Translate

Σάββατο 5 Σεπτεμβρίου 2020

ΦΡΑΚΤΑΛ ΚΟΛΑΖ /// ΑΝΘΟΛΟΓΕΙ Η ΑΣΗΜΙΝΑ ΞΗΡΟΓΙΑΝΝΗ







εΡ




*.1 Geogres Seurat, Une baignade à Asnières 1883-84
**Lake Como Summer Day by Jerry Fresia
*

AΛΕΞΙΑ ΚΑΛΟΓΕΡΟΠΟΥΛΟΥ //// Ανθρώπινες σκιές



Στις σκιές των απλών ανθρώπων

παλιννόστησαν οι τύψεις

ενοχικές ενέσεις ύδατος

σε αίμα

που νερό πάει να γίνει

σπάζοντας γόρδιους δεσμούς

τεντωμένους σαν χορδές

κακόηχης κιθάρας.

Ανάσα ζήτησα ρυθμική

κι αντί γι’ αυτή

των αισθήσεων επαίτης έγινα

και του ονείρου δραπέτης

παλεύοντας για τα εφήμερα,

των τεθνεώτων τα αναθέματα

καταγεγραμμένη δια παντός,

απ΄την αρχή ως το τέλος,

σε λίστες, καταλόγους

και διαδικτυακές αναζητήσεις.

Ας είναι.

Άλλη ζωή δεν έχει. Να το θυμάσαι.


Η εικόνα είναι παρμένη από www.culturenow.gr

Τετάρτη 19 Αυγούστου 2020

notationes /// Kαλοκαίρι - Φθινόπωρο 2020








Ποίηση





















Συνέντευξη


Κριτική στάση












Ηχητικά Αρχεία














H φωτό είναι παρμένη από εδώ

ΜΑΡΚ ΣΤΡΑΝΤ /// ΔΥΟ ΠΟΙΗΜΑΤΑ



Μετάφραση : Ασημίνα Ξηρογιάννη



Ο ΤΑΧΥΔΡΟΜΟΣ 


Είναι μεσάνυχτα. 

Αυτός έρχεται περπατώντας 

και χτυπά την πόρτα. 

Σπεύδω να τον χαιρετίσω. 

Στέκεται εκεί κλαίγοντας,

κουνώντας ένα γράμμα σε μένα.

Μου λέει ότι το γράμμα περιέχει

φρικτά προσωπικά νέα. 

Πέφτει στα γόνατα.

«Συγχώρεσέ με, συγχώρεσέ με!» ικετεύει. 


Τον βάζω μέσα στο σπίτι. 

Σκουπίζει τα μάτια του. 

Το σκούρο μπλε κοστούμι του

είναι σαν λεκές από μελάνι 

πάνω στον βυσσινί καναπέ μου. 

Αβοήθητος, νευρικός, μικρός,

διπλώνεται σαν μπάλα 

και κοιμάται ενώ εγώ γράφω 

περισσότερα γράμματα στον εαυτό μου 

στο ίδιο πνεύμα: 

«Θα ζεις μέσα από τον πόνο που θα προκαλείς.

 Θα πρέπει να συγχωρείς». 


***


 ΟΙ ΝΕΚΡΟΙ 


Οι τάφοι βαθαίνουν όλο και πιο πολύ.

Οι νεκροί είναι πιο νεκροί κάθε νύχτα. 


Κάτω από τις φτελιές και από τη βροχή των φύλλων 

Οι τάφοι βαθαίνουν περισσότερο.


Οι σκοτεινές πτυχώσεις του ανέμου 

Καλύπτουν το έδαφος. Η νύχτα είναι κρύα.


Τα φύλλα μαζεύονται πάνω στις πέτρες.

Οι νεκροί είναι πιο νεκροί κάθε νύχτα. 


Ένα άναστρο σκοτάδι τούς αγκαλιάζει.

Τα πρόσωπά τους ξεθωριάζουν. 


Δεν μπορούμε να τους θυμηθούμε 

Αρκετά καθαρά. Ποτέ δεν θα μπορέσουμε. 


Προσωρινή αιωνιότητα,Βακχικόν  2019


ΧΑΡΗΣ ΒΛΑΒΙΑΝΟΣ /// ΠΟΙΗΣΗ

 


Tα υπόλοιπα είναι σιωπή



                                                                          Με τον τρόπο του Dunne 

 

 



Αν η φανταστική γυναίκα κάνει την αληθινή
να μοιάζει άσχημη, άχαρη, ακαλλιέργητη
(«ποιος είναι ο Καμύ;»)
και αν η φανταστική γυναίκα
μπορεί να σε ικανοποιεί μόνο στην φαντασία,
ενώ η αληθινή, παρά τις αδυναμίες της,
σε κάνει να νιώθεις ευτυχισμένος,
γιατί καλείς την φανταστική γυναίκα
να έρθει κάθε βράδυ στο κρεβάτι σου,
καθώς η αληθινή κοιμάται ανυποψίαστη πλάι σου;

Και αν η αληθινή γυναίκα
έχει έναν φανταστικό άντρα
(σίγουρα έχει)
που ικανοποιεί κάθε της επιθυμία,
θα ήθελες να ξέρεις ότι τώρα
βρίσκεται μαζί του σ' ένα μικρό μπιστρό στο Παρίσι
και γελάνε αγκαλιασμένοι, πίνοντας κόκκινο κρασί,
ή θα προτιμούσες να τη βλέπεις
να κάθεται απέναντί σου στον καναπέ
μ' ένα περιοδικό στο χέρι,
σαν να 'σασταν οι δυο σας μόνοι στο σπίτι;

Η σιωπή της δεν είναι εντέλει πολύτιμη;
Και η δική σου βολική;
Καλύτερα λοιπόν μην ανοίξεις αυτό το θέμα.
Τουλάχιστον σήμερα, αύριο, μεθαύριο.
Εσύ θα 'σαι ο χαμένος.



****



Ο αξιωματικός που σκότωσε τον Αρχιμήδη


                                               Με τον τρόπο του Holub

                                               Στον Μιχάλη Οράτη




Με μια αστραπιαία κίνηση
βύθισε το ξίφος του στην καρδιά του κύκλου
και με τη δεύτερη έκοψε το τρίγωνο στη μέση.

Συνταξιούχος πλέον,
ζει στα περίχωρα των Συρακουσών
όπου διευθύνει μια νέα Σχολή Φιλοσοφίας,
βασική αρχή της οποίας είναι
πως δεν υφίσταται αριθμός
από τα τρία και πάνω.

Κάθε πρωί,
βρέξει χιονίσει,
βγάζει τους μαθητές του στον περίβολο
και τους διατάζει να τρέξουν γύρω από το κτίριο
φωνάζοντας δυνατά, "εν δυο, εν δυο".



***

      Αυτοπροσωπογραφία του λευκού, Πατάκης, 2018

      Ανθολόγηση για το Varelaki:Ασημίνα Ξηρογιάννη

      *Οι γυναίκες στη Ζωγραφική (διαδίκτυο)

Τρίτη 18 Αυγούστου 2020

ΜΑΡΙΑΝΝΑ ΠΛΙΑΚΟΥ //// ΠΟΙΗΜΑΤΑ

 




Ετοιμάσου


Να, πάρε τα μάτια μου να φας,

αφού πεινάς.

Eγώ,

για ώρ΄ανάγκης ,

κονσέρβες κουβαλώ,

ληγμένες,

με παστωμένα πρωινά Σαββάτου.


Με το σφυρί αυτό

σπάσε τα κόκκαλά μου

και κάρφωσέ τα,

σπίτι να φτιάξεις.


Γερό να είναι μόνο,

ο λύκος πεινασμένος έρχεται.


***


Λαδάκι Τζόνσον


Κάθε πρωί σ΄αλείφω απ τα νύχια στην κορφή.

Σαν μωρό με ρυτίδες, είπες,

γυρνώντας ( με τις ώρες) μια  μπουκιά ψωμί

στο στόμα σου. Το σώμα σου,

μόνο οστά μπροστά (και πίσω).

Θέλω να σε ξελύσω

και να σε φτιάξω απ΄την αρχή.

Μπορεί

και να τα καταφέρω. Αν φέρω 

τα κατάλληλα υλικά.


Τι λες γι΄αυτό;

Xαμογελάς.

Σαν μωρό με ρυτίδες, γυρνάς

πλευρό και κοιμάσαι.


***


Πρωινή βροχή


Ας πούμε ότι βρέχει.

Ότι είναι Κυριακή, πρωί.

Ότι είμαστε δεκαεννιά,

κι αυτό θα πει 

δεν έχουμε ιδέα πως είναι να στενεύει ο δρόμος

μέχρι να μη χωράς.

Γεμάτη αυτοπεποίθηση εσύ,

θα περπατάς

πάνω από την πόλη,

απ΄την ομίχλη που άλειψε τον δρόμο,

από το δέρμα μου που μαλακώνει όταν σε βλέπω

που έρχεσαι.

Ακόμα δεν θα ξέρουμε

πως όλο αυτό που μοιάζει με αρχή,

θα το σκεπάσει η φθινοπωρινή υγρασία.

Στο ποίημα εδώ, αυτό δεν έχει σημασία.

Ούτε πως κάτι τόσο αλλιώτικο θα γίνουμε

απ΄ο,τι φανταστήκαμε.

Τώρα,

εδώ,

είμαστε μόνο

εσύ κι εγώ.

Και η υπόσχεση της πρωινής βροχής


2017, Εκδόσεις  Κύφαντα 2019

Ανθολόγηση για το Varelaki : Ασημίνα Ξηρογιάννη

Η φωτό είναι παρμένη από το διαδίκτυο.


***




ΑΣΗΜΙΝΑ ΞΗΡΟΓΙΑΝΝΗ /// «Θεατρικά» χαϊκού





Πολεμά η αρετή
το νόμο της καρδιάς της.
Η αγάπη νοσεί.

Σιντ

***

Όσο τον θέλω
τόσο εκείνος με μισεί.
Σκέτη φρίκη!

Όνειρο Καλοκαιρινής Νυχτός

***

Φλερτ φονικό
ξυπνά το party maske
στου Καπουλέτου

Ρωμαίος και Ιουλιέτα

***

Άλλα ζούμε μεις
Άλλα παίζετε εσείς;
Σκέτο δράμα 

Έξι πρόσωπα ζητούν συγγραφέα

***

Της τραγωδίας
τα πρωτεία ποιος έχει;
Πες, Διόνυσε!

Βάτραχοι

***

Έλξη τρομερή
μόνο σαρκική! Ύβρη,
προοικονομεί.

Λούλου

***

Αρνείσαι
Φάρμακο κρατάς, Σφίγγα!
Δε λυγάς.

Το μυστικό της Κοντέσσας Βαλέραινας

***

Τα «κουράδια» τι εστί;
Παρεξήγηση σωστή
Βαβέλ γλωσσική

Βαβυλωνία

***

Ένα έχουν γίνει
Επιστήμη και πλάνη
στο κεφάλι σου.

Η σπασμένη στάμνα

***

Θέλεις ανάσταση
κάνε επανάσταση
Άμλετ, το 1600

Άμλετ

***

Άγνοια-πλάνη
Οιδίποδα φτάνει
Λυτρώσου.

Οιδίπους Τύραννος

***

Πρώτη δημοσίευση στο frear.gr

NEA KYKΛΟΦΟΡΙΑ /// ΓΙΩΡΓΟΣ ΒΕΗΣ /// ΤΑ ΒΡΑΧΙΑ

 



Όπως βγαίνει από το πηγάδι
μαζί με το δροσερό νεράκι
το λουλούδι του Κάτω Κόσμου
τον αόρατο υάκινθο εννοώ
που θα μας φέρει τέλος την άλλη άνοιξη

έτσι βγαίνει από τα σωθικά μας
το θάρρος του θανάτου.


Στα ΒΡΑΧΙΑ, τη δέκατη τέταρτη ποιητική συλλογή του Γιώργου Βέη, τα όσα θεματολογικά προηγήθηκαν ανανεώνονται και προεκτείνονται. Η φύση δεν αποτελεί απλώς τον ικανό και αναγκαίο διάκοσμο αλλά εξακολουθεί να συνιστά ένα από τα κύρια ποιητικά όντα. Τα εσωτερικά τοπία και οι πολλαπλές όψεις του κόσμου, κρίσιμες και πολύσημες, προβάλλονται συμμετρικά. Το ατομικό και το συλλογικό υποκείμενο δεν υπονομεύει το ένα το άλλο. Θέλουν να επικοινωνούν με ειλικρίνεια μεταξύ τους, αναδεικνύοντας, μεταξύ άλλων, κρυφές αλήθειες. Η απόλαυση έγκειται κυρίως στη διασταύρωση του στίχου με τις αξίες του αναστοχαζόμενου βίου. Διατηρείται εμφανώς η χρήση της παραγωγικής μεταφοράς. Το αποκλίνον σονέτο κι ο ευθύβολος ελεύθερος στίχος συνυπάρχουν, αλληλοσυμπληρώνοντας την κειμενική ποικιλία.


* Η φωτό είναι παρμένη από την Βοοκpress