Translate

Τετάρτη, 3 Ιανουαρίου 2018

notationes /// XEIMΩΝΑΣ 2018 /// ΠΩΛ ΕΛΥΑΡ /// ΜΕΤΑΦΡΑΖΕΙ Ο ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΕΝΤΡΩΤΗΣ




ΥΠΟ ΤΟ ΠΡΙΣΜΑ ΧΡΥΣΟΥ

Σαν κοιταζόαμαστ΄εμείς
Σεντόνια σπινθοβολούν χιονιού
Κάτω από τον ήλιο που όλο και ζυγώνει

Παράθυρα ανοίγουν τις αγκάλες τους
Σ΄όλο το μέγα μάκρος της οδού της καλοσύνης
Ανοίγονται χέρια και πουλιά
Ανοίγονται μέρες ανοίγονται νύχτες
Και των παιδικών χρόνων τ΄αστέρια
Στις τέσσερις γωνιές του απέραντου  ουρανού
Από  μεγάλη ανάγκη τραγουδάνε σιγανά

Σαν κοιταζόμαστ΄εμείς
Ο φόβος αφανίζει το φαρμάκι δια παντός
Σβήνει στο δροσερό χορτάρι απάνω

Οι βάτοι μέσα στους νεκρούς ναούς
Τραβάν έξω άπ΄τον ριζοβολημένον ίσκιο
Τους ζέοντες άλικους και μελανούς καρπούς τους
Το κρασί της αφρισμένης γης
Πνίγει στο απόγειο της πτήσης  τους τις μέλισσες
Και οι χωρικοί αναθυμούνται τότε
Χρόνια που΄χαν τις σοδειές τις πιο γεμάτες

Σαν κοιταζόμαστ' εμείς
τις φλέβες της πιάνει και χαράζει η απόσταση
Και των νερών το φούσκωμα όλους τους γιαλούς αγγίζει

Οι λέαινες οι περιστέρες οι ελαφίνες
Στον καθαρόν αγέρα τρέμοντας κοιτάζουν που γεννιέται
Τ΄όμοιό τους σαν την άνοιξη
Και η άφθονη γυναίκα και μητέρα
Τη ζωή στην ασωτεία συντονίζει
Αλλάζει ο κόσμος χρώμα
Η γέννηση με την απουσία εναλλάσσεται.

Σαν κοιταζόμαστ΄εμείς
Οι τοίχοι φλέγονται  όλοι από παλιά ζωή
Οι τοίχοι φλέγονται όλοι από ζωή καινούργια

Η κλίνη της φύσεως έξω
'Εχει στρωθεί καλά με αθωότητα
Λυκόφωτος ο ουρανός και λούζει
Τη λυγμική και μειδιώσα
Μορφή της μουσηγέτιδος
Πάντοτε  γυμνότερη εκείνη σκλάβα και άνασσα
Φυλώμματος διηνεκούς και εσαεί

Όποτε κοιταζόμαστ΄εμείς
Εσύ η λυμφατική ο ζοφερός εγώ
Η όραση είν΄ολούθε αύρας πνοή και πόθου

Που ζωογονεί το πρώτο και το ύστατο όνειρο.

***

http://alonakitispoiisis.blogspot.com
http://logoskaitexni.blogspot.gr/2012/07/paul-eluard.html

***