ΔΗΓΜΑ ΓΡΑΦΗΣ-ΜΙΑ ΝΤΟΥΖΙΝΑ ΚΑΙ ΤΡΙΑ ΔΙΗΓΗΜΑΤΑ

Όμορφη και ενδιαφέρουσα <λογοτεχνική κίνηση> στο Διαδίκτυο!



Μόλις κυκλοφόρησε ένα συλλογικό δωρεάν e-book με τίτλο "Δήγμα Γραφής - Μια ντουζίνα και τρία διηγήματα" μέσω του δικτυακού τόπου www.openbook.gr,από τον Γιάννη Φαρσάρη σε συνεργασία με άλλους 15 διαδικτυακούς συγγραφείς!


Ασημίνα Ξηρογιάννη

Π ΛΗ Γ Ε Σ//////[Προδημοσίευση από τη δεύτερη ποιητική συλλογή της Ασημίνας Ξηρογιάννη <Πληγές>]

Η ΑΡΝΗΣΗ ΣΟΥ



Την άρνησή σου την έκανα καράβι
που θα με ταξιδεύει στα χρόνια που θα΄ρθουν.
Κυματάκι της θάλασσας που πάνω του θα χαιδεύομαι
Φωνούλα μέσα μου που τραγουδάει για αθωότητα.
Την άρνησή σου την 'εκανα στίχους ηχηρούς,
την έκανα στιγμή ολόκληρη γεμάτη από σένα,
ελπίδα ότι μπροστά μου θα σταθείς μια μέρα,
Κι εγώ,
ελεύθερη,
θα σου ψιθυρίζω την αλήθεια μας,
κι εσύ,
για πρώτη φορά,
θα την αποδέχεσαι.

***

ΤΑ ΣΚΟΤΑΔΙΑ ΜΟΙΥ

Αναπολώ τα σκοτάδια μου
Τις μέρες της μοναχικής μου περιδιάβασης σε ακυρωμένους έρωτες,
τις μέρες που έβγαινε από μέσα μου αρρωστιάρικη και αδύναμη φωνούλα
κι η αγωνία πάλευε με τους φόβους μου
και το σκοινί έτριζε κάτω από τα πόδια μου
και συ <αγρόν ηγόραζες> και άλλα τέτοια.
Και τις κομμένες μου ανάσες
και τους πανικούς μου
και τα ασάλευτα βράδια μου
τότε τα περιφρόνησες.
Τώρα τα ερμηνεύεις.
Αγαπώ τα σκοτάδια μου.
Και κείνα με αγαπάνε.

***

Όλη μου η ζωή μια αναμονή.
Από τότε που έφυγες,
τα βράδυα,
σβήνω τα φώτα,
βυθίζομαι,
Δεν καταλαβαίνω αν ξημερώνει.

***

Ξεσκίζω τη γαλήνη μου,
την άνευρη ζωή μου.
Και απλώνομαι....
Και πάω...
Στο ταξίδι των περιπλανήσεων
Των αποπλανήσεων τα χνάρια ακολουθάω.

***

ΟΜΟΝΟΙΑ

΄Ανθρωποι με αφηνιασμένα βλέμματα,
Φωνές αλλόκοτες,
βαθιά πληγωμένες.


***

Πλήθος ανθρώπων κοντά μου και τριγύρω,
μα εγώ θέλω στην άκρη μου να γείρω.Ι
Μια γωνίτσα μια ακρούλα να κουρνιάσω
μακριά από όλους
μόνη
να ξεγνοιάσω.

***

Είναι κάτι βράδυα ναυάγια
(όλο απόγνωση και τρέλα)
που ούτε το φως του πρωινού
δεν ξέρει πώς να τα γιατρέψει.

***

Κι αυτή η μέρα πέρασε.
Μέτρησα την αξία της με την ομορφιά της ανατολής.
Χωρίς αναστολές την απέρριψα
αδημονώντας για το πρωινό φως.


***

Λίγο ακόμα...κι οι γραμμούλες μας θα συμπέσουν.

***

Φοβάμαι τις λέξεις
που δεν είναι δεμένες με τα βιώματά μου.
Έξω από μένα.
Σαν όνειρα ακυρωμένα.
Σαν απωθημένα.

***

ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΠΟΙΗΤΙΚΗ-ΚΥΚΛΟΦΟΡΕΙ ΤΟ ΕΒΔΟΜΟ ΤΕΥΧΟΣ[Εκδ.Πατάκη]

Το καλοκαιρινό 7ο τεύχος περιλαμβάνει, όπως πάντα, πλούσια και ποικίλη ύλη. Η ξένη ποίηση εκπροσωπείται στο ευρύτερο δυνατό φάσμα της. Από τα εμβληματικά «Τέσσερα Κουαρτέτα» του Τ. Σ. Έλιοτ (μτφρ. Χάρης Βλαβιανός) και τη γνωστή σύνθεση της σύγχρονης κορυφαίας Ρωσίδας ποιήτριας Όλγας Σεντακόβα «Κινέζικο οδοιπορικό» (μτφρ. από τα ρωσικά Γιώργος Χαβουτσάς) φτάνουμε σε δύο Αμερικανούς ποιητές: τον Robert Lowell, που σφράγισε με τη φλόγα και την ανατρεπτικότητά του τη μεταπολεμική αγγλόφωνη ποίηση [η Θάλεια Μέλη Χωλλ μεταφράζει δεκαέξι αντιπροσωπευτικά του ποιήματα] και στον νεότερο Russel Edson που θεωρείται ένας από τους βασικότερους διαμορφωτές του πεζού ποιήματος [ο Βασίλης Αμανατίδης μεταφράζει δεκαπέντε από τα πιο γνωστές του συνθέσεις].

Στον χώρο του δοκιμίου, ο βραβευμένος Γερμανός ποιητής Durs Grunbein επιχειρεί να απαντήσει με διεισδυτικό χιούμορ στο καίριο ερώτημα «γιατί να ζούμε χωρίς να γράφουμε», ο σημαντικός Βρετανός ποιητής George Szirtes υποδεικνύει τους τρόπους με τους οποίους η ποίηση αντιμετωπίζει με αλήθεια την εμπειρία (μτφρ. Νίνα Μπούρη), ο Χρήστος Χρυσόπουλος αναλύει τις «αποσιωπημένες όψεις του σοβιετικού μοντερνισμού», ενώ η Δήμητρα Καλλέργη ιχνηλατεί τις συγκλίσεις και τις αποκλίσεις της ερωτικής λειτουργίας στο έργο του Κ.Π. Καβάφη και του Γιάννη Ρίτσου.
Τέλος, η πρόσφατη σοδειά της ελληνικής ποίησης αναδεικνύεται με την παρουσία δεκαοκτώ ποιητών, νέων ή καταξιωμένων: Θανάσης Χατζόπουλος, Πάνος Κυπαρίσσης, Φοίβη Γιαννίση, Μαρία Τοπάλη, Όλγα Παπακώστα, Ιωάννα Ράπτη, Γιάννης Λειβαδάς, Μαριγώ Αλεξοπούλου, Δημήτρης Ελευθεράκης, Βικτωρία Καπλάνη, Νατάσα Χατζιδάκι, Ευριπίδης Γαραντούδης, Τάκης Γραμμένος, Λένια Ζαφειροπούλου, Σπύρος Καρέλας, Μαρία Κοπανίστα, Ναταλία Κατσού και Νίκος Βαρβατάκος.

Ειδική αναφορά θα πρέπει να γίνει στο κεντρικό αφιέρωμα του περιοδικού με τίτλο «Κατά μόνας ειμί εγώ», το οποίο εξετάζει τη σχέση των ποιητών με τη μοναξιά και περιλαμβάνει μεταφράσεις ποιημάτων κορυφαίων δημιουργών [Πετράρχης, Βιγιόν, Σαίξπηρ, Μπάυρον, Κητς, Ντίκινσον, Μπωντλαίρ, Ρεμπώ, Ρίλκε, Τρακλ, Κάφκα, Έσσε], που επιμελήθηκε η Λένια Ζαφειροπούλου.

Το τεύχος συμπληρώνουν οι μόνιμες στήλες των Et cetera και της Κριτικής. στις οποίες παρουσιάζονται βιβλία ποίησης και σχολιάζονται ζητήματα σχετικά με την ποιητική τέχνη.

Ο ΣΙΣΥΦΟΣ ΤΕΥΧΟΣ 1- ΝΕΟ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ

Ο ΣΙΣΥΦΟΣ ΤΕΥΧΟΣ 1

Κυκλοφόρησε το πρώτο τεύχος του περιοδικού Ο ΣΙΣΥΦΟΣ
Εκδότης :Γρηγόρης Τεχλεμετζής


ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ 1ου τεύχους

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΗ ΛΕΙΑ ΧΑΤΖΟΠΟΥΛΟΥ-ΚΑΡΑΒΙΑ Σελ. 3-56

ΓΙΑ ΤΟ ΘΕΑΤΡΟ (αλφαβητικά) Σελ. 3-12

-Θεατρική γραφή, Λεία Χατζοπούλου-Καραβία. Σελ. 3

-Θέατρο ανθρώπων σημερινών, Χαρά Μπακονικόλα. Σελ. 5

-Το θεατρικό έργο ποταμός της Λείας Χατζοπούλου-Καραβία,

Κωνσταντίνος Μπούρας. Σελ. 9


ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΟΙΗΣΗ (αλφαβητικά) Σελ. 13-35

-Η Αντιγόνη και η Ισμήνη στην Ελληνική Ποίηση του καιρού

μας. Περί ηρωισμού και αισθητισμού, Kristoffel Demoen. Σελ. 14

-Για την ποίηση της Λ. Χ.-Κ, Σπύρος Κωσταγιόλας. Σελ. 20

-Ο μεταιχμιακός κόσμος της Λ. Χ.-Κ. στη συλλογή 30 ποιήματα

ζωής και θανάτου, Γεωργία Μάνιου. Σελ. 23

-Ο λυρικός λόγος της Λ. Χ.-Κ., Δημήτρης Χρ. Μποσινάκης. Σελ. 27

-Από την Αρχαία Τραγωδία στη σύγχρονη ιστορική

πραγματικότητα. «Προς Αντιγόνην», Πόλυ Τζωρτζοπούλου. Σελ. 29


ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΕΖΟΓΡΑΦΙΑ (αλφαβητικά) Σελ. 36-48


-Γράμμα του Δημήτρη Χατζή. Σελ. 36

-«Ο Κούρος» της Λ. Χ.-Κ., Χλόη Κουτσουμπέλη. Σελ. 37

-Λ. Χ.-Κ.: Τα διηγήματα, Στέλιος Θ. Μαφρέδας. Σελ. 38

-«Τα σιωπηλά πλήκτρα», Δήμητρα Μήττα. Σελ. 43

-Για το βιβλίο της Λ. Χ.-Κ. «Υπερμνησία»,

-Χατζηαντωνίου Κώστας. Σελ. 45

-Συζήτηση του συντάκτη με τη Λ. Χ.-Κ. Σελ. 49

-«Απεραντοσύνη για βαλς», Σταύρου Σταμπόγλη. Σελ. 53

-Τρία ποιήματα της Λ. Χ.-Κ. Σελ. 54

-Βιογραφικό της Λ. Χ.-Κ. Σελ. 55


ΛΟΓΟΤΕΧΝΗΜΑΤΑ- ΜΕΛΕΤΗΜΑΤΑ


-Έρση Λάγκε, αφήγημα. Σελ. 57

-Λένα Παππά, ποιήματα. Σελ. 59

-Θανάσης Παπαθανασόπουλος, ποίημα. Σελ. 61

-Νίκος Κύρκος, αφήγημα. Σελ. 61

-Μοναχός Μωυσής Αγιορείτης, ποίημα Σελ. 63

-Κώστας Ριζάκης, ποίημα. Σελ. 64

-Δημήτρης Παπαράλλης, ποιήματα. Σελ. 64

-Δημήτρης Α. Δημητριάδης, ποιήματα. Σελ. 66

-Χρίστος Κρεμνιώτης, ποίημα. Σελ. 67

-Στέλιος Θ. Μαφρέδας, «Η αμηχανία ενός αφιερώματος»,

μελέτημα για τη Μυρτιώτισσα. Σελ. 68

-Χλόη Κουτσουμπέλη, ποίημα. Σελ. 73

-Γιάννης Διον. Παναγιωτόπουλος, ποιήματα. Σελ. 74

-Χρήστος Μαυρής, ποίημα. Σελ. 75

-Δημήτρης Χρ. Μποσινάκης, ποίημα. Σελ. 76

-Εύη Αποστόλου, ποιήματα. Σελ. 77

-Άγγελος Γιάνναρος,

«Τζων Στάιννμπεκ: Ο θρυλικός μυθιστοριογράφος». Σελ. 77


ΕΙΣ ΜΝΗΜΗΝ ΜΑΚΗ ΑΠΟΣΤΟΛΑΤΟΥ: Σελ. 82


ΒΙΒΛΙΟ Σελ. 83

-Θεοδόσης Πυλαρινός, για το βιβλίο «Γεζούλ» της Νίκης Μαραγκού.

-Περικλής Τσελίκης, για το βιβλίο «Το άστρο του Βορρά» της Αντωνίας Γουναροπούλου-Τουρίκη.

-Σοφίας Παπαχριστοφίλου, για το βιβλίο «Πέντε λεπτά πριν το ηλιοβασίλεμα» του Παναγιώτη Αργυρόπουλου.

-Σελίδες του συντάκτη, για τα βιβλία: «Διηγήματα», Γιώτας Αργυροπούλου/ «Αμείλικτα γαλάζιο», Αγγελικής Σιδηρά/ «Το μυστικό Αλφάβητο», Τόλη Νικηφόρου/ «Άξονας περιστροφής», Στέλιου Μαφρέδα/ «Συνωστισμός και άλλα τινά…», Γιάννη Καβάσιλα.

- Το τεύχος κοσμούν φωτογραφίες του Γιάννη Β. Κωβαίου: Σελ. 35, 48, 53, 55, 84, 100 και στο οπισθόφυλλο.

-Βιβλία που έλαβα Σελ. 103





Μπορείτε να το βρείτε:

1) Βιβλιοπωλείο της Εστίας.

Σόλωνος 60, Αθήνα.

2) Πολιτεία.

Ασκληπιού 1, Αθήνα.

3) Πρωτοπορία

Γραβιάς 3-5, Αθήνα.

4) Λεμόνι.

Ηρακλειδών 22, Θησείο.

5) Χαρτόπολις

Νκομηδείας 22, Νέα Σμύρνη.

6) Ιανός,

Σταδίου, Αθήνα



7) Πολύεδρο.

Κανακάρη 147, Πάτρα.

8) Πρωτοπορία

Γεροκωστοπούλου 31-33, Πάτρα.



9) Μάλλιαρης- Παιδεία

Ερμού 53, Θεσσαλονίκη.

10) Βιβλειοπωλείο Κεντρί

Δημ. Γούναρη 22, Θεσσαλονίκη.

11) Μπαρμπουνάκης, ΤΟ ΚΑΤΩΙ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ

Αριστοτέλους 4-6, Θεσσαλονίκη.

12) Βιβλιοπωλείο "Σαιξπηρικόν"

Εθν. Αμύνης 14, Θεσσαλονίκη.

13) Ιανός.

Αριστοτέλους 7, Θεσσαλονίκη.

14) Πρωτοπορία.

Λεωφ. Νίκης 3 Θεσσαλονική.

ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΣΟΥΡΗΣ[1853-1919]

***Ενα απιστευτο ποιημα του τότε ...που καθρεφτίζει το τώρα!!!!


Ποιός είδε κράτος λιγοστό

σ΄όλη τη γη μοναδικό

εκατό να ξοδεύει

και πενήντα να μαζεύει;



Nα τρέφει όλους τους αγρούς

να χει επτά Πρωθυπουργούς

ταμείο δίχως χρήματα

και δόξης τόσα μνήματα



Να χει κλητήρες για φρουρά

και να σε κλέβουν φανερά

Κι ενώ αυτοί σε κλέβουνε

τον κλέφτη να γυρεύουνε;



΄Ολα σ΄αυτή τη γη μασκαρευτήκαν

ονείρατα,ελπίδες και σκοποί

οι μούρες μας μουτσούνες εγινήκαν

δεν ξέρουμε τί λέγεται ντροπή.



Σπαθί αντίληψη μυαλό ξεφτέρι

κάτι μισόμαθε κι όλα τα ξέρει

κι από προσπάππου κι από παππού

συγχρόνως μπούφος και αλεπού.



Θέλει ακόμα-κι αυτό είναι ωραίο-

να παριστάνει τον ευρωπαίο

στα δυο φορώντας τα πόδια πουχει

στο΄να λουστρίνι,στ΄άλλο τσαρούχι.



Σουλούπι ,μπόι,μικρομεσαίο,

ύφος του γόη,ψευτομοιραίο

Λίγο κατσούφης,λίγο γκρινιάρης,

λίγο μαγκούφης ,λίγο μουρντάρης.



Και ψωμοτύρι και για καφέ

το<δε βαριέσαι> και <ωχ αδερφέ>

Ωσάν πολίτης,σκυφτός ραγιάς

σαν πιάσει πόστο ...δερβέναγάς.



Δυστυχία σου Ελλάς

με τα τέκνα που γεννάς!

Ω ,Ελλάς ,ηρώων χώρα,

Τί γαιδάρους βγάζεις τώρα;



***δΕΝ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΤΙΠΟΤΑ ΝΑ ΑΛΛΑΞΕΙΣ...ΤΟΣΟ ΕΠΙΚΑΙΡΟΣ!

«Η ώρα του Λύγκα»-ΘΕΑΤΡΟ

Τα παιδιά του Παιδικού Χωριού SOS και του Δήμου Βάρης, Βούλας, Βουλιαγμένης σας προσκαλούν στο 5ο Διήμερο Παιδικό Φεστιβάλ Τέχνης.



Τα «μεγάλα» παιδιά, το Σάββατο 18 Ιουνίου, στις 20.30, θα παρουσιάσουν το έργο του Περ Όλοφ Ενκβιστ, «Η ώρα του Λύγκα».ΘΕΑΤΡΟΝ ΚΕΝΤΡΟ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ<Ελληνικός Κόσμος>,Αιθουσα Ιφιγενεια β,Πειραιώς 254,Ταύρος.

Δεν σας υποσχόμαστε «τρελό γλέντι», αλλά μια παράσταση, που αξίζει να την σκεφτεί κανείς και μετά..



Σκηνοθετεί ο Τηλέμαχος Στεργιούλης

συμμετέχουν:

Αγόρι: Σταμάτης Γκρους

Λίσμπετ: Βερονίκη Κανιτάκη

Ιερέας: Τζούλια Χρυσού



Λίγα λόγια για το έργο:



«Αν δεν υπάρχει τίποτα, που να 'χει νόημα, τότε τρελαίνεσαι» καταθέτει σοφά το αγόρι στο τέλος του έργου. Έχει πρώτα σκοτώσει δύο αθώους και ξεκοιλιάσει έναν τρίτο, εκδικούμενος για την απώλεια αυτού ακριβώς του νοήματος.

Ήταν αρχικά το σπίτι, όπου μεγάλωσε και βρήκε την αγάπη και την αποδοχή από τον παππού του, μέσα στη γονική εγκατάλειψη και την μητρική αδιαφορία.

Και μετά ήταν ο γάτος - Θεός του επιστημονικά αποτυχημένου και οριακά απάνθρωπου πειράματος, στο οποίο αναγκάστηκε να συμμετέχει.

Η λύτρωση όμως του ήρωα, το happy end του έργου, βρίσκεται ακριβώς εδώ: Στο μεγαλείο της ανθρώπινης ψυχής, που έχει ή βρίσκει τη δύναμη να δραπετεύει από όλες τις φυλακές του κόσμου και να ξεπερνά όλα τα ανυπέρβλητα εμπόδια, προκειμένου να βιώσει την 25η ώρα του Λύγκα.

Η οποία είναι παραπανίσια, αλλά όχι περιττή.

Σταμάτης Γκρους



Η βία και η εγκατάλειψη οδηγούν τα θύματά τους να γίνουν με τη σειρά τους θύτες; Και πως μπορεί κανείς να σπάσει τον φαύλο κύκλο; Ποιος ο ρόλος του σωφρονιστικού συστήματος; Και η βία, που συχνά απορρέει απ' αυτό;

Που βρίσκονται τα όρια ανθρώπου και μη - ανθρώπου, αναρωτιέται κάποια στιγμή η Λίσμετ. Που βρίσκονται τα όρια επιστήμης και ανθρωπιάς, αναρωτιέται ο θεατής - κοινωνός του αποτρόπαιου πειράματος, που λαμβάνει χώρα επί σκηνής. Και που βρίσκεται, άραγε, το συναίσθημα να στρογγυλέψει τις γωνίες αυτής της ψυχρής, όσο και στερημένης προσωπικότητας, που παθιάζεται με το πείραμα κι αφήνει κατά μέρος τον άνθρωπο..

Βερονίκη Κανιτάκη



Όταν 3 χρόνια πριν, διάβασα για πρώτη φορά την «ώρα του Λύγκα» ένοιωσα ότι αφορούσε άμεσα, όλους εμάς, που έχουμε την τύχη να συναναστρεφόμαστε με παιδιά, που βιώνουν «οριακές» καταστάσεις, από τις επιλογές των ενηλίκων.

Γιατί είναι πράγματι τύχη και συνάμα χαρά, να σου επιτρέπουν, μέσα από τις δυσκολίες τους, να αναγνωρίζεις την τρυφερότητα, που κρύβουν καλά.

Αντίστοιχα συναισθήματα πιστεύω πως βιώνει η Ιερέας του έργου. Έρχεται με ανοικτό μυαλό και καρδιά, σαν μια μητρική αγκαλιά, όχι για να δώσει άλλη μία ετυμηγορία, αλλά για να νοιώσει την «αλήθεια» αυτού του αγοριού.

Αυτή η εμπειρία μπορεί πράγματι να σου αλλάξει τη ζωή.

Τζούλια Χρυσού



Η παράσταση απευθύνεται σε παιδιά πάνω από 15 χρόνων

Η συνέντευξη της Α.Ξηρογιάννη στη ΓΝΩΜΗ ΤΗΣ ΧΑΛΚΙΔΙΚΗΣ

Επιμέλεια: ΒΑΣΩ Β. ΠΑΠΠΑ ( Vas_nikpap@yahoo.gr )



B.ΠΑΠΠΑ:Aσημίνα, να 'ρθουμε στη νουβέλα σου "Το σώμα του έγινε σκιά", που είναι και η αφορμή για την κουβέντα μας, καθώς πρόσφατα εκδόθηκε.

Α.ΞΗΡΟΓΙΑΝΝΗ:Ναι, πρόκειται για μια νουβέλα βασισμένη σε αληθινή ιστορία. Mια νουβέλα "γραμμένη με ποίηση και στοχασμό".
Δυο άνθρωποι, ο άνδρας και η γυναίκα. Δυο μονόλογοι, στην ουσία, δύο ημερολόγια! Ο καθένας περιγράφει τη δική του πραγματικότητα, ο καθένας βλέπει με τα δικά του μάτια. Ένα παιδί. Μια αυτοκτονία.
Τέλος θλιβερό. Σκέψεις για την Τέχνη, τους καλλιτέχνες, τις εξαρτήσεις, τον έρωτα, τα γηρατιά, τη φθορά...
Τι συμβαίνει όταν ο καλλιτέχνης δεν μπορεί πια να εξασκήσει την τέχνη του και νιώθει πως έχει ξοφλήσει; Με ποιά φαντάσματα έχει να παλέψει;
Η απώλεια είναι μέρος της ζωής, αλλά μπορεί να διαλύσει τον άνθρωπο.
Τα υπόλοιπα τα αφήνω στους αναγνώστες.....

B.ΠΑΠΠΑ:Ασχολείσαι και με την ποίηση. Αλήθεια, τα ποιήματα πώς γράφονται; Με ποια υλικά;

Α.ΞΗΡΟΓΙΑΝΝΗ:Ναι, ασχολούμαι με την ποίηση από πολύ μικρή, έχω λάβει κατά καιρούς μέρος σε διάφορους ποιητικούς διαγωνισμούς, κάποια ποιήματά μου διακρίθηκαν και δημοσιεύθηκαν σε Ανθολογίες.
Το 2009 εκδόθηκε το βιβλίο μου "Η Προφητεία του Ανέμου" από τις εκδόσεις "Δωδώνη".
Το βιβλίο αυτό περιλαμβάνει δύο ποιητικές συλλογές: "Η σκέψη μου βυθίστηκε στα χέρια σου" και "Τα ωραιότερα ταξίδια είναι του μυαλού".
Η Ποίηση είναι κατασκευή στην ουσία. Σαφώς και υπάρχει η έμπνευση ως πρώτο υλικό, όμως αυτή δεν είναι αρκετή. Χρειάζεται περαιτέρω επεξεργασία για τη δημιουργία ενός ποιήματος.
Ο ποιητής φιλτράρει καταστάσεις, γεγονότα και εξωτερικά ερεθίσματα με τον δικό του προσωπικό τρόπο και τα αποτυπώνει στην ποίησή του. Στόχος του δημιουργού είναι να μυήσει τον αναγνώστη σε μια ή περισσότερες εμπειρίες, να τον ταξιδέψει "κάνοντάς τον να αισθανθεί".

B.ΠΑΠΠΑ:Οι ποιητές, ωστόσο, είναι γέννημα της εποχής τους. Πόσο σε επηρεάζουν τα γεγονότα σήμερα;

Α.ΞΗΡΟΓΙΑΝΝΗ:Μοιραία επηρεάζομαι, συνειδητά ή ασυνείδητα, στον τρόπο που σκέφτομαι και που νιώθω. Ζούμε σε μια πλουραλιστική, δύσκολη και επικίνδυνη εποχή. Οι εξελίξεις μάς υπερβαίνουν, οι αντιφάσεις μάς διαλύουν.
Πάντα λέω να φροντίζουμε να κρατούμε τη ισορροπία μας μέσα στις ανισορροπίες του κόσμου.
Στην "Προφητεία του Ανέμου" υπάρχει ένα ποίημα σχετικό με όλα αυτά που κουβεντιάζουμε, που λέγεται "Πέρασμα". 

Το παραθέτω εδώ:


Στέκομαι σε απόσταση
Ικανή.
Με βλέπω να περπατώ
Ανάμεσα απ' το πλήθος
Να περνώ...
Χωρίς να γυρίσουν να με κοιτάξουν
Τα χαμηλωμένα βλέμματα
Οι πόνοι οι κρυμμένοι πίσω από μαύρα γυαλιά
Όλοι την ίδια ηλικία μοιάζουν να 'χουν
Έτσι περνώντας...
Στέκομαι σε απόσταση
Ικανή.
Να με ψάξω μες στους ανθρώπους
Να με βρω
Να με ρωτήσω
Για τον προορισμό, την ταυτότητα,
Την ποιότητα, την ομοιότητα,
Το λάθος, το άλλοθι...
Μα να μην θυμάμαι ούτε το όνομά μου;

Είναι η αλλοτρίωση του σύγχρονου ανθρώπου... Ωστόσο, στο βιβλίο καταπιάνομαι με βασικά υπαρξιακά ζητήματα και θέματα διαχρονικά, όπως ο έρωτας, ο χρόνος, ο θάνατος...

B.ΠΑΠΠΑ:Λένε ότι ο κάθε άνθρωπος έχει ένα "παιδί" μέσα του. Εσύ κατά πόσο έχεις διατηρήσει αυτό το "παιδί" μέσα σου και πόσο σε βοηθά στη συγγραφή των βιβλίων σου;

Α.ΞΗΡΟΓΙΑΝΝΗ:Ναι, είναι αλήθεια πιστεύω... Όλοι κρύβουμε ένα παιδί. Και ναι, οι πιο πολλοί δεν θέλουν να μεγαλώσουν, αλλά λίγοι έχουν το θάρρος να το λένε.
Και στα δύο μου βιβλία υπάρχει έντονο σχόλιο στο θέμα "γηρατιά". Πάντα με τρόμαζαν πιο πολύ και από το θάνατο.
Οι θεατρικές μου σπουδές με έχουν βοηθήσει πολύ σε αυτό το κομμάτι. Μου 'χουν αλλάξει το βλέμμα αρκετά!
Τα τελευταία οχτώ χρόνια διδάσκω Θέατρο σε παιδιά και σε εφήβους και εργάζομαι ως εμψυχώτρια θεατρικού παιχνιδιού, οπότε αλίμονο αν δεν υπήρχε αυτό το "παιδί"! Θα είχα καεί!

B.ΠΑΠΠΑ:Ποια είναι η καλύτερη και ποια η χειρότερη κριτική που έχεις διαβάσει μέχρι σήμερα για τη δουλειά σου;

Α.ΞΗΡΟΓΙΑΝΝΗ:Όταν έγραφα την "Προφητεία του Ανέμου", είχα πει το εξής: «Aν, έστω, και ένα ποίημά μου συγκινήσει, έστω κι έναν άνθρωπο, θα είμαι ευτυχής». Τώρα που σου μιλώ, είμαι πανευτυχής. νομίζω αντιλαμβάνεσαι το γιατί.
Τα καλύτερα είναι τα θετικά έως θερμά σχόλια αναγνωστών που λαμβάνω μέσω e-mail! Αυτά μου δίνουν δύναμη να προχωρώ!
Δεν μου έχει κοινοποιηθεί κάποια αρνητική κριτική ως τώρα...

B.ΠΑΠΠΑ:Εσύ ως αναγνώστρια τι διαβάζεις;

Α.ΞΗΡΟΓΙΑΝΝΗ:Ποίηση και Θέατρο κυρίως, πολλούς κλασικούς λογοτέχνες, αλλά και Κούντερα, Κούτσι και δικούς μας σύγχρονους. Και Αγκάθα Κρίστι, όσο γραφικό κι αν ακούγεται αυτό!

B.ΠΑΠΠΑ:Βάζεις καθόλου σασπένς στη ζωή σου; Ταράζεις τα "λιμνάζοντα νερά" της καθημερινότητας;

Α.ΞΗΡΟΓΙΑΝΝΗ:Προσπαθώ να ζω τις στιγμές μου. Ζω έντονα, κοντά σε ανθρώπους και πράγματα που αγαπώ.
Ο οίστρος να δημιουργώ, πάντα το αίσθημα του ανικανοποίητου να με συνοδεύει... Οπότε τα νερά δεν "λιμνάζουν" εύκολα... Καθόλου!

B.ΠΑΠΠΑ:Κατά τη γνώμη σου, τι είναι αυτό που, εάν δε ζήσει κάποιος, θα είναι σαν να μην έχει ζήσει;

Α.ΞΗΡΟΓΙΑΝΝΗ:Για μένα δύο πράγματα. Ο ΕΡΩΤΑΣ (τελεία) και Η ΜΗΤΡΟΤΗΤΑ (ξανά τελεία).

B.ΠΑΠΠΑ:Με τη θρησκεία πώς τα πάς;

Α.ΞΗΡΟΓΙΑΝΝΗ:Προέρχομαι από μια οικογένεια που τα πάει καλά με τη θρησκεία.
Οι σκέψεις και οι έρευνές μου και τα βιώματά μου με έφεραν κοντά, με πήγαν μακριά, με στροβίλισαν.
Να πω ότι η θρησκεία είναι και μέρος της παράδοσής μας, έτσι ή αλλιώς...
Είναι τεράστιο το θέμα, προτιμώ να σωπάσω τώρα και να παραθέσω ένα ποίημα από την "Προφητεία του Ανέμου".

ΚΑΠΟΤΕ
Ο αοιδός Ορφέας διαμελίστηκε από τις μαινάδες στη Θράκη.
Οι ύμνοι του θάφτηκαν στο σκοτάδι πάνω στα βουνά.
Κι ο ίδιος ως γύρη ταξίδεψε στο σύμπαν, ώσπου ξανάγινε η μουσική του φως.
Υπάρχει Θεός.

B.ΠΑΠΠΑ:Θα μας εμπιστευθείς τα σχέδιά σου για το μέλλον;

Α.ΞΗΡΟΓΙΑΝΝΗ:Ευελπιστώ άμεσα να κυκλοφορήσει το επόμενο βιβλίο. Είμαστε σε συζητήσεις με τον εκδοτικό οίκο.

***

πηγή:www.gnomihalkidikis.gr,ενότητα Πολιτισμός
ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ Γράμματα & Τέχνες
Συνέντευξη με την ποιήτρια Ασημίνα Ξηρογιάννη
Σάββατο, 11 Ιούνιος 2011 07:40 Κέντρο Τύπου

«Στόχος του δημιουργού είναι να ταξιδέψει τον αναγνώστη
"κάνοντάς τον να αισθανθεί"”»

Κατάλογος εκδοθέντων βιβλίων ποίησης (Σεπτέμβριος - Δεκέμβριος 2010)

Κατάλογος εκδοθέντων βιβλίων ποίησης
(Σεπτέμβριος - Δεκέμβριος 2010)


...πηγή:poema...

Ο κατάλογος των εκδοθέντων ποιητικών συλλογών ανά τετράμηνο παρατίθεται στο σύνολό του, σύμφωνα με τα στοιχεία που επεξεργάζεται και παραθέτει στις σελίδες του (.poema..) η ηλεκτρονική βάση δεδομένων "Βιβλιονέτ" του ΕΚΕΒΙ (www.biblionet.gr). Εν προκειμένω, συμπεριλαμβάνονται τα βιβλία που εκδόθηκαν από την 1η Σεπτεμβρίου έως τις 30 Δεκεμβρίου 2010 και αφορούν Ελληνες ποιητές που εξέδωσαν το έργο τους σε ελληνικούς εκδοτικούς οίκους ή προχώρησαν σε ιδιωτικές εκδόσεις.



Ανθολογία ποίησης Θοδόση Πιερίδη, Τόπος
Αγραφιώτης Δημοσθένης, Ανοίκεια συνέχει-α: Ποιήματα και 5 φωτογραφίες από και για την Ιαπωνία, Ερατώ
Ακριτοπούλου-Τουγιαννίδου Ανατολή, Στο πέρασμα του χρόνου: Ποίηση, Ιωλκός
Αλεξανδρίδης Αθανάσιος, SMS: Σημειώσεις μιας σιωπής, Ικαρος
Αναγνωστόπουλος Χρήστος, Αργία, Πλανόδιον
Ανδρεαδέλλη Μαρία, Η αιχμαλωσία του ανέκφραστου, Ενδυμίων
Αντιόχου Γιάννης, Εισπνοές, Ικαρος
Αποστολάτος Μάκης, Διαστολή και συστολή των σωμάτων, Στοχαστής
Αποστολόπουλος Βαγγέλης, Ανθη ακάνθης, Οροπέδιο
Αρμπιλιάς Νίκος, Ο ταραγμένος ύπνος, Εναστρον
Βαΐτση-Βάκρου Αλεξάνδρα, Ταξίδι χωρίς όνομα, Κέντρο Ευρωπαϊκών Εκδόσεων "Χάρη Τζο Πάτση"
Βαλαωρίτης Νάνος, Γραμματοκιβώτιον ανεπίδοτων επιστολών: Ποιήματα 2002-2006, Υψιλον
Βαλσαμίδης Ευάγγελος, Το κτήνος ή Το έπος των απωλειών, Γαβριηλίδης
Βασιλόπουλος Χρήστος, Εκεί που κοιμούνται τ' άστρα, Οσελότος
Βέης Γιώργος, Μετάξι στον κήπο, Υψιλον
Βέλτσος Γιώργος, Ανάποδα οδεύει ο δολοφόνος, Διάττων
Βήτα Κωνσταντίνος, Θα διασχίσεις ένα πρωινό τον κόσμο, Οξύ
Βλαχογιάννη Στέλλα, Με λένε θάνατο, Μετρονόμος
Βραζιώτη Αγγελική, Διαφυγή, Publibook
Γαλανάκη Ιωάννα, Αραδήν, Publibook
Γκοτσόπουλος Λάμπρος, Ακροβασίες, Γαβριηλίδης
Γκούμα-Τενεκατζή Φωτεινή, Σαν θηρευτής και σαν αγρίμι..., Ωρίωνας
Γλύκατζη-Ahrweiler Ελένη, Μαραθώνια και εθνικά, Ερμής
Γούλιαρης Αντώνης, Οι νεράιδες του Σίσυφου, Κάκτος
Δέμος Δημήτρης, Στα χέρια της Κάλης, Γαβριηλίδης
Δερμάνη Βίκυ, Λέξεις βρύα της ψυχής, ΑΩ Εκδόσεις
Δίκα-Καπρίση Ελενα, Αχρονος χρόνος: Η άρνηση, Οδός Πανός
Δουατζής Γιώργος, Πατρίδα των καιρών, Καπόν
Δουατζής Γιώργος, Φωτοποιήματα, Καπόν
Ελευθερίου Μάνος, Ο νοητός λύκος, Μεταίχμιο
Ευθυμιάδης Γιάννης, Γράμματα στον πρίγκιπα, Μικρή Αρκτος
Ευπειθέας Φαίδων, Φαίδων υπερμνηΐστωρ, ο τελευταίος οφιούχος: Κοσμολογική ποίηση, Γκέκας, Κωνσταντίνος Θ.
Ζέρβας Αντώνης, Μερικά μερικά, Ινδικτος
Ζέρβας Μιλτιάδης, Η ηγεμονία των βράχων, Οσελότος
Ζηλάκος Βασίλης, Η κούπα του τσαγιού: Αποσπάσματα από τα τετράδια ενός τραυλού ερημίτη, Οδός Πανός
Θεοχάρης Γιώργος Χ., Από μνήμης, Μελάνι
Ιωσήφ Αθηνά, Από τη διόπτρα του χρόνου, Γαβριηλίδης
Καββαδάς Στάθης, Κρυφές ζωές, Αγρα
Καβουριάρη Βικτωρία, Πόρτα στην πίσω θάλασσα, Διάττων
Καζάνας Γεράσιμος, Δρασκελίζοντας τα σύνορα με Καβάφη, Σεφέρη και Ελύτη, Δωδώνη
Καναβούρης Κώστας, Τα επίχειρα της προοπτικής, Γαβριηλίδης
Κανελλόπουλος Δημήτρης, Κλίνη σπόρου, καλή, Οροπέδιο
Καπλάνη Βικτωρία, Λευκές συνομιλίες, Γαβριηλίδης
Καπώνης Πάνος, Ναρκωτικά σύννεφα: Ποίηση 1979 - 1989, Γκόνης
Καραβίδα Ξανθίππη, Αισθήσεις καθημερινής πεζότητας: Μεταισθήσεις ποίησης, Μάτι
Καραβούλιας Αργύρης, Οι απόκληροι του λόγου, Οδός Πανός
Καραμίχος Γιάννης, Στην άκρη του νου, Μπίμπης Στερέωμα
Κατράκη Κατερίνα, Παράθυρο, Ιωλκός
Κατράκης Πότης, Eyes of Soul: Poetry, Λεξίτυπον
Κατράκης Πότης, Ευτυχώς που χρεοκοπήσαμε, Λεξίτυπον
Κατράκης Πότης, Τα μοντέρνα, Λεξίτυπον
Κατράκης Πότης, Τα παραδοσιακά, Λεξίτυπον
Κατράκης Πότης, Τα παραδοσιακά, Λεξίτυπον
Κατράκης Πότης, Τα παραδοσιακά, Λεξίτυπον
Καψάλης Διονύσης, Εδώ κι εκεί, Αγρα
Κίρπαλ-Μαρούλης Γεράσιμος, Αμοιβαία συναίνεση, Οδός Πανός
Κολλίντζα Γεωργία, Χριστουγεννιάτικα τραγούδια, Ιδιωτική Εκδοση
Κοντός Γιάννης, Η στάθμη του σώματος, Μεταίχμιο
Κοροπούλης Γιώργος, Περί του φλογιστού ως ουσίας μετά βάρους και περί των προκαλουμένων αλλαγών εις το βάρος σωμάτων, μεθ' ων ενούται, Υψιλον
Kostenas Vicky, Ηλιοτρόπιο, Εντύποις
Κούκης Χρήστος, Μετά την ομορφιά, Γαβριηλίδης
Κούσουλας Λουκάς, Ενθύμιον: [Εκλογή από τα ποιήματα], Γαβριηλίδης
Κούτρας Μιχάλης, Χιόνι, Ιωλκός
Κουτσουρίδου Κυριακή, Νεφελώματα του χρόνου, Ιωλκός
Κρανιώτης Δημήτρης, Iluzione: Poezi kontemporane greke, Rawex Coms
Κυρμανίδου Σωτηρία, Πες το με μια ευχή, Κυρμανίδου Σωτηρία Θ.
Κωνσταντίνου Ηλίας, Αγάπη που σε λένε 14, Απαρσις
Λαμπρέλλης Δημήτρης, Το αίμα των ονείρων, Ικαρος
Λιάκου-Μπαξεβανάκη Αντα, ... κι οι σκέψεις σαν πυγολαμπίδες, Ιαμβος
Λιοντάκης Χριστόφορος, Στο τέρμα της πλάνης, Καστανιώτη
Λυγίζος Πέτρος, Η μουσική στα ρείθρα: Ποίημα, Νότιος Ανεμος
Μανιωράκη Ελένη, Με τα φτερά του Πήγασου, Βερέττας Μάριος
Μασμανίδης Γιάννης, Διασάφησις, Θερμαϊκός
Μαυριώτης Αυγερινός, Αποτυπώματα, Λεξίτυπον
Μαυριώτης Αυγερινός, Το βέλος του χρόνου, Λεξίτυπον
Μαυροκέφαλος Σέργιος, Παλίμψηστα παυσίλυπα, ΑΩ Εκδόσεις
Μηλιάς Αλέξανδρος, Ο,τι φέρει η βροχή, Εψιλον
Μιτζάλης Αλέξανδρος, Αυτοί που πίστευαν στον ουρανό κι αυτοί που πίστευαν στη γη: Πενήντα ένα πορτρέτα Ευρωπαίων, Δωδώνη
Μιχαήλ Χρήστος, Η καχυποψία ενός άλλοθι, Τετράγωνο
Μουντράκη Δώρα, Ανθρώπων πάλη: Ποίηση, Ιωλκός
Μουσούρης Σπύρος, Ταξιδιώτης της σκέψης, Δωδώνη
Μουτσούλας Κωνσταντίνος, Αυταπάτες και όνειρα, Οσελότος
Μπαλοδήμος Περικλής, Η εποχή της Πανδώρας, Οσελότος
Μπούρας Κωνσταντίνος, Ελευθερίας Ανατολή, Μεταίχμιο
Νησιώτης Κώστας, Βραδινές ψιχάλες, Ιαμβος
Νικηφόρου Τόλης, Το μυστικό αλφάβητο, Μανδραγόρας
Νούλας Βασίλης, Η κατασκευή της φωλιάς, Γαβριηλίδης
Ξανθίδου Αθηνά, Μια μέρα, Πλανόδιον
Ξάνθος Ελευθέριος, Και ξανάζησα..., Θερμαϊκός
Παλιεράκης Απόστολος, Ενήμερα - εφήμερα - αν..., Μανδραγόρας
Παναγιώτου Ευτυχία, Μαύρη Μωραλίνα, Κέδρος
Παναγοπούλου Μαρία, αμπωτη και παλίρροια, Γαβριηλίδης
Πάνος Φώτιος, Είσαι εδώ;, Λογείον
Πανουτσοπούλου Χαρίκλεια, Slides, Γαβριηλίδης
Πανταζή Χρύσα, Ιοβόλος, Στρατής
Πανταζής Έκτορας, Αγριοστάφυλα σε πατητήρι, Πλανόδιον
Παπαβασιλείου Ηρώ, Εκκαθάριση αρχείου, Ικαρος
Παπαδάκη Αθηνά, Με λύχνο και λύκους, Νέδα
Παπαδαρατσάκη Γεωργία, Εσένα αγκαλιάζω... το όνειρο της μάνας, Βεργίνα
Παπαδημητρίου Χρήστος, Θανάσιμος έρωτας, Ιωλκός
Παπαδουλάκη Ισμήνη, Λευκή τουλίπα σε μαύρο φόντο, Ιαμβος
Παπαθεοδοσίου Περσεφόνη, Είκοσι..., Δρόμων
Παπαϊωάννου Θεόδωρος, Τσάρκα στο άυλο, Γαβριηλίδης
Παππά Λένα, Τα ερωτικά, Εκδόσεις των Φίλων
Παστάκας Σωτήρης, Χαμένο κορμί: Ποιήματα, Μελάνι
Πάτσης Κώστας, Μαύρο, τέσσερις αντιθέσεις και ο σωσίας μου, Ταξιδευτής
Παυλίδης Βασίλης, Ιδιόλεκτο, Γαβριηλίδης
Πέγκλη Γιολάντα, Γεια, Γαβριηλίδης
Πιερράκος Τάκης, Απώλεια βεβαιότητας, Οδός Πανός
Πολίτης Αλέξης, Το δημοτικό τραγούδι, Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης
Πούλιου Γρηγορία, Καρδιά νεκρή σε κόσμο νεκρό, Οδός Πανός
Πούλος Γιάννης, Πρόσωπα και προσωπεία, Πούλος, Ιωάννης Χρ.
Πρωτοπαπαδάκη Ειρήνη, Ιχνηλατώντας το ανεπαίσθητο: Ποίηση, Ιωλκός
Ροδίτου Λουκία, Αφύπνιση, προσέγγιση, συνομιλία: Τρεις ποιητικές πορείες, Αρμός
Ρουμελιώτου-Δαρσινού Εύα, Απουσίες: Ποιήματα, Λεξίτυπον
Σακαλής Γρηγόρης, Θαμμένος στην άμμο, Πλανόδιον
Σιγιουλτζή-Ρουκά Σίσσυ, Λόγια γυμνά, Θερμαϊκός
Σιδερίδης Ντίνος, Δελτίου καιρού: Ποιήση, Ιδιωτική Έκδοση
Σιδηρά Αγγελική, Αμφίδρομη έλξη, Διάττων
Σιώκου Γιώγια, Αρχαία μέλισσα, Τυπωθήτω
Σκαρίμπας Γιάννης, Απαντες στίχοι 1936-1970, Νεφέλη
Σκούτας Νίκος, ξι, Κέδρος
Σταμπάκης Νίκος, Το άλας των ηφαιστείων, Φαρφουλάς
Στέκα-Ασωνίτου Αντουανέττα, Το ταξίδι της μικρής Αριάδνης: Λυρικό ποίημα σε 4 ενότητες, Δρόμων
Στεργιόπουλος Αλέξανδρος, Ιχνη πολύχρωμου μελανιού: Ποίηση, Ιωλκός
Στεφανάκις Γιάννης, Το καρφί του χρόνου, Γαβριηλίδης
Συλλογικό έργο, Τα ποιήματα του 2009, Κοινωνία των (δε)κάτων
Συμεωνίδου Μαρίκα, Με τα μάτια των άλλων, Γαβριηλίδης
Σωτηρίου Δημήτριος, Μακρινές κατακτήσεις, Ζήτη
Ταγκαλάκη Ελένη, Ο χρόνος και η οικουμένη, ή, Των προσέληνων, Αρμός
Τακόπουλος Πάρις, Τα ποιητικά: 2010-1950, Ποταμός
Τέττερη Ιουλία, Κλέφτης χρόνος, Αλφα Πι
Τζανίδου Λουκία, Υδατογράφημα Ι, Ιδεόγραμμα
Τζιας Γιώργος, ...Του αστεριού ο τοκετός, Ζαχαράκης Κ. Μ.
Τρακάκη Κατερίνα, Ζωή σε ηλεκτρομαγνητικά πεδία: Σημειώσεις, Αρμός
Τσιμπισκάκης Παντελής, Αβλέμμων βυθός, Ζήτη
Τσόγκα Νανά, σημειΟμματα: ποίηματα 2004 -2010, Δωδώνη
Φαϊτάς Βασίλειος, Υστερόγραφα για το αύριο: Ποιήματα (1980-1984), Μανδραγόρας
Φωκάς Αγγελος, Μουσείο Βρεταννικών Νήσων: Το βρεταννικό μουσείο, Αρμός
Φωτάκη Μαριάννα, Επιδρομείς, Οσελότος
Χατζημωϋσιάδου Νάζη, Αρρητο, Αλεξάνδρεια
Χελμός Κώστας, Δαχτυλιές στο τζάμι: Ποίηματα, Λεξίτυπον
Χελμός Κώστας, Νυκτοπορία: Ποιήματα, Λεξίτυπον
Χιόνης Αργύρης, Ο,τι περιγράφω με περιγράφει: Ποίηση δωματίου, Γαβριηλίδης
Χουβαρδάς Ιγνάτης, Θερινό τετράδιο, Οδός Πανός
Χρηστάρα Χαρά, Δωρικά, Μανδραγόρας
Χριστοφορίδου Δήμητρα, Προς ανάμματα, Αλεξάνδρεια
Χρόνης Βαγγέλης, Ενα χωνάκι θλίψη: Ποιήματα, Καστανιώτη
Χρονιάρη Μαρία, Εκεί που αλλάζω ζωές, Απόπειρα
Χυτήρης Τηλέμαχος, Καλοκαίρι. Το τέλος της ομιλίας, Μεταίχμιο
Χυτήρης Τηλέμαχος, Τι μένει από το ρόδο & Μικρό μανιφέστο (γιατί πρέπει να διαβάζουμε ποίηση), Μεταίχμιο
Ψάλτης Γιώργος, Επιστροφή στην ενιαία χώρα, Ικαρος
Ψαριανός Παναγιώτης, Ποίηση, Ζαχ

ΟΜΑΔΑ ΧΟΡΟΓΡΑΜΜΑ-ΚΑΜΙΑ ΔΙΕΞΟΔΟΣ

Στα πλαίσια του 10 ου Φεστιβαλ Χορού

Καμία διέξοδος...στην αγάπη, στη ζωή, στις σχέσεις. Σχέσεις ανθρώπων που ψάχνουν για μια έξοδο κινδύνου που θα τους περάσει σε μια άλλη διάσταση, σε μια διέξοδο. Το Καμία Διέξοδος όμως εμπεριέχει το (καμ)ΜΙΑ ( διε)ΕΞΟΔΟΣ...Εκεί που νομίζουμε τίποτα, πάντα υπάρχει κάτι.Μια χορευτική προσέγγιση της μοναξιάς που κουβαλάει ο καθένας μέσα του, ένα συνοθήλευμα από σώματα που προσπαθούν να σπάσουν τα δεσμά τους για να βρουν διέξοδο...



Συντελεστές

Σκηνοθεσία: Βίκυ Παπανικολάου
Χορογραφία: Βίκυ Παπανικολάου, Η Ομάδα
Φωτισμοί: Τζένη Διαμαντοπούλου
Φωτογραφία: Νάντια Λαδοπούλου
Ερμηνεύουν: Θεανώ Βασιλάκη, Ελένη Γιαννούδη, Ελευθερία Καρύδη, Ίριδα Κοράκη,
Κωνσταντίνα Μέρμελα, Έρη Παπαδοπούλου, Βίκυ Παπανικολάου.
Παραγωγή: Βίκυ Παπανικολάου.
Καλ. Διεύθυνση: Βίκυ Παπανικολάου.

Τηλέφωνο 6945 397182, 210 8105535, 210 2724303
e-mail: vickypapanikolaou@hotmail.com
www.sxolipapanikolaou.gr


9 Ιουνίου 2011 / 21:00
10 Ιουνίου 2011 / 22:30


Θέατρο Ροές
Ιάκχου 16, Γκάζι
210-3474312

Ο ΧΑΡΗΣ ΒΛΑΒΙΑΝΟΣ ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΟ ΝΕΟ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟ

πηγή: Ελευθεροτυπία, Πέμπτη 26 Μαΐου 2011

Ο ΧΑΡΗΣ ΒΛΑΒΙΑΝΟΣ ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΟ ΝΕΟ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟ
«Δεν καταφέραμε να φτιάξουμε κοινωνία»
Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΚΑΡΟΥΖΑΚΗ



                                           

«Κάθε ποίημα είναι ένα λεκτικό αρχιτεκτόνημα. Με ενδιαφέρει η ύφανση του κειμένου, πώς το συναίσθημα και η σκέψη δένουν με τις λέξεις», λέει ο ποιητής Χάρης Βλαβιανός. Αφορμή για την κουβέντα μας στάθηκε η κυκλοφορία του νέου του βιβλίου με τον αμφίσημο τίτλο «Τα σονέτα της συμφοράς/Apologia pro vita et arte mea» (εκδ. Πατάκη).
Πρόκειται για την ενδέκατη συλλογή ενός από τους σημαντικότερους Ελληνες ποιητές που εμφανίστηκαν τη δεκαετία του '80. Η προηγούμενη, «Διακοπές στην πραγματικότητα» (Πατάκης, 2009), είχε αποσπάσει το Βραβείο Ποίησης του περιοδικού «Διαβάζω». Η δραστηριότητά του δεν περιορίζεται στη συγγραφή. Εχει μεταφράσει Γουόλτ Γουίτμαν, Εζρα Πάουντ, Γουίλιαμ Μπλέικ, Φερνάντο Πεσόα κ.ά., διδάσκει Ιστορία και Πολιτική Θεωρία στο Αμερικανικό Κολέγιο της Ελλάδας, διηύθυνε επί δεκαπέντε χρόνια το περιοδικό «Ποίηση» και τα τελευταία τρία το περιοδικό «Ποιητική».

Γιατί δώσατε τον τίτλο «Σονέτα της συμφοράς»;

«Ολα τα ποιήματα είναι δεκατετράστιχα, αλλά δεν ακολουθούν τους κανόνες του παραδοσιακού σονέτου. Είναι ανομοιοκατάληκτα, ωστόσο με ρυθμικό βηματισμό και εσωτερικές ομοιοκαταληξίες. Επέλεξα μια φόρμα που να με περιορίζει και να εξυπηρετεί τους στόχους μου. Από την άλλη, η λέξη "συμφορά" υπογραμμίζει δύο βασικά μοτίβα του βιβλίου: το τραγικό και το φαιδρό. Το διάστημα που το έγραφα έχασα πρώτα τη μητέρα μου (στη Ρώμη) και τον περασμένο Σεπτέμβριο τον πατέρα μου (στο Σάο Πάολο). Πέθαναν μακριά μου. Επίσης η ζωή φρόντισε να "τροφοδοτήσει" την ποίησή μου με πολλά άλλα δραματικά συμβάντα, των οποίων τις συναισθηματικές κυρίως συνέπειες προσπάθησα ν' αποτυπώσω με όση μεγαλύτερη διαύγεια και δύναμη. Παράλληλα, αποφάσισα ν' ανοίξω το εργαστήριό μου στον αναγνώστη για να φανεί καθαρότερα η συνθήκη κάτω από την οποία γράφω και σε πολλά σημεία ν' απελευθερώσω και μια πλευρά του εαυτού μου που λογόκρινα: την αυτοσαρκαστική. Τα "Σονέτα" αποτελούν μια απολογία, αλλά κι έναν απολογισμό. Για μένα "vita" και "arte" είναι δύο όψεις του ίδιου νομίσματος που διαπλέκονται διαρκώς».

Από μικρός ζήσατε σε διαφορετικές χώρες. Πώς εγγράφεται αυτή η περιπετειώδης διάσταση στην ποίησή σας;

«Γεννήθηκα στη Ρώμη. Υστερα από λίγους μήνες βρέθηκα με τους γονείς μου στη Βραζιλία. Η πρώτη μου γλώσσα συνεπώς ήταν τα πορτογαλικά. Τεσσάρων χρόνων εγκαταστάθηκα με τη μητέρα μου, άρτι διαζευχθείσα, στη Ρώμη. Τα πορτογαλικά έδωσαν τη θέση τους στα ιταλικά. Στα δέκα μου ήρθα στην Αθήνα. Στα δεκαοκτώ μου έφυγα για την Αγγλία, όπου παρέμεινα έντεκα χρόνια, τα οκτώ στο "paradiso terrestre" της Οξφόρδης. Και μετά οριστικά εδώ. Αναγκάστηκα, λοιπόν, ν' αλλάζω συνεχώς χώρες, γλώσσες και να προσαρμόζομαι σε άλλες κοινωνίες και νέο πολιτικό και πολιτισμικό πλαίσιο. Το γεγονός αυτό μου δημιούργησε ένα αίσθημα "ξενότητας", που διατρέχει όλη μου τη ζωή. Ενιωθα πάντα ότι καμία χώρα δεν με περιέχει απόλυτα. Επέλεξα όμως τα ελληνικά ως γλώσσα της ποίησής μου κι αυτός πλέον είναι ο οριστικός μου τόπος. Δεν είμαι επομένως ένας "καθαρόαιμος Ελληνας συγγραφέας", αλλά ένας συγγραφέας που επέλεξε να γράφει στα ελληνικά. Για μεγάλο διάστημα θεωρούσα αυτό το αίσθημα ξενότητας μειονέκτημα. Μέσα στα χρόνια κατάλαβα ότι είναι πηγή δύναμης. Μου έδωσε την ελευθερία να κινούμαι ανάμεσα σε γλώσσες και λογοτεχνικές παραδόσεις και να μπορώ να διακρίνω και τη δική μου παράδοση πιο καθαρά».

Το αυτοβιογραφικό στοιχείο συνυπάρχει στο έργο σας με τον στοχασμό και ποικίλες αναφορές, συχνά λογοτεχνικές. Πώς θα ορίζατε αυτή τη μίξη;

«Αυτό που με ενδιαφέρει είναι το βλέμμα του ποιητή. Οφείλει να είναι βαθύ, να έχει στοχαστεί ακόμη και για τις πιο μύχιες πλευρές της ζωής. Οσο για τις λογοτεχνικές αναφορές, πολλοί άνθρωποι θεωρούν ότι εμπειρία είναι μόνο αυτό που συμβαίνει "κάπου εκεί έξω". Και ότι όταν αναφέρεσαι σ' ένα βιβλίο ή μια ταινία αυτό δεν αποτελεί μέρος της εμπειρίας. Ξεχνούν ότι οι συγγραφείς ζουν μέσα στην τέχνη. Ενα βιβλίο μπορεί να προκαλέσει χαρά, θλίψη, μελαγχολία, πλήξη, οργή. Ολα αυτά είναι συναισθήματα. Αρα όταν αναφέρομαι σε κάποιο ποίημα, μουσικό κομμάτι ή πίνακα, αναφέρομαι σ' ένα βίωμα εξίσου ισχυρό με τα υπόλοιπα».

Ενα σχόλιό σας για τη δύσκολη πολιτική και κοινωνική συγκυρία;

«Δεν καταφέραμε να φτιάξουμε κοινωνία. Και όπου δεν υπάρχει κοινωνία, δεν υπάρχει αίσθηση κοινού πεπρωμένου και άρα αποδοχή κοινών θυσιών. Είμαστε απλώς μια ομάδα ελεύθερων καβαλάρηδων. Το μότο μας είναι: "ο καθείς και τα όπλα του (και τον φοροτεχνικό του)". Από την εποχή του Μαυροκορδάτου και του Κωλέττη αναζητούμε προστάτες, άρα γιατί μας ξενίζει τόσο το Μνημόνιο; Οι ευθύνες δεν είναι ασφαλώς το ίδιο μοιρασμένες. Οι γιατροί του Κολωνακίου που κλέβουν απροκάλυπτα, οι βιομήχανοι που οργανώνουν καρτέλ, οι επιτελείς της Siemens που δωροδοκούν τους πάντες, δεν έχουν το ίδιο μερίδιο με τον μανάβη στη λαϊκή, που δεν κόβει απόδειξη. Ομως είμαστε όλοι, στο βαθμό που μας αναλογεί, υπεύθυνοι. Εξάλλου και οι πολιτικοί μας είναι σαρξ εκ της σαρκός μας. Και αυτή η σαρξ ασθενεί βαριά. Αν δούμε την εξέλιξή τους μέσα στα χρόνια, θα καταλάβουμε πολλά: ο Βενιζέλος μετέφραζε Θουκυδίδη, ο Ανδρέας Παπανδρέου διασκέδαζε στα σκυλάδικα, ο Κώστας Σημίτης, ενδίδοντας στις επιταγές του life style, έδωσε συνέντευξη στο "Κλικ" και ο Παπανδρέου τζούνιορ διατηρεί τη φόρμα του κάνοντας τζόγκινγκ. Επομένως;». *