Vincenzo Cardarelli (1887-1959): Δύο ποιήματα

Vincenzo Cardarelli (1887-1959): Δύο ποιήματα

Μετάφραση από τα Ιταλικά: Θεοδόσης Κοντάκης

Φθινόπωρο

[Autunno]

Φθινόπωρο. Το νιώσαμε ήδη να ’ρχεται

μες στου Αυγούστου τον άνεμο,

στου Σεπτέμβρη τις βροχές,

καταρρακτώδεις και θρηνητικές∙

κι ένα ρίγος διαπέρασε τη γη

που τώρα, γυμνή και θλιμμένη,

υποδέχεται έναν ήλιο σβησμένο.

Τώρα περνά και χάνεται,

σε τούτο το φθινόπωρο που βαδίζει

μ’ ανείπωτη βραδύτητα,

η καλύτερη εποχή της ζωής μας -

και για ώρα πολλή μάς αποχαιρετά.

***

Καλοκαιρινό

[Estivo]

Καλοκαίρι μακρύ,

εποχή του πνιγερού καιρού

με τ’ ατέλειωτα πρωινά

και τα ξημερώματα τα σιγαλά∙

ξυπνά κανείς σαν μέσα σ’ ενυδρείο

από μέρες πανομοιότυπες, αστρικές

εποχή που λιγότερο πονούνε

τα σκοτάδια και οι κρίσεις,

χαρά απλόχωρη∙

καμιά υπόσχεση επίγεια

δε μου ειρηνεύει τόσο την ψυχή

όσο του ήλιου η βεβαιότητα

που ξεχύνεται απ’ το δικό σου τον ουρανό,

εποχή ακραία, που πέφτεις

αποκαρωμένη σ’ ατέλειωτη ρέμβη

και τα πιο μεγάλα όνειρα χρυσώνεις

εποχή που φέρεις το φως

ώσπου να τανύσει

τον χρόνο πέρα απ’ τα όρια της μέρας∙

και μοιάζεις κάποτε να τον ρυθμίζεις

και κείνον, να προχωρά

με τ’ αργό βήμα της αιωνιότητας.



Ο Vincenzo Cardarelli υπήρξε σημαντική μορφή των ιταλικών γραμμάτων κατά το πρώτο ήμισυ του εικοστού αιώνα, αν και σήμερα το έργο του είναι εν μέρει επισκιασμένο. Από τη νεότητά του ξεκίνησε να δημοσιογραφεί, ενώ στα τέλη της δεκαετίας του 1910 ξεκίνησε την έκδοση του σημαντικού περιοδικού La Ronda. Λίγα χρόνια νωρίτερα, είχε εκδοθεί η πρώτη συλλογή ποιημάτων του, Πρόλογοι (Prologhi,1916), ενώ ακολούθησαν πολυάριθμες συλλογές. Η ποίησή του θεωρείται ότι ισορροπεί ανάμεσα στην υπέρβαση και στην επικέντρωση στον πραγματικό κόσμο.

* H εικόνα είναι παρμένη από το pexels.