γλυκά.

Έπειτα ο κόσμος όλος 

γέμισε με χρώμα.

***

Η ΓΕΝΝΗΣΗ

Πρώτα γεννήθηκε το σώμα.

Έπειτα μέσα στο σώμα 

γεννήθηκε η ψυχή.

Το σώμα πλύθηκε με νερό

και η ψυχή με δάκρυα.

Έτσι γεννήθηκε ο Άνθρωπος.

***

ΔΡΟΜΕΑΣ ΧΡΟΝΟΣ

Τρέχει ο χρόνος.

Τρέχεις κι εσύ μαζί του.

Κι όλο κοιτάς το ρολόι 

μην τύχει και σε προσπεράσει 

και μείνεις πίσω μοναχός,

αναγκασμένος να αντιμετωπίσεις

τις σκέψεις και τους φόβους σου

κι αυτό στ' αλήθεια σε τρομάζει.

Κι όσο φοβάσαι τόσο θα τρέχεις 

και άλλο τόσο θα τρέχει και η ζωή 

μπροστά στα μάτια σου,

ενώ θα κάνεις πως δεν τη βλέπεις 

μέχρι που να περάσει.

Και όταν φίλε μου το αντιληφθείς

θα είναι πράγματι αργά.

***

Ο Χρήστος Παπαγεωργόπουλος γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη και μεγάλωσε στη Νέα Ιωνία Αττικής, όπου και διαμένει μαζί με τη σύζυγό του και την κόρη τους. Είναι ποιητής, μουσικός και καθηγητής θρησκευτικών στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Σπούδασε Θεολογία στο Εθνικό Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών και πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές στη Θρησκειολογία και στη Διαχείριση Εκπαιδευτικών Μονάδων, ενώ παρακολούθησε επιμορφώσεις στην Ειδική Αγωγή και στη Διοίκηση Εκπαιδευτικών Μονάδων. Επιπλέον, έχει πραγματοποιήσει σπουδές ανωτέρων θεωρητικών της μουσικής, αποκτώντας τα πτυχία Αρμονίας και Αντίστιξης, ενώ μιλάει Αγγλικά και Ιταλικά.

(Πηγή: "Εκδόσεις Όστρια", 2025)

* H εικόνα είναι παρμένη από το Pexels

Ζωή Γκαϊδατζή /// Ποιήματα

Πολύχρωμα Μπαλόνια

Σε κάθε ταινία που έβλεπες

όφειλες να διαλέξεις ένα χρώμα.

Ένα συναίσθημα τη φορά

είναι το μέγιστο που αντέχει κάποιος.

Τα όνειρα είχαν γίνει ασπρόμαυρα

για αποφόρτιση συγκινήσεων.

Μέχρι που κάποιος κοινωνικά απροσάρμοστος

πήδηξε την μάντρα του ονείρου του

και βρέθηκε να κολυμπάει ξαφνικά

σε μία κόκκινη ταινία.

Σήμανε συναγερμός.

Χιλιάδες πολύχρωμα μπαλόνια

άρχισαν να ταξιδεύουν

ανάμεσα στις ταινίες, στα όνειρα,

στην κυκλοφορία του αίματος.

Σκυλιά και μωρά ρουφούσαν

την άγνωστη αίσθηση των χρωμάτων.

Το υπουργείο δημόσιας τάξης

πυροβόλησε όλα τα μπαλόνια.

Όλοι λούστηκαν με χρώματα.

Το υπουργείο καταργήθηκε εν μία νυκτί.

Ανικανότης των υπευθύνων.

*

Κιβωτός

Όλα αυτά τα μέταλλα

των ουρανοξυστών, των παλιών συρμών,

των βυθισμένων καραβιών

και των αιολικών κορυφογραμμών

θα μπουν στο καζάνι του γίγαντα

και θα γίνουν σούπα.

Θα γεμίσει ένα τεράστιο καλούπι

και μόλις στερεοποιηθεί

θα ρίξει την κιβωτό στη γη,

όχι στη θάλασσα.

Στη γη θα ταξιδέψει

και θα την σέρνουν

του κόσμου όλου τα ανήλιαγα ζουζούνια

και τυφλοπόντικες και υπόγειες σκέψεις.

Στη γη θα ταξιδέψει

και θα γίνει ο μεγαλύτερος σιτοβολώνας

εν μέσω λιμού.

*

Στον κάμπο

Οι πλούσιοι φύτεψαν

βατόμουρα και αρτόδεντρα

στους τοίχους τους.

Τετράπαχα ψάρια κολυμπούν

στα απόβλητά τους.

Οι υπόλοιποι, οι ζητιάνοι

ξύνουν τα υπολείμματα

από τους κάδους.

Κάποιοι από αυτούς, περισσότερο τυχεροί,

γυαλίζουν τους τεράστιους καθρέφτες

τους φυτεμένους στον κάμπο.

Μόλις ο φύλακας τρέξει

σε κάποιον αντιπερισπασμό

αρπάζουν μια άκρη ακτίνας

και την τρώνε.

*

Οι επόμενες προσλήψεις

Ήταν από παιδί απείθαρχος

και δεν ενδιαφερόταν για τα μαθήματα.

Στο σχολείο δεν έγινε σωστή εκτίμηση

για τα ταλέντα και τις δεξιότητές του,

παρόλη την υψηλή ευφυία του.

Διασκέδαζε να κρύβει φανταχτερά δαχτυλίδια

– δώρα εραστών – της γριάς θείας του της Λιλής,

πρώην αρτίστας.

Μετά από λίγο καμωνόταν πως τάβρισκε

κι αυτή τον γέμιζε φιλιά και ευχές.

Σπούδασε υπολογιστές.

Δημιούργησε ένα πρόγραμμα αξιολόγησης βιογραφικών

για τις επόμενες προσλήψεις δημοσίου.

Από τότε οι δημόσιοι υπάλληλοι

πίνουν τσίπουρα μαζί με τους πολίτες

και σβήνουν αβέρτα χρέη

τα βράδια στο σπίτι της θείας Λιλής.

Αυτή τραγουδάει, χορεύει και παίζει μπαγλαμά

μέχρι πρωίας

φορώντας όλα της τα δαχτυλίδια.

*

Νέα τάξη θαυμάτων, εκδ. κύμα 2024

ΝΕΑ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑ /// ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΚΗ ΠΟΙΗΣΗ ΜΕΤΑ ΤΟΝ ΠΕΣΣΟΑ

 

ΔΥΟ ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΔΕΣ ΠΟΙΗΤΡΙΕΣ

Sophia de Mello Breyner Andresen (1919-2004)

Ο αυλός [A flauta]

Στης κάμαρης τη γωνιά άγγιξε η σκιά τον μικρό της τον αυλό

Κι ήτανε τότε που αναθυμήθηκα στέρνες και μέδουσες

Και τη θνητή φεγγοβολή της γυμνής ακτής.

Με ιεροπρέπεια στάθηκε της νύχτας το δαχτυλίδι

γύρω στο δάχτυλό μου

Κι η πλεύση της σιωπής συνέχισε τ’ αρχέγονο ταξίδι.



Fiama Hasse Pais Brandão (1938-2007)

Εγκώμιο της ακρίδας [Louvor do gafanhoto]

Πόσο συχνά ένιωσα μες στην παλάμη μου,

να χτυπά ανάμεσα στα δάχτυλά μου η καρδιά

της απρόσεκτης της ακρίδας. Να διπλώνει

τα ποδαράκια της τα λιανά.

Το παν και το τίποτα να συνυπάρχουνε

στο πλάσμα τούτο που μιμείται το κούτσουρο το ξερό

και που τίποτε δεν επιθυμεί να ’ναι - ή επιθυμεί την ανυπαρξία.

Κι αφήνει το χέρι του κοινοβίτη,

ριγηλό, να την ακολουθεί και ταπεινά

να γίνεται όλη του η τροφή.

***

Από τον τόμο: Πορτογαλική ποίηση μετά τον Πεσσόα. Μια ανθολογία, Επιλογή -

Μετάφραση, Εισαγωγή - Επίμετρα: Θεοδόσης Κοντάκης, εκδ. 24Γράμματα,

(Αθήνα, Ιούνιος 2025).

"Ωσεί άνθος του αγρού" της Λίας Σιώμου (Εκδόσεις Ελευθερουδάκης, Δεκέμβριος 2024)

Κυκλοφορεί από τις  Εκδόσεις Ελευθερουδάκης η ποιητική συλλογή της Λίας Σιώμου "Ωσεί άνθος του αγρού" . 

Προορισμοί 

Τι είναι αυτό που κάνει τη ζωή ενδιαφέρουσα στα μονοπάτια που αχνάρια ακολουθούμε καθημερινά πανομοιότυπα και τους πνευματικούς μας διορατισμούς εξετάζουμε μη και ανακαλύψουμε κάτι το αλλιώτικο που αποζητάμε στη μοίρα μας.

Κάτι το κάπως συναρπαστικό, το σε ονείρου σφαίρας αδιάφανης συμπλεκόμενο, το εξαϋλώνον το φθαρτό παρόν, την καθημερινή ανούσια ρουτίνα που σε ανυπαρξία μεταφράζει την προσωρινή μας ύπαρξη. Τι είναι; 

Διαφέρει οπωσδήποτε για τον καθένα. Ο καθένας κι ένα αλλιώτικο τραγούδι προορισμό του κάνει, τη δική του μουσική στον κόσμο για να πει, αν τη σφραγίδα της κληρονομίας και του χρέους νιώθει στα σπλάχνα του. Κάποιον αυλό ο καθένας θε να φτιάξει στη ζωή του, την μπαλάντα της καρδιάς του για να τραγουδήσει. 

 Βιογραφικό σημείωμα

Η Λία Σιώμου ( Λία Αντωνοπούλου ) γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα. Αποφοίτησε από το Χημικό τμήμα του Πανεπιστημίου Αθηνών και μετέπειτα σπούδασε στο Michigan State University (MSU) Μαster of Science στην Βιοχημεία. Εργάσθηκε ως επιστήμων στο MSU , Northwestern University, Argonne National Laboratory και U.S Department of Energy. Έχει δημοσιεύσει δέκα ποιητικές συλλογές: Ερωδιού η Κατοικία και Αλκυονίδες (Εκδόσεις Δωδώνη 2001), Μαγιοστέφανο, Σπονδή Ονείρου, Εν γη Ερήμω, Attica και Εις Μνήμην Ουτοπίας (Εκδόσεις Γαβριηλίδης , 2003, 2006, 2007, 2014). ῾Της Ζωής και της Αγάπης῾, Ποίηση 1995-2011, Ελευθερουδάκης 2022, Ανθισμένες Διαδρομές e- book 2023 και Ωσεί Ανθος του Αγρού, Ελευθερουδάκης 2024. Δέκα ποιήματά της έχουν μελοποιηθεί από τον συνθέτη και καθηγητή Δρ. Αθανάσιο Ζέρβα, του Πανεπιστημίου Μακεδονίας. και εκδοθεί στο CD Lia’s songs. Τα τραγούδια έχουν παρουσιασθεί σε κονσέρτα στην Αμερική και Ελλάδα ( Athens and Thessaloniki’s Conservatories, Athens Megaron Mousikis, Carnegie Hall New YorkCity.) Ποιήματά της έχουν δημοσιευτεί σε έντυπα και ηλεκτρονικά λογοτεχνικά περιοδικά και σε ανθολογίες.

ΠΕΡΙΣΣΌΤΕΡΑ ΓΙΑ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΣΤΗ ΒΑΣΗ ΤΗΣ ΒΙΒΛΙΟΝΕΤ

Δελτίο Τύπου /// Νίκου Βαξεβανίδη «Μνήμες των ήχων»

 

Τι είναι ο ποιητικός ήχος; / Ποια είναι η ταυτότητα του; / Πώς παράγεται η μνήμη του; /Ενέργεια, παλμική δόνηση, κραδασμός / Το ποίημα ένα ηχογόνο σώμα.Από τις Εκδόσεις «Παρουσία» κυκλοφορεί (02-2024) η πρώτη ποιητική συλλογή του Νίκου Βαξεβανίδη «Μνήμες των ήχων». Την ευθύνη και τον σχεδιασμό της έκδοσης είχε ο Βασίλης Θ. Χατζηϊακώβου.

Πρόκειται για μια συλλογή ποιημάτων, η συγγραφή των οποίων πραγματοποιείται, κυρίως, μέσα στην πενταετία 2017-2023. Ενώ όμως ο κορμός και τα κλαδιά των ποιημάτων δένονται και ανθοφορούν κατά την περίοδο αυτή, οι ρίζες τους απλώνονται βαθιά μέσα στον βιωματικό χρόνο του ποιητή και εδράζουν σ’ ένα κόσμο γεμάτο μνήμες των ήχων. Ένας κρουνός που αποσφραγίστηκε, ο ποιητικός λόγος του Ν. Βαξεβανίδη έρχεται να εμπλουτίσει με τα δικά του φερτά υλικά το ποιητικό έδαφος της εποχής μας. Ο ποιητής, ώριμος πια να συνδιαλλαγεί με τους «παραμεθόριους τόπους του», μονομαχεί με τους δαίμονες και τους αγγέλους της ύπαρξης, όπως κάθε γνήσιος ποιητής. Βρίσκεται σε μια διαρκή συνομιλία με τους στίχους άλλων ποιητών, στοχαστών, καλλιτεχνών «ζώντων και τεθνεώτων» ενδύοντας τους στίχους του με τα οργανικά στοιχεία των μουσικών που αγάπησε. Ελάχιστο φως - θα πει κανείς - διαπερνά τα ποιήματα του, όμως ο χώρος που σκηνοθετούνται κι εκτυλίσσονται είναι διαυγής, καθρεφτίζονται μέσα του ολοκάθαρες οι σκέψεις, οι φιλοσοφικοί στοχασμοί, οι ρωγμές, τα θραύσματα, οι απώλειες, οι ματαιώσεις των επαναστατικών οραμάτων, η φθορά, η μάγευση της ζωής ο πλήρης νεανικός βίος, η απομάγευση των αστικών τοπίων, η νοσταλγία του χτες, η σύγκρουση με το παρόν του σύγχρονου κόσμου αλλά και η ειρήνευση με ό,τι έχει από καιρό μέσα του τελειώσει. Ο Ν. Βαξεβανίδης στην πρώτη του ποιητική συλλογή μπορεί να μοιάζει ότι καταγίνεται με τις μνήμες του παρελθόντος αλλά ένας προσεχτικός αναγνώστης θα νιώσει ότι καταγίνεται με τις μνήμες του μέλλοντος αφήνοντας να διαφανεί και το πολιτικό στίγμα των όσων ποιητικά καταθέτει.

                                                         

Από τη συλλογή:

Μνήμη των ήχων

Πολύ λίγο με ενδιαφέρουν ο Μοντεβέρντι και ο Ραβέλ

Τα μαδριγάλια και οι μεγάλες συμφωνίες

Εγώ ξεκίνησα με Πάρτυ Γενεθλίων

Έζησα με ήχους και εικόνες που αρνήθηκαν

                                                     την καθεστηκυία ρυμοτόμηση.

Πρόλαβα, άκουσα, είδα

Τους Κακούς Σπόρους πριν γίνουν διάσημοι αρτίστες

Τους Εξολοθρευτές και τους Κατοίκους

Τη Σύγκρουση και την Αυτοκτονία

Μια ελληνοαμερικάνα με ρίζες μανιάτισσας μοιρολογίστρας

                                                    να ξορκίζει ουρλιάζοντας τη νέα πανούκλα.

Οι μνήμες μου είναι εδώ και πυρπολούν το αύριο.

Πρόλαβα, άκουσα, είδα

Τον ανήσυχο, βελούδινο βιολιστή από την Ουαλία

Την νεοϋορκέζα γιαγιά να πυρπολεί αρχαίες κολώνες

Νεόδμητα κτήρια που καταρρέουν

Ηχητική νιότη στην κοιλάδα του θανάτου – στο ΡΟΔΟΝ και τη Φρεαττύδα

Οραματιστές, αναζητητές, τρελούς και τυχοδιώκτες – ζώντες και τεθνεώτες

Ολοκλήρωση ή γεύση του μισού;

Αυτά θα καταθέσω

στου σκοτεινού σας μέλλοντος την Κεντρική Επιτροπή.

01/2018

*******

Ο Νίκος Βαξεβανίδης με ρίζες από Κωνσταντινούπολη και Καππαδοκία, γεννήθηκε στη Αλεξανδρούπολη. Σπούδασε στο ΕΜΠ, Δίπλωμα Μηχανολόγου Μηχανικού (1985) και Διδακτορικό (1996). Βιοπορίζεται από την τριτοβάθμια εκπαίδευση και σήμερα είναι πρωτοβάθμιος Καθηγητής στην ΑΣΠΑΙΤΕ. Εκτός επαγγέλματος ασχολείται με την ποίηση, την ιστορική χαρτογραφία (συλλέγει και μελετά παλαιούς χάρτες της Θράκης και των Βαλκανίων) και την μουσική (ως επίμονος ακροατής). Πέραν των επιστημονικών εργασιών, κείμενα του έχουν δημοσιευθεί από το 1988 μέχρι σήμερα, σε έντυπα περιοδικά, ανθολογίες, εφημερίδες και ιστότοπους.

Επικοινωνία: nvaxev@gmail.com

fb: Nikos Vaxevanidis (https://www.facebook.com/ nikos.vaxevanidis.1)

«Μνήμες των ήχων», Εκδόσεις «Παρουσία»

Κεντρική Διάθεση: «ΑΡΜΟΣ»,

Μαυροκορδάτου 11. Τηλ.: 210 38 30 604, 210 33 04 196

ΝΕΑ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑ //// ΝΕΑ ΕΥΘΥΝΗ /// ΔΙΠΛΟ ΤΕΥΧΟΣ 66-67 /// ΙΟΥΛΙΟΣ -ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2024

ΝΕΑ ΕΥΘΥΝΗ τεύχος 66-67

Με τον πόλεμο να εξακολουθεί να μαίνεται γύρω μας, με τα Χριστούγεννα να έχουν περάσει ακόμη μία φορά χωρίς να καταφέρουν να μεταδώσουν αγάπης ουσία, με την αβεβαιότητα να πλανάται ακάθεκτη, την άρνηση των ονείρων να επιστρέψουν στις άδειες φωλιές του έσω είναι, τα μέσα ενημέρωσης να προβάλουν καλά προμελετημένα πρότυπα και θύματα πολέμου μαζί με εκπομπές μαγειρικής, τη βία να περνά στο υποσυνείδητο ως συνήθης καθημερινός κανόνας και τη γλώσσα να βάλλεται αδιάκοπα, ίσως η παρουσία ενός λογοτεχνικού περιοδικού να είναι αναγκαιότερη παρά ποτέ.

Και τούτη τη φορά, πλούσια και εκλεκτή σοδειά φιλοξενείται στις σελίδες του περιοδικού, κεκοσμημένη με έργα του γλύπτη Κυριάκου Ρόκου.

Προτάσσεται ένα ειδικό αφιέρωμα για την κριτική λογοτεχνίας, το οποίο είναι γραμμένο από ανθρώπους που ασκούν συστηματικά –όχι όμως επαγγελματικά– τη συγκεκριμένη πράξη τα τελευταία χρόνια. Γράφουν οι: Γιώργος Βέης, Ανθούλα Δανιήλ, Διώνη Δημητριάδου, Ευσταθία Δήμου, Χριστίνα Λιναρδάκη, Ισιδώρα Μάλαμα, Κωνσταντίνος Μπούρας, Γιώργος Ρούσκας, Λίλια Τσούβα, Χρύσα Φάντη, Δήμος Χλωπτσιούδης.

Φιλοξενούνται ποιήματα των: Αντώνη Μακρυδημήτρη, Σταύρου Σταμπόγλη, Ιάκωβου Θήρα Καραμολέγκου, Παναγιώτη Παναγιωτόπουλου, Μαρίας Κλειδά, Λυδίας Κ., Γιώργου Μεταξά, Μανόλη Ρουσσάκη, Όλγας Οικονομίδου καθώς και ποιήματα του Μπίλι Κόλινς σε μετάφραση Ασημίνας Ξηρογιάννη, της Carmen Palomo Pinel σε μετάφραση-απόδοση Αχιλλέα Κατσαρού και του Sergio Solmi (1899-1981) σε μετάφραση Θεοδόση Κοντάκη.

Διηγήματα των: Γεράσιμου Ζώρα, Ιωάννη Τσέγκου, Άγγελου Ευθ. Αγγελόπουλου, Βάνας Πασούλη, Παντελή Σταματέλου, Βαρβάρας Ταβλαρίδου-Μπακάλη, Παναγιώτη Αριστοτελίδη, φέρνουν την πεζογραφία στο προσκήνιο.

Κείμενα Φιλολογικής Έρευνας & Ιστορίας της Λογοτεχνίας & Λογοτεχνικής Κριτικής γραμμένα από τους Θεοδόση Πυλαρινό, Συμεών Γρ. Σταμπουλού, Ανθούλα Δανιήλ, σε συνδυασμό με δύο δοκίμια –για τον ζωγράφο Ματθαίο Φλωράκη από την Αγγελική Φλωράκη και για ποίημα του Γιώργου Βέη από τη Μένη Πουρνή– αλλάζουν το τοπίο.

Η συνέντευξη του πολυβραβευμένου γλύπτη Κυριάκου Ρόκου στην ποιήτρια Τζίνα Ξυνογιαννακοπούλου λαξεύει γέφυρες Τέχνης αλλά και πολύτιμες απόψεων παρακαταθήκες.

Τα πάντοτε χρήσιμα σχόλια, κριτικά σημειώματα, ειδήσεις από τον Λογοτεχνικό Χώρο, γραμμένα τούτη τη φορά από τους: Ευσταθία Δήμου, Αναστάσιο Άγγ. Στέφο, Μανώλη Μ. Στεργιούλη, Ιάκωβο Θήρα Καραμολέγκο, Μαρίνα Ροδοσθένους-Μπαλάφα, Χριστίνα Ι. Αργυροπούλου, Ευσταθία Δήμου, Γιάννα Γεωργίου, κλείνουν με τον δικό τους τρόπο την αυλαία.

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΒΙΒΛΙΟΥ /// Ο ΤΑΛΑΝΤΟΥΧΟΣ ΝΕΡΩΝΑΣ του Κωνσταντίνου Νικολάου

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ

Την Τετάρτη, 05 Μαρτίου 2025 στις 19:30

η Αλυσιδα Πολιτισμού ΙΑΝΟS και οι εκδόσεις Σμίλη,

διοργανώνουν παρουσίαση της νέας ποιητικής συλλογής του 

ΚΩΣΝΤΑΝΤΙΝΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ

«Ο Ταλαντούχος Νέρωνας»

Για το βιβλίο θα μιλήσουν:

Δημήτρης Δασκαλόπουλος

ποιητής, κριτικός λογοτεχνίας

Διώνη Δημητριάδου

συγγραφέας, κριτικός λογοτεχνίας

Αγγελική Πεχλιβάνη

φιλόλογος, ποιήτρια

Παρεμβαίνει η Σοφία Κολοτούρου, ποιήτρια

***

 

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΒΙΒΛΙΟΥ /// ΣΩΜΑΤΟΓΡΑΦΙΑ

 

Το βιβλιοπωλείο Μονόκλ και οι Εκδόσεις Αρμός 

σας προσκαλούν στην παρουσίαση του βιβλίου της  Εύας Στάμου

Σωματογραφία

Σάββατο 22 Φεβρουαρίου, στη 1:00 μμ 

στο βιβλιοπωλείο Μονόκλ, Φειδίου 11, Αθήνα

Η συγγραφέας συνομιλεί με την ποιήτρια και κριτικό λογοτεχνίας Ασημίνα Ξηρογιάννη

Διαβάζει η ηθοποιός Μαρβίνα Πιτιχούτη

***

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΗΣ ΠΟΙΗΣΗΣ ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΕΡΑΣΙΔΗ

 

 Tο Σάββατο 25 Ιανουαρίου 2025 και ώρα 12:00 το μεσημέρι

 σας προσκαλούμε στο Βιβλιοπωλείο επί Λέξει (Ακαδημίας 32)

 σε εκδήλωση αφιερωμένη στην Ποίηση του Παναγιώτη Κερασίδη

με αφορμή την έκδοση Αφιερώματος του περιοδικού Εμβόλιμον στην ποίησή του.

Ομιλητές και ομιλήτριες

Αλέξης Ζήρας, γραμματολόγος

Βαρβάρα Ρούσσου, μόνιμη διδάσκουσα στην ΑΣΚΤ

'Αννα Αφεντουλίδου, ποιήτρια, επιμελήτρια του αφιερώματος

Διαβάζουν οι:

'Aντρη Ανδρονίκου, φιλόλογος

Γιώργος Συμπάρδης, συγγραφέας

και ο ποιητής

***

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΒΙΒΛΙΟΥ /// ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΙΩΑΝΝΙΔΗΣ

Την Τετάρτη  16 Οκτωβρίου 2024

 και ώρα 19:00

στην Αίθουσα Διδασκαλίας (Μουσική Βιβλιοθήκη «Λίλιαν Βουδούρη»)

του Συλλόγου  Οι φίλοι της Μουσικής

στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών

σας προσκαλούμε για ανάλαφρα βήματα.

Η συγγραφέας, κριτικός και ποιήτρια Ευσταθία Δήμου

θα παρουσιάσει την ποιητική συλλογή 

του Κωνσταντίνου Ν. Ιωαννίδη

«Ανάλαφρα βήματα σε ανηφορικό δρόμο»

Η θεατρολόγος, φιλόλογος και συγγραφέας Ασημίνα Ξηρογιάννη

θα διαβάσει ποιήματα της συλλογής

Ο γνωστός πιανίστας Διονύσης Μαλούχος

θα βρίσκεται εκεί με πολλαπλό ρόλο

(προσώρας δεν αποκαλύπτονται περισσότερα)

Ο χώρος είναι σχετικά μικρός, σας παρακαλούμε φροντίστε για την έγκαιρη προσέλευσή σας.

***

ΔΕΊΓΜΑ ΓΡΑΦΗΣ

Η Αλήθεια μετακινείται

Όσο περνάει ο καιρός, οι ίδιες διαδρομές

μεγαλώνουν.

Οι φωνές διαμαρτυρίας παύουν να ακούγονται.

Για να διανύσει τις καθημερινές αποστάσεις,

δυσκολεύεται.

Και, τι περίεργο!

Όσο μεγαλώνει ο αποθεματικός πλούτος

στιγμών ζωής,

τόσο μειώνεται η ευτυχία της απόκτησης.

Οι ήχοι της μουσικής που αγαπά παιδιόθεν

του ακούγονται λιγότερο συναρπαστικοί.

Οι λέξεις που καταγράφει πάνω στο χαρτί της ψυχής

δεν είναι αυτό που θεωρούσε νόημα του βίου.

Δεν απαξιώνονται, σε καμία περίπτωση αυτό!

Μετακινούνται απλώς σα μικρές κουκκίδες στο χαρτί

και αλλάζουν νόημα.

*****

Ευτυχώς

Η σιωπή κρατάει φυλακισμένες εντός μου

λέξεις που διαγκωνίζονται να εκστομιστούν.

Συντήρησα τη ζωή μου με ελπίδες που αργοπέθαιναν,

αλλά τελικά έμειναν ζωντανές.

Χρόνια έτρεμα τις τελεσίδικες δύσεις, ώσπου μάζεψα

τα χαρτιά και τις πένες μου

και εξαφανίστηκα χωρίς κανείς να με δει.

Ευτυχώς, έχω ακόμη την ποίησή μου.

***

KΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΙΩΑΝΝΙΔΗΣ /// ΠΟΙΗΜΑΤΑ

Τεχνητή νοημοσύνη

Τρομάζω αν μια εφαρμογή

τεχνητής νοημοσύνης

δεν έχει ψυχή.

Αλλά τρέμω

αν έχει.

***

Δακρυσμένος άγγελος

Γνώρισα τις προάλλες

έναν δακρυσμένο άγγελο.

Καθόταν σιωπηλός

Σε μια απόμερη γωνία.

– Μπορώ να σας βοηθήσω σε κάτι;

ρωτούσε τους περαστικούς.

Αυτοί τον κοίταζαν έκπληκτοι και βιάζονταν

να απαντήσουν:

– Όχι, μια χαρά είμαστε. Όλα καλά.

Τον κοίταζα από μακριά. Δεν είμαι σίγουρος,

θα ορκιζόμουν ότι ήταν λουσμένος στο φως.

Κανένας δεν του έδινε σημασία.

Τον πλησίασαν δεκάδες άνθρωποι

κι όλοι απομακρύνονταν χαμογελαστοί.

– Έχω υποχρέωση να απαλύνω

τον πόνο τους,

σκεφτόταν ο μεγαλόκαρδος άγγελος.

Οι επισκέπτες του είχαν άλλη γνώμη:

– Ευτυχώς εμείς είμαστε μια χαρά,

Δεν πρέπει να παραπονιόμαστε.

***

Μοναξιά

Δεν είμαι μόνος στη μοναξιά.

Πολλοί βρίσκονται εκεί μαζί μου.

Απλώς

μου είναι παντελώς άγνωστοι.

***

Βάρος

Με βαραίνουν οι

ατακτοποίητες αναμνήσεις.

***

Σκοτάδι

Χωρίς να είμαι νυχτερίδα,

ώρες-ώρες βλέπω καλύτερα στο σκοτάδι.

Πρέπει απλώς να μάθω να ξεχωρίζω

τις αλήθειες στην αφεγγιά

χωρίς να με ενδιαφέρει

από πού προέρχονται.

***

Μετέωρος από άποψη

Η σύνδεση διεκόπη, είμαι μετέωρος.

Εγώ μόνος μου διέκοψα τη σύνδεση.

Θα μπορούσα να αδράξω την ευκαιρία να

δω και διαφορετικές γειτονιές, αλλά

δεν ενδιαφέρομαι για νέες φιλίες.

Ούτε για νέες έχθρες ενδιαφέρομαι.

Ήσυχος έχω γίνει, όχι ισοπεδωμένος.

Εξάλλου μετέωρος σημαίνει ότι μπορείς να

κατευθυνθείς προς όποια κατεύθυνση θέλεις.

Μετέωρος από άποψη σημαίνει ότι μπορείς να

κατευθυνθείς προς όποια κατεύθυνση θέλεις,

αλλά επιλέγεις να μείνεις αιωρούμενος

στο ίδιο σημείο.

***

Αισθήσεις

Τι να πρωτοαισθανθώ με τις οκτώ μόνο

αισθήσεις που έχω στη διάθεσή μου

σε αυτό το τρελοκομείο που με περιβάλλει;

Υποψίες έχω μόνο, αλλά αισθάνομαι

ανίσχυρος να καταλάβω τον κόσμο.

Αναρωτιέμαι:

Πώς ζούσαν παλαιότερα οι άνθρωποι με

πέντε μόνο αισθήσεις;

Πρωτόγονοι!

Ήταν ευτυχισμένοι, άραγε;

***

Αλώβητη

Έχει γεράσει: αυτό είναι αδιαμφισβήτητο.

Τα σημάδια ξεφτίσματος

έχουν κάνει την εμφάνισή τους.

Σε όλους συμβαίνει αυτό,

ο χρόνος είναι πανδαμάτωρ.

Κοίτα όμως πιο προσεκτικά, πίσω από την

πληγωμένη επιφάνειά της, κρύβεται η αρχοντιά.

Αρχόντισσα με τα όλα της

κι ας είναι γερασμένη.

– Αυτή στα δεξιά μας είναι μια

από τις παλαιότερες και πιο αρχοντικές

πολυκατοικίες της πόλης μας.

Ο ξεναγός άνοιξε το βήμα του

και απομακρύνθηκε

παίρνοντας μαζί του το κοπάδι των τουριστών.

Αλεξιθυμία

Τα συναισθήματά μου είναι καλυμμένα

από ξερά φύλλα.

Οι αναμνήσεις είναι σκεπασμένες

με ένα αραχνοΰφαντο σκέπασμα.

Δεν βρίσκω λόγια να περιγράψω

αυτά που νιώθω.

Αλλάζω πλευρό και χωρίς τύψεις

αποκοιμιέμαι.

Απόφαση

Έχω όλον τον χρόνο στη διάθεσή μου,

αλλά δεν πρέπει να χάσω ούτε στιγμή.

Βλέπω τις στιγμές να περνάνε

σαν δέντρα από παράθυρο τρένου:

όποιο δέντρο περάσει, πάει. Χάθηκε.

Γι’ αυτό δεν έχω την πολυτέλεια

άσκοπα να τις αφήσω να εξαφανιστούν.

Ούτε θέλω να τις χαρίσω σε άλλους.

Φοβάμαι μη μου τις μαγαρίσουν.

Κι ούτε ανέχομαι να αρπάξω κρύα χέρια

που προβάλλουν από το πουθενά για

να με σώσουν. Δεν τη θέλω τέτοια σωτηρία.

Θέλω να τιμωρηθώ για τα κρίματά μου,

να μη χρωστάω σε κανέναν και ουδείς

να μπορεί να με εγκαλέσει

για παλιές αμαρτίες.

Aνάλαφρα βήματα σε ανηφορικό δρόμο, Κουκκίδα 2024

* Η φωτογραφία είναι παρμένη από το Pixabay.