XΩΡΙΣΤΑ-ΘΕΑΤΡΙΚΟΣ ΜΟΝΟΛΟΓΟΣ[ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ]...ένα χρονικό για την απώλεια.
Αποσπάσματα από τον Θεατρικό Μονόλογο της Μίνας Ξηρογιάννη που έλαβε ΕΠΑΙΝΟ από τον Ιωνικό Σύνδεσμο στα πλαίσια λογοτεχνικού διαγωνισμού.
[...]
ΚΕΦΑΛΑΙΟ:H MAΡΓΑΡΙΤΑ
[το κορίτσι μαδάει τη μαργαρίτα]
-Θα σε δω σήμερα
-Δεν θα σε δω σήμερα
-Θα σε δω σήμερα
-Δεν θα σε δω σήμερα
-Θα σε δω σήμερα
-Δεν θα σε δω σήμερα
Τον αναζητεί επίμονα μέσα στο χώρο
[παίζεις μαζί μου;]
Φωνή:Aυτό το κορίτσι κάθε μέρα μαδάει μαργαρίτες
ΚΕΦΑΛΑΙΟ:MΑΡΓΑΡΙΤΑ 2
[το κορίτσι μαδάει τη μαργαρίτα]
-Θα σε δω σήμερα
-Δεν θα σε δω σήμερα
-Θα σε δω σήμερα
-Δεν θα σε δω σήμερα
-Θα σε δω σήμερα
-Δεν θα σε δω σήμερα
[Εκδηλώσεις χαράς και επιθυμίας]
Βάζει βγάζει καπέλα
δοκιμάζει ρούχα
φλερτάρει με τον καθρέφτη
χορεύει
ακούει ερωτικά τραγούδια
βάφεται
στολίζεται
....και βγαίνει από τη σκηνή.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ:ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΠΑΡΩ ΤΟ ΒΛΕΜΜΑ ΜΟΥ ΑΠΟ ΠΑΝΩ ΣΟΥ
Φοίβο,
Δεν μπορώ
Να πάρω
ΤΟ βλέμμα μου
Από πάνω σου.
ΠΑΡΑΛΗΡΗΜΑ 1
Άπειρα πράγματα έχω χαρά μου από το αυριανό μας απο΄γευμα
στα λουλούδια και στ΄αληθινά κοιτάγματα
Φοβάμαι
Δεν θα πάρω
Το καράβι
Μας αφήνει μακριά από δω....
Χωρίς εσένα
Δεν προχωρώ
Ούτε ανάσα άγρια
Τη νύχτα
Που επιμένει να μας ψάχνει και
Ο καιρός βασανιστικά
Να μας προσπερνά.
[...]
ΚΕΦΑΛΑΙΟ:ΣΕ ΝΟΣΤΑΛΓΩ
Το κορίτσι σιγοτραγουδά:
<Δεν ήρθες χθες ούτε προχθές κι ήταν οι μέρες μου φρικτές γιατί τα δάκρυα κι οι λυγμοί δεν με αφήσανε στιγμή....>
Εχω τρεις μέρες να σε δω
Μου μοιάζουν αιώνες
Εσύ
Εγώ
Εμείς
Τρία σημεία στο σύμπαν
Τρεις γραμμές
Χωρίς την νοσταλγία μου για σένα δεν είμαι
δεν νοούμαι
δεν λογαριάζομαι.
Ενα τίποτα.
Στο λέω και ανάποδα.Ακούς;
Λγωστανό ες
Δω σε να ρεςμε τρεις χωε νεςω αι ζουναοίμ ουμ.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ:TA XAΡΤΑΚΙΑ
ΦΩΝΗ:Ό,τι σκέψεις κάνει τις γράφει σε χαρτάκια.
Όλα υπάρχουν σε χαρτάκια.
Τα χαρτάκια τα κλέινει σε κουτάκια που ίσως κάποτε αναοίξει κι εκείνος.
ΣΚΕΨΗ 1[κόκκινο χαρτάκι].Τα αστεία που κάναμε μεταξύ μας εγώ τα΄ παιρνα στα σοβαρά.
ΣΚΕΨΗ 2[γαλάζιο χαρτάκι].Είσαι μυστήριος άνθρωπος.
ΣΚΕΨΗ 3[κίτρινο χαρτάκι]Χθες πήγα στο σινεμά και είδα την ταινία<Ο Αστερίξ,ο Οβελίξ και οι Σκανδιναυοί>.Πρέπει να σπεύσεις.
ΣΚΕΨΗ 4.[πορτοκαλί χαρτάκι]΄΄Ο άνθρωπος είναι αθώος όταν ονειρεύεται΄΄.Θυμάσαι εκείνο το τραγουδάκι;
ΣΚΕΨΗ 5[φούξια χαρτάκι]Σήμερα μου φάνηκες σκυθρωπός.Είχες τίποτα;
ΣΚΕΨΗ 6[λευκό χαρτάκι]Αν ήμουν μουσική ,τί μουσική θα ήμουν;Eσυ τζαζ!
ΣΚΕΨΗ 7[μαύρο χαρτάκι].Αναρωτιέμαι αν έχεις ποτέ ερωτευθεί.Εχεις;
[...]
ΠΑΡΑΛΗΡΗΜΑ 2
Ανοίγω και κλείνω
Σε σένα οφείλω
Το χάος της ψυχής μου
Αστέρι
Του φωτός
Περιστέρι
Γαλάζιο μου
Ονειρο
ΈΛΑ.
KEΦΑΛΑΙΟ:H EΛΠΙΔΑ
Σε παρακαλώ μπορείς να με ερωτευθείς;
Παραδέξου το !
Μ΄αγαπάς,το νοιώθω!
Οχι,δεν το νοιώθω.
Το ξέρω.
Θα βρεθούμε στα σίγουρα στο τέλος.
Κάπως.
Κάποτε.
Μακριά.
Κοντά.
ΜΑΖΙ.
ΕΙΝΑΙ ΜΟΙΡΑΙΟ.
Φωνή:Zωή από πότε άρχισες να πιστεύεις στη μοίρα;
Φωνή:Kι όμως,στα μάτια των άλλων έμοιαζαν ερωτευμένοι.
[....]
ΚΕΦΑΛΑΙΟ:ΑΚΟΜΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΧΑΡΤΑΚΙΑ
Φωνή:Tα χαρτάκια της δεν έχουν τέλος.Τα ραβασάκια της.
Γεμίζει κουτιά και κουτιά από δαύτα.
ΣΚΕΨΗ1:[Ροζ χαρτάκι]Πού είσαι τώρα;Tί σκέφτεσαι;
ΣΚΕΨΗ 2:[μπεζ χαρτάκι].Δεν με χωρά ο τόπος.
ΣΚΕΨΗ 3:[Πράσινο χαρτάκι]Tην τελευταία φορά μου μίλησες άσχημα στο τηλέφωνο.
Ούτε ξέρεις πόσο άσχημα μου μίλησες.
ΣΚΕΨΗ 4:[Κόκκινο χαρτάκι]Δεν περιμένω τίποτα πια.
ΣΚΕΨΗ 5:[Μαύρο χαρτάκι]Θα΄θελα να μαι δυνατή όπως εσύ.Ζηελέυω την δύναμή σου.
ΣΚΕΨΗ 6:[Γαλάζιο χαρτάκι]:To αγαπημενο μου χρώμα ειναι το γαλάζιο.
ΣΚΕΨΗ 7:[Γαλάζιο χαρτάκι]:Yπάρχει πιο βαρυσήμαντη λέξη από την λέξη< απώλεια>;
ΣΚΕΨΗ 8[Γαλάζιο χαρτάκι ξανά]:Λατρεύει τη χροιά της φωνής του.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ:ΠΑΝΙΚΟΣ 3
Είναι φορές που με πιάνει εκείνη η μαλακισμένη δύσπνοια,ξέρεις...
Θέλω να σε πάρω τηλέφωνο για νά κούσω τη φωνή σου.
Σε κουράζω...από ευγένεια δεν μου το λες...
Σκέφτομαι το άλλο άτομο δίπλα σου
Έτσι παίρνω το χαπάκι της ευτυχίας και κοιμάμαι...
Κοιμάμαι για να μην νοιώθω τον πόνο.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ:ΠΑΝΙΚΟΣ 4
Σε έχει πιάσει ποτέ πανικός;
Ταχυκαρδία,ξηροστομία,ζαλάδα,φοβερή ανησυχία.
Για λύπηση δηλαδή.
Ολα μοιάζουν θλιμμένα και μετέωρα.
Όταν ακούω τη φωνή σου ησυχάζω.
<Σου λέω εισαι το αντικαταθλιπτικό μου>
ΦΩΝΗ:Kαι κείνος θύμωσε και της έκλεισε το τηλέφωνο στα μούτρα.
Και γω έμεινα μόνη.
Και δεν είχα με ποιον άλλο να μοιραστώ την αγάπη μου για σένα.
[....]
ΚΕΦΑΛΑΙΟ:H ΑΡΝΗΣΗ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΟΜΟΛΟΓΙΑ
Μου είπες όχι.
Ξεκάθαρο,σαφές,οριστικό.
Λέγε μου συνέχεια οχι αν αυτό ειναι που νοιώθεις.
Σου είπα ,'ελα να πάιξουμε το παιχνίδι του ΟΧΙ.
Το έχετε ακούσει ξανά αυτό το παιχνίδι;
Eγώ το επινόησα για να παίξω λίγο μετην άτνησή σου.
Εχεις δύο επιλογές.
Μπορείς να διαλέξεις ανάμεσα στο ένα όχι και στα τρια οχι.
Αν πεις δυο οχι ,καίγεσαι.
Όλοι ξέρουμε ότι δυο αρνήσεις κάνουν μια κατάφαση.
Άρα ...ΟΧΙ-ΟΧΙ=ΜΕ ΘΕΛΕΙΣ,Πρόσεξε μήπως καείς.
Και συ απάντησες αμέσως.Διχως σκέψη:
<Σου λεώ 3 ΟΧΙ λοιπόν για να είναι καθαρή η άρνηση.>
Σιωπή
Και γω σου είπα:<Δεν σου ζητάω να με αγαπήσεις.Κάτι τέτοιο θα ήταν πολύ δύσκολο για σένα ,εξάλλου.Μπορείς τουλάχιστον να δεχτείς την αγάπη που σου προσφέρω;>
Σιωπή
ΚΕΦΑΛΑΙΟ:TA ONEIΡΑ 3
ΣΚΕΨΗ[Τυρκουάζ χαρτάκι] Ο Αγγελόπουλος στο <Μια αιωνιότητα και μία ημέρα> βάζει την ηρωίδα του να λέει:<Δεν τολμούσα να ονειρευτώ ότι με ονειρεύεσαι.Αν για μια στιγμή το πίστευα,θα διαλυόμουν σε μια κραυγή.>
Μα εγώ τολμώ...
ΚΕΦΑΛΑΙΟ:MOΝΑΞΙΑ
Έχεις χορέψει ποτέ με ένα άδειο πουκάμισο;
ΠΑΡΑΛΗΡΗΜΑ 3
Ήταν ανέμελα τα χρόνια
Τα χάδια του ουρανού
Το κοίταγμα
Σε θέλω εέιδή σε ξέρω
Είσαι συ
Και έφυγα με ένα μολύβι στο στήθος.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ:ΑΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ
Σε ανέβασα ψηλά.Σε τοποθέτησα σε βάθρο και τοποθέτησα εμένα πιο κάτω.
Με το κεφάλι στραμμένο στο βάθρο σου και τα χέρια προς εσένα.
Σαν ικέτης σε άβατο ναό.
Σε διατηρούσα μέσα μου ολοζώντανο.
Διατηρούσα τον μύθο του έρωτά μου για χρόνια πολλά.
Κι όταν δεν σε έβλεπα πια...
Αλλά υπήρχες πάντα μέσα μου...
Στις λέξεις ,στις γραφές μου...
Στα γαλάζια χαρτάκια μου....
[...]
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα FOR THEATER LOVERS. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα FOR THEATER LOVERS. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Σάββατο 26 Φεβρουαρίου 2011
Δευτέρα 21 Φεβρουαρίου 2011
ΤΟ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟ ΔΙΚΤΥΟ ΓΙΑ ΤΟ ΘΕΑΤΡΟ ΣΤΗΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ:σεμινάρια
πηγή:Πανελλήνιο Δικτυο για το ΘΕΑΤΡΟ ΣΤΗΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ
Βιωματικά εργαστήρια
για τα μέλη του Δικτύου -εκπαιδευτικούς, εμψυχωτές θεατρικών ομάδων
Αθήνα, Μάρτιος 2011
Αγαπητοί φίλοι της Αθήνας,
Το Πανελλήνιο Δίκτυο για το Θέατρο στην Εκπαίδευση / Γραφείο Αθήνας οργανώνει μια σειρά από βιωματικά θεατρικά εργαστήρια για τα μέλη του- φοιτητές ,εκπαιδευτικούς, εμψυχωτές θεατρικών ομάδων- που ενδιαφέρονται να γνωρίσουν ποικίλες εφαρμογές της θεατρικής τέχνης στην τυπική και μη τυπική εκπαίδευση.
Ανταποκρινόμενοι στις ανάγκες των μελών μας, μετά από επαφές και συζητήσεις που είχαμε με κάποιους από εσάς, προτείνουμε πολλές εναλλακτικές προτάσεις σεμιναρίων που καλύπτουν πιθανότατα τις ιδέες σας. Τα εργαστήρια είναι αυτοτελή και οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να πάρουν μέρος σε όσα και όποια επιθυμούν, αρκεί να μην πραγματοποιούνται ταυτόχρονα. Τα σεμινάρια γίνονται με την πολύτιμη συνεργασία των εμψυχωτών-φίλων και μελών του Δικτύου, ως μια προσφορά στα μέλη μας και το κόστος τους είναι συμβολικό.
Οι θέσεις είναι περιορισμένες και θα τηρηθεί σειρά προτεραιότητας. Τα εργαστήρια θα πραγματοποιηθούν σε διαφορετικούς χώρους, διαφορετικές ημέρες και ώρες σύμφωνα με το παρακάτω πρόγραμμα.
ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟ 1
Πέμπτη 3 Μαρτίου 2011, 5.00-8.30 μμ
Λεπενιώτου 8, Ψυρρή, «Σχολείο Παιχνιδιού»
«Θεατρικό Παιχνίδι: γνωριμία με τη μέθοδο και τις δομές του»
Στέλιος Βγαγκές, εμψυχωτής θεατρικού παιχνιδιού, δάσκαλος
ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟ 2
Πέμπτη 3 Μαρτίου 2011, 5.30-8.30 μμ
Λεπενιώτου 8, Ψυρρή, «Σχολείο Παιχνιδιού»
«Διαχείριση συγκρούσεων στα σχολεία»
Γιώργος Μόσχος, Συνήγορος του Παιδιού
ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟ 3
Πέμπτη 10 Μαρτίου 2011, 5.00-8.30 μμ
Λεπενιώτου 8, Ψυρρή, «Σχολείο Παιχνιδιού»
«Χοροθεατρικές εφαρμογές στο χώρο της εκπαίδευσης»
Ζωή Σαρίδου, χορογράφος
ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟ 4
Πέμπτη 10 Μαρτίου 2011, 5.00-8.30 μμ
Λεπενιώτου 8, Ψυρρή, «Σχολείο Παιχνιδιού»
«Κουκλοθέατρο και παιδαγωγική πρακτική: Προτάσεις και εφαρμογές που αξιοποιούν την «κούκλα» στην εκπαίδευση»
Αντιγόνη Παρούση, Επίκουρη Καθηγήτρια, Τμήμα Εκπαίδευσης και Αγωγής στην Προσχολική Ηλικία του Πανεπιστημίου Αθηνών
ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟ 5
Πέμπτη 10 Μαρτίου 2011, 6.00-9.00 μμ
Σαρρή 14 (4ος όροφος), Γραφείο Δικτύου
«Δραματοποίηση λογοτεχνικών κειμένων»
Τάκης Τζαμαργιάς, σκηνοθέτης, ΕΙΔΙΠ Πανεπιστημίου Αθηνών
ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟ 6
Παρασκευή 11 Μαρτίου 2011, 6.00-9.00 μμ
Σαρρή 14 (4ος όροφος), Γραφείο Δικτύου
«Χορικά από το Αρχαίο Δράμα»
Γιώργος Μπινιάρης, σκηνοθέτης, ηθοποιός
ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟ 7
Κυριακή 13 Μαρτίου 2011, 4.00-7.30 μμ
Λεπενιώτου 8, Ψυρρή, «Σχολείο Παιχνιδιού»
«Επινοώντας μια ιστορία για τη θεατρική σκηνή»
Τζωρτζίνα Κακουδάκη, θεατρολόγος, ηθοποιός
Προσέλευση: 20΄ πριν από την έναρξη του κάθε σεμιναρίου
Τα εργαστήρια είναι μια προσφορά από όλους τους εμψυχωτές για την ενίσχυση του Δικτύου και μπορούν να συμμετέχουν σε αυτά τα μέλη μας, καταβάλλοντας συμβολικά ένα μικρό ποσό ως ακολούθως :
Α) 10 ευρώ για ένα εργαστήριο
Β) 15 ευρώ για δύο εργαστήρια
Γ) 20 ευρώ για τρία εργαστήρια
Δ) 25 ευρώ για τέσσερα εργαστήρια
Τα χρήματα μπορείτε να τα καταθέσετε στο λογαριασμό ALPHA BANK 202-00-2002-000277 - Πανελλήνιο Δίκτυο για το Θέατρο στην Εκπαίδευση.
Επικοινωνία
Παρακαλούμε πριν την κατάθεση να επικοινωνήσετε με τη Γραμματεία μας, Δευτέρα ή Πέμπτη 10.00 έως 5.00μ.μ στο τηλ. 2106541600, για να επιβεβαιώσετε ότι υπάρχουν θέσεις στα εργαστήρια που σας ενδιαφέρουν.
Κατόπιν στέλνετε την απόδειξη κατάθεσης με το όνομά σας και το όνομα του/των εμψυχωτή/ων στο Φαξ 2106541600. Εναλλακτικά για πληροφορίες μπορείτε να επικοινωνείτε στα τηλέφωνα:
την Τρίτη 5.00-8.00μμ στο τηλ. 2106850971 και Τετάρτη & Παρασκευή 5.00-8.00 μμ στο τηλ. 6976913192.
Προϋποθέσεις
Απαραίτητη προϋπόθεση για τη συμμετοχή είναι να είστε μέλος του Δικτύου με τακτοποιημένη τη συνδρομή σας (η συνδρομή μπορεί να τακτοποιείται στην Τράπεζα μαζί με το κόστος συμμετοχής ή κατά την προσέλευση στο σεμινάριο).
Σε περίπτωση που δεν είστε μέλος του Δικτύου και θέλετε να εγγραφείτε και να πάρετε μέρος στα σεμινάρια, παρακαλούμε αναζητήστε πληροφορίες και την αίτηση μέλους στην ιστοσελίδα μας: www.theatroedu.gr / ποιοι είμαστε/μέλη εγγραφές.
Βιωματικά εργαστήρια
για τα μέλη του Δικτύου -εκπαιδευτικούς, εμψυχωτές θεατρικών ομάδων
Αθήνα, Μάρτιος 2011
Αγαπητοί φίλοι της Αθήνας,
Το Πανελλήνιο Δίκτυο για το Θέατρο στην Εκπαίδευση / Γραφείο Αθήνας οργανώνει μια σειρά από βιωματικά θεατρικά εργαστήρια για τα μέλη του- φοιτητές ,εκπαιδευτικούς, εμψυχωτές θεατρικών ομάδων- που ενδιαφέρονται να γνωρίσουν ποικίλες εφαρμογές της θεατρικής τέχνης στην τυπική και μη τυπική εκπαίδευση.
Ανταποκρινόμενοι στις ανάγκες των μελών μας, μετά από επαφές και συζητήσεις που είχαμε με κάποιους από εσάς, προτείνουμε πολλές εναλλακτικές προτάσεις σεμιναρίων που καλύπτουν πιθανότατα τις ιδέες σας. Τα εργαστήρια είναι αυτοτελή και οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να πάρουν μέρος σε όσα και όποια επιθυμούν, αρκεί να μην πραγματοποιούνται ταυτόχρονα. Τα σεμινάρια γίνονται με την πολύτιμη συνεργασία των εμψυχωτών-φίλων και μελών του Δικτύου, ως μια προσφορά στα μέλη μας και το κόστος τους είναι συμβολικό.
Οι θέσεις είναι περιορισμένες και θα τηρηθεί σειρά προτεραιότητας. Τα εργαστήρια θα πραγματοποιηθούν σε διαφορετικούς χώρους, διαφορετικές ημέρες και ώρες σύμφωνα με το παρακάτω πρόγραμμα.
ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟ 1
Πέμπτη 3 Μαρτίου 2011, 5.00-8.30 μμ
Λεπενιώτου 8, Ψυρρή, «Σχολείο Παιχνιδιού»
«Θεατρικό Παιχνίδι: γνωριμία με τη μέθοδο και τις δομές του»
Στέλιος Βγαγκές, εμψυχωτής θεατρικού παιχνιδιού, δάσκαλος
ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟ 2
Πέμπτη 3 Μαρτίου 2011, 5.30-8.30 μμ
Λεπενιώτου 8, Ψυρρή, «Σχολείο Παιχνιδιού»
«Διαχείριση συγκρούσεων στα σχολεία»
Γιώργος Μόσχος, Συνήγορος του Παιδιού
ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟ 3
Πέμπτη 10 Μαρτίου 2011, 5.00-8.30 μμ
Λεπενιώτου 8, Ψυρρή, «Σχολείο Παιχνιδιού»
«Χοροθεατρικές εφαρμογές στο χώρο της εκπαίδευσης»
Ζωή Σαρίδου, χορογράφος
ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟ 4
Πέμπτη 10 Μαρτίου 2011, 5.00-8.30 μμ
Λεπενιώτου 8, Ψυρρή, «Σχολείο Παιχνιδιού»
«Κουκλοθέατρο και παιδαγωγική πρακτική: Προτάσεις και εφαρμογές που αξιοποιούν την «κούκλα» στην εκπαίδευση»
Αντιγόνη Παρούση, Επίκουρη Καθηγήτρια, Τμήμα Εκπαίδευσης και Αγωγής στην Προσχολική Ηλικία του Πανεπιστημίου Αθηνών
ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟ 5
Πέμπτη 10 Μαρτίου 2011, 6.00-9.00 μμ
Σαρρή 14 (4ος όροφος), Γραφείο Δικτύου
«Δραματοποίηση λογοτεχνικών κειμένων»
Τάκης Τζαμαργιάς, σκηνοθέτης, ΕΙΔΙΠ Πανεπιστημίου Αθηνών
ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟ 6
Παρασκευή 11 Μαρτίου 2011, 6.00-9.00 μμ
Σαρρή 14 (4ος όροφος), Γραφείο Δικτύου
«Χορικά από το Αρχαίο Δράμα»
Γιώργος Μπινιάρης, σκηνοθέτης, ηθοποιός
ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟ 7
Κυριακή 13 Μαρτίου 2011, 4.00-7.30 μμ
Λεπενιώτου 8, Ψυρρή, «Σχολείο Παιχνιδιού»
«Επινοώντας μια ιστορία για τη θεατρική σκηνή»
Τζωρτζίνα Κακουδάκη, θεατρολόγος, ηθοποιός
Προσέλευση: 20΄ πριν από την έναρξη του κάθε σεμιναρίου
Τα εργαστήρια είναι μια προσφορά από όλους τους εμψυχωτές για την ενίσχυση του Δικτύου και μπορούν να συμμετέχουν σε αυτά τα μέλη μας, καταβάλλοντας συμβολικά ένα μικρό ποσό ως ακολούθως :
Α) 10 ευρώ για ένα εργαστήριο
Β) 15 ευρώ για δύο εργαστήρια
Γ) 20 ευρώ για τρία εργαστήρια
Δ) 25 ευρώ για τέσσερα εργαστήρια
Τα χρήματα μπορείτε να τα καταθέσετε στο λογαριασμό ALPHA BANK 202-00-2002-000277 - Πανελλήνιο Δίκτυο για το Θέατρο στην Εκπαίδευση.
Επικοινωνία
Παρακαλούμε πριν την κατάθεση να επικοινωνήσετε με τη Γραμματεία μας, Δευτέρα ή Πέμπτη 10.00 έως 5.00μ.μ στο τηλ. 2106541600, για να επιβεβαιώσετε ότι υπάρχουν θέσεις στα εργαστήρια που σας ενδιαφέρουν.
Κατόπιν στέλνετε την απόδειξη κατάθεσης με το όνομά σας και το όνομα του/των εμψυχωτή/ων στο Φαξ 2106541600. Εναλλακτικά για πληροφορίες μπορείτε να επικοινωνείτε στα τηλέφωνα:
την Τρίτη 5.00-8.00μμ στο τηλ. 2106850971 και Τετάρτη & Παρασκευή 5.00-8.00 μμ στο τηλ. 6976913192.
Προϋποθέσεις
Απαραίτητη προϋπόθεση για τη συμμετοχή είναι να είστε μέλος του Δικτύου με τακτοποιημένη τη συνδρομή σας (η συνδρομή μπορεί να τακτοποιείται στην Τράπεζα μαζί με το κόστος συμμετοχής ή κατά την προσέλευση στο σεμινάριο).
Σε περίπτωση που δεν είστε μέλος του Δικτύου και θέλετε να εγγραφείτε και να πάρετε μέρος στα σεμινάρια, παρακαλούμε αναζητήστε πληροφορίες και την αίτηση μέλους στην ιστοσελίδα μας: www.theatroedu.gr / ποιοι είμαστε/μέλη εγγραφές.
ΘΕΑΤΡΟ ΚΟΡΥΒΑΝΤΕΣ-Μακμπέθ
ΘΕΑΤΡΟ ΚΟΡΥΒΑΝΤΕΣ
ΟΥΙΛΙΑΜ ΣΕΞΠΙΡ
Μακμπέθ
ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Αντρέας Θεοχάρης
ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ : Γιάννης Κόντος – Αντρέας Θεοχάρης
ΗΘΟΠΟΙΟΙ: Αντρέας Θεοχάρης, Κλαίρη Γιαννικάκη, Μαρίνος Μαρούλης.
ΚΑΤΑΣΚΕΥΗ ΣΚΗΝΙΚΟΥ : Κώστας Κοπελάρης
Τρεις θεατρίνοι αναπαριστούν την ιστορία του βασιλιά της Σκωτίας Μακμπέθ, που τρεις μάγισσες του υποβάλλουν το όραμα της απόλυτης εξουσίας οδηγώντας αυτόν και τη χώρα του στην καταστροφή. Το έργο του Σέξπιρ εστιάζεται στο πρόβλημα της εξουσίας – που παρομοιάζεται με “μόλυνση και πανούκλα”- περιγράφοντας μ' ένα ιδιαίτερο ποιητικό τρόπο την πορεία δύο ατόμων, ενός ισχυρού άντρα και της συζύγου του. Μια πορεία σύνθετη, από την ψυχρή λογική έως τη θρησκευτική έξαρση, από την καχυποψία έως την παράνοια και τις διαταραχές του ύπνου, από τον πολιτικό κυνισμό έως το ψέμα και τις δολοφονίες, θα τους οδηγήσει σε μια διπλή ρήξη, με τον εαυτό τους και τους άλλους για να καταλήξει σε ένα “τίποτα”.
Αύριο και αύριο και αύριο
σέρνεται ανεπαίσθητα σαν ένα ασήμαντο τραγούδι
από μέρα σε μέρα, έως την τελευταία νότα που μετράει ο χρόνος.
Και όλα τα χθες μας φώτισαν τρελούς στο δρόμο για ένα σκονισμένο θάνατο.
Να σβήσει ο προβολέας.
Η ζωή δεν είναι παρά μια σκιά που περπατά,
ένας φτωχός ηθοποιός που παίρνει πόζες
και σπαταλά το χρόνο του πάνω στη σκηνή
και μετά δεν ακούγεται πια.
Είναι μια ιστορία που είπε ένας ηλίθιος, όλο φασαρία κι έξαψη.
Και τι σημαίνει; τίποτα... (Μακμπέθ. Πράξη Πέμπτη)
ΗΜΕΡΕΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΩΝ : Παρασκευή και Σάββατο. Ώρα 20: 30'.
Έναρξη παραστάσεων: Σάββατο 26 Φεβρουαρίου. Ώρα 20: 30'.
Γενική είσοδος 15 € - Φοιτητικό 10 €. Θέσεις 15.
Κρατήσεις: τηλ 210-9718590, koryvantes@gmail.com Διάρκεια Παράστασης: 2 ώρες και 30 λεπτά.
ΘΕΑΤΡΟ ΚΟΡΥΒΑΝΤΕΣ
ΜΥΛΛΕΡΟΥ 78, ΜΕΤΑΞΟΥΡΓΕΙΟ
2109718590, 6977930787
ΟΥΙΛΙΑΜ ΣΕΞΠΙΡ
Μακμπέθ
ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Αντρέας Θεοχάρης
ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ : Γιάννης Κόντος – Αντρέας Θεοχάρης
ΗΘΟΠΟΙΟΙ: Αντρέας Θεοχάρης, Κλαίρη Γιαννικάκη, Μαρίνος Μαρούλης.
ΚΑΤΑΣΚΕΥΗ ΣΚΗΝΙΚΟΥ : Κώστας Κοπελάρης
Τρεις θεατρίνοι αναπαριστούν την ιστορία του βασιλιά της Σκωτίας Μακμπέθ, που τρεις μάγισσες του υποβάλλουν το όραμα της απόλυτης εξουσίας οδηγώντας αυτόν και τη χώρα του στην καταστροφή. Το έργο του Σέξπιρ εστιάζεται στο πρόβλημα της εξουσίας – που παρομοιάζεται με “μόλυνση και πανούκλα”- περιγράφοντας μ' ένα ιδιαίτερο ποιητικό τρόπο την πορεία δύο ατόμων, ενός ισχυρού άντρα και της συζύγου του. Μια πορεία σύνθετη, από την ψυχρή λογική έως τη θρησκευτική έξαρση, από την καχυποψία έως την παράνοια και τις διαταραχές του ύπνου, από τον πολιτικό κυνισμό έως το ψέμα και τις δολοφονίες, θα τους οδηγήσει σε μια διπλή ρήξη, με τον εαυτό τους και τους άλλους για να καταλήξει σε ένα “τίποτα”.
Αύριο και αύριο και αύριο
σέρνεται ανεπαίσθητα σαν ένα ασήμαντο τραγούδι
από μέρα σε μέρα, έως την τελευταία νότα που μετράει ο χρόνος.
Και όλα τα χθες μας φώτισαν τρελούς στο δρόμο για ένα σκονισμένο θάνατο.
Να σβήσει ο προβολέας.
Η ζωή δεν είναι παρά μια σκιά που περπατά,
ένας φτωχός ηθοποιός που παίρνει πόζες
και σπαταλά το χρόνο του πάνω στη σκηνή
και μετά δεν ακούγεται πια.
Είναι μια ιστορία που είπε ένας ηλίθιος, όλο φασαρία κι έξαψη.
Και τι σημαίνει; τίποτα... (Μακμπέθ. Πράξη Πέμπτη)
ΗΜΕΡΕΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΩΝ : Παρασκευή και Σάββατο. Ώρα 20: 30'.
Έναρξη παραστάσεων: Σάββατο 26 Φεβρουαρίου. Ώρα 20: 30'.
Γενική είσοδος 15 € - Φοιτητικό 10 €. Θέσεις 15.
Κρατήσεις: τηλ 210-9718590, koryvantes@gmail.com Διάρκεια Παράστασης: 2 ώρες και 30 λεπτά.
ΘΕΑΤΡΟ ΚΟΡΥΒΑΝΤΕΣ
ΜΥΛΛΕΡΟΥ 78, ΜΕΤΑΞΟΥΡΓΕΙΟ
2109718590, 6977930787
Κυριακή 31 Οκτωβρίου 2010
Συνέντευξη με τον Γρηγόρη Βαλτινό-[από τη Ράνια Ντανάκα]
Ευχαριστώ και δημόσια την φίλη και συνάδελφο Ράνια Ντανάκα για την όμορφη συνέντευξη που μας παραχώρησε για το varelaki!!!
Συνέντευξη στη Ράνια Ντανάκα (Θεατρολόγος, Απόφοιτη της Δραματικής Σχολής «Αθηναϊκή Σκηνή»)
Απόγευμα Παρασκευής. Τόπος συνάντησης το θέατρο Βρετάνια, όπου παίζει και σκηνοθετεί το έργο «Ψηλά από τη Γέφυρα» του Άρθουρ Μίλλερ.
Μπαίνοντας στο καμαρίνι του το βλέμμα μου προσηλώνεται σ’ ένα τοίχο γεμάτο φωτογραφίες. Μου αποκαλύπτουν πως έχει συνευρεθεί επί σκηνής με τους πιο αξιόλογους ηθοποιούς του ελληνικού θεάτρου πρωταγωνιστώντας σε σημαίνοντα έργα του παγκόσμιου ρεπερτορίου. Πτυχιούχος της Σχολής του Εθνικού Θεάτρου μου εξηγεί πως λόγω συγκυριών δεν έπαιξε στις σκηνές του Εθνικού, μιας και αρχής γενομένης της καριέρας του δέχθηκε προτάσεις από θιάσους, όπως αυτόν της Αλίκης Βουγιουκλάκη ή της Τζένης Καρέζη.
Πρόκειται για έναν ηθοποιό που οι «αποσκευές» του τού επιτρέπουν να κινείται μεταξύ πολλών καλλιτεχνικών εκφράσεων. Άλλωστε για εκείνον η ερμηνεία θεατρικών ρόλων, τραγουδιών ή ποιητικών έργων, που όπως εξομολογείται υπήρξε ο λόγος που τον οδήγησε στο θέατρο, αποτελούν ένα ενιαίο κι αδιάσπαστο σύνολο που ορίζει την υποκριτική τέχνη.
Κατά τη διάρκεια της κουβέντας αποκαλύπτεται ένας άνθρωπος χειμαρρώδης, με δυναμικό λόγο κι εσωτερική ευγένεια.
Ποια ήταν η πιο αγαστή συνεργασία που είχατε μέχρι τώρα;
Θα έλεγα ότι είμαι εξαιρετικά τυχερό άτομο, γιατί δεν είναι μια. Στο ξεκίνημά μου είχα την τύχη να συνεργαστώ με τον Ζυλ Ντασσέν, τη Μελίνα Μερκούρη και τον Γιάννη Φέρτη. Δεν ήταν μόνο εντυπωσιακό το ότι αυτοί οι τρεις σπουδαίοι άνθρωποι βρέθηκαν από την αρχή στο δρόμο μου, ήταν και ιδανικές οι συνθήκες. Ήταν εκπληκτικοί συνεργάτες. Με αγκάλιασαν και οι τρεις με τις φτερούγες τους.
Έπειτα, εξίσου εκπληκτικές ήταν οι συνεργασίες μου με την Αλίκη Βουγιουκλάκη, με την Τζένη Καρέζη, την Κάτια Δανδουλάκη, τη Νόνικα Γαληνέα και τον Αλέκο Αλεξανδράκη. Επίσης, τα 15 χρόνια που έπαιζα και σκηνοθετούσα στο θέατρο Λαμπέτη ευτύχησα να συνεργαστώ με αξιόλογους ανθρώπους. Ακόμα και τώρα, στο θέατρο Βρετάνια, τολμώ να πω ότι ξεκινά μια συνεργασία και φιλία με τον θεατρικό επιχειρηματία Κάρολο Παυλάκη. Ένας νέος κύκλος. Θα έλεγα, λοιπόν, πως ελάχιστες είναι οι άτυχες στιγμές, όπου κάποιο άτομο από το θίασο ή από την παραγωγή ή κάποιος εξωτερικός παράγων έκανε τη χρονιά δυσάρεστη. Δεν το λέω για να αποδώσω φιλοφρόνηση προς όλους τους προηγούμενους συνεργάτες. Άλλωστε ήδη έχω παραλείψει δυο-τρεις συνεργασίες. Αν επρόκειτο για φιλοφρόνηση, θα μπορούσα να τις αναφέρω κι αυτές.
Ποιο είναι το χαρακτηριστικό που θυμάστε από την Αλίκη Βουγιουκλάκη ή την Τζένη Καρέζη;
Η Αλίκη ήταν ένα αιώνιο κορίτσι. Όχι μόνο εμφανισιακά αλλά και σαν συμπεριφορά, σαν ψυχή, σαν ταπεραμέντο. Ήταν η δροσιά προσωποποιημένη. Ήταν πολύ καλή φίλη. Όταν είχες ένα πρόβλημα, σε καλούσε στο σπίτι της και το συζητούσε μαζί σου μέχρι το πρωί. Ήταν φοβερά λαμπερό άτομο, με τρομερό χιούμορ κι αυτοσαρκασμό. Ήταν σπουδαίο πλάσμα!
Η Τζένη ήταν πιο «βαριά». Αλλά τα γέλια που μπορούσες να κάνεις μαζί της, σου κόβανε την ανάσα. Είχε πολύ χιούμορ. Δε θα ξεχάσω τη σπουδαία συνεργασία που είχαμε για δύο χρόνια στο «Ποιος φοβάται τη Βιρτζίνια Γουλφ». Επίσης θυμάμαι τα τραπέζια της. Της άρεσε να μαγειρεύει και μας καλούσε στο σπίτι της.
Ποιον από τους ρόλους που ερμηνεύσατε, εξακολουθείτε να κρατάτε στην καρδιά σας;
Τον Τέβιε από το «Βιολιστή στη στέγη», το οποίο το ανέβασα τέσσερις φορές, και τον Οιδίποδα Τύραννο. Ο Οιδίπους ήταν ο ρόλος που με οδήγησε στο θέατρο. Ήμουν στο Γυμνάσιο, όταν πήρα την απόφαση να γίνω ηθοποιός και αφορμή στάθηκε το συγκεκριμένο κείμενο του Σοφοκλή- τότε το διδασκόμασταν στο μάθημα των Αρχαίων Ελληνικών. Αργότερα, το 1974, είδα τον «Οιδίποδα Τύραννο» στο Ηρώδειο με πρωταγωνιστή τον Κατράκη και είπα: «Θέλω να παίξω στο θέατρο, για να ασχολούμαι με τέτοια έργα, να παίζω τέτοιους ρόλους!».
Ωστόσο δεν έχετε παίξει πολλές φορές αρχαίο δράμα.
Έχω παίξει τρεις, τέσσερις φορές. Οι συνθήκες, οι προτάσεις, οι υποχρεώσεις δεν το επέτρεπαν…Όταν έχεις ανειλημμένες υποχρεώσεις, όταν πρέπει να αρχίσεις μια συγκεκριμένη περίοδο τις πρόβες, γιατί έχεις κλείσει το χειμώνα να παίζεις θέατρο, δεν μπορείς να κάνεις περιοδεία μέχρι τέλος Σεπτεμβρίου. Αναγκαστικά λες πολλά όχι το καλοκαίρι, γιατί συνήθως καλοκαιρινές είναι αυτές οι παραστάσεις. Όταν αναλαμβάνεις να λειτουργήσεις ένα θέατρο και να κάνεις πρεμιέρα τον Οκτώβρη, σημαίνει πως η προετοιμασία σου μπορεί να ξεκινήσει και από το Μάιο.
Το επάγγελμα του ηθοποιού μπορεί να πληγώσει κάποιον που το ασκεί ως κύριο βιοποριστικό μέσο;
Είναι μεγάλη ευλογία το να σου αποδίδει χρήματα το «παιχνίδι» σου, να μπορείς να ζήσεις κάνοντας αυτό που αγαπάς. Το επάγγελμα του ηθοποιού μπορεί να σε πληγώσει αν αναγκαστείς να κάνεις καλλιτεχνικούς συμβιβασμούς. Τότε μπορεί να σε οδηγήσει σε εξευτελιστικά επίπεδα, να παίξεις πράγματα που δε σου αρέσουν μόνο και μόνο για να ζήσεις. Βέβαια μικροί συμβιβασμοί πάντα υπάρχουν. Δεν μπορείς να είσαι μέσα στο σύστημα και να μη συμβιβαστείς. Αυτός είναι ο όρος του παιχνιδιού. Παίζουμε απέναντι από τη Βουλή των Ελλήνων. Κρατάμε ένα κεντρικό θέατρο. Πρέπει να συμβιβαστούμε με τους κανόνες της αγοράς, του καταναλωτισμού και ταυτόχρονα να διατηρήσουμε την καλλιτεχνική μας αξιοπρέπεια. Αντίρροπα πράγματα και δύσκολα.
Πώς θα ορίζατε το ταλέντο;
Το ταλέντο είναι ένα θείο δώρο. Είναι μια ροπή προς κάποια τέχνη. Είναι μια ανάγκη έκφρασης, η οποία ενεργοποιεί τα εκφραστικά σου μέσα, είτε αυτά βρίσκονται στο κορμί, οπότε γίνεσαι χορευτής, είτε βρίσκονται στα χέρια, οπότε γίνεσαι εικαστικός, είτε βρίσκονται στην ψυχή, στο μυαλό, στο πρόσωπο και στη φωνή, οπότε γίνεσαι ηθοποιός. Είναι συγγενικές οι τέχνες. Ουσιαστικά εκείνο που θέλουν είναι να ερμηνεύσουν τον άνθρωπο και το περιβάλλον του και μέσα από αυτή την ερμηνεία να τελειωθούν.
Το ταλέντο, θα έλεγα, ότι μπορεί να ξεκινά κι από διάφορες ψυχικές αναπηρίες ή ασθένειες. Μπορεί, δηλαδή, να θέλεις να τελειωθείς σαν χαρακτήρας, σαν άνθρωπος, σαν ψυχισμός, να αισθάνεσαι ελλιπής και μέσω της τέχνης να νιώσεις ότι μπορείς να πας βαθύτερα μέσα στην ψυχή σου για να την ηρεμήσεις. Όλο αυτό σε συνδυασμό με μια ικανότητα έκφρασης, αυτή είναι πάντα απαραίτητη, είναι το ταλέντο.
Βέβαια, το ταλέντο είναι η αρχή. Από εκεί και πέρα πρέπει να διανύσεις πολλά χιλιόμετρα. Αλλιώς θα μαραθεί το ταλέντο. Δεν μπορεί να μείνει πολλά χρόνια νεανικό και φρέσκο, πρέπει να εξελιχθεί και να μεγαλώσει.
Κατά τις διαρκείς μεταμορφώσεις νιώσατε ποτέ να χάνετε στιγμές της αληθινής ζωής, ότι παραμερίζετε, δηλαδή, την προσωπική σας ζωή;
Ναι, αλλά δε μ’ ένοιαζε, γιατί ζεις πιο πλούσια μέσα στο θέατρο. Δε σε νοιάζει που θα χάσεις ένα Σαββατοκύριακο μια εκδρομή ή τα Χριστούγεννα. Ζεις πιο συναρπαστικά εδώ μέσα. Κι είναι ωραίο να έχεις διαφορετικά ρεπό από τον υπόλοιπο πληθυσμό. Δεν υπάρχει και μποτιλιάρισμα στα…«διόδια»,τα όποιας μορφής διόδια.
Η καλλιτεχνική σας πορεία ξεκινά το 1980, οπότε και αποφοιτήσατε από τη Σχολή του Εθνικού Θεάτρου. Από τότε παίζετε αδιάκοπα. Υπάρχουν φορές που αισθάνεστε ρουτίνα και πώς καταφέρνετε να το ξεπερνάτε;
Στην υποκριτική μαθαίνεις με το πέρασμα των χρόνων να χρησιμοποιείς λιγότερη ενέργεια. Σ’ αυτό βέβαια βοηθά και η τεχνική. Χρησιμοποιείς λιγότερη ενέργεια και έχεις μεγαλύτερη απόδοση. Γίνεσαι υβριδικός. Η ίδια η ζωή είναι έτσι. Αν δεις τους μεγάλους ανθρώπους, είναι πιο ήρεμοι αλλά κατέχουν περισσότερα πράγματα, ξέρουν τον τρόπο να τα κερδίζουν, να φτάνουν πιο γρήγορα στο στόχο, να αφαιρούν. Αφαιρούν πολύ, αυτό είναι το ζητούμενο και στην υποκριτική. Όσο μεγαλώνεις και προχωράς, αφαιρείς και γίνεσαι πιο δυνατός. Αυτά που μένουν είναι πιο δυνατά και είναι και τα χρήσιμα, είναι τα κομβικά σημεία του ρόλου ή του έργου. Κρατάς τις κορυφές, τα κορυφαία σημεία.
Όταν, λοιπόν, φτάσεις στο σημείο που νιώθεις πως έχεις κατακτήσει, πως έχεις κερδίσει το ρόλο και τον ελέγχεις πια, περνάς σ’ ένα στάδιο όπου η επανάληψη σε σκοτώνει. Τότε πρέπει να βρεις μέσα σου καινούργιο καύσιμο. Αλλιώς μπορεί να αυτοκτονήσεις πάνω στη σκηνή. Πλήττεις αφόρητα. Έτσι ανοίγεις και φωτίζεις άλλες γωνίτσες, άλλα παραθυράκια. Εγώ καμιά φορά παίρνω δύναμη για τον υπάρχοντα, το τρέχοντα ρόλο από το μελλοντικό. Μπορεί, δηλαδή, αρχίζοντας να δουλεύω τον επόμενο ρόλο να πάρω καύσιμο και για τον τωρινό. Να μου φωτίσει άλλα σημεία του και να μου τον «ξεσκονίσει», να μου «ξεσκονίσει» την κατακαθισμένη μου τεχνική και υποκριτική. Καθένας έχει τη τεχνική που τον βολεύει στο θέατρο!
Ποιο είναι το στοιχείο του επαγγέλματός σας που σας απογοητεύει ή σας θυμώνει;
Με απογοητεύει το ότι πολλές φορές τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης αντικατοπτρίζοντας τον τρόπο που λειτουργεί το καταναλωτικό σύστημα μπερδεύουν διάφορα ανομοιογενή πράγματα. Λέγοντας «θέατρο» εννοούν ό,τι κινείται και περιφέρεται γύρω από τη θεατρική τέχνη ή γύρω από τις αθηναϊκές σκηνές. Κάποιες φορές βλέπω άτομα να χρίζονται ηθοποιοί είτε από «δημοσιογράφους» είτε από τον «Τύπο», επειδή κάποιοι έτσι αποφάσισαν. Επίσης, με εκνευρίζει που πολλές φορές το θέατρο γίνεται μέσο ή σκαλοπάτι για άλλους στόχους.
Και τι είναι αυτό που σας συναρπάζει;
Το ότι η ενασχόληση μ’ αυτή τη τέχνη σου ανοίγει την καρδιά και το μυαλό. Μπορείς να ξεπεράσεις τη μοίρα σου και τη φύση!
Τι ακριβώς εννοείτε λέγοντας «να ξεπεράσεις τη μοίρα και τη φύση σου»;
Η επιστήμη λέει ότι ο άνθρωπος εξελίσσεται μέχρι την ηλικία των 3 ή 4 ετών. Εγώ πιστεύω πως μέσα από το θέατρο αυτό ξεπερνιέται. Η τέχνη του θεάτρου μπορεί να σε κάνει να εξελίξεις τον εαυτό σου και πέρα από αυτή την ηλικία, μέχρι τα βαθιά σου γεράματα. Σε κάνει να προχωράς συνέχεια. Επίσης, μέσα από το θέατρο μπορείς να αλλάξεις τη μοίρα σου. Γιατί ενώ η τύχη σ’ έχει τάξει, σ’ έχει τοποθετήσει σ’ ένα κοινωνικό και πνευματικό στρώμα «Α», μέσω της τέχνης είναι δυνατόν να περάσεις σε άλλα επίπεδα και σ’ άλλα στρώματα, χωρίς αυτό να σημαίνει αναγκαστικά ότι θ’ αλλάξει και το περιβάλλον σου, δηλαδή ότι θα γίνεις εκατομμυριούχος ή ότι θα φύγεις από την παλιά σου γειτονιά και θα μένεις σε μια βίλα στην Εκάλη. Όχι. Ζώντας στον ίδιο περίγυρο μπορεί κανείς να αλλάξει επίπεδο, πνευματικά και κοινωνικά.
Με ποια κριτήρια επιλέγετε κάθε φορά έργο;
Μ’ ενδιαφέρει το έργο να αφορά στον κόσμο, να έχει να κάνει με προβλήματα που λίγο ή πολύ απασχολούν όλους, να νιώθουν, δηλαδή, ότι το θέμα εν δυνάμει τους απειλεί κι αυτούς, ότι θα μπορούσαν να είναι οι ήρωες του έργου. Ότι είναι οι ήρωες του έργου, απλώς οι συνθήκες αυτή τη στιγμή είναι τέτοιες και είναι ενδεχομένως σε καλύτερη μοίρα από αυτούς, αλλά αύριο μπορεί αν είναι στη θέση τους.
Φέτος σκηνοθετείτε και πρωταγωνιστείτε στο έργο «Ψηλά από τη Γέφυρα». Πρόκειται για ένα πραγματικό γεγονός που έχει δραματοποιηθεί από τον Άρθουρ Μίλλερ. Αυτό αυτόματα δε το καθιστά διαχρονικό;
Ναι. Το θέατρο είναι μια ανθρωποκεντρική τέχνη. Ασχολείται με ανθρώπινα, αιώνια αναπάντητα ερωτήματα, με ανθρώπινα βάσανα, στα οποία προσπαθεί να δώσει λύση. Εκείνο που είναι συναρπαστικό στο «Ψηλά από τη Γέφυρα» είναι ότι το θέμα του δεν είναι το εξωτερικό του περίβλημα, ο περίγυρος του έργου, των ηρώων, αλλά το εσωτερικό τους, η ψυχή τους. Το έργο καταδεικνύει πόσο δημιουργικός ή πόσο καταστροφικός μπορεί να αποβεί ο έρωτας στη ζωή μας ανάλογα με το πού θα μας βρει και ποιες είναι οι συνθήκες μέσα στις οποίες καλείται να ανθίσει ή να μαραθεί.
Πόσο εύκολο ήταν να ενσαρκώσετε το ρόλο; Βρήκατε κοινά σημεία με τον εαυτό σας;
Όχι, ήταν δύσκολο. Αυτός ο ήρωας έχει διαφορετική συμπεριφορά από μένα. Από παρατήρηση και μόνο «έπιασα» το ρόλο, επειδή ο ηθοποιός έχει τη συνήθεια να παρατηρεί τους ανθρώπους.
Σκηνοθετείτε τα τελευταία 20 χρόνια. Η ουσιαστική δουλειά ενός σκηνοθέτη έγκειται στο πώς προσεγγίζει τον ηθοποιό;
Όχι, στο πώς προσεγγίζει το έργο. Από ‘κει και πέρα είναι η ικανότητά του να εμπνεύσει τον ηθοποιό υποκριτικά, καμιά φορά και να του υποδείξει κάποια πράγματα ώστε να φτάσει στο ρόλο, πάντα μέσα στο πλαίσιο που έχει προκαθοριστεί και πάνω στη γραμμή που έχει καθορίσει η σκηνοθεσία.
Πόση ελευθερία αφήνετε στους ηθοποιούς για το χτίσιμο του ρόλου;
Μεγάλη ελευθερία. Η σκηνοθεσία είναι ανάλυση και σύνθεση. Στην αρχή αναλύουμε το έργο, τους ρόλους και χαράζουμε τη γραμμή που θα ακολουθήσουμε. Αν κάποιος μέσα σ’ αυτά τα καλλιτεχνικά πλαίσια προτείνει κάτι, δεν είναι απλώς ευπρόσδεκτο, δίνω και πριμ, όπως δίνουν στους ποδοσφαιριστές όταν βάλουν γκολ. Το «γκολ» είναι μια λέξη που χρησιμοποιώ συχνά στην πρόβα θέλοντας να σηματοδοτήσω κάποιο στοιχείο του έργου, συγκινησιακό ή κωμικό, που πρέπει να αναδειχθεί: «Εδώ έχει γκολ, παιδιά, κοιτάξτε να το βάλετε!».
Κατά τη γνώμη σας, η υποκριτική είναι περισσότερο θέμα τεχνικής ή συναισθήματος.
Και τα δύο. Ο ηθοποιός σκέφτεται με την καρδιά κι αισθάνεται με το μυαλό.
Σας ευχαριστώ πολύ!
Θέατρο Βρετάνια, «Ψηλά από τη Γέφυρα»
Μετάφραση: Ερρίκος Μπελιές
Σκηνοθεσία: Γρηγόρης Βαλτινός
Πρωταγωνιστούν: Γρηγόρης Βαλτινός, Κερασία Σαμαρά, Πέτρος Φυσσούν, Θανάσης Κουρλαμπάς, Βίκυ Παπαδοπούλου, Νίκος Πουρσανίδης, Μιχάλης Σακκούλης, Νικόλας Μιχάκος.
Συνέντευξη στη Ράνια Ντανάκα (Θεατρολόγος, Απόφοιτη της Δραματικής Σχολής «Αθηναϊκή Σκηνή»)
Απόγευμα Παρασκευής. Τόπος συνάντησης το θέατρο Βρετάνια, όπου παίζει και σκηνοθετεί το έργο «Ψηλά από τη Γέφυρα» του Άρθουρ Μίλλερ.
Μπαίνοντας στο καμαρίνι του το βλέμμα μου προσηλώνεται σ’ ένα τοίχο γεμάτο φωτογραφίες. Μου αποκαλύπτουν πως έχει συνευρεθεί επί σκηνής με τους πιο αξιόλογους ηθοποιούς του ελληνικού θεάτρου πρωταγωνιστώντας σε σημαίνοντα έργα του παγκόσμιου ρεπερτορίου. Πτυχιούχος της Σχολής του Εθνικού Θεάτρου μου εξηγεί πως λόγω συγκυριών δεν έπαιξε στις σκηνές του Εθνικού, μιας και αρχής γενομένης της καριέρας του δέχθηκε προτάσεις από θιάσους, όπως αυτόν της Αλίκης Βουγιουκλάκη ή της Τζένης Καρέζη.
Πρόκειται για έναν ηθοποιό που οι «αποσκευές» του τού επιτρέπουν να κινείται μεταξύ πολλών καλλιτεχνικών εκφράσεων. Άλλωστε για εκείνον η ερμηνεία θεατρικών ρόλων, τραγουδιών ή ποιητικών έργων, που όπως εξομολογείται υπήρξε ο λόγος που τον οδήγησε στο θέατρο, αποτελούν ένα ενιαίο κι αδιάσπαστο σύνολο που ορίζει την υποκριτική τέχνη.
Κατά τη διάρκεια της κουβέντας αποκαλύπτεται ένας άνθρωπος χειμαρρώδης, με δυναμικό λόγο κι εσωτερική ευγένεια.
Ποια ήταν η πιο αγαστή συνεργασία που είχατε μέχρι τώρα;
Θα έλεγα ότι είμαι εξαιρετικά τυχερό άτομο, γιατί δεν είναι μια. Στο ξεκίνημά μου είχα την τύχη να συνεργαστώ με τον Ζυλ Ντασσέν, τη Μελίνα Μερκούρη και τον Γιάννη Φέρτη. Δεν ήταν μόνο εντυπωσιακό το ότι αυτοί οι τρεις σπουδαίοι άνθρωποι βρέθηκαν από την αρχή στο δρόμο μου, ήταν και ιδανικές οι συνθήκες. Ήταν εκπληκτικοί συνεργάτες. Με αγκάλιασαν και οι τρεις με τις φτερούγες τους.
Έπειτα, εξίσου εκπληκτικές ήταν οι συνεργασίες μου με την Αλίκη Βουγιουκλάκη, με την Τζένη Καρέζη, την Κάτια Δανδουλάκη, τη Νόνικα Γαληνέα και τον Αλέκο Αλεξανδράκη. Επίσης, τα 15 χρόνια που έπαιζα και σκηνοθετούσα στο θέατρο Λαμπέτη ευτύχησα να συνεργαστώ με αξιόλογους ανθρώπους. Ακόμα και τώρα, στο θέατρο Βρετάνια, τολμώ να πω ότι ξεκινά μια συνεργασία και φιλία με τον θεατρικό επιχειρηματία Κάρολο Παυλάκη. Ένας νέος κύκλος. Θα έλεγα, λοιπόν, πως ελάχιστες είναι οι άτυχες στιγμές, όπου κάποιο άτομο από το θίασο ή από την παραγωγή ή κάποιος εξωτερικός παράγων έκανε τη χρονιά δυσάρεστη. Δεν το λέω για να αποδώσω φιλοφρόνηση προς όλους τους προηγούμενους συνεργάτες. Άλλωστε ήδη έχω παραλείψει δυο-τρεις συνεργασίες. Αν επρόκειτο για φιλοφρόνηση, θα μπορούσα να τις αναφέρω κι αυτές.
Ποιο είναι το χαρακτηριστικό που θυμάστε από την Αλίκη Βουγιουκλάκη ή την Τζένη Καρέζη;
Η Αλίκη ήταν ένα αιώνιο κορίτσι. Όχι μόνο εμφανισιακά αλλά και σαν συμπεριφορά, σαν ψυχή, σαν ταπεραμέντο. Ήταν η δροσιά προσωποποιημένη. Ήταν πολύ καλή φίλη. Όταν είχες ένα πρόβλημα, σε καλούσε στο σπίτι της και το συζητούσε μαζί σου μέχρι το πρωί. Ήταν φοβερά λαμπερό άτομο, με τρομερό χιούμορ κι αυτοσαρκασμό. Ήταν σπουδαίο πλάσμα!
Η Τζένη ήταν πιο «βαριά». Αλλά τα γέλια που μπορούσες να κάνεις μαζί της, σου κόβανε την ανάσα. Είχε πολύ χιούμορ. Δε θα ξεχάσω τη σπουδαία συνεργασία που είχαμε για δύο χρόνια στο «Ποιος φοβάται τη Βιρτζίνια Γουλφ». Επίσης θυμάμαι τα τραπέζια της. Της άρεσε να μαγειρεύει και μας καλούσε στο σπίτι της.
Ποιον από τους ρόλους που ερμηνεύσατε, εξακολουθείτε να κρατάτε στην καρδιά σας;
Τον Τέβιε από το «Βιολιστή στη στέγη», το οποίο το ανέβασα τέσσερις φορές, και τον Οιδίποδα Τύραννο. Ο Οιδίπους ήταν ο ρόλος που με οδήγησε στο θέατρο. Ήμουν στο Γυμνάσιο, όταν πήρα την απόφαση να γίνω ηθοποιός και αφορμή στάθηκε το συγκεκριμένο κείμενο του Σοφοκλή- τότε το διδασκόμασταν στο μάθημα των Αρχαίων Ελληνικών. Αργότερα, το 1974, είδα τον «Οιδίποδα Τύραννο» στο Ηρώδειο με πρωταγωνιστή τον Κατράκη και είπα: «Θέλω να παίξω στο θέατρο, για να ασχολούμαι με τέτοια έργα, να παίζω τέτοιους ρόλους!».
Ωστόσο δεν έχετε παίξει πολλές φορές αρχαίο δράμα.
Έχω παίξει τρεις, τέσσερις φορές. Οι συνθήκες, οι προτάσεις, οι υποχρεώσεις δεν το επέτρεπαν…Όταν έχεις ανειλημμένες υποχρεώσεις, όταν πρέπει να αρχίσεις μια συγκεκριμένη περίοδο τις πρόβες, γιατί έχεις κλείσει το χειμώνα να παίζεις θέατρο, δεν μπορείς να κάνεις περιοδεία μέχρι τέλος Σεπτεμβρίου. Αναγκαστικά λες πολλά όχι το καλοκαίρι, γιατί συνήθως καλοκαιρινές είναι αυτές οι παραστάσεις. Όταν αναλαμβάνεις να λειτουργήσεις ένα θέατρο και να κάνεις πρεμιέρα τον Οκτώβρη, σημαίνει πως η προετοιμασία σου μπορεί να ξεκινήσει και από το Μάιο.
Το επάγγελμα του ηθοποιού μπορεί να πληγώσει κάποιον που το ασκεί ως κύριο βιοποριστικό μέσο;
Είναι μεγάλη ευλογία το να σου αποδίδει χρήματα το «παιχνίδι» σου, να μπορείς να ζήσεις κάνοντας αυτό που αγαπάς. Το επάγγελμα του ηθοποιού μπορεί να σε πληγώσει αν αναγκαστείς να κάνεις καλλιτεχνικούς συμβιβασμούς. Τότε μπορεί να σε οδηγήσει σε εξευτελιστικά επίπεδα, να παίξεις πράγματα που δε σου αρέσουν μόνο και μόνο για να ζήσεις. Βέβαια μικροί συμβιβασμοί πάντα υπάρχουν. Δεν μπορείς να είσαι μέσα στο σύστημα και να μη συμβιβαστείς. Αυτός είναι ο όρος του παιχνιδιού. Παίζουμε απέναντι από τη Βουλή των Ελλήνων. Κρατάμε ένα κεντρικό θέατρο. Πρέπει να συμβιβαστούμε με τους κανόνες της αγοράς, του καταναλωτισμού και ταυτόχρονα να διατηρήσουμε την καλλιτεχνική μας αξιοπρέπεια. Αντίρροπα πράγματα και δύσκολα.
Πώς θα ορίζατε το ταλέντο;
Το ταλέντο είναι ένα θείο δώρο. Είναι μια ροπή προς κάποια τέχνη. Είναι μια ανάγκη έκφρασης, η οποία ενεργοποιεί τα εκφραστικά σου μέσα, είτε αυτά βρίσκονται στο κορμί, οπότε γίνεσαι χορευτής, είτε βρίσκονται στα χέρια, οπότε γίνεσαι εικαστικός, είτε βρίσκονται στην ψυχή, στο μυαλό, στο πρόσωπο και στη φωνή, οπότε γίνεσαι ηθοποιός. Είναι συγγενικές οι τέχνες. Ουσιαστικά εκείνο που θέλουν είναι να ερμηνεύσουν τον άνθρωπο και το περιβάλλον του και μέσα από αυτή την ερμηνεία να τελειωθούν.
Το ταλέντο, θα έλεγα, ότι μπορεί να ξεκινά κι από διάφορες ψυχικές αναπηρίες ή ασθένειες. Μπορεί, δηλαδή, να θέλεις να τελειωθείς σαν χαρακτήρας, σαν άνθρωπος, σαν ψυχισμός, να αισθάνεσαι ελλιπής και μέσω της τέχνης να νιώσεις ότι μπορείς να πας βαθύτερα μέσα στην ψυχή σου για να την ηρεμήσεις. Όλο αυτό σε συνδυασμό με μια ικανότητα έκφρασης, αυτή είναι πάντα απαραίτητη, είναι το ταλέντο.
Βέβαια, το ταλέντο είναι η αρχή. Από εκεί και πέρα πρέπει να διανύσεις πολλά χιλιόμετρα. Αλλιώς θα μαραθεί το ταλέντο. Δεν μπορεί να μείνει πολλά χρόνια νεανικό και φρέσκο, πρέπει να εξελιχθεί και να μεγαλώσει.
Κατά τις διαρκείς μεταμορφώσεις νιώσατε ποτέ να χάνετε στιγμές της αληθινής ζωής, ότι παραμερίζετε, δηλαδή, την προσωπική σας ζωή;
Ναι, αλλά δε μ’ ένοιαζε, γιατί ζεις πιο πλούσια μέσα στο θέατρο. Δε σε νοιάζει που θα χάσεις ένα Σαββατοκύριακο μια εκδρομή ή τα Χριστούγεννα. Ζεις πιο συναρπαστικά εδώ μέσα. Κι είναι ωραίο να έχεις διαφορετικά ρεπό από τον υπόλοιπο πληθυσμό. Δεν υπάρχει και μποτιλιάρισμα στα…«διόδια»,τα όποιας μορφής διόδια.
Η καλλιτεχνική σας πορεία ξεκινά το 1980, οπότε και αποφοιτήσατε από τη Σχολή του Εθνικού Θεάτρου. Από τότε παίζετε αδιάκοπα. Υπάρχουν φορές που αισθάνεστε ρουτίνα και πώς καταφέρνετε να το ξεπερνάτε;
Στην υποκριτική μαθαίνεις με το πέρασμα των χρόνων να χρησιμοποιείς λιγότερη ενέργεια. Σ’ αυτό βέβαια βοηθά και η τεχνική. Χρησιμοποιείς λιγότερη ενέργεια και έχεις μεγαλύτερη απόδοση. Γίνεσαι υβριδικός. Η ίδια η ζωή είναι έτσι. Αν δεις τους μεγάλους ανθρώπους, είναι πιο ήρεμοι αλλά κατέχουν περισσότερα πράγματα, ξέρουν τον τρόπο να τα κερδίζουν, να φτάνουν πιο γρήγορα στο στόχο, να αφαιρούν. Αφαιρούν πολύ, αυτό είναι το ζητούμενο και στην υποκριτική. Όσο μεγαλώνεις και προχωράς, αφαιρείς και γίνεσαι πιο δυνατός. Αυτά που μένουν είναι πιο δυνατά και είναι και τα χρήσιμα, είναι τα κομβικά σημεία του ρόλου ή του έργου. Κρατάς τις κορυφές, τα κορυφαία σημεία.
Όταν, λοιπόν, φτάσεις στο σημείο που νιώθεις πως έχεις κατακτήσει, πως έχεις κερδίσει το ρόλο και τον ελέγχεις πια, περνάς σ’ ένα στάδιο όπου η επανάληψη σε σκοτώνει. Τότε πρέπει να βρεις μέσα σου καινούργιο καύσιμο. Αλλιώς μπορεί να αυτοκτονήσεις πάνω στη σκηνή. Πλήττεις αφόρητα. Έτσι ανοίγεις και φωτίζεις άλλες γωνίτσες, άλλα παραθυράκια. Εγώ καμιά φορά παίρνω δύναμη για τον υπάρχοντα, το τρέχοντα ρόλο από το μελλοντικό. Μπορεί, δηλαδή, αρχίζοντας να δουλεύω τον επόμενο ρόλο να πάρω καύσιμο και για τον τωρινό. Να μου φωτίσει άλλα σημεία του και να μου τον «ξεσκονίσει», να μου «ξεσκονίσει» την κατακαθισμένη μου τεχνική και υποκριτική. Καθένας έχει τη τεχνική που τον βολεύει στο θέατρο!
Ποιο είναι το στοιχείο του επαγγέλματός σας που σας απογοητεύει ή σας θυμώνει;
Με απογοητεύει το ότι πολλές φορές τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης αντικατοπτρίζοντας τον τρόπο που λειτουργεί το καταναλωτικό σύστημα μπερδεύουν διάφορα ανομοιογενή πράγματα. Λέγοντας «θέατρο» εννοούν ό,τι κινείται και περιφέρεται γύρω από τη θεατρική τέχνη ή γύρω από τις αθηναϊκές σκηνές. Κάποιες φορές βλέπω άτομα να χρίζονται ηθοποιοί είτε από «δημοσιογράφους» είτε από τον «Τύπο», επειδή κάποιοι έτσι αποφάσισαν. Επίσης, με εκνευρίζει που πολλές φορές το θέατρο γίνεται μέσο ή σκαλοπάτι για άλλους στόχους.
Και τι είναι αυτό που σας συναρπάζει;
Το ότι η ενασχόληση μ’ αυτή τη τέχνη σου ανοίγει την καρδιά και το μυαλό. Μπορείς να ξεπεράσεις τη μοίρα σου και τη φύση!
Τι ακριβώς εννοείτε λέγοντας «να ξεπεράσεις τη μοίρα και τη φύση σου»;
Η επιστήμη λέει ότι ο άνθρωπος εξελίσσεται μέχρι την ηλικία των 3 ή 4 ετών. Εγώ πιστεύω πως μέσα από το θέατρο αυτό ξεπερνιέται. Η τέχνη του θεάτρου μπορεί να σε κάνει να εξελίξεις τον εαυτό σου και πέρα από αυτή την ηλικία, μέχρι τα βαθιά σου γεράματα. Σε κάνει να προχωράς συνέχεια. Επίσης, μέσα από το θέατρο μπορείς να αλλάξεις τη μοίρα σου. Γιατί ενώ η τύχη σ’ έχει τάξει, σ’ έχει τοποθετήσει σ’ ένα κοινωνικό και πνευματικό στρώμα «Α», μέσω της τέχνης είναι δυνατόν να περάσεις σε άλλα επίπεδα και σ’ άλλα στρώματα, χωρίς αυτό να σημαίνει αναγκαστικά ότι θ’ αλλάξει και το περιβάλλον σου, δηλαδή ότι θα γίνεις εκατομμυριούχος ή ότι θα φύγεις από την παλιά σου γειτονιά και θα μένεις σε μια βίλα στην Εκάλη. Όχι. Ζώντας στον ίδιο περίγυρο μπορεί κανείς να αλλάξει επίπεδο, πνευματικά και κοινωνικά.
Με ποια κριτήρια επιλέγετε κάθε φορά έργο;
Μ’ ενδιαφέρει το έργο να αφορά στον κόσμο, να έχει να κάνει με προβλήματα που λίγο ή πολύ απασχολούν όλους, να νιώθουν, δηλαδή, ότι το θέμα εν δυνάμει τους απειλεί κι αυτούς, ότι θα μπορούσαν να είναι οι ήρωες του έργου. Ότι είναι οι ήρωες του έργου, απλώς οι συνθήκες αυτή τη στιγμή είναι τέτοιες και είναι ενδεχομένως σε καλύτερη μοίρα από αυτούς, αλλά αύριο μπορεί αν είναι στη θέση τους.
Φέτος σκηνοθετείτε και πρωταγωνιστείτε στο έργο «Ψηλά από τη Γέφυρα». Πρόκειται για ένα πραγματικό γεγονός που έχει δραματοποιηθεί από τον Άρθουρ Μίλλερ. Αυτό αυτόματα δε το καθιστά διαχρονικό;
Ναι. Το θέατρο είναι μια ανθρωποκεντρική τέχνη. Ασχολείται με ανθρώπινα, αιώνια αναπάντητα ερωτήματα, με ανθρώπινα βάσανα, στα οποία προσπαθεί να δώσει λύση. Εκείνο που είναι συναρπαστικό στο «Ψηλά από τη Γέφυρα» είναι ότι το θέμα του δεν είναι το εξωτερικό του περίβλημα, ο περίγυρος του έργου, των ηρώων, αλλά το εσωτερικό τους, η ψυχή τους. Το έργο καταδεικνύει πόσο δημιουργικός ή πόσο καταστροφικός μπορεί να αποβεί ο έρωτας στη ζωή μας ανάλογα με το πού θα μας βρει και ποιες είναι οι συνθήκες μέσα στις οποίες καλείται να ανθίσει ή να μαραθεί.
Πόσο εύκολο ήταν να ενσαρκώσετε το ρόλο; Βρήκατε κοινά σημεία με τον εαυτό σας;
Όχι, ήταν δύσκολο. Αυτός ο ήρωας έχει διαφορετική συμπεριφορά από μένα. Από παρατήρηση και μόνο «έπιασα» το ρόλο, επειδή ο ηθοποιός έχει τη συνήθεια να παρατηρεί τους ανθρώπους.
Σκηνοθετείτε τα τελευταία 20 χρόνια. Η ουσιαστική δουλειά ενός σκηνοθέτη έγκειται στο πώς προσεγγίζει τον ηθοποιό;
Όχι, στο πώς προσεγγίζει το έργο. Από ‘κει και πέρα είναι η ικανότητά του να εμπνεύσει τον ηθοποιό υποκριτικά, καμιά φορά και να του υποδείξει κάποια πράγματα ώστε να φτάσει στο ρόλο, πάντα μέσα στο πλαίσιο που έχει προκαθοριστεί και πάνω στη γραμμή που έχει καθορίσει η σκηνοθεσία.
Πόση ελευθερία αφήνετε στους ηθοποιούς για το χτίσιμο του ρόλου;
Μεγάλη ελευθερία. Η σκηνοθεσία είναι ανάλυση και σύνθεση. Στην αρχή αναλύουμε το έργο, τους ρόλους και χαράζουμε τη γραμμή που θα ακολουθήσουμε. Αν κάποιος μέσα σ’ αυτά τα καλλιτεχνικά πλαίσια προτείνει κάτι, δεν είναι απλώς ευπρόσδεκτο, δίνω και πριμ, όπως δίνουν στους ποδοσφαιριστές όταν βάλουν γκολ. Το «γκολ» είναι μια λέξη που χρησιμοποιώ συχνά στην πρόβα θέλοντας να σηματοδοτήσω κάποιο στοιχείο του έργου, συγκινησιακό ή κωμικό, που πρέπει να αναδειχθεί: «Εδώ έχει γκολ, παιδιά, κοιτάξτε να το βάλετε!».
Κατά τη γνώμη σας, η υποκριτική είναι περισσότερο θέμα τεχνικής ή συναισθήματος.
Και τα δύο. Ο ηθοποιός σκέφτεται με την καρδιά κι αισθάνεται με το μυαλό.
Σας ευχαριστώ πολύ!
Θέατρο Βρετάνια, «Ψηλά από τη Γέφυρα»
Μετάφραση: Ερρίκος Μπελιές
Σκηνοθεσία: Γρηγόρης Βαλτινός
Πρωταγωνιστούν: Γρηγόρης Βαλτινός, Κερασία Σαμαρά, Πέτρος Φυσσούν, Θανάσης Κουρλαμπάς, Βίκυ Παπαδοπούλου, Νίκος Πουρσανίδης, Μιχάλης Σακκούλης, Νικόλας Μιχάκος.
Σάββατο 27 Μαρτίου 2010
...Mε λένε απαισιόδοξο.Δεν είμαι απαισιόδοξος αλλά ανήσυχος.Ανησυχώ,με πιάνει δέος,τρόμος,αγωνία για την ανθρώπινη μοίρα...Τενεσυ Ουίλιαμς
...Δεν είμαι τίποτα αν δεν κατακρίνω.Ιάγος
...Δεν πρόκειται για αυτό το περισσότερο ή το λιγότερο ύπαρξης που αφορά ό,τι συμβατικά ονομάζουμε Εμπνευση,αλλά για μια γενική απουσία ,για μια πραγματική απώλεια
Αρτώ.
...Δεν είμαι τίποτα αν δεν κατακρίνω.Ιάγος
...Δεν πρόκειται για αυτό το περισσότερο ή το λιγότερο ύπαρξης που αφορά ό,τι συμβατικά ονομάζουμε Εμπνευση,αλλά για μια γενική απουσία ,για μια πραγματική απώλεια
Αρτώ.
ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΘΕΑΤΡΟΥ
<Η γάρ της τραγωδίας δύναμις και άνευ αγώνος και υποκριτών έστιν>[ΠΟΙΗΤΙΚΗ,ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ]
<Στην Τραγωδία ο εχθρός του ήρωα είναι η ίδια του η Ύβρις>>[F.MacDonald Cornford]
<Στην Τραγωδία ο εχθρός του ήρωα είναι η ίδια του η Ύβρις>>[F.MacDonald Cornford]
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)