ΓΙΑΝΝΗΣ ΑΝΤΙΟΧΟΥ/////ΑΝΕΛΚΥΣΤΗΡΑΣ

[…] Scarlet Experiment! Sceptic Thomas!
Now, do you doubt that your Bird was true?
Emily Dickinson, Poem 861
Μια κλίση είναι της ζωής
που κάθε στιγμή ξοδεύεται
και μένει μία άλλη
μια συστολή αναπνοής
ένας ανελκυστήρας εύφθαρτος
καρφωμένος και κρεμασμένος
στην αριστερή παλάμη του Θεού
με τροχαλίες που τρίζουν
σαν τους οξειδωμένους χαλκάδες μιας κούνιας
κλυδωνίζοντας το φάντασμα της παιδικής ηλικίας
—και γίνεται στ’ όνειρο:
οι δυο λιπαρές κι ασημένιες κοτσίδες μιας μαριονέττας
να είναι δυο ξεφτισμένα συρματόσχοινα,
που σπινθηρίζουν αιωρούμενα
σε ένα σκληρό μαξιλάρι
όπου η Ύπαρξη γερασμένη
αποκαμωμένη κατακλίθηκε
εντυπώνοντας την πείρα της—
Κι όλο τεντώνομαι στις μύτες των ποδιών
αριθμώντας από μνήμης τις στάσεις που έχω κάνει
στοιβάζοντας το ένα μετά το άλλο
τα κουτιά με τα νεκρά πουλιά του Σαχτούρη
την τσίχλα και τον κορυδαλλό της Ντίκινσον
θυσιάζοντας κάθε μάταιο Τόπο
για να ξεγελάσω
για να κρατηθώ
και να μη συντριβώ
απ’ το υπέρβαρο φορτίο
των λέξεων και των ανιστόρητων λόγων
που ρούφηξα σαν τον Κατακλυσμό
εδώ και τόσο καιρό
αναμένοντας το θαύμα
ενός ιδιωτικού Παράδεισου
Εγκιβωτισμένος πια στην όρθια κάσα μου
από τις πλαϊνές τρύπες της ξύλινης καμπίνας
βγάζω τους δείκτες των δαχτύλων μου
με τα μακριά βρόμικα νύχια
που μακραίνοντας έστριψαν,
γρανιτένια από την πολυκαιρία
και χώθηκαν μέσα στη σάρκα μου
ματώνοντας τα κομβία των στάσεων
προδίδοντας τις αντιστοιχίες
μιας προσωπικής Ιώβειας κλίμακας
Και ανεβαίνω μέχρι εκεί που έμαθα να ανεβαίνω
ωστόσο
τάχιστα
επιστρέφω
—μ’ αυτό το αίσθημα της ναυτίας
αναμασώντας την ξινίλα και τη στυφότητα της ζωής
στους αισθητήρες της γλώσσας—
και πάλι στο ισόγειο
και πάλι στην πλάνη
Ό,τι ακολουθεί
είναι εύκολο κι απλό
αφού μαθαίνεις
να ανεβαίνεις
να κατεβαίνεις
πάνω κάτω
πάνω κάτω
πάνω κάτω
κι εδώ που τα λέμε
στα τριάντα εννιά σου
το έχεις πάρει πια απόφαση
πως η ζωή σου
είναι ένας εύφθαρτος ανελκυστήρας
ανεβαίνοντας
κατεβαίνοντας
ωστόσο
τάχιστα
επιστρέφεις
στα συντρίμμια του συναισθήματός σου
Και ερήμήν σου
δύναται να σ’ εγκλωβίζει σε κάθε επίπεδο
αντιστοιχίζοντας την κλίμακα
ποντάροντας να μηδενίσει
τα ψηφία της ζωής σου
ούτως ώστε
τάχιστα
να σε επιστρέψει
και πάλι στην αρχή
και στο τέλος σου.

ΠΗΓΕΣ: ΠΟΙΕΙΝ 
 exploring poetry

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΤΡΩΑΔΙΤΗΣ///Συμφιλιώνεσαι…

ΠΗΓΗ:TO KOSKINO
                                                  

φεύγουν οι ώρες
φωτοβολίδες
κι εσύ μένεις μόνος
αποχαιρετώντας τις
χωρίς να λογαριάζεις
το λύγισμά σου
σε ευχές
το προσκύνημά σου
σε ηφαίστεια

γιατί όλα τα αρχέγονα
μένουν
θεριεύουν εσωτερικά
αφήνουν παρακλάδια
κι επιστρέφουν
οριστικά και αμετάκλητα

συμφιλιώνεσαι
με οποιοδήποτε τίμημα
αρκεί να μείνει
η αγάπη
εντός και εναλλάξ

συμφιλιώνεσαι
παρ' όλα τα
οραματικά σου
κίνητρα
που είναι δεμένα
ερειπωμένα σαν κάστρα
με χορτιαριασμένες
τις δίνες τους

συμφιλιώνεσαι
μαδάς την ύπαρξή σου
σαν τη μαργαρίτα
του παιδικού παιχνιδιού
να ξέρεις όμως ότι
οι πατρίδες
των παιδικών ονείρων
δεν αποδομούνται εύκολα

συμφιλιώνεσαι
με την κάθε φυσική σου
ιδιότητα
συγκλονίζεσαι
στα εδώθε κι εκείθε
του φαινομένου σου

συμφιλιώνεσαι
ξέρω ότι με νιώθεις
όπου και νά 'σαι
στη μέγγενη των
καθημερινών συμβάντων
στην αχλή των αιώνων
σε μποέμ αισθήσεις

Παρουσίαση ποιητικής ανθολογίας – αφιέρωμα στον Κ.Π. Καβάφη. 150 χρόνια από τη γέννησή του ((Επιμέλεια: Βασιλική Β. Παππά

Της Αγλαϊας Αρχοντά.

Μία εξαιρετική λογοτεχνική βραδιά μοιραστήκαμε όσοι αγαπούμε την ποίηση, τον μοναδικό Κ.Π.Καβάφη αλλά και νεότερους ποιητές που υπηρετούν με πίστη αυτήν τη λυτρωτική τέχνη, το Σάββατο 19 Οκτωβρίου 2013, στις 8μ.μ.,στο θέατρο του Βαφοπούλειου Πνευματικού Κέντρου Θεσσαλονίκης.

Mε αφορμή την ανακήρυξη του 2013 ως «έτος Κωνσταντίνου Π.Καβάφη»από το Υπουργείο Παιδείας και Θρησκευμάτων, για να τιμηθεί η επέτειος των 150 χρόνων από τη γέννηση του σπουδαίου και διαχρονικού Έλληνα Αλεξανδρινού ποιητή (29 Απριλίου1863-29 Απριλίου 1933) οργανώθηκαν πολλές εκδηλώσεις στην Ελλάδα και το εξωτερικό.

Στο πλαίσιο αυτό,  η Βασιλική Β.Παππά (Μsc Θεολόγος, Ποιήτρια,    Υπεύθυνη του ΚΕΣΥΠ Ηγουμενίτσας) οργάνωσε και συντόνισε την παραπάνω εκδήλωση στο Βαφοπούλειο, όπου παρουσίασε το νεοεκδοθέν επίτομο έργο, το  οποίο επιμελήθηκε με περίσσιο μεράκι κι εξέδωσε, το καλοκαίρι του 2013, με τίτλο « ΑΝΘΟΛΟΓΙΑ ΠΟΙΗΣΗΣ, ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟΝ Κ.Π. ΚΑΒΑΦΗ. 150 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗ ΓΕΝΝΗΣΗ ΤΟΥ» των εκδόσεων «Σαρτίνας». Σ’αυτό 22 δημιουργοί-ποιητές, ευρείας γκάμμας ηλικιών, επαγγελμάτων και ενασχολήσεων, από διαφορετικά μέρη της χώρας μας, με υψηλότατη –κατά κανόνα-μόρφωση και  κάτοχοι αξιοσημείωτων διακρίσεων σε επίσημους διαγωνισμούς, με ενεργή δράση ως μέλη σοβαρών συνδέσμων κι ενώσεων, εκθέτουν συνολικά 66 έργα .Με αλφαβητική σειρά οι συμμετέχοντες και συμμετέχουσες ποιητές και ποιήτριες είναι: Αντωνιάδου Ελένη, Αρκέτος Γιάννης, Δέρβου Αρχοντία, Κακούρη Γλυκερία, Κασαγιάννη Ευαγγελία, Μπρατάκη Βάσω, Νικολαΐδης Νικόλαος, Νικολαΐδης Σωτήριος, Ντόβας Μίλτος, Ξηρογιάννη Ασημίνα, Παμπουκτσή Γιώτα, Πάνος Φώτιος, Παπά Κατερίνα, Παπαοικονόμου Νικόλαος, Παππά B. Βασιλική, Παππάς B. Νικόλαος, Παυλίδου Κάκια, Πουλημενάκου Τζούλια, Προδρόμου Ζαχαρίας, Σαντάς Θεόδωρος, Σταυρινοπούλου Φωτεινή, Χαρμάνα Ελένη. Το έργο τιμούν με τους προλόγους τους οι κ.κ.Βαλαβάνης Κυριάκος, κριτικός λόγου και τέχνης, σύμβουλος Ακαδημίας κοινωνικών, εθνικών και πολιτιστικών σχεδιασμών και Πετμεζάς Λεόντιος, θεωρητικός-ιστορικός τέχνης.

Ίσως, δε θα αποτελούσε υπερβολή, αν επαναλάμβανα την άποψη που κατέθεσα σε άλλο άρθρο, για την παρούσα ανθολογία, ότι είναι σημαντικότατο στην κοινωνία μας όπου κυριαρχεί η αυτοπροβολή, ο αθέμιτος ανταγωνισμός και η υποτίμηση του άλλου, κυρίως του καλύτερού μας, 22 καλλιτέχνες, από τους οποίους οι περισσότεροι δε γνωρίζονται μεταξύ τους, δέχτηκαν με ενθουσιασμό να ενώσουν τις ποιητικές τους φωνές ως ίσοι μεταξύ τους, ορμώμενοι από την κοινή αγάπη και πίστη στην ιερή ψυχολυτρωτική ποίηση.

        Πρόκειται για τη δεύτερη παρουσίαση της ανθολογίας. Η πρώτη είχε πραγματοποιηθεί στην Ηγουμενίτσα, στις 28 Σεπτεμβρίου τoυ 2013 και η επανάληψή της, όχι μόνο δε στέρησε τη μαγεία και την αξία της πρώτης φοράς, αλλά συμπλήρωσε κι εμβάθυνε  κριτικές και θέσεις, ειδικά, αφού παρουσιάστηκε από διαφορετικούς εισηγητές-επιστήμονες και σε διαφορετικό κοινό και τόπο. Η λαμπρή μας ποιήτρια-ακαδημαϊκός, Κική Δημουλά, επεσήμανε σε ομιλία της στην Ελληνοαμερικανική Ιατρική Εταιρεία το 2011: «Σκεφτείτε τι φοβερό θα ήταν να μην μπορούμε να επαναλαμβάνουμε «άπειρες φορές», όσο ζούμε, εκείνο το ζωτικό ρήμα «σ’αγαπώ», αυτό που μας εξασφαλίζει την ωραία ψυχική αιχμαλωσία μας σε άνθρωπο ή σε όνειρο». Έτσι, κάθε νέα παρουσίαση-κριτική έχει τη δική της «πρωτοτυπία» και μοναδικότητα, αφού φωτίζει παρθένες πλευρές του ατέρμονου ποιητικού κόσμου. Ωραίοι αιχμάλωτοι, λοιπόν, της επανάληψης του ονείρου  για την παυσίλυπον και παυσίπονον δράσιν της Ποιήσεως,-όπως γλαφυρά προσκαλεί τα φάρμακά της και ο Καβάφης στο ποίημά του: «Μελαγχολία του Ιάσωνος Κλεάνδρου, ποιητού εν Κομμαγηνή, 595 μ.Χ.». Η Βασιλική Β. Παππά, διακεκριμένοι ομιλητές –επιστήμονες, ο νεαρός μουσικός Ευγένιος Αναστασιάδης (φοιτητής στο τμήμα Μουσικών Σπουδών του ΠΑ.ΜΑΚ.)  και φυσικά  ποιητές που συμμετέχουν στην Ανθολογία πρόσφεραν μία ενδιαφέρουσα βραδιά με στοχασμό και συγκίνηση στην κατάμεστη, από προσκεκλημένους, αίθουσα του θεάτρου.

...περισσότερα μπορείτε να διαβασετε ΕΔΩ

             

TO VARELAKI ΠΡΟΤΕΙΝΕΙ///NEA KYKΛΟΦΟΡΙΑ///ΓΙΩΡΓΟΣ ΧΟΥΛΙΑΡΑΣ,ΛΕΞΙΚΟ ΑΝΑΜΝΗΣΕΩΝ

Λεξικό αναμνήσεων Γιώργος Χουλιάρας Μελάνι, 2013 215 σελ. ISBN 978-960-9530-63-7, [Κυκλοφορεί] Τιμή € 13,00

Το "Λεξικό αναμνήσεων" του Γιώργου Χουλιάρα συνιστά αλφαβητικό μυθιστόρημα της ζωής ενός συγγραφέα... και διαβάζεται με κάθε τρόπο που επιτρέπουν ή επιβάλλουν οι τεχνολογίες της ανάγνωσης. Το "Λεξικό αναμνήσεων"... παρετυμολογεί τις εν λόγω περιστάσεις... συνδυάζει προβλέψεις περί διασποράς και αποκαλύπτει τις περιπετειώδεις συνέπειες των γάμων ρομαντισμού και κλασικισμού. Το "Λεξικό" συνεπάγεται αλφαβητάριο για νεκρούς και ζωντανούς, που εκλιπαρούν... οπισθογραφούν... εκτυφλώνονται ... και απασφαλίζουν αλγορίθμους της πυροτεχνουργικής ιστορίας της γλώσσας μας. "Από τα πιο έξυπνα 'λογοτεχνικά' βιβλία που διάβασα τελευταία. Συνεχίζοντας επάξια τη μακρά σειρά των πρωτότυπων λεξικών της ελληνικής γραμματείας, αποτελεί ένα είδος λημματογραφικής ψηφιδωτής αυτοβιογραφίας, με απρόσμενους συνειρμούς, νεολογισμούς, χιούμορ, μαγειρικές συνταγές, ευκλεείς νεκρούς και άλλα ευγενή υλικά". (Δημήτρης Φύσσας, "Athens Voice" 14.11.2013) [Δείγμα γραφής:] ΔΗΜΟΣΙΟ: "Αν επέστρεφα στην Ελλάδα", έλεγε, "θα άνοιγα εστιατόριο, που θα ονομαζόταν Δημόσιο. Δεν θα μπορούσες να κάνεις κράτηση, αν και θα υπήρχε λίστα αναμονής, εφόσον συμπλήρωνες αίτηση αγοράζοντας φαγώσιμα ή χαρτόσημα από το πλησιέστερο περίπτερο. Τραπέζι θα έβρισκες μόνο αν δεν το έπαιρναν γνωστοί του καταστήματος, που θα είχαν φτάσει αργότερα. Ό,τι και αν έγραφε ο κατάλογος, θα είχε μόλις τελειώσει. Ό,τι και αν είχες παραγγείλει, θα σου έφερναν κάτι άλλο, όταν ήθελαν. Το τι θα πλήρωνες δεν θα ήταν ποτέ εξαρχής γνωστό. Θα είχε τεράστια επιτυχία", συνέχισε, "αν υπήρχε τρόπος να κατοχυρώσεις το όνομα". "Γιατί βέβαια", πρόσθεσε, "η ιδέα του ιδιωτικού τομέα στην Ελλάδα παραμένει πλατωνική". ΥΛΙΚΟ: "Όσα λέμε δεν αποτελούν παρά υλικό για το βιβλίο σου" κατέληξε, θεωρώντας πως είχε πει την τελευταία κουβέντα. Δεν ήμουν σίγουρος τι χαρακτήριζε περισσότερο τον τόνο της φωνής της: θυμός, λύπη ή αποδοχή μιας πραγματικότητας που μας ξεπερνούσε. Δεν ήθελα όμως να ρωτήσω, γιατί δεν ήξερα αν στην ερώτησή μου θα υπερίσχυε εκείνο που ρωτούσα ή η επιθυμία να έχω εγώ τον τελευταίο λόγο. Δεν είπα τίποτε. "Θέλεις", συνέχισε, "με τη σιωπή σου να έχεις την τελευταία λέξη. Κάνεις λάθος. Μόνο αυτό θέλω να θυμάσαι" πρόσθεσε. Και αυτό -δηλαδή, μόνο αυτό θέλω να θυμάσαι- ασφαλώς το θυμάμαι, αλλά δεν θυμάμαι τι ήταν εκείνο που έπρεπε να μην ξεχάσω. ΑΞΙΑ&ΑΓΑΠΗ: Αν θεωρείς πως αξίζει να αγαπάς ανθρώπους, δεν πρόκειται για αγάπη, αλλά συμφέρον. ΑΓΩΓΗ & ΚΑΤΑΓΩΓΗ: Όταν λείπει η αγωγή, περισσεύει η καταγωγή. ΕΠΙΤΑΦΙΟ: Θα ήθελα να είμαι κάποιος άλλος που θα ήθελε να είμαι εγώ. ΗΘΗ & ΕΘΙΜΑ: "Εμάς μας σώζουν τα έθιμα" είπε. "Από ήθη, άσε".. ΠΛΗΞΗ: Στην Ελλάδα σπάνια πλήττει κανείς, ενώ σχεδόν πάντοτε πλήττεται. TΡΑΓΩΔΙΑ & ΚΩΜΩΔΙΑ: Η τραγωδία της ανθρώπινης ζωής είναι ότι πρόκειται για κωμωδία. ΠΗΓΗ:BIBLIONET

"Ο ΣΙΣΥΦΟΣ"///Ο ΣΙΣΥΦΟΣ 6 (ΚΥΚΛΟΦΟΡΗΣΕ)

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΗ ΓΙΩΤΑ ΑΡΓΥΡΟΠΟΥΛΟΥ

 

ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ: Μ. Μερακλής,  Μαρία Κουγιουμτζή, Χρίστος Λάσκαρης, Κυριάκος Χαραλαμπίδης.

ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΝ:

Γιώργος Μαρκόπουλος

Τάσος Πορφύρης

Βαλεντίνη Καμπατζά
Χρυσούλα Σπυρέλη

Γιώργος Θεοχάρης

Μαρία Ψάχου

Γιώργος Στεργιόπουλος

Γιώργος Σπανός

Β. Π. Καραγιάννης

Αγάθη Γεωργιάδου

Βάσω Οικονομοπούλου

Πόλυ Χατζημανωλάκη

 Αδημοσίευτο ποίημα της ποιήτριας.

ΣΥΝΕΡΓΑΖΟΝΤΑΙ:

 

Έρση Λάγκε

Ελένη Κοφτερού

Μαρία Καρδαρά

Εύα Μοδινού

Αντωνία Γουναροπούλου-Τουρίκη

Μίνα Ξηρογιάννη

Γιάννης Παναγιωτόπουλος

Δ.Ι. Καραμβάλης

Μάκης Παπανικολάου

 

ΒΙΒΛΙΟ:

Περικλής Τσελίκης: για το βιβλίο "Ιπποκράτους 15" του Θωμά Ιωάννου.

Μιχάλης Πάτσης: για το βιβλίο "Στον αρχαίο κόσμο νυχτώνει πια νωρίς" της Χλόης Κουτσουμπέλη και για το περιοδικό «Πνευματική Ζωή» του Μιχάλη Σταφυλά.

Γρηγόρης Τεχλεμετζής: για το βιβλίο "Γιάννης Δάλλας. Να βγω από μένα"/ Γιώργος Δουατζής, επίμετρο Γιώργος Μπλάνας, για το βιβλίο "Κι αν δεν ξημερώσει" της Μαρίας Κουγιουμτζή, για το βιβλίο "Ξύλο ξανθό π’ αφράτεψε στο στόμα" του Βασίλη Ζηλάκου  και το βιβλίο "Το αγαπημένο της μαύρο" του Τάσου Ψάρρη.

Ανθούλα Δανιήλ: για το βιβλίο "Χαράξεις και Παλίμψηστα" του Νίκου Αλ. Μηλιώνη

 

Το τεύχος κοσμούν πίνακες του Ντίνου Παπασπύρου.

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ ///FOLLOW BLOG

Αγαπητοί φίλοι

Mπορείτε να στέλνετε τα βιβλία σας στην διεύθυνση:

Aσημίνα Ξηρογιάννη
Αργυροπούλου 3,
Τ.Κ.141-21,
Ηρακλειο,
Αττική
ή κείμενά σας στα mail:

minaxirogianni@hotmail.com
varellaki@gmail.com

Aκομα,αν θέλετε να λαμβάνετε  με e -mail καθε νέα δημοσίευση του blog,μπορείτε απλά να  κάνετε

Follow by Email [πάνω δεξιά]

Ευχαριστώ,
Α.Ξ.

Αλμανάκ Ποιείν: Η ποίηση έγινε γυναικεία υπόθεση το 2013 (γράφει ο Σωτήρης Παστάκας)

                    ***********

πηγή:ΠΟΙΕΙΝ

Η γυναικεία ποίηση τα τελευταία χρόνια, η ποίηση που γράφεται από γυναίκες δηλαδή, όχι μόνο έπαψε να θεωρείται «γυναικεία» αλλά απαιτεί την προσοχή μας ως Ποίηση χωρίς περιττούς προσδιορισμούς. Φυσικά, το φύλλο καθορίζει και την εκφορά του λόγου και τα γραπτά μας, αλλά το γυναικείο φύλλο έπαψε πλέον να αποτελεί μειονοτικό ζήτημα, τροφή για καλαμπούρια μεταξύ αρρένων ποιητών. Τίναξε από πάνω του τη φλυαρία και την κουτσομπολίστικη διάθεση, και αρθρώνει πλέον ένα λόγο ποιητικό που δεν έχει τίποτα να ζηλέψει από την αντρική ποίηση.
Το τοπίο της ποίησης, όπως διαμορφώθηκε μέσα στο 2013, είναι ένα τοπίο που το χαρτογραφούν γυναικεία δάκτυλα. Ένα τοπίο που μοιάζει με την καλή ποίηση: καλοδουλεμένο, λιγόλογο, λυτρωμένο από περιττά πλούτη και φτιασίδια, δυνατό και συγκρατημένο. Διατυπώνει με τα απλούστερα μέσα την ουσία. Δεν παίζει, δεν καταδέχεται να χρησιμοποιήσει κανένα τερτίπι, δεν ρητορεύει. Λέει ό,τι θέλει να πει με αντρίκια αυστηρότητα. Ανάμεσα από τις αυστηρές γραμμές του ξεχωρίζεις στο ποιητικό αυτό τοπίο απροσδόκητη ευαισθησία και τρυφερότητα. Σε απάνεμες σελίδες μοσκοβολούν οι λεμονιές και οι τριανταφυλλιές και πέρα από ορμίσκους και αμμουδιές ξεχύνεται αστείρευτη ποίηση σαν την απέραντη θάλασσα.
Η παραλλαγή στην παράγραφο του Καζαντζάκη που παρέθεσα πιο πάνω, πιστεύω πως χαρακτηρίζει όλη τη μεταστροφή της ποίησης που γράφεται από γυναίκες στις μέρες μας. Αν λοιπόν, το 2012 μας έδωσε πολύ δυνατά βιβλία (αναφέρω ενδεικτικά κάποια ονόματα: Γλυκερία Μπασδέκη, Νίκη Χαλκιαδάκη, Χλόη Κουτσουμπέλη -με την καλύτερη ως τώρα συλλογή της-, Αλεξάνδρα Μπακονίκα, Βάσω Χριστοδούλου και Ευτυχία-Αλεξάνδρα Λουκίδου), το 2013 ανακηρύσσεται σε χρονιά καθαρής ποίησης που γράφεται από γυναίκες. Ήμασταν όλοι μάρτυρες αυτής της «προσπέρασης» (οι άντρες έδειξαν κουρασμένοι το 2013, επαναπαύτηκαν σε επαναλήψεις ποιητικών κλισέ που τους καθιέρωσαν και επιδόθηκαν σε συγκεντρωτικές εκδόσεις-έκφραση της απόλυτης κόπωσης του ποιητή).
Η ποίηση έγινε λοιπόν, αποκλειστικά γυναικεία υπόθεση: τραβάω τυχαία από το σωρό και διαβάζω: Βασιλική Γεροκώστα, χαράζει (Μανδραγόρας), Ελευθερία Τσίτσα, στο μείον δύο (Ιωλκός), Γιώτα Αργυροπούλου, Ποιητών και Αγίων Πάντων (Μεταίχμιο), Χρύσα Αλεξίου, Δωμάτιο 202 (Ενδυμίων), Ελένη Κοφτερού, «γράμμα σε γενέθλια πόλη» (Σαιξπηρικόν), Ελένη Μαρινάκη, ο χρόνος τότε (Γαβριηλίδης), Χαρά Ναούμ, άγρυπνες αντιλόπες (Μανδραγόρας), Αγγελική Σιδηρά, αναπάντεχα κοντά (Νέος Αστρολάβος/Ευθύνη), Μαρία Αναγνωστοπούλου, μήνυμα σε μπουκάλι (Ποιήματα των φίλων), Πόλυ Μαμακάκη, περίπατοι στον κήπο για δύο (.poema..), Αφροδίτη Λυμπέρη, rec-vie-m ή η τέχνη της ρέμβης (Θράκα), Πόπη Αρωνιάδα, Μυσταγωγία (Ποιήματα των φίλων), Ανδρονίκη Μαστοράκη, αλφαβητάριο (Εκάτη), Λιλή Ντίνα, η γραφειοκρατία του τρόμου (Γαβριηλίδης), Έφη Καλογεροπούλου, Άμμος (Ποιείν/Μετρονόμος), Ευτέρπη Κωσταρέλη, Βερντάντι (Μανδραγόρας), Ασημίνα Ξηρογιάννη, Εποχή μου είναι η ποίηση (Γαβριηλίδης), Μαρία Τρανού, ο τροπαιούχος ζογκλέρ (Μανδραγόρας), Ελευθερία Κυρίτση, χειρόγραφη πόλη (Μανδραγόρας), Γεωργία Τρούλη, πριν εισέλθετε βεβαιωθείτε (Σαιξπηρικόν), Έλενα Λυμπεροπούλου, γκρεμισμένος χρόνος (Ενδυμίων), Κατερίνα Χανδρινού, συμπαθές αγρίμι (Ενδυμίων).
22 τίτλοι βιβλίων που έφτασαν στα χέρια μας και σηματοδοτούν το 2013 ως έτος γένους θηλυκού. Τα 4+1 παρακαλώ να τα ξεχωρίσετε από μόνοι σας για φέτος… Καλή χρονιά, Ποιητές μου (γυναίκες και άντρες).

ΤΗΣ ΚΑΥΛΑΣ , του ΔΗΜΗΤΡΗ ΦΥΣΣΑ

 πηγή:Η ΤΡΥΠΑ

255 ΟΚΤΑΣΥΛΛΑΒΑ ΟΜΟΙΟΚΑΤΑΛΗΚΤΑ ΔΙΣΤΙΧΑ

 

 

                                                (1998- 2000)
BONUS:  ΤΡΕΙΣ  ΟΥ  ΦΩΝΗΤΕΣ  ΠΑΡΩΔΙΕΣ  ΓΝΩΣΤΩΝ  ΚΟΜΜΑΤΙΩΝ
Αθήνα 2013

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

ΤΗΣ ΚΑΥΛΑΣ

 

Α.   ΓΕΝΙΚΗΣ ΦΥΣΕΩΣ
Β.   ΤΗΣ ΜΑΛΑΚΙΑΣ
Γ.   ΒΥΖΙΑ ΚΑΙ ΕΣΠΑΝΙΟΛ
Δ.   ΣΤΟ ΓΛΕΙΦΟΜΟΥΝΙ
Ε.   ΤΗΣ ΠΙΠΑΣ
ΣΤ. ΕΠΙ ΜΗ ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΖΟΜΕΝΗΣ ΤΡΥΠΑΣ
Ζ.   ΤΟΥ ΜΟΥΝΙΟΥ
Η.   ΤΟΥ ΚΩΛΟΥ
Θ.   ΤΗΣ ΠΑΡΤΟΥΖΑΣ
Ι.     ΑΛΛΕΣ ΣΥΝΘΕΤΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ


ΟΥ ΦΩΝΗΤΕΣ ΠΑΡΩΔΙΕΣ 

1. Η ΗΜΕΡΑ ΤΗΣ ΨΩΛΗΣ
2. ΤΡΕΙΣ ΤΡΥΠΕΣ ΕΧΕΙ Η ΜΙΚΡΗ
3. ΤΟΥ ΜΟΥΝΙΟΥ ΤΑ ΑΙΜΑΤΑ

Διαβάστε εδώ

 Για τον ΔΗΜΗΤΡΗ ΦΥΣΣΑ ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΔΩ

Η ΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΑΣΗΜΙΝΑΣ ΞΗΡΟΓΙΑΝΝΗ/////ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΡΟΥΛΑ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ {ΜΕΡΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟ}

                                        

                                                ****************






Μικρή ιστορία.






Η  ΡΟΥΛΑ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ  πήρε την πρωτοβουλία να μου κάνει ένα μικρό αφιέρωμα στην σελίδα της στο facebook.H σελίδα φέρει τον τίτλο '' ΝΕΟΕΛΛΗΝΕΣ ΛΟΓΟΤΕΧΝΕΣ ΚΑΙ ΔΙΑΝΟΗΤΕΣ .Για να την ευχαριστήσω για την όμορφη αυτήν κίνηση,μεταφέρω στο varelaki το μεγαλύτερο μέρος αυτού του αφιερώματος.Ακόμα, σας παραπέμπω στο ιστολόγιο της κ.ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ ,τον ΛΟΓΟ,οπου  υπάρχει επίσης το πολύτιμο αυτό υλικό!!!



ΑΣΗΜΙΝΑ ΞΗΡΟΓΙΑΝΝΗ

~Λογοτεχνικές Παρουσιάσεις~

Συνέντευξη ,Ασημίνα Ξηρογιάννη

~ΠΟΙΗΣΗ~

 

Ρούλα Τριανταφύλλου

Πότε αρχίσατε να γράφετε και από ποιόν Έλληνα Ποιητή/τρια έχετε επηρεαστεί.

Ασημίνα Ξηρογιάννη.

Άρχισα να γράφω από πολύ μικρή ηλικία.'Οταν μπήκα στο Πανεπιστήμιο να σπουδάσω φιλολογία ,διάβαζα εκ των πραγμάτων συνεχώς ποίηση και ήταν τότε που αναζητούσα αγωνιωδώς την δική φωνή.Χωρίς να μιλώ για ''ποιητικά πρότυπα'',είναι πολλοί οι ποιητές που αγαπώ.Ο Τάσος Λειβαδίτης είναι ένας από αυτούς .Στο τελευταίο μου βιβλίο ''Εποχή μου είναι η ποίηση'' του αφιερώνω και ένα ποίημα.Τελειώνοντας να πω ότι είχα σπουδαίους δασκάλους που μου άνοιξαν δρόμους.Τον Αθανασόπουλο,τον Λιαντίνη ,τον Μαστροδημήτρη στη φιλολογία.Τον Νάσο Βαγενά έπειτα στην θεατρολογία.'Ηταν ο πρώτος που του πήγα κείμενά μου και με ενθάρρυνε να προχωρήσω. 

Ρ.Τ.Ποιες είναι οι κύριες πηγές έμπνευσής σας.

Α.Ξ. Ο,τιδήποτε μπορεί να με εμπνεύσει.Ενας ήχος μια κίνηση,μια μουσική,ένα πρόσωπο,μια φωτογραφία,ένας ζωγραφικός πίνακας.Συχνά όμως εμπνέομαι και από έργα άλλων ομότεχνων,ποιητών και πεζογράφων που αγαπώ και που το έργο τους ''μου μιλάει'' και μου ξυπνάει διαφορά συναισθήματα εκκινώντας τη σκέψη μου και με βάζει σε διαδικασία γραφής. 

Ρ.Τ.Ποιες είναι οι δυσκολίες της ποιητικής τέχνης.

Α.Ξ. Η ποίηση είναι δύσκολη υπόθεση.Τα ποιήματα δεν γράφονται (και δεν πρέπει να γράφονται εύκολα). Γράφω ποίημα σημαίνει παλεύω με θεούς και δαίμονες.Παλεύω με τη γλώσσα ,με τον εαυτό μου,με τις αντιστάσεις μου ,αλλά και με τον κόσμο. 

Ρ.Τ.Ποιο είναι το μήνυμα που θέλετε να περάσετε μέσα από τα ποιήματά σας.

Α.Ξ. Δεν θέλω να περάσω κάποιο μήνυμα ,ή τουλάχιστον δεν είναι εκεί το ζήτημα.Στόχος μου είναι να μυήσω τον αναγνώστη σε μία εμπειρία πρωτόγνωρη για κείνον.Να τον πάρω μαζί μου,να κινήσω μέσα του δυνάμεις που θα τον αφυπνίσουν,να τον ταξιδέψω,να μοιραστώ μαζί του ένα άλλο βλέμμα πάνω στα πράγματα,να τον κάνω να αισθανθεί. 

Ρ.Τ.Πόσο δύσκολο είναι για έναν ποιητή να μεταγγίσει τα γραπτά του στους αναγνώστες

Α.Ξ. Η ποίηση είναι μια έλλογη κατασκευή.Ο ποιητής γράφει χωρίς να αφήνει τίποτα στην τύχη.Για παράδειγμα,ξέρει γιατί χρησιμοποίησε αυτήν τη λέξη και όχι την άλλη,γιατί εκεί έβαλε εκείνο το σημείο στίξης και όχι το άλλο,ξέρει τι ακριβώς θέλει να πει. Ολοκληρώνει το ποίημα και μετά το μοιράζεται ,καθώς η ποίηση γράφεται για να διαβαστεί.Από κει και πέρα ο αναγνώστης το εισπράττει με έναν τρόπο ,και εδώ θα έρθουν να σας πουν πολλά οι θεωρίες της πρόσληψης.Το ποίημα είναι ανοιχτό και μπορεί ο καθένας να κάνει τη δική του σκέψη για αυτό ή να νιώσει τα δικά του πράγματα διαβάζοντάς το.Το ίδιο ποίημα μπορεί να αγγίζει κάποιον άνθρωπο ,ενώ κάποιον άλλο να τον αφήνει παγερά αδιάφορο.Είναι απολύτως φυσικό.Διότι και οι αναγνώστες διαφέρουν μεταξύ τους σαν αποδέκτες.'Αλλες οι αξίες ,άλλα τα διαβάσματα,άλλο το μορφωτικό επίπεδο,άλλη η συναισθηματική τους νοημοσύνη. 

Ρ.Τ.Στη σύγχρονη ελληνική πραγματικότητα ,ποιο ρόλο έχει ο ποιητής και ποιοι είναι οι στόχοι του.

Α.Ξ. Ακριβώς αυτό πραγματεύεται το τελευταίο μου βιβλίο ''Εποχή μου είναι η Ποίηση''. Με το βιβλίο αυτό κάνω μια στροφή,αλλάζω και το ύφος και τον τρόπο που χαρακτηρίζει τα προηγούμενα βιβλία.Πειραματίζομαι βασικά και αυτό πιστεύω ότι είναι ανάγκη να το κάνουν όσοι καταπιάνονται με την τέχνη.Λοιπόν..το βιβλίο ''Εποχή μου είναι η Ποίηση προέκυψε από την ανάγκη μου να συνομιλήσω με την σύγχρονή μου πραγματικότητα ,να κάνω έναν διάλογο με τον κόσμο μέσα στον οποίο μεγαλώνω.Ο ποιητής πρέπει να έχει ρόλο στην πραγματικότητα του καιρού του,αλίμονο αν κλείνει τα μάτια και τα αυτιά του στην περιρρέουσα ατμόσφαιρα.Πρέπει ''να μιλά'' και όχι να σωπαίνει,να είναι ζωντανός και να διεγείρει τη σκέψη των ανθρώπων. 

Ρ.Τ.Σήμερα τα νέα παιδιά διαβάζουν Ποίηση και κατά πόσο τα αγγίζει. Μήπως τα παιδιά προκαταλαμβάνονται αρνητικά από τον τρόπο διδασκαλίας στο σχολείο; Αλήθεια, διδάσκεται η Ποίηση;

Α.Ξ. Mερικά παιδιά διαβάζουν,άλλα όχι.Η οικογένεια και η Παιδεία πιστεύω είναι οι δύο παράγοντες που κυρίως σχετίζονται μ' αυτό.Το παιδί επηρεάζεται από τους γονείς του,λειτουργούν ως πρότυπα για αυτό.Αν ένα παιδί μεγαλώνει σε ένα περιβάλλον που οι γονείς διαβάζουν ποίηση ,γράφουν ποίηση και μιλούν για ποίηση, λογικό είναι το παιδί να είναι υποψιασμένο.Όσον αφορά στην εκπαίδευση ,είναι δύσκολα τα πράγματα.Ακριβώς γιατί η διδασκαλία της λογοτεχνίας είναι αποτυχημένη,τις περισσότερες φορές.Πολλοί μαθητές δεν βρίσκουν κανένα ενδιαφέρον εξαιτίας του άσχημου τρόπου που γίνεται το μάθημα.Είναι μεγάλο το θέμα, δεν εξαντλείται μέσα σε λίγες γραμμές.Πάντως οι μαθητές πρέπει να αφήνονται ελεύθεροι στη λογοτεχνία,να τους δίνονται ερεθίσματα να ανοίγουν τη σκέψη τους,να πλαταίνουν,να ανακαλύπτουν νέους κόσμους και άλλα μονοπάτια.Χρειάζεται μεγάλη επιμονή,υπομονή και σωστή καθοδήγηση ,αλλά και γνώση από την πλευρά του διδάσκοντα.

ΡΤ.Οι μεγάλοι εκδοτικοί οίκοι δεν εκδίδουν Ποίηση, πολλοί μικροί προσπαθούν απλώς να εκμεταλλευτούν τους δημιουργούς, είναι το διαδίκτυο μια κάποια λύσις και ποια είναι η σχέση σου με αυτό. (διαδίκτυο )

Α.Ξ. Υποτίθεται ότι η ποίηση δεν πουλάει σε μια εποχή που το ζητούμενο είναι το κέρδος,γι αυτό συμβαίνουν όλα αυτά.Η αλήθεια είναι ότι η ποίηση έχει κάπως περιορισμένο κοινό,αλλά φανατικό.Απευθύνεται σε όλους φυσικά ,αλλά δεν βρίσκει ανταπόκριση από όλους.Οπότε συναντάμε διάφορα φαινόμενα στο χώρο των εκδόσεων.Τώρα έχει έρθει και το διαδίκτυο που έχει μπερδέψει αρκετά τα πράγματα.Στο διαδίκτυο τα ποιήματα και οι ποιητές ανθίζουν ,αν κρίνει κανείς από τις αναρτήσεις,τις σημειώσεις,τα status.Όμως υπάρχουν διάφορες κατηγορίες ποιητών προς εξέταση.Άλλοι είναι ποιητές,άλλοι δηλώνουν ποιητές,άλλοι αυτοαποκαλούνται ποιητές.'Εχουν ,σε κάποιες περιπτώσεις αλλοιωθεί τα κριτήρια τα ποιητικά-γιατί υπάρχουν κριτήρια για το τί είναι ποίηση και τί δεν είναι ποίηση ,και αυτό δεν πρέπει να το ξεχνάμε.Οπότε ακούμε συχνά χαρακτηρισμούς υποτιμητικούς ''αμάν πια αυτοί οι ποιητές του FACEBOOK''.Η αλήθεια είναι ότι ο καθένας μπορεί να κάνει χρήση των social media,αλλά το κακό με τους Έλληνες είναι ότι είναι ό,τι δηλώνουν τελικά.Και σημαντικοί σύγχρονοι ποιητές μας είναι μέσα στο facebook ,προβάλλοντας την προσωπικότητα και τη δουλειά τους.Και αναρωτιέμαι τώρα...αν ο Καβάφης και ο Ελύτης είχαν τη δυνατότητα να έχουν facebook,θα επέλεγαν να ανοίξουν λογαριασμό ; O Ελύτης ίσως να το έκανε,ο Καβάφης πιστεύω όχι. 

ΡΤ.Είναι γεγονός πώς η ποίηση ενέχει μελωδία . Πώς μπορεί ένας ποιητής /τρια να «εισάγει» τη μουσική στα ποιήματά του.

Α.Ξ. Δεν είναι ανάγκη να γράφει κανείς σε παραδοσιακό στίχο για να το πετύχει αυτό,όπως πολλοί διατείνονται.Μπορείς να δώσεις μουσικότητα στο ποίημα(γιατί γι'αυτό συζητάμε) με κατάλληλους συνδυασμούς στοιχείων,λυρικές αναφορές,''δραματικά'' τεχνάσματα, παράδοξες ή παράτολμες εικόνες,διακειμενικά παιχνίδια. 

ΡΤ.Βλέπουμε τα τελευταία χρόνια να εκδίδονται ολοένα και περισσότερα βιβλία στην Ελλάδα. Τελικά είναι θέμα αστείρευτου ταλέντου σ' αυτόν τον τόπο, ή απλά έγινε μόδα.

Α.Ξ. Ναι!Οι Έλληνες εκδίδουν ακατάπαυστα.Ούτε η κρίση δεν τους σταματά.Οι Έλληνες συγγραφείς επίσης καθόλου δεν σιωπούν.Αντίθετα,μιλούν πολύ.Σίγουρα υπάρχουν και ταλαντούχοι άνθρωποι που εκδίδουν βιβλία. Έχουμε πολύ αξιόλογους συγγραφείς και ποιητές στην Ελλάδα.Όμως υπάρχουν δυστυχώς και κάποιοι όχι ιδιαίτερα ταλαντούχοι που όμως έχουν απήχηση στο ευρύ κοινό .Τα βιβλία τους πουλάνε χωρίς να χαρακτηρίζονται από ''ποιότητα'',απλά και μόνο επειδή αρέσουν στον κόσμο.Οπότε υπάρχουν δυο στρατόπεδα.Από τη μία οι ποιοτικοί και μη εμπορικοί λογοτέχνες,από την άλλη οι εμπορικοί παραλογοτέχνες, αν μπορώ να το πω έτσι.Πάντως η αλήθεια είναι ότι η ποίηση δεν είναι σχεδόν ποτέ στα ευπώλητα των εφημερίδων και αυτό είναι θλιβερό.

Ρ.Τ.Οι κριτικοί σ' όλα τα είδη της τέχνης διαμορφώνουν το επίπεδο, ανυψώνοντας ή κατακρεουργώντας τους καλλιτέχνες. Τελικά έχει σημασία η παρουσία κριτικών στους τομείς της τέχνης; Κατά πόσο λειτουργεί αμερόληπτα σε μια εποχή που τα πάντα διαβρώνονται.

Α.Ξ. Ναι ,είναι απαραίτητα, και η κριτική και οι κριτικοί,αρκεί να μην διέπονται από κακεντρέχεια-σε καμία περίπτωση.Αντίθετα ,είναι αναγκαίο να χαρακτηρίζονται από αμεροληψία,ουσία και αλήθεια.Η σωστή και καλοπροαίρετη κριτική μπορεί να βοηθήσει τον καλλιτέχνη ,να του ανοίξει δρόμους,να τον πάει ένα ή πολλά βήματα πιο πέρα.Όμως,δεν πιστεύω ότι τα πράγματα είναι πάντοτε αθώα και διαυγή ,όσον αφορά στο θέμα που εξετάζουμε.Υπάρχουν διάφορες αλλόκοτες περιπτώσεις που δίνουν τροφή για σκέψη και προβληματισμό.Για παράδειγμα,συναντάμε περιπτώσεις νεποτισμού ακόμα και στο χώρο της λογοτεχνίας.Ακόμα,δυστυχώς βρισκόμαστε αντιμέτωποι συχνά με τις περίφημες λογοτεχνικές κλίκες.

Ρούλα Τριανταφύλλου
Κλείνοντας, θα ήθελα να μας πείτε έναν στίχο που σας αγγίζει περισσότερο.

Ασημίνα Ξηρογιάννη

Του Σεφέρη...Εἶναι παιδιά πολλῶν ἀνθρώπων τα λόγια μας.

Ρούλα Τριανταφύλλου

Σας ευχαριστώ πολύ κυρία Ξηρογιάννη.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

          

           

Η ΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΑΣΗΜΙΝΑΣ ΞΗΡΟΓΙΑΝΝΗ ///ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΡΟΥΛΑ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ{ΜΕΡΟΣ ΠΡΩΤΟ}

Μικρή ιστορία.






Η  ΡΟΥΛΑ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ  πήρε την πρωτοβουλία να μου κάνει ένα μικρό αφιέρωμα στην σελίδα της στο facebook.H σελίδα φέρει τον τίτλο '' ΝΕΟΕΛΛΗΝΕΣ ΛΟΓΟΤΕΧΝΕΣ ΚΑΙ ΔΙΑΝΟΗΤΕΣ .Για να την ευχαριστήσω για την όμορφη αυτήν κίνηση,μεταφέρω στο varelaki το μεγαλύτερο μέρος αυτού του αφιερώματος.Ακόμα, σας παραπέμπω στο ιστολόγιο της κ.ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ ,τον ΛΟΓΟ,οπου  υπάρχει επίσης το πολύτιμο αυτό υλικό!!!



ΑΣΗΜΙΝΑ ΞΗΡΟΓΙΑΝΝΗ