ΛΙΓΗ ΦΘΟΡΑ ΓΙΑ ΓΟΥΡΙ /// ΣΗΜΕΙΩΜΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΔΙΩΝΗ ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΟΥ

(πίνακας: K. Tsoklis, "Flaming Watermelon", 1987

Γράφει η Διώνη Δημητριάδου
Από το Blog της Με ανοιχτά βιβλία

Ο λόγος της Ασημίνας Ξηρογιάννη στάζει αίμα, έχει χρώμα κόκκινο της φωτιάς και αναβλύζει χυμούς που την ταράζουν. Ίσως μόνον έτσι να γράφεται ερωτικός λόγος, μόνον έτσι. Να μη δηλώνει, μόνον να υπαινίσσεται όλο αυτό που υπάρχει κάτω από την επιφάνεια των λέξεων. Και αυτό δεν μπορεί παρά να είναι 

η ασπαίρουσα ζωή. 

 Νομίζω πως όλη η αίσθηση που σου αφήνει η ποίησή της συμπυκνώνεται σ’ αυτό το ελάχιστο αλλά εξαιρετικό θραύσμα ερωτικού λόγου, κατασταλάγματος ζωής και εμπειρίας βιωμένης

 

Λυσσομανούσε ο άνεμος

Η θάλασσα ανταριασμένη

Η γοργόνα πάλευε με τα κύματα

Η τρίαινά της έσπασε στα βράχια,

την ώρα που η ψυχή της γκρεμιζόταν στον Άδη.

Κι ο βασιλιάς ποιήματα έγραφε πλάι στο αναμμένο τζάκι

για γοργόνες που μάγευαν ναύτες γοργοτάξιδων καραβιών

και τους μάθαιναν τραγούδια για τον Έρωτα. 

 

(Ασημίνα Ξηρογιάννη, "Η γοργόνα και ο βασιλιάς", από τη συλλογή "Λίγη φθορά για γούρι", Γαβριηλίδης) 

********************************

Η ποίηση έχει μέλλον /// ΚΕΙΜΕΝΟ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΠΟΙΗΣΗ ΑΠΌ ΤΟΝ ΘΑΝΑΣΗ ΒΑΒΛΙΔΑ

Γράφει ο Θανάσης Βαβλίδας

 

(αναδημοσίευση από το τεύχος  39 του Περιοδικού Βακχικόν

https://www.vakxikon.gr/poiisi-mellon-vavlidas/ )


Στην πολυκύμαντη θάλασσα της λογοτεχνίας, οι νέοι ποιητές μοιάζουν με νησίδες που η άμπωτις αποκαλύπτει όλο και περισσότερες απ' τις κρυμμένες ομορφιές ή την άγρια, ενστικτώδη φύση τους. Η ποίησή τους αποτυπώνει τα χνάρια μιας κρίσης που έχει ως επίκεντρο αλλά κι ως υπαίτιο τον ίδιο τον άνθρωπο, ανακαλεί στοιχεία της φύσης, των μύθων αλλά και της ίδια της τέχνης τους και διασώζει την ελπίδα για την ανάδυση μιας νέας ηπείρου. Δε λείπουν, λοιπόν, κάποια κοινά τους στοιχεία.
Κοινό στοιχείο είναι, για παράδειγμα, ο έρωτας σε όλες του τις μορφές: για τη φύση και τους μύθους που γεννά σε κάθε της πλάνεμα ("Ανατέλλων ζήλος" της Ιωάννας Καπερνέκα), για τον άλλον που είναι απέναντι ή δίπλα μας κι αναμένει ένα ποιητικό μας νεύμα ("Απροσποίητα" της Ντίνας Γεωργαντοπούλου), για το ποίημα και τις πολλαπλές λειτουργίες του που δεν τελειώνουν ποτέ ("Δοκιμάζοντας το ποίημα" της Ασημίνας Ξηρογιάννη), για τον κόσμο γύρω μας κι ας μας κάνει ν' ασφυκτιούμε ή ν' αναρωτιόμαστε εν σιωπή ("Ημιυπόγειο" του Γιώργου Μπακλάκου), για το άπειρο που προάγει αναπάντεχες συνενώσεις ("Αποδομώντας το άπειρο" του Κλεομένη Παπαϊωάννου), για τον χορό που στήνει η κοινωνία μας στις μικρές τραγωδίες που βιώνουμε σήμερα ("Τα ετερόφωτα" της Αγγελικής Δημουλή).
Ίσως να είναι νωρίς ακόμα, για ν' αναρωτηθούν οι νέοι ποιητές για κάποια πράγματα, αλλά εμείς τους δώσαμε την αφορμή για να το κάνουν. Ξεκινήσαμε με ένα βασικό ερώτημα: Τι σημαίνει η ποίηση για εσάς; Θα μπορούσατε να δώσετε έναν ορισμό ή ... αφορισμό;
Όλοι απάντησαν, ότι αδυνατούν να ορίσουν τι σημαίνει ποίηση, ο καθένας διαθέτει μια προσωπική αίσθηση που δεν μπορεί να περικλείσει σε μια φράση, δεν μπορεί (τουλάχιστον σε πρώιμη φάση) να εκφράσει συνοπτικά εκείνο που τον εμπνέει, τον καθοδηγεί και τον έλκει κοντά του κατ' επανάληψη.
Εμείς από τους άπειρους ορισμούς που έχουν δοθεί, παραθέτουμε κάποιους:
"Ποίηση είναι πλήρης ανάπτυξις στίλβοντος ποδηλάτου", Ανδρέας Εμπειρίκος
"Ποίηση είναι μια θρησκεία χωρίς ελπίδα", Ζαν Κοκτώ
"Ποίηση είναι σα ν' ανεβαίνεις μια φανταστική σκάλα για να κόψεις ένα αληθινό ρόδο", Τάσος Λειβαδίτης
"Ποίηση είναι μια διαρκής επανάσταση της υπάρξεως. Είναι εκείνος ο εαυτός μου που δεν κοιμάται ποτέ", Γιώργος Σαραντάρης
"Ποίηση είναι η αναρχία των αισθήσεων που έχει νόημα", Λώρενς Φερλινγκέτι
"Ποίηση είναι τα πουλιά του σύμπαντος που ψάχνουν αστέρια για να φωλιάσουν", Αθανάσιος Βαβλίδας
Το επόμενο ερώτημά μας ήταν: Διαβάζετε περισσότερο κλασικούς ποιητές ή σύγχρονους συναδέλφους σας; Οι νέοι ποιητές διαβάζουν ποίηση. Δεν έγινε αναφορά, εκτός ελαχίστων περιπτώσεων, σε συγκεκριμένα ονόματα, αλλά ο καθένας έδειξε μία προτίμηση είτε στους κλασικούς είτε στους μοντέρνους είτε στους συνοδοιπόρους της γενιάς του, όπου χωρίς ν' αδιαφορεί για την ξένη ποίηση, αφήνει την πλάστιγγα να γείρει προς τη νεοελληνική ποίηση.
Ο Αργύρης Χιόνης αναφέρει σ' ένα ποίημά του: "Η ποίηση είναι ένα ποτήρι αδειανό/ που το γεμίζουμε με το αίμα μας./ Ύστερα το προσφέρουμε στους άλλους / ή δεν το προσφέρουμε αλλά μας το παίρνουν/ και το μυρίζουν και το δοκιμάζουν/ και μιλούνε για το χρώμα του/ και αναλύουνε στο μικροσκόπιο τη σύνθεσή του/ και το ταξινομούνε σε ομάδες/και βρίσκουνε συχνά μικρόβια/ και μας καταδικάζουν".
Κάνοντας μια ενδεικτική αναδρομή σε Έλληνες ποιητές, μαθαίνουμε ότι ο Διονύσιος Σολωμός εντρύφησε κατά τη νεότητά του τόσο στην ιταλική ποίηση της εποχής του όσο και στην ελληνική δημοτική ποίηση, αλλά και στις συλλογές του Ανδρέα Κάλβου. Ο Κωστής Παλαμάς επηρεάστηκε στη νιότη του από τον Κάλβο και την πρώτη αθηναϊκή σχολή, αλλά και από τους σύγχρονούς του Γάλλους ποιητές. Τέλος, ο Γιώργος Σεφέρης απέδωσε τιμές και οφείλει πολλά στον Πωλ Βαλερί στον Κάλβο, στον Παλαμά, στον Καβάφη και στον Τ. Σ. Έλιοτ.
Ακολουθεί το ερώτημα: γιατί η ποίηση εξακολουθεί να γοητεύει;
Οι νέοι ποιητές δεν είναι βέβαιοι, ότι η ποίηση είναι τόσο δημοφιλής και γοητεύει τον κόσμο. Παρ' ότι είναι αρκετοί εκείνοι που γράφουν ή δοκιμάζουν να γράψουν ποίηση, το αναγνωστικό της κοινό δεν είναι μεγάλο και συχνά υποστηρίζεται από την επιτυχία μελοποιημένων ποιημάτων. Διαθέτει, ωστόσο, εκλεκτούς και φανατικούς αναγνώστες και τα κριτήρια πρόσληψης των στίχων διαφέρουν από αναγνώστη σε αναγνώστη, όπως και οι ερμηνείες τους.
Ο Άγγελος Τερζάκης έχει γράψει: "Ποίηση είναι το νόημα των πραγμάτων. Αλλά είναι αδιατύπωτο στη γλώσσα της λογικής. Γι' αυτό και η μαρτυρία της πάντοτε είναι έμμεση". Πολλοί αναγνώστες δυσκολεύονται να εισδύσουν στον ποιητικό κόσμο, επειδή ακριβώς την προσεγγίζουν με βάση τη λογική και δεν αφήνουν το συναίσθημα να προσεγγίσει πρώτο την ουσία και τον πυρήνα του ποιητικού λόγου. Η εποχή της αφηγηματικής ποίησης ή της έμμετρης και εύπεπτης στιχουργικής δεν εκφράζει τις σύγχρονες ποιητικές αναζητήσεις. Οι ποιητές βασανίζουν και βασανίζονται από τις λέξεις. Όπως λέει και ο Μαγιακόφσκι "η ποίηση είναι μια άγνωστη χώρα - για μια και μόνο λέξη λιώνεις χιλιάδες τόνους γλωσσικό μετάλλευμα".
Μένοντας πάντα στο γόνιμο έδαφος της γλώσσας, προκύπτει, λοιπόν, αβίαστα το επόμενο ερώτημα: Υπάρχει κάποιος στίχος που σας στοιχειώνει, σας συγκινεί, σας εμπνέει;
Οι νέοι ποιητές δεν μπόρεσαν κατά πλειοψηφία να ανακαλέσουν κάποιο στίχο ή στροφή που ξεχωρίζουν ιδιαίτερα ή τους καθοδηγεί ως motto. Δήλωσαν, ωστόσο, ότι είναι αρκετά και διαφορετικά τα ποιήματα που τους αρέσουν, ένδειξη ότι βρίσκονται σε φάση έντονης αναζήτησης και ότι θεωρούν πρώιμη την εκδήλωση κάποιας προτίμησης. Προφανώς, βιώνουν έναν έντονο διάλογο τόσο με τον ίδιο τους τον εαυτό όσο και με τους άλλους δημιουργούς, ο οποίος τους φανερώνει έντονες αντιθέσεις ή τους ανοίγει πολλαπλές εκδοχές. Ο διάλογος είναι ένα στοιχείο που αναδύεται, λοιπόν, από τις συλλογές τους με θεματικές εκφάνσεις: το ποίημα συνομιλεί με τον εαυτό του σα να τον κοιτάζει απ' έξω ("Δοκιμάζοντας το ποίημα" της Ασημίνας Ξηρογιάννη ), ο έρωτας αλιεύει εικόνες και συναισθήματα για να κάνει αυθεντικές συνομιλίες ("Απροσποίητα" της Ντίνας Γεωργαντοπούλου), το άπειρο έχει τόσες πτυχές όσες κι οι λέξεις που ποτίζουν την ποίηση ("Αποδομώντας το άπειρο" του Κλεομένη Παπαϊωάννου), οι ανησυχίες μας για τον κόσμο σήμερα συνομιλούν με το μυθικό χθες και όχι μόνον ("Ημιϋπόγειο" του Γιώργου Μπακλάκου), η μοναξιά τυλίγει την ελπίδα και μονολογεί με λιτό λόγο ("Τα ετερόφωτα" της Αγγελικής Δημουλή), τα τοπία της ζωής μας ανοίγουν διάλογο με το άρρητο και τη λυρική του όψη ("Ανατέλλων ζήλος" της Ιωάννας Καπερνέκα).
Τέλος, ζητήσαμε από τους νέους ποιητές να μας μιλήσουν για τον τίτλο της συλλογής τους. Συχνά οι συλλογές μοιάζουν με φιάλες που ταξιδεύουν στη θάλασσα της λογοτεχνίας και οι τίτλοι είναι το στίγμα ανεύρεσης μιας τέτοιας συλλογής. Είναι σημαντικό, επομένως, το στίγμα να υποδηλώνει με περιεκτικό και έντονα εκφραστικό τρόπο το περιεχόμενο της συλλογής.
Οι νέοι ποιητές κατάφεραν να είναι έντιμοι και ταυτόχρονα ελκυστικοί απέναντι στους αναγνώστες τους. Σε κάθε περίπτωση, ο τίτλος ασκεί βαρυτική έλξη σε όλα τα ποιήματα μιας συλλογής και οι συνδυασμοί των λέξεων εμφανίζουν επαρκές ηλεκτρικό φορτίο για να προκαλέσουν ηλεκτρομαγνητική αλληλεπίδραση με τον αναγνώστη. Στην ουσία τους οι τίτλοι σχετίζονται άλλοτε με το φως ("Τα ετερόφωτα", "Ανατέλλων ζήλος", "Ημιυπόγειο") και άλλοτε με την αυθορμησία ("Απροσποίητα", "Αποδομώντας το άπειρο", "Δοκιμάζοντας το ποίημα"). Στο ταξίδι, ωστόσο, που ξεκινούν, το στίγμα τους δεν είναι παρά μια αφετηρία ή ένα προσωρινό λιμάνι. Για να σχηματίσουν μια διαδρομή χρειάζονται κι άλλα στίγματα, περισσότερες δοκιμές, αποδομήσεις, γωνίες φωτισμού, κλιμακώσεις και αφοσίωση. Το μέλλον είναι ανοιχτό και απρόβλεπτο. Οι προσδοκίες μας διαπλέουν μικρές ή μεγάλες αποστάσεις για να τους συναντήσουν. Η στιχοφόρος ναυσιπλοΐα διαθέτει ενέργεια και λειτουργεί οπωσδήποτε θετικά προς το μέλλον

 

*****

ΕΠΙΜΟΡΦΩΤΙΚΟΣ ΚΥΚΛΟΣ ΣΕΜΙΝΑΡΙΩΝ ΓΙΑ ΤΑ ΜΕΛΗ ΤΟΥ Π.Ε.ΣΥ.Θ. (2017-8)

---

Ο Σύλλογος διοργανώνει σεμινάρια και εργαστήρια για την επιμόρφωση των μελών του: - σεμινάρια επιμορφωτικού χαρακτήρα για τα μέλη και τους φίλους του Συλλόγου, με ποικίλη θεματολογία, όπως θεατρικό παιχνίδι, υποκριτική, σκηνοθεσία, κουκλοθέατρο, θεατρική κίνηση, μουσική, δραματοθεραπεία, ψυχόδραμα κ.λπ.- ερευνητικά εργαστήρια, υπό τον ευρύτερο τίτλο «μέλη για τα μέλη», υπεύθυνοι των οποίων είναι μέλη του Συλλόγου.'Ολα τα σεμινάρια είναι «ανοιχτά» σε κάθε ενδιαφερόμενο-μη μέλος του Π.Ε.ΣΥ.Θ.- και προσφέρονται στην τιμή που αναγράφεται στις πληροφορίες τους.

ΕΠΙΜΟΡΦΩΤΙΚΟΣ ΚΥΚΛΟΣ ΣΕΜΙΝΑΡΙΩΝ

ΓΙΑ ΤΑ ΜΕΛΗ ΤΟΥ Π.Ε.ΣΥ.Θ. (2017-8)

«Το Μαύρο Θέατρο στην Εκπαίδευση»

Εργαστήριο με τον σκηνοθέτη Δημήτρη Ζορμπαλά

Έναρξη: Σάββατο, 21 Οκτωβρίου 2017

«Κράτα με να σε κρατώ... ξεκινάει το σχολειό!»

5ωρο σεμινάριο με τη θεατροπαιδαγωγό και εμψυχώτρια θεατρικού παιχνιδιού Ζωή Γυφτάκη

Κυριακή, 22 Οκτωβρίου 2017

«Θεωρία Θεάτρου και Σκηνική Πράξη:

Αισθητικές Θεωρίες, Performance,

Σύγχρονες Σκηνοθετικές Προσεγγίσεις»

 3μηνο σεμινάριο με τη Δρ. Θεατρολογίας Εύη Προύσαλη

Έναρξη: Πρώτη εβδομάδα Νοεμβρίου 2017

«Το Μάθημα ως Περφόρμανς –

H Περφόρμανς ως Διαδικασία Μάθησης»

 3μηνο Εργαστήριο Solo/Lecture Performance με τον σκηνοθέτη Δημήτρη Τσιάμη

Έναρξη: Τετάρτη, 8 Νοεμβρίου 2017

  «Όχι... Παίζουμε!»

5ωρο σεμινάριο θεατρικού παιχνιδιού στην Κρήτη με τη θεατροπαιδαγωγό και εμψυχώτρια θεατρικού παιχνιδιού Ζωή Γυφτάκη

Σάββατο, 25 Νοεμβρίου 2017

«Εισαγωγή στο Γνωσιακό Συμπεριφορικό Δράμα»

3ωρο εργαστήριο με τη Δρ. Χάρι Καρνέζη

Τρίτη, 6 Φεβρουαρίου 2018

«Ποιος έχει την επόμενη ιστορία;»

9ωρο εργαστήριο θεάτρου playback με τον θεατρολόγο και ηθοποιό Χρήστο Θεοχαρόπουλο

Απρίλιος 2018

 

http://www.pesyth.gr/epimorfosi.asp

«Ταπ Άουτ» του ANTΡΕΑ ΦΛΟΥΡΑΚΗ ΣΤΟ ΘΕΑΤΡΟ ΤΗΣ ΟΔΟΥ ΚΕΦΑΛΛΗΝΙΑΣ

  Ο Τάσος Κορκός, με μια ερμηνεία που ξεχώρισε την περασμένη σεζόν, υποδύεται έναν νεαρό kickboxer που σε λίγες ώρες πρόκειται να δώσει το σημαντικότερο αγώνα της ζωής του ενάντια στον Τζόνι, τον πατέρα του, την καφετέρια που δουλεύει, την χώρα που είχε την ατυχία να γεννηθεί. Μία μπουνιά βγαίνει έξω από το ρινγκ και αρχίζει να βαράει όλους όσους έχουν πληρώσει εισιτήριο για να τη δουν. Αυτή η μπουνιά περιμένει να τους περιποιηθεί όλους έναν-έναν, άντρες-γυναίκες, δεξιούς-αριστερούς, έξυπνους και βλάκες. Μετά την παράσταση η μπουνιά του ενδέχεται να σας ακολουθήσει…

 ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ 

Σκηνοθεσία/κείμενο: Ανδρέας Φλουράκης 

Παίζουν: Τάσος Κορκός 

Σκηνικά: Χριστόφορος Κώνστας 

Μουσική: Άρης Γεροντάκης 

Φωτισμοί: Παναγιώτης Μπουμπουρακας 

Φωτογραφίες: Κάλλια Γερακιανάκη 

Βοηθός Σκηνοθετη: Ελένη Κουρνέτα, Έλλη Βεϊνόγλου 

Γραφιστική επιμέλεια – αφίσα: Γιάννης Πάλλης Παραστάσεις:

Κάθε Παρασκευή στις 21.00

 Τιμές Εισιτηρίων: Κανονικό: 12€, Φοιτητικό: 10€, Άνεργοι & Ατέλειες: 5€ 

Διάρκεια Παραστάσεων: από 29 Σεπτεμβρίου έως 8 Δεκεμβρίου 2017 

Πληροφορίες: Προπώληση εισιτηρίων: viva.gr, 11876, Media Markt, Public, SevenSpots, Βιβλιοπωλεία "Ευριπίδης"



EΓΡΑΨΑΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ:

TAΠ ΑΟΥΤ «...μια από τις πιο εντυπωσιακές στιγμές της φετινής συγκομιδής...kick boxing με το πεπρωμένο» 
Γρηγόρης Ιωαννίδης, Εφημερίδα των Συντακτών

 *
 «‘Ένα κείμενο έντονο, οργισμένο, «βίαιο», κι απόλυτα αληθινό» Έφη Χρυσού στο debop.gr

 *

 «Ο ήρωας θα μπορούσε να ‘ναι οποιοσδήποτε προσπαθεί για τα όνειρα του, απέναντι σε μια κοινωνία βολεμένη που νοσεί κι έχει ξεχάσει να ονειρεύεται» 
Μαριαλένα Δογγούρη, tritokoudouni.gr 

*

«Λόγος καταιγιστικός και σε απόλυτη αρμονία με τη συνεχή κίνηση του ηθοποιού...θα βιώσετε μια συγκλονιστική εμπειρία σε απόσταση αναπνοής από τον ήρωα»
Κωνσταντίνος Πλατής, theatromania.gr 

 *
 «...ένα δείγμα εξονυχιστικού ρεαλισμού...μια αποδοτική ισορροπία θέσης και ρόλου...μια ανεξάντλητη δεξαμενή συναισθηματικών εντυπώσεων» 
Aντιγόνη Κατσαδήμα, Εφημερίδα Αξία

*****

Κάρολ Άνν Ντάφυ /// 'Εφεση

                        Μετάφραση Ασημίνα Ξηρογιάννη

Αν με είχαν πετροβολήσει μέχρι θανάτου
Αν με είχαν κρεμάσει άπ' το λαιμό

Αν με εί χαν ξυρίσει κ αι με είχαν δέσει στην ηλεκτρική καρέκλα
Αν μια ένεση
Αν το κατάξανθο κεφάλι μου στην καρμανιόλα
Αν τα τεντωμένα χέρια μου για λιάνισμα
Αν η γλώσσα μου κομμένη από τη ρίζα
Αν από αυτί σε αυτί ο λαιμός μου
Αν μια σφαίρα ένα σφυρί ένα μαχαίρι
Αν η ζωή σημαίνει η ζωή σημαίνει η ζωή σημαίνει.
Αλλά τί έκανα σε όλους εμάς,στον εαυτό μου
Όταν ήμουν η γυναίκα του διαβόλου; 

*****
Πρώτη δημοσίευση στο https://www.vakxikon.gr/%CE%BA%CE%AC%CF%81%CE%BF%CE%BB-%CE%AC%CE%BD%CE%BD-%CE%BD%CF%84%CE%AC%CF%86%CF%85-%CE%B5%CF%80%CE%B9%CE%BB%CE%BF%CE%B3%CE%AE-%CF%80%CE%BF%CE%B9%CE%B7%CE%BC%CE%AC%CF%84%CF%89%CE%BD/

ΘΕΟΔΟΣΗΣ ΚΟΝΤΑΚΗΣ /// Άστρο σκοτεινό

Οι άγγελοι του σπιτιού σκιές, πίσω απ’ την κουρτίνα κρύβονται,
αυτοκόλλητα διάφανα στο τζάμι από χριστούγεννα παιδικά
σαράντα χρόνια λησμονημένα• γυμνά και τα δέντρα απ’ έξω τα κλαδιά τους μάταια υψωμένα, χέρια δίχως παλάμες
και βραδιάζει
ενώ σύννεφα γκρίζα κρύβουν τη σελήνη και τ’ άστρα
όλα σε μυστήριο κάποιας βαθιάς αναμονής• κι εκεί μια χορωδία
σα να πάλλεται απόκοσμα μες στο κτίριο του επαρχιακού σχολείου
χρυσοκόκκινη πίσω απ’ το τζάμι, αχνίζει σε τούφες έξω στο σούρουπο:
αν κανείς ήθελε ν’ αγγίξει, θα πρέπει να ‘χει παλάμη μικρή, απαλή•
μα τώρα νύχτωσε κιόλας
και μόνο ένα κουδούνισμα αχνό
απ’ τα μπαλκόνια, πολύχρωμα φώτα, τροχιά χαμένη σε κάθε βήμα:
αν ένας πίσω κοιτάξει –χριστούγεννα παιδικά- βαθιά θα πέσει• πάγος
πάνω απ’ το κεφάλι, όμως ξαφνικά τα σύννεφα διαλύονται: μεσάνυχτα
ο ουρανός ανοίγει, αυλαία, κι άστρο κανένα δε φάνηκε ούτε φεγγάρι,
γιατί με το βλέμμα στη γη πάει ένας μόνος, ξένος –λυτρωμένος.


Δεκέμβρης 2015

(Από τη «τελευταία εποχή»,Θράκα 2016 )

ΑΘΑΝΑΣΙΑ ΔΑΝΕΛΗ /// ΜΙΚΡΑ ΑΤΙΤΛΑ

Αθανασία Δανέλη

Γαβριηλίδης, 2008
76 σελ.

                                                                             ***

1.

Στη γέννα
το νήμα ο θάνατος
απλώνει.

2.

Το υπέροχο δεν χωράει
στα στενά του χρόνου.

3.

Ο χρόνος σαν την αστραπή,
προτού χαρείς το φως της
φεύγει.

Κι ο πόνος σαν τον κεραυνό
σ΄απανθρακώνει.

4.

Ολημερίς κι ολονυχτίς
στέκεσαι εκεί
στο βάθος των πραγμάτων.
Σε απαρνιέμαι τρεις φορές
αλλά νικάς
στο σμίξιμο των βλεμμάτων.

5.

'Ακου τη φωνή σου,είν΄ο λόγος.
Τα δάκρυά σου ο αντίλογος.
Η σιωπή σου,ο διάλογος.

6.

Μια ανόητη ελπίδα
σα μύγα.
Τη διώχνεις
και στέκεται πάνω σου.

7.

Στο χώμα
το άνθος φυτρώνει
και λιώνει.

                                                                                ****

ΝΕΑ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑ /// ΓΙΩΡΓΟΣ ΓΚΑΝΕΛΗΣ /// ΥΠΟ ΤΟ ΜΗΔΕΝ

 (Δείγμα γραφής)


ΤΕΛΟΣ ΕΠΟΧΗΣ 



Σε σάπιο σκοινί το παρελθόν
Προετοιμάζει την πτώση του
Όχι σε στρώματα με αφρολέξ
Αλλά πάνω σε γυαλιά ξυράφια. 


Το ξέρω πως δε θ’ αγγίξω ξανά
Την αθώα παιδική μου μνήμη
Τον τοίχο του παλιού σπιτιού
Όλα ξεπουλήθηκαν χθες βράδυ
Εδώ το κείμενο της συμφωνίας
Απομένουν μόνο οι υπογραφές
Κι ο γραμματέας το καλλωπίζει
Με αίμα της τελευταίας στιγμής. 


Αύριο θα τρέφεσαι με αριθμούς
Η ζωή σου έξω από μια τράπεζα
Θα επενδύει σε νεκρά χαμόγελα
Λέξεις υπό αυστηρή επιτήρηση
Θα ερωτεύεσαι με προϋποθέσεις
Και μην ξεχάσεις πριν πεθάνεις
Να ενημερώσεις τους φύλακες. 


Σε ένα αποστειρωμένο δωμάτιο
Θα γράφεις ποιήματα για νεκρούς. 

****

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ /// ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΒΙΒΛΙΟΥ /// ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΜΠΟΥΡΑΣ /// Τρία άλφα, μια ήττα κι ένα ωμέγα

Πατησίων & Πολυτεχνείου 1, Αθήνα, τηλ. 210 85.47.723 - 210.52.000.77 

Π Ρ Ο Σ Κ Λ Η Σ Η 

ΟΙ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΤΩΝ ΦΙΛΩΝ παρουσιάζουν

το τριακοστό βιβλίο του Κωνσταντίνου Μπούρα

«Τρία Άλφα μία Ήττα κι ένα Ωμέγα» 

στο χώρο εκδηλώσεων του βιβλιοπωλείου Ιανός (Σταδίου 24, Αθήνα 105 64, τηλέφωνο: 21 0321 7917) στις 2 Οκτωβρίου 2017, 

ημέρα Δευτέρα και ώρα 20:00. 

Για το βιβλίο ομιλούν:

 Ο Καθηγητής και συγγραφέας Θεοδόσης Πελεγρίνης,

 η καθηγήτρια και συγγραφέας Φωτεινή Τσαλίκογλου, ο Καθηγητής και συγγραφέας Δημοσθένης Δαββέτας, ο Καθηγητής και δοκιμιογράφος Σωτήρης Νικολακόπουλος, η Διδάκτωρ Φιλολογίας-κριτικός Ανθούλα Δανιήλ, η ερευνήτρια τής Ακαδημίας Αθηνών Διδάκτωρ Αλεξάνδρα Ροζοκόκη, ο συγγραφέας Γιώργος Μανιώτης, η ψυχολόγος-συγγραφέας Μαριέττα Πεπελάση, ο βραβευμένος ποιητής Γιώργος Χρονάς (εκδότης και διευθυντής του περιοδικού «Οδός Πανός»), ο συγγραφέας και εκδότης του περιοδικού «Σίσυφος» Γρηγόρης Τεχλεμετζής, η μεταφράστρια-ερευνήτρια Χριστίνα Χούτα, ο ποιητής, διευθυντής και εκδότης λογοτεχνικών περιοδικών κι εφημερίδων Αντώνης Σκιαθάς, ο ποιητής Θάνος Φωσκαρίνης, ο βραβευμένος πεζογράφος κι εκδότης του ηλεκτρονικού περιοδικού diastixo Μάκης Τσίτας, ο συγγραφέας, κριτικός Λογοτεχνίας και δημοσιογράφος Διονύσης Μαρίνος και η ποιήτρια Τζίνα Ξυνογιαννακοπούλου…. 

Ποιήματα θα διαβάσουν οι: 

Γεωργία Ζώη, Ντίνος Καρύδης, Μάνος Χατζηγεωργίου. 

Θα ακολουθήσει συζήτηση με το κοινό

 ****

379 νέα φιλοσοφικά ποιήματα (στο επίμετρο ποιήματα και δοκίμια μεταφρασμένη στην αγγλική, στη γαλλική, στην ιταλική και στην πολωνική γλώσσα από τους: Γεώργιο Σερεντίνη, Παρασκευή Μόλαρη, Τζίνα Καρβουνάκη, Mauro Giachetti και Παβέου Κρούπκα).

Σε αυτόν τον ευσύνοπτο τόμο ο Κωνσταντίνος Μπούρας καταθέτει προς γνώσιν και επίγνωσιν, τριακόσια εβδομήντα εννέα νέα φιλοσοφικά ποιήματα, το ποιητικό απάνθισμα τριάντα ετών σιωπηλής ζωής (τριάντα βιβλία). Τα χρόνια τής Κρίσης ήταν για την Ελλάδα εφαλτήριο εξελίξεως σε όλα τα επίπεδα: ψυχικό, πολιτισμικό, κοινωνικό. Η Αλληλεγγύη κι η αναζήτηση τού Ουσιώδους απεμάκρυναν νεοπλουτίστικες πρακτικές και ουτοπικές ευδαιμονίες. Αναγκαστήκαμε να δούμε το είδωλό μας στον

καθρέφτη και να συμφιλιωθούμε μαζί του. Κατόπιν άρχισαν οι αναγκαίες επισκευές, αναστηλώσεις, κατεδαφίσεις. Όπως μετά από τα χτυπήματα τού Εγκέλαδου, τίποτα σαθρό δεν μένει όρθιο. Κι από τα τραυματισμένα κτήρια, όσα ατενίζουν ακόμα περήφανα τον ουρανό θα προτιμούσαμε να είχαν κι εκείνα σωριαστεί στη λάσπη. Υπάρχουν βέβαια και δημιουργήματα παντός καιρού, αξίες διαχρονικές και κείμενα αιώνια. Σε αυτή την περίπτωση τής γοργής αλλαγής, που το ποτάμι τού Ηράκλειτου πήρε κι εσήκωσε ξερριζωμένα δέντρα, κουφάρια αυτοκτονημένων, άτυχα ζωάκια και μαδημένα πέταλα παπαρούνας, είναι άθλος η ισορροπία επί τού αφρού τών κυμάτων. Ο διασωθείς δεν μετανιώνει που επιβίωσε, πενθεί όμως τους χαμένους φίλους, οικείους, συγγενείς. Οι περισσότεροι πέθαναν από τον Φόβο τους, εις αναζήτησιν μιας πάλαι ποτέ ευδαιμονίας. Οι συμβιβασμένοι προσαρμόστηκαν στη λαίλαπα τών εποχών. Η πανούκλα είναι μια δύναμη ανεξέλεγκτη κι εκεί εκτιμάς περισσότερο μια καλή κουβέντα, ένα χέρι βοήθειας, μια ανάσα, ένα βλέμμα φιλικό. Κι ο Έρωτας; Τρυφερή αγκαλιά, καταφύγιο ναυαγισμένων πόθων. Αυτοσυγκράτηση και ειρωνεία, λαγνεία πασπαλισμένη με την αγωνία να μην φύγεις. Φοβόμαστε κυρίως τον εαυτό μας και την αστάθεια τού Καιρού. Αγαπάμε. Μάθαμε. Επιτέλους. Μήπως αυτό δεν είναι το κέρδος;

Κι όχι μόνον.

*Η φωτό είναι παρμένη από το Φράκταλ 

*******

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ /// Γιώργος Δουατζής .\/// Τα Κάτοπτρα

                                     ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Γιώργος Δουατζής

Τα Κάτοπτρα

Σελίδες: 82

Σχήμα: 13 X 20,5 cm

ISBN: 978-618-83051-3-7

Τιμή: 9,54 € 

Τα είκοσι τέσσερα Κάτοπτρα του Γιώργου Δουατζή, που κυκλοφορούν από τις Εκδόσεις Στίξις, αντανακλούν τη στοχαστική ματιά του συγγραφέα σε πολλές εκφάνσεις της ζωής. Μας ταξιδεύουν από το σκοτάδι στο φως, ανάμεσα σε μάσκες, πρόσωπα, προσωπεία, σκιές, προκαταλήψεις και στερεότυπα, για να συνθέσουν τελικά έναν ύμνο στη ζωή.

Τα Κάτοπτρα μας μιλούν, μεταξύ άλλων, για την απώλεια, την προσφορά, την τέχνη, την ποίηση, τον έρωτα, τη φθορά, το θάνατο, το χρόνο, τη ματαιοδοξία, την ευτυχία. Για όλα όσα συνθέτουν τον παράλογο κόσμο μας και τροφοδοτούν τον πολυκύμαντο ψυχισμό του σύγχρονου ανθρώπου. 


Από τις Εκδόσεις Στίξις κυκλοφορεί επίσης και η νουβέλα του Γιώργου Δουατζή Ο Μουσουργός. 


Επικοινωνία: stixiseditions@gmail.com / τηλ.: 6972242956 

*****