Παρασκευή 5 Φεβρουαρίου 2010
VARELAKI:Mιλήστε μου για το τελευταίο σας βιβλιο...
Δ.ΜΑΜΑΛΟΥΚΑΣ:Η Φίνι είναι ένας αγώνας ζωής. Μπορεί να ξεκινάει από ένα βλέμμα και να διαρκεί μια ζωή. Η Φίνι είναι μια νέα κοπέλα που δίνει καθημερινά τις μάχες της για την επιβίωση και το όνειρο της σωτηρίας. Ο καθένας βλέπει αλλιώς αυτόν αγώνα. Μπορεί να είναι ο φόβος του θανάτου, μπορεί να είναι η αποδοχή ενός θανάτου.
Δ.ΜΑΜΑΛΟΥΚΑΣ:Η Φίνι είναι ένας αγώνας ζωής. Μπορεί να ξεκινάει από ένα βλέμμα και να διαρκεί μια ζωή. Η Φίνι είναι μια νέα κοπέλα που δίνει καθημερινά τις μάχες της για την επιβίωση και το όνειρο της σωτηρίας. Ο καθένας βλέπει αλλιώς αυτόν αγώνα. Μπορεί να είναι ο φόβος του θανάτου, μπορεί να είναι η αποδοχή ενός θανάτου.
VARELAKI:Διαβάζουν οι Ελληνες Λογοτεχνία;
Δ.ΜΑΜΑΛΟΥΚΑΣ:Έτσι διατείνονται. Εγώ όμως δεν τους βλέπω, έξω τουλάχιστον. Πόσους έχετε δει να διαβάζουν στο μετρό; Στα πάρκα; Στην Ευρώπη γιατί τους βλέπω; Απ’ την άλλη όποιον κι αν ρωτήσεις συστήνεται ως βιβλιοφάγος… Ας μην κρυβόμαστε. Αυτοί που διαβάζουν είναι ελάχιστοι σε σύγκριση με τον πληθυσμό μας. Άκουσα από τα χείλη ενός ποιητή ένα ωραίο παράδειγμα:
Δ.ΜΑΜΑΛΟΥΚΑΣ:Έτσι διατείνονται. Εγώ όμως δεν τους βλέπω, έξω τουλάχιστον. Πόσους έχετε δει να διαβάζουν στο μετρό; Στα πάρκα; Στην Ευρώπη γιατί τους βλέπω; Απ’ την άλλη όποιον κι αν ρωτήσεις συστήνεται ως βιβλιοφάγος… Ας μην κρυβόμαστε. Αυτοί που διαβάζουν είναι ελάχιστοι σε σύγκριση με τον πληθυσμό μας. Άκουσα από τα χείλη ενός ποιητή ένα ωραίο παράδειγμα:
Δ.ΜΑΜΑΛΟΥΚΑΣ:Είμαστε (εμείς οι άνθρωποι που ασχολούμαστε με τη λογοτεχνία, που γράφουμε, που διαβάζουμε, που παρακολουθούμε τις κριτικές) σαν εκείνους που διαβάζουν και παρακολουθούν τις σκακιστικές στήλες των εφημερίδων. Δηλαδή λίγοι, θλιβερά λίγοι, απόδειξη τα λογοτεχνικά ένθετα των εφημερίδων που συρρικνώνονται ή κλείνουν ολοένα.
ARTMANIAC 14-ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΜΑΜΑΛΟΥΚΑΣ-λογοτεχνια
V<λογοτεχνικά>> σχέδια.
Δ.ΜΑΜΑΛΟΥΚΑΣ:Γράφω ένα μυθιστόρημα εφηβικής λογοτεχνίας το οποίο και απολαμβάνω αφάνταστα.
Δ.ΜΑΜΑΛΟΥΚΑΣ:Γράφω ένα μυθιστόρημα εφηβικής λογοτεχνίας το οποίο και απολαμβάνω αφάνταστα.
Τρίτη 2 Φεβρουαρίου 2010
H ΥΠΟΨΗΦΙΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΒΟΥΛΑΣ ΜΑΣΤΟΡΗ
<Γυναίκες της Χρονιάς>,κατηγορία<ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ>!Ψηφίστε την,αγαπητοί φίλοι,συμπληρώνοντας το δελτίο συμμετοχής που υπάρχει μέσα στο περιοδικό LIFE AND STYLE.Λήξη ψηφοφορίας 15 Φεβρουαρίου 2010{σφραγίδα ταχυδρομείου}-www.voulamastori.com.
ΕΥΧΑΡΙΣΤΙΕΣ !!!
...Το varelaki ευχαριστεί όλους όσους , παραχωρώντας συνεντεύξεις, καταθέτουν σε αυτό το blog πολύ ενδιαφέροντα πράγματα γύρω από την Τέχνη και τον Πολιτισμό!!!Περιμένουμε τους επόμενους artmaniacs...που καταφθάνουν...για να γίνουμε όλοι μια μεγάλη παρέα...
ARTMANIAC 13-ΒΟΥΛΑ ΜΑΣΤΟΡΗ- ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ
Η ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΗΣ ΒΟΥΛΑΣ ΜΑΣΤΟΡΗ ΣΤΗΝ ΑΣΗΜΙΝΑ ΞΗΡΟΓΙΑΝΝΗ
VARELAKI:Πήγα στην Εκθεση Παιδικού Βιβλίου και ενθουσιάστηκα!!!Μεγάλη η συμμετοχή. Εσείς ήσαστε εκεί την πρώτη ημέρα...
Β.ΜΑΣΤΟΡΗ:Ναι, πρωί πρωί και είχα συνάντηση στο αμφιθέατρο της έκθεσης με 80 παιδιά γυμνασίου για το βιβλίο μου «Ψίθυροι αγοριών». Ήταν μια παρουσίαση βιβλίου που περιλάμβανε ανάγνωση χαρακτηριστικού αποσπάσματος και μύηση στην ποίηση χάικου, κάτω από τους ήχους μια ηλεκτρικής κιθάρας και δυο υπέροχων νεανικών φωνών – της Μαρίας και του Θάνου.
VARELAKI:Μιλήστε μας για το πρώτο πρώτο βιβλίο που γράψατε και για το τελευταίο...
Β.ΜΑΣΤΟΡΗ:Το πρώτο μου βιβλίο είναι το «Με λένε Αλέξη» (1975, εξαντλημένο), γραμμένο για το γιο μου Αλέξιο, ο οποίος υπήρξε και η αφορμή ν’ ασχοληθώ με την παιδική λογοτεχνία. Το βιβλίο αυτό το αγαπώ πολύ, αλλά το χαρακτηρίζω πρωτόλειο, ακριβώς όπως και το δεύτερο βιβλίο μου «Στα φτερά της μέλισσας-Στη γη με τα μυρμήγκια» (1976) – άσχετα αν αυτό το δεύτερο έχει και βραβευτεί. Κι ενώ το δεύτερο το ξανάγραψα και έγινε «Το αγόρι των μελισσών» (2006, εκδόσεις ΠΑΤΑΚΗΣ), το πρώτο το κρατώ όπως ήταν και μακριά από εκδότες. Θέλω να μείνει έτσι, με την πρώτη του γραφή.
Το πιο πρόσφατο βιβλίο μου είναι το «Ψίθυροι αγοριών» (2009, εκδόσεις ΠΑΤΑΚΗΣ), ένα βιβλίο που για την Ελλάδα χαρακτηρίστηκε ιδιαίτερα τολμηρό ως προς και το θέμα και τη γλώσσα του. Χαίρομαι διότι αγκαλιάστηκε από όλους τους εφήβους και από την πλειοψηφία των ενηλίκων. Μάλιστα, το χρησιμοποιούν ψυχολόγοι ως «σκάλα» σε συνεδρίες γονέων και εφήβων. Επίσης θα πρέπει να προσθέσω ότι γι’ αυτό το βιβλίο είμαι υποψήφια στις «Γυναίκες της χρονιάς» στην κατηγορία ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ. Και είναι η πρώτη φορά που ανάμεσα στους συγγραφείς συγκαταλέγεται συγγραφέας εφηβικής λογοτεχνίας.
VARELAKI:Πέρα από τη συγγραφή είναι κάτι άλλο που σας ευχαριστεί να κάνετε;
Β.ΜΑΣΤΟΡΗ:Χμ, τίποτε άλλο που να είναι τόσο σημαντικό για μένα. Όλες οι άλλες αγαπημένες ασχολίες μου (κηπουρική, κινηματογράφος, ταξίδια κτλ) είναι απλώς ασχολίες, ενώ η συγγραφή αποτελεί την ίδια τη ζωή μου.
VARELAKI:Η γνώμη σας για το ηλεκτρονικό μυθιστόρημα; Δαβάζεται, λέει, μόνο ηλεκτρονικά. Δεν είναι τυπωμένο σε χαρτί... Σημεία των καιρών ε;
Β.ΜΑΣΤΟΡΗ:Προς τα κει βαδίζουμε – στα ηλεκτρονικά βιβλία. Θα σωθούν δέντρα έτσι, αλλά φοβάμαι για το μέλλον των πνευματικών δικαιωμάτων... Και με προβληματίζει επίσης η δωρεάν ανάγνωση καινούριων βιβλίων στο διαδίκτυο. Την εποχή που ξεκινούσα τη συγγραφική μου πορεία, είχα την οικονομική δυνατότητα να πληρώσω κάποιον εκδοτικό οίκο και να μου εκδόσει ό,τι βιβλίο ήθελα. Ένας καλός φίλος τότε μου είχε πει: «Για να γίνεις πραγματικός συγγραφέας, θα πρέπει να βρεις εκδότη που να πιστέψει σε σένα και να επενδύσει σε βιβλίο σου». Και είχε απόλυτο δίκιο. Νομίζω πως το ίδιο ισχύει και σήμερα στην ηλεκτρονική εποχή. Το δωρεάν ηλεκτρονικό βιβλίο αμφιβάλλω αν μπορεί να καθιερώσει έναν συγγραφέα – εκτός κι αν διαθέσει μόνο το πρώτο βιβλίο του δωρεάν, έτσι ώστε να τον γνωρίσουν ανέξοδα όσο γίνεται πιο πολλοί αναγνώστες και να τον αγαπήσουν. Χμ, ίσως να είναι και καλή ιδέα τελικά!
VARELAKI:Eτοιμάζετε άμεσα κάποιο άλλο βιβλίο;
Β.ΜΑΣΤΟΡΗ:Περιμένω να κυκλοφορήσει σύντομα το «Πώς έγινε η μαμά συγγραφέας» από τις εκδόσεις ΠΑΤΑΚΗ. Είναι για παιδιά δημοτικού και απαντά χιουμοριστικά στη συχνή ερώτηση: Πώς γίνατε συγγραφέας, κυρία Μάστορη; Φυσικά την ιστορία τη λέει ο μικρός Αλέξιος...
VARELAKI:Πήγα στην Εκθεση Παιδικού Βιβλίου και ενθουσιάστηκα!!!Μεγάλη η συμμετοχή. Εσείς ήσαστε εκεί την πρώτη ημέρα...
Β.ΜΑΣΤΟΡΗ:Ναι, πρωί πρωί και είχα συνάντηση στο αμφιθέατρο της έκθεσης με 80 παιδιά γυμνασίου για το βιβλίο μου «Ψίθυροι αγοριών». Ήταν μια παρουσίαση βιβλίου που περιλάμβανε ανάγνωση χαρακτηριστικού αποσπάσματος και μύηση στην ποίηση χάικου, κάτω από τους ήχους μια ηλεκτρικής κιθάρας και δυο υπέροχων νεανικών φωνών – της Μαρίας και του Θάνου.
VARELAKI:Μιλήστε μας για το πρώτο πρώτο βιβλίο που γράψατε και για το τελευταίο...
Β.ΜΑΣΤΟΡΗ:Το πρώτο μου βιβλίο είναι το «Με λένε Αλέξη» (1975, εξαντλημένο), γραμμένο για το γιο μου Αλέξιο, ο οποίος υπήρξε και η αφορμή ν’ ασχοληθώ με την παιδική λογοτεχνία. Το βιβλίο αυτό το αγαπώ πολύ, αλλά το χαρακτηρίζω πρωτόλειο, ακριβώς όπως και το δεύτερο βιβλίο μου «Στα φτερά της μέλισσας-Στη γη με τα μυρμήγκια» (1976) – άσχετα αν αυτό το δεύτερο έχει και βραβευτεί. Κι ενώ το δεύτερο το ξανάγραψα και έγινε «Το αγόρι των μελισσών» (2006, εκδόσεις ΠΑΤΑΚΗΣ), το πρώτο το κρατώ όπως ήταν και μακριά από εκδότες. Θέλω να μείνει έτσι, με την πρώτη του γραφή.
Το πιο πρόσφατο βιβλίο μου είναι το «Ψίθυροι αγοριών» (2009, εκδόσεις ΠΑΤΑΚΗΣ), ένα βιβλίο που για την Ελλάδα χαρακτηρίστηκε ιδιαίτερα τολμηρό ως προς και το θέμα και τη γλώσσα του. Χαίρομαι διότι αγκαλιάστηκε από όλους τους εφήβους και από την πλειοψηφία των ενηλίκων. Μάλιστα, το χρησιμοποιούν ψυχολόγοι ως «σκάλα» σε συνεδρίες γονέων και εφήβων. Επίσης θα πρέπει να προσθέσω ότι γι’ αυτό το βιβλίο είμαι υποψήφια στις «Γυναίκες της χρονιάς» στην κατηγορία ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ. Και είναι η πρώτη φορά που ανάμεσα στους συγγραφείς συγκαταλέγεται συγγραφέας εφηβικής λογοτεχνίας.
VARELAKI:Πέρα από τη συγγραφή είναι κάτι άλλο που σας ευχαριστεί να κάνετε;
Β.ΜΑΣΤΟΡΗ:Χμ, τίποτε άλλο που να είναι τόσο σημαντικό για μένα. Όλες οι άλλες αγαπημένες ασχολίες μου (κηπουρική, κινηματογράφος, ταξίδια κτλ) είναι απλώς ασχολίες, ενώ η συγγραφή αποτελεί την ίδια τη ζωή μου.
VARELAKI:Η γνώμη σας για το ηλεκτρονικό μυθιστόρημα; Δαβάζεται, λέει, μόνο ηλεκτρονικά. Δεν είναι τυπωμένο σε χαρτί... Σημεία των καιρών ε;
Β.ΜΑΣΤΟΡΗ:Προς τα κει βαδίζουμε – στα ηλεκτρονικά βιβλία. Θα σωθούν δέντρα έτσι, αλλά φοβάμαι για το μέλλον των πνευματικών δικαιωμάτων... Και με προβληματίζει επίσης η δωρεάν ανάγνωση καινούριων βιβλίων στο διαδίκτυο. Την εποχή που ξεκινούσα τη συγγραφική μου πορεία, είχα την οικονομική δυνατότητα να πληρώσω κάποιον εκδοτικό οίκο και να μου εκδόσει ό,τι βιβλίο ήθελα. Ένας καλός φίλος τότε μου είχε πει: «Για να γίνεις πραγματικός συγγραφέας, θα πρέπει να βρεις εκδότη που να πιστέψει σε σένα και να επενδύσει σε βιβλίο σου». Και είχε απόλυτο δίκιο. Νομίζω πως το ίδιο ισχύει και σήμερα στην ηλεκτρονική εποχή. Το δωρεάν ηλεκτρονικό βιβλίο αμφιβάλλω αν μπορεί να καθιερώσει έναν συγγραφέα – εκτός κι αν διαθέσει μόνο το πρώτο βιβλίο του δωρεάν, έτσι ώστε να τον γνωρίσουν ανέξοδα όσο γίνεται πιο πολλοί αναγνώστες και να τον αγαπήσουν. Χμ, ίσως να είναι και καλή ιδέα τελικά!
VARELAKI:Eτοιμάζετε άμεσα κάποιο άλλο βιβλίο;
Β.ΜΑΣΤΟΡΗ:Περιμένω να κυκλοφορήσει σύντομα το «Πώς έγινε η μαμά συγγραφέας» από τις εκδόσεις ΠΑΤΑΚΗ. Είναι για παιδιά δημοτικού και απαντά χιουμοριστικά στη συχνή ερώτηση: Πώς γίνατε συγγραφέας, κυρία Μάστορη; Φυσικά την ιστορία τη λέει ο μικρός Αλέξιος...
Κυριακή 31 Ιανουαρίου 2010
ARTMANIAC 11-ΔΑΝΑΗ ΠΑΠΟΥΤΣΗ-ΘΕΑΤΡΟ
<Ταμπλό Βιβάν>>!Για πες λεπτομέριες...
Δ.ΠΑΠΟΥΤΣΗ:Γράφω στίχους αρκετά χρόνια αλλά δεν είχα κάνει ποτέ καμία κίνηση ώστε να ταξιδέψουν. Και δεν το φανταζόμουν ότι θα συμβεί. Έγραφα και εξακολουθώ να γράφω γιατί νιώθω πολύ καλά με αυτό. Γύριζα και ξαναγύριζα στους στίχους, διόρθωνα, άκουγα, έσκιζα, έγραφα ξανά και ξανά. Σιγά σιγά άρχισα να νιώθω ότι το υλικό αυτό ωρίμαζε, αν και είχα και έχω πολύ δρόμο ακόμα μπροστά μου. Κάποια στιγμή σε μία συνάντηση με τον συνθέτη Σάκη Τσιλίκη, του μίλησα για αυτό. Διάβασε κάποιους στίχους και του άρεσαν πολύ. Τότε ετοίμαζε έναν δίσκο με τίτλο «Μοβ». Πήρε δύο τραγούδια μου και τα μελοποίησε. Η χαρά ήταν μεγάλη. Γνώριζε τη φωνή μου, -είχαμε κάνει κάποια μαθήματα φωνητικής- και μου πρότεινε τον επόμενο δίσκο να τον κάνουμε μαζί και να τραγουδήσω εγώ τους στίχους μου. Άφησα να περάσει καιρός, συνεχίζοντας να γράφω και να το σκέφτομαι. Όταν ένιωσα έτοιμη, του είπα τώρα, ναι, θέλω να το κάνω. Έτσι γεννήθηκε το «Ταμπλό Βιβάν», το οποίο κυκλοφορεί εδώ και περίπου ένα μήνα στα δισκοπωλεία. Τον τίτλο άργησα πολύ να τον βρω, ήθελα σίγουρα να αποπνέει κάτι απ’ το θέατρο μια που προέρχομαι απ’ αυτό. Τα κομμάτια γράφτηκαν με αφορμή κάποιες εικόνες και κάποια συγκεκριμένα γεγονότα και καταστάσεις που έζησα και ζω. Έντονο είναι και το στοιχείο της πρόζας στο στίχο. ‘’Πάγωσα’’ λοιπόν αυτές τις αφορμές και τις μετέτρεψα σε στίχο. Με κάλυπτε πάρα πολύ η φράση «Ταμπλό Βιβάν» και ό,τι αυτή σημαίνει στο θέατρο. Ήταν πραγματικά μια μαγική διαδρομή, απ’ όπου κέρδισα πράγματα, έμαθα πράγματα κι ελπίζω να εξακολουθώ να μαθαίνω. Το cd περιέχει εφτά τραγούδια. Oι στίχοι είναι δικοί μου εκτός από το τελευταίο τραγούδι που είναι ένα μελοποιημένο ποιήμα του Καβάφη. Συμμετέχουν επίσης ο Βασίλης Παγώνης από τους Αλχημιστές, (φωνή) και ο Αλκιβιάδης Κωνσταντόπουλος (φωνή και βιολί), νέοι όλοι και με έντονη δραστηριότητα στα μουσικά πράγματα και τους ευχαριστώ πάρα πάρα πολύ. Όπως επίσης και τον Κίμωνα Πολλάτο από τους ΚΥΚΛΟΣ BAND (ηλεκτρικές κιθάρες). Και ένα μεγάλο ευχαριστώ στην εταιρία μου, την Oxygen music.
VARELAKI:Tί ονειρεύεσαι;Ti προσδοκάς;Mελλοντικά σχέδια..
Δ.ΠΑΠΟΥΤΣΗ:Oνειρεύομαι να μπορώ να κάνω πάντα τα πράγματα που θέλω, που αγαπώ και να μπορώ να τα μοιράζομαι με όσο το δυνατόν περισσοτέρους ανθρώπους.
Σχέδια υπάρχουν αρκετά και κάποια ήδη έχουν αρχίσει να μπαίνουν σε εφαρμογή. Όπως κάποιες συναυλίες το καλοκαίρι με αφορμή το Ταμπλό Βιβάν. Όσον αφορά το θέατρο, αυτές τις μέρες συζητάμε με την θεατρική ομάδα «Προσωδία» στην οποία είμαι μόνιμος συνεργάτης για το επόμενο βήμα στο θέατρο Βαφείο, μετά την παράσταση «Μου μιλάτε για κείνον» στην οποία αναφέρθηκα παραπάνω. Επίσης ετοιμάζεται μία παράσταση για την επόμενη σαιζόν στην οποία θα συμμετέχω, σε άλλο θέατρο. Καθώς και ένα σενάριο μικρού μήκους που μόλις ολοκλήρωσα και σε λίγο θα ξεκινήσουμε τα γυρίσματα. Τη σκηνοθεσία έχει αναλάβει ο Κωστής Μπασογιάννης.
Δεν θέλω να μιλήσω ακόμα για το επόμενο cd αν και ήδη έχω αρχίσει να κάνω κάποιες σκέψεις! Είναι νωρίς ακόμα. Εξάλλου, το ταξίδι για το Ταμπλό Βιβάν μόλις ξεκίνησε…
Δ.ΠΑΠΟΥΤΣΗ:Γράφω στίχους αρκετά χρόνια αλλά δεν είχα κάνει ποτέ καμία κίνηση ώστε να ταξιδέψουν. Και δεν το φανταζόμουν ότι θα συμβεί. Έγραφα και εξακολουθώ να γράφω γιατί νιώθω πολύ καλά με αυτό. Γύριζα και ξαναγύριζα στους στίχους, διόρθωνα, άκουγα, έσκιζα, έγραφα ξανά και ξανά. Σιγά σιγά άρχισα να νιώθω ότι το υλικό αυτό ωρίμαζε, αν και είχα και έχω πολύ δρόμο ακόμα μπροστά μου. Κάποια στιγμή σε μία συνάντηση με τον συνθέτη Σάκη Τσιλίκη, του μίλησα για αυτό. Διάβασε κάποιους στίχους και του άρεσαν πολύ. Τότε ετοίμαζε έναν δίσκο με τίτλο «Μοβ». Πήρε δύο τραγούδια μου και τα μελοποίησε. Η χαρά ήταν μεγάλη. Γνώριζε τη φωνή μου, -είχαμε κάνει κάποια μαθήματα φωνητικής- και μου πρότεινε τον επόμενο δίσκο να τον κάνουμε μαζί και να τραγουδήσω εγώ τους στίχους μου. Άφησα να περάσει καιρός, συνεχίζοντας να γράφω και να το σκέφτομαι. Όταν ένιωσα έτοιμη, του είπα τώρα, ναι, θέλω να το κάνω. Έτσι γεννήθηκε το «Ταμπλό Βιβάν», το οποίο κυκλοφορεί εδώ και περίπου ένα μήνα στα δισκοπωλεία. Τον τίτλο άργησα πολύ να τον βρω, ήθελα σίγουρα να αποπνέει κάτι απ’ το θέατρο μια που προέρχομαι απ’ αυτό. Τα κομμάτια γράφτηκαν με αφορμή κάποιες εικόνες και κάποια συγκεκριμένα γεγονότα και καταστάσεις που έζησα και ζω. Έντονο είναι και το στοιχείο της πρόζας στο στίχο. ‘’Πάγωσα’’ λοιπόν αυτές τις αφορμές και τις μετέτρεψα σε στίχο. Με κάλυπτε πάρα πολύ η φράση «Ταμπλό Βιβάν» και ό,τι αυτή σημαίνει στο θέατρο. Ήταν πραγματικά μια μαγική διαδρομή, απ’ όπου κέρδισα πράγματα, έμαθα πράγματα κι ελπίζω να εξακολουθώ να μαθαίνω. Το cd περιέχει εφτά τραγούδια. Oι στίχοι είναι δικοί μου εκτός από το τελευταίο τραγούδι που είναι ένα μελοποιημένο ποιήμα του Καβάφη. Συμμετέχουν επίσης ο Βασίλης Παγώνης από τους Αλχημιστές, (φωνή) και ο Αλκιβιάδης Κωνσταντόπουλος (φωνή και βιολί), νέοι όλοι και με έντονη δραστηριότητα στα μουσικά πράγματα και τους ευχαριστώ πάρα πάρα πολύ. Όπως επίσης και τον Κίμωνα Πολλάτο από τους ΚΥΚΛΟΣ BAND (ηλεκτρικές κιθάρες). Και ένα μεγάλο ευχαριστώ στην εταιρία μου, την Oxygen music.
VARELAKI:Tί ονειρεύεσαι;Ti προσδοκάς;Mελλοντικά σχέδια..
Δ.ΠΑΠΟΥΤΣΗ:Oνειρεύομαι να μπορώ να κάνω πάντα τα πράγματα που θέλω, που αγαπώ και να μπορώ να τα μοιράζομαι με όσο το δυνατόν περισσοτέρους ανθρώπους.
Σχέδια υπάρχουν αρκετά και κάποια ήδη έχουν αρχίσει να μπαίνουν σε εφαρμογή. Όπως κάποιες συναυλίες το καλοκαίρι με αφορμή το Ταμπλό Βιβάν. Όσον αφορά το θέατρο, αυτές τις μέρες συζητάμε με την θεατρική ομάδα «Προσωδία» στην οποία είμαι μόνιμος συνεργάτης για το επόμενο βήμα στο θέατρο Βαφείο, μετά την παράσταση «Μου μιλάτε για κείνον» στην οποία αναφέρθηκα παραπάνω. Επίσης ετοιμάζεται μία παράσταση για την επόμενη σαιζόν στην οποία θα συμμετέχω, σε άλλο θέατρο. Καθώς και ένα σενάριο μικρού μήκους που μόλις ολοκλήρωσα και σε λίγο θα ξεκινήσουμε τα γυρίσματα. Τη σκηνοθεσία έχει αναλάβει ο Κωστής Μπασογιάννης.
Δεν θέλω να μιλήσω ακόμα για το επόμενο cd αν και ήδη έχω αρχίσει να κάνω κάποιες σκέψεις! Είναι νωρίς ακόμα. Εξάλλου, το ταξίδι για το Ταμπλό Βιβάν μόλις ξεκίνησε…
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)