ΠΟΙΗΣΗ ΚΑΙ ΦΙΛΑΝΘΡΩΠΙΑ/της Ασημίνας Ξηρογιάννη

Επειδή είναι  ωραίο να παίρνονται τέτοιες πρωτοβουλίες στις μέρες μας...
το blog varelaki στηρίζει τον διαγωνισμό ποίησης  με θέμα <ΑΝΘΡΩΠΟΣ>που διοργανώνει  τo περιοδικό e-charity με κίνητρο την αγάπη για τον άνθρωπο και στόχο την βοήθεια προς αυτόν!Ολοι οι συμμετέχοντες στον διαγωνισμό εμπεριέχονται στο παρακάτω link!

http://www.e-charity.gr/contest.php?tef=May&y=2012

Μπορείτε να διαβασετε τα ποιήματα και να κάνετε LIKE σε αυτό που σας αρέσει! 

Η γράφουσα συμμετέχει με το παρακάτω ποίημα :

    MΕΤΑΝΑΣΤΗΣ 

    Α-πολις 

        κατάντησε

        κι όμως 

        δεν ξέρει

        να σου πει

        πώς λέγεται

        αυτό το -α.

        Μα το σώμα του  

    ξέρει καλά

        τα στερητικά τα άλφα

        τί σημαίνουν . 

http://www.e-charity.gr/final.php?id=709&tef=May&y=2012

ΣΑΣ ΠΑΡΑΘΕΤΩ ΤΗΝ ΕΠΙΣΗΜΗ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΟΥ E-CHARITY:

Αν ψάχναμε μια λέξη, να περιγράψει το συναίσθημα που γεννά 

η προσφορά σε ευπαθείς κοινωνικές ομάδες, να «ζωγραφίσει» 

την συμπαράστασή μας προς  

 τα παιδιά που στερήθηκαν ένα χάδι ή παλεύουν με ασθένειες, 

ή να  αποτελέσει το συνώνυμο της υποστήριξης 

προς τους συνανθρώπους μας που  

 αποζητούν την αλληλεγγύη μας 

για να υπερπηδήσουν τα εμπόδια της ζωής, 

 αυτή θα ήταν η λέξη «ελπίδα». Το e-Charity.gr, 

 από την ίδρυσή του, έδωσε

 έναν άγραφο όρκο, που πάντα θα υπηρετεί με αγάπη και αφοσίωση. 

«Να  είμαστε εκεί που ο συνάνθρωπός μας, έχει ανάγκη». 


Δίπλα σε Ιδρύματα που προστατεύουν παιδιά,

 μαζί με τους μικρούς και 
μεγάλους αγωνιστές που παλεύουν 

με ανίατες ασθένειες, 

κοντά στους  συνανθρώπους μας που αντικρίζουν 

το σκληρό πρόσωπο της κοινωνίας 

, στο πλευρό των συμπολιτών μας 

που δίνουν μάχη για την αξιοπρέπεια, την  

 κοινωνική συνοχή και την βελτίωση των συνθηκών διαβίωσης. Για να 
συνεχίσουμε όμως τον αγώνα μας να υποστηρίζουμε όσους μας έχουν ανάγκη, 
χρειαζόμαστε και τους δικούς μας αρωγούς στο έργο αλληλεγγύης που 
υπηρετούμε. Εταιρίες και επιχειρήσεις με κοινωνικό προφίλ, αναπτύσσοντας
 την Εταιρική Κοινωνική Ευθύνη τους, συμπαραστέκονται στην προσπάθειά 
μας, να κάνουμε τον κόσμο μας, λίγο καλύτερο. 


Γιατί, τον κόσμο αυτό τον δανειστήκαμε 

και οφείλουμε να τον παραδώσουμε  

 στα παιδιά μας, βελτιωμένο και με περισσότερες ευκαιρίες. 

Για να λάμψει και πάλι η «ελπίδα» πάνω από την χώρα μας, 

πρέπει όλοι μαζί, να γίνουμε  

 κρίκοι της αλυσίδας ανθρωπιάς. 

Γιατί «Δεν χρειάζεται πολύ ΑΛΛΑ  

 χρειάζονται ΠΟΛΛΟΙ».


Συνδυάζοντας την τέχνη της ποίησης

  με την προσφορά προς τον συνάνθρωπό 

 μας, διοργανώσαμε τον πρώτο μας Ποιητικό Διαγωνισμό, 

συγκεντρώνοντας  συμμετοχές ανθρώπων που αγαπούν 

να εκφράζονται μέσω στίχων, σας καλούμε 

 να ψηφίσετε τα ποιήματα που σας αρέσουν με ένα LIKE 

στην αντίστοιχη  συμμετοχή του κάθε διαγωνιζόμενου. 

 Για να είναι έγκυρη η ψήφος σας,

 πρέπει πρώτα να κάνετε LIKE 

στην επίσημη σελίδα του e-Charity.gr στο  

 Facebook. Αποτελεί την έμπρακτη επιβράβευσή σας 

 προς τους Χορηγούς μας, 

 που θα συνεισφέρουν οικονομικά 

στην ενίσχυση των Ιδρυμάτων που  

 στηρίζουμε μέσω του περιοδικού. 

Έτσι θα ανακουφιστούν παιδιά που  

 μεγαλώνουν χωρίς φυσικές οικογένειες,

 γυναίκες που προστατεύονται οι  

 ίδιες και τα παιδιά τους από την ενδοοικογενειακή βία 

που γνώρισαν στο  

 παρελθόν, μετανάστες αλλά και Έλληνες 

 που αντιμετωπίζουν προβλήματα 

 υγείας καθώς και οικογένειες 

που μαστίζονται από την φτώχεια και την ανέχεια.

Α.Ξ. 

Αποδεκατισμός /του Αλέξη Καζαντζίδη

Στα είκοσι διαβάζεις ακόμη, εκπαιδεύεσαι, μαθαίνεις μια τέχνη...

Στα τριάντα ψάχνεις για δουλειά,

στα σαράντα υποαπασχολείσαι, ελπίζεις ακόμη, ψάχνεσαι...

στα πενήντα απολύεσαι...

στα εξήντα σού παίρνουν πίσω τη σύνταξη,

στα εβδομήντα είναι πολύ αργά πια για μολότωφ...

Ύστερα αναχωρείς προς τας αιωνίους μονάς (εκεί τουλάχιστον δεν βάζουν ΦΠΑ στην μπουγάτσα).

Φαύλος κύκλος στο χείλος του γκρεμού...

...ένας χορός ουτιδανών και τιποτένιων κάνει ξανά κουμάντο και να «υμνεί της πατρίδας το χαμό»

στο αμήχανο χαμόγελο του βετεράνου που δεν του φθάνει πια η σύνταξή του για τα φάρμακα,

στην οργή του ανάπηρου που το καροτσάκι σκοντάφτει πάνω στην ασπίδα του κρανοφόρου...

Βιβλίο, σχολικό βιβλίο κομμένο στα τέσσερα, όπως το τσιγάρο των κρατούμενων στις εξορίες, λάβετε φάγετε· τούτο εστί το σώμα μου

ένα τέταρτο βιβλίου για το παιδί

και το νοίκι που δεν μπορεί πια να πληρωθεί.

Μ ε το κρύο φως των προβολέων να ζωγραφίζει λευκά κελλιά στον μαύρο ουρανό και τις σειρήνες να ηχούν σιδερένιες μέσα στη νύχτα, παρελαύνουν με το βήμα της χήνας οι χρηματοπιστωτικοί σύμβουλοι, γαυγίζουν μέτρα

νέα μέτρα, φαιά μέτρα, κι άλλα μέτρα

Σ τείλε τον νου σου βόλτα στην εξοχή. Κάτω απ' τη γη ξεδιαλέγει ο Ασκληπιός τους σπόρους του. Κάποιο βοτάνι θα 'ναι και για σένα θεραπευτικό,

ή ποίημα

ή ζωγραφιά

ή παρέα φίλων.

Για όλους έχει δώρο ο θεραπευτής γιος του Απόλλωνα να πάρουν μαζί τους επιστρέφοντας σπίτι, φέτος μ' αυτόν τον βαρύ καιρό μέσα στην καρδιά των περισσότερων και των πιο αγαθών ανθρώπων.

Φέτος.

Στοιχειωμένη απ' τους δύο μεγάλους πολέμους η Ευρώπη κοιτάζει πάλι πίσω της και βλέπει τον ίδιον Νόμο του Μόνου

να υπερυψώνει τον εαυτόν του και να τον δοξάζει πάνω απ' τις πλατείες των πόλεων και τα καφενεία των χωριών,

φάε

πιε

και ευφραίνου

με τη ζωή του αλλουνού, τους κόπους του, τα όνειρά του που ατύχησαν (επειδή τα παγίδευσες, κουφάλα!) φάε

με την ασιτία των παιδιών, την ντροπή των γονέων τους, την αγωνία των αγαθών

φάε τους τα αγαθά!

μία και μόνη είναι η εντολή του Νόμου του Μόνου, τι να τις κάνει τις δέκα; Αυτές είναι για τους πτωχούς τω πνεύματι,

αυτούς που τους γαμάς τη δημοκρατία ή τους γαμάς με τη δημοκρατία. Πιάσε τον κλεφτοκοτά και τιμώρησέ τον που δεν έγινε θηρίο

και φάε τον ύστερα ωμόν, βάλε στο Σύνταγμά του την ωμοφαγία! να βλέπει μπάτσο και να κάθεται σούζα, να ακούει Μέρκελ και να κατουριέται, να μυρίζεται τόκο και να γεμίζει ο οισοφάγος του θειάφι.

Ο μέγας ένοχος, ο ανθρωπάκος...

Ο ανθρωπάκος που γκρέμισε τη Βαστίλη. Που είδε τη γη απ' το «Σογιούζ» και τον «Απόλλωνα», ο ανθρωπάκος που έγραψε τον «Αμλετ», εσύ είσαι το άλας της Γης

κι άσε το θηρίο να σου λέει πως εσύ ψήφισες τον Χίτλερ, διότι εσύ τον συνέτριψες.

Ασε τον ηλίθιο να σου λέει ότι εσύ έκαψες τα βιβλία, διότι εσύ τα αντέγραψες και τα έσωσες. Eσύ ψήφισες Σαμαρά, εσύ μπορείς να τον ξαποστείλεις. Εσύ νικάς, ανθρωπάκο! Εσύ είσαι ο πολίτης.

Μεγάλη υπόθεση.

Εμείς τα ανθρωπάκια είμαστε η μεγάλη υπόθεση της ζωής μας και είθε τριάντα μεραρχίες ποιητών να σκέπουν τα τέκνα μας...

ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ ΚΑΙ ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ της ΑΣΗΜΙΝΑΣ ΞΗΡΟΓΙΑΝΝΗ

        


  'Ετυχα προχθές σε μία διαδικτυακή συζήτηση όπου  δυο νεαροί συγγραφείς (και νέοι στην ηλικία,και νέοι στο χώρο της λογοτεχνίας) κατέθεταν τις απόψεις τους πάνω στο θέμα(να το πω γενικά) '' Λογοτεχνία και Διαδικτυο ''.Ο ένας υποστήριζε με θέρμη  ότι δεν πρέπει  οι συγγραφείς(νέοι και παλαιοί) να εκθέτουν την δουλειά τους μέσα στα social media,απλά γιατί αυτό,κατά την άποψή του ,είναι κατάντια και υποβάθμιση του ρόλου τους ,αλλά και της τέχνης τους.Κατέκρινε σφόδρα όσους προσπαθούν να '' αλιεύσουν '' αναγνώστες από το facebook ή το twitter ,όσους κοινοποιούν στους τοίχους τους αποσπάσματα από μυθιστορήματα και ποιήματά τους,όσους βάζουν προδημοσιεύσεις στα status τους και κάνουν ταg  πολύ κόσμο στα notes τους.΄Ηταν οργισμένος με αυτήν την άθλια κατάσταση και άρχισε να εξαπολύει υβριστικούς χαρακτηρισμούς προς άπαντας που στηρίζουν όλα τα παραπάνω ''κακά '' Αντίθετα,ο υπομονετικός συνομιλητής του υποστήριζε την '' άλλη άποψη .''Οτι όλα είναι θεμιτά.Και γιατί να μην διακινείται η Λογοτεχνία στο διαδίκτυο και ζούμε σε ελεύθερη κοινωνία και ο κάθε άνθρωπος μπορεί να εκφραστεί  όπως επιθυμεί αρκεί να μη θίγει τον συνάνθρωπο και εν τέλει και οι '' πνευματικοί άνθρωποι '' είναι άνθρωποι του κόσμου και  αλίμονο αν  είναι  κλειστοί σε αυτό που τους προσφέρεται.Από τη φύση του το διαδίκτυο  ευνοεί,διαδίδει και στηρίζει τον πλουραλισμό και το σεβασμό στην διαφορετικότητα ο,τι κι αν σημαίνει αυτό.Και  εδώ θα πούμε το  αυτονόητο ,δηλαδή ότι  όλα εξαρτώνται  από τον τρόπο που τα χρησιμοποιεί κανείς τα πράγματα.΄Οπως μερικοί βρίζουν άλλους  που τους βάζουν χωρίς να τους ρωτούν σε ομάδες μέσα στο φατσοβιβλίο.Και έχουν δίκαιο.Αλλά υπάρχει και ο αντίλογος πάντα.1.Το σύστημα του facebook  έχει καταργήσει το παλιό σύστημα με invitation για εισαγωγή σε ομάδες.2.Συνοπτικά είπε κάποιος...'' Υπάρχει και το ποντίκι,ρε φίλε!Κούνα το και βγες από την ομάδα ''
      Επανέρχομαι όμως στο θέμα '' Λογοτεχνία και διαδίκτυο ''
Λοιπόν....σαφώς και προτιμάς την άμεση ,ζεστή ανθρώπινη επαφή  και τη μοναξιά του βιβλίου.Η τις όμορφες λογοτεχνικές βραδιές όπου μαζεύονται οι άνθρωποι  γύρω από ένα τραπέζι και μιλούν και πίνουν κρασάκι και διαβάζουν ποιήματα και τα σχολιάζουν μετά.Και οι συζητήσεις δεν τελειώνουν γιατί η λογοτεχνία είναι πάντα εκεί για εμάς που την αγαπάμε.Ας αναλογιστούμε όμως και τον τρόπο που μπορούν τα social media να μας φέρουν πιο κοντά.Γιατί μπορούν,έχουν την δύναμη.Αποδεδειγμένα μπορούν και όλοι μπορούμε να φέρουμε τις  αποδείξεις μας για αυτό.Και είναι ούκ ολίγες.Μέσω των μέσων αυτών,οι αναγνώστες εύκολα και άμεσα έρχονται σε επαφή με αγαπημένους τους συγγραφείς και ανοίγουν μαζί τους διάλογο.Λογοτέχνες από διάφορα μέρη της Ελλάδας έχουν την ευκαιρία να γνωριστούν μεταξύ τους,να ανταλλάξουν απόψεις,κείμενα,ποιήματα,να συν-διοργανώσουν λογοτεχνικές βραδιές και παρουσιάσεις βιβλίων μειώνοντας τις αποστάσεις....Όσο για την Ποίηση ...φοράει τα καλά της,ιδίως στο facebook και στην blogosfaira.Γιατί οι Ποιητές σε δύσκολους καιρούς σαν τους δικούς μας...δεν σιωπούν τελικά....!Και οι περισσότεροι φαίνεται να αποδέχονται το διαδίκτυο και το facebook και όλα αυτά.Αφού δημοσιεύουν ακατάπαυστα τη δουλειά τους και κάνουν τους διαδικτυακούς τους φίλους κοινωνούς και συνταξιδιώτες.Ρίξε μια ματιά και δεν θα  αντέξεις να μετρήσεις.Βιβλία,bazar βιβλίων,ομάδες για την Ποίηση και τη Λογοτεχνία,ομάδες για λογοτέχνες νέους και παλαιότερους,σελίδες περί της τέχνης της γραφής και περί διανόησης,άπειρες παρουσιάσεις βιβλίων...άπειρες λογοτεχνικές βραδιές,ωραίοι διαγωνισμοί  τέχνης από έντυπα και ηλεκτρονικά περιοδικά και blogs,λογοτεχνικά like και share ,φιλοξενία σε walls  διαχρονικών στίχων,links  από αξιόλογα λογοτεχνικά ιστολόγια.Πριν από χρόνια οι  αναγνώστες που διψούσαν να ρωτήσουν κάτι  τον αγαπημένο τους συγγραφέα,αλλά δεν υπήρχε περίπτωση να τον βρουν,ούτε στα όνειρά τους δεν τα φαντάζονταν αυτά.Αλλά  και οι συγγραφείς που ήθελαν να συναντήσουν τους ομότεχνους,ούτε κι αυτοί είχαν τέτοιες δυνατότητες...Οπότε είμαστε τυχεροί και οι αναγνώστες και οι συγγραφείς...Ας απολαύσουμε αυτό που μας παρέχεται και ας έχουμε πάντα τον νου σε ενδεχόμενες παγίδες....!
Χθες είχα πάει σε μια όμορφη εκδήλωση στη Κλαυθμώνος ,μια όμορφη διοργάνωση με πρωτοβουλία του  ποιητή και εκδότη Κώστα Κρεμμύδα,όπου συνυπήρξαν  ποιητές και μουσικοί σε μια καλλιτεχνική εμπλοκή.'Ηταν μια όμορφη βραδιά που, ενδεχομένως ,αν δεν υπήρχαν τα social media για να μας την κοινοποιήσουν  να  μην την παίρναμε χαμπάρι και να την χάναμε...Να χάναμε τις φωνές των ποιητών.Γιατί υπάρχουν φωνές ποιητικές στις μέρες μας που δεν πτοούνται και δεν σιωπούν.!Και ίσως ο κόσμος να έχει  μεγαλύτερη ανάγκη την θαλπωρή της ποίησης σήμερα περισσότερο παρά ποτέ.Και δεν είναι διόλου τυχαίο που άφθονη Ποίηση κατακλύζει το διαδίκτυο!

ΑΝΝ COTTEN /XΩΡΟΙ ΤΗΣ ΦΛΟΡΙΝΤΑ

ΠΗΓΗ : ΠΟΙΗΤΙΚΉ [9]
ΑΝΟΙΞΗ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ 2012
Εκδ.Πατάκη
(σελ:127-128)

             XΩΡΟΙ ΤΗΣ ΦΛΟΡΙΝΤΑ

   ΑΓΓΕΛΙΑ-ΓΡΑΦΕΤΕ ΚΑΙ ΓΥΡΕΥΕΤΕ ΧΡΉΜΑΤΑ;

Προδίδετε τις πιο μύχιες σκέψεις σας με ριψοκίνδυνα γλωσσικά μέσα και επιθυμείτε να κερδίσετε γι΄αυτό τιμή και δόξα;Kάτι τέτοιο φαντάζει πιο απίθανο κι από τον άνθρωπο που καλείται,ως πιλότος,να αναλάβει υπηρεσία στους αιθέρες.

Το απίθανο είναι η ειδικότητά μας.Η δική σας,άπ΄όσο γωρίζουμε:Η απελπισία,η σκέψη και ο ζήλος.Μαζί θα δώσουμε στους ανθρώπους κάτι σπουδαιότερο από το μπόινγκ:την αυτογνωσία.


                                                                                                      Αποστολή συμμετοχών
                                                                                                          Postfach 7 3768
                                                                                                        CH-4500 Solothurn


ΠΡΑΚΤΟΡΙΣΣΑ

Ονομάζουμε τη συγγραφέα  <<πρακτόρισσα>>,καθώς ταξιδεύει,όπως φαίνεται,πολύ λόγω επαγγέλματος.Κουρασμένη γράφει,όπως βγάζει το καλσόν της,χωρίς να επιδιώκει με αυτό τίποτε άλλο πέρα  από μια κατά το δυνατόν συνεκτική αρχειοθέτηση των σκέψεων και των συναισθημάτων της.Η ψυχή της κατοικεί στο επάγγελμα.Δεν εναποθέτει καμία ελπίδα στο ποίημα και ως εκ τούτου η γραφή της αποπνέει παραίτηση,απισιοδοξία,κυνισμό,ενίοτε ρομαντική διάθεση και ,στην καλύτερη των περιπτώσεων,πόθο.Μόνο ένα από τα ποιήματα περιγραφει το θάρρος για τη ζωή.Μια παρακινδυνευμένη στατιστική.

ΠΡΑΚΤΟΡΙΣΣΑ-ΠΑΡΑΛΛΑΓΕΣ ΠΑΝΩ ΣΕ ΕΝΑ ΘΡΑΥΣΜΑ ΤΗΣ ΣΑΠΦΩΣ

Όλοι κοιμούνται,
το φεγγάρι είναι σκοτεινό και σαφές,
μόνο εγώ ηρεμώ κι είμαι άνω -κάτω,
σκέφτομαι ένα ποίημα

Όλοι κοιμούνται
το φεγγάρι κολλημένο εκεί
εγώ τραχιά και ασαφής
κι εδώ πέρα

Κοιμούνται όλοι και το φεγγάρι
είναι εκεί
εκεί κι εγώ
εσύ όχι

Είμαι εκεί και δεν κοιμάμαι
με ποιόν άλλωστε
το φεγγάρι σκασίλα του
έχει την πούλια

Πούλια πούλια πούλια
πού ν΄το φεγγάρι;
και γενικά
στριφογυρνάω και  δώσ του πάλι

Πάει το  φως
ολοι είναι
σαν πεθαμένοι
εγώ οχι.

Βρέχει.
Η πούλια υπάρχει.
Εγώ υπάρχω.
Οι άλλοι κοιμούνται.

Η βροχή σταμάτησε
πάει το φεγγάρι,
φανήκαν τ΄αστέρια,
το παράθυρο είναι ανοιχτό.

Το σεντόνι είναι άδειο.
Πήγα μια βόλτα.
Είδα την πούλια,
το φεγγάρι.

Λογοτεχνία με ημερομηνία λήξης /της Εύας Στάμου

Ξεφυλλίζοντας τα ένθετα των εφημερίδων το σαββατοκύριακο θα νόμιζε κανείς ότι το βιβλίο είναι προϊόν εποχιακό το οποίο είμαστε υποχρεωμένοι να καταναλώσουμε εντός μιας συγκεκριμένης σεζόν. Είναι μία τακτική που ακολουθείται σταθερά από εφημερίδες, περιοδικά αλλά  και βιβλιοπωλεία, με αποτέλεσμα να έχουμε βιβλιοπροτάσεις για ‘τις γιορτές’, ‘το σαββατοκύριακο’, ‘την άνοιξη', ‘τις καλοκαιρινές διακοπές’.
Σύμφωνα με το σύστημα αυτό που αναμφίβολα εξυπηρετεί πολλούς, αλλά όχι την καλή λογοτεχνία, η προθεσμία λήξης ενός σύγχρονου μυθιστορήματος δεν διαρκεί περισσότερο από έξι μήνες. Με το πέρας αυτού του χρονικού ορίου ο αναγνώστης δυσκολεύεται να βρει το βιβλίο που τον ενδιαφέρει στα βιβλιοπωλεία, οι περισσότεροι κριτικοί και δημοσιογράφοι αδιαφορούν θεωρώντας ότι το προϊόν έχει παλιώσει και οι συγγραφείς προσπαθούν να ετοιμάσουν το επόμενο βιβλίο που θα τους δώσει για λίγους μήνες την ευκαιρία να γίνουν γνωστοί στο κοινό και να προάγουν τη δουλειά τους.

Οι συνέπειες αυτής της τακτικής μόνο αρνητικές μπορεί να είναι, αρχικά για τους ίδιους τους συγγραφείς που νιώθουν την πίεση της αγοράς να παράγουν διαρκώς νέα κείμενα χωρίς να έχουν την 'πολυτέλεια' να τα δουλέψουν όσο χρειάζεται, για τους αναγνώστες στους οποίους συχνά δεν δίνεται η ευκαιρία να ανακαλύψουν αξιόλογα βιβλία αν δεν έχουν εκδοθεί μέσα στη χρονιά και φυσικά για την εγχώρια λογοτεχνία που πρέπει εκτός των άλλων να συναγωνιστεί τη διεθνή πεζογραφία που δημιουργείται και προβάλλεται υπό όρους που σέβονται κοινό και δημιουργούς. Αν στην αρνητική αυτή κατάσταση προσθέσουμε και την αγωνία του συγγραφέα να παράγει μυθιστόρημα, ακόμα και αν η δεξιοτεχνία του στα διηγήματα είναι μεγαλύτερη, αφού στατιστικές δείχνουν ότι το κοινό προτιμά να διαβάζει μυθιστορήματα και μάλιστα ευμεγέθη, (εξ ου και το άγχος των νέων ιδιαίτερα συγγραφέων να ‘πιάσουν’ το αποδεκτό όριο λέξεων!) αντιλαμβανόμαστε πόσο δύσκολο είναι για την σύγχρονη ελληνική λογοτεχνία να κινηθεί σε αξιοπρεπή επίπεδα.
Όσοι αγαπάμε το βιβλίο οφείλουμε να γίνουμε έξυπνοι αναγνώστες που διαβάζουν με σύστημα και συνέπεια και όχι ‘ό,τι πέσει στα χέρια μας’ ή απλά το πρώτο βιβλίο που θα δούμε στις προθήκες. Αξίζει να προσπαθούμε ν’ ανακαλύπτουμε ενδιαφέροντα αναγνώσματα που προάγουν την λογοτεχνία άσχετα από ημερομηνία έκδοσης και σίγουρα αξίζει όταν διαβάσουμε ένα βιβλίο που μας αρέσει να αναζητήσουμε και τα προηγούμενα του συγγραφέα του, ακόμη κι αν δεν έτυχαν προβολής από τα ΜΜΕ.

 πηγή:PROTAGON

http://evastamou.blogspot.com

10ος ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΣ ΣΥΝΘΕΣΗΣ ΒΟΛΟΥ

10ος  ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΣ  ΣΥΝΘΕΣΗΣ  ΒΟΛΟΥ 

 

Διαγωνισμός Σύνθεσης Μουσικών Έργων

Διαγωνισμός Σύνθεσης Τραγουδιού

 

Μαθητικός Διαγωνισμός Σύνθεσης

Παιδικός Διαγωνισμός Σύνθεσης

 

 

Το Ωδείο Φουντούλη διοργανώνει τον 10ο Διεθνή Διαγωνισμό Σύνθεσης Βόλου, στον οποίο μπορούν να λάβουν μέρος επαγγελματίες και ερασιτέχνες συνθέτες κάθε εθνικότητας, σπουδαστές, ακόμη και παιδιά.

Ο Διαγωνισμός καλύπτει σχεδόν όλες τις κατηγορίες μουσικής σύνθεσης και δίνει την ευκαιρία στους δημιουργούς να προβάλλουν τη δουλειά τους και να διακριθούν.

Τα προηγούμενα χρόνια στον ίδιο διαγωνισμό βραβεύθηκαν αξιόλογοι συνθέτες από την Ελλάδα και το εξωτερικό όπως οι: Νικόλαος Αθανασόπουλος (Αθήνα), Κωνσταντίνος Αμαξόπουλος (Δράμα), Μιχάλης Ανδριτσόπουλος (Αθήνα), Μιχάλης Ανδρονίκου (Κύπρος), Τίνα Βαρουχάκη (Πειραιάς), Peter Bence (Ουγγαρία), Ματίνα Βενετιάδου (Θεσσαλονίκη), Salvatore Bezzi (Λαύριο), Constantine Caravassilis (Καναδάς), Diogo Novo Carvalho (Πορτογαλία), Jen - Kuang Chang (Κίνα), Kostiκa Collaku (Αλβανία), Χρήστος  Γκόγκας (Ελβετία), Σάκης Γκουζώνης (Ελασσόνα), Γιώργος Γκουντρουμπής (Λάρισα), Αργύρης Δεβετζής (Ορεστιάδα), Σωτήρης Δημητρακόπουλος (Αίγιο), Κωνσταντίνος Δριτσέλης (Καλαμπάκα), Mario Elia (Αυστρία), Νικόλαος Ζάχος  (Τρίκαλα), Τατιάνα Ζωγράφου (Αθήνα), Γεώργιος Καρακάσης (Θεσσαλονίκη), Ευάγγελος Καραφυλλίδης (Αλεξανδρούπολη), Στέλιος Κατσίβελος (Λαμία), John Kefala - Kerr (Αγγλία), Μιχάλης Κεφάλας (Αθήνα), Πάνος Κολιάς (Γερμανία), George Kontogiorgos (Αθήνα), Κυριάκος Λεδάκης (Θεσσαλονίκη), Shih – Yu  Liu  (Ταϊβάν), Ιωάννης Λυγεράκης (Ηράκλειο), Oeyvind Lunde (Νορβηγία), Γιώργος Μάκαρης (Αθήνα), Σταύρος Μαρκόνης (Αθήνα), Ελευθέριος Μισιργής (Θεσσαλονίκη), Χρυσούλα Μίσχου (Καβάλα), Fahim Momtazi (Ιράν), Βασίλης  Μπακόπουλος  (Θεσσαλονίκη), Χριστίνα Μπαρμπαγιάννη (Αλεξανδρούπολη), Μηνάς Μπόγρης (Αθήνα), Άγγελος Παλαπέλας (Καρδίτσα), Μάνος Παναγιωτάκης (Αγγλία), Αντώνης Παπαγγελής (Αθήνα), Ελένη Παπαγιαννακοπούλου (Αθήνα), Γιώργος Παπαδόπουλος (Πάτρα), Νικόλαος Παπασπυρόπουλος (Αθήνα), Αλεξάνδρα Παπαστεργιοπούλου (Κως), Αλέξανδρος Παππάς (Αθήνα), Θεοχάρης Παπατρέχας (Αθήνα), Κωνσταντίνος Παρινός (Αθήνα), Ευάγγελος Πατάπης (Σαλαμίνα), Ευάγγελος Περτέσης (Αθήνα), Ευάγγελος Σαμούρης (Λάρισα), Πέτρος Σατραζάνης (Θεσσαλονίκη), Γεώργιος Σιτώτης (Αθήνα), Δημήτρης Σβυντρίδης (Κομοτηνή), Γεωργία Σεβρή (Θεσσαλονίκη), Μαρία Σκόρδια (Αθήνα), Valantis Sotiriou (Αθήνα), Αναστάσιος Τατάρογλου (Θεσσαλονίκη), Pacheco Torres (Ισπανία), Τζένη Τσιαλέρα (Βέροια), Αλεξάνδρα Τσιάρα (Βέροια), Ευδοξία Υψηλάντη (Αθήνα), Anna Wieczorek (Πολωνία), Jixue Wu (Κίνα), Ανδρέας Χαραλάμπους (Κύπρος), Πολύβιος Χαραλάμπους (Κύπρος), Νίκος Χαριζάνος (Αθήνα), Peter Xifaras (ΗΠΑ), Κωνσταντίνος Χίζαρης (Καβάλα), και πολλοί άλλοι.

Ο Διαγωνισμός περιλαμβάνει Σύνθεση Μουσικών Έργων στις κατηγορίες:

σόλο όργανο (για οποιοδήποτε όργανο), μουσική δωματίου, συμφωνική ορχήστρα, κοντσέρτο, άσμα με συνοδεία, χορωδία, δραματική σκηνή, μπαρόκ, βυζαντινή μουσική, μουσική κινηματογράφου, μουσική για θέατρο, μουσική για video animation, ηλεκτρονική μουσική, ηλεκτροακουστική μουσική, μουσική διαφημιστικού σποτ.

Επίσης περιλαμβάνει Σύνθεση Τραγουδιού στις κατηγορίες:

ποπ, ροκ, τζαζ, έθνικ, new age, digital dance music, hip hop, μπαλάντα, κλασικό, έντεχνο, ελαφρό, λαϊκό, παραδοσιακό τραγούδι.

Οι μαθητές και τα παιδιά μπορούν επιπλέον να διαγωνιστούν στις κατηγορίες:

μονοφωνική μελωδία, παιδικό τραγούδι, ελεύθερο θέμα Αρμονίας, ελεύθερο θέμα Αντίστιξης, Κανόνας. 

(Μαζί με τους διακριθέντες θα τιμηθούν και οι καθηγητές τους, καθώς και τα Ωδεία στα οποία σπουδάζουν).

ΒΡΑΒΕΙΑ

Τα βραβεία του Διαγωνισμού για όλες τις κατηγορίες έχουν ως εξής:

1^ο Βραβείο (Δίπλωμα) 

2^ο Βραβείο (Δίπλωμα)

3^ο Βραβείο (Δίπλωμα)

Θα δοθούν επίσης έπαινοι στους φιναλίστ

Τα έργα  όλων των κατηγοριών του Διαγωνισμού Σύνθεσης Μουσικών  Έργων

που θα αποσπάσουν 1o Βραβείο, θα εκδοθούν από τη διεθνή εκδοτική εταιρία BERBEN 

Οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να δηλώσουν συμμετοχή μέχρι 30 Ιουνίου 2012.

Πληροφορίες στο τηλέφωνο 24210 39930, 6909127982, καθημερινά 6:30 - 8:30 μμ.,

e-mail: info@foudoulis.gr

web page: www.foudoulis.gr/composition

ΘΕΑΤΡΟΛΟΓΟΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ/ΤΕΥΧΟΣ ΤΕΤΑΡΤΟ

 Aγαπητοί φίλοι,διαβάστε εδώ το 4ο τεύχος της εφημερίδας Θεατρολόγος που εκδίδει ο Πανελλήνιος Επιστημονικός Σύλλογος θεατρολόγων[Π.Ε.ΣΥ.Θ.]
http://www.pesyth.gr/images/No4.pdf

Δραματοθεραπεία & Θεατρο της Μαρίας Σούμπερτ

Όταν αποφοίτησα το 2003 από το Τμήμα Θεατρικών Σπουδών της Αθήνας, μετεωριζόμουν ανάμεσα στις δύο βασικές επαγγελματικές προοπτικές: τη δουλειά σε ένα θέατρο -την οποία αποτόλμησα για ελάχιστο χρονικό διάστημα- ή την αναζήτηση εργασίας στην εκπαίδευση -μετά την πρώτη κατάθεση χαρτιών είδα πως τα μόριά μου ήταν στο μείον ένα, άρα χρωστούσα στο κράτος και ένα μόριο. Αποφάσισα τότε πως η εκπαίδευση δεν μου ταιριάζει. Για κάποιο χρονικό διάστημα επέλεξα να εργαστώ στο χώρο του πολιτισμού, μέχρι που ανακάλυψα πως υπάρχει ένας τομέας επαγγελματικός -ο οποίος βέβαια προϋποθέτει εξειδικευμένες σπουδές- στον οποίο μπορώ να συνδυάσω το θέατρο και τη θεατρική πρακτική, με την άμεση επαφή και την υποστήριξη ανθρώπων που βρίσκονται σε ανάγκη. Ο τομέας αυτός δεν είναι άλλος από τη Δραματοθεραπεία,  η οποία έχει αναγνωριστεί στις περισσότερες χώρες του εξωτερικού ως ξεχωριστή ψυχοθεραπευτική πρακτική.

Η Δραματοθεραπεία άρχισε να διαδίδεται στην Ελλάδα τα τελευταία είκοσι με τριάντα χρόνια. Βασισμένη τόσο στις ψυχοθεραπευτικές αλλά και στις θεατρικές πρωτοπορίες των δεκαετιών αυτών, η Δραματοθεραπεία αντλεί στοιχεία όχι μόνο από το θέατρο και τη θεατρική παράσταση, αλλά και από το δράμα και την τελετουργία, με στόχο την έκφραση και ανάπτυξη της δημιουργικότητας. Βασίζεται στη χρήση του σώματος, των αισθήσεων και των συναισθημάτων. στη συμβολική ταύτιση και την ανάπτυξη του αισθήματος ασφάλειας στη θεραπεία, η οποία λειτουργεί μέσω της αισθητικής απόστασης. Για τη Δραματοθεραπεία ο λόγος λειτουργεί σαν γενική έννοια, όχι αποκλειστικά λεκτικοποιημένα. Κάθε τι που εκφράζεται με το σώμα και τις αισθήσεις είναι λόγος. Στόχος όμως δεν είναι η απεμπόληση της λογικής για χάρη του συναισθήματος, αλλά η εύρεση της προσωπικής ισορροπίας του θεραπευόμενου, ώστε να μπορεί να ζήσει και να απολαύσει τη ζωή του, παρά τις δυσκολίες και τα προβλήματα -είναι μύθος άλλωστε πως οι θεραπείες «λύνουν» τα προβλήματα. Τα άτομα συνειδητοποιούν τι τους συμβαίνει και βρίσκουν την εσωτερική τους ισορροπία, έχοντας πια τη δυνατότητα να αντέχουν και να εμπεριέχουν τις δυσκολίες της ζωής, βάζοντας στόχο την προσωπική και ψυχολογική τους εξέλιξη.

 Στόχος της Δραματοθεραπείας είναι η κοινωνικοποίηση του ατόμου στην ομάδα και  η ανάπτυξη της δημιουργικότητας και της εκφραστικότητάς του, μέσα από τη χρήση ρόλων και μύθων, αλλά και η τοποθέτηση του σώματος στην αφήγηση και η επεξεργασία της προσωπικής ιστορίας καθενός. Όπως το θέατρο είναι μια συνδυαστική τέχνη, έτσι και η Δραματοθεραπεία συνδυάζει κομμάτια τόσο της ψυχοθεραπείας, της μουσικοθεραπείας, της χοροθεραπείας και της θεραπείας μέσω τέχνης, δημιουργώντας ένα νέο και ολοκληρωμένο σύστημα.

Το άμεσο υλικό με το οποίο δουλεύουν οι θεραπευτές σε ομαδικό και ατομικό επίπεδο αφορά προσωπικές ή φανταστικές ιστορίες, μύθους και παραμύθια, θεατρικά έργα τα οποία μπορεί να καθρεφτίζουν την πραγματικότητα της ομάδας και του θεραπευόμενου, όνειρα, έργα τέχνης, αλλά και ψυχοθεραπευτικές μεθόδους όπως η γραμμή της ζωής και η εικόνα του σώματος. Η δημιουργικότητα της ομάδας μπορεί να αναπτυχθεί στο πλαίσιο της θεραπείας, εντός των κλειστών ορίων των συνεδριών ή και να παρουσιαστεί σε παράσταση μπροστά σε καλεσμένο κοινό, το οποίο να αποτελείται από τους Σημαντικούς Άλλους.  Μια ενδεχόμενη δραματοθεραπευτική παράσταση μπορεί να «γεννηθεί» από υλικό της ομάδας -πραγματικό ή φανταστικό- ή να χρησιμοποιηθούν γνωστά κείμενα, θεατρικά, λογοτεχνικά, ποιητικά, ακόμα και έργα μουσικά και εικαστικά. Ενώ όμως η παράσταση είναι μια πιθανότητα, δεν αποτελεί αυτοσκοπό, αφού πρέπει να συμβαδίζει τόσο με το θεραπευτικό αίτημα της ομάδας, όσο και με την εξέλιξή της. Ταυτόχρονα δεν δίνεται τόσο μεγάλη σημασία στο ίδιο το αισθητικό αποτέλεσμα, αλλά στη θεραπευτική διεργασία, χωρίς το ένα να αποκλείει το άλλο.

Η εφαρμογή της δραματοθεραπείας μπορεί να γίνει σε κέντρα ψυχικής υγείας, νοσοκομεία και ψυχιατρεία, σε μονάδες απεξάρτησης και επανένταξης τοξικομανών, σε ομάδες εθισμένων στον τζόγο και το αλκοόλ. Η Δραματοθεραπεία έχει αποδειχθεί πως λειτουργεί με τρόπο θετικό σε παιδιά και εφήβους με προβλήματα συμπεριφοράς και μαθησιακές δυσκολίες, με κακοποιημένα παιδιά και γυναίκες, με ηλικιωμένους -ακόμα και με προβλήματα άνοιας-, με διατροφικές διαταραχές, με μειονότητες και μετανάστες, αλλά και με τον καθημερινό πληθυσμό που αντιμετωπίζει τα δικά του προβλήματα. Ο Δραματοθεραπευτής μπορεί να εργαστεί είτε σε κάποιο θεραπευτικό πλαίσιο (κλινική, νοσοκομείο, ξενώνας, κέντρο ημέρας κτλ), είτε  ιδιωτικά. Μπορεί να εργαστεί ως θεραπευτής ομάδας ή ατομικός θεραπευτής. Πάνω απ' όλα όμως είναι ένας άνθρωπος ο οποίος θα πρέπει εκτός από την ενημέρωσή του γύρω από τα ψυχοθεραπευτικά ζητήματα, να παρακολουθεί σε καθημερινή βάση τις θεατρικές εξελίξεις, να ασχολείται ενεργά με την τέχνη -είτε δημιουργώντας τέχνη, είτε παρακολουθώντας την-, προκειμένου να μεταδώσει τις αισθητικές της αξίες σε ανθρώπους που χρειάζονται μια διαφορετική οπτική για να προχωρήσουν στη ζωή τους και να αγαπήσουν τον εαυτό τους.

“Είμαστε εδώ”/ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

          Θέμα: Εκδήλωση ποίησης και μουσικής με τίτλο: “Είμαστε εδώ” με ποιήματα και μουσική”. Πλατεία Κλαυθμώνος, Τρίτη 3 Ιουλίου, ώρα 20.00'

         

          Η ιστορική πλατεία Κλαυθμώνος, στην καρδιά της Αθήνας, θα πλημμυρίσει στίχους και μουσική, με τη συμμετοχή σημαντικών ποιητών και καλλιτεχνών. Η εκδήλωση ξεκίνησε από μια ιδέα του Κώστα Κρεμμύδα (ποιητή, εκδότη του λογοτεχνικού περιοδικού “Μανδραγόρας”), και του ποιητή και δημοσιογράφου Γιώργου Δουατζή.  Υλοποιείται με την εθελοντική προσφορά όλων των συντελεστών και την στήριξη του Οργανισμού Πολιτισμού του Δήμου Αθηναίων. Το μουσικό μέρος της εκδήλωσης συντονίζει ο 'Άγγελος Σφακιανάκης.

         

          Σε μια γκρίζα εποχή γεμάτη ανασφάλεια, ανησυχία και στερήσεις, οι δημιουργοί και καλλιτέχνες δηλώνουν παρόντες. Με την εκδήλωση αυτή θυμίζουν ότι υπάρχουν, δρουν, παράγουν, δεν βρίσκονται απομονωμένοι στο περιθώριο, αλλά μέσα στην κοινωνία, δίπλα και μαζί με τους δοκιμαζόμενους πολίτες.

Ταυτότητα εκδήλωσης “Είμαστε εδώ” με ποιήματα και μουσική”.

Πλατεία Κλαυθμώνος, Τρίτη 3 Ιουλίου, ώρα 20.00'

Συμμετέχουν (αλφαβητικά) οι καλλιτέχνες: Γιώργος Ανδρέου, Νένα Βενετσάνου, Χάρης Γιούλης, ENCARDIA, Κώστας Θωμαΐδης, Βαγγέλης Μαρκαντώνης, Ευτυχία Μητρίτσα, Μανώλης Μητσιάς, Λάκης Παππάς, Απόστολος Ρίζος, Ελένη Τσαλιγοπούλου, Τρίφωνο, Γιούλη Περβολαράκη

Διαβάζουν (αλφαβητικά) οι ποιητές: Κατερίνα Αγγελάκη-Ρουκ, Άγγελος Αντωνόπουλος, Παναγιώτης Αρβανίτης, Νάνος Βαλαωρίτης, Αναστάσης Βιστωνίτης, Γιάννης Δάλλας, Ζέφη Δαράκη, Γιώργος Δουατζής, Νίκος Ερηνάκης, Νικόλας Ευαντινός, Βασίλης K. Καλαμαράς, Διονύσης Καρατζάς, Κώστας Κρεμμύδας, Βύρων Λεοντάρης, Ανέστης Μελιδώνης, Γιώργος-Ίκαρος Μπαμπασάκης, Γιώργος Μπλάνας, Παυλίνα Παμπούδη, Μιχάλης Παπανικολάου, Σωτήρης Παστάκας, Γιάννης Πατίλης, Τίτος Πατρίκιος, Τάσος Πορφύρης, Λίνα Στεφάνου

Παρουσίαση: Μάριον Μπιτσόλα

Οργάνωση: Περιοδικό «Για την Τέχνη & τη Ζωή» Μανδραγόρας, Οργανισμός Πολιτισμού Δήμου Αθηναίων, Άγγελος Σφακιανάκης – Μικρός Ήρως

XAΡΑΛΑΜΠΟΣ ΓΙΑΝΝΑΚΟΠΟΥΛΟΣ/ ΤΡΙΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ

Πώς καταλαβαίνουμε ότι έφτασε το καλοκαίρι

Άλλοι από τη μυρωδιά του πρώτου γιασεμιού
που σκαρφαλώνει
τα σκουριασμένα κάγκελα μιας μονοκατοικίας,

άλλοι από ένα ιδρωμένο μπράτσο ή έναν ώμο
που μες στο λεωφορείο άγγιξε το δικό τους,
άλλοι απ' τ' αθέριστα στάχια
που γέρνουν κίτρινα στον κάμπο
με το γλυκό αεράκι του μεσημεριού

κι άλλοι απ' τα βαμμένα νύχια στα πόδια
των γυναικών που βιάστηκαν να βάλουν πέδιλα

ή απ' τα φανελάκια και τα χαμηλά τους παντελόνια
που αφήνουν κάτω απ' τη μέση
να διακρίνεται πώς χωρίζουν οι γλουτοί

και πώς ιδρώνει εκεί ανάμεσα το δέρμα τους
που θες να το αγγίξεις με το χέρι σου
και να τ' αφήσεις να γλιστρήσει προς τα κάτω.

Εγώ το καταλαβαίνω απ' τους φίλους μου
που κάθε χρόνο αυτή την εποχή, στα τέλη του Μαΐου,
μου ζητάνε να γράφω για τέτοια πράγματα

κι εγώ τα γράφω.

**************************

Αλλιώς πια συνηθίζουν οι γυναίκες, όπως μαθαίνω,

μα εγώ πώς να ξεχάσω τότε που ξαπλωμένος
με το μάγουλο επάνω στην κοιλιά της
τής χτένιζα μ' ένα χτενάκι πράσινο
το απαλό της ήβης τρίχωμα
κι ανάδινε ως τα ρουθούνια μου
νεράντζι και αλμύρα της θαλάσσης;

****************************

Ένας στίχος του Εύμηλου

Από τα άσπρα πέδιλά της που φορεί
βλέπω τα νύχια της βαμμένα άσπρα και αυτά
κι ένα λεπτό ασημένιο δαχτυλίδι
σ' ένα απ' τα δάχτυλα του αριστερού ποδιού.

Είναι ένα κορίτσι που κάθεται στο τρένο απέναντί μου
κι ακούει από τ' ακουστικά της μουσική
κοιτώντας έξω απ' το παράθυρο
κι ένα χαμόγελο παίζει πάνω στα χείλη της

(τα δάχτυλά της παίζουν με την άκρη των μαλλιών της).

Μου φέρνει στο μυαλό τους στίχους
εκείνου του Εύμηλου για τη Μούσα
που φοράει, λέει, σανδάλια ελεύθερα και καθαρά
και ευνοεί τους ποιητές

και γίνεται έτσι το κορίτσι απέναντί μου
με το χαμόγελο, τα άσπρα βαμμένα νύχια της
και τα λευκά σανδάλια, για λίγη ώρα,
όσο κρατάει τούτη η διαδρομή, η Μούσα μου
για να γράψω τούτους εδώ τους αδέξιους στίχους.