notationes /// ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ 2017 /// ΧΡΙΣΤΙΝΑ ΚΟΛΛΙΑ /// Ψυχοδρόμιο

 

 

 

Ψυχοδρόμιο

Ποιήματα

Χριστίνα Κόλλια

Ιωλκός, 2017
54 σελ

 Γ΄

 Ο ασύνειδος εαυτός, ως ανιδιοτελής, συγκρούεται με τις «ανομίες» του. Μετανοεί κι επικαλείται το υπεράνω του κόσμου. Αποζητά εναγωνίως την κάθαρση, την άφεση. Την αποποίηση των υποθηκευμένων «κριμάτων» του. Προσφεύγει σε αναθήματα και γονυκλισίες. Ακολουθεί και προσφέρεται σ’ ένα σκοπό υπέρτατο. Ιδεολογικά ακέραιο. Αφοσιώνεται κι αφομοιώνεται.

ΚΑΤΑΔΥΣΕΙΣ

*στους Δασκάλους μου

Έσκυψες 
πάνω στις ρωγμές σου.

Ναρκωμένος.
Κυκλωμένος από συλλαβές φυλλοβόλες
από πιεστικές                                                                                          

άπορες νουθεσίες.
«Πρόσεχε!»
«Θα πέσεις!»
«Πέφτεις!»
«Έπεσες!»

Κανείς δεν πρόσεξε τις εξόδους
έτσι όπως ήταν
αφτιασίδωτες.
Ούτε κι εσύ.
Ήταν νωρίς;

Κανείς δεν ξέρει τη σωστή στιγμή

εκτός από την ίδια.

Πάντως είχε κρύο.
Και μια συννεφιά ασήκωτη.
Αλλόκοτο χρώμα το γκρίζο.
Κακοφορμίζει τον ορίζοντα.

«Εδώ! 
Οι παρθένες υδάτινες μήτρες. 
Στις πιο βαθιές σου ρωγμές.
Κοίτα!
Τα έγκατα των ψυχών
τολμούν να ελευθερώσουν
αναδυόμενους ήλιους.

Περπάτα, μαζί τους!
Πέτα!»

Ίσως  να ήταν ο Φρόυντ.

Ίσως ο Γιούνγκ.

Ίσως ο Φουκς.

Μπορεί κι ο Γλάρος Ιωνάθαν.

Ξύπνησες.
Τόλμησες.

Είσαι εσύ.

ΣΤ΄

Ο συνειδητός εαυτός,  ως θριαμβευτικά αρτιμελής, αποτάσσεται τους φόβους του. Αυτοσυγχωρείται και συγχωρεί. Ειρηνεύει με τη  φύση του, ως αναπόσπαστο μέρος του όλου και ως όλο του κόσμου. Αποδέχεται τη μαθητεία του, την αυτοπραγμάτωσή του. Επιλέγει, δικαιωματικά, την επίγνωση. Ο συνειδητός εαυτός ελευθερώνεται κι ελευθερώνει.

ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ

  

Είπες
σταθερά

κι

αμετάκλητα:

 «Θέλω».

Τι κραταιός αντίλαλος.
Σεισμός 
απρόβλεπτων κλυδωνισμών.

Μορφές

άλλοτε προσφιλείς

τώρα αμείλικτες

σε κατατρέχουν.
Διεκδικώντας 
την πεπερασμένη
εξουσία τους
στα ασθενή σου
«συναινώ».

Στα επίκτητα

«πρέπει» σου.

Κατακλυσμοί.

Αστραπομαχίες.

Κατολισθήσεις πεποιθήσεων.

Όμως, εσύ,
τώρα ξέρεις.

Κι αποζητάς

την ωφελιμότητα της βροχής.
Κι εμπιστεύεσαι

την απειρότητα της φωτοσύνθεσης

την ευεργεσία της ανασύνθεσης.

Κι ότι το θαύμα

είναι στο τραύμα.

notationes /// ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ 2017/// ΧΡΙΣΤΙΝΑ ΚΟΛΛΙΑ /// ΣΥΝΕΞΑΡΤΗΣΕΙΣ

 

Ψυχοδρόμιο

Ποιήματα

Χριστίνα Κόλλια

Ιωλκός,2017

****

ΣΥΝΕΞΑΡΤΗΣΕΙΣ 

Σ' αγαπώ
-γιατί
φοβάμαι.

Γιατί οι ώρες
κλέβουν τις μέρες.
Γιατί οι φίλοι 
βαδίζουν στην οδό της απωλείας
χαμένοι σε ηλιακές
ατασθαλίες
αψυχογράφητων  διαβάσεων.
Απωθημένων αναβάσεων,
Τετελεσμένων χρόνων.

Φοβάμαι.
Κι ας υποφέρω
τον απεχθή θυμό σου
-αυτόν που μας φωτογραφίζει
πίσω από σιδερόφρακτα δειλινά.
Σ' αγαπώ 
-γιατί 
μεγαλώνω.

Γιατί
φοβάσαι
- σ΄αγαπώ.


****

ΕΓΩΠΑΘΕΙΕΣ 

Είδωλα λατρευτικά
αιτούν διακαώς το απόλυτο.
Στρατεύονται στον Αρμαγεδώνα του δεν.
Λιποτακτούν στα εγερτήρια του όχι.


Αναπαύονται σε σχεδίες αμφιβόλως ελεγμένες.
Εγωπαθώς συντηρημένες.

Τοτέμ
που προσυπογράφουν θυμοσοφικές επισημάνσεις
καταγεγραμμένες στο μητρώο του ασυνειδήτου:
«Ο σκοπός αγιάζει τα μέσα.
Τα μέσα επιβραβεύουν το σκοπό».

Παρ' όλα αυτά,
κάθε εμμονή παραχάραξης
της σημασίας
του εγώ
είναι πάντα
επί ματαίω. 

****