Translate

Τρίτη 9 Ιουλίου 2019

«Τρίπτυχο: Μποτέρο, Σαγκάλ, Μιρό» της Ασημίνας Ξηρογιάννη

Αναδημοσίευση από το Ιστολόγιο «Στροφές» της Μαργαρίτας Παπαγεωργίου


                                                       


Μποτέρο

γιγάντιοι

σώματα πλατιά
επιφάνειες 

παραμόρφωση
σε κίνηση 

άνθρωποι
σε ρυθμό πάντ' αφημένοι

με σκληρότητα δοσμένοι.


Ρημαγμένοι


Σαγκάλ

πετάνε
από παραμύθι βγαλμένοι
μεθάνε

παράδοξη θέση
ο μυστικισμός γεννά τη σχέση

αγαπάνε

πλάσματα από όνειρο-
-ποιητικά-
ιστορίες αλλόκοτες
θά΄λεγες τραγουδάνε

σκηνές θεάτρου οι πίνακες
παράξενες ατμόσφαιρες κεντάνε


Μιρό

Λιγομίλητος
πειθαρχημένος
συστηματικός
Απλοποιεί τις φόρμες του
είναι ποιητικός

Παιγνιώδης ο κόσμος του
παράφορος 
εκρηκτικός
Στη φθορά αντιστέκεται
εκπλήσσσει διαρκώς


Σε μπλε φαντασίες
κολυμπά
στην παιδική του αφέλεια μοιραίος
συμβολικός όσο χρειάζεται, βεβαίως!


* 

 [ανέκδοτο, α΄ δημοσίευση "στροφές/strophess 30-3-2019] 

*

στο κολάζ πίνακες των ζωγράφων:  
Fernando Botero, El Ventialero 1976
Marc Chagall, Over the town 1918 
Joan Miro, The Garden 1925 

Κυριακή 30 Ιουνίου 2019

ΤΟ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΟ VARELAKI ΔΙΑΒΑΣΕ ΚΑΙ ΠΡΟΤΕΙΝΕΙ : ΑΝΑΣΤΑΣHΣ ΒΙΣΤΩΝΙΤΗΣ /// ΠΟΙΗΜΑΤΑ ,1971-2008 [ ΚΑΣΤΑΝΙΩΤΗΣ 2018]



.ARS POETICA

Το ποίημα δεν είναι σαν τα φύλλα που ο άνεμος σέρνει στους δρόμους. 
Δεν είναι η ακίνητη θάλασσα,το αραγμένο καράβι.
Δεν είναι ο γαλάζιος ουρανός
και η καθαρή ατμόσφαιρα. 

Το ποίημα είναι ένα καρφί 
στην καρδιά του κόσμου. 
Ένα φωτεινό μαχαίρι
μπηγμένο κάθετα στις πόλεις.
Το ποίημα είναι σπαραγμός.
Κομμάτι γυαλιστερό μέταλλο,
πάγος, σκοτεινή πληγή, 
το ποίημα είναι σκληρό- πολυεδρικό διαμάντι.
Συμπαγές - λαξευμένο μάρμαρο.
Ορμητικό - Ασιατικός ποταμός. 

Το ποίημα δεν είναι φωνή,
πέρασμα πουλιού.
Είναι πυροβολισμός
στον ορίζοντα και την ιστορία.
Το ποίημα δεν είναι άνθος που μαραίνεται.
Είναι βαλσαμωμένος πόνος.

Πέμπτη 27 Ιουνίου 2019

ΝΕΑ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑ /// ΕΥΣΤΑΘΙΑ ΔΗΜΟΥ /// ΑΠΩΛΕΙΑ ΛΗΘΗΣ [Εκδόσεις των Φίλων, 2019]







Η ΜΟΥΣΑ

Ο ποιητής πάσχει από δόξα.
Σε κάθε ποίημα η ίδια λόξα.

Τη Μούσα κατηγορεί ευθέως
που δεν τιμήθη ως κορυφαίος.

Η επιθυμία κύκλους κάνει.
Μοναδική ελπίδα η κάννη.

Οι  κριτικοί βοηθείας χείρα
τείνουν και η Μούσα του χήρα

μένει να περιμένει πάντα
τη δόξα και τον ανδριάντα.







Η Ευσταθία Δήμου γεννήθηκε στην Αθήνα. Σπούδασε Κλασσική και Νεοελληνική Φιλολογία στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών όπου εκπόνησε τη διδακτορική της διατριβή με θέμα τις θεατρικές διασκευές πεζογραφημάτων. Εργάζεται ως φιλόλογος στη Δημόσια Μέση Εκπαίδευση. Έχει εκδώσει τις ποιητικές συλλογές "Στη Σπορά των αστεριών" (Νέος Αστρολάβος/Ευθύνη, 2011), "Σονέτα" (Gutenberg, 2016) και "Απώλεια λήθης" (Οι Εκδόσεις των Φίλων, 2019). Άρθρα, διηγήματα και ποιήματά της έχουν δημοσιευθεί σε έντυπα και ηλεκτρονικά λογοτεχνικά περιοδικά. Το 2011 ήταν υποψήφια για το βραβείο καλύτερου νέου ποιητή στο 32ο Πανελλήνιο Συμπόσιο Ποίησης

ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ FRACTAL /// Ταξίδι του στον πολιτισμό και στον άνθρωπo

fractal_22


ΜΟΥΣΙΚΗ:
ΘΕΑΤΡΟ:
ΣΙΝΕΜΑ:
ΕΙΚΑΣΤΙΚΑ:
ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ:
ΙΣΤΟΡΙΑ:
ΕΠΙΣΤΗΜΕΣ:
ΑΠΟΨΕΙΣ:
BLOGGING:
RE-FRACTAL:
FRACT-ALL: