Translate

Πέμπτη 27 Ιουνίου 2019

ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ FRACTAL /// Ταξίδι του στον πολιτισμό και στον άνθρωπo

fractal_22


ΜΟΥΣΙΚΗ:
ΘΕΑΤΡΟ:
ΣΙΝΕΜΑ:
ΕΙΚΑΣΤΙΚΑ:
ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ:
ΙΣΤΟΡΙΑ:
ΕΠΙΣΤΗΜΕΣ:
ΑΠΟΨΕΙΣ:
BLOGGING:
RE-FRACTAL:
FRACT-ALL:

ΝΕΑ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑ /// ΣΤΑΥΡΟΣ ΚΑΜΠΑΔΑΗΣ ///// ΤΑ ΣΚΥΛΙΑ ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΝ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΠΙΟ ΤΙΜΙΑ ΑΠΟ ΣΕΝΑ





Ο ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ ΕΙΝΑΙ ΔΥΟ ΑΝΘΡΩΠΟΙ
ΥΠΑΡΧΕΙ Ο ΕΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΓΡΑΦΕΙ
+
Ο ΕΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΖΕΙ
ΣΥΖΗΤΑΝΕ ΔΙΑΦΩΝΟΥΝΕ
+
ΠΑΙΖΟΥΝ ΜΠΟΥΝΙΕΣ

Κυρίες + κύριοι
υποδεχτείτε
στην κόκκινη γωνία
τον Σταύρο Καμπάδαη
+
στην μπλε γωνία
τον εαυτό του
Είναι η πρώτη φορά
που θα είναι αντίπαλοι
Ανέβηκαν στο σκοινί
Ο Καμπάδαης
είναι στο κέντρο του ρινγκ
ψάχνει για κράτημα
Ζουλάει το κεφάλι του αντιπάλου
2ο χτύπημα στα ρουθούνια
υπέροχο
Αιφνιδίασε τον εαυτό του
Η αγαπημένη του κίνηση τώρα
το πόδι πίσω απ’ τον ώμο
Πέτυχε τον αντίπαλό του
με δυο χτυπήματα
Φαίνεται
είχε πρόβλημα
δεν του άρεσε καθόλου αυτό
2ο ανάποδο απ’ τον εαυτό του
Με μια υπέροχη κίνηση
Αιφνιδιάζει
τον αντίπαλό του
τον δαγκώνει επίτηδες
Ο διαιτητής τον προειδοποιεί
Ο Σταύρος Καμπάδαης
βγάζει τον εαυτό του
νοκ-άουτ
+
είναι ο νικητής


****


Ήταν τέτοια μέρα
που την επόμενη
στα πρωτοσέλιδα
διαβάζεις
«Έβρεξε τόσο
όσο δεν έβρεξε
όλο τον χειμώνα»
Έστριψα αριστερά
τη μηχανή
στο φανάρι
Ξαφνικά
εμβόλιμα
ένα τεράστιο όχημα
κατευθύνθηκε καταπάνω μου
Στην προσπάθεια
να δω τι ήταν αυτό
δεν είδα
το διπλοπαρκαρισμένο όχημα
Το ποιος έφταιγε
δεν ήταν ξεκάθαρο για όλους
+
κάλεσα
το 3ψήφιο νούμερο
Ενώ πληκτρολογούσα
κατάλαβα κάποιον
πίσω μου
Κάτι σαν απειλή
Τότε είδα
να κρατάει ομπρέλα
για να με προστατεύσει
απ’ τη βροχή
ο τύπος των φαναριών...
Θέλω να έχω άκρες
στα αντίπαλα
στρατόπεδα

Όταν βρεθώ
στα ουράνια
κρυφό άσο
να μην έχω
την ευχή
του παππού
+
της γιαγιάς
αλλά
προσευχή
αλλόθρησκου
Που λέει στον θεό του
«Παμμέγιστε Αλλάχ
βοήθα αυτό το παιδί
+
ας είναι χριστιανό»

****


ΕΥΚΟΛΟ ΝΑ ΚΑΝΕΙΣ ΤΕΧΝΗ
ΔΥΣΚΟΛΟ ΝΑ ΖΕΙΣ

Υπάρχει μια κατηγορία
ανθρώπων που όταν
θέλουν να πουν κάτι
θα αναφερθούν
σε οτιδήποτε
άλλο
εκτός
από αυτό
Κάθε φορά που βγαίναμε
η συζήτηση θα κατέληγε
στα διαβάσματά του
«Έχω διαβάσει αυτό
Έχω διαβάσει εκείνο»
Ήταν ο τρόπος
να πει αυτό που ήθελε
Ήταν καλό παιδί σε γενικές
γραμμές
αλλά ο καθένας μας
έχει τα θεματάκια του
Άρχισε να μου λέει
για τη γυναίκα
για το παιδί του
Ότι είχαν δοκιμαστεί
αρκετά
με τη γέννησή του
+
μια λοίμωξη
που ακολούθησε
Μετά μου είπε
ότι ετοιμάζει
άλλο παιδί
Τον ρώτησα
πώς
τόση βιασύνη
Μου είπε
για να έχει
παρέα το μικρό
Στην πραγματικότητα
είμαστε πάντα μόνοι
του είπα
ειδικά
όσο μεγαλώνει η παρέα
τόσο πιο μόνοι νιώθουμε
Δεν έδωσε σημασία
επέμεινε
όσο πιο πολλοί
τόσο πιο καλά

****

Μετά μου απάντησε
όπως τα μοντέλα
όταν τα ρωτάνε
πώς νιώθουν
με τον ερχομό του παιδιού
«Κατάλαβα ότι δεν είμαι
το κέντρο του κόσμου
+
δεν στρέφονται όλα
γύρω από εμένα»
«Εσύ;»
με ρώτησε
«πώς νιώθεις
με το παιδί;»
«Μου έδειξε
πόσος είμαι
Πόσο βρόμικος
Πόσο σάπιος
Πόσο σκάρτος
Με νίκησε
με την
αλήθειά του»
Αμέσως
ζήτησε λογαριασμό
Δεν είχε ψιλά
Κέρασα
εγώ

Σάββατο 22 Ιουνίου 2019

Η ΤΕΧΝΗ ΤΗΣ ΣΥΝΥΠΑΡΞΗΣ (Μέρος ΙΙ) Φωτογραφικό Αρχείο του VARELAKI


Aπό αριστερά:A.Ξηρογιάννη,Λ.Σαμαρά,Α.Γρίβα,Ε. Βελέντζα/Φωτό:Xριστίνα Λιναρδάκη

Λ.Σαμαρά,Α.Γρίβα Φωτό  Ντίνα Γεωργαντοπούλου

A.Ξηρογιάννη,Λ.Σαμαρά,Φωτό  Ντίνα Γεωργαντοπούλου
Aπό αριστερά:A.Ξηρογιάννη,Λ.Σαμαρά,Α.Γρίβα,Ε. Βελέντζα/Φωτό: Ντίνα Γεωργαντοπούλου
A.Ξηρογιάννη,Λ.Σαμαρά,Α.Γρίβα,Ε. Βελέντζα/
A.Ξηρογιάννη,Λ.Σαμαρά,Α.Γρίβα,Ε. Βελέντζα






A.Ξηρογιάννη,Λ.Σαμαρά,Α.Γρίβα,Ε. Βελέντζα/


Τετάρτη 12 Ιουνίου 2019

Η ΤΕΧΝΗ ΤΗΣ ΣΥΝΥΠΑΡΞΗΣ (μέρος ΙΙ)

[η πρόσκληση]



                                                                           [η αφίσα]







ΠΟΙΗΤΙΚΗ ///ΤΕΥΧΟΣ ΕΙΚΟΣΤΟ ΤΡΙΤΟ /// ΑΝΟΙΞΗ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ 2019





Στο νέο, καλοκαιρινό τεύχος της «Ποιητικής» (23ο), ο Δημήτρης Κηλαϊδίτης μεταφράζει ένα εκτεταμένο ποίημα της κορυφαίας Άλις Όσβαλντ, εμπνευσμένο από την αρχαιοελληνική μυθολογία και τη μορφή του Τιθωνού, του υπέργηρου και αθάνατου συζύγου της Ηούς. Η Ελευθερία Τσίτσα αποδίδει στα ελληνικά μια επιλογή από το, ισάξιο του μυθιστοριογραφικού, αλλά λιγότερο γνωστό, ποιητικό έργο της Μάργκαρετ Άτγουντ, με γενικό τίτλο «Στα όνειρά μου υπάρχει αίγλη». Ο Βασίλης Ν. Ρώτας μάς παραδίδει δύο ποιήματα της Μαρίνα Τσβετάγιεβα και η Ειρήνη Παπακυριακού μάς συστήνει τον Ολλανδό Γιοστ Μπάαρς. Ακόμη, ο Χαράλαμπος Γιαννακόπουλος αποδίδει στα νέα ελληνικά τη ραψωδία κ της «Οδύσσειας».
Στο πεδίο της ελληνικής ποίησης, φιλοξενείται ευμέγεθες απόσπασμα από τη «Μορφολογία», την εκτεταμένη σύνθεση με την οποία ασχολείται, εδώ και τρεις σχεδόν δεκαετίες, ο Ευγένιος Αρανίτσης. Η Δήμητρα Χριστοδούλου προσφέρει οκτώ ποιήματα από την υπό έκδοση νέα συλλογή της. Ο Ορφέας Απέργης και ο Γιάννης Ευσταθιάδης καταβυθίζονται στην Ιστορία (του Εμφυλίου και της Επανάστασης του ’21, αντίστοιχα) και μας ανασύρουν απαστράπτοντα πειραματικά κείμενα. Με αντίστοιχες φιλοδοξίες σύνθεσης και ο Γιώργος Βέλτσος («MCMXLIV»). Πολλές φωνές, ακόμη, νεότερες και μη, που φιλοτεχνούν το ομαδικό πορτρέτο της ποίησης όπως γράφεται σήμερα στη χώρα μας: Αντώνης Δ. Σκιαθάς, Αριστέα Παπαλεξάνδρου, Μαρία Πατακιά, Στέλιος Χουρμουζιάδης, Ανδρέας Κεντζός, Μαρία Διαμαντοπούλου, Ιφιγένεια Ντούμη, Νίκος Βιολάρης, Παυλίνα Μάρβιν, Αριάδνη Καλοκύρη, Σπύρος Καρέλας και Δημήτρης Λεοντζάκος.
«Ν’ αγαπάτε τις λέξεις. Ν’ αγαπήσετε μια λέξη. Να την επαναλαμβάνετε. Να κάνετε γαργάρες μ’ αυτήν» γράφει ο Μαξ Ζακόμπ στα αποσπάσματα των αφορισμών του που τιτλοφορούνται «Συμβουλές σ’ έναν νέο ποιητή» και δημοσιεύονται σε μετάφραση Αντώνη Φωστιέρη. Κι ένα εξίσου μείζον κομμάτι της ενασχόλησης με την ποίηση είναι και ο στοχασμός για την ποίηση, η άρθρωση δοκιμιακού λόγου: εδώ βρίσκουμε την Ποιητική της μνήμης από τον Γιώργο Γώτη, ένα κείμενο του καθηγητή Μιχαήλ Πασχάλη για τα κύρια ονόματα στον Ελύτη, «Το ανήσυχο παρόν» της Κάρολ Μπέκερ, για την έννοια του Χρόνου στην ποίηση κι ένα κείμενο της Ανδριανής Καλφοπούλου για τη Σύλβια Πλαθ (τα δύο τελευταία σε μετάφραση Ελευθερίας Τσίτσα).
Υπό την ανορθόδοξη και πολυσυλλεκτική ενότητα του EtCetera, βρίσκουμε μια καβαφική φαρσοκωμωδία σε επτά σκηνές του Δημήτρη Δημηρούλη υπό τον τίτλο «Ο κύριος Hunc και η κυρία Pop», ένα κείμενο του Στάθη Κουτσούνη για τον Μιχάλη Κατσαρό, με αφορμή την πρόσφατη επανέκδοση του έργου του, μια συνεισφορά της Γεωργίας Ζακοπούλου στις σπουδές για τον Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα και στοχασμούς περί ποιητικής του Γιώργου Βαρθαλίτη.
Την ύλη συμπληρώνει, ως συνήθως, μια σειρά κριτικών σημειωμάτων για την τρέχουσα βιβλιοπαραγωγή.

Σάββατο 1 Ιουνίου 2019

NEA KYKΛΟΦΟΡΙΑ / «Μάρκ Στράντ /Προσωρινή αιωνιότητα»









MΟΛΙΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΗΣΕ -από τις εκδόσεις Βακχικόν:
Μαρκ Στραντ, Προσωρινή αιωνιότητα -Ανθολόγιο ποιημάτων


(Με την έγκριση του The Estate of Mark Strand)

Επιλογή-Μετάφραση: Ασημίνα Ξηρογιάννη

Πρόλογος: Αναστάσης Βιστωνίτης





Για πρώτη φορά στα ελληνικά κυκλοφορούν σε έναν τόμο, τα καλύτερα ποιήματα του βραβευμένου με Πούλιτζερ Αμερικανού ποιητή.
.
Ο Μαρκ Στραντ (Mark Strand) γεννήθηκε στις 11 Απριλίου του 1934 στο νησί Πρινς Έντουαρντ του Καναδά αλλά έζησε και δημιούργησε στις Ηνωμένες Πολιτείες. Σπούδασε ζωγραφική και λογοτεχνία και στη συνέχεια δίδαξε αγγλική και συγκριτική λογοτεχνία σε πανεπιστήμια των ΗΠΑ (Υale, Princeton και Harvard) και της Βραζιλίας. Ο Μαρκ Στραντ πέθανε στις 29 Νοεμβρίου του 2014 στο Μπρούκλιν της Νέας Υόρκης, σε ηλικία 80 ετών. Στα γράμματα εμφανίστηκε το 1964 με την ποιητική συλλογή Sleeping with One Eye Open. Το 1999 τιμήθηκε με το βραβείο Πούλιτζερ για την ποιητική συλλογή του Blizzard of One.
Ένας άντρας και μια γυναίκα ξαπλωμένοι στο κρεβάτι.
«Μόνο μια φορά», είπε ο άντρας, «μόνο μια φορά ακόμα».
«Γιατί το επαναλαμβάνεις;» είπε η γυναίκα.
«Γιατί δεν θέλω να τελειώσει ποτέ» είπε ο άντρας.
«Τι δεν θέλεις να τελειώσει;» είπε η γυναίκα.
«Αυτό», είπε ο άντρας,
«αυτό δεν θέλω ποτέ να τελειώσει»
.