ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ notationes /// M A I O Σ - Ι Ο Υ Ν Ι Ο Σ 2014, Το VARELAKI ΠΡΟΤΕΙΝΕΙ :Το αλλιώτικο πάρτι του Νικόλα

                                                          

  Το varelaki προτείνει ένα βιβλίο για μικρούς και μεγάλους.Η οικονομική κρίση είναι μια πραγματικότητα και επηρεάζει τις ζωές όλων.Πολλές φορές οι ισορροπίες μέσα σε μια οικογένεια διαταράσσονται όταν τα πράγματα δυσκολεύουν.Οι γονείς που έχουν να λύσουν βιοτικά προβλήματα ,αδυνατούν συχνά  να παρέχουν στα παιδιά τους τα πάντα.Και γιατί να τους παρέχουν τα πάντα άλλωστε;Το θέμα είναι να μάθουμε να απολαμβάνουμε τη ζωή επινοώντας εύκολες ,έξυπνες και οικονομικές λύσεις,που  είναι λειτουργικές αλλά και γεμίζουν χαρά όλη την οικογένεια.Ο Νικόλας θέλει να κάνει πάρτυ για τα γενέθλιά του,αλλά είναι αυτό εφικτό ; Ακούει συνέχεια τους μεγάλους να λένε για κάποια '' οικονομική κρίση'' και αναρωτιέται μήπως πρόκειται για κάποιο μικρόβιο που κυκλοφορεί και ταλαιπωρεί τον κόσμο.Θέτει ερωτήματα και παίρνει απαντήσεις;Tον ικανοποιούν αυτές;Tου εξασφαλίζουν τον δρόμο για την ευτυχία;Oι γονείς του προβληματίζονται σχετικά με το αν πρέπει να του πουν την αλήθεια.Μερικές φορές μοιάζει δύσκολο να δώσεις εξηγήσεις σε ένα παιδί που μέσα στα μάτια του μπορεί να δει κανείς χιλιάδες ερωτηματικά.Πρέπει να λέμε την αλήθεια στα παιδιά;H Άννα Φωτού και η Γεωργία Καρυστιανού έγραψαν ένα έξυπνο βιβλίο που αποτελεί πρόταση και στάση ζωής και θίγει εύγλωττα ευαίσθητα ζητήματα που προκύπτουν από τον σημερινό  απαιτητικό τρόπο ζωής μας.Με παραστατικότητα και ζωντάνια δίνουν απαντήσεις σε καίρια ερωτήματα αναφορικά με την διαχείριση της παιδικής  ψυχολογίας Την όμορφη εικονογράφηση έκανε ο  Κυριάκος Γουνελάς.

                                ΑΣΗΜΙΝΑ ΞΗΡΟΓΙΑΝΝΗ

                                                                                     

                         

 Tώρα που η αβεβαιότητα ξεχειλίζει και η διάθεση δεν περισσεύει, ίσως χρειάζεται να σκεφτούμε πιο ανατρεπτικά!!!

Η ιδέα αυτού του πρωτότυπου βιβλίου γεννήθηκε μέσα από την ανάγκη μας για μια ανατροπή στο οικογενειακό γίγνεσθαι.
Η καθημερινή μας συνεργασία με μεγάλο αριθμό ανθρώπων σε ψυχολογικό επίπεδο μας οδήγησε στη διαπίστωση πως δεν υπάρχουν «συνταγές» αντιμετώπισης των ραγδαίων αλλαγών του σήμερα.
Γράψαμε λοιπόν ένα βιβλίο που συνδυάζει με πρωτότυπο τρόπο μια παιδική ιστορία με το κατάλληλο ψυχοπαιδαγωγικό υλικό για τους γονείς, ώστε να προωθεί τη διάδραση μεταξύ γονιών και παιδιών.


 
Σε μια εποχή που όλα φαίνονται ανέφικτα, ο Νικόλας επινοεί/ ανακαλύπτει τρόπους για να προτρέψει τους γονείς του και την ευρύτερη οικογένεια να γιορτάσουν τα γενέθλιά του.
Με το βιβλίο μας αντίστοιχα φιλοδοξούμε να προτρέψουμε τους γονείς να μηχανευτούν τρόπους για να ζήσουν «αλλιώτικα» με τα παιδιά τους!!!
Αντί λοιπόν εμείς οι γονείς  να νιώθουμε ενοχές για τον τρόπο ζωής μας μέχρι σήμερα…
Αντί να ακυρώνουμε τις δυνατότητές μας…

Αντί να μουτζουρώνουμε το αύριο…
Μπορούμε να ξεσκονίσουμε μνήμες!
Μπορούμε να βάλουμε σε δράση τις δυνάμεις μας!
Μπορούμε να σκεφτούμε/ δράσουμε δημιουργικά και να στήσουμε έναν ισχυρό αντίλογο δίπλα στο σκηνικό της αδυναμίας και της απογοήτευσης!


Οι συγγραφείς:


Άννα Φωτού

Κοινωνική Λειτουργός, Ψυχοδραματίστρια, Κοινωνικοθεραπεύτρια, Οικογενειακή Θεραπεύτρια

Γεωργία Καρυστιανού

Ειδική Παιδαγωγός, Δραματοθεραπεύτρια



ΣΧΕΤΙΚΑ ΛΙΝΚ:

 Ο ΦΑΝΗΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ ΚΑΙ ΟΙ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΜΕΛΕΙ

melei.gr 

notationes /// M A I O Σ - Ι Ο Υ Ν Ι Ο Σ 2014, /// ΣΤΗΛΗ : THE ARTMANIACS, ΕΥΑ ΣΤΑΜΟΥ

                                                                      

=======================================================================================

...συνέντευξη στην Ασημίνα Ξηρογιάννη

Γράφετε κάτι;

Γράφω μία νουβέλα. Μετά από τρία μυθιστορήματα, μία συλλογή διηγημάτων και μία πανεπιστημιακή μονογραφία, θέλησα να δοκιμαστώ και σε αυτό το πολύ ελκυστικό είδος, που χρειάζεται πιστεύω τη δεξιοτεχνία ανάπτυξης ορισμένων χαρακτήρων στο βραχύ χρονικό διάνυσμα που καλύπτει μυθοπλαστικά μία νουβέλα.

Μόλις κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Gutenberg το δοκίμιό μου για την παραλογοτεχνία με τίτλο «Η επέλαση της ροζ λογοτεχνίας». Πρόκειται για μία απόπειρα συστηματικής κριτικής των ροζ αναγνωσμάτων με την αδούλευτη γλώσσα και τους στερεοτυπικούς χαρακτήρες που απευθύνονται στην συγκίνηση των αναγνωστών αδιαφορώντας για τις λογοτεχνικές, υφολογικές και ψυχολογικές διαστάσεις που υπηρετεί η σοβαρή πεζογραφία.

Θα σας γυρίσω χρόνια πίσω! Πώς ξεκινήσατε; Με ποια αφορμή; Ποιοι σας επηρέασαν;  

Μου άρεσε πάντα να διαβάζω και να γράφω - κρατούσα, λόγου χάριν, ημερολόγιο από την εφηβεία μέχρι και την ολοκλήρωση των σπουδών μου - κι η απόφασή μου να ασχοληθώ με τη λογοτεχνία ήρθε φυσικά, όταν θεώρησα ότι είχα να πω κάτι που άξιζε την προσοχή των αναγνωστών. Είναι αδύνατον να φανταστώ την καθημερινότητά μου χωρίς να γράφω κάποιο άρθρο, δοκίμιο, ή πεζογράφημα. Η ζωή μου είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την ανάγνωση και τη γραφή, όχι όμως απαραίτητα τη λογοτεχνική. Επηρεάστηκα περισσότερο από θεατρικούς συγγραφείς και φιλοσόφους, παρά από πεζογράφους. Οι Αμερικάνοι δραματουργοί είναι για μένα σημείο αναφοράς, όπως και οι κλασικοί Ρώσοι πεζογράφοι όπου στα έργα τους συναντάται το πρώτο εγχείρημα λογοτεχνικής ανάδειξης των σκοτεινών όψεων της ανθρώπινης ψυχολογίας.

Πώς κάθε φορά ξεκινάτε να γράψετε κάτι καινούριο; Με ποιους τρόπους παγιδεύετε μια ιδέα, εγκλωβίζετε ένα αρχικό ερέθισμα;

Παρατηρώ ενεργά τους ανθρώπους αλλά και τα δικά μου αισθήματα, τις επιθυμίες, τις ανάγκες. Από αυτή την εξωτερική παρατήρηση και την αβίαστη ενδοσκόπηση ξεπηδούν διαρκώς νέες ιδέες και κάποιες από αυτές αξίζει να διερευνηθούν περισσότερο μέσα στα λογοτεχνικά κείμενά μου. 

Αγαπημένοι σας συγγραφείς (πεζογράφοι/ποιητές/θεατρικοί συγγραφείς),παλαιότεροι και σύγχρονοι!

Ντοστογιέφγκι

Τσέχωφ

Πλατόνοφ

Πίντερ

Αλμπυ

Κάρβερ

Γιουσερνάρ

Κόνραντ

Κάφκα

Πεσόα

Χάισμιθ

Βιζυηνός

Καβάφης

Εμπειρίκος

Ντυράς

Λέσσινγκ

Ταμπούκι

Κολμ Τόιμπιν

Τομπάιας Γουλφ

Αγαπημένα σας βιβλία. Θα είναι σίγουρα πολλά...οπότε μερικούς τίτλους μόνο..

Είναι πάρα πολλά γι αυτό σκέφτηκα να αναφέρω μόνο κάποια εμβληματικά βιβλία που με έχουν επηρεάσει:

Η καρδιά του σκοταδιού, Κόνραντ

Οι υπνοβάτες, Χέρμαν Μπροχ

Οι Δαιμονισμένοι, Ντοστογιέφσκι

Προδομένη γυναίκα, Σιμόν ντε Μπωβουάρ

Οι τεχνολογίες του εαυτού, Φουκώ

Φάουστ, Γκαίτε

Η αισθηματική αγωγή, Φλωμπέρ

Κατερίνα Αγγελάκη-Ρουκ, Στον ουρανό του τίποτα μ' ελάχιστα (2005)

Νίκος Καββαδίας, Μαραμπού (1933)

Ανδρέας Εμπειρίκος, Υψικάμινος (1935)

Ένα σχόλιο για την σύγχρονή μας λογοτεχνική πραγματικότητα

Η παραλογοτεχνία έχει παραγκωνίσει από τα ράφια την λογοτεχνία αξιώσεων. Ο αριθμός των αναγνωστών της πεζογραφίας, της ποίησης, των δοκιμίων ιστορίας ή φιλοσοφίας είναι πλέον πολύ περιορισμένος. Έχουμε ανάγκη δανειστικές βιβλιοθήκες παντού, και μία επίσημη στάση των κριτικών απέναντι στην παραλογοτεχνία που κατακλύζει τα βιβλιοπωλεία. Έχουμε επίσης ανάγκη την δημιουργία μιας δυναμικής μεταφραστικής πολιτικής από το Υπουργείο Πολιτισμού που θα προωθεί τα αξιόλογα βιβλία της σύγχρονης ελληνικής πεζογραφίας και ποίησης.

Πιστεύετε στην κριτική;

Απόλυτα: η κριτική είναι απαραίτητη. Παρόλα όσα λέγονται θεωρώ ότι στη χώρα μας έχουμε αρκετούς καταξιωμένους και ιδιαίτερα καλλιεργημένους κριτικούς. Το πρόβλημα είναι οι μηχανικές βιβλιοπαρουσιάσεις από άτομα που δεν έχουν καμία λογοτεχνική παιδεία: αφενός οδηγεί σε ένα πληθωρισμό παρουσιάσεων που πνίγει ό,τι αξιόλογο θα έπρεπε να προσεχθεί από κοινό και κριτικούς. Αφετέρου παγιώνεται την αίσθηση ότι η ποίηση κι η πεζογραφία είναι απλώς θέμα ατομικού 'γούστου', και δεν χρειάζεται καμία ιδιαίτερη προσπάθεια, σκέψη, ή ταλέντο - οδηγώντας στην ισοπέδωση τόσο της δημιουργικής διαδικασίας όσο και της λογοτεχνικής αξιολόγησης.

Γίνεται μεγάλη προσπάθεια για τη διάδοση του ψηφιακού βιβλίου

Το βρίσκω ιδιαίτερα θετικό και αναπόφευκτο. Το θέμα δεν είναι σε ποια μορφή βρίσκεται το κείμενο που διαβάζουμε αλλά να γνωρίζουμε αξιόλογα έργα, να παρακολουθούμε τις εξελίξεις και φυσικά να φροντίζουμε για την διάδοση της σύγχρονης ελληνικής λογοτεχνίας με όλους τους δυνατούς τρόπους. Σε όσο περισσότερες μορφές κυκλοφορούν τα καλά βιβλία τόσο το καλύτερο για την λογοτεχνία. Άλλωστε δεν θα υποδείξουμε στον αναγνώστη σε ποιο χώρο θα διαβάσει και πόσο αφοσιωμένος θα είναι κατά τη διάρκεια της ανάγνωσης, αυτό θα το αποφασίσει μόνος ανάλογα με τις συνήθειες, την λογοτεχνική παιδεία, τον τρόπο ζωής του.

Ποιά άλλη μορφή τέχνης σας συγκινεί;

Παρακολουθώ κινηματογράφο, θέατρο, τα εικαστικά δρώμενα. Το βιβλίο είναι η πρώτη μου αγάπη αλλά όλες οι μορφές τέχνης συνδέονται και πλουτίζουν την νοητική εμπειρία. 

Παρακολουθείτε θέατρο;

Το θέατρο είναι ένας από τους εθισμούς μου. Νομίζω ότι όπως και η ανάγνωση της λογοτεχνίας είναι μία συνήθεια που αν καλλιεργηθεί σε μικρή ηλικία, δεν την εγκαταλείπεις ποτέ. Έχω παρακολουθήσει πολύ θέατρο στη Βρετανία όπου έζησα επί μια δεκαετία, στα ταξίδια μου στο Παρίσι και στην Αμερική. Στην Αθήνα πηγαίνω σχεδόν κάθε εβδομάδα. 

Διαβάζετε κάτι τώρα;

Με αφορμή την συμμετοχή μου σε μία εκδήλωση ξαναδιάβασα την Αντιγόνη του Σοφοκλή και συνέχισα με τον Θηβαϊκό κύκλο.

Δεδομένης της Κρίσης που διανύουμε ακόμα...διαβάζουν βιβλία οι Έλληνες σήμερα;

Για την χαμηλή αναγνωσιμότητα δεν ευθύνεται τόσο η οικονομική κρίση όσο η απουσία βιβλιοθηκών και η έλλειψη οποιασδήποτε συστηματικής πολιτικής υπέρ του βιβλίου εδώ και δεκαετίες. Το αποτέλεσμα είναι ότι οι περισσότεροι αναγνώστες διαβάζουν ότι πέσει στα χέρια τους, ότι προβάλλεται στην προθήκη, ή διαφημίζεται σε περιοδικά ποικίλης ύλης.

Πιστεύετε στα λογοτεχνικά βραβεία;

Θεωρώ τον θεσμό των βραβείων απαραίτητο, αλλά έχω φτάσει να πιστεύω ότι δυστυχώς στη χώρα μας δεν λειτουργούν με βάση την αξία των κειμένων, αλλά με σκοπό να ικανοποιήσουν εμπορικές συναλλαγές και συμφέροντα.

Τί θα λέγατε σε έναν λογοτέχνη που τώρα ξεκινάει...

Ότι δεν γράφουμε για να κάνουμε ψυχοθεραπεία, γι αυτό υπάρχουν οι ψυχολόγοι και δεν γράφουμε για να μας θαυμάζουν οι γονείς μας ή οι γυναίκες και οι άντρες που μας αρέσουν. Αν προσεγγίσουμε την λογοτεχνία μόνο για προσωπικούς, ωφελιμιστικούς λόγους το μόνο που θα παράγουμε θα είναι κακά ή αδιάφορα βιβλία. Κατά τη γνώμη μου γράφουμε όταν πιστεύουμε -σωστά ή λανθασμένα - ότι έχουμε κάτι να προσφέρουμε στους σύγχρονους αναγνώστες και φυσικά στον διάλογο με άλλους λογοτέχνες.

H Eύα Στάμου με δύο λόγια

Γεννήθηκα στην Αθήνα. Έκανα ανώτατες σπουδές συμβουλευτικής ψυχολογίας, φιλοσοφίας, και κοινωνιολογίας των έμφυλων σχέσεων στη Βρετανία. Το αντικείμενο της διδακτορικής διατριβής μου στην ψυχολογία ήταν η διαμόρφωση της γυναικείας προσωπικότητας κατά τη μέση ηλικία. Έχω διδάξει ψυχιατρική ηθική και φιλοσοφία στο Πανεπιστήμιο του Μάντσεστερ κι έχω εργαστεί στην Πρότυπη Ψυχιατρική κλινική του Γιορκ και σε κέντρα ψυχοθεραπείας στο Μάντσεστερ. Το 2012 συνέχισα την έρευνά μου ως Visiting Scholar στο MIT.
Έχω γράψει τρία μυθιστορήματα: Ελιγμοί (Οδός Πανός, 2004) Ντεκαφεϊνέ (Οδός Πανός, 2005) Εθισμός (Μελάνι, 2011) και τη συλλογή διηγημάτων Μεσημβρινές συνευρέσεις (Μελάνι, 2009). Το 2013 κυκλοφόρησε από το Scholar's Press η μονογραφία Ageing and Female Identity in Midlife, και πριν λίγες μέρες το δοκίμιό μου Η Επέλαση της Ροζ Λογοτεχνίας (Gutenberg, 2014).
Σήμερα εργάζομαι στην Αθήνα ως ψυχοθεραπεύτρια ατόμων και ζευγαριών.

Τι ονειρεύεστε..! Σχέδια για το μέλλον...

Τα σχέδιά μου είναι πάντα πολύ συγκεκριμένα και ρεαλιστικά - αυτό που χρειάζεται είναι οργάνωση και συστηματική δουλειά. Αυτή την στιγμή ονειρεύομαι την ολοκλήρωση του επόμενου λογοτεχνικού βιβλίου μου, όπως και την περαιτέρω εξέλιξη της εργασίας μου ως ψυχοθεραπεύτρια.

ΠΕΡΙ ΖΩΗΣ Ο ΛΟΓΟΣ της Ασημίνας Ξηρογιάννη

                                          

ΖΩΗ

ΜΑΡΙΚΑ ΣΥΜΕΩΝΙΔΟΥ σειρά: Ελληνική πεζογραφία σελ. 51 διαστ. 12X16,5

1η έκδοση Κυκλοφορεί

---

...Γραφει η Ασημίνα Ξηρογιάννη
Ξεκινώ να μιλώ για τη Zωή και δηλώνω μια κάποια αμηχανία.Πώς μπορούμε να τα βγάζουμε πέρα με ιστορίες που έχουν ένα τέλος καλό με τη έννοια ότι είναι αισιόδοξο στη βάση του,όλοι εμείς που γράφουμε ιστορίες με κακό τέλος;
    Η Ζωή είναι ένα σύγχρονο αφήγημα,ευσύνοπτο,με αρχή μέση και τέλος,με κεντρικούς και δευτερεύοντες ήρωες ,με αληθοφάνεια ,φρεσκάδα και ζωηράδα και λόγο που ρέει αβίαστα χωρίς να κουράζει.Καθαρό και ξάστερο,εμπλουτισμένο με ποιητικά στοιχεία ή αλλιώς ένα διασκεδαστικό πάντρεμα ποιητικού και  πεζού λόγου.Έτσι ο αναγνώστης σκοντάφτει ευχάριστα πάνω σε στίχους ποιητών ή κείμενα συγγραφέων  που αγαπά η Μαρίκα Συμεωνίδου,(όπως Τζέιμς Τζόυς,Τίτος Πατρίκιος ,Δημήτρης Λιαντίνης),αλλά και στίχους δικούς της.Η Συμεωνίδου αποδεικνύει πρώτα από όλα πόσο καλή αναγνώστρια είναι,ένα προσόν που πρέπει να διαθέτει όποιος φιλοδοξεί να γίνει καλός συγγραφέας.Οχι μόνο έντονη διακειμενική διάθεση λοιπόν ,αλλά και θαρραλέα πραγμάτωση της .Ο  αναγνώστης οδηγείται σε επιμέρους συνδέσεις που πυροδοτούν τη σκέψη και το συναίσθημα του και τον ωθούν να αναλογιστεί ή να αναστοχαστεί πράγματα που μπορεί να γνωρίζει μεν ,αλλά αλίμονό του αν τα θεωρήσει δεδομένα.Τελικά ποιό από τα δύο πρέπει να παίρνουμε περισσότερο στα σοβαρά;Tη ζωή ή την τέχνη;Μέσα από το εν λόγω κείμενο μάς δίνεται η αίσθηση πως η ζωή,γνήσια και αυθεντική,ξεπερνά κάθε τέχνη.Ωστόσο,η τέχνη οφείλει να συνεχίσει να υπάρχει μέσα στο χρόνο και να επιτελεί τη λειτουργία της.Είναι ευλογία σε κάθε μας βήμα να στιγματιζόμαστε από την τέχνη και τα προιόντα της.Είναι ευλογία η τέχνη να μας αποδομεί τη ζωή και να μας προτείνει ανοίκειους τρόπους ανασύνθεσής της.



   Οι χαρακτήρες υπάρχουν μέσα στο αφήγημα(προτιμώ εδώ τη λέξη ''αφήγημα'',παρά διήγημα ) μας φαίνονται οικείοι,κυκλοφορούν δίπλα μας ή σίγουρα κάτι έχουμε ακούσει να λένε γι αυτούς όχι μόνο στους κοινωνικούς μας κύκλους,αλλά και στην τηλεόραση και στα ΜΜΕ γενικότερα.Πλέκονται και διαπλέκονται όλοι μεταξύ τους ,κάνοντας κύκλους στο γαιτανάκι της ζωής.'Ερωτες μοιραίοι,πολιτικές ίντριγκες,μια στυγερή δολοφονία,κομματικές εξάρσεις,πολιτικά σκάνδαλα,κοινωνική παθογένεια,πάθη,μυστήριοι και γοητευτικοί ποιητές και μεταφραστές,ταξίδια όλα αυτα και άλλα κυκλοφορούν μόνα τους και αλληλοδιαπλεκόμενα μέσα στο αφήγημα.Δεν είναι καθόλου ευχάριστη ιστορία στη βάση της αφού μιλά για απώλεια προσώπων που αγαπάμε.Ωστόσο η αφηγήτρια δεν φαίνεται να έχει ύφος περίλυπο,δεν κρατάει καν μαντήλι.Δίνει την αίσθηση ότι έχει αποστασιοποιηθεί πια από τα γεγονότα και  τα αφηγείται με άνεση τονίζοντας πως η ζωή δεν  εχει μόνο τη μοναδική δύναμη  να δημιουργεί πληγές,αλλά και να τις επουλώνει κιόλας,επιφέροντας μια δικαιοσύνη ή,αλλιώς,μια κάθαρση.Το θέμα είναι να συμφιλιωνόμαστε κάθε φορά  με τους φόβους και τις πληγές μας.Να τα αγαπάμε για να μπορούμε να προχωρούμε ,αλλιώς αφανιζόμαστε μοιραία.



    Το πρώτο πράγμα που αναρωτιέται κανείς όταν διαβάζει τη Ζωή είναι αν είναι αληθινή ιστορία.Λίγη σημασία έχει όμως η απάντηση.' Αλλωστε όλες οι  ιστορίες εμπεριέχουν στοιχεία και από τον κόσμο της φαντασίας ,αλλά και από τον κόσμο της πραγματικότητας.Της πραγματικότητας που ακόμα κι αν θέλουμε να την αγνοήσουμε,δεν μας αφήνει εκείνη.Με τίποτα όμως.Είναι και τα βιώματά μας ή μη βιώματά μας που μας καθορίζουν  κάθε φορά.Είναι και τα κρυφά μας όνειρα που πολλές φορές προσπαθούμε να τα πραγματώσουμε μέσω της γραφής.Το ζήτημα είναι να εξετάζουμε κάθε φορά αν ο εκάστοτε συγγραφέας φροντίζει καλά να κρύβει το αληθινό του πρόσωπο πίσω από καλοσχεδιασμένους ήρωες,κατά πόσο μετουσιώνει τις προσωπικές του εμπειρίες σε τέχνη του λόγου,καθώς και τον τρόπο με τον οποίο φιλτράρει πρόσωπα και καταστάσεις.Πιστεύω πως αυτό που έλεγε  ο 'Eλιοτ για την ποίηση ταιριάζει να συνδεθεί και με την πεζογραφία:"Poetry is not a turning loose of emotion, but an escape from emotion; it is not the expression of personality, but an escape from personality. ''(H ποίηση δεν είναι μια στροφή χαλαρά από συγκίνηση,αλλά μια απόδραση από το συναίσθημα.Δεν είναι η έκφραση της προσωπικότητας ,αλλά μια απόδραση από την προσωπικότητα.''

ΓΕΩΡΓΙΑ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΟΥ //// ΠΟΙΗΜΑΤΑ

Σημειώσεις για την ελαφρότητα του χιονιού

 

Οι αναπάντεχοι έρχονται ως εμάς
χιονίζοντας.
Το προηγούμενο βράδυ μάς ξεκουφαίνουν
καθώς πέφτουν αθόρυβα στην αυλή.
Απ’ όπου να τους πιάσεις, δεν λερώνονται.
Σφυρίζουν τη λήξη ενός παρατεταμένου χειμώνα
ρίχνουν άσπρες, κλεφτές ματιές στο μέρος της καρδιάς μας
εμείς το καταλαβαίνουμε
και παίρνουμε ύφος βαθιά προσβεβλημένο.
Γιατί οι καρδιές μας, κύριοι, ήταν ήδη μες στο μάτι σας
έλαμπαν από κάπου μέσα του
η σάρκα του ματιού σας ανατρίχιαζε
απ’ την ιστορική έλλειψη διακριτικότητας.
Έτσι σιγά σιγά
οι λυρικοί τόνοι μετατοπίζονται σαν έπιπλα
από το μάτι στην καρδιά
κι από κει έξω στην άπλα της αυλής μας
εκχιονίζοντας.


πηγή: θράκα




                                                         

Ο ποιητής έξω από τα νερά του



σε μια έκθεση ζωγραφικής. Στέκεται μπροστά
στον πίνακα. Βλέπει τη ροδιά φουντωτή απλώνει
το χέρι και κόβει ένα ρόδι από τα χαμηλά
κλαδιά. Ο ζωγράφος το αντιλαμβάνεται
εκνευρισμένος:
- Υπαινίσσεσθε κάποιου είδους συγγένεια
μεταξύ μας, κύριε; Ζω χρόνια μακριά από την
πατρίδα.


πηγή :βιβλιονέτ

Το γραμμένο



Κάνουν λάθος
όταν η ταραχή ή η βιασύνη τους
σχηματίζει άλλους αριθμούς απ' ό,τι τα εξασκημένα δάχτυλα.
Όταν εμπιστεύονται τον ύπνο τους
πλάι σε στόματα ανοιχτά που ξεφυσούν
το χθεσινό καπνό μιας άφαντης φωτιάς.
Κάνουν λάθος όταν μετρούν τα λάθη τους
και τα βρίσκουνε λειψά.
Όμως, το πιο μεγάλο λάθος διαπράξανε
(και τώρα τους πονάει φρικτά
σαν μια τομή φρεσκοραμμένη δύο ημερών
που το παραμικρό γελάκι ή ο τυχαίος βήχας
την τεντώσανε στα άκρα)
όταν απ' την αρχή μέσα στον κόσμο
διακρίνανε
κι αμέσως αγαπήσαν, οι σαλοί, όσους
τους έμελλε ν' αγαπηθούν και τίποτ' άλλο.



Από τη συλλογή Δικαίωμα προσδοκίας (2008)


Πηγή:http://greek-translation-wings.blogspot.gr/2009/02/blog-post_6488.html

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΒΙΒΛΙΟΥ //// Anamneza του ΔΙΟΝΥΣΗ ΜΑΡΙΝΟΥ

                                                           

Στις 30 Απριλίου (7 μ.μ.) η Anamneza και ο Διονύσης Μαρίνος πηγαίνουν στο βιβλιοπωλείο Booktalks (Π.Φάληρο/Αρτέμιδος 47& Αγ. Αλεξάνδρου 58), για να παρουσιαστούν. 




Μιλούν για το βιβλίο:

Αμαλία Ρούβαλη - ποιήτρια

Μίνα Ξηρογιάννη - ποιήτρια

Διαβάζει ο μετρ της ελληνικής λογοτεχνίας Αχιλλέας Κυριακίδης,

ενώ εξ αποστάσεως συμμετέχει και ο Χρήστος Αγγελάκος.

 

 

 

 

Δέκα θεματικοί κύκλοι. Επικαλυπτόμενοι, παράλληλοι, αντικρουόμενοι. Μια ars memoriae ή μια επερώτηση πάνω στη μνημονική τέχνη. Η Anamneza είναι ένας πλάγιος τρόπος να καλυφθεί το μη περατό σημείο του χρόνου που πέρασε και εκείνου που δεν ήρθε. Μια ποιητική συλλογή αναμνημόνευσης αυτού που δεν συνέβη, αλλά και μια μέθοδος κατάφασης πάνω στη λήθη.



είμαι
όλος
ένα πλήθος
ποτέ μόνος, ποτέ αδιάβροχος
δώσε μου πάλι
ένα
σπίτι να κατοικηθώ
να ΄χω κι εγώ σε κάποιον
να κάνω έξωση


πηγές:

http://www.culturenow.gr/26336/anamneza-dionyshs-marinos

http://varelaki.blogspot.gr/2014/04/he-artmaniacs.html

'ΕΦΥΓΕ Ο ΓΚΑΜΠΡΙΕΛ ΓΚΑΡΣΙΑ ΜΑΡΚΕΣ

                                 


                                            

Σύμφωνα με το μεξικανικό πρακτορείο ειδήσεων, ο σπουδαίος Κολομβιανός συγγραφέας Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες άφησε την τελευταία του πνοή.
Σε ηλικία 87 ετών ένας εκ των σπουδαιότερων συγγραφέων και βραβευμένος με Νόμπελ Λογοτεχνίας έχασε τη μάχη με τον καρκίνο και «έφυγε» για το μεγάλο ταξίδι σκορπώντας θλίψη σε όλον τον πλανήτη.

 ΠΗΓΕΣ :enikos
               http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%93%CE%BA%CE%B1%CE%BC%CF%80%CF%81%CE%B9%CE%AD%CE%BB_%CE%93%CE%BA%CE%B1%CF%81%CF%83%CE%AF%CE%B1_%CE%9C%CE%AC%CF%81%CE%BA%CE%B5%CF%82
                ethnos.gr


Ο Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες (ισπ. Gabriel José García Márquez, 6 Μαρτίου 1927 – 17 Απριλίου 2014) ήταν σπουδαίος Κολομβιανός συγγραφέας, βραβευμένος με Βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας.
Γεννήθηκε στις 6 Μαρτίου 1927 στο χωριό Αρακατάκα, Διαμέρισμα Μαγδαλένα, Κολομβία. Το 1947 ξεκίνησε να σπουδάζει Νομική και Πολιτικές Επιστήμες στο Πανεπιστήμιο της Μπογοτά. Την ίδια χρονιά δημοσίευσε σε εφημερίδα το πρώτο του διήγημα, «Η Τρίτη Παραίτηση». Το 1948 μετακόμισε στην Καρθαγένη της Ινδίας των Δυτικών Ινδιών και ασχολήθηκε με τη δημοσιογραφία σε εφημερίδες και περιοδικά.
Πρωτοεμφανίστηκε το 1947 και το 1967 δημοσιεύτηκε το μυθιστόρημά του «Εκατό Χρόνια Μοναξιάς», το οποίο τον καθιέρωσε ως έναν από τους μεγαλύτερους συγγραφείς της εποχής μας, καθώς αποκόμισε αμέσως τις θετικότερες κριτικές.
Το 1982 του δόθηκε το Βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας. Τα τελευταία χρόνια αποσύρθηκε από τη δημόσια ζωή καθώς αντιμετώπιζε προβλήματα με τον καρκίνο των λεμφαδένων. Πέθανε στις 17 Απριλίου 2014, σε ηλικία 87 ετών.
Άλλα έργα του είναι:

• La hojarasca (Τα νεκρά φύλλα, 1955)
• El coronel no tiene quien le escriba (Ο Συνταγματάρχης δεν έχει κανέναν να του γράψει, 1961)
• La mala hora (Η κακιά ώρα, 1962)
• Los funerales de la Mamá Grande (Η κηδεία της Μεγάλης Μάμα, 1962)
• Cien años de soledad (Εκατό χρόνια μοναξιάς, 1967) ― ελλην.μετάφρ.Αγγ.Βερυκοκάκη-Αρτέμη ("Νέα Σύνορα")
• El otoño del patriarca (Το φθινόπωρο του Πατριάρχη, 1975)
• Crónica de una muerte anunciada (Χρονικόν ενός προαναγγελθέντος θανάτου, 1981) ― ελλην.μετάφρ.Σωτηριάδου-Μπαράχας ("Νέα Σύνορα")
• El amor en los tiempos del cólera (Ο έρωτας στα χρόνια της χολέρας, 1985) ― ελλην.μετάφρ.Σωτηριάδου-Μπαράχας ("Νέα Σύνορα")
• La aventura de Miguel Littín clandestino en Chile (Η περιπέτεια του Μιγκέλ Λιττίν, λαθραίου στη Χιλή', 1986)
• El general en su laberinto (Ο στρατηγός μες στο λαβύρινθό του, 1989)
• Doce cuentos peregrinos (Δώδεκα διηγήματα περιπλανώμενα, 1992)
• Del amor y otros demonios (Περί έρωτος και άλλων δαιμονίων, 1994)
• Noticia de un secuestro (Η είδηση μιας απαγωγής, 1996)
• Ανεμοσκορπίσματα
• Ζω για να τη διηγούμαι

Επίσης, είχε γράψει άρθρα σε περιοδικά, βιβλία με διηγήματα και κινηματογραφικά σενάρια

Φρέαρ 6 – Δελτίο Τύπου ///// frear {ΣΤΟ ΒΑΘΟΣ ΤΩΝ ΠΕΡΙΣΤΑΣΕΩΝ} ΤΕΥΧΟΣ 6 (ΜΑΡΤΙΟΣ-ΑΠΡΙΛΙΟΣ 2014),

{ΣΤΟ ΒΑΘΟΣ ΤΩΝ ΠΕΡΙΣΤΑΣΕΩΝ}
ΤΕΥΧΟΣ 6 (ΜΑΡΤΙΟΣ-ΑΠΡΙΛΙΟΣ 2014), ΤΙΜΗ: 8 €

	Αλαίν Μπαντιού ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΣΤΟΝ ΔΙΟΝΥΣΗ ΣΚΛΗΡΗ
	Στέλιος Ράμφος ΜΙΑ ΑΙΩΝΙΟΤΗΤΑ ΣΤΗ ΣΥΓΚΥΡΙΑ
	Μαρκ Στραντ ΠΩΣ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΤΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ‒ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΣΤΟΥΣ ΑΛΙ ΚΑΛΝΤΕΡΟΝ-ΔΗΜΗΤΡΗ ΑΓΓΕΛΗ (ΜΤΦΡ. ΦΑΝΗ ΠΕΝΤΑΡΒΑΝΗ)
	Ζέφη Δαράκη ΠΟΙΗΜΑΤΑ
	Δήμητρα Χριστοδούλου ΤΕΣΣΕΡΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ
	Βασίλης Τσιαμπούσης ΤΟ ΕΙΔΙΚΟ ΒΑΡΟΣ ΤΟΥ ΧΡΥΣΟΥ
	Τηλέμαχος Κώτσιας Ο ΠΑΣΧΑΛΗΣ
	Άννα Αχμάτοβα ΑΝΘΙΖΕΙ Η ΑΓΡΙΟΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΑ (ΜΤΦΡ. ΔΗΜΗΤΡΗΣ Β. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΗΣ)
	Αλεξάνδρα Δεληγιώργη ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΚΑΙ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ
	Κώστας Θ. Ριζάκης ΤΡΙΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ
	Χρίστος Ρουμελιωτάκης Η ΜΠΑΛΑΝΤΑ ΤΩΝ ΤΥΦΛΩΝ
	Μιχάλης Μακρόπουλος Ο ΔΕΥΤΕΡΟΣ ΘΑΝΑΤΟΣ ΤΟΥ ΛΑΖΑΡΟΥ
	Ούρσουλα Φωσκόλου ΕΛΕΥΣΙΝΑ
	Κώστας Βραχνός ΔΥΟ ΠΟΙΗΜΑΤΑ
	Χόρχε Γκαλάν Ο ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΣ (ΜΤΦΡ. ΟΥΡΣΟΥΛΑ ΦΩΣΚΟΛΟΥ)
	Σπύρος Γιανναράς ΤΟ ΚΟΥΤΑΛΙ ΠΟΥ ΚΟΛΛΑΕΙ
	Χρίστος Κρεμνιώτης ΕNS AMANS
	Χ.Λ. Καράογλου ΟΙ ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΚΑΒΑΦΙΚΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ

[ΑΒΥΘΟΜΕΤΡΗΤΟΙ ΚΑΙΡΟΙ]

Μαριάνος Δ. Καράσης: Η ΝΕΑ ΑΤΛΑΝΤΙΣ ΤΟΥ ΦΡ. ΒΑΚΩΝΑ, Α΄ * Διονύσης Κ. Μαγκλιβέρας: ΤΟ ΚΕΝΟ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ * Κώστας Χατζηαντωνίου: ΠΟΤΕ ΜΙΑ ΕΠΕΤΕΙΟΣ ΕΧΕΙ ΝΟΗΜΑ * Αλέξανδρος Κοσματόπουλος: Η ΝΥΧΤΑ ΤΗΣ ΓΕΘΣΗΜΑΝΗΣ * Γιάννης Β. Κωβαίος: ΑΡΔΕΥΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΕΘΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ * Πάνος Παπαστεργίου: ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ ΤΩΝ ΑΡΧΑΙΩΝ ΣΤΟ ΓΥΜΝΑΣΙΟ * Χρίστος Δάλκος: ΚΑΤΑ ΣΩΣΣΥΡ * Γιώργος Κεντρωτής: ΜΙΚΡΑ ΣΟΛΩΜΙΚΑ, Ι * Γιώργος Βαρθαλίτης: SAECLI INCOMMODA PESSIMI POETAE * Ν.Δ. Τριανταφυλλόπουλος: ΑΝΕΜΟΦΟΡΗΤΟΙ * Βασίλης Παπαθεοδώρου: ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ ΚΑΙ ΜΕΣΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΔΙΚΤΥΩΣΗΣ * Κώστας Μελάς: ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΔΙΑΝΟΟΥΜΕΝΟΥΣ * Θανάσης Θ. Νιάρχος: ΣΕΛΙΔΕΣ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΥ * Σπύρος Γιανναράς: ΑΡΤΕΣΙΑΝΑ ΝΕΑ, 5 * Θεόδωρος Ε. Παντούλας: ΚΟΙΝΟΤΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ * Γιώργος Μητρούλιας: ΠΕΡΙ ΟΡΕΞΕΩΣ ΚΑΙ ΑΙΣΘΗΤΙΚΗΣ * Γιώργος Βέης: ΠΡΟΤΟΥ ΓΙΝΟΥΝ ΟΛΑ ΕΝΑ * Νατάσα Κεσμέτη: ΤA ΠΕΤΑΛΑ ΜΕΣΑ ΣΤΗ ΝΥΧΤΑ ΚΑΙ Ο ΑΓΑΠΩΜΕΝΟΣ ΧΡΟΝΟΣ * Χαράλαμπος Φύτρος: Η ΤΡΙΜΕΡΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑ

[ΕΠΙ ΥΔΑΤΩΝ ΠΟΛΛΩΝ]

Γιώργος Αλισάνογλου: ΜΙΑ ΑΤΕΛΗΣ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗ * Κώστας Στεργιόπουλος: ΕΛΕΝΗ ΠΟΛΙΤΟΥ-ΜΑΡΜΑΡΙΝΟΥ, ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΠΑΠΑΔΙΑΜΑΝΤΗΣ * Ηλίας Κεφάλας: ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΒΑΝΑΡΓΙΩΤΗΣ, Η ΘΕΩΡΙΑ ΤΩΝ ΧΑΡΤΑΕΤΩΝ * Γιάννης Δάλλας: ΓΙΩΡΓΟΣ ΔΟΥΑΤΖΗΣ, ΣΧΕΔΙΕΣ * Άννα Κουστινούδη: Β.Π. ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗΣ, ΣΥΓΚΕΧΥΜΕΝΕΣ ΑΓΑΠΕΣ * Γιώτα Τεμπρίδου: ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΟΚΟΡΗΣ (ΕΠΙΜ.), ΓΙΑ ΤΟΝ ΙΩΑΝΝΟΥ * Νίκος Αλ. Μηλιώνης: Η ΟΙΚΕΙΟΤΗΤΑ ΣΤΗ ΖΩΓΡΑΦΙΚΗ ΤΟΥ ΑΝΤΩΝΗ ΣΤΑΒΕΡΗ * Έλενα Σταγκουράκη: ΜΑΚΑΡΙΟΙ ΟΙ ΠΤΩΧΟΙ ΤΩ ΠΝΕΥΜΑΤΙ… (Τ. ΡΑΤΤΙΓΚΑΝ, Η ΕΚΔΟΧΗ ΤΟΥ ΜΠΡΑΟΥΝΙΝΓΚ) * Αχιλλέας Ντελλής: Η ΑΙΩΝΙΑ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΤΟΥ ΑΝΤΩΝΗ ΠΑΡΑΣΚΕΥΑ * Βασίλης Παπαδόπουλος: ΓΙΑΝΝΗΣ ΧΡΗΣΤΟΥ (1926-1970) * Δημήτρης Ελευθεράκης: ΣΤΑ ΟΡΙΑ ΑΝΤΟΧΗΣ ΤΩΝ ΥΛΙΚΩΝ ΤΟΥ ΜΕΣΩΝ * Διονύσης Ν. Μουσμούτης: ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΝΤΕΛΟΠΟΥΛΟΣ

---

Το τεύχος κοσμούν πίνακες και σχέδια του ζωγράφου Δημήτρη Αναστασίου.


ΠΗΓΗ:FREAR

ΤΑ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΑ ΤΕΥΧΗ ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΤΑ ΒΡΕΙΤΕ : EΔΩ 

TO VARELAKI ΠΡΟΤΕΙΝΕΙ ///// ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΒΙΒΛΙΟΥ Νέα Κυκλοφορία-Συλλογικό έργο "Μεταβιομηχανικοί τόποι"

                                                                

                                                        

Δελτίο Τύπου



Νέα Κυκλοφορία-Συλλογικό έργο
"Μεταβιομηχανικοί τόποι"

Σειρά: Ελληνική Λογοτεχνία





Από τον ομώνυμο διαγωνισμό του περιοδικού ΚΛΕΨΥΔΡΑ 


Το Σάββατο 26/4/ 2014 στις 8.30μμ. Στο Έναστρον βιβλιοκαφέ, Σόλωνος 101, Αθήνα. 


Για τη συλλογή διηγημάτων θα μιλήσουν:

 Εριφύλλη Μαρωνίτη (κριτικός λογοτεχνίας &δημοσιογράφος) 

 και ο Δημήτρης Στεφανάκης (συγγραφέας).








Εργοστάσια στις άλλοτε λειτουργικές βιομηχανικές ζώνες των αστικών περιφερειών, που όταν δεν κατέληξαν «μηχανικά πτώματα σε αποσύνθεση» μεταβλήθηκαν σε χώρους συναυλιών, θεατρικών παραστάσεων, εκθέσεων ή έγιναν μουσεία. Βιομηχανικοί τόποι που δεν έχασαν μόνον τη λειτουργία και το ζωτικό τους ρόλο στην οικονομία και τις τοπικές κοινωνίες, αλλά μετάλλαξαν και το συμβολικό τους εκτόπισμα. Μεταποιήθηκαν.
Με αυτήν την ιδιότυπη κληρονομιά και πραγματικότητα συνομιλούν οι αφηγητές του πρώτου διαγωνισμού διηγήματος του Περιοδικού Κλεψύδρα. Ρίχνοντας άγκυρες σε ένα παρελθόν που συχνά μοιάζει πιο ζωντανό από την αίσθηση ήττας, τα κλειστά μαγαζιά, την απραγία που έφερε η εποχή της κρίσης. Παράλληλα, όμως, οι νέοι δημιουργοί διαγράφουν την πορεία της δικής τους περιπέτειας, την περιπέτεια της γενιάς «δίχως όνομα και δίχως χαρακτήρα». Επιχειρώντας – κι αυτοί με τη σειρά τους – να συγκροτήσουν τις δικές τους αφηγήσεις και ιστορίες, να ανιχνεύσουν με τα δικά τους εκφραστικά μέσα τα δυσεξήγητα αλλά και συναρπαστικά της ρευστής και δύσκολης εποχής τους. Με τρόπο λιτό, βιωματικό και αφηγηματικά συγκροτημένο.
Είναι ιστορίες που αξίζει να διαβάσουμε και αυτήν την ευκαιρία δίνει η παρούσα έκδοση σε δημιουργούς και αναγνώστες.

Εριφύλη Μαρωνίτη

BΡΑΒΕΙΑ ΒΙΒΛΙΟΥ Public 2014 ////

 ΟΙ  ΠΕΝΕΣ  ΤΗΣ  ΧΡΟΝΙΑΣ

Εδώ αποφασίζει ο αναγνώστης

Τα Βραβεία Βιβλίου δημιουργήθηκαν από τα Public για να δώσουν «βήμα» στο αναγνωστικό κοινό ώστε να αναδείξει τα αγαπημένα του βιβλία για τη χρονιά που μας πέρασε (2013). O καθένας από εμάς ανάλογα με το τι βιβλία διαβάζει μπορεί να ψηφίσει μέσα από επτά διαφορετικές κατηγορίες. 
Η διαδικασία ψηφοφορίας ολοκληρώνεται σε δύο φάσεις.  Η διαδικασία της ψηφοφορίας, πραγματοποιείται αποκλειστικά μέσα από το παρόν microsite και ολοκληρώνεται σε δύο φάσεις.

1η φάση έως 20 Απριλίου:

Ο αναγνώστης έχει τη δυνατότητα να επιλέξει το αγαπημένο του βιβλίου μέσα από τις υποψηφιότητες που κατατέθηκαν από τους εκδότες που θέλησαν να συμμετέχουν στα Βραβεία Βιβλίου Public. Ο κάθε αναγνώστης έχει δικαίωμα μιας και μόνο ψήφου ανά κατηγορία και μπορεί να ψηφίσει σε μια ή περισσότερες κατηγορίες.

2η φάση:

Τα Public ανακοινώνουν, με αλφαβητική σειρά, τα 10 δημοφιλέστερα βιβλία ανά κατηγορία βράβευσης. Οι αναγνώστες καλούνται να αναδείξουν τον μεγάλο νικητή, επιλέγοντας από την παραπάνω λίστα το αγαπημένο τους βιβλίο ανά κατηγορία.   Στη δεύτερη και τελική φάση έχουν όλοι ξανά το δικαίωμα μιας και μόνο ψήφου ανά κατηγορία. 


Τα αποτελέσματα των βραβείων θα ανακοινωθούν τέλος Μαΐου σε μια βραδιά αφιερωμένη στο βιβλίο και τους αναγνώστες.  Περισσότερες πληροφορίες για την τελετή απονομής θα ανακοινωθούν από τα Public αρχές Μαΐου.

Οι κατηγορίες:

Οι πένες της χρονιάς

• Μυθιστόρημα – Διήγημα
• Non-Fiction (Δοκίμιο, Έρευνα, Βιογραφία, Μαρτυρία)
• Ποίηση
• Παιδική λογοτεχνία
• Εφηβική λογοτεχνία
• Μαγειρική
• Κατηγορία «έκπληξη»: Μεγάλες συγκινήσεις

Βραβεία εκτός ψηφοφορίας κοινού

Βραβεία εκτός ψηφοφορίας κοινού
Παράλληλα θα υπάρξουν και 2 βραβεία που θα αναδειχθούν από επιτροπή και αφορούν τους εκδότες, ενώ θα υπάρξει και το βραβείο των Βιβλιοπωλείων Public, όπου θα ψηφίσουν όλοι οι βιβλιοπώλες των καταστημάτων Public.

• Εκδοτικό αποτύπωμα
• Εκδότης προσφορά στο ελληνικό βιβλίο
• Βραβείο βιβλιοπωλείων Public
•  
•  
•  ΨΗΦΙΣΕ  ΕΔΩ
•  

Παρουσίαση της ποιητικής συλλογής της Λένας Σαμαρά "Όρια

                                                                 

Τρίτη 8 Απριλίου 2014, 8:30 μμ    poems ‘n crimes των Εκδόσεων Γαβριηλίδης, Αγίας Ειρήνης 17, Μοναστηράκι (60 μέτρα από το μετρό), τηλ.210-3228839  Παρουσίαση της ποιητικής συλλογής "Όρια" της Λένας Σαμαρά από τον συνθέτη-  μουσικό Θάνο Μικρούτσικο.  Ποιήματα θα διαβάσει η ηθοποιόςΠαναγιώτα Βλαντή.                                                                                                                                                                                                                                   ΠΑΡΑΔΟΧΗ Συνήθισες να κρύβεσαι για να χωράς στη νύχτα. Να μην περισσεύει τίποτα πια, ενοχλητικό ή μη. Να είσαι επίπεδος, στο επίπεδο. Η τρίτη διάσταση σε απομονώνει από τον τόπο σου. Γίνεσαι ένα με την παραδοχή ότι δεν δικαιούσαι ύψος. Ποιος σε καθόρισε, σε μίκρυνε, ή πάντα φοβόσουν;  ΜΟΝΑΔΑ Αν είμαστε λίγοι, είμαστε πολλοί. Η γενναιοδωρία των αριθμών. Αρκεί ένα υποσύνολο για να οριστείς στο σύνολο. Η μονάδα προσεκτική, συμμετέχει ανυστερόβουλα. Δε μετρά προοπτικές, αναπτύγματα, προόδους. Είναι η συνετή δύναμη που καθορίζει και ανατρέπει τα όρια των πραγμάτων. Γι’ αυτό γίνεται τόσος λόγος για την υποβάθμισή της.