ΜΑΡΤΙΟΣ: ΜΗΝΑΣ ΠΟΙΗΣΗΣ 2025 /// 'ΕΝΑ ΠΟΙΗΜΑ ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ ///ΠΡΟΣΔΟΚΙΕΣ της Λουκίας Ροδίτου

 

ΛΟΥΚΙΑ ΡΟΔΙΤΟΥ

ΠΡΟΣΔΟΚΙΕΣ

Μην κοιτάζεις τον χρόνο 

μοναχά μέσα σου.

Και τα δέντρα

θα παραμείνουν ανθισμένα

ακόμα 

και στην καρδιά του χειμώνα.

Αφύπνιση, προσέγγιση, συνομιλία, Αρμός  2010

ΜΑΡΤΙΟΣ: ΜΗΝΑΣ ΠΟΙΗΣΗΣ 2025 /// 'ΕΝΑ ΠΟΙΗΜΑ ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ /// ήσουν ό,τι είπα της Αναστασίας Γκίτση

 

ήσουν ό,τι είπα 

ήσουν κι εσύ 

που πριν αρχίσει το γαλλικό έργο

κάπνιζες τις λέξεις

με accent

και τις σιωπές 

με Umlaut

δεν ήξερα αν από Παρίσι βαστάς

ή από Νυρεμβέργη

αναμμένη κάφτρα θα σε πω

τον έρωτα να μην πολυζαλίζω

ό,τι λύπει ΣΥΝΑΡΜΟΛΟΓείΤΑΙ/τοπιο_ραφίες, ΣΑΙΞΠΗΡΙΚΟΝ 2023

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΣΕ ΠΟΙΗΤΙΚΟ ΑΠΟΓΕΥΜΑ //// ΟΙ ΠΟΙΗΤΕΣ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ ΜΑΣ

 

Το Σώμα Εθελοντών του Δήμου Ηρακλείου Αττικής σας προσκαλεί στην εκδήλωση

    ΟΙ ΠΟΙΗΤΕΣ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ ΜΑΣ

την Κυριακή 16.03.2025 και ώρα 17.30 στη Βίλα Στέλλα (Γαλήνης και Σοφίας)

Συμμετέχουν οι Ηρακλειώτες ποιητές:

Kαλλιρρόη Αγγελάκη, Ελένη Βαφειάδου, Στέλλα Βερτινάκη, Αικατερίνη Βούζα,

Θανάσης Γαλανάκης, Αναστάσης Μαδαμόπουλος, Πάνος Νιαβής, Ασημίνα Ξηρογιάννη,

Αγάθη Ρεβύθη, Ευθύμης Σουρτζής, Σοφία Τα να ίνη, Ιωάννα Χαραλάμπους

                               Η εκδήλωση θα πλαισιωθεί μουσικά από τους:

Σταύρο και Νίκο Βασιλείου και Μαθητές του 4ου Γυμνασίου Ηρακλείου Αττικής

Σας περιμένουμε να οραματιστούμε τον κόσμο μας μέσα από την ματιά των ποιητών μας.

ΜΑΡΤΙΟΣ: ΜΗΝΑΣ ΠΟΙΗΣΗΣ 2025 /// 'ΕΝΑ ΠΟΙΗΜΑ ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ /// ΠΕΡΑΣΜΑΤΑ της Ελένης Γκίκα

Περάσματα

Ό,τι κι αν έκανε ο Οιδίποδας

θα τυφλωνόταν

θα σκότωνε ο Ορέστης

και η Ελένη θα ‘φευγε

η Τροία ήταν μονόδρομος

κι ήττα των Τρωών

ο Οδυσσέας θα έκανε χρόνια

για να γυρίσει στην Ιθάκη του

Δεν γίνεται

Ό,τι είναι δικό σου

Να το παραλείψεις.

εν ερημίαις επλανήθησαν, ΑΩ  Εκδόσεις 2024

***

ΜΑΡΤΙΟΣ: ΜΗΝΑΣ ΠΟΙΗΣΗΣ 2025 /// 'ΕΝΑ ΠΟΙΗΜΑ ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ /// AΛΕΠΟΥ του Γιάννη Ξέστερνου

ΑΛΕΠΟΥ

Η δικιά μου αλεπού 

δε γυρεύει στο παζάρι

φύκια για μεταξωτές κορδέλες

αρωματισμένη

κουνώντας την ουρά της

 στ΄αρσενικά πλήθη.

Η δικιά μου αλεπού 

σούρνεται όλη μέρα με τις πιτζάμες στο σπίτι

περιφέροντας λευκές κόλλες

επικαλείται  τη Μούσα-Πούλιτζερ

αφήνει νηστικά τ΄αλεπουδάκια

θέλει να τη φωνάζουμε Λουίζ

Η δικιά μου αλεπού 

γλίτωσε από τους κυνηγούς

από τις κρύες νύχτες του δάσους

δε ζεσταίνει τις κοσμικές κυρίες

στο δόκανο της ποίησης πιάστηκε 

κι αφέθηκε αμετάκλητα.

άρρηκτες φρυκτωρίες, Ιωλκός 2023

***

ΜΑΡΤΙΟΣ: ΜΗΝΑΣ ΠΟΙΗΣΗΣ 2025 /// 'ΕΝΑ ΠΟΙΗΜΑ ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ /// ΔΕΝ ΓΙΝΕΤΑΙ της Βαρβάρας Χριστιά

 

ΒΑΡΒΑΡΑ ΧΡΙΣΤΙΑ

ΔΕΝ ΓΙΝΕΤΑΙ

Κι όσο για τον έρωτα,
Α, μη με ρωτάτε αν έζησα κάποιον μεγάλο.

Έρωτας και μικρός, δεν γίνεται!

Δευτερολογία, Πικραμένος  2022

                                                                   [13]

ΜΑΡΤΙΟΣ: ΜΗΝΑΣ ΠΟΙΗΣΗΣ 2025 /// 'ΕΝΑ ΠΟΙΗΜΑ ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ /// XEIMΩΝΙΑΤΙΚΟ ΠΡΩΙΝΟ της Φωτεινής Βασιλοπούλου

                                                                   [12]



Πόσο ωραία αργά το πρωί.

Οι ζεστές ακτίνες του ήλιου

τρυπώνουνε απ' το μισάνοιχτο παντζούρι

που ξέχασες να κλείσεις το βράδυ.

Παίζουν κρυφτό πάνω στα κρύα χειμωνιάτικα σκεπάσματα

στα παγωμένα μέλη.

Περνά η ώρα.

Ανεβαίνουν.

Τώρα χαϊδεύουν τον λαιμό

το πρόσωπο

χλωμό

κίτρινο σαν τον ήλιο.

Χαϊδεύουν το

απ' το βράδυ

σαν το μισάνοιχτο παντζούρι

ξεχασμένο

άδειο σώμα.

 Αμείλικτο νερό, Οι εκδόσεις των φίλων, 2019

 

ΜΑΡΤΙΟΣ: ΜΗΝΑΣ ΠΟΙΗΣΗΣ 2025 /// 'ΕΝΑ ΠΟΙΗΜΑ ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ /// Ε.Ι.Α. του Χρήστου Κούκη

                                                                       [11]

Ε.Ι.Α.

'Ενας ουρανός γεμάτος άστρα

Με τόση βεβαιότητα και συ απόψε με κοιτάς

Μισή στο «ναι» μισή στο «μη»

και ολόκληρη στο «θέλω»

Οutsider, Κέδρος 2022

ΝΕΑ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑ //// ΝΕΑ ΕΥΘΥΝΗ /// ΔΙΠΛΟ ΤΕΥΧΟΣ 66-67 /// ΙΟΥΛΙΟΣ -ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2024

ΝΕΑ ΕΥΘΥΝΗ τεύχος 66-67

Με τον πόλεμο να εξακολουθεί να μαίνεται γύρω μας, με τα Χριστούγεννα να έχουν περάσει ακόμη μία φορά χωρίς να καταφέρουν να μεταδώσουν αγάπης ουσία, με την αβεβαιότητα να πλανάται ακάθεκτη, την άρνηση των ονείρων να επιστρέψουν στις άδειες φωλιές του έσω είναι, τα μέσα ενημέρωσης να προβάλουν καλά προμελετημένα πρότυπα και θύματα πολέμου μαζί με εκπομπές μαγειρικής, τη βία να περνά στο υποσυνείδητο ως συνήθης καθημερινός κανόνας και τη γλώσσα να βάλλεται αδιάκοπα, ίσως η παρουσία ενός λογοτεχνικού περιοδικού να είναι αναγκαιότερη παρά ποτέ.

Και τούτη τη φορά, πλούσια και εκλεκτή σοδειά φιλοξενείται στις σελίδες του περιοδικού, κεκοσμημένη με έργα του γλύπτη Κυριάκου Ρόκου.

Προτάσσεται ένα ειδικό αφιέρωμα για την κριτική λογοτεχνίας, το οποίο είναι γραμμένο από ανθρώπους που ασκούν συστηματικά –όχι όμως επαγγελματικά– τη συγκεκριμένη πράξη τα τελευταία χρόνια. Γράφουν οι: Γιώργος Βέης, Ανθούλα Δανιήλ, Διώνη Δημητριάδου, Ευσταθία Δήμου, Χριστίνα Λιναρδάκη, Ισιδώρα Μάλαμα, Κωνσταντίνος Μπούρας, Γιώργος Ρούσκας, Λίλια Τσούβα, Χρύσα Φάντη, Δήμος Χλωπτσιούδης.

Φιλοξενούνται ποιήματα των: Αντώνη Μακρυδημήτρη, Σταύρου Σταμπόγλη, Ιάκωβου Θήρα Καραμολέγκου, Παναγιώτη Παναγιωτόπουλου, Μαρίας Κλειδά, Λυδίας Κ., Γιώργου Μεταξά, Μανόλη Ρουσσάκη, Όλγας Οικονομίδου καθώς και ποιήματα του Μπίλι Κόλινς σε μετάφραση Ασημίνας Ξηρογιάννη, της Carmen Palomo Pinel σε μετάφραση-απόδοση Αχιλλέα Κατσαρού και του Sergio Solmi (1899-1981) σε μετάφραση Θεοδόση Κοντάκη.

Διηγήματα των: Γεράσιμου Ζώρα, Ιωάννη Τσέγκου, Άγγελου Ευθ. Αγγελόπουλου, Βάνας Πασούλη, Παντελή Σταματέλου, Βαρβάρας Ταβλαρίδου-Μπακάλη, Παναγιώτη Αριστοτελίδη, φέρνουν την πεζογραφία στο προσκήνιο.

Κείμενα Φιλολογικής Έρευνας & Ιστορίας της Λογοτεχνίας & Λογοτεχνικής Κριτικής γραμμένα από τους Θεοδόση Πυλαρινό, Συμεών Γρ. Σταμπουλού, Ανθούλα Δανιήλ, σε συνδυασμό με δύο δοκίμια –για τον ζωγράφο Ματθαίο Φλωράκη από την Αγγελική Φλωράκη και για ποίημα του Γιώργου Βέη από τη Μένη Πουρνή– αλλάζουν το τοπίο.

Η συνέντευξη του πολυβραβευμένου γλύπτη Κυριάκου Ρόκου στην ποιήτρια Τζίνα Ξυνογιαννακοπούλου λαξεύει γέφυρες Τέχνης αλλά και πολύτιμες απόψεων παρακαταθήκες.

Τα πάντοτε χρήσιμα σχόλια, κριτικά σημειώματα, ειδήσεις από τον Λογοτεχνικό Χώρο, γραμμένα τούτη τη φορά από τους: Ευσταθία Δήμου, Αναστάσιο Άγγ. Στέφο, Μανώλη Μ. Στεργιούλη, Ιάκωβο Θήρα Καραμολέγκο, Μαρίνα Ροδοσθένους-Μπαλάφα, Χριστίνα Ι. Αργυροπούλου, Ευσταθία Δήμου, Γιάννα Γεωργίου, κλείνουν με τον δικό τους τρόπο την αυλαία.

ΜΑΡΤΙΟΣ: ΜΗΝΑΣ ΠΟΙΗΣΗΣ 2025 /// 'ΕΝΑ ΠΟΙΗΜΑ ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ /// [ΘΑ ΣΕ ΔΩ ΞΑΝΑ ΣΤΟ ΑΔΟΞΟ ΤΕΛΟΣ , απόσπασμα] του Σταύρου Σταυρόπουλου

ΣΤΑΥΡΟΣ ΣΤΑΥΡΟΠΟΥΛΟΣ

                                                                                    XVII.

Θα ‘ρθει μια μέρα

Που θα βρω όλο το λάθος

Στους βολβούς των ματιών σου

Θα το φυτέψω εκεί

Μέσα στην αλλοπρόσαλλη επιδειξιομανία του βλέμματος

Σε κάθε αθέατη εσοχή των Εξαρχείων

Θα διαβάζω ποίηση σε μετάφραση

Θα σου χαρίσω ένα μεταχειρισμένο λουλούδι

Και την ζωή των φυτών που δεν έζησες

Θα σε ξαναδιαβάσω

Με τις τελίτσες μιας επικίνδυνης αθωότητας

Θα σε Νάξω

Με τα ασύμφορα δευτερόλεπτα των στιγμών

Θα σε χωρέσω όλη σε μένα

Περισσεύοντας στο σώμα σου

Θρύψαλα

Από άγνωστο τσιμέντο αγάπης

Δεν θέλω άλλο τόπο

Άλλο πάρκο Μαρίας

Άλλο όνομα με το ίδιο όνομα

Εδώ που είμαι

Εδώ που θα είμαι

Αν μπορέσω να είμαι

Ακόμα να είμαι

Θα είμαι

Ακίνητος σε μένα

Για να σε κάνω να υπάρξεις χωρίς ρίγος

Από αυτό που θα προξενήσουν οι λέξεις μου

Είμαι ιδιαίτερα επιρρεπής στις λέξεις

Θέλω να μπορώ να ξέρω ότι μένω

Σ’ αυτήν την ταραγμένη επιφάνεια γης

Μοιράζοντας πράσινα και μπλε τριαντάφυλλα

Βαμμένα από σένα

Από την ευτυχία της όρασης σου

Γεννήθηκε ξανά

Ο γενναίος καιρός

Με τις αδίστακτες πεδιάδες

Και τις αδίστακτες θάλασσες

Διασύροντας τους δεσμούς μου με το νοητό

Και το γραμμένο

Κύκλοι άνοιγαν και έκλειναν διαρκώς

Αν μπορούσα θα εμφιάλωνα τα μι των ματιών σου

Θα τα κόλλαγα πάνω μου σαν ασημένια καρφίτσα

Σε κάθε βόλτα στην πόλη

Κάθε φορά που το παράλογο φως

Αποκτά ονοματεπώνυμο

Και δακτυλικά αποτυπώματα

Σαν δημόσιο κτίριο

Που εγκαταλείφθηκε στις κορδέλες του

Σαν ερείπιο ιστορικής σημασίας

Σε ακατάλληλη σχέση με την πραγματικότητα

Με το όριο ανάμεσα στον άνθρωπο και την εικόνα να μπερδεύεται

Να σβήνει σε καθρέφτες γυμνό

Να καταστρέφεται από ένα ξύλινο μάρμαρο

Με αδιάκριτη διαφθορά στήθους

Σε θαλάμους που χάνεται η κουλτούρα του σώματος

Ενώ δημοσιεύεσαι

Όπως βιβλίο που εκδίδεται

Και μετά πεθαίνει

Πεθαίνω σαν βιβλίο

(από το βιβλίο ΘΑ ΣΕ ΔΩ ΞΑΝΑ ΣΤΟ ΑΔΟΞΟ ΤΕΛΟΣ, Σμίλη, 2022)