Translate

Πέμπτη 2 Ιουλίου 2015

ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΒΑΚΧΙΚΟΝ ///ΤΕΥΧΟΣ 30









[ Ιούνιος 2015 ]
Τεύχος 30
ΓΙΑ ΣΕΝΑ ΛΑΝΘΑΣΜΕΝΑ ΕΠΙΟΡΚΩ
*στίχος του Νάσου Αθανασίου




 
 
 
 
 
 
Κυκλοφορεί από τις 30 Ιουνίου 2015, το 30ο τεύχος του ηλεκτρονικού περιοδικού γραμμάτων & τεχνών Vakxikon.gr, με τίτλο Για σένα λανθασμένα επιορκώ:
 
Συνεντεύξεις της ποιήτριας Μαριγώς Αλεξοπούλου, των συγγραφέων Γιώργου Αποστόλου, Παναγιώτη Καρώνη, Γιώργου Ν. Μανιάτη, Άγγελου Χαριάτη, Θωμά Κοροβίνη, του ποιητή & blogger Τόλη Νικηφόρου και της μουσικού Ζωής Τηγανούρια.
 
*
 
Δοκίμια και κείμενα από τους: Μαρία Γενιτσαρίου για τον Λευκάδιο Χερν, Χριστίνα Λιναρδάκη για τα λογοτεχνικά περιοδικά, Δήμο Χλωπτσιούδη για την ποιητική γενιά του '70, Κυριάκο Μαργαρίτη για τον Τζέημς Ελλρόυ, Ντέμη Κωνσταντινίδη για τον Δημήτρη Ι. Αντωνίου και Αγγελική Δημουλή για τους Αντρέα Καρκαβίτσα & Γεώργιο Δροσίνη.
 
*
 
 
Παρουσιάζονται ανέκδοτες μεταφράσεις των: Τσαρλς Χ. Χίντον (από τον Αλέξανδρο Τσαντίλα), Βλαντιμίρ Μαγιακόφσκι (από την Ελένη Κατσιώλη), Τέννεση Ουίλλιαμς (από την Μαρία Θεοφιλάκου), Ανρί Μισώ (από την Ανδρονίκη Δημητριάδου), Τεντ Χιουζ (από την Ασημίνα Ξηρογιάννη), Τζων Μπέρτζερ (από την Χριστίνα Λιναρδάκη), Γίρι Τάλβετ (από την Μαγδαληνή Θωμά) και Μπλεζ Σαντράρ (από την Αγγελική Δημουλή). 

 
* 

Στα Φύλλα Λογοτεχνίας παρουσιάζουν ανέκδοτη ποίηση τους οι: Γιώργος Γκανέλης, Γιώργος Δελιόπουλος, Δημήτρης Α. Δημητριάδης, Πάρις Ματαγός, Σοφία Κροκιδά, Γιώργος Μπακλάκος, Αλέξανδρος Φώτιος Καρακωστής, Δημήτρης Σανταμούρης. Ανέκδοτο πεζό οι: Απόστολος Θηβαίος, Δήμητρα Λουκά.

 
Στις προδημοσιεύσεις, διαβάζουμε αποσπάσματα: από τα Ποιήματα του Τζέιμς Ράιτ σε μετάφραση Μαρίας Κατσοπούλου, την Οντισιόν της Ασημίνας Ξηρογιάννη και την Τελευταία νύχτα στο Τρέμορ Μπιτς του Μικέλ Σαντιάγο σε μετάφραση Βασιλικής Κνήτου.

 
Στις επιφυλλίδες συναντάμε προσωπικά κείμενα: του Σωτήρη Κακίση για τον Αλέξανδρο Παπαδιαμάντη (+ αποκλειστικό audio Η Σαπφώ Νοταρά διαβάζει Αλέξανδρο Παπαδιαμάντη), της Ραλούς Κυριακοπούλου για τον Δημήτρη Παπαθέου, του Αχιλλέα Κατσαρού για την τέχνη του νουάρ, τις στήλες της Αναστασίας Γκίτση, της Άτης Σολέρτη, της Ρένας Τριανταφύλλου, καθώς και τις γνώμες των Ντέμη Κωνσταντινίδη και Θεοχάρη Παπαδόπουλου.

 
*
 
Διαβάσαμε 15 βιβλία πρόσφατης παραγωγής. Γράφουν οι: Κλεομένης Παπαϊωάννου, Δήμος Χλωπτσιούδης, Αλέξανδρος Κεφαλάς, Κατερίνα Μαλακατέ, Θεοχάρης Παπαδόπουλος, Αναστασία Γκίτση, Ασημίνα Ξηρογιάννη, Τέσυ Μπάιλα, Αλεξάνδρα Μπακονίκα, Απόστολος Θηβαίος, Θέδα Καϊδόγλου, Χριστίνα Λιναρδάκη, Κρις Λιβανίου.
 
*
 
Παρουσιάζονται εκθέσεις του εικαστικού Γιάννη Κουρούδη σε επιμέλεια-πρόλογο Σωτήρη Κακίση, των φωτογράφων Στράτου Προύσαλη και Σοφίας Κοσμίδου, καθώς και κείμενο του Απόστολου Θηβαίου για τη ζωγραφική του Σπύρου Βασιλείου.
**
Τέλος,
ενημερώνουμε ότι η βιβλιοπαραγωγή του 3μηνου Μαρτίου - Ιουνίου 2015 των εκδόσεων Vakxikon.gr περιλαμβάνει:
 
 
- Το σπίτι της Μπερνάρντα Άλμπα, του Φεδερίκο Γκαρθία Λόρκα σε μετάφραση Μαρίας Σκαφτούρα [ θέατρο ]Το επίμετρο εγραψε η θεατρολόγος Ασημίνα Ξηρογιάννη.
- Ο ζωντανός νεκρός, του Ουίλκυ Κόλλινς σε μετάφραση Μιχάλη Παπαντωνόπουλου [ νουβέλα ] 
- Microαστές, της Ελένης Φουρνάρου [ μυθιστόρημα ] 
- Οι αφετηρίες, της Μαρίας Λιάκου [ νουβέλες ] 
- Καταιγίδα, του Ντενί Εμορίν σε μετάφραση Ανδρονίκης Δημητριάδου [ ποίηση ]
- Εν υπνώσει, του Νάσου Αθανασίου [ ποίηση ] 
- Ατσάλινη γροθιά στο νεύρο της πέτρας, του Νίκου Μητρόπουλου [ ποίηση ] 
- Σε έρωτα χνάρια, της Χριστίνα Κουγιουμτζόγλου [ ποίηση ]
- Σήματα/Ο νάνος, της Σουζάνα Έρλανγκερ [ ποίηση ] - αποκλειστική διακίνηση σε συνεργασία με τις ελβετικές εκδόσεις Verlag an der Friedensgasse
- Κινηματογράφος 2014, Συλλογικό [ τέχνες ] - αποκλειστική διακίνηση σε συνεργασία με την Πανελλήνια Ένωση Κριτικών Κινηματογράφου
 
 
Κεντρική διάθεση: Βιβλιοπωλείο του Βακχικόν, Ασκληπιού 17 Αθήνα.
Διακίνηση: Εν Αθήναις, Αχιλλέας Σίμος, Μαυροκορδάτου 9 Αθήνα.
Και σε όλα τα ενημερωμένα βιβλιοπωλεία.
Αναρτήθηκε από στις Δεν υπάρχουν σχόλια:
Ετικέτες

13o τεύχος Fractal // Περιεχόμενα





fractal-13


ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ:

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ:

ΒΙΒΛΙΟ:


ΜΟΥΣΙΚΗ:

ΣΙΝΕΜΑ:

ΙΣΤΟΡΙΑ:

ΕΙΚΑΣΤΙΚΑ:

ΕΠΙΣΤΗΜΕΣ:

ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ:

BLOGGING:

ΑΠΟΨΕΙΣ:

RE-FRACTAL:


FRACT-ALL:


Αναρτήθηκε από στις Δεν υπάρχουν σχόλια:
Ετικέτες

Δευτέρα 29 Ιουνίου 2015

ΝΕΑ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑ /// ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ /// ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ /// ΤΟ ΔΙΠΛΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΤΟΥ ΝΟΥ





                                                               




Γιάννης Παπαγιάννης 

Το διπλό πρόσωπο του νου 

Εκδόσεις Κριτική 

Σελ. 256 



Το διπλό πρόσωπο του νου είναι ένα ερωτικό ψυχολογικό θρίλερ με ευρύτερες πολιτικές και κοινωνικές στοχεύσεις. Μέσα από μια ιστορία πάθους και τρέλας, ο συγγραφέας επιχειρεί να ενσωματώσει την ανισορροπία και την διαταραχή της σύγχρονης Ελληνικής πραγματικότητας σε ένα αφηγηματικό πολυφωνικό μυθιστόρημα που ακολουθεί τεχνική ψηφιδωτού: κάθε νέα σκηνή προσθέτει πληροφορία στον αναγνώστη και το χαοτικό μυστήριο επιλύεται μόνον όταν έχουν τοποθετηθεί όλες οι ψηφίδες. 

Το μυθιστόρημα καταφέρνει να συνδυάσει πολλές αφηγηματικές μορφές σε ενιαίο αποτέλεσμα. Μοιάζει να προσπαθεί να εντάξει όλες τις έως τώρα γνωστές μορφές αφήγησης σε ένα νέο, ολοκληρωμένο είδος. Η κεντρική αφηγηματική ροή είναι κλασικό ερωτικό πολιτικό θρίλερ. Η εμπλοκή του συγγραφέα ως φυσικού προσώπου, ενός, για την ακρίβεια, προσωπείου του συγγραφέα, παραπέμπει σε μεταμοντέρνες τεχνικές. Κι η σε πρώτο πρόσωπο αφήγηση παραπέμπει στον εσωτερικό μονόλογο του Ζέμπαλντ και του Βίλα – Μάτας.
Με νευρώδη γλώσσα και κοφτό, μικροπερίοδο ύφος, με υποκειμενική αφηγηματική οπτική, όπου συναισθήματα και γεγονότα υπονοούνται αντί να περιγράφονται, μέσα από σειριακές αφηγήσεις διαφορετικών προσώπων, ο συγγραφέας καταφέρνει να χτίσει μια ατμόσφαιρα ισοζυγισμένη ανάμεσα στο παραλήρημα του ονείρου και τη γρήγορη, αγχωτική εναλλαγή εφιαλτικών εικόνων, που μοιάζει συνεχώς να ανακαλούν ένα διαταραγμένο υποσυνείδητο. 

Τα παραπάνω στοιχεία, σε συνδυασμό με τη μη γραμμική, πολυπρόσωπη αφήγηση, δένουν αρμονικά με το κεντρικό θέμα του μυθιστορήματος: τον απατηλό και μάλλον κατακερματισμένο χαρακτήρα της πραγματικότητας, όπως αυτή προσλαμβάνεται από το ανθρώπινο μυαλό. 

Η αφήγηση χρονικά ξεκινάει σε ένα Ελληνικό νησί όπου ο έφηβος Βασίλης ερωτεύεται την Ευγενία. Σχεδιάζει να την παντρευτεί, όμως εκείνη αρραβωνιάζεται άλλον. Όταν επιστρέφει μετενοημένη, ο Βασίλης σαδιστικά την εκδικείται.
Είκοσι χρόνια αργότερα, Γιατρός, διευθυντής της ψυχιατρικής κλινικής, επιστρέφει στον τόπο του και ερωτεύεται δεύτερη φορά την Ευγενία. Όμως δεν είναι η Ευγενία. Η παθιασμένη σχέση τους ξεσηκώνει σκάνδαλο στο νησί. Ο Βασίλης δέχεται απειλές ακόμα και για τη ζωή του.
Ο συγγραφέας του βιβλίου συναντάει τυχαία τον Βασίλη και τρεις άγνωστες κοπέλες, χωρίς να γνωρίζει τίποτα απ’ όσα έχουν προηγηθεί. Πηγαίνουν μαζί διακοπές. Το πρωί η μία κοπέλα έχει δολοφονηθεί και οι υπόλοιποι έχουν εξαφανιστεί.
Κατηγορούμενος για φόνο, ξεκινάει μια έρευνα που θα τον οδηγήσει στον Βασίλη και το νησί όπου εκείνος διαμένει. Ταξιδεύει για να τον συναντήσει και ταυτόχρονα για να υλοποιήσει ένα σχέδιο που έχει σκεφτεί, αλλά και για να γράψει την ιστορία.
Το μυθιστόρημα ξεκινάει με την επίσκεψη του συγγραφέα στο νησί και συνεχίζεται με μια τεχνική παζλ, όπου η εικόνα σχηματίζεται σταδιακά με την τοποθέτηση αφηγηματικών ψηφίδων. Οι τελευταίες σκηνές ερμηνεύουν το σύνολο. Το ζοφερό σκηνικό της σύγχρονης Ελλάδας, η παράνοια και η ανισορροπία στην οποία οδηγεί τους ανθρώπους της, βρίσκονται στην καρδιά του βιβλίου. 



Ένα αριστουργηματικό παιχνίδι με τα κεφάλαια επιτρέπει στον αναγνώστη να γίνει συνδημιουργός. Και φυσικά στο βιβλίο να γίνει για τον καθένα μας, ένα άλλο βιβλίο.
Ελένη Γκίκα, «Έθνος», 6/9/2009 


 Γεγονός είναι ότι ο Παπαγιάννης μας παραδίδει ένα από τα πλέον ενδιαφέροντα και αξιοπρόσεκτα μυθιστορήματα της χρονιάς, αποδεικνύοντας ότι διαθέτει ένα ιδιαίτερο και ήδη ώριμο συγγραφικό ταλέντο.
Νίκος Κουνενής, «Αυγή», 15/11/2009

 

Ταυτόχρονα ο συγγραφέας γράφει ένα μυθιστόρημα για την ίδια την λογοτεχνία, παρασέρνοντας τον αναγνώστη σε ένα ιδιότυπο παιχνίδι τόσο δομικών στοιχείων όσο και θεωρητικών εννοιών.
Μυρτώ Τσελέντη, «Ο κόσμος του επενδυτή». 17/10/2009.
(Για το μυθιστόρημα του Γιάννη Παπαγιάννη «Η Ασθένεια της Πεταλούδας») 


                                 
Γιάννης  Παπαγιάννης
Αναρτήθηκε από στις Δεν υπάρχουν σχόλια:
Ετικέτες ,

Παρασκευή 26 Ιουνίου 2015

NEA KYΚΛΟΦΟΡΙΑ /// e.e.cummings /// 33x3x33 /// ποιήματα/δοκίμια/θραύσματα




e.e.cummings
33x3x33
ποιήματα/δοκίμια/θραύσματα
Εισαγωγή-Μετάφραση:
Χάρης Βλαβιανός

                                 
Χάρης Βλαβιανός



  O γνωστός ποιητής και μεταφραστής Χάρης Βλαβιανός που έχει αναμετρηθεί με κορυφαία έργα της αγγλόφωνης λογοτεχνίας(Χιου Σέλγουιν Μώμπερλυ,Σχεδιάσματα και θραύσματα των τελευταίων Κάντος του 'Εζρα Πάουντ,Τέσσερα Κουαρτέτα του Τ.Σ.'Ελιοτ,Αυτοπροσωπογραφία σε κυρτό κάτοπτρο του John Ashbery,Oι Γάμοι του Ουρανού και της Κόλασης του William Blake)
παραδίδει μια απολαυστική μετάφραση σημαντικών ποιημάτων του κορυφαίου μοντερνιστή ποιητή
e.e.cummings.



AΝΑΘΕΩΡΗΜΕΝΗ ΕΚΔΟΣΗ
ISBN: 978-960-504-141-0
Σελ. 128, τιμή: € 13,50
Σχήμα: 14,2x21εκ.
Σειρά: Ποίηση
Σχεδιασμός βιβλίου: Π. Δουβίτσας



> ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ σε αρχείο PDF
> Εικόνα εξωφύλλου για χρήση σε έντυπα και online (RGB, JPEG, 300dpi, 7εκ. ύψος)



e.e.cummings
O κάμμινγκς (1894-1962) δέν ἦταν μόνο τολμηρός πειραματιστής, ἀλλά καί ἄφθαστος λυρικός καί σατιρικός συγγραφέας. Σάν λυρικός, ὕμνησε ἐκεῖνες τίς ἐμπειρίες, τίς ἀξίες καί τίς στάσεις πού ἔχουν ὑμνήσει οἱ λυρικοί ὅλων τῶν ἐποχῶν – περισσότερο ὅμως ἀπό καθετί ἄλλο, τήν ἀγάπη: σεξουαλική, ρομαντική, ἰδεώδη ἤ ὑπερβατική. Ἄλλοτε ἄσεμνος, ἄλλοτε συναισθηματικός, πότε συγκεκριμένος καί πότε ὄχι, πάντοτε ὅμως συγκλονιστικός, ὁ κάμμινγκς ἔχει γράψει κάποια ἀπό τά ὡραιότερα καί δραστικότερα ἐρωτικά ποιήματα τοῦ 20οῦ αἰώνα.



ἀφοῦ τό συναίσθημα ἔρχεται πρῶτο
αὐτός πού προσέχει ἔστω καί λίγο
τή σύνταξη τῶν πραγμάτων
ἀπόλυτα ποτέ του δέν θά σέ φιλήσει·
ἀπόλυτα νά ’μαι τρελός
τώρα πού ἡ Ἄνοιξη εἶναι ἐδῶ
τό αἷμα μου ἀποδέχεται,
καί τά φιλιά εἶναι καλύτερη μοίρα
ἀπ’ τή σοφία
στ’ ὁρκίζομαι κυρία σ’ ὅλα τά λουλούδια.Μήν κλαῖς
– ἡ καλύτερη χειρονομία τοῦ μυαλοῦ μου ἀξίζει λιγότερο ἀπ’ τό
πετάρισμα τῶν βλεφάρων σου πού λέει
εἴμαστε ὁ ἕνας γιά τόν ἄλλο:ὕστερα
γέλασε,γέρνοντας στά χέρια μου
γιατί ἡ ζωή δεν εἶναι παράγραφος
Κι ὁ θάνατος νομίζω δέν εἶναι παρένθεση
Αναρτήθηκε από στις Δεν υπάρχουν σχόλια:
Ετικέτες ,

Τετάρτη 24 Ιουνίου 2015

ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΟ ΑΡΧΕΙΟ /// ΛΙΖΑ ΔΙΟΝΥΣΙΑΔΟΥ /// Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΑΠΟ ΤΗ ΧΑΒΡΗ [ΓΑΒΡΙΗΛΙΔΗΣ,2014]



                                    





Ο άνθρωπος από τη Χάβρη



Λίζα Διονυσιάδου

Γαβριηλίδης, 2014
181 σελ.
...γράφει η Λίζα Διονυσιάδου



  • “Ό άνθρωπος από την Χάβρη”, ο ήρωας του ομώνυμου βιβλίου μου, είναι ένας ήρωας φανταστικός όσο και πραγματικός. Φανταστικός γιατί δεν είναι υπαρκτό πρόσωπο. Σαν να μην έφτανε αυτό, είναι ένας ήρωας κλεμμένος κυριολεκτικά από τον ήρωα της ταινίας του Καουρισμάκι «Το λιμάνι της Χάβρης». Από την λευκή οθόνη , στο λευκό χαρτί. Πραγματικός όμως επίσης μια και ο συμβολισμός του είναι ολοφάνερα ταυτισμένος με την μαγεία της τέχνης και συγκεκριμένα της λογοτεχνίας και όλα όσα αυτή μας προσφέρει στο ταξίδι της ζωής. Μετά την απαγωγή του κινηματογραφικού ήρωα, έχουμε σε εξέλιξη μια ερωτική ιστορία ανάμεσα σε μια πραγματική γυναίκα και έναν φανταστικό, αλλά εν τέλει ακόμη πιο πραγματικό άνδρα. Η ιστορία μου ξεκινάει σε μια σκοτεινή αίθουσα. Σε έναν κινηματογράφο του Αθηναϊκού κέντρου. Οι αναγνώστες, αφήνονται να νομίσουν αρχικά πως η γνωριμία της ηρωίδας με τον Μαρσέλ,τον ήρωα της ταινίας του Καουρισμάκι, «Το λιμάνι της Χάβρης», ήταν τυχαία. Στην πραγματικότητα, όλα ήταν κατά κάποιο τρόπο προμελετημένα. Αρκετά πριν ξεκινήσουν με τον σύντροφό της από την εξοχή, είχε σκεφθεί σε ποια σκοτεινή αίθουσα θα κατέληγαν με βαθειά ριζωμένη μέσα της την σκέψη, ότι εκεί, δήθεν τυχαία, θα συναντούσε τον ήρωά της. Δεν ήξερε τι ακριβώς έψαχνε, όμως ήταν σίγουρη, ότι επιστρέφοντας , τίποτα δεν θα ήταν το ίδιο. Αυτός που θα συναντούσε , θα γινόταν ο μελλοντικός της σύντροφος για το ταξίδι που πάντα ονειρευόταν. Μετά, όλα θα ήταν εύκολα. Η ιστορία θα είχε ήδη ξεκινήσει και η ροή της θα την οδηγούσε βήμα- βήμα. Θα την οδηγούσε στην διερεύνηση του εαυτού της πρώτα και εν τέλει στην ολοκλήρωση μέσω της αγάπης. Στην ταινία του Καουρισμάκι, ο Μαρσέλ φλέρταρε με την περιπέτεια και τον κίνδυνο, κάνοντας ταυτόχρονα ένα ταξίδι βαθειά μέσα του. Πάντα με φόντο την ανθρωπιά, Ο δικός μου Μαρσέλ, φλέρταρε με μια γυναίκα αερικό συνεχίζοντας το ταξίδι του στα όρια της ανθρωπιάς .Ταξίδι καταβύθισης στον χώρο και τον χρόνο στο παρελθόν, το παρόν και το μέλλον . Ένας έρωτας και μάλιστα στην ηλικία της ωριμότητας είναι πάντα γοητευτικός. Εδώ, ο έρωτας ήταν βαθύς . Υπήρχε η μαγεία ,υπήρχε η λαχτάρα για κάτι μοναδικό . Κάτι δυνατότερο από τους συνηθισμένους έρωτες με ημερομηνία λήξης. Τι θα μπορούσε να είναι αυτό που θα χάριζε στην ηρωίδα την ατέλειωτη συγκίνηση ; Που θα καταλάμβανε όλα της τα κύτταρα , χαρίζοντάς της την ολοκληρωτική πληρότητα; Που θα την γέμιζε , ανεξάρτητα από συστήματα και κρίσεις, οικονομικές ή άλλες; Θα σας αποκαλύψω λοιπόν το μυστικό μου ! Ο Μαρσέλ , δεν ήταν άνθρωπος ! Ήταν όλα μαζί τα ανθρώπινα και τα υπερανθρώπινα. Ήταν αυτός που θα με οδηγούσε παντού. Όπου, χρόνος και τόπος , δεν θα είχαν καμιά σημασία. Ήταν αυτός που θα μου χάριζε όλα όσα ονειρευόμουν να ζήσω. Ήταν όλη η ομορφιά που έλειπε από τον κόσμο για να σωθεί. Σε πολλές στιγμές , μέσα στην ροή της ιστορίας μου, αυτή η ομορφιά, όπως ακριβώς και η ομορφιά της λογοτεχνίας, μοιάζει να χάνεται περίπου οριστικά. Αυτό, δίνει στα πράγματα μια απαισιόδοξη εξέλιξη. Ένα τέλος που θυμίζει το θλιβερό τέλος στο οποίο πάντα καταλήγουν τα ανθρώπινα καμώματα. Όμως ο Μαρσέλ δεν χάνεται . Δεν εξαφανίζεται ποτέ. Ούτε και τότε που όλα οδηγούσαν με μαθηματική ακρίβεια στην πλήρη κατάρρευση του. Ακόμη και όταν , πικραμένος άρχισε να στροβιλίζεται στο απέραντο κενό , υπήρχε πάντα το ανακουφιστικό γαλάζιο μέσα στο οποίο έπλεε. Δεν θα τελείωνε ποτέ η ομορφιά. Ο θάνατός της θα οδηγούσε σε άλλη ομορφιά. Πάντα η μαγεία θα συναντιόταν με την πραγματικότητα , απαλύνοντας την ασχήμια της . Πάντα θα γύρευε να την εξουσιάσει. Και θα ήταν αυτό η μοναδική μας σωτηρία. Η ελπίδα μας για την συνέχεια.



    ΛΙΖΑ  ΔΙΟΝΥΣΙΑΔΟΥ
Αναρτήθηκε από στις Δεν υπάρχουν σχόλια:
Ετικέτες ,

Κυριακή 21 Ιουνίου 2015

ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΟ ΑΡΧΕΙΟ /// ΑΣΗΜΙΝΑ ΞΗΡΟΓΙΑΝΝΗ /// 23 ΜΕΡΕΣ [ΓΑΒΡΙΗΛΙΔΗΣ ,2015 ]







23 μέρες



  Συνέντευξη στην Χαριτίνη Μαλισσόβα

 






Πριν από δύο περίπου εβδομάδες ήρθε στα χέρια μου το νέο βιβλίο της Ασημίνας Ξηρογιάννη με τίτλο 23 ημέρες,(εκδ.Γαβριηλίδης).
Έχοντας διαβάσει την προηγούμενη δουλειά της,την οποία κι έχουν γνωρίσει από το portal μας σε πρόσφατη συνέντευξή της οι αναγνώστες μας,διαπίστωσα μια πιο ολοκληρωμένη και ώριμη ποιήτρια.
Μέσα από το ημερολόγιο της Σοφί και με αφορμή μια ερωτική ιστορία,η Ασημίνα Ξηρογιάννη διερευνά τη διαδικασία της γραφής των ποιημάτων.
Μέσα σε 40 περίπου σελίδες και 23 φαινομενικά ανεξάρτητα-αλλά τόσο αλληλένδετα-κεφάλαια,ο αναγνώστης ζει μαζί με τη Σοφί την προσμονή,την εσωτερική διαδρομή της συνδυασμένη με μια απόπειρα ποιητικής .
Πόσες ζωές μπορεί να ζει ένας δημιουργός πόσο απολαυστική ή επώδυνη είναι η διαδικασία της γραφής;
Τι είναι αυτό που μας κρατά προσκολλημένους σε οδυνηρή αναμονή και πότε προχωράμε παρακάτω;
Για όλα αυτά συνομιλήσαμε με την Ασημίνα Ξηρογιάννη,επιλέξαμε αγαπημένα μας κομμάτια της συλλογής και σας  τα παραθέτουμε.
Το βιβλίο στο σύνολό  του είναι μια ευχάριστη έκπληξη,αφού η δημιουργός δείχνει να κατέχει τόσο καλά την τέχνη της γραφής,να την χειρίζεται έξυπνα και,κυρίως,να εξελίσσεται σε κάθε της  νέα δουλειά.
                                   Χ.Μ.
                                                          
"Στο ποίημα τίποτα  μπορεί να μην τελειώνει οριστικά,ενδέχεται να μένει '' ανοιχτό'' και όλα μετέωρα.Και τούτο είναι μέρος της μαγείας."
                                     Α.Ξ.
 "23 ημέρες", μια ερωτική ιστορία, μέσω της οποίας διερευνάται η διαδικασία της γραφής των ποιημάτων.
Oτιδήποτε μπορεί να κινήσει το ενδιαφέρον ενός δημιουργού και να αποτελέσει την αρχή της δημιουργίας.
Το θέμα είναι πώς ,από ένα αρχικό ερέθισμα (την ιστορία ενός ερωτικού τριγώνου ,για παράδειγμα)περνάμε στο ποίημα.Πώς ο κάθε δημιουργός φιλτράρει δημιουργικά τα πράγματα που βιώνει ή τα πράγματα που συμβαίνουν γύρω του και τα μετασχηματίζει σε τέχνη του λόγου παίρνοντας ταυτόχρονα τις ασφαλείς αποστάσεις από αυτά.Συνηθίζω να σημειώνω σε μπλοκάκι  πολλά και ποικίλα.Η επεξεργασία τους είναι μια αργή ,αλλά απολαυστική διαδικασία.


Τα συναισθήματα  που γεννά η  αναμονή;

H ηρωίδα ,η Σοφί,βρίσκεται σε μεγάλη αναμονή.'Ενας μεγάλος έρωτας,που όμως μπορεί να χάσει για πάντα.Η αναμονή δεν της γεννά μόνο συναισθήματα,αλλά και λέξεις.Μερικές  από αυτές τις λέξεις μπορεί να συνδυαστούν με τέτοιο τρόπο και να γίνουν αντικείμενο επεξεργασίας ,ώστε να καταλήξουν να γίνουν ποιήματα.'Αλλες όμως ,μπορεί  να αποτελέσουν κομμάτια απλών ασκήσεων επί χάρτου ,ή ένα γρατζούνισμα και μόνο πάνω στο  σημειωματάριο.
Ζει δύο ζωές ο δημιουργός;
  Zει πολλές ζωές βασικά.Πιο ειδικά θα λέγαμε όμως ότι από τη μία υπάρχει η ζωή του ως άνθρωπος που μπορεί να τον απασχολούν απλά ,καθημερινά  πράγματα.Ή πράγματα που θα χαρακτήριζε κανείς ''πεζά'' ,χωρίς να έχουν -απαραίτητα -αρνητικό πρόσημο.Να ζει μια ζωή όπως όλοι,μια καθημερινότητα ας πούμε :να πληρώνει λογαριασμούς,να αγωνίζεται για τον επιούσιο,να μεγαλώνει τα παιδιά του,να έχει μια κανονική δουλειά ίσως.Και από την άλλη ,υπάρχει η ζωή του ως δημιουργού,μια άλλη εσωτερική ζωή ,γεμάτη,ιδιάζουσα,μυστική ,μόνο δική του.Που εκεί,άλλοι είναι οι όροι,άλλες και οι συνθήκες.Οπότε βρίσκεται διχασμένος ανάμεσα στις δυο αυτές ζωές.Πιθανόν αυτό να είναι και το ενδιαφέρον στοίχημα που βάζει όμως.Σημειώνουμε ότι η μία ζωή -και είναι φυσικό-τον τροφοδοτεί με ερεθίσματα και εμπειρίες ,υλικό δηλαδή,για την άλλη.




Το "τρίο" στο ποίημα λειτουργεί ως...

....απλά ένα αρχικό ερέθισμα για τη δημιουργία.
Αν και με εντυπωσίασε στο σύνολό του το βιβλίο,ωστόσο ξεχώρισα το ''ΠΟΙΗΜΑ  ΚΟΛΑΖ ",το οποίο και θα ήθελα να μοιραστούμε με τους αναγνώστες της Θ. Θέλετε να μας πείτε για την επιλογή των προσώπων σ'αυτό το κομμάτι;
 ΠΟΙΗΜΑ ΚΟΛΑΖ
Aν η Ποίηση είχε χρώμα
Οι φιγούρες του Σαγκάλ(που πετάνε)
''Ο καθρέφτης'' του Φοίβου Δεληβοριά
Βότανο Λουίζα(για το αδυνάτισμα)
23 μέρες μόνο(;)
Iδανικοί Αυτόχειρες
Λευτέρης Βογιατζής:Θέατρο σαν ποίηση
Το κολάζ μου''Η Ιστορία της Γυναίκας μέσα στους αιώνες"
Οι ώρες(κινηματογραφική ταινία)
Σύλβια Πλαθ και Μάτση for ever
Aμοργόςτου Γκάτσου
Διακοπές στην Πραγματικότητα του Χάρη Βλαβιανού
Παραμύθια για παιδιά και μεγάλους
Το ποδήλατό μου
Χοσέ(όνομα που μου αρέσει)
Μέριλυν(η γνωστή)
'Ολα τα "αν" και τα''γιατί"
Τα ηδονικά του Καβάφη
''Περιέχουμε τα πρόσωπα που αγαπήσαμε''
(Μάνος Χατζιδάκις)
Το φιλί του Μουνκ"
Αυστηρή επιλογή λέξεων ,στοιχείων και προσώπων στο Ποίημα Κολάζ(The Soul selects her own Society-οπως έγραψε η ΕMILY DICKINSON). Είμαστε τα διαβάσματα και οι εμπειρίες μας.Όλα αυτά μιλάνε μέσα μας .Ταξιδεύουμε μαζί το μεγάλο και γοητευτικό ταξίδι της διακειμενικότητας.Οι ποικίλες επιδράσεις καθορίζουν τον δημιουργό που  συνδιαλέγεται μαζί τους κάθε στιγμή.Διάλογος γόνιμος και ουσιαστικός.Στίγματα.Η Σοφί αναφέρεται κάπου μέσα στο έργο στις ζωές ''των διακειμενικών άλλων'' που μοιραία ''μπλέκονται'' με τη δική της κατά έναν τρόπο.
Μήνυμα αισιοδοξίας ή απλώς εξωτερίκευση του εσωτερικού ταξιδιού;


Το δεύτερο.Δεν υπάρχει κανένα αισιόδοξο μήνυμα,ή μάλλον δεν ήταν η πρόθεσή μου για κάτι τέτοιο.Είναι η εσωτερική διαδρομή της Σοφί συνδυασμένη με μια απόπειρα ποιητικής .Ως ποιήτρια ,και μάλιστα νέα,βασανίζεται από το ποίημα μέχρι αυτό να γεννηθεί.Ξέρει ότι ο αγαπημένος της μπορεί να μην γυρίσει.Οπότε θα βιώσει την απώλεια.Και σε κάθε απώλεια το ποίημα καιροφυλαχτεί .
Οι έμπρακτες αποδείξεις αγάπης ενός άνδρα με λίγα λόγια;

Θα παραθέσω απλώς την άποψη της ηρωίδας μου με αποσπάσματα από το βιβλίο:

(α)

Η Σοφί γράφει:
Η φιγούρα του άντρα που δεσπόζει στον πίνακα του Μουνκ μου θυμίζει εσένα. Μοιάζετε.Οι αφορισμοί του Μποτόν περί έρωτος, ας πούμε (τι φαινομενικά άσχετος συνειρμός! κι όμως...)
Αν τους μετέφραζες για μένα, θα ήταν μια πράξη αγάπης.
Όπως αυτή του άντρα του πίνακα.

(β)

Εγώ πάλι ονειρεύομαι την ανοιχτή θάλασσα μαζί σου.
Κι ας ζω στην άκρη της ζωής σου.
Ένα πεδίο άπειρο, ελεύθερο και φωτεινό,
όπου όλες οι λέξεις θα λέγονται με ειλικρίνεια
και μετά θα αθωώνονται.
Είσαι το ποίημά μου, ξέρεις,
αλλά εγώ δε θέλω να γίνω ποτέ το δικό σου.
Με αντέχεις. Ίσον με αγαπάς. 

Αυτή είναι η ιδανική και επιθυμητή εξίσωση.
 
Προχωράμε παρακάτω όταν..
  ...έχουμε πιστέψει ότι κάτι έχει τελειώσει οριστικά.Στο ποίημα βέβαια τίποτα  μπορεί να μην τελειώνει οριστικά.Το ποίημα ενδέχεται να μένει '' ανοιχτό'' και όλα μετέωρα.Και τούτο είναι μέρος της μαγείας.
Το αγαπημένο σας κομμάτι από το βιβλίο;
  Όλα τα αγαπώ εξίσου. Και να σημειώσω εδώ ότι θεωρώ σημαντικό το βιβλίο να διαβαστεί ως σύνολο.Είναι σαν ένα παζλ που για να υπάρξει απαιτούνται όλα του τα στοιχεία ,όλα του τα κομμάτια.Παραθέτω λοιπόν ένα απόσπασμα που αγαπούν ιδιαίτερα οι αναγνώστες ,άπ' ότι ξέρω από mail που μου έχουν στείλει :

[..]

X 

Σήμερα της έστειλε στο κινητό της ένα μήνυμα...κενό.
Η Σοφί απάντησε αμέσως:''Δεν μπορώ να ερμηνεύσω τη λευκότητα''.

Μπορεί να αποτελέσει η λευκότητα την αρχή της μυθοπλασίας;

 Εν τέλει...23 μέρες σημαίνουν...

23 σελίδες ημερολογίου.(Η ύπαρξη του αριθμού 3 αιτιολογείται από την Σοφί.)23 ημέρες στο εργαστήρι στην ουσία.Σημειώσεις,καταγραφή ερεθισμάτων,ασκήσεις επί χάρτου,επιγράμματα,ποιήματα.
Λογοτεχνία μέσα στη λογοτεχνία.
 ******
Αναδημοσίευση από :

Αναρτήθηκε από στις Δεν υπάρχουν σχόλια:
Ετικέτες , ,
Εγγραφή σε: Αναρτήσεις (Atom)