ΝΙΚΗ ΧΑΛΚΙΑΔΑΚΗ///ΤΕΣΣΕΡΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ

[από το βιβλίο Ανάσκελη με πυρετό,εκδόσεις Μανδραγόρας 2012]

Νανούρισμα

Τα όνειρα δε κοιμούνται πια στα κρεβάτια τους

Παίρνουν τις πάνινες κούκλες και φτάνουν στο Προσκεφάλι

Πιπιλίζουν τους αντίχειρες που φυλάω στο πρώτο συρτάρι

Είμαι ανήλικη. Δίποδη. Δυστυχώς

Δε  νυστάζω 

ΠΙΑΝΩ ΌΣΟ ΧΩΡΟ ΜΟΥ ΑΝΗΚΕΙ ΚΑΙ ΖΩ ΑΝΑΣΚΕΛΗ 

Suck my finger 

 ********

Αγόρια ιππότες  κορίτσια μαύρες κότες

Είμαι το κορίτσι που ισορρόπησε νωρίς

στα τακούνια της μαμάς

Είμαι το κορίτσι που ξεχείλωνε τις μπλούζες του 

με μαξιλάρια των εφτά μηνών περίπου

Ξέρω σχοινάκι,γιο-γιο,τσιγκολελέτα

Σκέτο καφέ δεν ήπια ποτέ

Πάντοτε έσταζε στην Κούπα η αριστερή μου θηλή

 ********

Απλοποίηση

Πρωτότοκα επισφαλής παρατηρούσα τη μαμά

να φουσκώνει επικίνδυνα

Στην κοιλιά της  είπαν, είχε μπει ένα σποράκι

Πέντε μήνες μετά πέθαναν οι αγκαλιές

Τα παιχνίδια

Ο μπαμπάς

Από έξι χρονών έχω να φάω πασατέμπο

********

 Νεσεσέρ

Κάθε φορά που σε φιλώ

σα να΄θελα να σπάσω την πυκνότητά σου

να ξέρεις φταίει εκείνο το μικρό ψαλίδι

που σκέφτομαι πως θα' τανε αν

το΄μπηγα στο στήθος μου ή στο δικό σου

την ώρα που κόβω τα νύχια μου

τις άκρες των μαλλιών μου

σ΄αγαπώ, δεν με κακοποίησαν ποτέ

αλλά είναι στιγμές που δεν ξέρω πώς να ζήσω

 

MAΡΙΑ ΠΙΣΙΩΤΗ //ΠΟΙΗΜΑΤΑ

   {από το βιβλίο Ηδύλη-ακά τοπία;/Eκδ.Πανεπιστημίου Μακεδονίας}

Άτιτλο

VII

Υποσιτίζονται οι μέρες μου
με ρυτίδες και ανατροπές...
Ανατροπές;
Παράξενα ηχούν:
ανατροπές
       Ρυτίδες
              Ανατροπές...

********

Για τους ποιητές

Ισορροπούμε
μ΄ένα χαρτί
κι ένα μολύβι.
'Αλλοτε 
μ΄ένα στυλό.
Έχει ουσία
το χρώμα.
Είναι η Άπτερος Νίκη
του Μεσονυχτίου μας.

********

Σύγχρονα  ανδροειδή

Κυκλοφορούν  ανάμεσά μας ανδροειδή
      χωρίς καλώδια και τσιπ
        άνευρα ωστόσο,
      μονάχα μ΄ένα πλήκτρο
        ονόματι "delete''
      στο μέρος της καρδιάς.
Η κατασκευάστρια εταιρεία στο υποχθόνιο
εργαστήριό της τα φορτώνει data καθημερινά
και δρουν κατά τα εταιρικά συμφέροντά της.
Διατείνονται πως είναι άνθρωποι κανονικοί
  μα η ελλειπτική συμπεριφορά τους
       δείχνει  τόσο το  made in 
         όσο και το made by!

********

Dogville*

    Mεγάλη απόφαση να τινάξεις
 από την πλάτη σου την αιματοβαμμένη πόλη
κι η άκρη του βουνού να γίνει καταφυγή σου .
   Η ισοπεδωτική  απλότητά της ανέδυε
   άρωμα γιασεμιού,ενώ οι λόγιες λέξεις
     του φεγγαριού ενέπνεαν ασφάλεια.
Μα να που  φεγγάρι και βουνό δεν άντεξαν
          το φως των ματιών σου και
          τ΄αλαβάστρινά σου χέρια.
Ξέβρασαν αλυσίδες και πάθη ανομολόγητα
           επάνω στο κορμί σου.
  Άχρονη και άφυλη η σαπίλα τους.
         Πνιγηρό το άγγιγμά τους.
  Μεγάλη απόφαση ν΄αποτινάξεις 
         την αιματοβαμμένη πόλη.
           Μα εκείνη δε σε ξεχνά.
 Φορά το σμόκιν της και κορνάρει
          στη άκρη του βουνού.
  Το γιασεμί ευωδιάζει πάλι και οι αλυσίδες
         κρύβονται στα βράχια.
 Οι πτυχές του εγκλήματος οφείλουν 
        να παραμείνουν εσώκλειστες.

*Η γνωστή ταινία του Lars von Trier, Dogville,που προβλήθηκε στην Ελλάδα τον Νοέμβριο του 2003.

Ιάσων Λειδινός///ΤΕΣΣΕΡΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ

 

 Αστροφεγγιά

Στη χαραμάδα
ανάμεσα στα σκέλια σου σ’ αυτή
την άβυσσο
με μυρωδιά

καμένου άστρου

όλα
γεννιούνται
και πεθαίνουν

σε μια στιγμή

 *******

("Ο Κάλχας στο Φίλιον – Ίντριγκες, Έρωτες και άλλες Προδοσίες", εκδ. ΕΥΜΑΡΟΣ, Δεκέμβριος '12)

 

 Το μέτρο της αγάπης

 

Όποιος αλήθεια
αγαπά
πεθαίνει
τρεις φορές

σαν το σκυλί

και μια φορά
σαν άγγελος

ξοδεύεται

("Ο Κάλχας στο Φίλιον – Ίντριγκες, Έρωτες και άλλες Προδοσίες", εκδ. ΕΥΜΑΡΟΣ, Δεκέμβριος '12)

 *******

 

Γιορτή

...είναι
το χέρι σου
γράφοντας πουλιά
στον παγωμένο αέρα
της πόλης

με τις παράξενες λαλιές

ή ίσως το βλέμμα σου
με τις σκιές φιλιωμένο
στον κήπο
με τα ενθύμια

των απόντων

Γιορτή είναι
το αλύχτισμα
του λύκου

στη σιωπή σου

 

("Ο Κάλχας στο Φίλιον – Ίντριγκες, Έρωτες και άλλες Προδοσίες", εκδ. ΕΥΜΑΡΟΣ, Δεκέμβριος '12

 *******

 

Χριστούγεννα

Δακρύζει
ένα παιδί

κι ο κόσμος
χάνει
το χρώμα του

σαν θάνατος

και σαν πουλί
που σπαρταράει

στην ξόβεργα

 

(Δεκέμβρης '12)

  *Η φωτό είναι από εδώ
 

 

ΒΑΣΙΛΗΣ ΛΑΛΙΩΤΗΣ///ΤΟ ΑΓΡΙΜΙ ΠΟΥ ΚΟΙΜΑΤΑΙ

.



 

Μέσα στα μάτια σου μικρό αγρίμι που κοιμάται
Οι άλλοι δεν το βλέπουνε
-θέλει τρόπο των ματιών το ιδίωμα-
όμως εγώ που άγγιξα
τη ραγισμένη φλέβα του χεριού σου
και το μεγάλο πυρετό να σε φλογίζει
το βλέπω να σηκώνεται αμείλικτο
και να ουρλιάζει σαν το μαγνητίζει η ερημιά
Έπειτα πάλι ημερεύει και κοιμάται
το νανουρίζεις μέσα στην αγάπη
το καλλωπίζεις μέσα στη συναλλαγή
κάποτε μάλιστα τολμώ
ν’ αγγίξω το μουσούδι του με τα φιλιά μου
Ωστόσο ξέρω
πως είναι εκεί πανέτοιμο για όλα
μέσα στα μάτια σου
αυτό το αγρίμι που κοιμάται.

Ο ΣΙΣΥΦΟΣ 4 (ΚΥΚΛΟΦΟΡΗΣΕ)

 

 

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΗΝ ΕΡΣΗ ΛΑΓΚΕ

ΓΡΑΦΟΥΝ

Πέγλη Γιολάντα

Λέτσιος Βασίλης

Καμπατζά Βαλεντίνη

Μαφρέδας Στέλιος

Στουφής Ζαχαρίας

Φλεμοτόμος Διονύσης

Σέρρας Διονύσης

Κωνσταντέλλου Λένα

Παναγουλόπουλος Γιώργος

Στεριόπουλος Γιώργος

Λούντζης Νίκος

Κακναβάτος Έκτορας

Πυλαρινός Θεοδόσης

Τεχλεμετζής Γρηγόρης

Φραγκόπουλος Θ. Δ.

Φίλης Γιάννης

Γιωτοπούλου Δήμητρα

Αδημοσίευτο πεζό της συγγραφέως

ΣΥΝΕΡΓΑΖΟΝΤΑΙ

Παπαθανασόπουλος Θανάσης

Κούσουλα Κατερίνα

Παπαράλλης Δημήτρης

Μυλόπουλος Νίκος

Πάτσης Μιχάλης

Στουφής Ζαχαρίας

Βούρος Γιάννης

Παναγιωτόπουλος Γιάννης

Ξηρογιάννη Μίνα

ΒΙΒΛΙΟ

Περικλής Τσελίκης για τα βιβλία της Βαλεντίνης Καμπατζά Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης, η ανίχνευση του κωμικού στο έργο του και της Στέλλας Γεωργιάδου  Μάσκα Οξυγόνου.

Ανθούλα Δανιήλ για το βιβλίο της Κατερίνας Κούσουλα Αρμόδιο σώμα.

Γρηγόρης Τεχλεμετζής για τα βιβλία του Δημήτρη Καραμβάλη Θραυσμάτων ανεμούρια, του Γιάννη Βούρου Στο περιθώριο, του Γεώργου Μαρκόπουλου Κρυφός κυνηγός, της Έλσας Κορνέτη Κονσέρβα μαργαριτάρι, της Τζίνας Ξυνογιαννακοπούλου Πέμπτη εποχή και της Μαριάννας Βλάχου- Καραμβάλη Σιωπής επέκεινα.

Σοφία Παπαχριστοφίλου για τα βιβλία του Γιώργου Στεριόπουλου Η διάβολος και του Εμίλ Ζολά Οι ώμοι της μαρκησίας, σε μετάφραση Φοίβου Πιομπίνου.

Εις μνήμην Έλλης Συναδινού.

Βιβλία και περιοδικά που λάβαμε.

Το τεύχος κοσμούν πίνακες του Ι.  Παπανελόπουλου.

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΤΡΩΑΔΙΤΗΣ//ΤΡΙΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ

 Απόπειρες επιστολών



Νεκρική σιγή
περισυλλογή
χαρακωμένες παλάμες
αποχαύνωση
σε βιβλιοθήκες
με βιβλία άσοφα
αντικείμενα στέκονται
προσοχή
μολυβένια στρατιωτάκια
το μαβί αίμα ψάχνει
γι' αγάπη
σ΄ εγκυκλοπαίδειες
πλαστικά δέντρα
μεταμοντέρνοι άνεμοι
απόπειρες επιστολών
ανορθόγραφων
αμνησία
ένα φύλλο
δήθεν χρυσοπράσινο
κυριαρχεί στη σκέψη




 ******




 Χάρισμα



Να χαρίσεις
ένα κομμάτι
ουρανού
στους αδικημένους
να το κάνουν
προσκέφαλο
να θερίσουν
με το δρεπάνι
την ανημπόρια
που θεριεύει σαν
να την έσπερνες
χρόνια.




******** 


 
Λέξεις



Λέξεις σπαθιά
λέξεις απόγνωσης
λέξεις εξακοντίζονται
στον αγέρα
λέξεις θυμού
λέξεις μεθυστικές
και μίσους
πίσω απ’ αυτές τις λέξεις
οικοδομήσαμε
την ύπαρξή μας
πάνω σ’ αυτές τις λέξεις
ως άλλους βωμούς
θυσιαστήκαμε

ΑΝΤΙΟΠΗ ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΟΥ///Τέσσερα Ποιήματα

[ΤΕΤΤΙΞ Ο ΨΙΘΥΡΙΣΤΗΣ ,Εκδ.Γαβριηλίδης 2012]

PARAMOUR

μιλούσες τόσο ωραία

που νόμιζα πως θα γινόμουν ποίημα

φιλιά δεν ήθελα

στον αμέθυστο ήθελα

να κλειστώ

έλα μια τέχνη να σου μάθω  είπες

να πλέκεις μάτια παγωνιού σε ιστό αράχνης

στην πάχνη να τοποθετείς πυγολαμπίδες

να κοκκινίζεις ρόδα

να στύβεις τρίλιες από αηδόνια

η αναπνοή σου μ΄'επλασε

μάτια μύτη στόμα

και η καταστροφή μου ήταν αυτό

ήθελα λόγια

τώρα θέλω χείλη

******* 

Σφάλμα 

Παιδί όταν άκουγα για θάνατο

Μ΄ένοιαζε όσο  κι αν έλεγαν για γάμο

Ήμουν αθάνατος όπως τα ποιήματα

Γυναίκα όσο η Παναγία

Δε μ΄ένοιαζε αν θα κρυολογήσω

Ένα κουνέλι με κοίταξε στα μάτια

Ανέβαινα σ΄όλα τα τρένα

Ήμουν ορίζοντας

Τώρα παίρνω όλα τα μέτρα

Μοιράζω μέρες στον ορίζοντα

Φορώ ζακέτα

Τώρα κατάλαβα

Μπορούσα όλα τα πράγματα να γίνω

Εκτός από αυτό που είμαι

******* 

Ευχή χωρίς ευχή

Πράσινη ριπολίνη

Καθαρή κουζίνα

Να μαγειρέψω

Ή να πάρω ασπιρίνη

Αχρησιμοποίητες παντόφλες

Ένα νερό μισογεμάτο σε άδεια επιφάνεια

Τίποτα δε λερώνω

Ούτε μπορώ να λερωθώ

Νίπτω τας χείρας μου συνέχεια

Και μένει άδειος ο σταυρός. 

******* 

ΣΧΕΔΟΝ ΠΑΡΑΛΗΡΗΜΑ

δεν εμπιστεύομαι την ομορφιά

υπόσχεται λουλούδια εξαίσια

μεταμορφώνεται σε καπνογόνα

όσες προφυλάξεις κι αν πάρεις

-φοράω συνέχεια τα γυαλιά μου

και μάσκα για καυσαέρια-

αυτή σε βρίσκει σε διαπερνά

σε ξετυλίγει με φως σε λούζει

σε ονειρεύεται σ΄ανθίζει

εξανθήματα γεμίζεις χαστούκια σε ταίζει

γίνεσαι χρήστης γελάς μαστουρωμένος

ο θάνατος ακολουθεί δια της ασφυξίας

 

ΛΙΛΙΑΝ ΜΠΟΥΡΑΝΗ//Δύο Ποιήματα

***** 
 [ΕΡΩΜΑΤΑ,Εκδ.Μανδραγόρας 2012]

 ΔΕΝΤΡΟ

Είμαι ένα δέντρο γυμνό
που πληθαίνει στη ρίζα.
Δεν έχω ίσκιο.
Τα φύλλα μου στη γη τα ρίχνω
για ν΄αφρατεύει το χώμα
κι από τα λουλούδια μου
είναι οι στήμονες κομμένοι
μη γίνει ο ύπνος μου μυριστικός
και λιγοθυμήσει
κανένα όνειρο ανήλικο
μες το αειθαλές δικό μου.
Ανήκω μόνο στη βροχή
στον άνεμο
και στη βουρκωμένη 
ερημιά του  τοπίου.
Μου ανήκει 
το τρέμουλο 
μιας πλάτης

που ακούμπησε φευγαλέα
ο δισταγμός του μαχαιριού
πριν με  χαράξει για πάντα.




***** 


ΧΑΡΑΚΙΡΙ

 

Κάθε ποίημα είναι 
ένα αποτυχημένο χαρακίρι.
Ξεκινάς με τη βεβαιότητα
ότι κρατάς την πιο αιχμηρή λέξη
και καταλήγεις ν΄αναρωτιέσαι
αν το επόμενο θα σε λυτρώσει
με κάποια
που κόβει καλύτερα.



*****




Ω  !μοναξιά
μοναδική
κι αδιαίρετη
όσο κι αν ο ' Ερωτας
σε εξαπατά,
η ηδονή σε παραπλανεί,
το φύλο σε παγιδεύει,
θα πεθάνεις
αλυσοδεμένη
με το ομόκλινο ψέμα σου.


 

«Έτος Κ. Π. Καβάφη» το 2013

 

 

 <Ετος Κ. Π. Καβάφη> ανακηρύσσει το 2013 το υπουργείο Παιδείας, Θρησκευμάτων, Πολιτισμού και Αθλητισμού, με αφορμή την επέτειο των 150 χρόνων από τη γέννηση του κορυφαίου ποιητή.

Ο Κωνσταντίνος Καβάφης (1863-1933) είναι ένας από τους σημαντικότερους Έλληνες ποιητές της νεοελληνικής λογοτεχνίας. Η ποίησή του χαρακτηρίζεται από έντονη συμβολιστική τάση και συνδυάζεται με λιτό λόγο αλλά διαχρονικά επίκαιρο.

Η ειρωνική διάθεση, αυτό που αποκλήθηκε καβαφική ειρωνεία, συνδυάζεται με την τραγικότητα της πραγματικότητας και αποτέλεσε σημείο αναφοράς για πολλούς μεταγενέστερους ποιητές.

Το έργο του έγινε αντικείμενο μακρόχρονης μελέτης σε όλο τον κόσμο και ποιήματά του έχουν μεταφραστεί στα γαλλικά, αγγλικά, γερμανικά, ιταλικά, ισπανικά, γιαπωνέζικα και σε πολλές άλλες γλώσσες.

Τον κεντρικό σχεδιασμό του προγράμματος δράσεων θα έχουν η Γενική Διεύθυνση Σύγχρονου Πολιτισμού, η Διεύθυνση Γραμμάτων και το Εθνικό Κέντρο Βιβλίου (Ε.ΚΕ.ΒΙ ) και θα συνεργασθούν με το Ίδρυμα Ωνάση (Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών) ―το οποίο έχει στη δικαιοδοσία του το πλήρες αρχείο του ποιητή―, τις ξένες πρεσβείες χωρών στην Ελλάδα, τις έδρες νεοελληνικής γλώσσας και πολιτισμού των πανεπιστημίων του εξωτερικού στα οποία διδάσκεται ο Καβάφης, τη Βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας, το Ελληνικό Ίδρυμα Πολιτισμού και το Ελληνικό Ίδρυμα στην Αλεξάνδρεια, το Ευρωπαϊκό Πολιτιστικό Κέντρο Δελφών, λογοτεχνικά σωματεία και άλλους φορείς. 

 

πηγή: Newsroom ΔΟΛ//ENTEYKTHΡΙΟ

 

ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ ΓΙΑΝΝΑΚΟΠΟΥΛΟΣ///ΓΡΑΜΜΑΤΑ Σ΄ΕΝΑΝ ΠΟΛΥ ΝΕΟ ΠΟΙΗΤΗ///ΕΚΔ.ΠΟΛΙΣ

 ...τολμάω αθανασία
(που ξέρεις καμιά φορά)


 Δυο φορές η αγάπη

Μου αρέσει τα βιβλία που αγαπάω πιο πολύ
να τα δωρίζω σε κείνους που αγαπάω

(κι έτσι συμβαίνει το παράδοξο
τα πιο αγαπημένα μου βιβλία
να μην τα έχω στη βιβλιοθήκη μου)

κι όταν μου λένε ότι τα διαβάζουν,
μέσα από τα μάτια τους ξανά κι εγώ
να τα διαβάζω

και τότε δύο φορές
κι εκείνους και αυτά τα αγαπάω.

 *****

Aνάμεσα στον πείσμα και τον έρωτα

Μοιράζεται η ζωή μου 
ανάμεσα στο πείσμα και τον έρωτα,
στη φιλοδοξία και την τρυφερότητα,
τις παγωμένες λεμονάδες και την αυπνία,

ανάμεσα στη ματαίωση και τη φιλία,
τους μακρινούς περιπάτους
και την ομορφιά,την απογοήτευση
και την ανάγνωση της Ιλιάδας.

*****

Με αργά βήματα

Όπως όταν φεύγεις χωρίς να το θες
κι απομακρύνεσαι με αργά βήματα
περιμένοντας ότι θα σε φωνάξουν
να γυρίσεις πριν χαθείς στη στροφή,

μα κανείς δεν σε φωνάζει
κι αποτολμάς να ρίξεις πίσω σου
μια ματιά και δεν βλέπεις κανέναν
να στέκει και να σε κοιτάζει πια.

*****

Αλκυονίδες μέρες

Τί ωραίο ήλιο που έχει έξω,αγάπη μου!
Έλα ν΄απλώσουμε μαζί τα ρούχα στα σκοινιά
και να καπνίσουμε ύστερα στο μπαλκόνι
φορώντας μόνο ένα φανελάκι,

μαύρο ή λευκό.

*****

Η  ρωγμή

Αφήνει  ο έρωτας
μια ρωγμή
στις ψυχές
που λάβρος
επισκέπτεται.

Από κει μπαίνει 
ύστερα το φως.

*****

Εrgo sum

Yπάρχει το στήθος σου
άρα
υπάρχει ο κόσμος.

******

Δεν καταλαβαίνω

Σκέφτομαι ότι υπάρχουν στον κόσμο άνθρωποι
που σε κοιτάζουν και δεν τους κόβεται η ανάσα

και δεν καταλαβαίνω.


*****


'Αλλη μια προσπάθεια


Η ποίηση είναι αναμνήσεις μιας ζωής
που δεν την έχουμε ζήσει ποτέ.

*****

Όσα ποτέ δεν έκανα 

Ποίηση είναι τα κορίτσια που αγάπησα
και δεν τα φίλησα στα δεκαεπτά μου χρόνια,
τα ποιήματα που δεν έγραψα
τότε που έπρεπε να τα γράψω,
οι πόλεις που ποτέ δεν επισκέφθηκα μαζί σου.

Ποίηση είναι όσα ποτέ δεν έγινα.

*****

Είναι επικίνδυνο να ανοίγεις τη πόρτα σου
σε άγνωστους μικρούς


Έχω τη συνήθεια κι ανοίγω, 
όταν μου χτυπούν το κουδούνι,
χωρίς να κοιτάξω άπ΄το ματάκι
ή να ρωτήσω ποιός είναι

και κάποια μέρα-το ξέρω-
θα το μετανοιώσω:θ΄ανοίξω

και θα στέκομαι εγώ στο κατώφλι,
δώδεκα χρονών,ξυπόλητος,
με τις Περιπέτειες του Τομ Σόγερ
κάτω από τη μασχάλη
κι ένα σουγιαδάκι στην τσέπη
και θα με κοιτάζω χωρίς να μιλάω.