Πολλές φωνές ζυμωμένες με δάκρυα
Με λόγια
Πολλές φωνές βγαλμένες
Απ΄ τα κόκκαλα
Πολλά κόκκαλα
Η ποίηση της ελληνικής επανάστασης, Πατάκης 2020
Πολλές φωνές ζυμωμένες με δάκρυα
Με λόγια
Πολλές φωνές βγαλμένες
Απ΄ τα κόκκαλα
Πολλά κόκκαλα
Η ποίηση της ελληνικής επανάστασης, Πατάκης 2020
Μνήμη (αλλιώς επιστροφή)
Θέλω να γυρίσω πίσω
όπως γυρνάει κανείς μετά από χρόνια
εκεί που αρχίζει ο χρόνος του.
Το παιδικό μου σώμα να φορέσω
Μάρτη να δέσω στον καρπό
στη ρίζα να κόψω τον φόβο
ν’ ανέβω στην ψηλή μουριά
και μάρτυρας να γίνω
εκείνου του χλωρού κλαδιού, της άνοιξης
που κλάδεψε ο πατέρας.
Να κλάψω στην ποδιά της μεγάλης μητέρας
που έχει μάτια ουρανού
και σταυρό στους μικρόσωμους ώμους,
να μου χαϊδέψει όπως τότε τα μαλλιά
να κοιμηθώ
μη θυμηθώ
πως μεγαλώνω.
Μνήμες μικρού μήκους, Κέδρος 2020
***
Διακοπές στην Ικαρία
Παλιά
πετσέτα
για ιδρωμένους ύπνους
μπροστά στο κύμα.
Πετώντας πέτρες διώξαμε
τον Αύγουστο
απ’ το Λιβάδι.
Love
me tender,
Σαιξπηρικόν, 2018
***
BAΣΙΛΗΣ ΛΑΛΙΩΤΗΣ
Alone together
ΜΑΡΚ ΣΤΡΑΝΤ
Διατηρώντας τα πράγματα ως ολότητα
[μετάφραση Ασημίνα Ξηρογιάννη]
Μέσα σε ένα πεδίο είμαι η απουσία του πεδίου.
Αυτό είναι πάντα το θέμα.
Όπου κι αν βρίσκομαι,
είμαι αυτό που λείπει.
Όταν περπατώ χωρίζω τον αέρα
και πάντα ο αέρας επανέρχεται
για να γεμίσει τα κενά εκεί
όπου έχει το σώμα μου υπάρξει.
Ολοι έχουμε λόγους που κινούμαστε
Εγώ κινούμαι για να διατηρώ τα πράγματα ως ολότητα.
***
ΕΙΡΗΝΗ ΙΩΑΝΝΙΔΟΥ
Με
κρύο νερό
ξεπλένω
χλόη για βραδινό
Σ’
ένα μεγάλο μπολ
κόβω
καρδιά, μαρούλι, δυόσμο
Στην
άκρη του δωματίου
σε
βλέπω να με τρως
Εγώ
μικρές
μπουκιές
αμάσητα
φιλιά
να
κατεβαίνω στο λαιμό
Στις
σκοτεινές γωνιές σου
Να
κρύβομαι
Με
καταπίνεις
Σε
κατοικώ –
Ποιήματα
ανθολογούνται τώρα
πάνω
στο σώμα σου
Σώμα Δρομολόγιο, Σαιξπηρικόν 2016
Μην προσπαθείς
Μην προσπαθείς να εκφράσεις
κάτι που δεν μπορεί να εκφραστεί.
Μην προσπαθείς να μιλήσεις
για κάτι που δεν μπορεί να λεχθεί.
Μην προσπαθείς στα καλούπια
των εννοιών να προσχώσεις το Απεριόριστο,
άστο να κυλήσει στις Φλέβες σου και να σε οδηγήσει.
Η ηχώ του Ζαρατούστρα, αυτοέκδοση, Αθήνα 2016
ΚΑΤΑΚΛΥΣΜΟΣ
Πανάρχαιο μυστήριο η Ποίηση.
Στα γεροντάματα του Θεού την απιστία
του ήλιου με το σκοτάδι περιγράφει.
Τη μοναξιά και τη σιωπή άλλοτε αισιόδοξα
και άλλοτε με αινίγματα και προθεσμίες
τολμά να ιστορήσει.
Αφανείς μύθοι. ΑΩ Εκδόσεις 2023