Περιοδικό Vakxikon.gr [ Δεκέμβριος 2014 ] Τεύχος 28

                                                           

Περιοδικό Vakxikon.gr

[ Δεκέμβριος 2014 ]

Τεύχος 28

KOIMHΘΗΚΑ ΕΡΩΤΕΥΜΕΝΟΣ ΚΑΙ ΞΥΠΝΗΣΑ ΠΟΙΗΤΗΣ. ΑΝ ΚΟΙΜΗΘΩ ΠΟΙΗΤΗΣ, ΘΑ ΞΥΠΝΗΣΩ ΕΡΩΤΕΥΜΕΝΟΣ;

*στίχος του Κλεομένη Παπαϊωάννου (Γράμμα σε αλλόκοτη καρδιά, εκδ. Vakxikon.gr 2014)

http://www.vakxikon.gr/  

 

 

Κυκλοφορεί στις 19 Δεκεμβρίου 2014, το 28ο τεύχος του περιοδικού Vakxikon.gr, με τίτλο Κοιμήθηκα ερωτευμένος και ξύπνησα ποιητής. Αν κοιμηθώ ποιητής, θα ξυπνήσω ερωτευμένος;:

 

Συνεντεύξεις του Πέδρο Χουάν Γκουτιέρες, της Μάρως Βαμβουνάκη, της Κατερίνας Αγγελάκη-Ρουκ, του Γιώργου Λίλλη, της Λήδας Πρωτοψάλτη, των Echo Train, της Αφροδίτης Κυριάκη [ οι bloggers μιλούν ] και της Ελένης Κατσιώλη [ οι μεταφραστές μιλούν ].

 

*

 

Η ποίηση στα χρόνια του διαδικτύου: Δοκίμια του Χρήστου Αρμάντο Γκέζου, της Ασημίνας Ξηρογιάννη, της Χριστίνας Λιναρδάκη, του Νέστορα Πουλάκου και του Θωμά Τσαλαπάτη.

 

*

 

Μονόλογοι ανδρών συγγραφέων: Γράφουν οι Γιώργος Γώτης, Γιώργος Δουατζής, Νίκος Ερηνάκης, Γιώργος Κατσέλης, Γιώργος Λίλλης, Διονύσης Μαρίνος, Γιώργος Μπλάνας, Κωνσταντίνος Μπούρας, Τόλης Νικηφόρου, Γιάννης Παπαγιάννης. 

Επιμέλεια: Ασημίνα Ξηρογιάννη. Μαζί με τους Μονολόγους των γυναικών συγγραφέων θα ακολουθήσει μια έκδοση-εγκόλπιο από τις εκδόσεις Vakxikon.gr μες στο 2015. 

 

*

 

Σε πρώτη δημοσίευση μεταφράζονται και παρουσιάζονται ποιήματα των: Πάουλ Τσέλαν (από τον Νίκο Ερηνάκη), Τσέσλαφ Μίλος (από την Ασημίνα Ξηρογιάννη), Λορίν Νιντέκερ (από την Μαρία Θεοφιλάκου), Μισέλ Ντεγκύ (από την Άντυ Δημητριάδου), Λοντοβίκο Αριόστο (από τον Αχιλλέα Κατσαρό), Αρίστη Τρεντέλ (από την Χριστίνα Λιναρδάκη), Γκιγιέρμο Μοράλες Σίγιας (από την Άτη Σολέρτη) και Τζούλια Σαράτσου (από την Αγγελική Δημουλή).

 

*

 

Δοκίμια από τους: Κατερίνα Μαλακατέ, Δήμο Χλωπτσιούδη, Κυριάκο Μαργαρίτη, Ανέστη Μελιδώνη, Ντέμη Κωνσταντινίδη, Χρήστο Ελέα.

 

*

 

Στα Φύλλα λογοτεχνίας παρουσιάζουν ανέκδοτη ποίηση τους οι: Δημήτρης Χαλαζωνίτης, Βάγια Κάλφα, Ηλίας Τσέχος, Ασημίνα Ξηρογιάννη, Αχιλλέας Κατσαρός, Ειρήνη Παραδεισανού, Θεοχάρης Παπαδόπουλος, Χριστίνα Λιναρδάκη, Βασίλης Παπαδόπουλος. 

Ανέκδοτο πεζό η: Χρυσοξένη Προκοπάκη.

 

Στις προδημοσιεύσεις, παρουσιάζονται πέντε βιβλία που αναμένεται να κυκλοφορήσουν: από τον Σωτήρη Κακίση και την Ανδρονίκη Δημητριάδου στον Παναγιώτη Χαχή, τον Αλεξάντερ Σόντερμπεργ και τον Τ.Α. Μπάρον.

 

Στις επιφυλλίδες συναντάμε τις στήλες της Αναστασίας Γκίτση, της Άτης Σολέρτη, της Ρένας Τριανταφύλλου. Καθώς και τις γνώμες των: Ντέμη Κωνσταντινίδη και Απόστολου Θηβαίου.

*

 

Διαβάσαμε 17 βιβλία πρόσφατης παραγωγής. Γράφουν οι: Νέστορας Πουλάκος, Γιάννης Παπαγιάννης, Διονύσης Μαρίνος, Κατερίνα Μαλακατέ, Θεοχάρης Παπαδόπουλος, Αναστασία Γκίτση, Αλεξία Νταμπίκη, Τζούλια Γκανάσου, Ασημίνα Ξηρογιάννη, Πωλίνα Γουρδέα, Χριστίνα Λιναρδάκη, Ηρακλής Κακαβάνης, Σίμος Ανδρονίδης.

 

*

 

Παρουσιάζονται εικαστικές εκθέσεις του ζωγράφου Κύριλλου Σαρρή σε επιμέλεια-πρόλογο Σωτήρη Κακίση, και των εικαστικών Ζωής Νικητάκη, Αικατερίνης Κασσίμη και Ανδρέα Χρυσοχού.

 

**

 

Τέλος,

μαζί με το νέο τεύχος, οι εκδόσεις Vakxikon.gr κυκλοφορούν τα παρακάτω βιβλία:

 

- Ποιος ήταν ποιος, του Ι.Λ. Γκόρντον, σε μετάφραση Μιχάλη Παπαντωνόπουλου [ χιουμοριστικό λεξικό ] - έντυπο & e-book -

- Άλλη μια επιστροφή: Ταξίδι στο Λουγκάνο, του Λιάκου Μπουρνόβα [ μυθιστόρημα ] - έντυπο & e-book -

- Anima, της Μαρίας Κατσοπούλου [ ποίηση ] - έντυπο & e-book -

- Χρόνος παρακείμενος, της Αφροδίτης Κυριάκη [ ποίηση ] - έντυπο & e-book -

- Όνειρα κρυμμένα, της Ιρίνης Ιοάνου Περδικάρη [ ποίηση ] - έντυπο & e-book -

- Γράμμα σε αλλόκοτη καρδιά, του Κλεομένη Παπαϊωάννου [ ποίηση ] - έντυπο & e-book -

- Oι απέναντι, του Σωτήρη Κακίση [ κινηματογράφος ] - αποκλειστική διακίνηση σε συνεργασία με τις εκδόσεις Κίνητρο -

 

Κεντρική διάθεση: Βιβλιοπωλείο του Βακχικόν (Ασκληπιού 17 Αθήνα)
Διανομή: Αχιλλέας Σίμος (Μαυροκορδάτου 9 Αθήνα), Κέντρο του Βιβλίου (Λασσάνη 3 Θεσσαλονίκη)
Και σε όλα τα ενημερωμένα βιβλιοπωλεία.

Κατερίνα Αγγελάκη-Ρουκ: "Ο νέος ποιητής ποτέ να μην συνδυάζει τη γραφή με τη φιλοδοξία"

                                                              

                                              φωτό Α.Ξηρογιάννη


αναδημοσίευση από το  ηλεκτρονικό περιοδικό VAKXIKON



Συνέντευξη
στην Ασημίνα Ξηρογιάννη




Τον περασμένο μήνα, είχα την τύχη να περάσω ένα πρωινό με έναν ζωντανό μύθο, την Κατερίνα Αγγελάκη-Ρουκ. Πάντα αγαπούσα την ποίησή της, αλλά δεν είχε τύχει να την γνωρίσω από κοντά. Ήξερα όμως ότι δύο πολύ σημαντικά πράγματα μας ενώνουν. Η Αίγινα, το νησί μας. Και η Ποίηση. Και δεν είναι τυχαία η σειρά που έθεσα τα πράγματα. Νιώθω ότι πρέπει να πω πώς προέκυψε αυτή η συνέντευξη. Πριν από αρκετό καιρό έγραψα ένα κείμενο για το τελευταίο βιβλίο της Ρουκ, τον συγκεντρωτικό τόμο με τα ποιήματά της. Εκείνη θέλησε να έρθει σε επαφή μαζί μου. Με έψαξε, με βρήκε, με πήρε τηλέφωνο ένα πρωί και με ευχαρίστησε για το κείμενό μου. Την είχε αγγίξει, όπως μου είπε. Από εκείνην την πρώτη μας επαφή, την τηλεφωνική μας συνομιλία, μού ήρθε αβίαστα η ιδέα της συνέντευξης. Της το πρότεινα την ίδια στιγμή και δέχτηκε με χαρά. Εχω πολλά να διηγηθώ για αυτήν την συνάντηση. Θα αρκεστώ σε αυτό. Τη θαύμασα για το γεγονός ότι έχει συμφιλιωθεί με το χρόνο της, με το χρόνο γενικά. Εγώ από την άλλη, νιώθω πώς πάντα θα (συν)θλίβομαι στη σκέψη των γηρατιών.



 *******
 


Θα σας πάω χρόνια πίσω. Πώς ξεκινήσατε με τη γραφή;


Είχα την τύχη να είμαι βαφτιστικιά του Καζαντζάκη και να ανήκω σε μια οικογένεια με πολλά γράμματα και γνώσεις. Και έτσι δεν θυμάμαι ποτέ να μην έγραφα ποιήματα. Και το 1956 ήμουνα δεκαεπτά χρονών και μου δημοσίευσε ποίηση ο Γουδέλης στην Καινούρια Εποχή, με εισαγωγή του Καζαντζάκη. Συγκεκριμένα, δημοσίευσε το ποίημα Μοναξιά. Να έτσι έγινε και από δεκαεπτά χρονών ήμουνα στο διάζωμα.


Τα λογοτεχνικά σας πρότυπα και επιρροές. Από ποιούς πεζογράφους  και ποιητές επηρεαστήκατε;


Σίγουρα βέβαια από τον Καζαντζάκη. Βασικά δεν ξέρω αν έχω επηρεαστεί, αυτό είναι θέμα των κριτικών της λογοτεχνίας. Αλλά με τον Καζαντζάκη μεγάλωσα. Διάβαζα από πολύ μικρή και μετά όταν τελείωσα το Γυμνάσιο, πήγα στην Νότια Γαλλία, όπου έμεινα με την Ελένη Καζαντζάκη. Από τις πρώτες μου εμπειρίες είναι με τη γαλλική ποίηση. Τόσες οι πηγές και τόση η ζωή! Δεν αισθάνομαι ότι έχω επηρεαστεί από έναν.


Oι σχέσεις σας με την πεζογραφία.


Από μικρή διάβαζα πεζογραφία. Αλλά τώρα δεν προλαβαίνω. Λαβαίνω και τόσα βιβλία ποιητικά. Βέβαια μικρή ανατράφηκα με όλους τους μεγάλους. Τολστόι, Ντοστογιέβσκι.


Πώς γράφετε ένα ποίημα; Bάλτε μας μέσα στο ποιητικό σας εργαστήρι. Πώς δουλεύετε;


Kάθε φορά που βγαίνει ένα ποίημα έχω την ίδια εμπειρία. Είναι σαν να μπαίνεις σε δωμάτιο. Μπαίνεις στο δωμάτιο και από κει και πέρα ό,τι συμβαίνει μέσα στο δωμάτιο σε εμπνέει .Αν δεν έχεις μπει στο δωμάτιο, τα πιο ωραία πράγματα, ο πιο ωραίος άντρας, το πιο ωραίο τοπίο δεν μεταφράζονται σε ποίημα. Το έχω μελετήσει χρόνια τώρα. Αλλά είναι πάρα πολύ μυστήριο. Δεν μπορώ ποτέ να πω: A,τι ωραία εμπειρία, θα γράψω ένα ποίημα. Δεν ξέρω, θα είμαι στο δωμάτιο;


Αγαπάτε κάποιο από τα βιβλία σας πιο πολύ, και γιατί;


Δεν συμβαίνει κάτι τέτοιο. Κάθε φορά, όταν είναι να δουλέψω μια συλλογή, να την δώσω, να την φτιάξω, περνάει πολλές επεξεργασίες. Πολλά έχουν πεταχτεί. Δεν το 'χω σκεφτεί αυτό ποτέ, ούτε το αισθάνομαι.


Aν σας έλεγα να μου πείτε τρία βιβλία μόνο που σας σημάδεψαν, που σας άλλαξαν το βλέμμα για τον κόσμο, ποιά θα ήταν αυτά;


Είναι το θέμα της μνήμης και το θέμα μιας ολόκληρης ζωής μέσα στα βιβλία. Θα 'λεγα για τα βιβλία του  Καβάφη και πολλών άλλων. Ο Καβάφης είναι που παραμένει ο αρχιερέας για μένα.


Πολιτικοί και Πολιτική.


Ποτέ δεν ήμουν στον ουρανό εκτός του κόσμου τούτου. Πάντοτε ήμουν αριστερών τάσεων και πεποιθήσεων, αλλά δεν ανήκα ποτέ σε κανένα κόμμα-με απόλυτη συνείδηση- γιατί η κομματική κατάσταση είναι άλλη. Η τάση είναι αυτή η αριστερά ή κεντροαριστερά, πάντα του εσωτερικού. Αλλά τα κόμματα ή τα αντι- κόμματα, όλα αυτά πάντα τα απεχθανόμουν.


Παρακολουθείτε θέατρο, σινεμά;


Λόγω ηλικίας και αδυναμίας δεν βγαίνω πολύ. Η ζωή μου τώρα είναι τέτοια. Αυτό σκεφτόμουν, έχω κάμποσο καιρό να πάω θέατρο. Το σινεμά είναι μια άλλη ιστορία που επίσης κάπως μού λείπει, αλλά η δίψα για εικόνα χορταίνει με την τηλεόραση.


Θεός;


Θεός και μη θεός. Δεν πιστεύω. Αλλά και όλη η πνευματική μου εξέλιξη είναι αυτό, ότι ο άνθρωπος γεννήθηκε για να ψάχνει από πού προήλθε, και αυτή η έρευνα δεν είναι αγωνία, γιατί ξέρεις ότι δεν θα βρεις απάντηση. Την αρχή της αρχής και ποιό το τέλος του τέλους. Αυτή η έρευνα είναι ένα εγχειρίδιο πνευματικό. Είναι κάτι που σε θρέφει. Εμένα με θρέφει.


Η σχέση σας με το διαδίκτυο.


Δεν έχω ιδέα από όλα αυτά, με κάθε έννοια του όρου. Ανήκω στον προπερασμένο αιώνα, οπότε δεν έχω καμιά εμπειρία επί του θέματος.


Τί θα λέγατε σε έναν νέο ποιητή;


Πρώτα να πω ότι, από τα βιβλία που λαβαίνω, βλέπω ότι το επίπεδο γραφής είναι πολύ ανώτερο από τις ανάλογες ηλικίες στον καιρό μου. Υπάρχει μια ωριμότητα, υπάρχει μια επικράτηση της σκέψης και της ανάλυσης πάνω στην ποίηση. Υπάρχει μια ποιότητα. Δηλαδή η σκέψη και η ποίηση ζευγαρώνουν με επιτυχία. Και θα έλεγα σε έναν νέο ποιητή να γράφει αυτό που αισθάνεται αυθόρμητα όταν του έρχεται και αν του έρθει. Ποτέ να μην συνδυάζει τη γραφή με τη φιλοδοξία. Γιατί είναι το δηλητήριο της γραφής η φιλοδοξία, της ποιητικής γραφής, δεν ξέρω για τα άλλα είδη. Ο νέος ποιητής αυθόρμητα να κάνει αυτό που αισθάνεται, χωρίς καμία προκατάληψη, χωρίς καμία πρόληψη, χωρίς καμία κατεύθυνση.


Παρακολουθείτε, ξεχωρίζετε κάποιο λογοτεχνικό περιοδικό;


Λαμβάνω διάφορα λογοτεχνικά περιοδικά, είναι μεγάλη περιουσία. Το Εντευκτήριο έχω εδώ τώρα κοντά μου. Αν και λένε ότι είναι δύσκολοι καιροί, όταν βγαίνουν ακόμα λέω δόξα τω θεώ.


Mιλήστε μου για την Αιγινούλα μας και πείτε μου ό,τι θέλετε.


Τι να σας πώ! Αισθάνομαι σχιζοφρενής καμιά φορά. Το χειμώνα αισθάνομαι Αθηναία και το καλοκαίρι αισθάνομαι Αιγινήτισσα. Λέω πάντα ότι είναι ο παράδεισός μου η Αίγινα. Είναι ένα κτήμα μεγάλο και ένα παλιό διατηρητέο σπίτι και επίσης -πάντα λέω- ότι χρωστάω τον παράδεισό μου σε μια καταστροφή. Γιατί ο πατέρας μου, που καταγόταν από τα Δαρδανέλλια και ήταν δικηγόρος στο επάγγελμα, στη Μικρασιατική Καταστροφή, όταν έγινε η ανταλλαγή των πληθυσμών, ήρθε με την οικογένειά του, τη μάνα του, τον πατέρα του και τις τρεις αδερφές του. Έτυχε να βρει αυτό το σπίτι, το οποίο πήραν εκεί οι γονείς του. Ο πατέρας μου είχε τέτοια ηλικία σαν να ήτανε παππούς μου. Έτσι από όταν γεννήθηκα εγώ, το 1939, και μετά κάθε καλοκαίρι πηγαίναμε στην Αίγινα. Όλη μου η νεανική ζωή άνθιζε εκεί, αλλά αισθάνομαι φοβερά διχασμένη. Nα φύγω εγώ από το κέντρο της Αθήνας όπου μεγάλωσα, Μεταξά και Μεσολογγίου, αποκλείεται!


H  γνώμη σας για τα λογοτεχνικά βραβεία.


Είναι πάρα πολύ καλό να βραβεύεται ένας δημιουργός. Αλλά να το φέρει αυτό σαν κονκάρδα... όχι!


Πιστεύετε στην κριτική; Διαβάζετε τις κριτικές που γράφονται για τα έργα σας;


Βέβαια τις διαβάζω. Και, ναι! Πρέπει να γίνεται κριτική! Από το κείμενο της κριτικής φαίνεται πόσο ο κριτικός έχει εμβαθύνει σε ένα έργο και, επίσης, να μην γίνονται κριτικές λόγω φήμης ή μη φήμης, δηλαδή να κρίνονται αυστηρά αυτοί που δεν έχουν φήμη  και καθόλου αυστηρά αυτοί που έχουν.


Είναι κάποιος εν ζωή έλληνας ποιητής που σας αρέσει ιδιαίτερα η ποίησή του;


Ναι, ο Λεωνίδας Κακάρογλου ,καταπληκτικός! Είναι όμως πάρα πολλοί! Δεν ξέρω να διαλέγω! Απλώς όταν δεν με ενδιαφέρει, κλείνω το βιβλίο.


Όταν έχετε ελεύθερο χρόνο, πού  τον διαθέτετε;


Διαβάζω όλες τις συλλογές που μου έρχονται, αλλά δεν προλαβαίνω να γράψω. Γι' αυτό τους παρακαλώ να μου βάζουν τηλέφωνα, είναι σαφώς πιο εύκολο να κάνω ένα τηλεφώνημα. Έχω ακόμα, διάφορα γραπτά εδώ που γρατζουνάω. Είναι και η τηλεόραση που, ευτυχώς, κοιτάω πράγματα που θέλω. Τα νέα, τα επικαιρικά, τα ντοκιμαντερικά.


Aκούτε  μουσική;


Kλασική. Πάρα πολύ.


Κάποιοι νέοι ή παλαιότεροι ποιητές είναι αγανακτισμένοι με τους εκδοτικούς οίκους.


Δεν ξέρω αν καλώς είναι αγανακτισμένοι. Ο καθένας έχει τη δική του ιστορία. Μου κάνει εντύπωση ότι βγάζουν ακόμα ποίηση, σ' αυτούς τους δύσκολους καιρούς. Βλέπω ότι εκδίδουν και πολλοί νέοι ποιητές. Θα μου πεις πληρώνουν. Μα και εμείς πληρώναμε, όταν ξεκινήσαμε. Δεν είναι τίποτα το καινούριο. Μόνο που οι τιμές τώρα είναι πολύ πιο υψηλές. Απλώς αν βγάλεις τη συλλογή ενός αγνώστου ποιητή, δεν πρόκειται να βγάλουν κανένα φράγκο. Γιατί να φταίνε οι εκδότες; Εγώ γιατί να κάνω κριτική; Ό,τι μπορούν κάνουν οι άνθρωποι.


Πώς βλέπετε το μέλλον της Ποίησης στον τόπο μας;


Δεν είμαι μάντης! Δεν ξέρω. Αλλά λέω όσο εξακολουθεί να γράφεται και να υπάρχει, νομίζω δεν θα καταργηθεί, γιατί είναι μια από τις πιο θεμελιώδεις συνήθειες του τόπου μας. Στην εποχή μου, ας πούμε , δεν υπήρχε νέος που να μην έγραφε ποίηση. Δεν νομίζω ότι θα εξαλειφθεί, αλλά κανείς δεν ξέρει το μέλλον, το οποίο σκοτεινό λίγο φαίνεται.


Ποιό  έργο επιθυμείτε πολύ να μεταφράσετε οπωσδήποτε στο μέλλον;


Η σχέση μου με τη μετάφραση  είναι και αγάπης και επαγγελματική. Αυτό έχω σπουδάσει, αυτό έκανα χρόνια και με αμοιβή. Όταν μου πρότειναν ποιόν να μεταφράσω και τον αγαπούσα και μ' άρεσε, τον μετέφραζα. Τότε μόνο. Τελευταία, με όλη την κρίση έχουν να μου προτείνουν μετάφραση πολύ καιρό.


Ποιά άλλη μορφή  τέχνης αγαπάτε;


Tη  ζωγραφική.


Ποιά η θέση της ποίησης και των ποιητών μέσα στην εποχή μας;


Όταν συνδυάζεις την ποίηση αποκλειστικά με το οικονομικό, τότε οι άνθρωποι έχουν δίκαιο. Αλλά άμα σκεφτείς την άλλη πλευρά του προβλήματος που γιατρεύεται με την ποίηση, ανοίγει η καρδιά σου, ξεχνάς λίγο τα εγκόσμια βάσανά σου. Υπάρχουν δύο οπτικές γωνίες.


Θα κάνουμε ένα παιχνίδι. Θα σας δίνω τις λέξεις μου και εσείς θα μου δίνετε τις δικές σας.


Ασημίνα - κ. Ρουκ

θάλασσα - κύμα
ποίηση - ουρανός
Ελλάδα - χώμα
Ερωτας - κι άλλος
αποδόμηση - δόμηση
γιατί - πώς
θέατρο - παρασκήνιο
δρόμος - σοκάκι
μέλλον - παρελθόν
κρίση - σκέψη
χρώμα - απόχρωση
Ευρώπη - Κόσμος
δεν - ίσως
ναι - όχι
σιωπή - φλυαρία
φόβος - τρόμος
μουσική - χαρά


Γράφετε κάτι τώρα;


Ναι, και για πρώτη φορά στη ζωή μου, επιχειρώ να γράψω κάτι, που δεν είναι ακριβώς ποίηση. Είναι κάτι... Το λέω μονόλογο. Και είναι πέντε έξι τέτοιοι μονόλογοι. Εγώ και το ποίημα, εγώ και το άδειο, κάπως έτσι.


Διαβάζετε κάτι τώρα;


Αυτήν την εποχή όχι, γιατί όταν δουλεύω εγώ, όταν κάνω κάτι δικό μου, τα παρατάω όλα, τα βάζω στην άκρη.

 

Ένα σχόλιο για τη σύγχρονή μας λογοτεχνική πραγματικότητα.


Είναι ευλογία που υπάρχει δημιουργία ιδίως στους χαλεπούς καιρούς. Είναι ευλογία. Δεν βλέπεις αυτή τη νεκρική σιωπή καθόλου. Είναι πολύ έντονη η λογοτεχνική δημιουργία.


Aν με μια μηχανή του χρόνου είχατε την δυνατότητα να βρεθείτε σε μια άλλη εποχή, σε ποιά εποχή θα θέλατε να πάτε;


Ωραία ερώτηση! Πίσω στην δική μου. Το '60 που ήταν όλη η άνθιση της ποίησης, με Σεφέρη, Ελύτη, με όλους αυτούς που πραγματικά ασχολιόταν ο κόσμος όλος. Κάτι που γνωρίζω και εκτιμώ.


Τί φοβάστε;


Προσωπικά βέβαια, το γνωστό, τον κ. θάνατο. Γενικά, ότι θα επικρατήσει αυτή η μηχανική υπόσταση, ότι θα κυριαρχήσει απόλυτα το μηχάνημα.


Tί ονειρεύεστε;


Να ζήσω όσο γίνεται και χωρίς να υποφέρω. Θέλω να βλέπω τη φύση, τον ουρανό, όσο γίνεται.


Έχετε μετανιώσει για κάτι; Τί δεν θα συγχωρούσατε ποτέ στον εαυτό σας;


Δεν έχω καμία αίσθηση ότι έχω κάνει κάτι κακό. Δεν θα συγχωρούσα ποτέ  -και σ' αυτό έχω απόλυτη συνείδηση κάθε φορά- να πω ένα ψέμα. Είτε επειδή μου αρέσει, είτε επειδή μού το επέβαλαν, είτε σε δημόσιο, είτε σε ιδιωτικό τομέα. Το μεγάλο μου πιστεύω είναι η Αλήθεια. Και νομίζω, ίσως, όταν ήμουνα πολύ νέα, ότι δεν έχω πει κανένα ψέμα στη ζωή μου. Δεν μου αρέσει οτιδήποτε περιλαμβάνει το ψέμα, τη στάση, τη διαχείριση. Aκόμα και  στο κείμενο, μόνο από το αληθινό βγαίνει το φανταστικό.

                               

                                  Φωτό Ασημίνα Ξηρογιάννη

          

Αν ήσασταν χρώμα, τί χρώμα θα ήσασταν;


Mωβ.


Ξέρετε και το γιατί;


Γιατί είναι μια σύνθεση χρωμάτων. Μπλε και κόκκινο μαζί.


Εσείς θα είχατε πιο πολύ κόκκινο ή μπλε;


Kόκκινο, πορφυρό.


Yπάρχει κάποια ερώτηση που θα θέλατε να σας κάνω και δεν σας την έκανα; 'Aν ναι, πείτε ποιά είναι και απαντήστε την κιόλας!


Αντίθετα, πολλές από τις ερωτήσεις που μου κάνατε, δεν περίμενα ότι θα μου τις κάνετε. Χάρηκα πολύ. Και ευχαριστώ πάρα πολύ.


Και εγώ σας ευχαριστώ!

          Α.Ξηρογιάννη/Κ.Αγγελάκη Ρουκ

   ( Εκείνη δεν ξέρει τί είναι selfie ,έχει τη δύναμη να αναπολεί,μα και να ελπίζει.Διαβάζει τα ποιήματά της,όταν δεν θυμάται τί την είχε ερεθίσει να γράψει ένα ποίημα ,νευριάζει.)

 
αναδημοσίευση από : http://www.vakxikon.gr/content/view/2144/11431/

Οι υποψηφιότητες για τα Κρατικά Λογοτεχνικά Βραβεία

http://news.in.gr/culture/article/?aid=1231370661

  (Φωτογραφία:  ΑΠΕ )

---

Το υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού ανακοίνωσε τους «βραχείς καταλόγους» για τα Κρατικά Λογοτεχνικά βραβεία, Διηγήματος - Νουβέλας, Μυθιστορήματος, Ποίησης, Δοκιμίου - Κριτικής, Πρωτοεμφανιζόμενου συγγραφέα, Χρονικού - Μαρτυρίας.
Οι «βραχείς κατάλογοι» συνοδεύονται από αιτιολογημένη έκθεση της επιτροπής, στην οποία εξετάζονται οι τάσεις της λογοτεχνικής παραγωγής και αποτιμάται η στάθμη των λογοτεχνικών έργων της υπό κρίση περιόδου (εκδόσεις 2013).
Μυθιστόρημα

1. Νίκος Δαββέτας, Ο ζωγράφος του Μπελογιάννη, Εκδόσεις Μεταίχμιο.
2. Νίκος Μάντης, Άγρια Ακρόπολη, Εκδόσεις Καστανιώτη.
3. Καρολίνα Μέρμηγκα, Συγγενής, Εκδόσεις Μελάνι.
4. Δημήτρης Νόλλας, Το ταξίδι στην Ελλάδα, Εκδόσεις Ίκαρος.
5. Μαρία Πάουελ, Όξινη βροχή, Εκδόσεις Κέδρος.
6. Κωνσταντίνος Τζαμιώτης, Η πόλη και η σιωπή, Εκδόσεις Καστανιώτη.
7. Μάκης Τσίτας, Μάρτυς μου ο θεός, Εκδόσεις Κίχλη.
8. Έλενα Χουζούρη, Δυο φορές αθώα, Εκδόσεις Κέδρος. 


Διήγημα - Νουβέλα

1. Τζούλια Γκανάσου, Ως το τέλος, Εκδόσεις Γκοβόστη.
2. Τάσος Γουδέλης, Το ωραίο ατύχημα, Εκδόσεις Κέδρος.
3. Αχιλλέας Κυριακίδης, 360, Νουβέλα, Εκδόσεις Πατάκη.
4. Κώστας Μαυρουδής, Η αθανασία των σκύλων, Εκδόσεις Πόλις.
5. Φαίδων Ταμβακάκης, Τακτοποίηση αυθαιρέτων, Εκδόσεις Εκάτη.
6. Γεωργία Τάτση, Χορός στα ποτήρια, Εκδόσεις Γαβριηλίδης.
7. Γιάννης Τσίρμπας, Η Βικτώρια δεν υπάρχει, Εκδόσεις Νεφέλη.
8. Πάνος Τσίρος, Δεν είν΄έτσι;, Εκδόσεις Μικρή Άρκτος.

Ποίηση 

1. Γιώτα Αργυροπούλου, Ποιητών και Αγίων Πάντων, Εκδόσεις Μεταίχμιο.
2. Άννα Αφεντουλίδου, Ιστορίες εικονικής ισορροπίας, Εκδόσεις Γαβριηλίδης.
3. Γιώργος Βέης, Βλέπω, Εκδόσεις Ύψιλον.
4. Γιάννης Δούκας, Το σύνδρομο Σταντάλ, Εκδόσεις Πόλις.
5. Μαρία Κουλούρη, Μουσείο άδειο, Εκδόσεις Μελάνι.
6. Πάνος Κυπαρίσσης, Τα τιμαλφή, Εκδόσεις Μελάνι.
7. Αντώνης Φωστιέρης, Τοπία του Τίποτα, Εκδόσεις Καστανιώτη.
8. Δημήτρης Χουλιαράκης, Αναπολόγητος στις κούνιες ντάλα μεσημέρι, Εκδόσεις Το Ροδακιό. 


Δοκίμιο - Κριτική 


1. Βάσω Αλεξανδράκη, To παιχνίδι της επιθυμίας και της γραφής στο «Μυθιστόρημα της κυρίας Έρσης» του Ν. Γ. Πεντζίκη», Εκδόσεις Αρμός.
2. Δημήτρης Δασκαλόπουλος, Κ.Π. Καβάφης. Η ποίηση και η ποιητική του, Εκδόσεις Κίχλη.
3. Αριστείδης Δουλαβέρας, Η γυναικεία και η ανδρική ομορφιά στο δημοτικό τραγούδι, Εκδόσεις Παπαζήση.
4. Φίλιππος Δραγούμης, Η ηθική πίσω από την κρίση. Σκέψεις για την Ηθική Φιλοσοφία εν μέσω οικονομικής κρίσης, Εκδόσεις Άγρα.
5. Αντώνης Δρακόπουλος, Κ.Π. Καβάφης. Το ανοιχτό έργο, Εκδόσεις Τόπος.
6. Σταύρος Ζουμπουλάκης, Ποιος θεός και ποιος άνθρωπος;, Εκδόσεις Πόλις.
7. Μιχάλης Πάτσης, Καζαντζάκης και Ρωσία. Οικοφοβία, διαλογικότητα, καρναβάλι, [Εκδ.] Μιχάλης Πάτσης.
8. Βάλτερ Πούχνερ, Mελέτες για το ελληνικό δημοτικό τραγούδι, Εκδόσεις Αρμός.


Χρονικό - Μαρτυρία
 
1. Γιώργος Γώτης, More veneto, Εκδόσεις Στιγμή.
2. Γιώργος Β. Δερτιλής, Συνειρμοί, μαρτυρίες, μυθιστορίες, Εκδόσεις Πόλις.
3. Μάνος Ελευθερίου, Μαύρα Μάτια. Ο Μάρκος Βαμβακάρης και η συριανή κοινωνία στα χρόνια 1905-1920, Εκδόσεις Μεταίχμιο.
4. Άλκη Ζέη, Με μολύβι φάμπερ νούμερο δύο, Εκδόσεις Μεταίχμιο.
5. Κυριάκος Κατζουράκης, Τάξη στο χάος. Ζωγραφική – Θέατρο – Κινηματογράφος, Εκδόσεις Καλειδοσκόπιο.
6. Λυκούργος Κουρκουβέλας, Γιώργος Θεοτοκάς, Ίδρυμα της Βουλής των Ελλήνων.
7. Νότης Μαυρουδής, Περί ελληνικού τραγουδιού το ανάγνωσμα. Με δανεικά ιδανικά, Εκδόσεις Γαβριηλίδης.
8. Μάριος Σούσης, Καλή αντάμωση. Φιλιά εις τα παιδιά. Τα παιδιά που έχασαν το τρένο για το Άουσβιτς, Εκδόσεις Turangalila Books.


Πρωτοεμφανιζόμενοι Συγγραφείς
1. Δήμητρα Αγγέλου, Στάζουν μεσάνυχτα, Εκδόσεις Μελάνι.
2. Ιάκωβος Ανυφαντάκης, Αλεπούδες στην πλαγιά, Εκδόσεις Πατάκη.
3. Λευτέρης Καλοσπύρος, Η μοναδική οικογένεια, Εκδόσεις Πόλις.
4. Μάτα Καστρησίου, Απορριμματοφόρα των έξι, Εκδόσεις Ηριδανός.
5. Ελευθερία Κυρίτση, Χειρόγραφη Πόλη, Εκδόσεις Μανδραγόρας.
6. Ευτέρπη Κωσταρέλη, Βερντάντι, Eκδόσεις Μανδραγόρας.
7. Μαριλένα Παπαϊωάννου, Νικήτας Δέλτα, Βιβλιοπωλείον της Εστίας.
8. Λητώ Πιτυρή, Όλγα ή τίποτα, Εκδόσεις Κέδρος.

Υπενθυμίζεται ότι η σύνθεση της αρμόδιας επιτροπής έχει ως εξής: 

1. Αλέξης Ζήρας, Κριτικός Λογοτεχνίας, Πρόεδρος
2. Γιώργος Ανδρειωμένος, Καθηγητής Νεοελληνικής Φιλολογίας του Τμήματος Φιλολογίας του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου, Αντιπρόεδρος
3. Άννα Καρακατσούλη, Επίκουρη Καθηγήτρια του Τμήματος Θεατρικών Σπουδών του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
4. Μιχαήλ Μπακογιάννης, Λέκτορας Νεοελληνικής Φιλολογίας του Τμήματος Φιλολογίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης
5. Γιώργος Ξενάριος, Συγγραφέας, Κριτικός Λογοτεχνίας
6. Διονύσης Μαγκλιβέρας, Δοκιμιογράφος, Κριτικός Λογοτεχνίας
7. Γιάννης Τζανής, Ποιητής, Δοκιμιογράφος
8. Λίλα Κονομάρα, Συγγραφέας
9. Γιώργος Συμπάρδης, Συγγραφέας

Οι Γάμοι του Ουρανού και της Κόλασης του William Blake /// NEA ΕΚΔΟΣΗ /// ΕΚΔ.ΝΕΦΕΛΗ

   Οι εκδόσεις Νεφέλη

σας προσκαλούν στην παρουσίαση

της νέας έκδοσης του βιβλίου

Οι Γάμοι του Ουρανού και της Κόλασης

του William Blake

(Εισαγωγή, Μετάφραση, Σχόλια: Χάρης Βλαβιανός)

την Παρασκευή 19 Δεκεμβρίου στις 19:00

στο Μουσείο Μπενάκη (Κουμπάρη 1, Κολωνάκι)

Ομιλητές: 

Μίλτος Φραγκόπουλος – συγγραφέας, μεταφραστής 

Γιάννης Κονταράτος – ζωγράφος, λέκτορας στην ΑΣΚΤ

Αποσπάσματα των Γάμων του Ουρανού και της Κόλασης θα διαβάσουν
ο μεταφραστής Χάρης Βλαβιανός
και η ποιήτρια Alicia Stallings.

                        **********

Οἱ Γάµοι του Οὐρανοῦ
καί τῆς Κόλασης
Εἰσαγωγή - Μετάφραση - Σημειώσεις: Χάρης Βλαβιανός 
ΑΝΑΘΕΩΡΗΜΕΝΗ ΕΚΔΟΣΗ
Ἡ ἔκδοση περιλαμβάνει τίς 27 χαλκογραφίες τοῦ πρωτοτύπου 

ISBN: 978-960-504-130-4
Σελ. 120, τιμή: € 17,50
ΠΑΝΟΔΕΤΟ
Σχήμα: 17x24,5εκ.
Σειρά: ΠοίησηΣχεδιασμός βιβλίου: Π. Δουβίτσας

*********

Ὁ William Blake (1757-1827), ὁ ὁραµατιστής ποιητής πού κάποτε χλευάστηκε ὡς παράφρων καί σήµερα τιµᾶται ὡς µεγαλοφυΐα, συγκαταλέγεται ἀνάµεσα στούς µείζονες ποιητές τῆς ἀγγλικῆς λογοτεχνίας. Κοινή εἶναι ἡ διαπίστωση τῶν µελετητῶν τῆς ποίησής του, πώς τό ἀξιόλογο ἔργο του, δηµιουργία καί ἀπεικόνιση ταυτόχρονα ἑνός πολύπλευρου µυθολογικοῦ συστήµατος, συνιστᾶ ἕνα πρώτης τάξεως ἐπίτευγµα. Ἀντιµετωπίζοντας µέ τό ἀντισυµβατικό του βλέµµα θέµατα τόσο ἱερά καί ἀπαραβίαστα ὅσο ἡ θρησκεία, ἡ ἠθική, ἡ τέχνη καί ἡ πολιτική, κοινωνικός ἐπαναστάτης καί «ἥρωας τῆς φαντασίας» µαζί, ὁ Μπλέηκ ἀναγνωρίζεται ὡς ὁ αὐθεντικότερος καί ἐκλεκτότερος ἀπό τούς ροµαντικούς ποιητές καί, κατά µία ἔννοια, ὁ ἁγνότερος, ὁ πιό ἀσυµβίβαστος.
Οἱ Γάµοι του Οὐρανοῦ καί τῆς Κόλασης εἶναι ἕνα ἀπό τά πιό σηµαντικά ἔργα τῆς ἀγγλικῆς γραµµατείας. Σύνθεση πού ξεχωρίζει µέσα στό σῶµα τῆς ποιητικῆς παραγωγῆς τοῦ Μπλέηκ, εἶναι γραµµένη κυρίως σέ πρόζα καί ἀποτελεῖ τήν πρώτη προσπάθεια τοῦ ποιητῆ νά παρουσιάσει µέ ὁλοκληρωµένο τρόπο τό καλλιτεχνικό καί φιλοσοφικό του credo. Ἡ ἐφηβική τόλµη τῆς πρώιµης ποίησης συγχωνεύεται ἐδῶ µέ τήν πνευµατική ὡριµότητα· ἡ εὐφυΐα καί τό λεπτό χιοῦµορ συµβαδίζουν µέ τήν ἔκφραση τῆς βαθιάς βιωµένης προσωπικῆς ἀνάγκης γιά ἐξέγερση. Τό ἀποτέλεσµα εἶναι ἕνα ἀριστούργηµα σατιρικῆς ἐνόρασης.

 -------------------------------------------------------------------------



                                   

Ὁ Χάρης Βλαβιανός γεννήθηκε στή Ρώμη τό 1957. Σπούδασε Οἰκονομικά καί Φιλοσοφία στό Πανεπιστήμιο τοῦ Μπρίστολ καί Πολιτική Θεωρία καί Ἱστορία στό Πανεπιστήμιο τῆς Ὀξφόρδης. Ἔχει ἐκδώσει ἕνδεκα ποιητικές συλλογές, μέ πιό πρόσφατες τίς συλλογές Διακοπές στήν πραγματικότητα (2009), ἡ ὁποία ἀπέσπασε τό Βραβεῖο τοῦ περιοδικοῦ Διαβάζω (2010), Σονέτα τῆς συμφορᾶς (2011), ὑποψήφια γιά τό Κρατικό Βραβεῖο Ποίησης (2011), καί τήν Ἱστορία τῆς δυτικῆς φιλοσοφίας σέ 100 χαϊκού (2012). Ἐπίσης τρεῖς συλλογές δοκιμίων, Ὁ ἄλλος τόπος (1994), Ποιόν ἀφορᾶ ἡ ποίηση; Σκέψεις γιά μιά τέχνη περιττή (2007), Τό διπλό ὄνειρο τῆς γραφῆς (2010, ἀπό κοινοῦ μέ τόν Χρῆστο Χρυσόπουλο). Ἔχει μεταφράσει ἔργα κορυφαίων Ἀμερικανῶν καί Εὐρωπαίων ποιητῶν: Walt Whitman, Ezra Pound, William Blake, John Ashbery, Zbigniew Herbert, Fernando Pessoa, E.E. Cummings, Michael Longley, Wallace Stevens καί T. S. Eliot. Τό 2013 κυκλοφόρησε ὁ συγκεντρωτικός τόμος Ἡ εὔθραυστη ἐπικράτεια τῶν λέξεων. Ποιήματα, Σχεδιάσματα, Μεταγραφές: 1991-2003 καθώς καί τό αὐτοβιογραφικό του μυθιστόρημα Τό αἷμα νερό. Διευθύνει τό περιοδικό Ποιητική. Διδάσκει ἱστορία καί πολιτική θεωρία στό Ἀμερικανικό Κολλέγιο Ἑλλάδος.

ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΟ ΑΡΧΕΙΟ /// ΓΙΩΡΓΟΣ ΙΚΑΡΟΣ ΜΠΑΜΠΑΣΑΚΗΣ /// ΑΓΑΠΗ /LOVE

Το Λογοτεχνικό Αρχείο φιλοξενεί αυτή τη φορά τον Γιώργο Ίκαρο Μπαμπασάκη ,που συζητά με την Ασημίνα Ξηρογιάννη για το τελευταίο του βιβλίο που φέρει τον τίτλο ''Αγάπη/Love''.


                         

Βιβλιοπωλείον της Εστίας, 2014
104 σελ.


 Aυτός, αυτή και τα βιβλία. Φαίνεται ένας κόσμος αρκετά κλειστός, παρά τις διασυνδέσεις και τις διακειμενικότητες. Εισπράττω, ωστόσο, ως αναγνώστης, πως ακριβώς οι διασυνδέσεις και οι διακειμενικότητες που απασχολούν τους ήρωες αποτελούν ισχυρούς παράγοντες επιβίωσης της αγάπης τους.
 
Η αγάπη δεν επιβιώνει. Η αγάπη πάλλεται, εναντιώνεται στην επιβίωση, πάει πέρα από την επιβίωση, είναι η δύναμη εκείνη που μεταμορφώνει την επιβίωση σε έπος, που ρίχνει φως στις σκοτεινές γωνίτσες της καθημερινότητας, που κάνει το μουντό να γίνεται πολύτιμο φέγγος. Ετοιμάζεις δύο αβγά μάτια, βάζεις ένα ποτήρι νερό να πιεις με την αγαπημένη σου, πηγαίνεις μαζί της στο Παρίσι ή στον Πειραιά ή στην Πετρούπολη ή στον Πόρο κι αισθάνεσαι ότι κάνεις τον γύρο του κόσμου. Και τον κάνεις, αυτή είναι η αλήθεια, γιατί η αγάπη είναι ο πανίσχυρος μετασχηματιστής των πάντων. Αλλά, κι αυτό είναι το σπουδαίο, είναι ταυτόχρονα και τα γυαλιά με τα οποία βλέπουμε την πραγματικότητα όπως πραγματικά είναι και την αγαπάμε κι ας είναι αυτή που είναι,
Οπότε, ο κόσμος στο μυθιστόρημα Αγάπη/Love (εκδ. Εστία) δεν είναι παρά μόνον φαινομενικά κλειστός. Οι δύο ήρωες, η Έλλη και ο Φοίβος, ανοίγονται, έχουν ήδη ανοιχθεί, και θα εξακολουθήσουν να ανοίγονται, ο ένας στον άλλο, κι οι δυο μαζί, σαν να χέρια που νίβουν το πρόσωπο, αφού πρώτα το ένα χέρι νίψει το άλλο, ναι, θα εξακολουθήσουν να ανοίγονται στα τοπία του κόσμου, στον χρόνο και στον χώρο του κόσμου, στις ιδέες του κόσμου, σε κάθε μέρος του κόσμου όπου γιορτάζει η ύπαρξη, όπου καθαγιάζεται η ζωή. 


  Μέσα στο βιβλίο επαναλαμβάνεται σαν ρεφρέν η πρόταση «Μια τέτοια μνημοσύνη είναι η Τέχνη». Θα ήθελες να μου σχολιάσεις λίγο αυτό το σημείο;
 
Η Τέχνη, η τέχνη που αγαπάω εγώ, σώζει στιγμές. Και μετά, τις θυμίζει. Θέλω να είμαι ένας εθνογράφος των δρόμων κι ένας ρακοσυλλέκτης στιγμών. Και σ’ αυτό το βιβλίο, στο μυθιστόρημα Αγάπη/Love, και σε άλλα εγχειρήματά μου, άλλο δεν κάνω απ’ το να καταγράφω, να αρχειοθετώ, να αποδελτιώνω, να μνημονεύω, να δουλεύω σαν επιμελητής σε ένα αχανές και άναρχο μουσείο – και τι είναι, άραγε, η σύγχρονη ζωή αν όχι ένα αχανές και άναρχο μουσείο;
Θυμάμαι τον τίτλο που έδωσε στην αυτοβιογραφία του ο Vladimir Nabokov: Μίλησε, Μνήμη. Θυμάμαι ότι από μικρός νοιαζόμουν να μη χάνονται οι στιγμές, να ιερουργεί η μνημοσύνη, να μην ξεχνιούνται οι τρέλες που κάναμε, τα τραγούδια που ακούγαμε, το τι νιώθαμε ακούγοντας τα τραγούδια που ακούγαμε.
Έτσι, φροντίζω να μένουν στις θήκες τα πολύτιμα παλιοδευτερόλεπτα που μας κάνουν ανθρώπους. Και να φτιάχνω βιβλία, να τα κατασκευάζω, όπως κάποιος φτιάχνει ένα μουσικό όργανο, με τα χέρια και τη μαστοριά του, ένα σαντούρι, ας πούμε. 

  H αγάπη μπορεί ποτέ να συνυπάρξει με τη βία;
 
Η αγάπη είναι βία. Είναι βία καθώς αποκλείει σθεναρά τους μη-κοινωνούς της αγάπης, τους δολιοφθορείς της αγάπης. Είναι ένας σαμποτέρ της σύνεσης η αγάπη, και κάθε σαμποτέρ είναι βίαιος. Η αγάπη πολεμάει βίαια κάθε εμφύλιο πόλεμο, δεν δέχεται πολέμους μέσα στο σπίτι, μες στην εστία, στον οίκο, στο οχυρό. Η αγάπη είναι οχυρό, και κάθε οχυρό είναι μια συγκροτημένη βία. Αμυντική, ναι. Πάντως, βία. 


                           

  Όταν αγαπάς κάποιον γίνεσαι εκείνος. Μπερδεύεις συχνά το εγώ με το εσύ. Κάποιες φορές είχα την αίσθηση ότι οι δύο ήρωες είναι η διαφορετική πλευρά του ίδιου νομίσματος. 

Όταν αγαπάς κάποιον γίνεσαι ακόμα πιο πολύ ο εαυτός σου. Γίνεσαι ο καλύτερος εαυτός σου για να δοθείς, να προσφερθείς. Πας στου Μπελαμί το Ουζερί να πιεις τα ποτήρια σου, αλλά δεν ξεχνάς, γυρίζοντας σπίτι, να φέρεις τσιγάρα, ψωμί, εφημερίδες, μια σοκολάτα αμυγδάλου, ό,τι θέλει εκείνη που αγαπάς, κι ας μην σου το έχει πει να φέρεις κάτι. Φροντίζεις εσύ να καταλάβεις τι θέλει και να της το πας, να της το δώσεις, να της το εξασφαλίσεις, να της το προσφέρεις.
Ναι, μοιάζουν να είναι δύο όψεις του ιδίου νομίσματος η Έλλη και ο Φοίβος, διότι πράγματι είναι. Επιμένω από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου ότι σε αντίθεση με τον γνωστό μύθο δεν έλκονται τα ετερώνυμα, ιδίως στο μεγαλειώδες παιχνίδι της αγάπης, αλλά τα ομώνυμα.
Το βιβλίο μου ήθελα να είναι ένα μυθιστόρημα/μανιφέστο εναντίωσης στη μιζέρια και στη μοναξιά και στη μαυρίλα. Είναι ένα βήμα πέρα από την ηττοπάθεια και την παραίτηση. Είναι ένα πολυσέλιδο χαμόγελο. Είναι ένα αστικό γουέστερν. Επιμένω σ’ αυτό: ένα αστικό γουέστερν.



 Το 63 και το 33. Διαλεκτική με τα γεγονότα, τις χρονικές περιόδους. Πού είναι ο Φοίβος και η 'Ελλη μέσα σε όλα αυτά; 

Παντού είναι. Πώς το λέγαμε παλιά; Μέσα σ’ όλα. Κοίτα, εμείς ήμασταν η γενιά του Μέσα Σ’ Όλα. Μια φέτα της γενιάς μας, θέλαμε μανιωδώς να είμαστε παντού και πουθενά, να ξέρουμε τα πάντα, να σχολιάζουμε τα πάντα, να παίζουμε με τα πάντα, αρκεί βέβαια να έχουν μια σχέση αυτά τα πάντα με ό,τι μας συνάρπαζε. Μουσική, λογοτεχνία, κινηματογράφος, ιστορία, πολιτική, ζωγραφική, ραδιόφωνο, μέσα σ’ όλα. Πολυτεχνίτες και ερημοσπίτες, καίτοι σπιτόγατοι.
Η Έλλη, στο μυθιστόρημά μου, καταπιάνεται με την Ιστορία. Γράφει ένα βιβλίο για το 1963, τη δολοφονία του Τζων Φιτζέραλντ Κέννεντυ, και το 1933, την άνοδο των ναζί στην εξουσία. Δύο γεγονότα που σηματοδοτούν την έλευση της μαζικής παράνοιας (το 1933) και την έκρηξη της ατομικής παράκρουσης (το 1963). Δύο γεγονότα που είναι φονιάδες των ονείρων. Η Έλλη δουλεύει με τις λέξεις και με τα γεγονότα. Ο Φοίβος, πάντα στο μυθιστόρημά μου, έχει σταματήσει να κάνει οτιδήποτε άλλο έκανε και κάνει ό,τι πιο σημαντικό μπορεί να κάνει ένας άνθρωπος σήμερα: γεμίζει το ποτήρι της Έλλης, της ανάβει το τσιγάρο, της ετοιμάζει κάτι να φάει, είναι διαρκώς δίπλα της, τη βοηθάει να γράψει το βιβλίο της. 

Eίναι η αγάπη πράξη λογοτεχνική; 

Ναι. Απολύτως. 

Eίναι μοντέρνος ο τρόπος γραφής και ικανός ο ρυθμός για να μην πλήξει ο αναγνώστης; 

Ο τρόπος γραφής είναι σύγχρονος, αλλά πατάει σε πολύ παλιούς τρόπους και σε ανοξείδωτες παραδόσεις. Κυρίως παίζει με τους ρυθμούς της προφορικής ομιλίας. Γιατί να πλήξει ο αναγνώστης; Το μυθιστόρημά μου, με τίτλο Αγάπη/Love, όπως και όλα τα άλλα μου γραπτά, τα συνθέτω με εναλλασσόμενες ταχύτητες ώστε να μένει σε εγρήγορση ο αναγνώστης και να ωθείται στο να σκεφτεί τα όσα έχω επιχειρήσει να σκεφτώ κι εγώ προτού στρωθώ να γράψω ένα βιβλίο. 


                          

ΑΜΑΛΙΑ ΡΟΥΒΑΛΗ /// 'ΕΞΙ ΠΟΙΗΜΑΤΑ / ΠΡΟΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ

                         

            

Η απόσταση από το ποίημα
                      


Η απόσταση από το ποίημα: μία τρύπα
κι ένα δίκοπο

*****



Διάττοντες, εμείς.

 \κυνηγώντας
διάττοντες έρωτες
\στην κάτω μεριά
τ’ ουρανού/
πνίγω τις τύψεις-
/κουνάβια-
στην έξω πλευρά
του πλευρού σου\
ανασαίνω
τιτάνιες δυνάμεις
/στην πίσω μεριά
του μυαλού σου.\
υπολογίζοντας
τα νέα εσύ
χάνομαι
στο ολοκαίνουργιο εμείς

ανήκουμε
στην συνομοταξία
των σπονδυλωτών
εγκεφάλων

οι φθαρτοί εαυτοί
κατακρημνίζονται
στην κόχη
της σκέψης.
Οι κραδασμοί
ν’ αποφασίσουν
διαερίως/
πάρολι, λοιπόν-. 

Φλεβ.2012 


 ******


Σπορίες 



Η σπορία των αισθήσεων
τι δεν έχει προδώσει

σπορίες αισθημάτων
στο λύγισμα του γονάτου
στο βάθος του πηγαδιού

πόσοι οι σπορείς

στο χάσμα
θάλασσας
κι ουρανού
~~~~~
Οι σπορείς των πνευμάτων
πόσους δεν έχουν προδώσει

~~~ προηγούνται οι εαυτοί ~~~

Η σπορία της αναπνοής
στέρφα αποδείχτηκε πάλι
σε γαίες δύστροπες
αυλάκια κλείνουν
αγριόχορτα θεριά

Οι σπορείς της ελπίδας
είδαν τον κόπο τους
να φυραίνει.

~~~~

Γιαυτό κι εμείς
να μην σπείρουμε πια
-λέω-.
Αν πεινάσει ο πληθυσμός,
ε, θα δούμε.- 

Αύγουστος 2012 

 ******

Βαρκαρόλα

Να σε πάω μια βόλτα στο φεγγάρι
με τα κουπιά
να λάμνουνε σπασμένα\
στον κόλπο
με τους λοφίσκους
να χάσκουν
μπρος στην ομορφιά
του σκαριού μας\

να φέγγει ο ήλιος-
ν’ αστράφτουν
φεγγαρόστρατες
στα μάτια σου-

να φωτίζει η γης
με τ’ άγγιγμά σου

Να χαμογελάνε
τα χαμομήλια
ν’ ανοίγουνε
φραγκόσυκα
στο πέρασμά σου.

Να σε πάω μια βόλτα
σε κόλπους μυθικούς
σε ξανοιγμένες
θύελλες/
θάλασσες αιχμηρές

Να μη φοβάται
το σκαρί μας
τα πάθη
Να μη φοβηθούμε
εμείς τα βάθη

Να σε πάω μια βόλτα
με κουπιά γερά
σε λιμνιώνες ζόρικους
σ’ απαλά νερά
μελίρυτες σιωπές
κι ανθρώπινη αφή

Να σε πάω μια βόλτα
στο φεγγάρι.
θαρθείς; θα φοβηθείς/
θα αρνηθείς/;
Ή ξέχασες ήδη τα γιατί;\ 



Αύγουστος 2012

 ******


Αιώρηση 


                                 «Το κατοικημένο σώμα», Τίτος Πατρίκιος 


Αιωρείται
το ποίημα
στην κόψη
του γκρεμού
χωρίς εμάς,
με τα σημάδια του,
με τις ουλές μας
διαφανείς
στο βλέμμα.
χωρίς κλωστή.

/ακοίμητο
στο προχτές
ανάλγητο
στο χτες
ανυπάκουο
στο σήμερα/_.


Πέρασε ήδη
στην ανεξίτηλη γραμμή
του δέρματος.
/Κατοικήθηκε
το σώμα./
Αλεξίσφαιρα
στήνονται
οι ανάγκες
στα θέλω
/Όταν λαθεύει
το μυαλό


πάσχει η ψυχή/.-

Το πλεόνασμα
του είναι
το έλλειμμα
του υπάρχω
στα μαρμαρένια αλώνια:/_
Γιατί εμείς;
Γιατί το ποίημα;
Γιατί η μνήμη;;;/_..... 


Ιαν. 2012 

******

Κολοφώνας


Έφτασε
το φως ακαριαίο
στον κολοφώνα της σιγής

Καταιγιδοφόρες αισθήσεις

πλησίστιες

προσεγίζουν

τις κατωφέρειες του μυαλού.-

Παίρνει ύψος

η όσφρηση./ 




Αύγουστος 2012