ΚΡΙΤΙΚΗ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ///Ο ΓΛΑΡΟΣ ///ΑΠΟ ΤΟΝ ΝΕΟΦΥΤΟ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ

                                                  


                                                          

Για τον Γλάρο του Τσέχωφ έχουν ειπωθεί και γραφτεί άλλα τόσα, από το 1932 που ανέβηκε στην Ελλάδα έχει μεταφραστεί και παιχτεί σχεδόν κάθε διετία, με διαφορετικές σκηνοθεσίες, ηθοποιούς και θέατρα.

Το στοίχημα πίσω από κάθε σκηνικό ανέβασμα είναι αν το «όραμα» του εκάστοτε καλλιτέχνη μπορεί να μεταφερθεί στο κοινό, αν μπορεί να γίνει νέα ανάγνωση του κειμένου και ενδεχομένως να ακολουθήσει τους νέους κανόνες της εποχής του.

Μπορεί…

Η Ομάδα 7 κατάφερε χθες στο Βυρσοδεψείο να το δει με μια εντελώς καινούργια ματιά για τα Ελληνικά δεδομένα, ο Γλάρος ως μείγμα devised performance αλλά και κλασσικού ανεβάσματος σε κάποια σημεία, ασφαλώς ήταν πολύ περισσότερο devised και πολύ λιγότερο κλασσικό αλλά αυτό ήταν το ευρηματικό της παράστασης. Το μπουλούκι ων ηθοποιών μπαίνει στην σκηνή τρέχοντας και διασκεδάζοντας, και ο performer-σκηνοθέτης προσπαθεί να μας «εντάξει» στο πνεύμα του έργου.

Ο κύριος Παπαδάκης με την βοήθεια όλων των μελών της ομάδας κατάφερε να κάνει ένα αχανές μέρος, αυτό του Βυρσοδεψείου, ένα πραγματικό θεατρικό χώρο! Πράγματα συνέβαιναν παντού, οι performer βρίσκονταν πραγματικά παντού και φωνές ακούγονταν άλλοτε ως πλάσματα ενός άλλου κόσμου και άλλοτε μπροστά μας ως πραγματικοί ήρωες. Ο χώρος κάποτε ήταν πραγματικότητα, άλλοτε δέντρα και άλλοτε λίμνη. Ο συμβολισμός σε όλο του το μεγαλείο καθ’ όλη την διάρκεια. Το έργο μοιράστηκε εξίσου ανάμεσα στην κωμωδία και το δράμα, δεν ήξερες που να κοιτάξεις και που να προσανατολιστείς για να παρακολουθήσεις όλη την δράση. Στην δική μου την περίπτωση αυτό ήταν καλό γιατί δεν θα μπορούσε το εμπόδιο της μεγάλης διάρκειας του έργου (110΄) να ξεπεραστεί αλλιώς και ευτυχώς που δεν έγινε διάλειμμα για να μην χαθεί αυτή αίσθηση συνοχής του έργου. Οι σχέσεις, τα κίνητρα, την ψυχολογία και τις διεκδικήσεις ανθρώπων που αγαπούν, υπηρετούν ή θέλουν να υπηρετήσουν την τέχνη, μέσω της συγγραφής και του θεάτρου ήταν όλες εκεί όπως τις εξέφρασε ο Τσέχωφ.

Το μπουλούκι μας απέδειξε ότι όλες οι δυσκολίες της ζωής μπορούν να ξεπεραστούν αρκεί να δουλέψει σκληρά.

Ασφαλώς το ευρηματικό στην συγκεκριμένη παράσταση ήταν και η χρήση της ζωντανής κινηματογράφησης, αν και την έχουμε ξαναδεί, σε διαφορετικά σημεία η οποία μας έδειχνε σε κοντινό πλάνο στοιχεία που ήθελε να τονίσει ο σκηνοθέτης πέρα από την ζωντανή δράση. Το «στοίχημα» το κέρδισε η παράσταση και το μπράβο αξίζει σε όλους τους συντελεστές που κατάφεραν να γίνουν ένα ενιαίο σύνολο, δεν μπορώ να ξεχωρίσω κανέναν/καμιά από τους performers αυτό είναι άλλωστε η έννοια του devised theatre, μια πνοή, ένα ενιαίο παίξιμο μια καλοδουλεμένη ομάδα.

            Η μακρινή απόσταση (Ορφέως 174, Βοτανικός) μπορεί να δυσκολέψει κάποιον να κάνει την επιλογή να παρακολουθήσει την παράσταση και με το κρύο χρειάζεσαι ένα μπουφάν παραπάνω εξαιτίας και της υγρασίας του χώρου, που μπορεί να κάνει κάποιον να αρπάξει κρυολόγημα.

Η Ομάδα 7 παρουσιάζει την παράσταση «Ο Γλάρος» μια ταινία σε εξέλιξη, στο Βυρσοδεψείο, Τετάρτη έως Κυριακή στις 20:00.

Ένα έργο χρειάζεται μια μεγάλη ιδέα ακούστηκε δις στο έργο και υπήρχε εκεί στο Βυρσοδεψείο από τους performers.

KΡΙΤΙΚΗ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ///Ο ΕΠΙΣΚΕΠΤΗΣ///από τον Νεόφυτο Παναγιώτου

Κάποτε είδα ένα όνειρο που δε μπορώ ποτέ να ξεχάσω και ξανάρχεται έντονο στη μνήμη μου κάθε τόσο. Έτσι ξεκινάει η παράσταση και πράγματι αυτό το όνειρο θα επανέρχεται κάθε τόσο στην μνήμη μου μετά από όλο αυτό τον καταιγισμό από αλήθειες! Μια ειλικρινής κατάθεση ψυχής από έναν από τους μεγαλύτερους συγγραφείς της γενιάς του, που πιστεύω αν μπορούσε να μιλήσει σήμερα για το έργο του αυτά θα έλεγε, αυτή η παράσταση είναι όλα τα αποφθέγματα του μαζεμένα, μια ειλικρινής κατάθεση ψυχής από την γυναίκα που οραματίστηκε αυτή την κατάθεση και δεν έπεσε έξω στην επιλογή της, σε κανένα τομέα. Έργο απόλυτης συνοχής και ταύτισης.

H επιλογή του χώρου μια μαγική αλήθεια, όπως λέει και η ηρωίδα του Μπλάνς δε θέλω αλήθεια, μαγεία θέλω. Δε λέω την αλήθεια, λέω αυτό που θα έπρεπε να είναι η αλήθεια. Ω ναι, η μαγεία είναι πολύτιμη στη ζωή. Γι’ αυτό κι εγώ πάντα περιμένω αυτό το μαγικά υπέροχο να συμβεί και συνέβηκε, ένας διαφορετικός χώρος απόλυτα δεμένος με τα όσα έλεγε ο performer και ακούγαμε οι περίπου 30 θεατές. Επιτρέψτε μου να σημειώσω ότι αρχικά φοβήθηκα ακόμα και για την επιλογή του performer για ένα τόσο απαιτητικό έργο αλλά και εκεί έπεσα έξω, μια ευχάριστη έκπληξη πρέπει να προσθέσω, κάπου εκεί καταλαβαίνεις την μαγεία της σκηνοθέτιδος αλλά και το όραμα που έχουν μερικοί άνθρωποι για την τέχνη που υπηρετούν.

Η Χρύσα Καψούλη υπηρετεί αυτή την τέχνη περισσότερο από 30 χρόνια αλλά παραμένει παιδί όταν ακούει την καλή κριτική, χαίρεται από μέσα της, για την επιλογή του έργου και των συντελεστών της, ίσως εκεί βρίσκεται και η ταύτιση της με τον Tennessee Williams για την δύσκολη αυτή δουλειά της ιδέας/σύλληψης/σκηνοθεσίας αλλά και δραματουργικής επεξεργασίας και φυσικά πάντα δίπλα της πιστή και πάντα πρόθυμη η Ζωή Μαντά, ένα εξαίρετο πλάσμα που λατρεύει να εκπλήσσει τους πάντες με τα όσα μπορεί να κάνει ταυτόχρονα. Τα λόγια για την Χρύσα είναι λίγα ότι και να πω, το έγραψε το 2000 ένας εξαίρετος τραγουδοποιός κυρά, προσκυνώ την αρχοντιά σου!

Ο performer Σπύρος Βάρελης κατάφερε με την καθοδήγηση της Χρύσας να κρατήσει το κοινό για το σύνολο της παράστασης, αν και όταν ξεκίνησε αρχικά τον τρόμαζε το μέγεθος του κειμένου, όπως μου εξομολογήθηκε αρχικά… κακώς αν με ρωτάτε, επάξια αξίζει τα μπράβο του κοινού και την εμπιστοσύνη της σκηνοθέτιδος. Σπύρο συνέχισε να είσαι ο εαυτός σου σε παρακαλώ.

Να μην ξεχάσω να ευχαριστήσω και την Μαρία Φρουδαράκη ως την προσωποποίηση-φάντασμα της Μπλάνς που μας παρέσυρε αλλά και την Χριστίνα Ασημακοπούλουγια την βελούδινη φωνή της που μαγεύει τον ακροατή. Για ακόμα 7 παραστάσεις στο Dybbuk Club Privé (Πατριάρχου Ιωακείμ 37, Κολωνάκι). Μην την χάσετε… και μην ξεχάσετε μπείτε στον χώρο περιμένοντας να ακούσετε μόνο αλήθειες, αλλιώς μην μπείτε στον κόπο!

Ο ΕΠΙΣΚΕΠΤΗΣ

ΜΙΑ ΕΚ ΒΑΘΕΩΝ ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΗ ΤΟΥ TENNESSEE WILLIAMS ΣΕ Α’ ΠΡΟΣΩΠΟ

Το οριστικό δεν τολμάμε να το πούμε κακό, γιατί είμαστε αναγκασμένοι να ζήσουμε κάποτε μαζί του. Όσο για το Άγνωστο, το ξένο... ας έρθει, ίσως είναι καλύτερο από το γνωστό, το οικείο που τόσο συχνά πληγώνει…

Εγώ σας ευχαριστώ... Καλή παράσταση…

ΘΕΑΤΡΟ ΓΙΑ ΠΑΙΔΙΑ Πηγή γνώσης και ψυχαγωγίας

 

πηγή :

http://theatreworld.wordpress.com/2012/11/25/%CE%B8%CE%B5%CE%B1%CF%84%CF%81%CE%BF-%CE%B3%CE%B9%CE%B1-%CF%80%CE%B1%CE%B9%CE%B4%CE%B9%CE%B1-%CF%80%CE%B7%CE%B3%CE%AE-%CE%B3%CE%BD%CF%8E%CF%83%CE%B7%CF%82-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CF%88%CF%85%CF%87%CE%B1/

   

Το «Θέατρο για παιδιά» είναι ένας βασικός παιδαγωγικός μοχλός, είναι μια διαδικασία που πέρα από την ψυχαγωγία, την ακριβή, τη φτηνή, με όποιο τρόπο μπορεί κανείς να την παρέχει, έχει και βασικό παιδαγωγικό χαρακτήρα. Είναι το είδος της τέχνης τέτοιο, επειδή έχει αμεσότητα, είναι ζωντανή τέχνη, έχει άμεσο παιδαγωγικό χαρακτήρα. Μπορεί να δώσει κατευθύνσεις, να καλλιεργήσει αξίες, να δώσει, στα νέα παιδιά ειδικά, πολύ περισσότερο από ό,τι σε έναν δημιουργημένο χαρακτήρα, στηρίγματα, αξίες, ιδανικά, στην ανθρωπιστική κατεύθυνση με πλούσιο ψυχισμό, με πλούσιο συναισθηματικό υλικό, για να μπορέσει να αποκτήσει το παιδί εικόνες, παραστάσεις και να ελέγχει την πραγματικότητα που ζει. Βλέποντας την πραγματικότητα που ζει, που είναι η αλήθεια του, η καθημερινότητά του, να μπορεί αυτή να την ανάγει σε άλλα επίπεδα, περιεκτικότερα, που να χωράνε περισσότερο άνθρωπο, για να του δημιουργείται το κίνητρο να παλέψει για να τα φτάσει αυτά και να αλλάξει την πραγματικότητα προς μια κατεύθυνση που θα είναι περισσότερο ανθρώπινη.

• «Ο Μεγάλος περίπατος του Πέτρου», της Αλκης Ζέη, επαναλαμβάνεται στο «Παιδικό Στέκι» του Εθνικού Θεάτρου. Δραματοποίηση: Σάββας Κυριακίδης – Τάκης Τζαμαργιάς. Σκηνοθεσία: Τάκης Τζαμαργιάς. Παίζουν: Εφη Γούση, Γιάννης Διαμαντής, Ανδρέας Κοντόπουλος, Κωστής Κορωναίος, Αννίτα Κούλη κ.ά. Τα παιδιά – θεατές παρακολουθούν αυτόν το μεγάλο και περιπετειώδη «περίπατο» του Πέτρου, που είναι γεμάτος συναισθήματα, βιώματα, γνώσεις, ιδέες, από τον Οκτώβριο του 1940 έως την απελευθέρωση της Αθήνας, τον Οκτώβριο του 1944, με τον Πέτρο στους δρόμους του αγώνα, «άντρα πια, δεκατριών χρονών»! Η πορεία του Πέτρου, γεμάτη δυσκολίες, κινδύνους, αλλά και θαύματα στην Αθήνα της Κατοχής και της Αντίστασης, με την ορμή και την επινοητικότητα του εφήβου, θα συναρπάσει τους μικρούς θεατές, καθώς στη σκηνή ζωντανεύει ένα πολυαγαπημένο βιβλίο μικρών και μεγάλων. Σκηνικά – κοστούμια: Ελένη Μανωλοπούλου. Μουσική: Δημήτρης Ζαβρός. Κίνηση: Αμάλια Μπένετ. Φωτισμοί: Σάκης Μπιρμπίλης. Βίντεο: Χρήστος Δήμας. Στίχοι τραγουδιών: Δημήτρης Ζαβρός, Νέβι Κανίνια.

• «Η μικρή γοργόνα»

  Η Μικρή Πόρτα παρουσιάζει, τη «Μικρή Γοργόνα» του Μάικ Κένι, μια μοντέρνα εκδοχή του γνωστού παραμυθιού του Χανς Κρίστιαν Αντερσεν, σε σκηνοθεσία Θωμά Μοσχόπουλου. Η παράσταση θα παρουσιαστεί, συγχρόνως, σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη, σε συνεργασία με την «Αυλαία» της Θεσσαλονίκης. Με κοινούς τους καλλιτεχνικούς συντελεστές (σκηνοθέτη, σκηνογράφο, χορογράφο, φωτιστή) και με ολόιδια σκηνικά και κοστούμια αλλά με διαφορετική διανομή για τις δύο πόλεις! H Μικρή Γοργόνα κατοικεί στο βυθό της θάλασσας με τον πατέρα της και τις αδελφές της. Κολυμπώντας μια μέρα ως την επιφάνεια της θάλασσας ανακαλύπτει για πρώτη φορά τον κόσμο των ανθρώπων και ερωτεύεται έναν όμορφο πρίγκιπα. Για να μείνει κοντά του είναι πρόθυμη να απαρνηθεί τον κόσμο της και τους δικούς της, αλλά και να θυσιάσει τα πάντα, ακόμη και τη φωνή της! Η μετάφραση είναι της Ξένιας Καλογεροπούλου, τα σκηνικά και τα κοστούμια της Ευαγγελίας Θεριανού, η κίνηση του Χρίστου Παπαδόπουλου, η εικονογράφηση των σκηνικών του Βίκτορα Μοσχόπουλου και οι φωτισμοί του Λευτέρη Παυλόπουλου. Βοηθός σκηνοθέτης, ο Τάσσος Αγγελόπουλος. Παίζουν: (για τις παραστάσεις στην Αθήνα) Μαρία Σκουλά και Γιώργος Χρυσοστόμου και (στις παραστάσεις της Θεσσαλονίκης, στο θέατρο Αυλαία): Χριστίνα Γαρμπή και Γιώργος Κισσανδράκης.

• «Μια γιορτή στου Νουριάν»

  «Μια γιορτή στου Νουριάν», μια ανατρεπτική κωμωδία για παιδιά, με θέμα τις σχέσεις μεταξύ Ελλήνων και μεταναστών και την πολιτισμική συμφιλίωση, ανεβαίνει για δεύτερη χρονιά στο θέατρο «Πορεία». Μια παράσταση ύμνος στην ανθρωπιά και την ταξική αλληλεγγύη και ένα πολύ δυνατό ράπισμα στο ρατσισμό, την ξενοφοβία, το στερεότυπο, την προκατάληψη και τη βλακεία. Σκηνοθετούν: Παντελής Δεντάκης και Βασίλης Κουκαλάνι. Παίζουν: Βασίλης Κουκαλάνι, Ηρώ Μπέζου, Πέτρος Σπυρόπουλος, Γιώργος Δάμπασης, Μιχάλης Τιτόπουλος, Πολυξένη Ακλίδη.
• Με αφορμή τα 200 χρόνια από τη γέννηση του Ντίκενς, ανεβαίνει στην Παιδική Σκηνή του Θεάτρου Τέχνης – Κάρολος Κουν, στη Φρυνίχου, το κλασικό αριστούργημα του Καρόλου Ντίκενς «Ολιβερ Τουίστ» σε μια παράσταση – μιούζικαλ για παιδιά, σε θεατρική διασκευή και σκηνοθεσία του Κωστή Καπελώνη. Μουσική Kallliopi. Κοστούμια: Κατερίνα Σωτηρίου. Χορογραφίες: Ειρήνη Στρατηγοπούλου. Παίζουν: Κέλλυ Σαρατσοπούλου, Εύα Οικονόμου – Βαμβακά, Ειρήνη Στρατηγοπούλου, Γεράσιμος Σκαφίδας, Γιάννης Μίνως, Κώστας Συλβέστρος, Σοφία Πριόβολου, Γιάννης Κόκας. Στο πιάνο η Μαρίνα Χρονοπούλου. Ακορντεόν και Σαξόφωνο: Γιάννης Μίνως.
• Στην παιδική Σκηνή του θεάτρου «Χελώνα» ανεβαίνει, αύριο, η παράσταση «Σπείρα – Σπείρα με σπιρούνια». Κάθε Κυριακή (12 μ. 5 μ.μ.). «Ο παπουτσωμένος γάτος», «Τραπεζάκι στρώσου» «Η χρυσή χήνα», των αδερφών Γκριμ, και ο παραδοσιακός μύθος μας «Ο ψαράς και η γυναίκα του», διασκευασμένα από την Λίνα Νικολακοπούλου, μελοποιημένα από τον Σταμάτη Κραουνάκη, με τη «Σπείρα Σπείρα». Μια παράσταση με ρυθμό, κίνηση, χρώμα, τραγούδι, χαρά και μνήμες από το συλλογικό μας παρελθόν που δίνει την ευκαιρία στα παιδιά ν’ ακούσουν, να μάθουν και να παίξουν, και μέσα από τις μελωδίες και τον έμμετρο λόγο να εξοικειωθούν με το τραγούδι και το θέατρο.
• Η ανατρεπτική παιδική όπερα του Σίμουρ Μπάραμπ «Η Κοκκινοσκουφίτσα» παρουσιάζεται, στο Θέατρο «Ολύμπια» για τους μικρούς, αλλά και μεγάλους φίλους της Εθνικής Λυρικής Σκηνής. Το γνωστό παραμύθι του Σαρλ Περό, με λίγο διαφορετική εξέλιξη, παρουσιάζεται για πρώτη φορά στην Ελλάδα με τη μορφή της παιδικής όπερας. Μουσική διεύθυνση: Γιώργος Αραβίδης – Νίκος Βασιλείου – Ζαν Κριστόφ Σαρόν. Σκηνοθεσία: Δημήτρης Καραντζάς. Συμμετέχει η Ορχήστρα της Παιδικής Σκηνής της ΕΛΣ. Δεν είναι ο λύκος εκείνος που τρομοκρατεί την Κοκκινοσκουφίτσα αλλά εκείνη που κατορθώνει να τον εξουδετερώσει, μιλώντας του για καραμέλες και γλυκά που τον κάνουν να χάσει τελείως την όρεξή του.
• «Το ξυπόλητο τάγμα» με τον «Καραγκιόζη πολυτεχνίτη», βρίσκεται για μικρούς και μεγάλους στο θέατρο «Καρέζη». Ο Κώστας Καζάκος μετά την καλοκαιρινή επιτυχία του «Οξω απ την παράγκα!», σκηνοθετεί πάλι «Το ξυπόλητο τάγμα», αυτή τη φορά, σε μια παράσταση για τα παιδιά και για όλη την οικογένεια. Ενα ταξίδι του Καραγκιόζη μέσα στο χρόνο και στα παλιά πλανόδια επαγγέλματα, που προσφέρει άφθονο γέλιο σε μικρούς και μεγάλους θεατές. Μπροστά από το πανί οι ηθοποιοί: Γιάννης Μποσταντζόγλου, Κώστας Φλωκατούλας, Γιάννης Ζουμπαντής, Βασίλης Τσιπίδης, Τζένη Βαβαρούτα, Τάκης Βαμβακίδης. Πίσω από το πανί ζωντανεύουν τις φιγούρες: ο Τάσος Κώνστας ή ο Αθως Δανέλλης. Στο πάλκο ζωντανή ορχήστρα με τους: Παναγιώτη Μπουζέα, Κώστα Τζιαγκούλα, Soli Barki, Νίκο Σουλιώτη.

• »

  Οι « μαγικές σβούρες », μετά από εννέα επιτυχημένες χρονιές στο θέατρο για παιδιά, θα βρίσκονται στη νέα τους θεατρική στέγη, το Θέατρο «Ιλίσια», με το παραμύθι που είναι γεμάτο μύθους από την Ελλάδα και την Ανατολή «Το Παραμύθι του Μεγαλέξανδρου». Τη ζωή και τη δράση του αλλά και τους θρύλους που τον περιβάλλουν. Ποιο ήταν αυτό το αγόρι; Ενας πρίγκιπας – ήρωας που ταξίδεψε τον ελληνικό πολιτισμό ή και ένας κατακτητής; Κείμενο – Σκηνοθεσία: Δημήτρης Αδάμης. Σκηνικά: Πολυάννα Παρασκευά. Κοστούμια: Πέννυ Αμπλά – Δημήτρης Αδάμης. Κίνηση: Σταύρος Αποστολάτος. Παίζουν: Δημήτρης Αγοράς, Αλέξης Βιδαλάκης, Πέτρος Ιωάννου, Θώμη Κοσκώση, Δημήτρης Μαχαίρας, Γιώργος Μπαλόπητας, Μαρία Παπαδοπούλου, Μαριλίζα Χρονέα.
• Στο «ΘΕΑΤΡΟΝ» του Ιδρύματος Μείζονος Ελληνισμού παρουσιάζεται η «Αργοναυτική εκστρατεία», σε θεατρική προσαρμογή για παιδιά και σκηνοθεσία της Κάρμεν Ρουγγέρη. Τα παιδιά έχουν την ευκαιρία να παρακολουθήσουν την ιστορία του Φρίξου και της Ελλης, να μάθουν ποιος είναι ο Ιάσονας, πώς και από ποιον κατασκευάστηκε η «Αργώ», κ.ά. Σκηνικά – κοστούμια: Χριστίνα Κουλουμπή. Κίνηση – Χορογραφία: Πέτρος Γάλλιας. Μουσική: Αντώνης Δελαπόρτας. Παίζουν: Αλέξανδρος Αλεξανδράκης, Ευαγγελία Καρακατσάνη, Πέτρος Κιοσσές, Στέφανος Κοσμίδης, Φωτεινή Μπακλατζίογλου, Γιάννης Νικολάου, Τάσος Παπαδόπουλος, Σπύρος Περδίου, Δέσποινα Πολυκανδρίτου, Κωνσταντίνα Σαραντοπούλου, Θανάσης Τσιδίμης, Γιάννης Τσουρουνάκης.

• «Ο τρελαντώνης»

  Η παιδική σκηνή του θεάτρου «Ελεύθερη έκφραση» επαναλαμβάνει για δεύτερη χρονιά, από τις 25/11 (12μ) το έργο «Ο δαιμόνιος ντέτεκτιβ Ηρακλής Πουνερό», με θέμα την ανάγκη προστασίας του υδάτινου ορίζοντα, που χάνεται «μυστηριωδώς». Κείμενο: Ειρήνη Φ. Κουτσάφτη. Σκηνοθεσία: Γιάννης Τσιώμος. Σκηνικά: Ελισάβετ Πηρούνια. Μουσική: ΑΒΒΑ. Χορογραφίες: Τζένη Οικονόμου. Κοστούμια: Νίκος Ζιώγας. Παίζουν: Γιάννης Τσιώμου, Τζένη Οικονόμου, Αλεξάνδρα Χειμώνα.
• Ο Τρελαντώνης, το αξιαγάπητο σκανδαλιάρικο αγοράκι που έπλασε η Πηνελόπη Δέλτα, σύμβολο της αθωότητας και της ανυπότακτης παιδικής φαντασίας, η πιο προσφιλής μορφή της ελληνικής παιδικής λογοτεχνίας, συναντιέται και πάλι με τους μικρούς φίλους του, στο θέατρο «Ακροπόλ». Ο «Τρελαντώνης», της Πηνελόπης Δέλτα, ζωντανεύει στην παιδική σκηνή του «Ακροπόλ» κάθε Σαββατοκύριακο, σε διασκευή Στρατή Πασχάλη, σκηνοθεσία Σοφίας Σπυράτου. Παίζουν: Γιώργος Νούσης, Νεφέλη Μαϊστράλη, Κωνσταντίνος Βουδούρης, Κατερίνα Γερονικολού, Κατερίνα Πατσιάνη, Λούσα Μαρσέλλου, κ.ά. Ενώ, η Νεανική Σκηνή του θεάτρου «Ακροπόλ», ανεβάζει το έργο του Θόρντον Ουάιλντερ «Η μικρή μας πόλη», σε σκηνοθεσία Τάκη Τζαμαριά, για Γυμνάσια και Λύκεια.
• Επτά χρόνια μετά το πρώτο ανέβασμα του έργου, το «Θέατρο του παπουτσιού πάνω στο δέντρο» επανέρχεται με την αγαπημένη παράσταση «Η Κανέλα και το Δυοσμαράκι», στο «Επί Κολωνώ», με νέους συντελεστές. Παίζουν: Τάσος Καρακύκλας, Βαλεντίνα Παπαδημητράκη. Παίζουν οι μουσικοί: Ελλη Βασιλάτου: φλογέρα, κλαρινέτο, Γιάννης Σιφναίος: κιθάρα, ούτι.
• Η Παιδική Σκηνή του θεάτρου «Ανεσις» παρουσιάζει «Το μυστικό του Βασιλιά» του Βασίλη Μαυρογεργίου, σε σκηνοθεσία Θάλειας Ματίκα, μουσική Παναγιώτη Τσεβά, φωτισμούς Μπάμπη Αρώνη, σκηνικά – κοστούμια Θάνιας Ιορδανίδου. Παίζουν: Ορέστης Τζιόβας, Ηλιάννα Γαϊτάνη, Τερέζα Γριμάνη, Σεραφείμ Ράδη, Καρολίνα Κάρτερ.
• Στο Θέατρο της Ημέρας, παρουσιάζονται οι «Μύθοι μέσα στο λαβύρινθο», σε σκηνοθετική επιμέλεια και Κοστούμια Ανδρομάχης Μοντζολή. Παιδαγωγική επιμέλεια – παιχνίδια: Δέσποινα Μαραγκουδάκη. Επιμέλεια κίνησης: Μαρία Αντωνίου. Σκηνικά : Μαρία Δημητριάδη. Ηθοποιοί – εμψυχωτές – θεατροπαιδαγωγοί: Ολγα Μουργελά, Δήμητρα Νικολοπούλου, Μαρία Αντωνίου.
• Για δεύτερη χρονιά συνεχίζεται η παιδική παράσταση «Σςςς! Η φυση ξυπνά» από την παιδική σκηνή ΟΝΕΙΡΟΔΡΑΜΑ στο θέατρο ΑΓΓΕΛΩΝ ΒΗΜΑ. Μια σουρεαλιστική παιδική κωμωδία με καθαρά οικολογικό μήνυμα για μικρούς και όχι μόνο. Οι θεατές θα δουν τα στοιχεία της φύσης και το ζωικό βασίλειο να αναστατώνονται απ’ τον ερχομό του ανθρώπου. Τα παιδιά θα βοηθήσουν τη φύση να βρει τη γαλήνη της; Κείμενο: Γιώργος Μενδρινός. Σκηνοθεσία: Γιώργος Μενεδιάτης. Σκηνικά – κοστούμια: Κωνσταντίνος Γκουγκούνης. Μουσική: Στέλλα Μουδάτσου. Παίζουν: Πέννυ Καλαφατάκη, Γιώργος Μενεδιάτης, Χριστίνα Μουδάτσου, Βασίλης Παπαλαζάρου.
• Ο «Τζιμ το τζιτζίκι» επιστρέφει για λίγες μόνο παραστάσεις, στο Θέατρο ΖΙΝΑ. Ο Δημιουργός του Ευγένιος Τριβιζάς και ο Παραγωγός και Μάνατζέρ του ο «Θίασος 81» περιμένουν τους μικρούς και μεγάλους τους φίλους κάθε Κυριακή έως τις 20 Ιανουαρίου. Μια μουσικοχορευτική διαδραστική παράσταση με μεγάλη συμμετοχή των παιδιών, πλημμυρισμένη από τη μουσική και τα τραγούδια του Γιάννη Ζουγανέλη. Σκηνοθεσία: Νανά Νικολάου. Παίζουν: Πελαγία Αγγελίδου, Δημήτρης Μόσχος, Αρετή Μοκαλή, Γιάννης Φιλίππου, κ.ά.
• Ο πονηρός μάγος Λοπωδύτ ανακατεύει στο τσουκάλι του μια θαυματουργή «Φεγγαρόσουπα» στο Θέατρο «Αλκμήνη». Ομως τα ξόρκια του είναι μπαγιάτικα και τα μαγικά του δεν πιάνουν… Ο πιστός βοηθός του είναι πάντα δίπλα του και κάνει ένα σωρό γκάφες! Κάπως έτσι περνάει ο καιρός μέχρι τη στιγμή που δύο μικρά, παράξενα πλάσματα μπλέκονται στα πόδια του… Κούκλες – σκηνικά: ομάδα Κοκου-Μουκλό. Επιμέλεια σκηνοθεσίας: Χρήστος Αυτσίδης. Μουσική Σοφία: Ταμβακοπούλου.
• «Το μυστικό της Γιν», η θεατρική μεταφορά του Κινέζικου (αλλά και Ελληνικού) μύθου από τον οποίο ο Μπέρτολτ Μπρεχτ εμπνεύστηκε το έργο του «Ο καλός άνθρωπος του Σε Τσουάν», σε θεατρική απόδοση – σκηνοθεσία Νίκου Δαφνή, παρουσιάζεται στο Θέατρο Κάτω από τη Γέφυρα. Σκηνικά: Κώστας Κουρμουλάκης. Κοστούμια: Δέσποινα Βολλίδη. Μουσική: Νίκος Τσέκος. Χορογραφία: Αρετή Μώκαλη. Παίζουν: Κ. Κλάδης, Κ. Τσεβά, Ο. Κιόσογλου, Μ. Βλάχου, Κ.Τζαφέρης και Ε. Δαφνή.
• «Η ξεχασιάρα Μελίσσα» παρουσιάζεται στο θέατρο ELIART, από την ομάδα 2+2 και την πολιτιστική εταιρεία ΦΡΕΟΝ. Κείμενο – σκηνοθεσία: Αννα Γαρεφαλάκη. Πρωτότυπη μουσική σύνθεση: Γιώργος Ορφανουδάκης. Χορογραφία: Αγγελική Ματοπούλου. Σκηνικά – κοστούμια: 2+2, Πέτρος Τριανταφυλλόπουλος. Φωτισμοί: Μαρία Γοζαδίνου. Κιθάρα – πνευστά: Παύλος Γκούσιος. Παίζουν: Αννα Γαρεφαλάκη, Κωνσταντίνος Μαραβέλιας .
• Ο Μολυβένιος Στρατιώτης του Χανς Κρίστιαν Αντερσεν, σε διασκευή, σκηνοθεσία από την Μαριάννα Τόλη παρουσιάζεται στο Θέατρο «Γκλόρια». Η κλασική αυτή ιστορία, πραγματεύεται τη δύναμη της αγάπης και της θυσίας. Οι χορογραφίες είναι του Αλέξανδρου Κουζίτσκιν, οι ενορχηστρώσεις του Αλέκου Μπαζάνη, η σκηνογραφία της Δέσποινας Βολίδη και τα κοστούμια της Ιωάννας Κουρμπέλα. Παίζουν: Σταύρος Βόλκος, Στέλιος Κέλερης, Νεφέλη Μαρκάκη, Γιώργος Νάσιος, Αντεια Ολυμπίου, Γιάννης Πλιάκης, Πέτρος Πολίτης, Γιάννης Φίλιας, Αννα Φιλιππάκη.
• Η Θεατρομάθεια παρουσιάζει στον Πολυχώρο Αγκυρα, κάθε Σάββατο 12.30 μ.μ., την παράσταση συμμετοχικού θεάτρου για παιδιά: «Του ονείρου το φτερό στης αγάπης το χορό» του Τάκη Χρυσούλη. Μια παράσταση που ενθαρρύνει τα παιδιά να εκφράσουν τα θέλω και τα όνειρά τους και να αναπτύξουν πρωτοβουλίες. Σκηνοθεσία: Αλίκη Κατσαβού. Κοστούμια: Μιχάλης Σδούγκος. Ζωγραφική Σκηνικού: Ιουστίνη Χατζάκη. Στίχοι τραγουδιών: Τάκης Χρυσούλης. Μουσική: Βασίλης Κούλογλου. Παίζουν: Ρουμελιώτη, Μάρω Χασιώτη.

AΣΗΜΙΝΑ ΞΗΡΟΓΙΑΝΝΗ///ΠΟΙΗΤΕΣ ΣΤΗ ΣΚΙΑ

---

ΠΡΩΤΗ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ

http://bookstand.gr/2012/11/20/%CF%80%CE%BF%CE%B9%CE%B7%CF%84%CE%B5%CF%83-%CF%83%CF%84%CE%B7-%CF%83%CE%BA%CE%B9%CE%B1/

...Ωρα:Ποίηση!΄Ενα βιβλίο που μόλις κυκλοφόρησε και αφορά πιστεύω όλους τους ένθερμους υποστηρικτές και εραστές την Ποίησης.Οι καιροί είναι δύσκολοι και ίσως υπάρχουν καλοθελητές που ισχυρίζονται:<<Για ποίηση θα μιλάμε τώρα!!!>>.Και μοιραία μου έρχονται στο μυαλό οι ηχηροί στίχοι του Εγγονόπουλου  «Προπαντός στα χρόνια τα δικά μας, τα σακάτικα, είθισται να δολοφονούν τους ποιητές».Κι όμως η ποίηση είναι πάντα παρούσα και με αυθάδεια και τόλμη αντιμιλά σε όσους την περιφρονούν ή άδικα την απαξιώνουν.Κι οι ποιητές δεν σιωπούν,αντίθετα πεισμώνουν και προχωρούν.Ένας τίτλος λοιπόν:<<Ποιητές στη Σκιά>>.Δέκα ποιητές:΄Αρης Αλεξάνδρου,Νίκος Αλέξης Ασλάνογλου,Ελένη Βακαλό,Νικολας  Κάλας,Νίκος Καρούζος,Μιχάλης Κατσαρός,Τάσος Λειβαδίτης,Μίλτος Σαχτούρης,Γιάννης Σκαρίμπας,Μάτση Χατζηλαζάρου.Αυθεντικές φωνές,τολμηρές και μόνες,δεν είχαν προφανή θέση σε τελετές βράβευσης,αφιερώματα και επετείους.Μα χάραξαν δρόμους,διεύρυναν ορίζοντες,φλέρταραν με τον Λόγο και την Ομορφιά,έδωσαν με την πένα τους τη δική τoυς μάχη.Μπορεί να μην προβλήθηκαν ,για ποικίλους λόγους, όσο άλλοι ομότεχνοί τους,αλλά προσέφεραν άπειρα ανεκτίμητα πράγματα στην τέχνη της Ποίησης και στον Πολιτισμό.Η ιστορία έχει ως εξής:To εν λόγω βιβλίο προέκυψε από τον ομότιτλο πρώτο κύκλο αφιερωμάτων στους παραπάνω ποιητές,που έλαβε χώρα στο Αrt Bar <<Ποιήματα και Εγκλήματα>> των εκδ.Γαβριηλίδης.Αυτός ο κύκλος αφιερωμάτων ξεκίνησε πέρυσι τον Δεκέμβριο.Νέοι ομότεχνοι που εξέδωσαν το πρώτο τους βιβλίο μετά το 2000 επελέγησαν λόγω εκλεκτικής συγγένειας να μιλήσουν για τους Ποιητές στη Σκιά.Το ζητούμενο ήταν να καταθέσουν την προσωπική τους σχέση με τον τιμώμενο ποιητή.Πώς τον γνώρισαν,πώς ενδεχομένως επηρεάστηκαν από αυτόν στις γραφές τους,τί έμαθαν από την ποίησή του,τί πιστεύουν και τί αισθάνονται για το έργο του.Με το δικό τους προσωπικό,υποκειμενικό βλέμμα...!Οπότε...Με αλφαβητική σειρά μίλησαν οι ποιητές: Αντιόπη Αθανασιάδου, Δημήτρης Αθηνάκης, Ανδρέας Ανδρέου, Γιάννης Αντιόχου, Ορφέας Απέργης, Παναγιώτης Αρβανίτης, Αγγέλα Γαβρίλη, Βασιλική Γερόκωστα, Εσμεράλδα Γκέκα, Άννα Γρίβα, Βασίλης Ζηλάκος, Λένα Καλλέργη, Αντιγόνη Κατσαδήμα, Μαρία Κατσοπούλου, Χάρις Κοντού, Έλσα Κορνέτη, Αγγελική Κορρέ, Χρήστος Κούκης, Γιώργος Κουτούβελας, Γιώργος Λαμπράκος, Ανέστης Μελιδώνης, Ασημίνα Ξηρογιάννη, Αργύρης Παλούκας, Ευτυχία Παναγιώτου, Ιορδάνης Παπαδόπουλος, Νέστορας Πουλάκος, Θοδωρής Ρακόπουλος, Βασίλης Ρούβαλης, Λένα Σαμαρά, Ηλίας Σεφερλής και Χρήστος Τριαντάφυλλου. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου).Τα  ενδιαφέροντα κείμενα που έγραψαν για τον ποιητή που ανέλαβαν να παρουσιάσουν περιέχονται στον τόμο.
Ο ποιητής και μεταφραστής Γιώργος Μπλάνας,που  είχε τη συνολική επιμέλεια του κύκλου, καθώς και την ευθύνη της

ανθολόγησης των ποιημάτων που διαβάστηκαν από σπουδαίους ηθοποιούς,αναφέρει χαρακτηριστικά στον πρόλογο του βιβλίου:

<<Στόχος των εισηγήσεων ήταν η απαλλαγή από τα στερεότυπα των κριτικών παραδειγμάτων του 20ου αιώνα.Σήμερα δεν ενδιαφέρει κανέναν ελεύθερο άνθρωπο η θέση κάθε ποιητή στην Ιστορία της λογοτεχίας,ούτε η ΄΄αποτίμηση΄΄ του έργου του.Για να αποτιμήσεις ένα έργο χρειάζεται ένα αξιολογικό σύστημα.Αλλά κανείς δεν χρειάζεται σήμερα ένα αξιολογικό σύστημα ,γιατί δεν υπάρχουν διαφανείς αρχές πάνω στις οποίες μπορεί να βασιστεί.Ετσι κι αλλιώς,κάθε ποιητής διατηρεί το αναφαίρετο δικαίωμα να πιστεύει αυτό που πιστεύει,με μόνο επιχείρημα την ποιότητα του έργου του.Και ίσως αυτό να είναι το πιο ακλόνητο δεδομένο.Κάθε ποιητής,θέλει δεν θέλει,είναι συνάδελφος των παλαιότερων και δεν πρέπει να φοβάται τη παράφορη δύναμη της φωνής του>>

Η ύλη των αφιερωμάτων για τους δέκα ποιητές  δημοσιεύεται σ' αυτόν τον τόμο.Το βιβλίο ξεκινά με μια ουσιαστική εισαγωγή από τον Γιώργο Μπλάνα.Επειτα ...ανθολογούνται ένας ένας οι ποιητές και  με αντιπροσωπευτικά τους ποιήματα.Το σχήμα είναι :είσοδος/κείμενα νέων ποιητών /ανθολόγηση /έξοδος.Ο δεύτερος κύκλος αφιερωμάτων που συνδιοργανώνουν οι εκδόσεις Γαβριηλίδης και η ΕΡΑ έχει ήδη ξεκινήσει...οπότε αναμένεται και άλλος τόμος!Οι νέοι συνδιαλέγονται με τους ποιητικό παρελθόν που είναι όμως πάντα παρόν,το καινούριο αναμειγνύεται με το παλιό αίμα,οι ζυμώσεις είναι δημιουργικές προκλητικές και συνάμα ελπιδοφόρες!

notationes/////ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ 2013/////ΜΑΡΙΟΣ ΜΑΡΚΙΔΗΣ///ΠΟΙΗΜΑΤΑ

  Ο καθένας με την ομπρέλα του.
  Ομως εγώ 
  δεν μπορώ 
  χωρίς
  τη βροχή σου.   




************ 



<<...μετράς μια μέρα το επί του συνόλου
και βλέπεις,τρομάζοντας,
πόση ζωή άφησες απ΄έξω...>>
                                       

Οιονεί ποίημα     
 

Λαθρεμπόριο, γιατρέ μου, ιδεών
λαθρεμπόριο αισθημάτων.
Έκλεισα τα εξήντα κι είμαι παρών:
έτοιμος προς εκποίησιν των τραυμάτων.
Ξόδεψα τη νοσταλγία των ουρανών
βγήκα με ψευδώνυμο στο κυνήγι.
Διαπρεπής στοχαστής, σώφρων,
πλην όμως η πελατεία μου λίγη.




********



ΣΟΦΙΑ ΣΟΛΟΜΩΝΤΟΣ


Εμείς πουλάμε στην άλφα τιμή,άλλοι πουλάνε στη βήτα.
Δικαίωμά τους,δικαίωμά μας.
Βαραίνει οπωσδόποτε στην αγορά το όνομά μας
-ζήτημα σχετικό η νίκη και η ήττα.


Η ήττα μάλιστα σήμερα ¨τραβάει¨:
Τί ραγισμένοι δρόμοι,τί ασβεστωμένα συνθήματα,
Τα πιο καλά είναι τα γκρινιάρικα ποιήματα
κι ο Σεφέρης που δεν μου απαντάει.

Το ουσιώδες είναι ότι όλοι μας πουλάμε. 




 **********



NANOYΡΙΣΜΑ

Ἔλα ὕπνε πού παίρνεις τά παιδιά καί πάρε το
ἔλα γριά μέ τά φριχτά δόντια καί πάρε το
ἔλα Τζών Σίλβερ
ἔλα ἄσπλαχνε Ἰαβέρη
ἔλα Φοῦ Μανσοῦ, Ἐμπενέζερ Σκρούτζ, σερίφη τοῦ Νόττιγκχαμ
λυσσασμένοι λύκοι, στρίγκλες, τέρατα
ἐλάτε γαμῶτο καί πάρτε το
καί μήν τό ἀφήσετε μέχρι τό πρωί. 




************** 

 

Ιδιωτικό μνημόσυνο

 Ο καλύτερός μου φίλος έφυγε 

χωρίς προειδοποίηση

 είχα βέβαια κι εγώ τις δουλειές μου, τα συμφέροντά μου να φροντίσω,

εν ενί λόγω τις σκοτούρες μου.
Μάθαινα πως είχε κι αυτός τις δικές του.
Κάνεις έτσι τα δάχτυλά σου
μετράς μια μέρα το επί του συνόλου και βλέπεις τρομάζοντας
πόση ζωή
άφησες απέξω.

Φυσικά, δεν είπε ποτέ (τόσα χρόνια φιλίας!) μια καλή κουβέντα
για τα ποιήματά μου.
Φυσικά, έπαιζε καλύτερη μπάλα.
Τον βλέπω να διαλέγει με αντικειμενικά κριτήρια την ενδεκάδα του
κι εμένα να με βιδώνει στην κερκίδα.

Τέτοιο κωλόπαιδο μού έτυχε να έχω φίλο παιδιόθεν.
Ούτε ένα σήμα, ούτε ένας υπαινιγμός ότι φεύγοντας με σκέφτηκε
ότι του άρεσαν κάποιες ντρίπλες μου
ότι συμβούλευε -έστω κι αργά- να με συμπεριλάβουν στην ομάδα.
Καθ' όσον με αφορά δεν άφησε πίσω του διαθήκη.
Αν όχι για τη θέση τού εξτρέμ, ούτε για τη θέση τού μπακ διατύπωσε γνώμη.
Δεν είχα σταθερότητα, δεν με εμπιστευόταν στο γήπεδο.

Τέτοιο κωλόπαιδο μού έτυχε να έχω φίλο
Άντε να πνιγείς εκεί που πας, όπου κι αν πας, δεν σε χρειάζομαι
δεν έχω κατ' ελάχιστον την ανάγκη σου
μπορώ να τα βγάλω πέρα και μόνος μου με τον διαιτητή
βλέπω ολοκάθαρα το γκολπόστ.

Κι όμως, για κάποια αδιευκρίνιστη στα ποιήματά μου αιτία,
για κάποιο μυστηριώδη λόγο που σε έκανε μέχρι τούδε αειθαλή
παρά την επαίσχυντη αναχώρησή σου
συμβαίνει
να μου λείπεις.


 


********** 

Επίγονοι 

 

Οι ομοιοκαταληξίες δυναστεύουν τα αδύνατα πνεύματα
Ντεκαντάνς, γράφω το όνομά σου ανορθόγραφα.
Τι άτεχνα τα μεταθανάτια σονέτα!....
Ο Μαβίλης θα μας κρεμάσει ανάποδα.
Συνελόντι ειπείν
είμαστε οι βραδυφλεγείς επίγονοι του σπλην.



********


 

Ο ΣΎΝΤΡΟΦΟΣ Μ.Π .




Από τον ύπνο του έδυσε τ’ αστέρι,
και τ’ όνειρό του έχει αμετάκλητα κριθεί.
Α! Δεν έχει πια τίποτα να φοβηθεί
κανείς σ’ αυτά τα μέρη.
Κατά βάθος ασφαλώς το ξέρει:
Το κόμμα κρέμεται από μια κλωστή.
Η ψήφος του όμως έμεινε πιστή
κι αυτή η ψήφος θα το φέρει
αύριο και πάλι τιμημένο στη Βουλή.
Η πάλη για το μέλλον, φίλε, είναι επιστήμη
κι αν είναι εμπόδιο η μνήμη, κάνουμε και δίχως μνήμη.
Βάλε το λοιπόν μακρύ μανίκι, κρύψε την ουλή
και πάψε το τροπάρι με την εξορία.
Απόψε πρόταση μομφής: Προβλέπεται ολονυχτία. . .



********


   Aγανάκτησις Καίσαρος Εμμανουήλ




Κυρία τηλεόρασις θα σταματήσεις 
να μας κόβεις τη χολή με τας ειδήσεις;



********




Μου φαίνεται πως δεν με χωνεύω-


 


******** 

 
Εποχή των βροχών
σεβάσου  μωρή αν έχεις τσίπα
την μετεωρολογική εκδοχή περί των εποχών.



*********


 


ΑΠΟΛΥΤΙΚΙΟ


 


Το γεγονός ότι το Πάσχα 
με κάνει
να αισθάνομαι  καλύτερος
δεν αποδεικνύει 
την ύπαρξη 
του Θεού.




********


                              
Πες  μου τώρα κάτι,ρε γαμώτο
άνοιξε το στόμα σου
μίλησε,μίλα μου:
Πες ό,τι θέλεις τώρα.
Ό,τι και να μου πεις
εγώ θα το πιστέψω.











********

 


Λυπάμαι που δεν έγραψα ποτέ
τα ωραία ποιήματα
που είμαι βέβαιος
ότι θα μπορούσα να γράψω.




*******



                               Πώς να τολμήσω λοιπόν να σου υπενθυμήσω
                               τις Κυριακές που περάσαμε μαζί
                               εφόσον επακολούθησαν Δευτέρες;

 

 




 

ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΓΩΓΟΥ/// ΠΟΙΗΜΑΤΑ

"... μέσα στη νύχτα για να μην τελείως χαθώ κρατάω στα χέρια μου ένα μικρό βιβλίο με ποιήματα ένα βρεγμένο κουτάκι με σπίρτα σ’ όσους ακόμα αχνοφέγγουνε πετάω με όση δύναμη μου απόμεινε μια χάρτινη σαΐτα σ’ άναστρο ουρανό"

****************

Εμένα οι φίλοι μου είναι μαύρα πουλιά
που κάνουν τραμπάλα στις ταράτσες ετοιμόρροπων σπιτιών
Εξάρχεια, Πατήσια, Μεταξουργείο, Μετς
Κάνουν ό,τι λάχει
Πλασιέ τσελεμεντέδων κι εγκυκλοπαιδειών
Φτιάχνουν δρόμους κι ενώνουν ερήμους
Διερμηνείς σε καμπαρέ της Ζήνωνος
Επαγγελματίες επαναστάτες
Παλιά τους στρίμωξαν και τα κατέβασαν
Τώρα παίρνουν χάπια και οινόπνευμα να κοιμηθούν
αλλά βλέπουν όνειρα και δεν κοιμούνται

Εμένα οι φίλοι μου είναι μαύρα πουλιά
Εμένα οι φίλες μου είναι σύρματα τεντωμένα

Εμένα οι φίλες μου είναι σύρματα τεντωμένα
στις ταράτσες παλιών σπιτιών
Εξάρχεια, Βικτώρια, Κουκάκι, Γκύζη
Πάνω τους έχετε καρφώσει εκατομμύρια σιδερένια μανταλάκια
τις ενοχές σας,
αποφάσεις συνεδρίων,
δανεικά κοστούμια,
σημάδια από κάφτρες
περίεργες ημικρανίες,
απειλητικές σιωπές
κολπίτιδες
ερωτεύονται ομοφυλόφιλους
τριχομονάδες
καθυστέρηση
Το τηλέφωνο
σπασμένα γυαλιά
Το ασθενοφόρο
Κανείς...

Εμένα οι φίλοι μου είναι μαύρα πουλιά
Εμένα οι φίλες μου είναι σύρματα τεντωμένα

Κάνουν ό,τι λάχει
Όλο ταξιδεύουν οι φίλοι μου
γιατί δεν τους αφήσατε σπιθαμή για σπιθαμή
Όλοι οι φίλοι μου ζωγραφίζουν με μαύρο χρώμα
γιατί τους ρημάξατε το κόκκινο
Γράφουν σε συνθηματική γλώσσα
γιατί η δική σας μόνο για γλύψιμο κάνει
Οι φίλοι μου είναι μαύρα πουλιά και σύρματα
στο λαιμό σας, στα χέρια σας
Οι φίλοι μου...

Εμένα οι φίλοι μου είναι μαύρα πουλιά
Εμένα οι φίλες μου είναι σύρματα τεντωμένα



 ***************

Πάει. Αυτό ήταν.
Χάθηκε η ζωή μου φίλε
μέσα σε κίτρινους ανθρώπους
βρώμικα τζάμια
κι ανιστόρητους συμβιβασμούς.
Άρχισα να γέρνω
σαν εκείνη την ιτιούλα
που σου ‘χα δείξει στη στροφή του δρόμου.
Και δεν είναι που δεν θέλω να ζήσω.
Είναι το γαμώτο που δεν έζησα.
κι ούτε που θα σε ξαναδώ.

************

 Κοίτα πως χάνονται οι δρόμοι
μες τους ανθρώπους...
τα περίπτερα πως κρυώνουνε
απ΄τις βρεγμένες εφημερίδες
ο ουρανός
πως τρυπιέται στα καλώδια
και το τέλος της θάλασσας
από το βάρος των πλοίων
πόσο λυπημένες είναι οι ξεχασμένες ομπρέλες
στο τελευταίο δρομολόγιο
και το λάθος εκείνου που κατέβηκε
στην πιό πρίν στάση
τα αφημένα ρούχα στο καθαριστήριο
και τη ντροπή σου
ύστερα από δύο χρόνια που βρήκες λεφτά
πως να τα ζητήσεις
πως τσούκου τσούκου
αργά μεθοδικά
μας αλλοιώνουνε
να καθορίζουμε τη στάση μας στη ζωή
από το στύλ της καρέκλας...

 *****************

Εκείνο που φοβάμαι πιο πολύ
είναι μη γίνω "ποιητής"
Μην κλειστό στο δωμάτιο
ν' αγναντεύω τη θάλασσα
κι απολησμονήσω.
Μην κλείσουνε τα ράμματα στις φλέβες μου
κι από θολές αναμνήσεις και ειδήσεις της ΕΡΤ
μαυρίζω χαρτιά και πλασάρω απόψεις.
Μη με αποδεχτεί η ράτσα που μας έλειωσε
για να με χρησιμοποιήσει.
Μη γίνουνε τα ουρλιαχτά μου μουρμούρισμα
για να κοιμίζω τους δικούς μου.
Μη μάθω μέτρο και τεχνική
και κλειστώ μέσα σε αυτά
για να με τραγουδήσουν.
Μην πάρω κιάλια για να φέρω πιο κοντά
τις δολιοφθορές που δεν θα παίρνω μέρος
μη με πιάσουν στην κούραση
παπάδες και ακαδημαϊκοί
και πουστέψω
Έχουν όλους τους τρόπους αυτοί
και την καθημερινότητα που συνηθίζεις
σκυλιά μας έχουν κάνει
να ντρεπόμαστε για την αργία
περήφανοι για την ανεργία
Έτσι είναι.
Μας περιμένουν στη γωνία
καλοί ψυχίατροι και κακοί αστυνόμοι.
Ο Μάρξ...
τον φοβάμαι
το μυαλό μου τον δρασκελάει και αυτόν
αυτοί οι αλήτες φταίνε
δεν μπορώ γαμώτο να τελειώσω αυτό το γραφτό
μπορεί...ε;...μίαν άλλη μέρα...



 **************


Καλημέρα γιατρέ μου.
                Μή.
                Μή σηκώνεστε.   άλλωστε δεν έχω τίποτα σοβαρό.
Τα γνωστά.
Γράψτε βάλιουμ μαντράξ στεντόν τριπτιζόλ - ξέρετε τώρα
εσείς -
Κάντε με κοινωνικό πρόσωπο
βολέψτε με τέλος πάντων με τούς ομοίους σας
περάστε με στους χαφιέδες σας
πηδήξτε με άν θέτε
ωραίες οι γκραβούρες στους τοίχους σας.
Τσάκα τώρα στα σβέλτα το χιλιάρικο
και φερ' τη συνταγή
γιατί τέρμα η υπομονή μου παλιόπουστε
κι όπου να 'ναι θα εκραγεί.
Μή. Μή σηκώνεστε γιατρέ μου. Δεν είναι σοβαρό.
                Ευχαριστώ.
Καλημέρα σας.
 


*******************


Καμιά φορά ανοίγει η πόρτα σίγα σιγά και μπαίνεις.
Φοράς άσπρο κάτασπρο κουστούμι και λινά παπούτσια.
Σκύβεις βάζεις στοργικά στη χούφτα μου
72 φράγκα και φεύγεις.
Έχω μείνει στη θέση που μ’ άφησες
για να με ξαναβρεις.
Όμως πρέπει νά ‘χει περάσει πολύς καιρός
γιατί τα νύχια μου μακρύνανε
κι οι φίλοι (μου) με φοβούνται.
Κάθε μέρα μαγειρεύω πατάτες
έχω χάσει την φαντασία μου
κι όταν ακούω «Κατερίνα» τρομάζω.
Νομίζω πως πρέπει να καταδώσω κάποιον.
Έχω φυλάξει κάτι αποκόμματα με κάποιον
που λέγανε πως είσαι συ.
Ξέρω πως λένε ψέματα οι εφημερίδες,
γιατί γράψανε πως σου ρίξανε στα πόδια.
Ξέρω πως ποτέ δε σημαδεύουνε στα πόδια.
Στο μυαλό είναι ο Στόχος,
το νου σου ε;

ΓΙΩΡΓΟΣ Χ.ΘΕΟΧΑΡΗΣ///ΠΟΙΗΜΑΤΑ

μνημόσυνα

      Γράφουμε ποιήματα,
 βότσαλα μνήμης ρίχνουμε
      στο σιωπηλό βυθό
           του χρόνου


*****

ΜΗ ΠΡΟΣΥΝΕΝΟΗΜΕΝΗ ΣΥΝΕΡΓΕΙΑ

Κάθεται στην άκρη του κάβου.
Ρίχνει ,κατά διαστήματα,στη θάλασσα
συλλαβές σιωπής.

Τα ψάρια τις διεκδικούν,
τις  γεύονται.

Κανένα δεν αγκιστρώνεται.

*****

ΠΟΙΗΤΙΚΟΝ ΑΙΤΙΟΝ

Η λευκή σελίδα με περιπαίζει
κάτω από το αμήχανο βλέμμα μου,
έτσι καθώς ακινητώ με το μολύβι στο χέρι,
ως ενεστώς,παρακείμενος μέλλοντος αορίστου.

Πάνω στη φράση που, μόλις,έγραψα
βηματίζει μια μύγα.
Μια μύγα που δεν αναγνωρίζει τη λέξη της,
παρ΄ότι δύο φορές την περπάτησε ήδη.

Η μύγα δεν ξέρει πως συμμετέχει στο ποίημα!

Προς τί,λοιπόν,τούτο το τέχνημα;

Δεν θα με σώσει και πάλι ο Λόγος!

Σε λίγο θα μείνουμε δίχως αίτιον.

Κι ετούτος ο Αύγουστος που φεύγει καυτός
κι εκείνος ο Σεπτέμβρης που φτάνει δροσάτος,
με των ημερών μας το αίμα εκτρέφονται
άλλωστε...

*****

ΤΩΝ ΠΑΡΟΝΤΩΝ ΚΑΙΡΩΝ ΙΙΙ

Αλλάζουνε δραματικά οι καιροί.
Εκείνο που ήταν φλόγα πριν
έμεινε τώρα ένα ξερό φυτίλι.
Κείνοι που βγήκαν στο προσκήνιο
με την ορμή της Αντιγόνης,
έγιναν απολογητές του Κρέοντα.

*****

ΜΕ ΤΗΝ ΑΝΑΜΝΗΣΗ

Από τη στιγμή
που τον κυρίευσε η απογοήτευση
πέρασε την υπόλοιπη ζωή του
σε χρόνο υπερσυντέλικο.

*****


Η ΚΡΕΜΑΣΜΕΝΗ ΚΑΙ Η ΚΟΥΝΙΑ ΤΗΣ


Άπ ΄το καδρόνι που΄δενε την κούνια ο πατέρας της
έδεσε  την τριχιά  η κοπέλα  και κρεμάστηκε.


*****


ΜΙΚΡΗ ΔΙΑΤΡΙΒΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΡΩΤΑ 



Όποιος δε γδάρθηκε στο λάρυγγα
από το ρέκασμα του χωρισμού
δεν ξέρει τ΄είν αγάπη.


*****

SOFTWARE

 Στη μαυροκόκκινη ,περιστρεφόμενη,καρέκλα
 αγκυρωμένος,τέσσερις ώρες και συνομιλώ
 με μία έγχρωμη οθόνη,VGA.


Όταν ,με το καλό,τελειώνω
με το spreadsheet μου,
πληκτρολογώ στον επεξεργαστή κειμένου:

... η κοπελιά είναι μικρή 
    και δεν της παν΄τα μαύρα,
    θαλασσάκι μου
    και,φέρε το πουλάκι μου...

Δίνοντας enter ξεχύνεται,
μέσα από τ΄ανοιχτά Windows,
ένα ποτάμι θάλασσα που θέλει να με πνίξει.


..........................................................

Αχ,το PC μου ,το PC μου!
Έχει το δίσκο του πολύ σκληρό.
Ποτέ δεν θ΄αποκτήσει συναισθήματα.











  

HΛΙΑΣ ΣΕΦΕΡΛΗΣ//ΤΕΣΣΕΡΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ

 Από τη συλλογή  ΜΙΚΡΟΚΟΣΜΟΣ ΓΙΑ ΑΓΡΙΟΥΣ

1.

Τοποθέτησα τα βότσαλά  μου

Να κοιτούν ανατολικά

όντας πεθαμένα

Εκ γενετής

2.

Θέλω να ασελγήσω σε κάθε κορώνα

Πλασμένη - επί ταύτα - ερημικής τέρψης

Πολυ-αμήχανος Οδυσσέας σε κενό

Εκτρέφομαι με τα σωματικά υγρά σας

Παρασιτώ στα άκρα σας

Ενταφιάζω τη βουλιμία μου

Σε στίχους ανορθόγραφους

-με εικονικό μελάνι-

Κολλάω τη γλώσσα μου στον ουρανίσκο

Οι φθόγγοι μου - ανώνυμοι ήχοι

Κροτάλισμα κερμάτων

Σας συλλέγω στο αριστερό μου μάτι

   - Ένας μονήρης Κύκλωπας -

Και μυρικάζω με τη τέφρα

Που έπλασε τη λέξη       

3.

Ταυτίζω τις φορές

-μάτια γάτας πίσω από μεταλλική πόρτα-

Της απουσίας σου

Με φλέβες θάλασσας

Διάσπαρτες στην πυκνότητα

Εκείνες τις νύχτες

Με το άσπρο σκοτάδι

Που γνωρίζω

Τη χημική διεργασία του σώματος

Κατευνάζω και θάβω το πρόσωπο σου

Είσαι το -απόλυτα - ανατομικό παιχνίδι μου  

4.

Έγδαρα περιμετρικά τη μνήμη

Και τύλιξα τα οστά μου

      -κατάσταση απάνθρωπη-

Οι βάλτοι από τότε σου χρησίμευαν

σε εποχή λειψυδρίας

Άγγιζες με τις φτέρνες σου το νερό

Σμίλευες τα άκρα σου

Ονόμασα τα δάχτυλα μου

Κάθε μέρα ξεριζώνω από ένα

Τα έκρυψα.

Έμαθα πως είσαι σαρκοφάγο