Η μετάφραση είναι πράξη αγάπης. Μεταβαίνει κανείς σ’ έναν άλλο πολιτισμό, σ’ έναν άλλο γλωσσικό τόπο, και προσπαθεί, κατανοώντας τις ιδιαιτερότητές του, να τον φέρει μέσω της δικής του γλώσσας στον δικό του. Δεν είναι εύκολη υπόθεση. Απαιτεί αφοσίωση, γνώση και βαθιά αίσθηση του τρόπου με τον οποίο λειτουργεί η γλώσσα. Η μετάφραση της ποίησης ειδικότερα, λόγω και των δυσκολιών που ενέχει ο ποιητικός λόγος, εγείρει επιπρόσθετες απαιτήσεις. Το σεμινάριο αυτό φιλοδοξεί, μέσω της ενδελεχούς εξέτασης πολλών και διαφορετικών κειμένων (κυρίως του 20ού αιώνα) να εκθέσει τους σπουδαστές στην απαιτητική διαδικασία της μετάφρασης της ποίησης. Αυτό σημαίνει να τους βοηθήσει να εντοπίζουν τις δυσκολίες του υπό εξέταση ποιήματος (δυσκολίες που αφορούν στη δομή, αλλά και στο μέτρο και στον ρυθμό του) και να τους δείξει εναλλακτικούς και δραστικούς τρόπους απόδοσής του στα ελληνικά. Τα κείμενα που θα εξεταστούν ανήκουν σε κορυφαίους ποιητές (Πάουντ, Έλιοτ, Στήβενς, Κάμμινγκς, Πλαθ, Σέξτον, Ώντεν, Λάρκιν, Χιουζ, Άσμπερυ, Μέριλ, Γκίνσμπεργκ κ.ά.), αλλά και σε νεότερους δημιουργούς.
Χάρης Βλαβιανός
Ο Χάρης Βλαβιανός γεννήθηκε στη Ρώµη το 1957. Σπούδασε Οικονοµικά και Φιλοσοφία στο Πανεπιστήµιο του Μπρίστολ και Πολιτική θεωρία και Iστορία στο Πανεπιστήµιο της Οξφόρδης. Έχει εκδώσει δέκα ποιητικές συλλογές, µε πιο πρόσφατη τη συλλογή Σονέτα της συµφοράς (2011) και τρεις συλλογές δοκιµίων: Ο άλλος τόπος (1994), Ποιον αφορά η ποίηση;, Σκέψεις για µια τέχνη περιττή (2007) και Το διπλό όνειρο της γραφής (2010, από κοινού µε τον Χρήστο Χρυσόπουλο). Έχει µεταφράσει έργα κορυφαίων Αµερικανών και Ευρωπαίων ποιητών, όπως: Walt Whitman, Εzra Pound, John Ashbery, William Blake, Zbigniew Herbert, Fernando Pessoa, Edward Estlin Cummings, Michael Longley και Wallace Stevens. Διευθύνει το περιοδικό Ποιητική. Διδάσκει Ιστορία και Πολιτική θεωρία στο Αµερικανικό Κολλέγιο Ελλάδος και Δημιουργική Γραφή στο Εθνικό Κέντρο Βιβλίου (ΕΚΕΒΙ). Από τις Εκδ. Πατάκη κυκλοφορούν επίσης η ποιητική του συλλογή Διακοπές στην πραγματικότητα, που τιµήθηκε µε το Βραβείο του περιοδικού Διαβάζω (2010), Η ιστορία της δυτικής φιλοσοφίας σε 100 χαϊκού. Από τους Προσωκρατικούς έως τον Ντερριντά και η μετάφρασή του των Τεσσάρων Κουαρτέτων του Τ.Σ. Έλιοτ. ΠΗΓΗ :ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΠΑΤΑΚΗ http://www.patakis.gr/ViewShopArticle.aspx?ArticleId=3039 |
Τρίτη 25 Σεπτεμβρίου 2012
ΣΕΜΙΝΑΡΙΟ/ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ ΤΗΣ ΠΟΙΗΣΗΣ/ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΠΑΤΑΚΗ
Δευτέρα 24 Σεπτεμβρίου 2012
ΑΣΗΜΙΝΑ ΞΗΡΟΓΙΑΝΝΗ / ΜΕΤΑΝΑΣΤΗΣ
Ά-πολις
κατάντησε
κι όμως
δεν ξέρει
να σου πει
πώς λέγεται αυτό το -α.
Μα το σώμα του
ξέρει καλά
τα στερητικά τα άλφα
τί σημαίνουν.
να σου πει
πώς λέγεται αυτό το -α.
Μα το σώμα του
ξέρει καλά
τα στερητικά τα άλφα
τί σημαίνουν.
* Το ποίημα αυτό διακρίθηκε στο διαγωνισμό ποίησης που διοργάνωσε το περιοδικό e-charity και περιέχεται στην ανέκδοτη συλλογή της Ασημίνας Ξηρογιάννη <<Εποχή μου είναι η ποίηση>>.
Δημήτρης Τρωαδίτης, Υποθήκες
Οι προηγούμενες γενιές
μ' αναμαλλιασμένα χρόνια
στραβά πόδια
μυαλά σ' υγρούς τάφους
μ' αναμαλλιασμένα χρόνια
στραβά πόδια
μυαλά σ' υγρούς τάφους
άφησαν υποθήκες
έτσι που οι σύγχρονες καταχνιές
να νεκρώσουν τις κλειδώσεις
να νεκρώσουν τις κλειδώσεις
κι όταν αγωνιούμε
να γράψουμε στίχους
οι σελίδες μένουν κενές
γεμάτες τύψεις κι αδημονίες.
να γράψουμε στίχους
οι σελίδες μένουν κενές
γεμάτες τύψεις κι αδημονίες.
Κυριακή 23 Σεπτεμβρίου 2012
ΟΜΑΔΑ 361 ΜΟΙΡΕΣ/ΤΙΜΩΡΙΑ
Η ομάδα
θεάτρου «361 μοίρες» θα παρουσιάσει μια σύνθεση κειμένων με τίτλο και θέμα την Τιμωρία.
ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ
Σύλληψη-Σκηνοθεσία
Σπύρος Στεριάδης
Συγγραφή κειμένων
Κώστας Καραφύλλης
Δραματολόγος
Αντωνέλλα Τσιμπλή
Μουσική
Κωνσταντίνος Αποστολόπουλος
Κοστούμια
Σταμάτης Ζέρβας
Επιμέλεια κίνησης
Αντωνία Ζαγορίτη
Σχεδιασμός φωτισμών
Αγγελική Χριστοδούλου
Βοηθός σκηνοθέτη
Μαρία Χατζημανώλη
Επεξεργασια εικονας
Κώστας Κοχαιμήδης
Παίζουν
Δώρα Φίλιππα
Σπύρος Στεριάδης
ΚΥΡΙΑΚΗ 23 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ ΣΤΟ ΘΕΑΤΡΟ ALTERA PARS,MEΓΑΛΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ 23,ΚΕΡΑΜΕΙΚΟΣ(ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΝΥΧΤΕΣ NOVA PARS 6)Ωρα Eναρξης:21:00.
(REVAULT OPEN SEPTEMBER)
Ωρα Εναρξης :21:00.
Σάββατο 22 Σεπτεμβρίου 2012
Ξυδερός Δημήτρης - 2 Ποιήματα
διαΣταύρωση ΧωΡίς φανάρια
αυτόπτες Υπάλληλοι,
διέταξαν Περίοικο,
«ΣΧΕΔΟΝ ΦΙΛΗΣΥΧΟ»,
μάλλον καλής Οικογενείας,
να αποχαυνωθεί Χαρμόσυνα
- για μια Σίτιση
πιο Βελτιωμένη.
- για μια Είδηση
κάπως, πιο Βελτιωμένη.
Εν συνεχεία,
τον στήσανε στην Διασταύρωση
και του ζήτησαν να Πορευτεί...
να Αποκαθηλωθεί,
Χωρίς Φανάρια
Αλήθεια,
Αλήθεια σας λέω...
[Μεταξύ Μας,]
αν και απεργούν
οι Άγγελοι,
έχω
φυλάξει
τα καρφιά...
[Από την συλλογή «διαΣταύρωση ΧωΡίς φανάρια» ΗΡΙΔΑΝΟΣ 2011]
Μοτοσικλέτα
τοποθέτησε στην Μπανιέρα
ένα-ένα τα Κομματάκια της Μοτοσικλέτας
Ξέπλυνέ τα Επιμελώς,
να φύγει το Καυσαέριο
Κατόπιν πρόσθεσε,
δύο λίτρα Άσφαλτο,
ανακατεμένη με Ξεραμένο λάδι
Άψογα.
Τώρα, γέμισέ την με Γάλα
Και φόρτωσέ την στην Ζυγαριά
είμαι Σίγουρος
θα ισορροπήσει.
θα ισορροπήσει...
...με τα Γαλανά σου
Μάτια,
όταν άφησες το Φρένο.
[Από την συλλογή «διαΣταύρωση ΧωΡίς φανάρια» ΗΡΙΔΑΝΟΣ 2011]
Παρασκευή 21 Σεπτεμβρίου 2012
Ηarold Pinter/ ΕΝΑ ΠΟΙΗΜΑ
Ηarold Pinter (10 Οκτωβρη 1930-25 Δεκέμβρη 2008)
"Η
ζωή ενός συγγραφέα είναι μια εξαιρετικά τρωτή, σχεδόν γυμνή
δραστηριότητα. Δεν χρειάζεται να χύσουμε δάκρυα γι' αυτό. Ο συγγραφέας
κάνει την επιλογή του και επιμένει σ' αυτήν. Αλλά η αλήθεια είναι ότι
βρίσκεται εκτεθειμένος σε όλους τους ανέμους, που κάποιοι από αυτούς
είναι παγωμένοι. Είναι εκεί έξω μόνος του, επί ξύλου κρεμάμενος. Δεν
βρίσκει καταφύγιο και καμία προστασία -εκτός κι αν λέει ψέματα- οπότε
στην περίπτωση αυτή έχει φτιάξει τη δική του προστασία και, όπως θα
μπορούσε να πει κανείς, έχει γίνει πολιτικός. Αναφέρθηκα αρκετά φορές
σήμερα στο θάνατο. Θα απαγγείλω τώρα ένα ποίημά μου, με τίτλο
"Θάνατος"
"Πού βρέθηκε το νεκρό σώμα;
Ποιος βρήκε το νεκρό σώμα;
Οταν βρέθηκε το νεκρό σώμα ήταν νεκρό;
Ποιος ήταν το νεκρό σώμα;
Ποιος ήταν ο πατέρας ή η κόρη ή ο αδερφός'
Η ο θείος ή η αδερφή ή η μητέρα ή ο γιος
Του νεκρού και παρατημένου σώματος;
Οταν παρατήθηκε ήταν νεκρό το σώμα;
Παρατήθηκε το σώμα;
Ποιος το είχε παρατήσει;
Ηταν γυμνό ή ντυμένο για ταξίδι το νεκρό σώμα;
Τι σ' έκανε να δηλώσεις το νεκρό σώμα νεκρό;
Δήλωσες νεκρό το νεκρό σώμα;
Πόσο καλά ήξερες το νεκρό σώμα;
Πώς ήξερες ότι το νεκρό σώμα ήταν νεκρό;
Εκλεισες και τα δυο του μάτια;
Εθαψες το σώμα;Το παράτησες;
Φίλησες το νεκρό σώμα;".
Οταν
κοιτάμε σε έναν καθρέφτη νομίζουμε ότι η αντανάκλασή μας είναι ακριβής.
Αλλά αν μετακινηθούμε κατά ένα χιλιοστό η εικόνα αλλάζει. Ουσιαστικά
κοιτάμε μια ατελείωτη σειρά αντικατοπτρισμών. Ομως, κάποιες φορές ο
συγγραφέας οφείλει να σπάσει τον καθρέφτη-γιατί η αλήθεια μάς κοιτά στα
μάτια από την άλλη πλευρά αυτού του καθρέφτη.
Πιστεύω
ότι παρά τα τεράστια, υπαρκτά εμπόδια, υψίστης σημασίας υποχρέωση που
μας αφορά όλους, εμάς τους πολίτες, είναι να έχουμε ατρόμητη,
απαρέγκλιτη, άγρια πνευματική αποφασιστικότητα για να ορίσουμε την
πραγματική αλήθεια της ζωής μας και της κοινωνίας μας. Είναι επιτακτική
ανάγκη.
Εάν
μια τέτοια στάση δεν ενσωματωθεί στο πολιτικό μας όραμα δεν έχουμε
καμμία ελπίδα να αποκαταστήσουμε ό,τι σχεδόν έχουμε χάσει: την ανθρώπινη
αξιοπρέπεια»
Harold Pinter.(10 Οκτώβρη1930- 25 Δεκεμβρη 2008)
Κείμενο
/απόσπασμα από την συνταρακτική προμαγνητοσκοπημένη ομιλία που εκφώνησε
ο Χάρολντ Πίντερ όταν έγινε στη Στοκχόλμη, εν τη απουσία του, η απονομή
του Νόμπελ.
ΠΗΓΗ: ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ/31/12/2005METAΦΡΑΣΗ:ΦΩΤΕΙΝΗ ΜΠΑΡΚΑ/ΝΑΤΑΛΙ ΧΑΤΖΗΑΝΤΩΝΙΟΥ
WALT WHITMAN///ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΤΟΥ ΕΑΥΤΟΥ ΜΟΥ(αποσπάσματα)
WALT WHITMAN
μετ.Χαρης Βλαβιανός
18.
Με μουσική δυνατή έρχομαι,με τίς κορνέτες μου και με τα τυμπανά μου.
Δέν παίζω εμβατήρια για αναγνωρισμένους νικητές μονάχα,
παίζω κι εμβατήρια για ηττημένους και σκοτωμένους.
Εχετε ακούσει πώς είναι ωραίο να΄σαι ο κερδισμένος?
Εγώ όμως λέω πώς είναι ωραίο να πέφτεις νικημένος,οι μάχες
χάνονται με το ίδιο πνεύμα όπως κερδίζονται.
Κροτώ και βροντώ για τούς νεκρούς,
Παίζω την κορνέτα μου γι αυτούς όσο μπορώ πιό χαρούμενα και δυνατά.
Ζήτω στούς ηττημένους!
Και σ΄εκείνους πού τα πολεμικά τους στο πέλαγος βυθίστηκαν!
Και σ΄ έκείνους πού κι αυτοί στο πέλαγος βυθίστηκαν!
Και σ΄ όλους τούς στρατηγούς πού έχασαν μάχες,σ ΄όλους τούς ηρωες πού λύγισαν!
Και σ΄ όλους τούς αμέτρητους ήρωες πού΄ναι ίσοι με τούς τρανότερους γνωστούς!
WALT WHITMAN
μετ.Χαρης Βλαβιανός
Εκδ.Πλέθρον 1986
ΤΗΕ ARTMANIACS/ΤΑΚΗΣ ΧΡΥΣΙΚΑΚΟΣ-ΘΕΑΤΡΟ
ΑΣΗΜΙΝΑ ΞΗΡΟΓΙΑΝΝΗ:Πείτε μου για το <'Ανθος του Γυαλού>!Γιατί επιλέξατε αυτό το συγκεκριμένο έργο του Παπαδιαμάντη;Mε ποιά κριτήρια...;
ΤΑΚΗΣ ΧΡΥΣΙΚΑΚΟΣ: Τα τελευταία χρόνια κάνω μια δουλειά πάνω στα λογοτεχνικά κείμενα, <Το αμάρτημα της μητρός μου> του Βιζυηνού, τα διηγήματα του Παπαδιαμάντη και τον <Καιρό των Χρυσανθέμων του Μάνου Ελευθερίου. Είναι δουλειά πάνω στον Ποιητικό Λόγο και πώς μπορεί αυτός να αποκτήσει θεατρικότητα.
ΑΣΗΜΙΝΑ ΞΗΡΟΓΙΑΝΝΗ:Nομίζω ότι το έχετε παρουσιάσει ξανά πέρσυ-ή κάνω λάθος... ΤΑΚΗΣ ΧΡΥΣΙΚΑΚΟΣ: Η πρώτη παράσταση έγινε πριν 5 χρόνια, έχει παιχτεί σχεδόν σε όλη την Ελλάδα και Κωνσταντινούπολη.
ΑΣΗΜΙΝΑ ΞΗΡΟΓΙΑΝΝΗ:Ποιοί οι συντελεστές της παράστασης και συνεργάτες σας; ΤΑΚΗΣ ΧΡΥΣΙΚΑΚΟΣ: Ο Ερρίκος Μπελιές έκανε την θεατρικη προσαρμογή, η Μάνια Παπαδημητρίου την σκηνοθεσία, ο Νικος Πετρόπουλος την εικαστικη παρέμβαση, ο Λάμπρος Λιάβας την μουσικη επιλογή, ο Δήμος Αβδελιωδης τον φωτισμό και η Νατασσα Ζούκα την κίνηση.
ΑΣΗΜΙΝΑ ΞΗΡΟΓΙΑΝΝΗ:Πώς βλέπετε τη θεατρική κίνηση του φετινού καλοκαιριού;Έχουν γίνει ενδιαφέροντα πράγματα;
ΤΑΚΗΣ ΧΡΥΣΙΚΑΚΟΣ: Πάντα γίνονται παραστάσεις με ενδιαφερον και χωρίς- αυτό είναι δουλειά των κριτικών.
ΑΣΗΜΙΝΑ ΞΗΡΟΓΙΑΝΝΗ:Ποιό είδος θεάτρου σας εκφράζει περισσότερο;
ΤΑΚΗΣ ΧΡΥΣΙΚΑΚΟΣ: Το Ποιητικό Θέατρο.
ΑΣΗΜΙΝΑ ΞΗΡΟΓΙΑΝΝΗ:Σχόλια για την ελληνική θεατρική πραγματικότητα στο σύνολό της,παρακαλώ!
ΤΑΚΗΣ ΧΡΥΣΙΚΑΚΟΣ: Δεν σχολιάζω ποτέ θεατρικη δουλειά ,γιατί γνωρίζω με πόσο κόπο γίνονται, ακόμα κι αυτές που δεν ειναι καλές.
ΑΣΗΜΙΝΑ ΞΗΡΟΓΙΑΝΝΗ:Πώς νιώθετε για την τηλεόραση και τον κινηματογράφο....
ΤΑΚΗΣ ΧΡΥΣΙΚΑΚΟΣ: Τον κινηματογράφο τον αγαπώ και όταν μού δίνεται η ευκαιρία παίζω, η τηλεόραση τα τελευταία χρόνια δεν είναι στα καλύτερά της.....
ΑΣΗΜΙΝΑ ΞΗΡΟΓΙΑΝΝΗ:΄Αμεσα καλλιτεχνικά σχέδιά σας....
ΤΑΚΗΣ ΧΡΥΣΙΚΑΚΟΣ:< Οι Νταντάδες του Γ. Σκούρτη στο Θεατρο Ζήνα,σε σκηνοθεσία Γ. Ιορδανίδη, σκηνικά-κοστούμια Γ. Πάτσα, φωτισμοί Λ. Παυλόπουλου, με τον θύμιο Καρακατσάνη ,τον Γιώργο Κωνσταντίνου κι εμένα.
AΣΗΜΙΝΑ ΞΗΡΟΓΙΑΝΝΗ:Σας ευχαριστώ πολύ!!!
Πέμπτη 20 Σεπτεμβρίου 2012
Franz Kafka, Η Πληγή και η Λέξη
Αναστασία Γκίτση
- Franz Kafka, Η Πληγή και η Λέξη, εκδ. Σαιξπηρικόν, Θεσσαλονίκη 2012
«δεν είμαι τίποτα άλλο παρά λογοτεχνία»
Θα δηλώσει για τον εαυτό του ο Τσέχος συγγραφέας που καταπιάστηκε σ’ολη
τη διάρκεια της σύντομης ζωής του με κάθε είδος λογοτεχνίας. Η Πληγή και η Λέξη
που κυκλοφόρησε από τις Θεσσαλονικιώτικες εκδόσεις Σαιξπηρικόν τον Μάιο
του 2012, είναι η πρώτη, και μοναδική ως τώρα, δίγλωσση
(ελληνικά/γερμανικά) έκδοση των ποιημάτων του -όχι και τόσο γνωστού για
την ποίησή του- γερμανόφωνου συγγραφέα της Δίκης και του Πύργου, Franz Kafka.
O Νίκος
Βουτυρόπουλος υπογράφει τη μετάφραση και τα σχόλια του μικρού αυτού
βιβλίου καθώς κι ένα εξαίρετο εισαγωγικό σημείωμα που προειδοποιεί τον
αναγνώστη, αφενός, για την ιδιαιτερότητα της συγκέντρωσης, αφετέρου για
την δυσκολία κατάταξης των ποιημάτων του συγγραφέα με την ιδιαίτερη
προσωπικότητα και τις ιδιαίτερες ευαισθησίες του.
17 ποιήματα, άλλα μικρής έκτασης και άλλα μεγαλύτερης, αποτελούν τους
καρπούς της ποιητικής δημιουργίας του Kafka, που με σθένος έκρυβε επί χρόνια και ζητούσε να καταστραφούν μετά θάνατον[1]. Με βάση την πηγή από όπου έχουν παρθεί είναι χωρισμένες και οι ενότητες στις οποίες εντάσσονται. Τρεις τον αριθμό a. Ποιήματα από αλληλογραφία (Gedichte aus dem Briefwechsel) b. Ποιήματα από τα ημερολόγια (Gedichte aus dem Tagebüchern) c. Ποιήματα από σκόρπια κείμενα (Gedichte aus nachgelassenen Schriften).
Η κατανομή του υλικού διακλαδώνεται σε δύο βασικούς άξονες. Την
ημερομηνία συγγραφής και την πηγή προέλευσης, τουτέστιν χρονολογικά και
ειδολογικά. Βασικές πηγές συγκέντρωσης του υλικού είναι η
επιστολογραφία, συμπεριλαμβανομένων και των καρτ-ποστάλ, των αφιερώσεων
σε βιβλία, των τηλεγραφημάτων και των ημερολογιακών σημειώσεων του
συγγραφέα.
Ποιήματα μεστά της γερμανικής γλώσσας, έκδηλα στο περιεχόμενό τους της
υπαρξιακής αγωνίας και του προσωπικού αδιεξόδου του συγγραφέα που
εντρύφησε στην ανθρώπινη απόγνωση της εποχής του. Δείγμα υπαρξιακής
αποξένωσης και προσωπικού κατακερματισμού που ταλανίζει διαχρονικά και
τον άνθρωπο της σύγχρονης εποχής, τα ποιήματα του Kafka αποτελούν απαράμιλλο κληροδότημα για τις επόμενες γενιές.
«Στον ήλιο του απογεύματος
σε γερμένη πλάτη το πράσινο
σε παγκάκια καθόμαστε.
Τα χέρια μας κρέμονται κάτω,
θλιμμένα ανοιγοκλείνουν τα μάτια μας.
Κι οι άνθρωποι ντυμένοι περνούν
με βήμα τρικλιστό πάνω σε χαλίκια
κάτω απ’αυτόν τον τεράστιο ουρανό
που απλώνεται μακριά απ’τους λόφους
ως τους λόφους πέρα μακριά.»
[1] Αμέσως μόλις επέστρεψε στην Πράγα (1921) από το σανατόριο της Σλοβακίας, ο συγγραφέας ζήτησε -δια μέσω της διαθήκης του- από επιστήθιο φίλο του τον Μαξ Μπροντ, να καταστρέψει μετά τον θάνατο του, ό,τι υπήρχε "σε ημερολόγια, χειρόγραφα, επιστολές άλλων και δικές μου, σχεδιάσματα και τα λοιπά, να καούν ανελλιπώς και χωρίς να διαβαστούν, καθώς επίσης και όλα όσα έχω γράψει ή σχεδιάσει [...] ".
ΤΟ ΚΟΧΥΛΙ
ΣΥΝΑΝΤΗΣΕΙΣ
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΗΣ ΓΡΑΦΗΣ
ΚΑΙ ΑΝΑΓΝΩΣΗΣ
Το εργαστήριο δημιουργικής ανάγνωσης
και γραφής ΤΟ ΚΟΧΥΛΙ
ανακοινώνει την έναρξη του χειμερινού κύκλου
των εργασιών του .
Αγαπητοί φίλοι και ενδιαφερόμενοι
Επειδή
στις μέρες μας πλάι στην παρατεταμένη δύση του παλιού βιώνουμε την
ακόμη πιο βραδυκίνητη ανάδυση του καινούργιου, με διπλή χαρά σάς
ανακοινώνω την ίδρυση του Εργαστηρίου δημιουργικής ανάγνωσης και γραφής «Το Κοχύλι»
με έδρα τη Ρόδο. Όσοι επιθυμούν να εγγραφούν στο Χειμερινό Κύκλο Εργασιών
του (Οκτώβριος-Ιανουάριος) αρκεί να επικοινωνήσουν
στο panosdrak@yahoo.gr μέχρι τις 10 Οκτωβρίου αναζητώντας την σχετική ΑΙΤΗΣΗ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ προς συμπλήρωση.
Με εκτίμηση
Πάνος Δρακόπουλος
Υπεύθυνος εργαστηρίου «Το κοχύλι»
Πληροφορίες-επικοινωνία:Πάνος Δρακόπουλος
e-mail_panosdrak@yahoo.gr
τηλ 6938560771
ώρες επικοινωνίας (19 :00-22:00)
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)