Βρήκαν ποιήματα της Σαπφούς

 πηγή:ΕΘΝΟΣ

...γράφει η Αγγελική Κώττη

Δύο ανέκδοτα ποιήματα της Σαπφούς, της μεγάλης Ελληνίδας ποιήτριας που έζησε τον 7ο αιώνα π.Χ., ταυτοποιήθηκαν από Βρετανό πανεπιστημιακό, χάρη κυρίως στη συγγένειά τους με άλλα αποσπάσματα ποιημάτων της.

Η ανακάλυψη δύο ποιημάτων της μεγάλης Ελληνίδας ποιήτριας του 7ου αιώνα π.Χ. δίνει ελπίδες πως ενδέχεται να ακολουθήσουν και άλλα. Το ένα ποίημα μιλά για τον Χάραξο και τον Λάριχο, δύο από τα αδέλφια της ποιήτριας, που ήταν διάσημη στην εποχή της, ενώ το άλλο είναι Υμνος στην Αφροδίτη, αλλά η διατήρησή του είναι πολύ κακή

Πρόκειται για μια ανακάλυψη που δίνει την ελπίδα πως στο μέλλον ενδέχεται να ανακαλυφθούν περισσότερα. Το ένα από τα δύο ποιήματα βρέθηκε σε καλή κατάσταση και μας δίνει περισσότερες γνώσεις για τις ποιητικές τεχνικές της ποιήτριας.
Τα δύο ποιήματα ανακαλύφθηκαν όταν ο ιδιοκτήτης ενός αρχαίου παπύρου, που χρονολογείται από τον 3ο αι. μ.Χ., ζήτησε τη γνώμη του καθηγητή του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης, Dirk Obbink, για το ελληνικό κείμενο. Ο καθηγητής αμέσως κατάλαβε τη σημασία του παπύρου και ζήτησε την άδεια να το δημοσιεύσει.
Το άρθρο του, που περιέχει και μετάφραση των ποιημάτων, αναμένεται να δημοσιευτεί αυτή την άνοιξη. Ωστόσο ένα μέρος του άρθρου έχει ήδη δημοσιευτεί online.
Παρά το γεγονός ότι η Σαπφώ ήταν μια διάσημη ποιήτρια, σήμερα μόνο ένα ποίημά της σώζεται ολόκληρο. Τα υπόλοιπα είναι σπαράγματα ποιημάτων.
Σύμφωνα με τον Albert Henrichs, καθηγητή στο Πανεπιστήμιο του Harvard, «τα νέα ποιήματα της Σαπφούς είναι εκπληκτικά».


Για πρώτη φορά

 
Το ένα από τα δύο ποιήματα μιλάει για τον Χάραξο και τον Λάριχο, που σύμφωνα με τιs αρχαίες πηγές είναι δύο από τα αδέλφια της Σαπφούς και πρώτη φορά τους συναντάμε σε ποιήματά της. Τον Χάραξο τον βρίσκουμε σε αρχαίες πηγές, στις οποίες αναφέρεται αυτός, η ερωτική του περιπέτεια με μια δούλη, η μετανάστευσή του στην Αίγυπτο χωρίς τη νόμιμη σύζυγό του και η αντίδραση της ποιήτριας. Το άλλο ποίημα είναι Υμνος στην Αφροδίτη, αλλά η διατήρησή του είναι πολύ κακή.
Η Σαπφώ ήταν διάσημη στην εποχή της. Ο Πλάτων την ονομάζει «σοφή» και «δέκατη Μούσα», ο Ανακρέων «ηδυμελή», ο Λουκιανός «μελιxρόν αύχημα Λεσβίων», οι Ιουλιανός και Αντίπατρος «θηλυκό Ομηρο» και «τιμή Λεσβίων γυναικών», ενώ ο Στράβων «θαυμαστόν τέρας». Ο Οράτιος στη 2η ωδή του μας λέει ότι ακόμα και οι νεκροί στον κάτω κόσμο ακούν τα τραγούδια της με θαυμασμό σε ιερή σιγή.
Μετά τον θάνατό της στην πατρίδα της Λέσβο έκοψαν νόμισμα με τη μορφή της. Στις Συρακούσες και στην Πέργαμο στήθηκαν αγάλματά της, ενώ στις Συρακούσες κατασκευάστηκε και ένα κενοτάφιο σε ανάμνησή της. Αρκετούς αιώνες μετά Χριστόν, που επικρατούν αυστηρά ήθη, σταματά η αντιγραφή της ποίησής της και το μεγαλύτερο μέρος της χάνεται για πάντα. Αν και, όπως δείχνει το εύρημα, στη φιλολογία πρέπει να χρησιμοποιούμε τον όρο «λανθάνει» και όχι «χάθηκε».


ΑΓΓΕΛΙΚΗ ΚΩΤΤΗ
akotti@pegasus.gr

1Ο ΕΡΩΤΙΚΕΣ ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ

Επιμέλεια:Aσημίνα Ξηρογιάννη

---

Aπό τον Όσκαρ Ουάιλδ στον νεαρό λόρδο Alfred Douglas


(Σταλμένο από το ξενοδοχείο Savoy του Λονδίνου)

Αγαπημένο μου από όλα τα αγόρια,

το γράμμα σου ήταν μια απόλαυση,κόκκινο και κίτρινο κρασί,αλλά είμαι λυπημένος και όχι στα καλύτερά μου.Μπόζι,δεν πρέπει να μου κάνεις σκηνές.
Με σκοτώνουν,καταστρέφουν την ομορφιά της ίδιας της ζωής.Δεν μπορώ να βλέπω εσένα, τόσο ελληνικό και προσηνή,να σε παραμορφώνει το πάθος.Δεν μπορώ να ακούω τα κυματιστά σου χείλη να μου λένε απαίσια πράγματα.Προτιμώ να με εκβιάζουν όλοι οι σπιτονοικοκύρηδες του Λονδίνου παρά να είσαι πικρός,άδικος και γεμάτος μίσος για μένα.Πρέπει να σε δω σύντομα.Eίσαι το θείο πράγμα που λαχταρώ,πράγμα όμορφο και χαριτωμένο,που δεν ξέρω όμως πως να το αποκτήσω. Να έρθω στο Σαλίσμπερι; Eδώ πληρώνω 49 λίρες την βδομάδα. Επίσης έχω ένα νέο καθιστικό με θέα τον Τάμεση.Γιατί δεν είσαι εδώ,καλό μου,υπέροχο αγόρι;Φοβάμαι πως πρέπει να φύγω απο δω,χωρίς χρήματα,χωρίς πίστωση και με μια καρδιά από μολύβι.

                      Ο δικός σου Όσκαρ

***

( Από την Ανα ί ς Νιν στον Χένρι  της )

                                 
                            

                       

 Λουβσιέν

               (8 Οκτωβρίου 1933)

[Χένρι]

Θέλω να είμαι ο νότιος άνεμος για σένα-να σου φέρνω
μονάχα καλά και γόνιμα πράγματα-και το πιο ουσιώδες
είναι η γαλήνη με την οποία εργάζεσαι τώρα,η απουσία
προβλημάτων και γι 'αυτό πρέπει να μείνω εκεί που είμαι.Μην
αισθάνεσαι καμιά αγωνία.Γίνομαι περιχαρής και πάλι αμέσως μόλις βρίσκομαι μαζί σου ,κι αυτό διαρκεί για μέρες.
     Έρχομαι την Τρίτη για πρόγευμα και για τη νύχτα -για να δουλέψω μαζί σου, να είμαι μαζί σου.'Ερχομαι μονάχα σαν νότιος άνεμος.


                      Ανα ί ς


****

Από τον Τζέημς Τζό υς στην Νόρα του)

                           

                   8   Δεκεμβρίου 1909


                                   44 Fontenoy Street,Dublin

    [...]Mου λες  πως όταν επιστρέψω  θα με ρουφήξεις ολόκληρο.Μου λες πως θέλεις να σου γλείψω το μουνί μικρή μου,ξετσίπωτη κατεργάρα.Ελπίζω πως θα με ξαφνιάσεις καμιά φορά όταν θα κοιμάμαι ντυμένος,πως θα γλιστρίσεις πλάι μου με μια πουτανίστικη λάμψη στα νυσταγμένα σου μάτια,πως θ'ανοίξεις κουμπί  κουμπί το παντελόνι μου και θα βγάλεις έξω απαλά το χοντρό καυλί του εραστή σου,πως θα το καταπιείς και με το υγρό σου στόμα θα το ρουφήξεις ώσπου να γίνει ακόμα πιο σκληρό και πιο χοντρό,ώσπου να χύσει στο στόμα σου. Μια νύχτα θα σε ξαφνιάσω κι εγώ όταν κοιμάσαι,θα σηκώσω τις φούστες σου και θα ανοίξω απαλά τα βρακιά σου,κι ύστερα θα ξαπλώσω αθόρυβα δίπλα σου και θα αρχίσω να γλείφω νωχελικά τον θάμνο σου.Θ'αρχίσεις να αναδεύεσαι ανήσυχα όσο θα γλείφω τα χείλη του μουνιού της αγάπης μου.Θα αρχίσεις να βογκάς και να μουγκρίζεις και να αναστενάζεις και να κλάνεις γεμάτη λαγνεία μέσα στον ύπνο σου.Και τότε θα αρχίσω να σε γλείφω ολοένα και πιο γρήγορ σαν πεινασμένος σκύλος ώσπου το μουνί σου να γίνει μια γλιστερή μάζα και το κορμί σου να σφαδάζει φρενιασμένα.

       Καληνυχτα μικρή μου κλανιάρα Νόρα,βρωμερό γαμιόλικο πουλάκι μου!Υπάρχει μια υπέροχη λέξη ,αγάπη μου,που την έχεις υπογραμμίσει για να με κάνεις να μαλακιστώ καλύτερα.Γράψε μου περισσότερα γι αυτήν την λέξη και για σένα,γλυκά,και πιο βρόμικα,πιο βρόμικα.

                                        JIM


****

(O Λόρδος Μπά ι ρον στην λαίδη Καρολά ιν Λάμπ)

                                   

                              

    Η καρδιά σου,φτωχή μου  Κάρο(τί μικρό ηφαίστειο!),που χύνει λάβα στις φλέβες σου.Κι όμως δεν εύχομαι να ήταν λιγάκι ψυχρότερη...ξέρεις πως πάντα σε θεωρούσα  το εξυπνότερο,το πιο ευχάριστο, παράλογο, αξιαγάπητο, αινιγματικό, επικίνδυνο, γοητευτικό πλασματάκι που υπάρχει σήμεραα ή που θα έπρεπε να έχει υπάρξει 2.ΟΟΟ χρόνια πριν.Δεν θα σου μιλήσω για ομορφιά.Δεν είμαι κριτής.Όμως οι ομορφιές μας παύουν να υφίστανται όταν είμαι κοντά σου,επομένως θα πρέπει να διαθέτεις κάποια ομορφιά ή κάτι καλύτερο.

****

(O  Xένρι Μίλερ στην Ανα ι ς Νιν)

                              


                                     

                                 [Κλισί]

                  Νύχτα Τρίτης [7 Ιουνίου 1932]


                               (απόσπασμα)



Αγαπημένη Ανα ι ς,

  Σ'αγαπώ τρελά,τρελά.'Επεσα πάνω στον Χιούγκο στο διάλειμμα(σε είδα όταν ερχόσουν, ξέρεις) και όταν ο Χιούγκο μού μίλησε τόσο ευγενικά,τόσο όμορφα και τόσο αθώα,ένιωσα ράκος.Μισώ αυτά τα ψέμματα και τις εξαπατήσεις όταν ένας άνθρωπος είναι τόσο δίκαιος, τόσο γενναιόδωρος όσο δείχνει αυτός. Με μίσησα σφόδρα.Ήμουν λυπημένος όταν έφυγα.Ήθελα να το βάλω στα πόδια.Κι έτσι,στο δεύτερο διάλειμμα,δεν μπορούσα διόλου να συνέλθω. Kαι ακόμα,αισθανόμουν ότι θα ντρεπόταν κάπως που με σύστησε σ' εκείνους τους κοσμικούς ανθρώπους.Αισθάνθηκα ότι ένιωσε αδυναμία που με συνάντησε εκεί-κι ότι τα ήξερε όλα.
  Καθώς έβγαινες για το δεύτερο διάλειμμα, είδα ότι σήκωσες το βλέμμα σου προς τα πάνω-και το έκανες τόσο καλά,τέτοια ηθοποιός που είσαι!-και δεν ξέρω τί με κατέκλυσε.Σε λάτρεψα.Ήσουν τόσο τρυφερή,τόσο διαβολικά αγγελική στην όψη.
   Αν α ι ς, είμαι τρελός απόψε.Τσακίστηκα να φύγω από το θέατρο,γιατί,τούτην τη φορά,ήμουν ανήμπορος να υποκριθώ. Κι εγώ δεν ξέρω τί θα είχα κάνει αν  σε συναντούσα στο λόμπι.

[...]

****

(Η  'Ασσια  Ουέβιλ στον Τέντ Χιούζ)
                                               

                                        
9 Ιουλίου...


(απόσπασμα)


[...]

Πόσο θέλω να ζήσουμε μαζί οι πέντε μας, να γίνουμε οικογένεια ξανά αντί να διευθύνει ο καθένας το δικό του τρελοκομείο.Αυτές οι μεγάλες απουσίες φαντάζουν τόσο επικίνδυνες-μού δείχνουν ότι θα μπορούσα να ζήσω χωρίς εσένα, μόλις όμως ξαναέρθω σε επαφή μαζί σου, η πλήρης ανεξαρτησία μοιάζει ανάξια. Αυτή είναι η φύση των γυναικών ή μόνο η δική μου;

***

(Η Μάτση Χατζηλαζάρου στον Αντρέα Εμπειρίκο,Γράμματα από το Παρίσι,1946-1947)
                                         

                                      

31.4.46.

    (3η επιστολή)

Y.Γ. Πάλι αργοπόρησα το γράμμα σου - γιατί ήθελα να φύγει συγχρόνως με της Βιβίκας. Εν τω μεταξύ όμως έλαβα μέσω πρεσβείας την Ενδοχώρα. Μα τί ωραία που είναι, Αντρέα μου. Είναι ποίηση. Δεν ξέρεις πόσο υπερηφανεύομαι ότι μου είναι αφιερωμένη η Ενδοχώρα. Ας την βλέπουνε οι νέοι την Ενδοχώρα κι ας μάθουμε ότι αξίζει κανείς να γράφει μονάχα αν έχει αυτό το ποιητικό περίσσευμα που ξεχειλάει στο χαρτί -και να μην γράφουνε από σαχλαμάρα, όπως θα λιμοκοντόριζαν με μια αλυσίδα στο δάχτυλο (και στον εαυτό μου τα λέω αυτά -μονάχα θέλω να πιστεύω ότι σε μένα ανάμεσα από τις γραμμές ίσως φαίνεται, ότι ίσως καμιά μέρα γράψω).

****

Ο Τρούμαν Καπότε στον Τζακ Ντάφι)

                                           

         

[Στο αεροπλάνο ]για τη Μαρτινίκα

                                  29 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 1978


                                    Ψηλά στον αέρα


Καρδούλα μου-

δεν μπορούσα να κοιμηθώ χτες το βράδυ,κι έτσι ξαναδιάβασα κάποια από τα γράμματά σου..
Μην ανησυχείς:Παίρνω Αntabuse *με θρησκευτική ευλάβεια,πηγαίνω στο γυμναστήριο, βλέπω τον δρα Πότερ(θα πρέπει είτε να τον βλέπω πιο αραιά ,είτε να τον πείσω να μειώσει τις τιμές του-πολύ ακριβός).Νιώθω καθαρός και αισιόδοξος.Συνέχισε να ανάβεις κεράκια για μένα...

Υ.Γ.Ελπίζω να μπορέσω να ξεκουραστώ πραγματικά στη Μαρτινίκα.Αυτός ο χειμώνας είχε πολλή ένταση.Μου λείπεις.Φίλα  μου τη Μαγκς.Αγαπημένε Τζακ,είσαι ο μεγάλος έρωτας της ζωής μου, είσαι η ζωή μου.

*Φάρμακο για αλκοολικούς.


****

(Ο Ζαν -Πολ Σάρτρ στη Σιμόν ντε Μποβουάρ)

                                     

                                    Ιούλιος 1938



  Δεν μου άρεσε που σου είπα αντίο χθες,μικρέ μου παράλογε διαβάτη του πλανήτη.Τώρα αν δεν είχες αυτήν την μανία να καταβροχθίζεις χιλιόμετρα,θα ήσουν εδώ δίπλα μου όλο χαμόγελα.Πού διάολο είσαι,παρεμπιπτόντως;To πρωί ήμουν γεμάτος θλίψη όταν σε σκεφτόμουν,γιατί είχε συννεφιά και σε φανταζόμουν στην μικρούλα βουνοκορφή σου να κοιτάζεις,με το πεισματάρικο βλέμμα σου,τη θάλασσα από γκρίζα σύννεφα,σαν ψαράς που κοιτάζει τον φελλό του πάνω στα κύματα. Σ' αγαπάω  πάρα πολύ, μικρή μου παράλογη.

****

(Ο Ζαν -Πολ Σάρτρ στη Σιμόν ντε Μποβουάρ)

                                     

                                    Ιούλιος 1938



  Δεν μου άρεσε που σου είπα αντίο χθες,μικρέ μου παράλογε διαβάτη του πλανήτη.Τώρα αν δεν είχες αυτήν την μανία να καταβροχθίζεις χιλιόμετρα,θα ήσουν εδώ δίπλα μου όλο χαμόγελα.Πού διάολο είσαι,παρεμπιπτόντως;To πρωί ήμουν γεμάτος θλίψη όταν σε σκεφτόμουν,γιατί είχε συννεφιά και σε φανταζόμουν στην μικρούλα βουνοκορφή σου να κοιτάζεις,με το πεισματάρικο βλέμμα σου,τη θάλασσα από γκρίζα σύννεφα,σαν ψαράς που κοιτάζει τον φελλό του πάνω στα κύματα. Σ' αγαπάω  πάρα πολύ, μικρή μου παράλογη.

****

ΕΙΚΟΝΕΣ


ΑΠΟ ΤΗΝ ΒΙΒΛΙΟΝΕΤ

Βόλτα στα βιβλιοπωλεία του κόσμου

ΠΗΓΗ:dim/art







Υπάρχουν βιβλιοπωλεία που πρέπει να επισκεφτεί κανείς για την ίδια την εμπειρία και όχι μόνο για την πραμάτεια τους. Και υπάρχουν σ’ όλο τον κόσμο: Από τη Βενετία ώς το Μέξικο Σίτι. Ας δούμε μερικά από εκείνα που ξεχωρίζουν.



1. Libreria Acqua Alta, Βενετία, Ιταλία




Εδώ θα βρούμε αμερικανικά και ιταλικά βιβλία στοιβασμένα μέσα σε βάρκες, μπανιέρες καθώς και σε μια απαρχαιωμένη βενετσιάνικη γόνδολα ώστε να μην κινδυνεύουν όταν ανεβαίνει η στάθμη του νερού. Άλλη ατραξιόν του μαγαζιού είναι η πίσω πόρτα η οποία βλέπει κατευθείαν σ’ ένα γραφικό κανάλι. Εκτός όλων αυτών, το βιβλιοπωλείο είναι ξακουστό για τις συλλογές βιβλίων τέχνης και κάρτ ποστάλ που διαθέτει.



2. John K. King Used And Rare Books, Ντιτρόιτ, Μίτσιγκαν, ΗΠΑ





Πάνω από ένα εκατομμύριο βιβλία σε ένα εγκαταλειμμένο εργοστάσιο γαντιών στην βιομηχανική ζώνη της πόλης. Εδώ μέσα χάνεις την αίσθηση του χρόνου ─και αν πας παρέα με άλλο άτομο, θα χάσεις οπωσδήποτε κι αυτό.



3. Boekhandel Selexyz Dominicanen, Μάαστριχτ, Ολλανδία



 

Αυτό το θρυλικό βιβλιοπωλείο ήταν κάποτε δομινικανή εκκλησία του 13ου αιώνα. Ένα εξαιρετικό παράδειγμα αλλαγής χρήσης κτηρίου.



4. BookPeople, Austin, Texas, ΗΠΑ




 


Το μεγαλύτερο ανεξάρτητο βιβλιοπωλείο του Τέξας σε μοδάτη περιοχή του Austin. Το κατάστημα υπερηφανεύεται για το εξειδικευμένο του προσωπικό και την επικών διαστάσεων συλλογή βιβλίων που είναι σε θέση να εκπληρώσει ακόμα και τα πιο τρελά λογοτεχνικά όνειρα.



5. Strand, Μανχάταν, Νέα Υόρκη, ΗΠΑ



 


Αυτό το βιβλιοπωλείο στο East Village του Μανχάταν στεγάζει 18 εκατομμύρια βιβλία. Οι τιμές του και η ποικιλία του είναι ανυπέρβλητες. Έχει μάλιστα και καλάθι με βιβλία που πωλούνται έναντι 49 μόνον σεντς, ανάμεσα στα οποία και πολλά παλιά αντίτυπα από σχολικές βιβλιοθήκες ανά την Αμερική.





6. Livraria Lello & Irmao, Πόρτο, Πορτογαλία




 


Αυτό το πανέμορφο βιβλιοπωλείο που έχει κλείσει 100 χρόνια ύπαρξης είναι φημισμένο για την εντυπωσιακή του αρχιτεκτονική και για τη «σκάλα που πάει στον ουρανό», μια καμπυλώτη κατακόκκινη σκάλα που συνδέει τα δυο επίπεδα. Οι τοίχοι και τα ταβάνια περιστόλιστα και στο κέντρο, αντί οροφής, ένα εντυπωσιακό βιτρό.



7. The Bookworm, Πεκίνο, Κίνα



 


Βιβλιοπωλείο και δανειστική βιβλιοθήκη με απίστευτα μεγάλη συλλογή βιβλίων και περιοδικών και ένα γκουρμέ καφέ σε ευρωπαϊκό ύφος.



8. El Ateneo, Μπουένος Άιρες, Αργεντινή



 


Στεγάζεται σε πολυτελές θέατρο της δεκαετίας του 1920. Οι πελάτες μπορούν να καθήσουν αναπαυτικά στα θεωρεία και να ξεφυλλίσουν τα βιβλία που πωλούνται. Η συλλογή βιβλίων είναι αυτή που βρίσκεις σε όλα τα βιβιλιοπωλεία-αλυσίδες, όμως, το υπέροχο περιβάλλον δικαιολογεί με το παραπάνω την επίσκεψη σε αυτό το βιβλιοπωλείο.




9. Cafebreria El Pendulo, Μέξικο Σίτι, Μεξικό




 


Το χαρακτηριστικό που το κάνει να ξεχωρίζει είναι όχι τόσο ο συνδυασμός café -βιβλιοπωλείου όσο τα άφθονα φυτά που διακοσμούν το χώρο.



10. Books & Books, Coral Gables, Φλόριδα




 


Βρίσκεται σε περιοχή του Μαϊάμι και είναι γνωστό για την τεράστια συλλογή τίτλων τέχνης και για το εντυπωσιακό κτήριο της δεκαετίας του 1920 όπου στεγάζεται. Από εδώ θα περάσουν για να παρουσιάσουν τα βιβλία τους όλοι οι συγγραφείς της πολιτείας αφήνοντας πίσω τους πολλά υπογεγραμμένα αντίτυπα.





11. Shakespeare and Company, Παρίσι, Γαλλία




 



Το αυθεντικό Shakespeare & Company ήταν στην Αριστερή Όχθη του Παρισιού και υπήρξε στέκι του Έρνεστ Χέμινγουϊ, του Έζρα Πάουντ και του Τζέιμς Τζόις, αλλά έκλεισε κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Ξανάνοιξε με επιτυχία το 1951 και παραμένει πολύ δημοφιλές ως τις μέρες μας τόσο για το περιβάλλον όσο και για τα βιβλία που έχει στα ράφια του.



12. Politics & Prose, Ουάσινγκτον, ΗΠΑ




 


Το βιβλιοπωλείο αυτό, που άνοιξε το 1984 στην πρωτεύουσα των Ηνωμένων Πολιτειών, είναι διάσημο για τα μεγάλα ονόματα που συμμετέχουν στις εκδηλώσεις του: Ομιλητές όπως ο Μπιλ Κλίντον και η Τζ.Κ. Ρόουλινγκ έχουν περάσει από εδώ.



13. Bart’s Books, Ojai, Καλιφόρνια, ΗΠΑ




 


Πρόκειται για το μεγαλύτερο υπαίθριο βιβλιοπωλείο στον κόσμο και βρίσκεται σε γραφική πολίχνη της Νότιας Καλιφόρνιας. Εδώ μπορείς να πιείς τη λεμονάδα σου στον κήπο μέσα σ’ ένα λαβύρινθο από ραφιέρες με βιβλία, να παίξεις μια παρτίδα σκάκι ή να διαβάσεις ένα διήγημα ξαπλωμένος κάτω από ένα δέντρο.



14. Corso Como, Μιλάνο, Ιταλία




 


Εκτός από βιβλιοπωλείο είναι και υπαίθρια αγορά, café και πολυχώρος τέχνης και συγκαταλέγεται επάξια ανάμεσα στα δέκα πιο όμορφα βιβλιοπωλεία στον κόσμο. Χωμένο μέσα σε μια καταπράσινη αυλή σε ωραία συνοικία του Μιλάνου, μόλις διασχίσει κανείς την καγκελένια του εξώπορτα συνειδητοποιεί πως η επίσκεψη σε αυτό το βιβλιοπωλείο είναι μια ξεχωριστή εμπειρία.




15. Barter Books, Alnwick, Ηνωμένο Βασίλειο




 


Παλιός σιδηροδρομικός σταθμός με εντυπωσιακά αψιδωτά ταβάνια, διακοσμητικό φωτισμό και τρένα μινατούρες να κυκλοφορούν γύρω-γύρω απ’ τις ραφιέρες με τα βιβλία. Μεγάλη συλλογή βιβλίων καθώς και φιλόξενο περιβάλλον με χώρο για να παίζουν τα παιδιά, αναμμένα τζάκια το χειμώνα, και με ένα café-εστιατόριο όπου σερβίρονται τοπικά σπιτικά εδέσματα.



Πηγή: Business Insider. Προσαρμογή-απόδοση για το dim/art: Μαρία Τσάκος

ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ''ΝΟΤΑΤΙΟΝΕS''//////AΡΧΕΙΟ ΤΕΥΧΩΝ

notationes...σελίδες τέχνης και πολιτισμού

                                                                          ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ 2013

ΜΑΡΤΙΟΣ 2013


 
ΑΠΡΙΛΙΟΣ 2013




ΜΑΙΟΣ 2013




ΙΟΥΝΙΟΣ 2013




IOYΛΙΟΣ 2013

 


ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ 2013///ΔΙΠΛΟ ΤΕΥΧΟΣ



ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ 2013
 

OKTΩΒΡΙΟΣ 2013
 

NOEMBΡΙΟΣ 2013 



ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2013

IANOYAΡΙΟΣ - ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ 2014

MAΡΤΙΟΣ - ΑΠΡΙΛΙΟΣ 2014  

 M A I O Σ -Ι Ο Υ Ν Ι Ο Σ 2014

IOYΛΙΟΣ - ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ 2014 

 

 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ - ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ 2014

NOEMBΡΙΟΣ - ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2014

 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ - ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ 2015

MAΡΤΙΟΣ-ΑΠΡΙΛΙΟΣ 2015  

 ANOIΞΗ - ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ 2015

KAΛΟΚΑΙΡΙ - ΦΘΙΝΟΠΩΡΟ 2015 

  ΦΘΙΝΟΠΩΡΟ -ΧΕΙΜΩΝΑΣ 2015 

 XEIMΩΝΑΣ 2015-2016

  'ANOIΞΗ 2016 

KAΛΟΚΑΙΡΙ- ΦΘΙΝΟΠΩΡΟ 2016 

 ΦΘΙΝΟΠΩΡΟ 2016

 ΧΕΙΜΩΝΑΣ 2016-2017  

 ' ΑΝΟΙΞΗ 2017  

  ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ 2017 

 ΦΘΙΝΟΠΩΡΟ 2017 /// 30+1 ΗΔΟΝΙΚΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ 


XEIMΩΝΑΣ 2018 /// ΜΕΤΑΦΡΑΣΜΕΝΗ ΠΟΙΗΣΗ [ΜΕΡΟΣ ΠΡΩΤΟ]

***

ANOIΞΗ 2018 /// Με άρωμα Eλληνικού Χαϊκού

 

Γράφω σημαίνει γίνομαι ευτυχισμένος //// ─Tου Στίβεν Κινγκ. Aπόδοση: Μπελίκα-Αντωνία Κουμπαρέλη─

                                                       

                                       


Πηγή: Διάστιχο

1. Πρώτα γράφεις για σένα κι ύστερα για τους αναγνώστες. Όταν γράφεις μια ιστορία, τη λες στον εαυτό σου. Όταν τη διορθώνεις, το πρώτο που οφείλεις να κάνεις είναι να πετάξεις όσα δεν ανήκουν στην ιστορία. Το υλικό σου ξεκινάει να υπάρχει μόνο για σένα αλλά σταδιακά αυτονομείται.

2. Μη χρησιμοποιείς παθητική φωνή. Οι ανασφαλείς συγγραφείς επιλέγουν την παθητική φωνή για τον ίδιο λόγο που και οι δειλοί εραστές προτιμούν τις παθητικές ερωμένες. Η παθητική φαντάζει ασφαλής. Ο δειλός γράφει: «Η συνάντηση έχει προγραμματιστεί για τις εφτά» γιατί αυτή η φράση με κάποιον τρόπο τού λέει: Βάλ’ το έτσι και οι άλλοι θα πιστέψουν ότι ξέρεις τι λες. Κάψε κάθε φοβητσιάρικη σκέψη. Μην κρύβεσαι. Τέντωσε τους ώμους, πάρε δύναμη κι ανάλαβε την ευθύνη της συνάντησης. Γράψε: «Η συνάντηση είναι στις εφτά». Ορίστε, το δήλωσες. Δε νιώθεις ήδη καλύτερα;
3. Απόφυγε τα επιρρήματα. Το επίρρημα δεν είναι φίλος σου. Σκέψου τη φράση: «Έκλεισε την πόρτα αποφασιστικά». Δεν είναι και τόσο χάλια, όμως αναρωτήσου αν το «αποφασιστικά» έχει όντως θέση στην πρόταση. Σχετίζεται με το νόημα; Διαφωτίζει κάτι ή συγκινεί ως προς την προηγούμενη φράση σου; Λέει κυριολεκτικά πώς έκλεισε την πόρτα; Κι αν μας το λέει η προηγούμενη πρόταση, μήπως το «αποφασιστικά» είναι απλώς ακόμα μια λέξη, άρα περιττή;
4. Ξέχνα τις επεξηγήσεις. Αφού μιλάνε δύο ήρωες, ποιος ο στόχος τού «ο τάδε είπε» και «ο δείνα απάντησε» μετά τις φράσεις τους;
5. Ξέχνα την εμμονή με την τέλεια γραμματική. Η γλώσσα δε χρειάζεται πάντα γραβάτα και κορδόνια στα παπούτσια της. Ο στόχος της γραφής δεν είναι η γραμματική τελειότητα. Θες να νιώσει ο αναγνώστης καλοδεχούμενος στο κείμενό σου και να του πεις την ιστορία σου. Να τον κάνεις να ξεχάσει, όσο μπορείς, ότι διαβάζει μια ιστορία.
6. Η μαγεία βρίσκεται μέσα σου. Είμαι πεπεισμένος ότι ο φόβος αποτελεί τη ρίζα σχεδόν κάθε κακού κειμένου. Ο Ντάμπο το Ελεφαντάκι πετούσε με το μαγικό φτερό. Ίσως σε πιάσει μανία για μια παθητική φωνή και κάποια επιρρήματα. Δεν πειράζει. Μόνο να θυμάσαι ότι ο Ντάμπο στην πραγματικότητα δε χρειαζόταν το μαγικό φτερό, γιατί η μαγεία ήταν μέσα του.
7. Διάβαζε, διάβαζε, διάβαζε. Οφείλεις να διαβάζεις εκτενέστατα, ώστε διαρκώς να εξελίσσεις και να καλυτερεύεις τη δουλειά σου μέσω της ανάγνωσης. Αν δεν έχεις χρόνο να διαβάζεις, δεν έχεις και τον χρόνο (ή τα εργαλεία) να γράψεις.
8. Μη σε νοιάζει αν θα κάνεις τους άλλους ευτυχισμένους. Το να διαβάζεις σε γεύματα θεωρείται αγενές στις ευγενείς κοινωνίες, όμως αν θες να πετύχεις ως συγγραφέας, η αγένεια ας γίνει το προτελευταίο απ’ όσα δε σε νοιάζουν. Το τελευταίο να είναι οι ευγενείς κοινωνίες και τα «πρέπει» τους. Αν σκοπεύεις να γράψεις όσο πιο ειλικρινά μπορείς, οι μέρες σου ως μέλος μιας ευγενούς κοινωνίας είναι έτσι κι αλλιώς μετρημένες.
9. Κλείσε την τηλεόραση. Σχεδόν παντού υπάρχει πια μια τηλεόραση να ουρλιάζει, άλλοτε ειδήσεις, άλλοτε το χρηματιστήριο, άλλοτε τα αθλητικά, όμως το λιγότερο που χρειάζεται ένας δυνάμει συγγραφέας είναι αυτού του τύπου την ενημέρωση. Αν κολλάς στην τηλεόραση, μάλλον ήρθε η ώρα να αναρωτηθείς πόσο σοβαρά έχεις πάρει τις συγγραφικές σου φιλοδοξίες. Πρέπει να ετοιμαστείς για σοβαρή ενδοσκόπηση και κατεύθυνση προς τη ζωή της φαντασίας σου, και αυτό σημαίνει ότι τα τηλεοπτικά τρώνε χρόνο. Και το διάβασμα απαιτεί χρόνο, τον οποίο σου αφαιρεί η τηλεόραση.
10. Έχεις τρεις μήνες. Το πρώτο σχεδίασμα ενός βιβλίου, ακόμα κι ενός πολυσέλιδου βιβλίου, δεν πρέπει να παίρνει πάνω από τρεις μήνες – όσο διαρκεί η καθεμία απ’ τις τέσσερις εποχές.
11. Δεν υπάρχουν μυστικά επιτυχίας. Όποτε με ρωτούν για το μυστικό της επιτυχίας (μια παράλογη ιδέα που όμως οφείλω να απαντήσω), λέω ότι έχω δύο: Προσπάθησα να μείνω υγιής και έμεινα παντρεμένος. Είναι μια καλή απάντηση γιατί διώχνει την ερώτηση και γιατί περιέχει κάποια στοιχεία αλήθειας. Ο συνδυασμός του υγιούς σώματος και της σταθερής σχέσης με μια γυναίκα που βασίζεται μόνο στον εαυτό της και δεν ανέχεται την παραμικρή μαλακία από μένα μου έδωσαν τη δυνατότητα να συνεχίσω το γράψιμο. Και το επιπλέον που ισχύει: το γράψιμο μου προσφέρει χαρά που έχει συνεισφέρει και στην υγεία μου και στον γάμο μου.
12. Γράφε μια λέξη τη φορά. Με ρώτησαν στο ραδιόφωνο πώς γράφω. Απάντησα ακριβώς αυτό: «Μια λέξη τη φορά» και ο δημοσιογράφος πήρε ένα ύφος σαν να μην του απάντησα. Έψαχνε να βρει αν του έκανα πλάκα. Δεν έκανα καθόλου πλάκα. Στο τέλος τέλος, είναι τόσο απλό. Είτε είναι μια βινιέτα σε μια σελίδα είτε μια επική τριλογία σαν τον Άρχοντα των Δαχτυλιδιών, η δουλειά γίνεται γράφοντας πάντα μια λέξη τη φορά.
13. Περιόρισε ό,τι σου αποσπά την προσοχή. Μην έχεις τηλέφωνο στο χώρο που γράφεις, ούτε τηλεόραση, ούτε βιντεοπαιχνίδια για να καθυστερείς με χαζομάρες. Αν υπάρχει παράθυρο, κλείσε τις κουρτίνες, εκτός κι αν η θέα είναι ένας τοίχος.
14. Μείνε στο δικό σου στιλ. Κανείς δεν μπορεί να μιμηθεί την προσέγγιση ενός άλλου, όσο απλό κι αν δείχνει αυτό που έγραψε. Δε γίνεται να θες να γράψεις ένα βιβλίο-πύραυλο με τα λόγια ενός άλλου. Αυτοί που σκέφτονται ότι θα γίνουν εκατομμυριούχοι μιμούμενοι τον John Grisham παράγουν ως επί το πλείστον χλωμά αντίγραφα, γιατί το λεξιλόγιο δε σημαίνει συναίσθημα και η πλοκή απέχει έτη φωτός απ’ την αλήθεια όπως την αντιλαμβάνεται το μυαλό και η καρδιά.
15. Σκάβε. Σε μια συνέντευξή μου στον Μαρκ Σίνγκερ του The New Yorker είπα ότι πιστεύω πως οι ιστορίες είναι αντικείμενα που χάθηκαν και βρέθηκαν σαν απολιθώματα στην πέτρα και απάντησε ότι δε με πιστεύει. Απάντησα ότι δε με ενοχλούσε αυτό, αρκεί να πίστευε ότι αυτό πιστεύω εγώ. Και το πιστεύω. Οι ιστορίες δεν είναι αναμνηστικά μπλουζάκια ούτε Game Boys. Οι ιστορίες είναι απολιθώματα, μέρη ενός προϋπάρχοντος κόσμου που δεν ανακαλύφθηκε ακόμη πλήρως. Η δουλειά του συγγραφέα είναι να χρησιμοποιήσει τα εργαλεία της εργαλειοθήκης του ώστε να βγάλει όσο πιο ακέραιο μπορεί το απολίθωμα απ’ την πέτρα. Μερικές φορές το απολίθωμα που ανακαλύπτεις είναι μια σταλιά, ένα όστρακο. Κάποτε είναι τεράστιο, ένας Βασιλικός Τυραννόσαυρος με όλα τα γιγαντιαία πλευρά του και τα θηριώδη δόντια του. Όπως και να ‘χει, είτε είναι ένα διήγημα είτε ένα μυθιστόρημα-ποταμός, οι τεχνικές της ανασκαφής παραμένουν ίδιες.
16. Πάρε αποστάσεις. Αν δεν το έχεις ξανακάνει, θα διαπιστώσεις ότι διαβάζοντας το βιβλίο σου ύστερα από έξι βδομάδες που δεν το άγγιξες, νιώθεις έξαρση και κάτι παράξενο. Είναι δικό σου, θυμάσαι και ποιο τραγούδι άκουγες σε κάποιες φράσεις, αλλά θα σου φανεί σαν να διαβάζεις το κείμενο κάποιου άλλου, ίσως της αδελφής ψυχής. Και έτσι πρέπει να είναι, αυτή είναι και η αιτία της αποστασιοποίησης. Είναι πάντα πιο εύκολο να σκοτώσεις τις αγαπούλες κάποιου άλλου, παρά τις δικές σου.
17. Πέτα κάθε βαρετό κομμάτι και σκότωσε τις αγαπούλες σου. Συνήθως όταν σκέφτομαι τον ρυθμό, θυμάμαι τον Elmore Leonard, που το εξήγησε τόσο τέλεια, δηλώνοντας ότι απλώς πέταξε τα βαρετά κομμάτια. Αυτό σημαίνει ότι κόβεις για να ανεβάσεις τον ρυθμό και αυτό πρέπει τελικά να κάνουμε οι περισσότεροι. (Σκότωσε τις αγαπούλες σου, σκότωσε τις αγαπούλες σου, σκότωσέ τες ακόμα κι αν ραγίζει η εγωκεντρική συγγραφική καρδούλα σου, σκότωσε τις αγαπούλες σου.)
18. H έρευνα να μην πνίγει τον μύθο σου. Αν όντως είναι ανάγκη να κάνεις έρευνα γιατί κομμάτια της ιστορίας σου ασχολούνται με θέματα που αγνοείς, να θυμάσαι τις λέξεις από «υπό», όπως υπόβαθρο και υπονοούμενο ή υπόστρωμα. Μπορεί να μαγευτείς με όσα έμαθες για τα βακτηρίδια ή το σύστημα υπονόμων της Νέας Υόρκης ή τον δείκτη νοημοσύνης των σκυλιών ράτσας Κόλεϊ, όμως οι αναγνώστες σου νοιάζονται περισσότερο για τους χαρακτήρες και την ιστορία σου απ’ ό,τι για τις γνώσεις σου.
19. Συγγραφέας γίνεσαι επειδή διαβάζεις και γράφεις. Δε χρειάζεσαι σεμινάρια δημιουργικής γραφής περισσότερο απ’ όσο χρειάζεσαι κάποιο βιβλίο που μιλάει για τη γραφή. Ο Φόκνερ έμαθε την τέχνη του ενόσω δούλευε σ’ ένα ταχυδρομικό γραφείο στο Μισισιπί. Άλλοι ήταν στο ναυτικό, ή σε ορυχεία, ή στη ρεσεψιόν κάποιου ξενοδοχείου. Εγώ έμαθα τα χρήσιμα (και εμπορικά μιλώντας) στη ζωή μου όλη, πλένοντας τα σεντόνια ενός μοτέλ και τα τραπεζομάντιλα ενός εστιατορίου. Μαθαίνεις καλύτερα διαβάζοντας πάρα πολύ και γράφοντας πάρα πολύ, και τα πιο χρήσιμα μαθήματα είναι αυτά που μόνος σου διδάσκεις τον εαυτό σου.
20. Γράφω σημαίνει γίνομαι ευτυχισμένος. Το γράψιμο δεν αφορά τα πλούτη, τη δόξα, τη φήμη, τις γκόμενες ή τις φιλίες. Στην τελική σημαίνει ότι εμπλουτίζεις τη ζωή όσων σε διαβάζουν και τη δική σου φυσικά. Σημαίνει να σηκώνεσαι, να είσαι καλά, να ξεπερνάς τον εαυτό σου. Να γίνεσαι ευτυχισμένος, κατάλαβες; Το γράψιμο, όπως και κάθε δημιουργική τέχνη, είναι μαγεία αναγκαία όσο το νερό για τη ζωή. Το νερό είναι δωρεάν. Άρα, πιες!
(Ο Στίβεν Κινγκ παραδέχεται ότι δεν τηρεί πάντα τους κανόνες που μόνος του έχει θέσει, ωστόσο τους σέβεται. Λέγεται ότι είναι ο μόνος συγγραφέας που έχουν ήδη συμπεριληφθεί 20 δικές του λέξεις στα λεξικά της αγγλικής γλώσσας. Περισσότερα στο βιβλίο του Περί συγγραφής, εκδόσεις Bell, 2006.)


Πηγή: Διάστιχο

EΦΗΒΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ ΕΝΤΟΣ ΤΩΝ ΤΕΙΧΩΝ 3η χρονιά εφηβικό θέατρο Goethe Φάουστ...εγώ μέσα στον κόσμο που ζω

                                                       




Mε μια νεανική ματιά πάνω στον  Φάουστ  ολοκληρώνεται,  από την σκηνοθέτη και θεατροπαιδαγωγό Τζωρτζίνα Κακουδάκη και την ομάδα 4Frontal, η «τριλογία της ουτοπίας». Σε συνέχεια των δύο προηγούμενων παραστάσεων Όρνιθες και ΄Ονειρο Καλοκαιρινής Νύχτας, που συνδύασαν τη θεατρική πράξη και τη νέα παιδαγωγική, έρχεται ο Φάουστ, για να φωτίσει την προσωπική ευθύνη του ανθρώπου μέσα στον κόσμο που ζει.

 Μετά την ουτοπία μιας δίκαιης πολιτείας, όπως την προτείνει ο Αριστοφάνης στους Όρνιθες, τον αναγεννησιακό  άνθρωπο μέσα σε ένα σύμπαν άπειρων πιθανοτήτων και μεταμορφώσεων, όπως το περιγράφει ο Σαίξπηρ στο΄Ονειρο Καλοκαιρινής Νύχτας, έρχεται ο Φάουστ με την επιστημονική έκρηξη του διαφωτισμού, όπου ο άνθρωπος αρχίζει να εξηγεί με τη σκέψη του πολλά από τα φυσικά φαινόμενα του κόσμου γύρω του.

 Αυτό όμως του δημιουργεί ένα πολύ ‘εφηβικό’ υπαρξιακό άγχος: ποιός είμαι, τι θέλω, τι μου ταιριάζει, τι συνέπειες έχω, τι είναι η ευτυχία και τι τίμημα έχει; Το ερώτημα που θέτει ο Φάουστ είναι διαρκείας, και απασχολεί τον άνθρωπο σε όλες τις ηλικίες:  τι θέλω να είμαι μέσα στον κόσμο που ζω.

Στη σκηνή οι 5 νέοι ηθοποιοί της ομάδας 4frontal, σανμια ροκ μουσική μπάντα, με τα υλικά του θεάτρου και της μουσικής, επιχειρούν να απαντήσουν, μέσω της ιστορίας ενός ανθρώπου που θέλησε να γνωρίσει τον κόσμο και το πλήρωσε με την ίδια του την ψυχή…

Διασκευή- Σκηνοθεσία: Τζωρτζίνα Κακουδάκη
Μουσική Σύνθεση: Σταύρος Γιαννουλάδης- Απόστολος Κουτσιανικούλης
Κοστούμια: Νίκη Ψυχογιού
Χορογραφία: Πατρίσια Απέργη
Βοηθός Σκηνοθέτη: Πάνος Τοψίδης
Θεατροπαιδαγωγικό Υλικό: Ηρώ Ποταμούση, Τζωρτζίνα Κακουδάκη, Αλεξάνδρα Βασιλοπούλου
Φωτογραφίες: Στάθης Μαμαλάκης ,make up : Ρούλα Λιανού,hair styling : Κυριακή Κίτσου
Δημιουργικό: Χαράλαμπος Πανάγος
Παίζουν: Σταύρος Γιαννουλάδης, Θανάσης Ζερίτης, Απόστολος Κουτσιανικούλης, Ελένη Κουτσιούμπα, Αριστέα Σταφυλαράκη. [Στη σκηνή παίζεται ζωντανή μουσική]

Μια παράσταση της ομάδας 4Frontal, με επίσημο συνεργαζόμενο φορέα το Πανελλήνιο Δίκτυο για το Θέατρο στην Εκπαίδευση, σε συμπαραγωγή με το Θέατρο του Νέου Κόσμου και την ομάδα Ω2. Υπό την αιγίδα του Πανελλήνιου Επιστημονικού Συλλόγου Θεατρολόγων. Χορηγός εντύπων Εκδόσεις Πατάκη.

Κάθε Σάββατο, στις 16.00μ.μ. στο Θέατρο του Νέου Κόσμου, Αντισθένους 7 και Θαρύπου, Νέος Κόσμος.
Πρεμιέρα: 1 Φεβρουαρίου 2014.
Τιμή εισιτηρίου στο θέατρο: 12 ευρώ / 8 ευρώ μαθητικό-φοιτητικό- ανέργων/15 ευρώ (γονέας και παιδί)
Η παράσταση παίζεται τις καθημερινές σε σχολεία της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης, σε αυλές σχολείων και άλλων κοινοφελών οργανισμών, σε ανοιχτούς χώρους και θέατρα και συνοδεύεται από θεατροπαιδαγωγικό πρόγραμμα για τους θεατές. Επίσης, παρέχεται στους εκπαιδευτικούς ειδικά διαμορφωμένο υλικό εργασίας για το σχολείο, με θέματα που σχετίζονται με την παράσταση.
Τιμή εισιτηρίου στο σχολείο: 5 ευρώ
Υπεύθυνη επικοινωνίας για οργανωμένες παραστάσεις:
Ελένη Μολύβα
4Frontal | Τμήμα Εφηβικού Θεάτρου
T:  2110 120 322 
M: 6949 116770   
email: e.molyva@yahoo.com
www.4frontal.com