Translate

Σάββατο 10 Νοεμβρίου 2012

ΘΕΟΧΑΡΗΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ///ΤΡΙΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ

     ΤΟ ΜΠΑΛΚΟΝΙ



    Ώρες κοιτάζω το απέναντι μπαλκόνι.
    Κάγκελα υψώνονται μπροστά μου.
    Κάγκελα στο μπαλκόνι μου,
    Κάγκελα στο απέναντι μπαλκόνι.
    Μια φυλακή κατάντησε η ζωή μας.
    Βράδιασε κι ακόμα περιμένω.
    Απέναντι κοιτάζω συνεχώς,
    μέσα απʼ τα κάγκελα,
    γυρεύω μια ματιά σου
    νʼ απελευθερωθώ.



                                   ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ 

    Ελα να παίξουμε.
    Αν κερδίσω, να πάρω ένα φιλί σου.
    Αν χάσω, πάρε μου ό,τι θες.
    Μην τʼ αρνηθείς.
    Μην πεις πως είμαστε μεγάλοι για παιχνίδια.
    Εσύ μʼ έβλεπες πάντα σαν παιδί.
    Έλα να παίξουμε, λοιπόν,
    μην τʼ αρνηθείς.
    Μήπως και βρούμε τη χαμένη μας ζωή
    σʼ ένα παιχνίδι.


                       ΤΟ ΑΓΑΛΜΑ 

      Ακόμα κρατάς τη σμίλη.
      Το άγαλμα κοιτάς,
      που μόλις έφτιαξες,
      να σου κρατά τα βράδια συντροφιά,
      αφού δεν σου ʽμεινε άλλη.
      Πετάς τη σμίλη,
      το βλέμμα σου γυρνάς.
      Νοιώθεις ντροπή,
      που πάτησες τον όρκο,
      που έδωσες να μην την ξαναδείς
      και σμίλεψες και πάλι το κορμί της.

ΣΤΗΛΗ: ΤHE ARTMANIACS /// TOΛΗΣ ΝΙΚΗΦΟΡΟΥ





Συνέντευξη στην Ασημίνα Ξηρογιάννη





ΑΣΗΜΙΝΑ ΞΗΡΟΓΙΑΝΝΗ: Κύριε Νικηφόρου σας καλωσορίζω στο varelaki και ξεκινώ αμέσως. Παρακολουθείτε, φαντάζομαι, τις πολιτικές, κοινωνικές και οικονομικές εξελιξεις! Ζούμε λοιπόν σε ανισόρροπους καιρούς. Σε καιρούς δύσκολους για την Ελλάδα ως έθνος και για τους πολίτες της.Τα βλέμματα όλων είναι στραμμένα στην κρίση. Και δεν είναι λίγοι οι συμπολίτες μας που αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα επιβίωσης. Μέσα σε όλα αυτά, μήπως οι Ποιητές και η Ποίησή τους περισσεύουν; Mήπως δεν είναι τούτη εποχή για Ποίηση και άλλα παρόμοια;





ΤΟΛΗΣ ΝΙΚΗΦΟΡΟΥ: Ευχαριστώ για την πρόσκληση που είναι πάντα και μια μικρή πρόκληση, ιδίως με τις συνθήκες της εποχής μας. Φυσικά παρακολουθώ τα πάντα. Με τη νοοτροπία του μέσου πολίτη κάθε χώρας, ποτέ δεν είναι εποχή «για ποίηση και άλλα παρόμοια». Διατύπωση η οποία αφήνει να εννοηθεί ότι η ποίηση και η τέχνη γενικότερα είναι είδος πολυτελείας. Δεν χρειάζεται βέβαια να τονίσω εγώ την αναγκαιότητα της τέχνης. Ως βαθύτατη ανάγκη της ψυχής, η τέχνη θα υπάρχει και θα ανθίζει, ιδίως σε εποχές κρίσης, ό,τι και να λένε οι κάθε λογής άξεστοι της καταναλωτικής κοινωνίας. Αν λοιπόν τους περισσεύουμε. ας μην μας διαβάζουν. Λες και ποτέ αυτού του είδους οι άνθρωποι διάβαζαν ποίηση.


ΑΣΗΜΙΝΑ ΞΗΡΟΓΙΑΝΝΗ: Προσωπικά θεωρώ ότι η ποίηση [και γενικά η λογοτεχνία ] ανθίζει μέσα στο διαδίκτυο.Γίνονται όμορφες δημιουργικές ζυμώσεις και ανταλλαγές.(Το εχω μάλιστα υποστηρίξει δημόσια σε σχετικό άρθρο μου στο Protagon).Ποιά είναι δική σας άποψη αναφορικά με το θέμα «Λογοτεχνία και διαδίκτυο».


ΤΟΛΗΣ ΝΙΚΗΦΟΡΟΥ: Το διαδίκτυο είναι ένα σύγχρονο μέσο που παρέχει την ευκολία της δημοσίευσης και τη δυνατότητα πρόσβασης σε ένα ευρύτερο κοινό. Ποτέ άλλοτε δεν δημοσιεύονταν τόσα πολλά ποιήματα αλλά και πεζά κείμενα και ποτέ άλλοτε δεν τα διάβαζαν τόσοι πολλοί αναγνώστες. Σημαντικός είναι βέβαια και ο σχολιασμός τους. Το μοναδικό μειονέκτημα, κατά τη γνώμη μου, είναι η ίδια η ευκολία, ο οποία ποτέ δεν υπήρξε καλός σύμβουλος στη λογοτεχνία. Συνολικά, θεωρώ ότι ο ρόλος του διαδικτύου είναι πολύ θετικός και απόδειξη είναι το γεγονός ότι διατηρώ χρόνια τώρα μια ιστοσελίδα και τρία ιστολόγια, ενώ ταυτόχρονα είμαι και στο facebook.



ΑΣΗΜΙΝΑ ΞΗΡΟΓΙΑΝΝΗ: Πώς βλέπετε το μέλλον της Ποίησης στον τόπο μας;



ΤΟΛΗΣ ΝΙΚΗΦΟΡΟΥ: Το βλέπω λαμπρό. Όσο οξύνεται η κρίση του καπιταλισμού και ο εξανδραποδισμός του ανθρώπου, τόσο θα εντείνεται η ανάγκη της διαφυγής, της έκφρασης. Και καθώς ανέρχεται το μορφωτικό επίπεδο των πολιτών, ολοένα και περισσότεροι θα γράφουν και θα δημοσιεύουν ποίηση. Θετικός, όπως είπαμε, είναι και ο ρόλος της τεχνολογίας. Πιστεύω λοιπόν ότι η ποίηση θα βρίσκεται σε μια διαρκή άνθιση, γεγονός που εξ άλλου έχω ήδη παρατηρήσει στις θεματικές ανθολογίες που  διατηρώ εδώ και πέντε χρόνια περίπου στο ιστολόγιο Ένα λιβάδι μέσα την ομίχλη που ονειρεύεται. Μέσα στους χιλιάδες μέτριους, θα υπάρχουν εκατοντάδες καλοί και δεκάδες εξαιρετικοί ποιητές.

ΑΣΗΜΙΝΑ ΞΗΡΟΓΙΑΝΝΗ: Ποιό από τα δικά σας  βιβλία αγαπάτε περισσότερο και γιατί...

ΤΟΛΗΣ ΝΙΚΗΦΟΡΟΥ: Ως τώρα έχουν κυκλοφορήσει 29 βιβλία μου, 16 ποίησης και 13 πεζογραφίας. Στα βιβλία αυτά περιγράφω την περιπέτεια της ζωής μου και την περιπέτεια της ψυχής μου επί μισό αιώνα περίπου. Το ίδιο μου το αίμα, πάντα καφτό και κόκκινο. Πώς λοιπόν θα μπορούσα να κάνω τον παραμικρό διαχωρισμό;

ΑΣΗΜΙΝΑ ΞΗΡΟΓΙΑΝΝΗ:Aγαπημένοι σας ποιητές, συγγραφείς και μεταφραστές.

ΤΟΛΗΣ ΝΙΚΗΦΟΡΟΥ: Από έναν μεγάλο αριθμό θα αναφέρω εντελώς ενδεικτικά τον T. S. Eliot, τον Μαγιακόφσκι και τον Καβάφη από τους ποιητές, τον Χέμινγουέη, τον Ντοστογιέφσκι και τον Αλμπέρ Καμύ από τους μυθιστοριογράφους και τον Μάρκο Αυγέρη (για τη μετάφραση των Αθλίων) από τους μεταφραστές.

ΑΣΗΜΙΝΑ ΞΗΡΟΓΙΑΝΝΗ: Ως θεατρολόγος δεν θα μπορούσα να μην σας κάνω αυτήν την ερώτηση.Παρακολουθείτε θέατρο;

ΤΟΛΗΣ ΝΙΚΗΦΟΡΟΥ: Σπάνια δυστυχώς τα τελευταία χρόνια. Παρακολουθούσα το Θέατρο Τέχνης και, όταν ζούσα στο Λονδίνο, μεταξύ των άλλων, τις παραστάσεις δύο κορυφαίων θεατρικών εταιριών, της Royal Shakespeare Company και της National Theatre Company με όλα τα ιερά τέρατα της δεκαετίας του 1960 και του 1970. Σκόφιλντ, Γκίλγουντ, Ρίτσαρτσον, Ολιβιέ και πολλούς άλλους..


ΑΣΗΜΙΝΑ ΞΗΡΟΓΙΑΝΝΗ: Πιστεύετε στην κριτική; O ίδιος διαβάζετε τις κριτικές που γράφονται για τα έργα σας;


ΤΟΛΗΣ ΝΙΚΗΦΟΡΟΥ: Η κριτική είναι χρήσιμη και υπάρχουν στην Ελλάδα μερικοί εξαιρετικοί  κριτικοί από κάθε άποψη. Πολλοί άλλοι όμως είναι προφανές ότι εξυπηρετούν συμφέροντα. Με αποτέλεσμα να πλαστογραφείται η ιστορία της ελληνικής λογοτεχνίας, είτε από την ανεπάρκεια, είτε από την ιδιοτέλειά τους. Ναι, διαβάζω τις κριτικές που γράφονται για τα βιβλία μου αλλά δεν με έχουν επηρεάσει ούτε στο ελάχιστο.

ΑΣΗΜΙΝΑ ΞΗΡΟΓΙΑΝΝΗ:Γίνονται πολλές προσπάθειες τα τελευταία χρόνια για την υποστήριξη του ψηφιακού βιβλίου...


ΤΟΛΗΣ ΝΙΚΗΦΟΡΟΥ: Δεν έχω καμία αντίρρηση για την ανάπτυξή του ψηφιακού βιβλίου. Τη θεωρώ επιθυμητή. Πιστεύω ότι σε μερικά χρόνια θα έχουμε τη δυνατότητα επιλογής μεταξύ του έντυπου και του ψηφιακού βιβλίου. Εγώ βέβαια έχω μια ερωτική σχέση με το τυπωμένο βιβλίο και θα προτιμώ πάντα αυτό, δεν μπορώ όμως να μιλήσω για τους νέους αναγνώστες και για το μέλλον.
 

ΑΣΗΜΙΝΑ ΞΗΡΟΓΙΑΝΝΗ:Yπάρχει από πολύ κόσμο μια αγανάκτηση απέναντι στους εκδοτικούς οίκους και τις πολιτικές τους.Είναι δικαιολογημένη η αγανάκτηση αυτή;

ΤΟΛΗΣ ΝΙΚΗΦΟΡΟΥ: Όπου φτώχεια και γκρίνια. Η ελληνική λογοτεχνική αγορά είναι πολύ περιορισμένη και οι εκδοτικοί οίκοι είναι αναπόφευκτα κερδοσκοπικές επιχειρήσεις με  αποτέλεσμα να προωθούν τα ευπώλητα. Ήρθε και η κρίση και τα πράγματα έχουν γίνει πολύ δύσκολα. Παρόλα αυτά, υπάρχουν μικρομεσαίοι εκδοτικοί οίκοι υψηλού επιπέδου που εκδίδουν εξαιρετικά βιβλία.


ΑΣΗΜΙΝΑ ΞΗΡΟΓΙΑΝΝΗ: Υπάρχουν νέοι εμπνευσμένοι ποιητές σήμερα;Ποιά λόγια θα απευθύνατε σε έναν νέο ποιητή;


ΤΟΛΗΣ ΝΙΚΗΦΟΡΟΥ: Φυσικά υπάρχουν εξαιρετικοί νέοι ποιητές. Θα τους έλεγα ότι η δωρεά συνοδεύεται από την εντολή να εργαστούν σκληρά μια ζωή για να αξιοποιήσουν το ταλέντο τους. Να έχουν επίγνωση της αξίας τους αλλά να παραμείνουν σεμνοί υπηρέτες της τέχνης τους. Θα τους έλεγα τέλος ότι η ποίηση είναι ένας ισόβιος ανηφορικός δρόμος προς μια κορυφή που δεν υπάρχει. Ας μην βιάζονται.

ΑΣΗΜΙΝΑ ΞΗΡΟΓΙΑΝΝΗ: Γράφετε κάτι τώρα;


ΤΟΛΗΣ ΝΙΚΗΦΟΡΟΥ: Πάντα γράφω. Με το μολύβι εκείνο που βρέθηκε στο χέρι μου όταν γεννήθηκα. Για την ώρα μόνο ποιήματα αλλά νιώθω ότι θα έρθει σύντομα και η ώρα της πεζογραφίας. Εξ άλλου ποίηση και πεζογραφία εναλλάσσονται σε όλη τη συγγραφική πορεία μου.

ΑΣΗΜΙΝΑ ΞΗΡΟΓΙΑΝΝΗ: Διαβάζετε κάτι τώρα;;

ΤΟΛΗΣ ΝΙΚΗΦΟΡΟΥ: Πάντα διαβάζω. Τα βιβλία που μου στέλνουν, εκείνα που αγοράζω εγώ, τα άλλα που αγοράζει η γυναίκα μου. Επίσης λογοτεχνικά περιοδικά, αναρτήσεις στο διαδίκτυο, ένα σωρό.

AΣΗΜΙΝΑ ΞΗΡΟΓΙΑΝΝΗ:Ti ονειρεύεστε;


ΤΟΛΗΣ ΝΙΚΗΦΟΡΟΥ: Ονειρεύομαι την ουτοπία. Την ανατροπή αυτού του κόσμου του φόνου και της ατιμίας από τον πυρήνα του και τη δημουργία ενός κόσμου αγάπης, αλληλεγγύης, δημιουργίας, αιώνιας νεότητας.

Παρασκευή 9 Νοεμβρίου 2012

Κρατικά βραβεία λογοτεχνίας: Βραχείες λίστες 2012

  Ανακοινώθηκαν την Πέμπτη οι υποψήφιοι συγγραφείς και τα έργα!!!!

 πηγή:http://www.tovima.gr/culture/article/?aid=482937&h1=true#commentForm

Στην τελική ευθεία για τα βραβεία φιναλίστ, ανά κατηγορία, είναι:

Νουβέλα-διήγημα

Σωτήρης Δημητρίου, «Η σιωπή του ξερόχορτου», Πατάκης.
Γιάννης Ευσταθιάδης, «Ανθρωποι από λέξεις», Μελάνι.
Κώστας Καβανόζης, «Ολο το φως απ' τα φεγγάρια», Πατάκης.
Μαρία Κουγιουμτζή, «Γιατί κάνει τόσο κρύο στο δωμάτιό σου;», Καστανιώτης.
Γιώργος Μήτας, «Ιστορίες του Χαλ», Κίχλη.
Κώστας Γ. Παπαγεωργίου, «Νερό», Κέδρος.
Γιώργος Σκαμπαρδώνης, «Περιπολών περί πολλών τυρβάζω», Πατάκης.
Ερση Σωτηροπούλου, «Να νιώθεις μπλε, να ντύνεσαι κόκκινα», Πατάκης.


Μυθιστόρημα

Χρήστος Αγγελάκος, «Το δάσος των παιδιών», Μεταίχμιο.
Ισίδωρος Ζουργός, «Ανεμώλια», Πατάκης.
Μιχάλης Μοδινός, «Η σχεδία», Καστανιώτης.
Κώστας Μουρσελάς, «Στην άκρη της νύχτας», Πατάκης.
Γιώργος Ξενάριος, «Στην άκρη του κόσμου», Κέδρος.
Αλέξης Πανσέληνος, «Σκοτεινές επιγραφές», Μεταίχμιο.
Γιώργος Συμπάρδης «Υπόσχεση γάμου», Μεταίχμιο.

Ποίηση

Κατερίνα Αγγελάκη-Ρουκ, «Η ανορεξία της ύπαρξης», Καστανιώτης.
Χάρης Βλαβιανός, «Σονέτα της συμφοράς», Πατάκης.
Γιώργος Γώτης, «Δίχως χάρτη», Στιγμή.
Γιάννης Δούκας, «Στα μέσα σύνορα», Πόλις.
Έλσα Κορνέτη, «Κονσέρβα μαργαριτάρι», Γαβριηλίδης.
Δημήτρης Κοσμόπουλος, «Κρούσμα», Κέδρος.
Παυλίνα Παμπούδη, «Το σπίτι στους 40 δρόμους», Ροές.
Μίμης Σουλιώτης, «Κύπρον , ιν ντηντ», Μεταίχμιο.

Δοκίμιο - κριτική

Νάσος Βαγενάς, «Κινούμενος στόχος», Πόλις.
Γιώργος Γιαννουλόπουλος, «Ο Μοντερνισμός και οι "Δοκιμές" του Σεφέρη», Πόλις.
Γιάννης Κιουρτσάκης, «Το ζητούμενο του ανθρώπου», Πατάκης.
Ιωάννης Μ. Κωνσταντάκος, «Θρύλοι και παραμύθια για τη χώρα του χρυσού: Αρχαιολογία ενός παραμυθιακού μοτίβου», Στιγμή.
Αντώνης Λιάκος, «Αποκάλυψη, ουτοπία και ιστορία: Οι μεταμορφώσεις της ιστορικής συνείδησης», Πόλις.
Ελένη Πολίτου-Μαρμαρινού, «Ωσάν χαράς ιδέα: Η ποιητική γραμματική του Ανδρέα Κάλβου», Gutenberg.
Δημήτρης Τζιόβας, «Ο μύθος της γενιάς του τριάντα: Νεοτερικότητα, ελληνικότητα και πολιτισμική ιδεολογία», Πόλις.

Πρωτοεμφανιζόμενοι συγγραφείς

Κυριάκος Γιαλένιος, «Η νόσος των εραστών», Μελάνι.
Θωμάς Ιωάννου, «Ιπποκράτους 15», Σαιξπηρικόν.
Αλέξιος Μάινας, «Το περιεχόμενο του υπολοίπου», Γαβριηλίδης.
Βασιλική Πέτσα, «Θυμάμαι», Πόλις.
Γιώργος Χ. Στεργιόπουλος, «Η διάβολος», Εκδόσεις των φίλων.
Δημήτρης Τανούδης, «Σπασμός», Νεφέλη.
Θωμάς Τσαλαπάτης, «Το ξημέρωμα είναι σφαγή κύριε Κρακ», Εκάτη.

Χρονικό - μαρτυρία

Χρήστος Δανιήλ, «"...Ιούς, Μανιούς, ίσως και Aqua Marina": Μάτση Χατζηλαζάρου, η πρώτη Ελληνίδα υπερρεαλίστρια», Τόπος.
Γιώργος Κοτανίδης, «Ολοι μαζί, τώρα!», Καστανιώτης.
Σπύρος Κουζινόπουλος, «Δράμα 1941: Μια παρεξηγημένη εξέγερση», Καστανιώτης.
Μακρής-Στάικος Πέτρος Στ., «"Ο Αγγλος πρόξενος": Ο υποπλοίαρχος Noël C. Rees και οι βρετανικές μυστικές υπηρεσίες: Ελλάδα - Μέση Ανατολή (1939-1944)», Ωκεανίδα.
Αλέξανδρος Μασσαβέτας, «Κωνσταντινούπολη: Η πόλη των απόντων», Πατάκης.
Γιάννης Παπακώστας, «O Emile Legrand και η ελληνική βιβλιογραφία: Αρχειακή μελέτη», Ίδρυμα Κώστα και Ελένης Ουράνη.
Λυδία Σαπουνάκη-Δρακάκη και Μαρία Λουΐζα Τζόγια-Μοάτσου, «Η δραματική σχολή του Εθνικού θεάτρου», Μορφωτικό Ιδρυμα Εθνικής Τραπέζης.


ΒΡΑΒΕΙΑ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΗΣ ΜΕΤΑΦΡΑΣΗΣ


Α΄ Μετάφραση από ξένη γλώσσα

Γουίλιαμ Τ. Βόλμαν, Κεντρική Ευρώπη, μετ. Αλέξης Καλοφωλιάς, Κέδρος
Κούρτσιο Μαλαπάρτε, Το δέρμα, μετ. Παναγιώτης Σκόνδρας, Μεταίχμιο
Ναντιέζντα Μαντελστάμ, Ελπίδα στα χρόνια της απελπισίας, μετ. Σταυρούλα Αργυροπούλου, Μεταίχμιο
Ρόμπερτ Μπέρτον, Η ανατομία της μελαγχολίας (τόμος ΙΙΙ), μετ. Παναγιώτης Χοροζίδης, Ηριδανός
Νοβάλις, Υμνοι στη νύχτα, μετ. Κώστας Κουτσουρέλης, Περισπωμένη
Λεονάρδο Παδούρα, Ο άνθρωπος που αγαπούσε τα σκυλιά, μετ. Κώστας Αθανασίου, Καστανιώτης
Γουόλτερ Πέιτερ, Η Αναγέννηση, Μελέτες για την τέχνη και την ποίηση, μετ. Άρης Μπερλής, Αλεξάνδρεια


Β΄ Μετάφραση σε ξένη γλώσσα

Stratis Tsirkas, Ciudades a la deriva, edicion de Ioanna Nicolaidou, traduccion de Vicente Fernandez Gonzalez, Leandro Garcia Ramirez, Maria Lopez Villalba y Ioanna Nicolaidou, Madrid: Catedra, Letras Universales
Υannis Ritsos, Crisotemis, traduccion de Selma Ancira. Barcelona: Acantilado.
Il Vicino di Casa, Raccolta di racconti greci contemporanei, a cura di Maurizio de Rosa, Milano: Emmeti
Kostas Montis, Momenten en Andere Gedichten, Vertaling Hero Hokwerda Groningen: Ta Grammata


Γ΄ Μετάφραση από αρχαία ελληνικά

Αριστοτέλης, Κατηγορίαι. Περί ερμηνείας. Μετάφραση, εισαγωγή, επιμέλεια Παύλος Καλλιγάς. Εταιρεία Μελέτης των Επιστημών του Ανθρώπου, Νήσος.
Αριστοτέλης, Περί γενέσεως και φθοράς. Μετάφραση, εισαγωγή, επιμέλεια Βασίλης Κάλφας Εταιρεία Μελέτης των Επιστημών του Ανθρώπου, Νήσος.
Ελληνική Παλατινή Ανθολογία. Μετάφραση, εισαγωγή, σχόλια Κώστας Τοπούζης, Επικαιρότητα.
Θουκυδίδης, Ιστορία. Εισαγωγή, μετάφραση, σημειώσεις Ν. Μ. Σκουτερόπουλος, Πόλις.

Θεατρικό παιχνίδι....για γονείς!!!


  

                                                                                
Δελτίο Τύπου
Εργαστήριο Θεατρικού Παιχνιδιού για τους γονείς μαθητών/τριών  
Δημοτικού Σχολείου.
             


 

 

Αγαπητοί γονείς των μικρών μαθητών,
Στο πλαίσιο των δραστηριοτήτων του Εργαστηρίου μας, οργανώνουμε μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα δραστηριότητα για όσους από εσάς νιώθετε ακόμη παιδιά και οι ίδιοι! Συγκεκριμένα, το Σάββατο 8 Δεκεμβρίου, από τις 12.00 – 15.00 θα πραγματοποιηθεί στον χώρο μας ένα εργαστήριο Θεατρικού Παιχνιδιού, για τους γονείς των μαθητών όλων των τάξεων του Δημοτικού Σχολείου.
Περιληπτική περιγραφή του εργαστηρίου:
Είχατε ποτέ την απορία “τι είναι πια αυτό το θεατρικό παιχνίδι που κάνουν στα σχολεία”; Να λοιπόν η ευκαιρία να σας λυθεί! Αλλά για να είμαστε δίκαιοι, για να μάθετε, θα πρέπει κι εσείς να κάνετε! Στο εργαστήριο αυτό λοιπόν, θα ξαναγίνουμε όλοι παιδιά, ή έστω θα (επαν)ανακαλύψουμε το παιδί μέσα μας. Μην ανησυχείτε γιατί δεν χρειάζεται καμία απολύτως εμπειρία στο θέατρο! Είναι όμως απαραίτητο να έχετε μαζί σας:
Ä      Ένα αγαπημένο σας αντικείμενο
Ä      Άνετα ρούχα
Ä      Την καλή σας διάθεση!
Θα χαρούμε ιδιαίτερα να τα πούμε από κοντά. Για τυχόν διευκρινίσεις μην διστάσετε να επικοινωνήσετε μαζί μας. Παρακαλούμε δηλώστε έγκαιρα τη συμμετοχή σας, καθώς οι θέσεις είναι περιορισμένες.
Ποσό συμμετοχής για έναν γονέα: 15 ευρώ
Ποσό συμμετοχής και για τους δύο γονείς: 25 ευρώ
Βιογραφικό σημείωμα εμψυχωτή:
Ο Σπύρος Πετρίτης είναι εκπαιδευτικός και διδάσκει θεατρική αγωγή στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση. Είναι αντιπρόεδρος του Δ.Σ. του Πανελλήνιου Επιστημονικού Συλλόγου Θεατρολόγων, και, παράλληλα, εκπονεί τη διδακτορική του διατριβή στο Τμήμα Θεατρικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Αθηνών, ως υπότροφος του Ι.Κ.Υ. Έχει παρουσιάσει εισηγήσεις σε συνέδρια, ενώ κείμενά του έχουν δημοσιευτεί σε πρακτικά συνεδρίων, σε επιστημονικά και λογοτεχνικά περιοδικά και στο διαδίκτυο. Την περίοδο 2007-2009 συμμετείχε στην ομάδα που υλοποίησε στο Πάντειο Πανεπιστήμιο το ερευνητικό πρόγραμμα με θέμα: «Η εκπαίδευση των ηθοποιών στην Αθήνα (1834-1941)». Από τα θέματα που τον έχουν απασχολήσει επιστημονικά είναι η ένταξη του θεάτρου στην εκπαιδευτική πράξη, ενώ έχει επίσης υπηρετήσει ως εκπαιδευτικός σε δομές διά βίου εκπαίδευσης και κατάρτισης. Είναι επίσης μέλος του Ελληνικού Κέντρου του Διεθνούς Ινστιτούτου Θεάτρου, του Δικτύου για το Θέατρο στην Εκπαίδευση και άλλων επιστημονικών και καλλιτεχνικών ενώσεων. Είναι δημιουργός του ιστολογίου spetrit.blogspot.com, από όπου μπορείτε να αντλήσετε περισσότερες πληροφορίες για τις δραστηριότητές του.


--
http://spetrit.blogspot.gr/2012/11/blog-post.html?spref=fb

Εργαστήρι μελέτης της παιδικής ηλικίας
- www.childhood.gr - facebook - info@childhood.gr

 


 

Πέμπτη 8 Νοεμβρίου 2012

ΝΕΑ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑ///ΦΙΛΙΠΠΟΣ ΑΓΓΕΛΗΣ: Η εμμηνόπαυση της Ύαινας



Να λοιπόν που η ποιητική παρουσία της γενιάς μετά το 1981 είναι πια αισθητή.
Στον τρίτο του –κατά σειράν–  ποιητικό σταθμό, ο γεννημένος το 1984 Φίλιππος Αγγελής, άτιτλος, ρητός, συμπυκνωμένος, εξακολουθεί να αδειάζει και να ανατροφοδοτεί την ψυχή του συνδιαλεγόμενος με τα υπαρκτά φαντάσματα αυτού του κόσμου, αναλαμβάνοντας και επιρρίπτοντας ευθύνες, απώλειες, κανονισμούς και προεκτάσεις.

ΕΓΡΑΨΑΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ Φ. ΑΓΓΕΛΗ:
«Ο Φίλιππος Αγγελής ξεφουσκώνει σαν μπαλόνι όλη τη γύμνια της ψυχής του και αφήνει στον αέρα να πετάξει το βαθύ βλέμμα του. Βουτάει σαν μπισκότο στον καφέ τα δάκτυλά του και γεύεται όλες τις κορυφώσεις και τις καταπτώσεις της ζωής του».
Τάσος Ρήτος  ( www.vakxikon.gr)
«Με τον πρώτο στίχο σε αρπάζει το ποίημα και σε πάει ως το τέλος υποχρεωτικά. Και χωρίς ν’ αφήνει βάρος κούρασης. Ευχαριστούμε για την αίσθηση της αύρας που κουβαλάει το φορτίο σας».
Σταύρος Σταμπόγλης  ( www.poiein.gr )
«Σας βρήκα εντελώς τυχαία και λυπάμαι που δεν σας πρότεινε σ’ εμένα κανένας από τους φίλους μου. Θα το κάνω τώρα εγώ σ’ εκείνους. Όσο σας διαβάζω και μου δίνεται η ευκαιρία να σας γνωρίσω καλύτερα  γοητεύομαι. Καλή συνέχεια στο έργο σας. Ευχαριστώ που γράφετε με αυτόν τον τρόπο και μ’ εκφράζετε τόσο πολύ»!
Συραγώ  Περγάντου  ( www.poiein.gr )
«…Κι αν κάποιοι στέκονται μετέωροι και μουδιασμένοι μπροστά στα τόσα ψεύτικα κι ανούσια πράγματα που μας βομβαρδίζουν καθημερινά, εκείνος παίρνει την πένα του και τα αραδιάζει στο χαρτί. Δεν τον νοιάζει αν αυτό που θα εξαχθεί μοιάζει με υπερρεαλισμό, αυτόματη γραφή ή καυστικό μανιφέστο. Τον νοιάζει απλά να πει αυτό που καίει τα σωθικά του».
Αλέξανδρος Ακριτίδης  (www.apostaktirio.gr)
«Ο Φίλιππος Αγγελής με πολύ δυνατό λόγο, γλαφυρές εικόνες να ξεπηδούν από τις λέξεις και τον συνδυασμό τους , σκληρά απεικονίζει το σήμερα, τα συντρίμμια ονείρων που δεν πρόλαβαν να γεννηθούν».
Αγγελική  Νικολάου -Γιαννακού (εφημερίδα ΝΕΑ ΕΠΟΧΗ)
Για τον συγγραφέα:
Ο Φίλιππος Αγγελής γεννήθηκε στην Αθήνα
στις 28 Ιουλίου 1984.
Σε ηλικία μόλις δώδεκα ετών αποσπά τον πρώτο του
έπαινο σε ποιητικό διαγωνισμό . Έκτοτε έχει λάβει
μέρος σε διάφορες λογοτεχνικές διοργανώσεις.
Η σχέση του με το γράψιμο είναι σχέση ζωής.
Ασχολείται επίσης με την μουσική και την στιχουργία.
«Η εμμηνόπαυση της ΄Υαινας» είναι το τρίτο του βιβλίο.

Άλλα έργα του:
  • Το αγαπημένο παιδί της Μοναξιάς (Εκδόσεις Πολύχρωμος Πλανήτης, Ιούνιος 2010)
  •  ...Με ταχύτητα καρδιάς (Εκδόσεις Μπαρτζουλιάνος, Ιούνιος 2011)

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ
Καταζητεῖται Ἄνθρωπος
ἀνωνύμων ἐτῶν
νεωτεριστικῶν συνειδήσεων
καθ’ ὅλα ἐρημικὸς καὶ ἐπικίνδυνος
γιὰ τὴν δημόσια προσβολὴ τῆς Τάξεως
ἀνθεκτικὸς σὲ ἐμπρησμοὺς καὶ ἀπογεύματα
ἐπιρρεπὴς στὴν φαντασία
ἀσυγχώρητα εὐφυὴς
ἐκ γενετῆς ὀνειροπόλος στοχασμὸς
ἐπίκτητα βαριὰ ματαιωμένος.
Τὴν τελευταία φορὰ ἐθεάθη
παρακράτος συγκινήσεων
γυμνὸς κι ὀλιγαρκὴς
ἀπὸ θεὸ ξεθεωμένος
μὲ ξεραμένα χώματα στὰ χέρια
ἕναν ζεϊμπέκικο ρυθμὸ
νὰ χορεύει ἀπρεπῶς στὴν πλατεῖα.
Δίδεται ἀμοιβὴ τοῖς μετρητοῖς:
μιὰ αἰωνιότητα ἀγάπης.
Τίτλος: Η εμμηνόπαυση της Ύαινας
ISBN: 960-438-142-3
Συγγραφέας: Αγγελής, Φίλιππος
Εικαστικά: Τζένη Χαλκιαδάκη
Έτος έκδοσης: 2012
Σελίδες: 74
Διαστάσεις: 24Χ17
 

Τρίτη 6 Νοεμβρίου 2012

AΣΗΜΙΝΑ ΞΗΡΟΓΙΑΝΝΗ///ΕΝΑ ΠΟΙΗΜΑ

http://hdyli.wordpress.com/2012/11/05/%CE%AC%CF%84%CE%B9%CF%84%CE%BB%CE%BF-3/


Η γλώσσα σου έγινε
σκληρή και τραχιά.
Δεν μιλάς για έρωτα πια.
Αυτή η ποίηση
δεν ειναι για την ομορφιά.
Την ομορφιά την έχουμε απωλέσει
(Και δεν τη νοσταλγούμε καν)


από την ανέκδοτη ποιητική συλλογή της Μίνας Ξηρογιάννη, Εποχή μου είναι η Ποίηση

********

Πέμπτη 1 Νοεμβρίου 2012

Cost Sigaret • Τα σκεύη της ανομίας

Cost Sigaret, Τα σκέυη της Ανομίας, Απόπειρα, 2011


ΕΙΠΕ Ο ΦΥΣΕΡ:


αναμνήσεις απ΄τη χώρα της πανούκλας
στο όνομα των σκιών
όλα τα χαρίζω
και όταν βρίζω είναι ούμπερ άλλες
μιας άλλης διαθήκης
που είναι σικέ
όπως λέμε Αλ Ακτ
μα ακόμα
και σαν Αλ Αλ Ακτ
πάντα φορμπίττεν



ΤΑΛΕ ΚΟΥΑΛΕ ΜΕ ΡΙΓΕ

Έμαθα να λέω πως τίποτα σημαντικό
δε συμβαίνει...
Σταχυολογώ στο φως
Μια πληροφορία ανατέλλει
Στην αδιάλλακτη ανθρωπόσφαιρα
-Όταν λείπεις έχω ευφράδεια-
Μα ξέρεις πως χρειάζομαι κι άλλα
Με θράσος με σχήμα αόριστο
      Ο πλαγίαυλος
                                νανουρίζει
                                                     τα
                                                          μωρά.
Χτες                    Είπα
έκλαψα               πως
όλη την                τη   
ώρα                     χρειάζομαι

Στο κάτω κάτω έλεγα ψέματα.
Έτσι κατάφερα να γίνω αδιάβροχος
Είμαι
               ΕΝΑ ΤΙΠΟΤΑ
                                    Αδιάγραφος.
Με άδεια υπο
                          μονής
                                       Με  πίστη
                                      
                    ακέραιη
 


Και κρέμα με πλοκή γάλακτος.
Αύριο έλειπε
Έτσι συνήθισε στις εντυπώσεις
Μαζί μου στους ελιγμούς
Νωχελικά και με beat.
Με focus on sanity
Και τα σήματα
                   ρήγματα
Drop out σε στιγμές
καθημερινής κινηματογραφίας


         ΟΝ    > <    OFF
            Ξανά ωραίος
Κενός διατείνομαι στα χρέη.
Στα χάη του άκληρου.
Με ντάμα την Ηρώ.
Και μη μου άπτου!
Ως θρύλος.
Λέων μυθικός.

Ένας τοξότης μ' ένα βέλος
Κάτω απ' την πανσέληνο
Το αναγκαίο μέλι των γκρεμών
Ό,τι ακούω λες
Μ' αρέσουν τα κορίτσια που με θαυμάζουν.

Είμαι γλυκός
Πικρός
Με στήμονα το πιόνι
Καυτός και πιπεράτος
Και άλλοτε μοσκιός∙ μυαλό κουκούτσι
Ζήτω η εποχή του παιδιού!

Με το μοτέρ και τα όλα της
Χυμώδης πιτσιρίκα
Θέλω να σου βγάλω το βρακάκι
Να σε σκίσω καβλάγγελε
Τάλε κουάλε με ριγέ
Κι εγώ μες στην πιο αριστοκρατική φτώχεια
Ζ ε ν
Η τελευταία φράση της παλίρροιας
Κι ο άγγελος ας έχει την Μολπήν του
Ας...
Στο ανάλωμα του πυρός
Στην άνοιξη των στοχασμών
Οι φράσεις ταξιδεύουν





ΑΘΛΟΣ ΣΤΑ ΕΛΗ

Σε κάθε ευκαιριακή κατάσταση
Σε κάθε του προσώπου σου κοιλότητα
Φωτοχυσίες
Διδαχές του άφατου και μοιχαλίδες συζυγίες
Του παντός
αποκοιμούμενου κόρφου
Του πολικού αστέρα και του έμπλεου error
Που ραίνει και στις ροπές μαντείες
Των αργοναυτών με παράβολα
Και χνάρια συγκατάβασης ελάσσονα
Κενότητας καινής
Με απόλυτο εισιτήριο διαρκείας
Τον νέο κλήρο
Και δάκρυ που αγοράζει τα ευρώ
Στο πάρσιμο του δόκιμου φρου φρου
Με εκκρεμή και κρότους
Και βούλες των αβούλων
Που κατατρώνε και δομούν στο minimum
Το κούρσεμα της πλάσης
Που αρμόζουσα στο ταίρι
Αταίριαστου με βιάση και πλοκή
Κλοπή του καντηλιού που η φλόγα
Φωτίζει της ύαινας τη ματιά
Ηράκλεια∙
Ως άθλος στα έλη-
Με κυμάτινα νήματα
Με αιμάτινα ρήματα
Σε κλοιούς και ηπείρους
Με χυμένο κερί:
Στο αλαβάστρινο τραπέζι της βεράντας
Του ωριόπλουμου διαμερίσματος της οξύνοιας
Πριν το ηλεκτροσόκ.


ΤΡΩΝΕ ΜΕΤΑΛΛΟ

Πηγή:
Το μαργαριτάρι
Και τα κοσμήματα στη γλώσσα
Περουκίνι, αντί για κράνος
Λαμπάδα-
Με φως που προσ-
      Ιστορία γεμάτη καταπλήξεις
                              και πλήξεις∙
Όχι!
Άζωτο-
Του άτρωτου αρότρου
Όπου μπορείς να παίζεις
    με τρύπες στο καλαμάκι
         το κονσέρτο που σκίασε
    άλλων πόλεων, το χάρτινο
         αντίκρυσμα
    ή το μπέρδεμα του τιμονιέρη
με λάθος σφύριγμα στο μονοπάτι
     Truck driver divorce

Με σαλαμάνδρες στο πικάπ
     και νύμφες προσάλλουσες
σε φούσκα και δοχείο
     και χρονικά αμέτρητα
και ψελλίσματα χθονίων
και ενάλιων και πύρινων
αέρινων και υποχθονίων
             ΕΑ
Η λέξη ως εαυτός
μένων εντός επί παντός
Το ρουμπίνι κι ο αφρός
    ζητήματα στην παραλία
          και τόσα εξέχοντα λογύδρια
    Εν
         ύπνια
                  του περήφανου
    Εν
         ίοτε, μύστη των κοπράνων

Άλγεβρα θεσπέσιου γάλακτος
    Υπέροχη.
                 Υπερ οπή
σ' ένα βαζάκι που γλείφω
   κι έχει 'να στόμιο για θύρα
δείχνει κάτι
κάτι ατίθασα κομψό
ρέει      ρέει       ρέει
     ως πάγος και φλόγα

Ω! Βεελ
            και
                  Μπελφέγκορ
Και αμαρτήματα εφτά

ΦΕΡΤΕ ΜΟΥ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ ΤΟΥ ΠΙΚΑΜΠΙΑ
και το γλυκό μουνί της Ευγενίας

Και οι σειρήνες
Τα τηλεσκόπια
Τα φανάρια μάτια
Οι όχθες
Οι τένοντες μιας γύψινες πολυτέλειας
Κι ένα ασημένιο δαχτυλίδι στο index

Δευτέρα 29 Οκτωβρίου 2012

Ποιητικά στοχάζεται,στοχαστικά ποιεί//της Ασημίνας Ξηρογιάννη

...για το Τετράδιο Πειραμάτων  της Άννας Νιαράκη


Πειραματίζεται πάνω στις λέξεις,τις έξεις,στα αισθήματα.Επέλεξε να πειραματιστεί  επειδή το πείραμα είναι υπόθεση ουσίας υποθέτω.Και ακρως γοητευτική ενασχόληση εν τέλει.Το <<εγώ >>,το <<εσύ>>,ο έρωτας,αυτά κυρίως!Παιχνίδι για τρεις.Η Αννα Νιαράκη μετατρέπει το συναίσθημά της σε ποιητικό βίωμα και το κοινωνεί στον κόσμο.Η απεύθυνση στον εκλεκτό αγαπημένο,στο αξεπέραστο Εσύ, είναι πάντα εκεί:

<<θέλω να ζήσω το μαζί μαζί σου>>

<<Μέσα στο σύμπαν ήρθες και κάθισες ,δίπλα μου
και κοιμηθήκαμε με  τα μάτια ανοιχτά
κι αγκαλιαστήκαμε,χωρίς να ακουμπάμε τις παλάμες μας,κουβαριαστήκαμε σαν μπάλα...>>
<<...μόνο η αύρα σου...>>
<<..εγώ ,εσύ και η σιωπή...>>
<<εμείς  μαζί και χωριστά,αλλά πάντα εμείς>>
<<Συγχώνευσέ με>>

...το ποίημα <<Σε σένα>>...με αφιέρωση


Διαλαλεί τον ερωτα ως στημονική ιδέα της ζωής και του εργου της...(Πώς αλλιώς άλλωστε;)



...Η Αννα μονολογεί,αισθάνεται,γράφει ποιήματα <<ξόρκια για τη μοναξιά>>,θέτει ερωτήματα,φιλοσοφεί:<>,και αλλού:<>.Στοχάζεται ποιητικά,ποιεί στοχαστικά....,
<<Κι εγώ απαντάω με ποιήματα,σημειώνει>>.Η ποίηση είναι το φίλτρο της,το εργαλείο της,το σημείο αναφοράς της,το όπλο της!
Η λύπη περιφέρεται γλυκά μέσα στους στίχους της,η δέουσα ειρωνεία είναι παρούσα(<<..ευτυχώς την ώρα που κορύφωναν οι λυγμοί και οι στροφές του πλυντηρίου μπήκε από το ανοιχτό παράθυρο ο γάτος μου και νιαουρίζοντας θυμωμένα ,μου είπε να σου πω ότι είσαι μεγάλη κουφάλα>>)

...δεν λείπουν και τα αυτοαναφορικά παιχνίδια...

η άγνοια(κινδύνου σκοτώνει τον κίνδυνο),ειναι ο τιτλος του ποιηματος

Ήρθαν και  μου ζήτησαν τα ρέστα.
Οι φιλόλογοι που μπαίνω στα χωράφια τους.
Οι ποιητές που ενδύομαι τον τίτλο τους.
Οι αυθεντίες της τεχνικής που εμμένω να απορρίπτω.
Ηρθαν και μου ζητησαν τα ρέστα,αλήθεια
που μεταχειρίζομαι τις λέξεις με αυτόν τον τρόπο.
Χωρίς να ζητάω άδεια.
Τους είπα να πάνε από κει που΄ρθαν.
Οι λέξεις δεν έχουν ιδιοκτήτη κι αν συνεχίζουν  να με ζορίζουν
απείλησα να φτιάξω καινούργιες.
Δεν ξαναφάνηκαν από τότε
κι έχω αρχίσει να το σκέφτομαι...



Το ποιητικό σύμπαν της Αννας...γεμάτο τρυφερότητα,αλήθεια και θάρρος...!
Τα άπειρα κοιτάγματα στηv  ψυχή....

ΑΣΗΜΙΝΑ ΞΗΡΟΓΙΑΝΝΗ

Κυριακή 28 Οκτωβρίου 2012

Γράψε μια ιστορία στο Twitter////Κουζέλη Λαμπρινή


Ο διαγωνισμός μυθοπλασίας του γνωστού μέσου κοινωνικής δικτύωσης θέτει νέες εκφραστικές προκλήσεις στη λογοτεχνία
 
Σύμφωνα με έναν λογοτεχνικό θρύλο, ο Ερνεστ Χέμινγκγουεϊ έβαλε κάποτε στοίχημα ότι μπορούσε να γράψει μια ιστορία με λιγότερες από 10 λέξεις. Το κέρδισε με μια ιστορία με σασπένς, δραματική ένταση και… μόνο έξι λέξεις: «For sale: Baby shoes, never worn» (Πωλούνται: Παπούτσια μπεμπέ, αφόρετα).

Σύνολο, στα αγγλικά, 27 χαρακτήρες, πολλοί λιγότεροι από ένα tweet, που συγκριτικά δίνει στους λάτρεις της μικρής, μικρότατης φόρμας 140 χαρακτήρες για να πουν μια ιστορία, όπως οι ιστορίες που θα αφηγηθούν όσοι συμμετάσχουν στο πενταήμερο online λογοτεχνικό φεστιβάλ μυθοπλασίας που διοργανώνει το Twitter στα τέλη Νοεμβρίου.

«Το Twitter είναι ένας τόπος όπου αφηγούμαστε ιστορίες. Συχνά αφορούν την ειδησεογραφία, την πολιτική, τα σπορ ή τη μουσική, αλλά, όπως προκύπτει, το Twitter είναι κατάλληλος τόπος και για την αφήγηση φανταστικών ιστοριών. Οπως υποστήριξε μία καθηγήτρια από το Πολιτειακό Πανεπιστήμιο του Μίσιγκαν, «η αποστολή μηνυμάτων tweet μπορεί να θεωρηθεί μια νέα λογοτεχνική πρακτική». Θέλουμε να το γιορτάσουμε!». Με αυτά τα λόγια η ομάδα του Twitter ανακοινώνει την έναρξη του Twitter Fiction Festival (#twitterfiction), ενός δημιουργικού πειράματος μυθοπλαστικής αφήγησης με τη συμμετοχή συγγραφέων από όλον τον κόσμο.

«Το Twitter έχει φιλοξενήσει ήδη σπουδαία λογοτεχνικά πειράματα, όπως το "Black Box" της Τζένιφερ Ίγκαν, το "Small Fates" του Τέτζου Κόουλ ή το @mayoremanuel του Νταν Σίνκερ. Τώρα θέλουμε να προχωρήσουμε περισσότερο» δηλώνει η ομάδα του Twitter.

Αν το ζητούμενο είναι απλώς η συντομία, η περιεκτική, λακωνική έκφραση μέσα σε 140 χαρακτήρες, τότε το μέσο δεν πρωτοτυπεί. Το 2007, όταν το Twitter ήταν βρέφος ακόμη (ιδρύθηκε το 2006) η βρετανική εφημερίδα Guardian είχε ζητήσει από καταξιωμένους λογοτέχνες να μιμηθούν το παράδειγμα του Χέμινγκουεϊ γράφοντας ιστορίες των έξι λέξεων. Ο Τζον Μπάνβιλ, ο Ντέιβιντ Λοτζ, ο Τζέφρι Ευγενίδης, η Α. Σ. Μπάιατ, ο Ιαν Ράνκιν, η πρόσφατα δις βραβευμένη με το Μπούκερ Χίλαρι Μαντέλ και άλλοι σύγχρονοι συγγραφείς, συνολικά 35 λογοτέχνες, ανταποκρίθηκαν στην πρόκληση. Στην καλύτερη περίπτωση, όπως αυτή του Ντέιβιντ Λοτζ («Μήλο;» «Όχι.» «Δοκίμασε!» «ΑΔΑΜ;» Θεέ μου!) επικρατεί το πνευματώδες χιούμορ. Στη χειρότερη περίπτωση το εγχείρημα καταλήγει μια πλαδαρή, ακατανόητη λεκτική εκφορά.

Έναν αντίστοιχο πειραματισμό με τη μικροφόρμα του tweet επιχείρησαν πρόσφατα στην Ελλάδα και οι συντελεστές του e-book Tweet_Stories - Λογοτεχνία σε 140 χαρακτήρες (Openbook.gr, 2012), που είναι μια ψηφιακή έκδοση της ανοικτής βιβλιοθήκης Openbook. «Μπορεί η λογοτεχνία να λειτουργήσει στο ασφυκτικό πλαίσιο της πολύ μικρής φόρμας των κοινωνικών δικτύων;» ήταν το ερώτημα το οποίο τέθηκε σε χρήστες του διαδικτύου εξήγησε στο «Βήμα» ο κρητικός συγγραφέας και καθηγητής Πληροφορικής Γιάννης Φαρσάρης, που επιμελήθηκε τον τόμο.

«Ανταποκρίθηκαν στην πρόκληση πολλοί καταξιωμένοι έλληνες συγγραφείς, όπως ο Ευγένιος Τριβιζάς, ο Μάνος Κοντολέων, η Ερση Σωτηροπούλου, ο Νίκος Δήμου, η Ελένη Γκίκα, ο Σάκης Σερέφας, ο Χριστόφορος Κάσδαγλης και δεκάδες άλλοι, που κατάφεραν και στρίμωξαν την έμπνευση, την πλοκή και τους διαλόγους των ιστοριών τους μέσα στο στενό όριο των αναρτήσεων στο Twitter», μας διευκρίνισε.

Συγκεντρώθηκαν περισσότερες από 600 πρωτότυπες μικροϊστορίες, έκτασης έως 140 χαρακτήρων. Διαβάζοντας τις 371 που επελέγησαν για να εκδοθούν σε ένα e-book με ελεύθερη διανομή καταλαβαίνει κανείς πόσο δύσκολο είναι να γράψεις μια ιστορία σε tweet. Οι περισσότερες διατυπώσεις καταλήγουν αφορισμοί, άλλοι βαρύγδουποι και άλλοι πνευματώδεις, ή ολισθαίνουν στη συναισθηματολογία γυμνασιακού λευκώματος, στη συνθηματολογική καταγγελία ή στην ελλειπτικά στρεβλή έκφραση της αγγελίας.

Υπάρχουν όμως και δείγματα ότι το εγχείρημα μπορεί να ευοδωθεί, όπως, για παράδειγμα, τα ακόλουθα: «Πάντα να κουβαλάς ζωντανά μαζί σου για να φας. Δε σαπίζουν. Σημασία πια έχει μόνο η επιβίωση. Ο δρόμος. Το ταξίδι. "Αγόρι; Γιε μου; Έλα δω".» (# 006: Κυριάκος Αθανασιάδης). «Έρχεται στην ώρα του. Φορά τα καθημερινά του, βγάζω το καλό σερβίτσιο. Θυμάμαι λάθος πρόσωπο, φαίνεται. Το όνομα όμως ίδιο. Δεν φεύγει ποτέ.» (# 008: Δημήτρης Αθηνάκης). «"Σας παρακαλώ κυρία, έχω τρεις μέρες να φάω". Δεν γύρισε να τον κοιτάξει. Δεν μπορούσε να κοιτάξει ξανά στα μάτια τον κύριο Προϊστάμενο.» (034: Αλέξανδρος Βλαζάκης). «Κοίταξε τη Λέξη. Αν ερχόταν η Κρατική Υπηρεσία για έλεγχο; Η Λέξη και εκείνος, ένα νέο περιβάλλον. Τη διάβασε πάλι, έτοιμος για όλα!» (# 078: Μητσάκος Ζαφ). «Του άρεσαν οι άντρες. Η μάνα δεν του μιλούσε, μα στις γιορτές έστελνε γραβάτες. Μετά την κηδεία παραιτήθηκε. Τώρα πουλάει βιβλία σε παζάρια.» (# 332: Αννίτα Χατζίκου).

Ο υπαινικτικός, κοφτός, λακωνικός τρόπος των tweets, το υπαινικτικό και πνευματώδες του ύφους τους ενέπνευσαν και το «Twitterature: The World's Greatest Books in Twenty Tweets or Less» (Viking/Penguin 2009) των Αλεξάντερ Έισιμαν και ΄Εμετ Ρένσιν. Οι δευτεροετείς, τότε, φοιτητές του Πανεπιστημίου του Σικάγο συνόψισαν 80 γνωστά κείμενα, από την «Ιλιάδα» και την «Οδύσσεια» του Ομήρου ως τον «Άμλετ» του Σαίξπηρ, την «Άννα Καρένινα» του Τολστόι, τις «Μεγάλες προσδοκίες» του Ντίκενς και τον «Χάρι Πότερ» της Τζ. Κ. Ρόουλινγκ σε 20 tweets το καθένα. Κάποιοι χαρακτήρισαν το αποτέλεσμα βεβήλωση αριστουργημάτων της λογοτεχνίας. Άλλοι το βρήκαν ξεκαρδιστικό. Ο «Ξένος» του Αλμπέρ Καμί κατέληξε κάπως έτσι: «Η μητέρα νεκρή. Άγνωστο σήμερα ή χθες./ Στην κηδεία. Βαριέμαι. Ο κόσμος δείχνει θλιμμένος. Ετούτος ο γέρος "κανόνιζε" τη μαμά!/ Η κηδεία δεν έλεγε να τελειώσει. Μπάνισα μια γυναίκα στην επιστροφή. Θα τη δω αύριο, ίσως μου κάτσει. /… ».

Το βιβλίο των δύο νεαρών εκδόθηκε από τον εκδοτικό οίκο Penguin, που δεν είναι μόνο ο εκδοτικός οίκος με τη διασημότερη σειρά νεότερης κλασικής λογοτεχνίας αλλά δείχνει και μεγάλο ενδιαφέρον για τα λογοτεχνικά πειράματα στο διαδίκτυο. Το 2007 είχε πραγματοποιήσει το πρόγραμμα συμμετοχικής λογοτεχνίας «Million Penguins», ένα πείραµα συγγραφής μυθιστορήματος από κοινού, εµπνευσµένο από τη λογική της Wikipedia, στο οποίο συνεργάστηκαν 1.500 άτοµα.

Η συμμετοχικότητα, και όχι μόνο η συμπύκνωση στον περιορισμένο χώρο των 140 χαρακτήρων, φαίνεται να αποτελεί ζητούμενο των διοργανωτών του διαγωνισμού Twitter Fiction Festival. Ζητούν λοιπόν από όσους επιθυμούν να συμμετάσχουν στον διαγωνισμό να διευκρινίσουν στην αίτησή τους: «Πώς θα χρησιμοποιήσετε την πραγματικού χρόνου παγκόσμια πλατφόρμα μας και το περιεχόμενο που προσφέρει -μικροϊστορίες σε Tweets, Twitter chat, live-tweeting-, όπου οποιοσδήποτε μπορεί να συνεισφέρει στην ιστορία σας οποιαδήποτε στιγμή ή, ακόμη καλύτερα, πώς σκοπεύετε να δημιουργήσετε σε αυτήν την πλατφόρμα νέο περιεχόμενο;».

Οπωσδήποτε αναμένουμε ότι μια από τις συνηθέστερες πρακτικές στα μηνύματα tweet, η αποστολή μιας URL (της διεύθυνσης ενός πόρου στον παγκόσμιο ιστό), θα χρησιμοποιηθεί και στη διάρκεια του διαγωνισμού. Το πείραμα θα επεκταθεί συνεπώς και προς την κατεύθυνση της «υπερλογοτεχνίας», δηλαδή των διαδραστικών κειμένων που ενσωματώνουν και κάνουν εκτεταμένη χρήση των υπερσυνδέσμων, διανθίζοντας τον γραπτό λόγο με άλλα κείμενα, εικόνα, ήχο, χάρτες κτλ. και καταλύοντας τη γραμμική ανάγνωση.

Συντομία και αποσπασματικότητα, συνθηματική γλώσσα, πολυφωνία και θεματική ποικιλία, είναι τα χαρακτηριστικά του Twitter, το οποίο ο αμερικανός πεζογράφος Τζόναθαν Φράνζεν, χαρακτήρισε σε πρόσφατη συνέντευξή του «ανείπωτα εκνευριστικό». Σχολίασε ότι το Twitter είναι ένα ανεύθυνο μέσο, χώρος όχι για σοβαρούς αναγνώστες και συγγραφείς αλλά για όσους αγαπούν να φλυαρούν άσκοπα για το άτομό τους και πρόσθεσε: «Το Twitter αντιπροσωπεύει όλα όσα απεχθάνομαι. Είναι δύσκολο να παραθέσεις γεγονότα ή να δομήσεις ένα επιχείρημα σε 140 χαρακτήρες… Είναι σαν να γράφεις ένα μυθιστόρημα χωρίς το γράμμα Π…».

Έχοντας σπουδάσει φιλολογία, ο Φράνζεν γνωρίζει βέβαια ότι τέτοιοι εκφραστικοί περιορισμοί, σχετικοί με την έκταση μιας πρότασης ή με τον αριθμό ή το είδος των γραμμάτων που θα χρησιμοποιηθούν σε ένα κείμενο δεν αποτελούν εφεύρεση του Twitter. Το πρωτοποριακό γαλλικό Εργαστήριο Δυνητικής Λογοτεχνίας OuLiPo των Ρεϊμόν Κενό, Φρανσουά Λε Λιονέ, Ζορζ Περέκ κ.ά. ασκεί την πειραματική λογοτεχνία από το 1960 θέτοντας διάφορους μορφολογικούς περιορισμούς στη λογοτεχνική σύνθεση και συνδυάζοντας τη γραφή με τη ζωγραφική και τα μαθηματικά. Γράφτηκαν κείμενα αποκλειστικά με λέξεις που αρχίζουν και τελειώνουν με το ίδιο γράμμα ή συνθέσεις από τις οποίες λείπει εντελώς ένα γράμμα, όπως το μυθιστόρημα «La disparition» (1969, H εξαφάνιση) του Ζορζ Περέκ, όπου απουσιάζει εντελώς το e, το πιο συνηθισμένο γράμμα στη γαλλική γλώσσα.

Το θέμα είναι ότι, παρά το ενδιαφέρον τους, αυτοί οι πειραματισμοί συνήθως δεν καταφέρνουν να έχουν ευρεία αποδοχή, να υπερβούν τα στενά όρια της ομάδας που τους εμπνεύστηκε και να έχουν διάρκεια. Με το Twitter θα δούμε αν στην εποχή του διαδικτύου η πειραματική λογοτεχνία μπορεί να έχει ευρύτερη αναγνώριση ή αν οι παραδοσιακές μορφές αφήγησης αποδεικνύονται ισχυρότερες των τεχνολογικών προκλήσεων.

Η σπουδαία νέα παράμετρος που εισάγει το Διαδίκτυο και το Twitter είναι ο χρόνος: Παρακολουθούμε ένα κείμενο εν τη γενέσει του. Η χρονική απόσταση των tweets, η πύκνωσή ή η αραίωσή τους στον χρόνο αποτελεί στοιχείο ύφους. Παράλληλα, η κατανάλωση του κειμένου σε πραγματικό χρόνο επηρεάζει σε μεγάλο βαθμό το νόημα και την ερμηνεία του. Όλα αυτά είναι εντελώς νέα δεδομένα, και συναρπαστικά. Παραδοσιακά μέσα, όπως το αμερικανικό περιοδικό «New Yorker», υποστηρίζουν θερμά το φεστιβάλ ενώ η Δημόσια Βιβλιοθήκη της Νέας Υόρκης έχει προγραμματίσει μεγάλη σχετική ανοιχτή συζήτηση.

Όσοι ενδιαφέρονται να υποβάλουν συμμετοχή στο Twitter Fiction Festival μπορούν να συμπληρώσουν τη σχετική αίτηση ως τις 15 Νοεμβρίου. Οι επιλεγμένοι συγγραφείς θα ανακοινωθούν στις 19 Νοεμβρίου. Ο διαγωνισμός θα πραγματοποιηθεί online από τις 28 Νοεμβρίου ως τις 2 Δεκεμβρίου.

ΣΤΗΛΗ THE ARTMANIACS///ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΡΑΠΤΟΠΟΥΛΟΣ










ΜΕΤΑ ΑΠΟ 33 ΧΡΟΝΙΑ ΚΑΙ 24 ΒΙΒΛΙΑ

 Aσημίνα Ξηρογιάννη: Σε γυρνάω πίσω στο χρόνο... Πώς έμπλεξες με τη γραφή; Μίλησέ μου για το πρώτο βιβλίο που εξέδωσες.

 Βαγγέλης Ραπτόπουλος: 33 χρόνια και 24 βιβλία μετά; Είναι σαν να το έγραψε κάποιος άλλος. Αν και λένε ότι το πρώτο σου βιβλίο περιλαμβάνει, σε συμπύκνωση, όλα όσα θα γράψεις στη συνέχεια. 


 Aσημίνα Ξηρογιάννη: Κάνε μου ένα σχόλιο για τη σύγχρονη λογοτεχνική πραγματικότητα.


Βαγγέλης Ραπτόπουλος: Η «σύγχρονη λογοτεχνική πραγματικότητα» υφίσταται τερατώδεις αλλαγές. Αρχίζουν τώρα να καταρρέουν, ή να φαίνονται πια κούφιες, οι αξίες των χρόνων της πλασματικής ευδαιμονίας. Χωρίς να έχουν, προς το παρόν, αναδυθεί νέες. 


 Aσημίνα Ξηρογιάννη:Λογοτεχνία και Διαδίκτυο.

 Βαγγέλης Ραπτόπουλος: Παράλληλα σύμπαντα, όσο κι αν εφάπτονται πότε πότε.


 Aσημίνα Ξηρογιάννη:Πέρα από την Τέχνη του λόγου, ποιά άλλη τέχνη σε συγκινεί;

Βαγγέλης Ραπτόπουλος:Όλες! Και πιο πολύ, η μουσική (του Μάιλς Ντέιβις αλλά και του Μότσαρτ), η ζωγραφική (του Ντέιβιντ Χόκνεϊ αλλά και του Βαν Γκογκ), το σινεμά (του Όρσον Ουέλς αλλά και του Ντέιβιντ Φίντσερ).


 Aσημίνα Ξηρογιάννη:Θεός;


Βαγγέλης Ραπτόπουλος:Ο «λόγος» του Ηράκλειτου. «Η σκέψη που μέσω των πάντων τα πάντα κυβερνάει».


 Aσημίνα Ξηρογιάννη:Ποιο από τα  δικά σου βιβλία αγαπάς πιο πολύ;

Βαγγέλης Ραπτόπουλος: Το μυθιστόρημά μου «Η αυτοκρατορική μνήμη του αίματος». Από το 1992, που δημοσίευσα το πρώτο μέρος, παραμένει ημιτελές. Καταντάει σκάνδαλο.


 Aσημίνα Ξηρογιάννη:Μίλησέ μου για το βιβλίο που πρόκειται να κυκλοφορήσει άμεσα.

.
Βαγγέλης Ραπτόπουλος: Το νέο μου μυθιστόρημα, «Η πιο κρυφή πληγή», θα κυκλοφορήσει στις αρχές Νοεμβρίου από τις εκδόσεις Ίκαρος. Μια σύγχρονη ερωτική ιστορία, με φόντο τα Δεκεμβριανά του ʼ44. Ένας ισόβιος έρωτας στην εποχή των στιγμιαίων ερώτων και ο εφιάλτης του εμφυλίου στα χρόνια της κρίσης.


 Aσημίνα Ξηρογιάννη:
Τί δεν θα συγχωρούσες ποτέ στον εαυτό σου;

Βαγγέλης Ραπτόπουλος:Τα μεγάλα λόγια.


 Aσημίνα Ξηρογιάννη:Tι διαβάζεις τώρα;


Βαγγέλης Ραπτόπουλος:Τους «Άγριους ντετέκτιβ» του Ρομπέρτο Μπολάνιο. Αυτού του «άγριου ντετέκτιβ» της λογοτεχνίας. Μεγάλη χαρά να συναντάς έναν συγγραφέα τόσο σπουδαίο. Το έργο του συνιστά μια αυτάρκη βιβλιοθήκη από μόνο του.


 Aσημίνα Ξηρογιάννη: Γράφεις κάτι τώρα;


 Βαγγέλης Ραπτόπουλος: Όπως κάθε παραγωγικός συγγραφέας που σέβεται τον εαυτό του, είμαι καταδικασμένος να απαντάω: ναι.


 Aσημίνα Ξηρογιάννη:H γνώμη σου για τα λογοτεχνικά βραβεία.


Βαγγέλης Ραπτόπουλος:Δεν βραβεύονται οι άνθρωποι, δεν είναι αγελάδες! Όπως το έθεσε και ο Μεγάλος Σκαρίμπας.


 Aσημίνα Ξηρογιάννη:Ως θεατρολόγος δεν θα μπορούσα να μην σου κάνω αυτήν την ερώτηση. Παρακολουθείς θέατρο
;

Βαγγέλης Ραπτόπουλος:Όσο κι αν παρακολουθώ τις άλλες τέχνες, οι ώρες που αφιερώνω στην ανάγνωση της λογοτεχνίας είναι απείρως περισσότερες.


 Aσημίνα Ξηρογιάννη: Πιστεύεις στην κριτική;


 Βαγγέλης Ραπτόπουλος: Το πρόβλημα με την κριτική, γράφει κάπου ο Στάινμπεκ, είναι πως γίνεται πάντα πολύ αργά, όταν έχει πια εκδοθεί το βιβλίο.


 Aσημίνα Ξηρογιάννη: Aπό τα διαβάσματά σου... αν σε ρωτούσα να μου επισημάνεις 3 βιβλία που διάβασες και σε σημάδεψαν τόσο που σου άλλαξαν το βλέμμα για τα πράγματα, τι θα απαντούσες;


 Βαγγέλης Ραπτόπουλος: Ομήρου, «Ιλιάδα». - Ηράκλειτου, «Αποσπάσματα». - Κ.Π. Καβάφη, «Ποιήματα».


 Aσημίνα Ξηρογιάννη:Γίνονται πολλές προσπάθειες τα τελευταία χρόνια για την υποστήριξη του ψηφιακού βιβλίου...


 Βαγγέλης Ραπτόπουλος:Το ψηφιακό βιβλίο είναι το μέλλον. Όχι υποχρεωτικά σε βάρος του χάρτινου. Το πιθανότερο είναι ότι, από δω και στο εξής, θα συμβαδίσουν.


 Aσημίνα Ξηρογιάννη:
 Διαβάζουν οι σύγχρονοι νέοι; Ποια αναγνώσματα προτιμούν;


 Βαγγέλης Ραπτόπουλος:Όσο διάβαζαν και οι γονείς ή οι παπούδες τους. Στην εποχή μας, προτιμούν τις γοτθικές ιστορίες, εφόσον η αγγλοσαξονική κουλτούρα είναι διεθνώς κυρίαρχη. Αλλά και επειδή τα σύγχρονα παιδικά αναγνώσματα παρα-είναι χαζοχαρούμενα, και οι γοτθικές ιστορίες λειτουργούν ως αντίδοτο, συγγενεύοντας άμεσα με τον τρόμο.


 Aσημίνα Ξηρογιάννη: Περνάει κρίση η γλώσσα μας;


Βαγγέλης Ραπτόπουλος: Όσο και η κοινωνία μας, δηλαδή απερίγραπτη. Η γλώσσα είναι καθρέφτης της κοινωνίας. Στο βάθος πρόκειται περί ταυτολογίας: η γλώσσα είναι η κοινωνία!


 Aσημίνα Ξηρογιάννη:Ποιός είναι ο Βαγγέλης Ραπτόπουλος με δυο λόγια;


 Βαγγέλης Ραπτόπουλος: Ειδικά αυτό, μόνο κάποιος άλλος μπορεί να το πει.
***