Translate

Τετάρτη, 17 Απριλίου 2013

ΣΤΗΛΗ///ΤΗΕ ΑRTMANIACS///ΒΑΣΙΛΗΣ ΡΟΥΒΑΛΗΣ


 ...σήμερα ακριβώς...το ηλεκτρονικό περιοδικό για την ποίηση ''e-poema" κλείνει επτά χρόνια λειτουργίας.Του ευχόμαστε καλή συνέχεια στο έργο του και  εκφράζουμε τη χαρά μας που συνομιλούμε με τον εκδότη του,τον ποιητή Βασίλη Ρούβαλη!



...συνέντευξη στην Ασημίνα Ξηρογιάννη


Bασίλη Ρούβαλη, σε καλωσορίζω στο varelaki, και ξεκινώ: σήμερα γιορτάζει το poema, οπότε... να ρωτήσω πρώτα γι’ αυτό. Ποιο ήταν το αρχικό σου όραμα; Tι αποκόμισες τελικά από την πορεία; Eίσαι ευχαριστημένος με την εξέλιξη του περιοδικού;
Τα γενέθλια του περιοδικού αποτελούν στιγμή αναστοχασμού. Τι προσφέρει ένα λογοτεχνικό περιοδικό στην εξέλιξη της ελληνικής γραμματείας; Πώς συνδέεται με την αναζήτηση της ουσίας ανάμεσα στα πολλά που εγγράφονται και στα ελάχιστα που διαθέτουν το «άρωμα» του σημαίνοντος και καθοριστικού στην τέχνη του λόγου; Καλύπτει τις εκφραστικές ανάγκες μιας γενιάς η οποία ξεπήδησε μόλις τώρα, στις αρχές του νέου αιώνα, και βεβαιωμένα δεν δύναται να ορίσει το μέλλον του κόσμου; Θα μπορέσει να αποτελέσει σημείο αναφοράς για τον κατοπινό ερευνητή όπως έχει ήδη συμβεί για τα περιοδικά παλαιότερων γενεών; Με αυτά τα ερωτήματα επιδιώκω ν’ αποκομίζω το διαρκές στίγμα του (.poema..) στα τρέχοντα ποιητικά μας πράγματα. Προσδοκώ να κριθεί το πηλίκον του όταν αξιολογηθεί. Σίγουρα, κατ’ αρχάς, νιώθω ικανοποιημένος από αρκετά επιτεύγματά του και, ταυτόχρονα, γνωρίζω τα αναγκαία επόμενα βήματά του, εκείνα που θα με κάνουν ευτυχισμένο ως «πατέρα» αυτής της συλλογικής διάδρασης.

Ποίηση είναι..
.
Ποίηση είναι όλα όσα χωρούν ανάμεσα στους διάφορους ορισμούς περί αυτής της Τέχνης. Η Ποίηση περιέχει σιωπή. Διαθέτει μεταφυσικά χαρακτηριστικά ενώ την ίδια στιγμή είναι η πιο απλή διατύπωση της υπαρξιακής αλήθειας. Η Ποίηση μοιάζει με τον Ήλιο που όσο τον πλησιάζουν οι Ικαροι καίγονται οι πρόχειρες φτερούγες τους… Παρεμπιπτόντως, προτιμώ τους Δαιδάλους – αυτούς διαβάζω και απολαμβάνω την Ποίηση.

Θα σε γυρίσω αρκετά χρονια πίσω... Πότε ξεκίνησες να γράφεις; Γιατί γράφεις;
Ξεκίνησα να γράφω όταν συνειδητοποίησα ότι ήταν ο μόνος τρόπος να εκφραστώ συζώντας με τη φυσική συστολή μου. Το πρώτο ποίημα που κάποια στιγμή συνετέθη, είναι εκείνο που ρυθμίζει τη διάθεση, την έμπνευση και την ανακούφιση από τη διαρκή διαδικασία της γραφής. Υποθέτω ότι θα πάψω να γράφω όταν ο ρυθμός του χρόνου θα πάψει να απασχολεί, να ενεργοποιεί τον εαυτό μου…

Ποίηση και Διαδίκτυο...
Το νέο εργαλείο διατύπωσης και διάδοσης της ποιητικής τέχνης είναι το διαδικτυακό περιβάλλον. Αλλοτε ήταν η περγαμηνή, το πινάκιον, ο χαρτοπολτός. Σήμερα εμφανίστηκε ετούτη η δυνατότητα μέσα από την τρέχουσα τεχνολογία. Ωστόσο, η Ποίηση «αναπνέει» και ξεδιπλώνει τη γοητευτική ομορφιά της μέσα από το βιβλίο, κι εννοώ το αληθινό βιβλίο.

Θα ήθελα να μου πεις για τις (.poema..) εκδόσεις: Πόσα βιβλία κυκλοφορούν μέχρι στιγμής και με ποιο σκεπτικό;
Το περιοδικό προτείνει μια αισθητική θεώρηση του ποιητικού λόγου. Συνεπώς, η εκδοτική ετικέτα ακολουθεί το αυτό δόγμα. Είμαστε μόλις στην αρχή, ευελπιστώ να κατατεθούν ωραίες και γόνιμες αναγνωστικές προτάσεις στη συνέχεια. Αν μη τι άλλο πάντως, ο εκδοτικός οίκος καθρεφτίζει την επιθυμία συμβολής στην πορεία της σύγχρονης ελληνικής ποίησης.

Τα τελευταια χρόνια γίνεται ιδιαίτερη προσπάθεια για τη διάδοση του ψηφιακού βιβλίου...
Διαφωνώ… Είναι μια εμπορική επιχειρηματική επιλογή. Το βιβλίο έχει συγκεκριμένες «συντεταγμένες» ως αντικείμενο. Δεν αρνούμαι το ηλεκτρονικό βιβλίο ως τεχνολογική επιλογή και διευκόλυνση, αλλά πιστεύω στη συνέχιση του είδους.

Αγαπημένοι σου ποιητές, παλαιότεροι και σύγχρονοι;...
Οι ποιητές που με επηρέασαν στην απόφαση να ασχοληθώ με την ποίηση, είναι πολλοί. Εκείνοι δηλαδή που μου έδωσαν τον κανόνα της γραφής και της ηθικής της. Άλλο τόσο βρίσκω συνεχώς, σ’ αυτή την περιπέτεια της ποιητικής ενασχόλησης, δημιουργούς που θαυμαστικά ακολουθώ.

Εάν όφειλες ν’ αναφέρεις επιτακτικά τρία βιβλία που κρίνεις ότι σε στιγμάτισαν, ποια θα επέλεγες;
Χμμ, δύσκολη η απάντηση… Η Θεία Κωμωδία του Δάντη, τα Ελεγεία της Οξώπετρας του Ελύτη, ο Κρητικός του Σολωμού.

'Ενα σχόλιο για τη σύγχρονή μας λογοτεχνική πραγματικότητα...
Είναι η εποχή που η λογοτεχνική έκφραση βρίσκει εκ νέου σοβαρό λόγο να δοκιμάσει την επιδραστικότητά της. Εξ ου και απαιτούνται οξυδερκείς και ολοκληρωμένοι συγγραφείς που θα πείσουν οδηγώντας και θα οδηγήσουν πείθοντας το άτομο και το σύνολο. Οι λιγόψυχοι και οι μονοσήμαντοι, οι ευάρεσκοι και οι ευκαιριακοί, δεν έχουν καμία θέση σ’ αυτό το σκεπτικό μου.

Τι σχεδιάζεις, τι ονειρεύεσαι;
Εν’ όνειρο είναι η νίκη απέναντι στον χρόνο. Άλλο είναι η πολυτέλεια της μελέτης απρόσκοπτα, δίχως τις αγωνίες και τις τρικλοποδιές της καθημερινότητας. Τέλος, είναι η διαρκής αναζήτηση της εμπειρίας που μετουσιώνεται, ή δύναται να μετουσιωθεί, σε ποιητική ενέργεια και αποτέλεσμα. Για όλα τούτα δεν χρειάζονται πολλά βιβλία με ονοματεπώνυμο – αρκεί η επίπονη προετοιμασία, η γενεσιουργός αναμονή.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου