ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΗΣ ΠΟΙΗΣΗΣ ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΕΡΑΣΙΔΗ

 

 Tο Σάββατο 25 Ιανουαρίου 2025 και ώρα 12:00 το μεσημέρι

 σας προσκαλούμε στο Βιβλιοπωλείο επί Λέξει (Ακαδημίας 32)

 σε εκδήλωση αφιερωμένη στην Ποίηση του Παναγιώτη Κερασίδη

με αφορμή την έκδοση Αφιερώματος του περιοδικού Εμβόλιμον στην ποίησή του.

Ομιλητές και ομιλήτριες

Αλέξης Ζήρας, γραμματολόγος

Βαρβάρα Ρούσσου, μόνιμη διδάσκουσα στην ΑΣΚΤ

'Αννα Αφεντουλίδου, ποιήτρια, επιμελήτρια του αφιερώματος

Διαβάζουν οι:

'Aντρη Ανδρονίκου, φιλόλογος

Γιώργος Συμπάρδης, συγγραφέας

και ο ποιητής

***

ΣΤΗΛΗ ΤΗΕ ΑRTMANIACS /// ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΚΕΡΑΣΙΔΗΣ

                                           

Συνέντευξη στην Ασημίνα Ξηρογιάννη

---

Κύριε Κερασίδη, σας καλωσορίζω στο varelaki. Παρακολουθείτε, φαντάζομαι, τις πολιτικές, κοινωνικές και οικονομικές εξελίξεις. Ζούμε λοιπόν σε ανισόρροπους καιρούς. Και δεν είναι λίγοι οι συμπολίτες μας που αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα επιβίωσης. Μέσα σε όλα αυτά, μήπως οι ποιητές και η ποίησή τους περισσεύουν; Μήπως δεν είναι τούτη η εποχή για ποίηση και άλλα παρόμοια;

Ισχύει το γνωστό. Η ποίηση είναι πάντα περιττή και συγχρόνως απαραίτητη. Εξάλλου καμιά εποχή δεν είναι ευνοϊκή για ποίηση.

Πώς βλέπετε το μέλλον της ποίησης στον τόπο μας;

Αυτό δεν μπορεί να το δει κανείς. Το παρόν πάντως είναι ελπιδοφόρο. 




                                            

Πρόσφατα κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Γαβριηλίδης το βιβλίο σας «Ενηλικίωση της ουτοπίας». Θα θέλατε να μας μιλήσετε γι' αυτό;

Το βιβλίο αυτό είναι κατά κάποιον τρόπο μια περιδιάβαση (ανάβαση και κατάβαση) στα ορατά και αόρατα μονοπάτια της ουτοπίας.

Πώς παγιδεύετε συνήθως τα ερεθίσματά σας;

Το σίγουρο είναι ότι τα ερεθίσματα, τα βιώματα, μας παγιδεύουν. Δεν τα παγιδεύουμε εμείς. Ευτυχώς. Το βίωμα δεν είναι δόλωμα για να πιάσουμε το μεγάλο ψάρι.

Υπάρχουν αντιποιητικές λέξεις;

Αν ψάξουμε στα λεξικά, θα βρούμε δύσκολες λέξεις, αλλά, όπως ξέρουμε, συστατικό στοιχείο της ποίησης ενδέχεται να είναι και το φαινομενικώς εχθρικό της.

Ποια η σχέση σας με την πεζογραφία;

Όπως και με την ποίηση, υφίσταται η δυναμική σχέση έλξης-απώθησης.

Ποιο από τα δικά σας ποιητικά βιβλία αγαπάτε περισσότερο και γιατί;

Κανένα βιβλίο μου δεν αγαπάω. Απλώς με απασχολεί περισσότερο το εκάστοτε πρόσφατο.

Αγαπημένοι σας ποιητές, συγγραφείς και μεταφραστές;

Σολωμός, Ντοστογιέφσκι, Ζάννας (μεταφραστής του Μαρσέλ Προυστ).

Πιστεύετε στην κριτική; Ο ίδιος διαβάζετε τις κριτικές που γράφονται για τα έργα σας;

Και βέβαια διαβάζω τις κριτικές.

Από τα διαβάσματά σας... αν σας ρωτούσα να μου επισημάνετε τρία βιβλία που διαβάσατε και σας σημάδεψαν τόσο που σας άλλαξαν το βλέμμα για τα πράγματα, τι θα απαντούσατε;

Αυτό δεν το συνειδητοποιείς εύκολα. Καλώς ή κακώς, δεν έχουμε πάντα τη δυνατότητα να δεχόμαστε, να κατανοούμε, να χωνεύουμε οτιδήποτε καινούριο μας εντυπωσιάζει. Δεν μας επηρεάζει πάντα ό,τι μας εντυπωσιάζει ή μας αρέσει. Συχνά μας αλλάζουν το βλέμμα βιβλία, πρόσωπα ή γεγονότα που η δυναμική τους ξεπερνά τα όρια της συνείδησής μας.

Γίνονται πολλές προσπάθειες τα τελευταία χρόνια για την υποστήριξη του ψηφιακού βιβλίου.

Θα δούμε.

Υπάρχει από πολύ κόσμο μια αγανάκτηση απέναντι στους εκδοτικούς οίκους και τις πολιτικές τους. Είναι δικαιολογημένη η αγανάκτηση αυτή;

Αγνοώ το θέμα στις διαστάσεις που υπονοείτε. Αλλά να σημειωθεί πως οι εκδοτικοί οίκοι είναι επιχειρήσεις, δεν είναι φιλανθρωπικά ιδρύματα. Που και αυτά ακόμα έχουν, υποθέτω, τους όρους τους.

Πιστεύετε στα λογοτεχνικά βραβεία;

Τα βραβεία έχουν την αξία τους για μικρούς και μεγάλους. Όλοι τα θέλουν. Ακόμα και αυτοί που τα αρνούνται.

Ποια λόγια θα απευθύνατε σε έναν νέο ποιητή;

Να μη βιάζεται. Να είναι ανοιχτοχέρης στο σβήσιμο. Να είναι λιγότερο τσιγκούνης με την ποίηση των άλλων και λιγότερο γενναιόδωρος με τη δική του. Βέβαια με την προϋπόθεση να είναι αφοσιωμένος, ως κάτι μοναδικό, στον πυρήνα της ποίησής του. 


http://www.biblionet.gr/author/12656/%CE%A0%CE%B1%CE%BD%CE%B1%CE%B3%CE%B9%CF%8E%CF%84%CE%B7%CF%82_%CE%9A%CE%B5%CF%81%CE%B1%CF%83%CE%AF%CE%B4%CE%B7%CF%82 

 http://varelaki.blogspot.gr/2015/03/nea-kyk.html

NEA KYKΛΟΦΟΡΙΑ //// ΕΝΗΛΙΚΙΩΣΗ ΤΗΣ ΟΥΤΟΠΙΑΣ

                                                                      

Ενηλικίωση της ουτοπίας

Παναγιώτης Κερασίδης

Γαβριηλίδης, 2014
80 σελ.

****** 


Να εξοικειωθώ λοιπόν αν γίνεται με το κενό που μου αναλογεί. Τίποτα σπουδαίο δηλαδή. Μια στιγμή ουτοπίας στον τόπο του εγκλήματος, που φωταγωγείται στους αιώνες με δάχτυλα κομμένα και ραμμένα στη σιωπή. Αφού λίγο πολύ όλα γίνονται για το μέλλον, για το βουνό του παραδείσου που περιφράξαμε για να εξευμενίσουμε το άγνωστο, πριν μας τραβήξουν το αυτί τα όρια της νίκης και της ήττας και μας δέσουν κόμπο στα βήματα προς τα αθάνατα μνήματα.


*****


Η μέθη εξαργυρώνει την εμμονή της ποίησης να επινοεί την ανεμελιά ως αντίδοτο του δράματος τείνοντας χείρα βοηθείας στα απανταχού μέλη της που ζουν κάτω και έξω από τα όρια του αειφόρου ιού της αθανασίας,πριν γίνει ελιξίριο γραφής στο λευκό παντός κενού.

***** 

 Τα όνειρα μένουν πάντα μόνα,κι ας τα κυνηγάει η μοναξιά των ανθρώπων.Ο άγραφος νόμος της σιωπής που περιγράφει,αποταμι- εύοντας,το ψαχνό που κόβουμε και το πετάμε στα ζώα για να μας γλείφουν τα κόκαλα.

*****  

Σαρκαστικά χείλη,με άλλα λόγια.Χείλη που με πιάνετε στο στόμα  σας,αφήστε με να παίξω με τα χώματα,με τα χώματα του τάφου μου.Το ζητάω χρόνια ,που να πάρει.Αφήστε με να τριφτώ μπρούμυτα με το φρέσκο μυρωδάτο χώμα.Αφήστε με να φάω ,να κατασπαράξω ,αυτό το χώμα,κι ας μην το χωνέψω.


 BIBLIONET