ΠΟΙΗΣΗ ΣΤΟ ΦΩΣ /// ΓΙΑΝΝΗΣ ΒΑΡΒΕΡΗΣ

ΓΙΑΝΝΗΣ ΒΑΡΒΕΡΗΣ

22.02.2018/ΠΕΜΠΤΗ ΣΤΙΣ 19:30

ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΕΓΚΛΗΜΑΤΑ

(Αγίας Ειρήνης 17)

Συνομιλούν οι

Χαράλαμπος Γιαννακόπουλος

Εσμεράλδα Γκέκα και 

Νίκος Ερηνάκης

****
Εκδηλώσεις που θα ακολουθήσουν:

ΝΑΝΑ ΗΣΑ Ι Α

Στις 22/3 Συνομιλούν οι Πατρίτσια Κολαΐτη, Μαρία Κουλούρη

ΑΡΓΥΡΗΣ ΧΙΟΝΗΣ

Στις 26/4 Συνομιλούν οι Ορφέας Απέργης, Ασημίνα Ξηρογιάννη, Αντώνης Τσόκος

ΖΩΗ ΚΑΡΕΛΛΗ

Στις 31/5 Συνομιλούν οι Αναστασία Γκίτση, Καλλιόπη Εξάρχου

επιμέλεια εκδηλώσεων: Αγγελική Λάλου

***

Poems n’ crimes: Αγίας Ειρήνης 17, Αθήνα, τηλ.: 210-3228839

notationes /// NOEMBΡΙΟΣ -ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2014/// ΝΙΚΟΣ ΕΡΗΝΑΚΗΣ /// ΑΝΑΜΕΣΑ ΣΕ ΟΣΑ ΠΕΦΤΕΙ Η ΣΚΙΑ

                                                      

«Ανάμεσα σε όσα πέφτει η σκιά» του Νίκου Ερηνάκη. Εκδ. «Γαβριηλίδης»



 Γράφει η Ασημίνα Ξηρογιάννη
 

Είναι μεγάλη η διαδρομή μέσα μου αναφορικά με την ποίηση του Νίκου Ερηνάκη. Μια διαδρομή που συνεχίζει πάλι και πάλι, ώσπου να με βρουν οι λέξεις. Σημειώνοντας για τη γραφή του και σκεφτόμενη για τη ροή του λοιπόν. Γιατί είναι ίσως θέμα ροής με τον Νίκο Ερηνάκη και ροπής προς την ομορφιά. Ανάμεσα σε όσα πέφτει η σκιά γράφονται ιστορίες και λέγονται πράγματα που δεν θα μπορούσαν σε άλλες συνθήκες να ειπωθούν. Σα να” ναι τέσσερις μεγάλοι μονόλογοι με ενιαίο ύφος και ενδιάμεσες παύσεις. Η απεύθυνση στην αγαπημένη. Ρήματα, ρήματα, ρήματα. Ορίζουν κινήσεις του νου και της ψυχής. Και μετοχές πολλές. Έχει ο στίχος λειανθεί. Στίχος ωραίος μέσα στη μελαγχολία του. Στίχος γυμνός. Σκέψη σε έξαρση. Λέξεις που πετάνε. Και σε πετάνε. Όλα με αρετή. Μανιφέστο. Ο έρωτας παρών ανάμεσα στις γραμμές, υμνείται και αυτός, είναι μέρος του οράματος του ποιητή. Ιερή ανησυχία νέου δημιουργού που παθιασμένα φλερτάρει με το ανείπωτο. Πάθος. Θάλασσα οι στίχοι χύνονται στις συνειδήσεις και τις ταξιδεύουν. Αγριεμένη θάλασσα κάποτε. «Άγρια Αθωότητα». Πώς να μεταφράσεις τον αιθέρα; Και γιατί να τον μεταφράσεις; Έχω την αίσθηση πως ώρες-ώρες είναι μεταφυσικό το πέταγμά του στους στίχους «όμορφα και επικίνδυνα». Επικίνδυνη γραφή. Κι είναι η φωνή του σκληρή και τρυφερή μαζί, αλλά και διεισδυτική συνάμα και κουβαλάει μια «εκλεπτυσμένη ευαισθησία». Ξεσπάσματα. «Κατοικήσαμε την οργή». Ταλάντευση ανάμεσα στην αιωνιότητα και τη ζωή. «Θέλω να σε φιλήσω εκεί που ο θάνατος μοιάζει πιο εύκολος». Γροθιά στο στομάχι. Σωματοποίηση των λέξεων. Έτσι, μια τάση να θέλεις να χορέψεις, λέει, την κραυγή. Ιδρώνω, άρα οι στίχοι του υπάρχουν. Και κρύβουν μέσα τους τη μουσική. Βρίσκομαι σε απόγνωση με τούτη την ιδιόρρυθμη κοσμογονία, την εμποτισμένη με έναν λοξό έρωτα. Θα” θελε να ναι το ποίημα; «Θα προτιμούσα να είμαι πηγή έμπνευσης για κάποιον που γράφει, παρά να γράφω». Είναι το ποίημα, όσο κι αν ψάξεις. Είναι το ποίημα. Με Θράσος. Λες και με τη γραφή του ξορκίζει το θάνατο. «Θάνατε πήδα/ θα σε πιάσω». Με έντονη φιλοσοφική διάθεση. Έντεχνα και γοητευτικά κάνει ποίηση τον στοχασμό. Τον φιλτράρει με ιδιαίτερο λειτουργικό τρόπο, ώστε να σε διαπερνά, να σε ταράσσει. «Μόνο μέσα από τάφους ξέρεις να έρχεσαι άνοιξη». Με αλήθεια. «Ό,τι πετάει / Να το εμπιστεύεσαι/ Γνωρίζει πως να πέφτει». Mε σοφία. «Για να εξηγήσεις λοιπόν τον θάνατο/ πρέπει να παρεξηγήσεις τη ζωή». Με νοσταλγία. «Είμαι ακόμα κρυφά ερωτευμένος/ Με όσα γνωρίζω πως δεν συνέβησαν ποτέ». Με στοχασμό. «Κι αν πάλι βρίσκεις ερωτεύσιμες τις πλάνες». Με πίστη. «Πιστεύω ακόμα στην ομορφιά». Με τρυφερότητα. «Δεν έχει πια γωνίες η αγάπη μας’/εξημερώθηκε». Με έρωτα: «Έχουμε υπάρξει μαζί Κύματα σε θαλασσογραφίες Έχουμε υπάρξει Αμήχανες σιωπές μετά από εξεγέρσεις Έχουμε υπάρξει μαζί Με λευκά πρόσωπα σε ανάσες που δεν κατεβαίνουν Έχουμε υπάρξει Ερωτευμένοι και με άλλους Κι αν δεν φύγουμε μαζί Τουλάχιστον θα ξέρουμε πως κανείς δεν έμεινε πίσω Δεν θα γράψω ξανά από απόσταση Όσα θα ήθελα να σου πω με τα μάτια».
Αυτοαναφορικός στα σημεία:
«Όπως για να γράψεις ποίηση πρέπει πρώτα/ Να πεθάνεις ή να σκοτώσεις/ κι εγώ πεθαίνω εύκολα/ σαν τον βασιλικό».
Συμπυκνώνει, ενορχηστρώνει, διεγείρει τον νου, ελέγχοντας τα εκφραστικά του μέσα. Συνδιαλέγεται με το μεγάλο παίγνιο, μπαίνει σε ρόλο προφήτη, ξεδιπλώνοντας παράλληλα μια μυθολογία που αγγίζει απόλυτα ,πιστεύω, το συλλογικό αίσθημα ,ακριβώς γιατί συνδιαλέγεται βαθιά με την ύπαρξη. Η υπαρξιακή αναζήτηση, ο στοχασμός και η αισθαντικότητα συναντιούνται και αλληλεπιδρούν μαγικά μέσα στο έργο του Νίκου Ερηνάκη. Σπουδαίος.

πρώτη δημοσιευση:http://fractalart.gr/thelo-na-se-filiso-eki-pou-o-thanatos-miazi-pio-efkolos/

notationes////ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2013////ΝΙΚΟΣ ΕΡΗΝΑΚΗΣ ///ΕΝΑ ΠΟΙΗΜΑ

[Μέχρι η ελευθερία να μας ικετέψει]




Μακριά από πέπλα


Δεν έχει γωνίες πια η αγάπη μας· εξημερώθηκε

Ακούς άραγε τη μυρωδιά
Mια ελευθερία πιο ελεύθερη μας αναζητάει

Ένας αντίλαλος
 Μόνο πατρίδες υπάρχουν εδώ

Δεν είναι τα πράγματα που πρέπει να αλλάξουν 
αλλά ο χώρος ανάμεσά τους


Μοιχευτήκαμε
Για όσα σχεδόν θα ζήσουμε
Παρεκτραπήκαμε
Προς το μοναδικό νήμα


Μέχρι η ελευθερία να μας ικετέψει


Για όσα σπαθιά δεν κρατήσαμε
Για τη θλίψη του θαύματος

Όπως φιλιούνται οι εχθροί
Όπως αναβλύζουν τα μάτια σου μέσα από ό,τι αντικρίζω


Ο κόσμος μια μέρα θα διαλυθεί· 
Όχι από εμάς αλλά για εμάς


Και υπέροχη όπως είσαι 
Άβατη και εφήμερη Πέφτοντας προς τον ουρανό
Εκείνη τη μέρα μαζί σου θα σμίξω


Δεν είναι παιχνίδι πια


Στέκομαι στον άνεμο

Στους ψιθύρους που ερεθίζουν

Πόσα λουλούδια έγειραν


Χωρίς εσένα θάνατε όλα θα αναβάλλονταν


Τόσες θυσίες για ένα μαζί
 Μόνο μέσα από τάφους ξέρεις να έρχεσαι άνοιξη

ΝΕΟΙ ΠΟΙΗΤΕΣ ΔΙΑΒΑΖΟΥΝ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΝΕΑΝΙΚΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΠΑΛΑΙΩΝ ΠΟΙΗΤΩΝ//ΑΝΟΙΧΤΗ ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ

Δεκαετία του ᾽50 και του ᾽60. Δεκαετία του 2000 και 2010. Νεανικά ποιήματα τότε, νεανικά ποιήματα τώρα. Διαβασμένα από τους νέους μας ποιητές.  

Ανδρέας Ανδρέου,Πάνος Αρβανίτης, Εσμεράλδα Γκέκα,
Άννα Γρίβα,Νίκος Ερηνάκης, Γιώργος Κουτούβελας,
Πόλυ Μαμακάκη, Μίνα Ξηρογιάννη.

Υπάρχουν ομοιότητες; Υπάρχουν διαφορές; Στην αυλή του art bar pems 'n crimes


Δευτέρα 29 Ιουλίου 2013, 9:00 μμ
Βιβλιοπωλείο art bar Ποιήματα & Εγκλήματα Αγίας Ειρήνης 17, Μοναστηράκι (60 μέτρα από το μετρό), τηλ.210-3228839 


https://www.facebook.com/events/1398632540351029/