Translate

Πέμπτη 17 Οκτωβρίου 2019

ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΟ ΑΡΧΕΙΟ /// ΜΑΚΗΣ ΤΣΙΤΑΣ /// Ο ΙΠΠΟΤΗΣ ΚΑΙ Η ΧΑΜΟΓΕΛΑΣΤΗ ΒΑΣΙΛΙΣΣΑ

ΜΑΚΗΣ ΤΣΙΤΑΣ*


Γράφει η Ασημίνα Ξηρογιάννη


        Ο Μάκης Τσίτας είναι ένας καθιερωμένος στις συνειδήσεις των μεγάλων και μικρών αναγνωστών συγγραφέας.Βραβευμένος ,πολυμεταφρασμένος,δεν χρειάζεται συστάσεις.Τούτο το κείμενο έχει σκοπό να αναφερθεί σε δύο παιδικά βιβλία του Μάκη Τσίτα.Αφενός μεν το πολύ πρόσφατο«Ο ιππότης και η χαμογελαστή βασίλισσα»,αφετέρου το «Βρες ποιος είμαι»  που είχε κυκλοφορήσει παλαιότερα από τα ελληνικά γράμματα(2007),αλλά επανακυκλοφορεί αργότερα από τις εκδόσεις Πατάκη (2014).Τι κοινό έχουν τα δύο βιβλία;TO (ΘΕΑΤΡΙΚΟ )ΠΑΙΧΝΙΔΙ που εμπεριέχει τη δραματοποίηση και το  ΠΑΙΧΝΙΔΙ  ΡΟΛΩΝ.
         Στο πρώτο βιβλίο, ο μικρός ήρωας χρίζεται ιππότης από τη χαμογελαστή και ευγενική βασίλισσα.Ορκίζεται να τη συνοδεύει παντού ,να την προστατεύει ,να είναι ο φύλακας άγγελός της.Την σώζει εύκολα από το δολοφονικό κουνούπι,από τους εχθρικούς στρατιώτες που έχει στείλει ο αντίπαλος,από την πυρκαγιά που έπιασε το παλάτι.Και κείνη είναι περήφανη και συνεχώς τον εκθειάζει ,κι ας κοκκινίζει εκείνος από ντροπή.Αλλά ξέρει ότι το αξίζει.Οι μικροί αναγνώστες αρχικά χαμογελούν όταν βλέπουν ότι η χαμογελαστή βασίλισσα είναι γριούλα.Στο τέλος νιώθουν περίεργα όταν  ο μικρός λέει ότι η γιαγιά του του δίνει φιλί.«Τι σχέση έχει τώρα η γιαγιά του;»,εύλογα αναρωτιούνται.Αυτός τόση ώρα μας μιλούσε για μια βασίλισσα!Μαγική ανατροπή,στ΄αλήθεια!Το παιδάκι «παίζει» με τη γιαγιά του.Εκείνο υποδύεται το ρόλο του γενναίου ιππότη ,ενώ η καλόβολη και καλόκαρδη γιαγιά του το ρόλο της βασίλισσας.Τρυφερότητα,αγάπη ,ευλογία εκπέμπεται από τις αράδες του Μάκη Τσίτα.Λιτός,απέρριτος,πάντα to the point κερδίζει τους μικρούς αναγνώστες,τους έλκει και θέλουν κι αυτοί να παίξουν ανάλογα παιχνίδια με τους δικούς τους ανθρώπους.Είναι αλήθεια πως επειδή οι σύγχρονοι γονείς συνεχώς εργάζονται ή κυνηγάνε το κέρδος ,αναγκάζονται να αφήσουν ή μοιραία αφήνουν τα παιδιά τους με τους παππούδες και τις γιαγιάδες.Οταν οι παπούδες και οι γιαγιάδες είναι ενεργητικοί και έχουν τη διάθεση ,αφιερώνουν χρόνο και παίζουν με τα εγγόνια τους .



      Ανάλογο θέμα θα λέγαμε πως υπάρχει και στο ΒΡΕΣ ΠΟΙΟΣ ΕΙΜΑΙ.Ο κύριος Ρηγόπουλος πριν πάει για ύπνο παίζει παιχνίδια με τον γιο του.Προσπαθεί να βρει την ταυτότητά του  μεσα από μεταμορφώσεις και παντομίμες και παιχνίδια ρόλων.Οταν χτυπάει το τηλέφωνο στο γραφείο του κ.Ρηγόπουλου,μπορεί να είναι πραγματικά οποιοσδήποτε.Ένας ελέφαντας,ένας τζίτζικας,ο τρομερός μάγος Ραταπουρίμ.Τα μικρά παιδιά ευχαριστιούνται και αναζητούν τέτοιου είδους παιχνίδια.Διασκεδάζουν,εκτονώνονται και είναι ένας τρόπος να επικοινωνούν με τους γονείς τους.
      Και στις δύο περιπτώσεις η συνεργασία με τους εικονογράφους είναι πετυχημένη με την έννοια πως οι πλούσιες και καλοσχεδιασμένες εικόνες συμπληρώνουν το κείμενο.
     Πρόκειται για δύο κείμενα εύκολα για δραματοποίηση .Εχει σημασία να δούμε πώς ο Μάκης Τσίτας χειρίζεται το ίδιο θέμα ,αλλά με διαφορετικό τρόπο,δίνοντας δύο βιβλία που μας αγγίζουν με την απλότητα,τη διαύγεια και την αλήθεια τους.
     Έχοντας παρακολουθήσει στενά την πορεία του Μάκη Τσίτα και έχοντας ασχοληθεί με τα βιβλία του σημειώνω τα εξής πέντε σημεία:

-Δίνει το θέμα του με αμεσότητα,τρόπο λιτό και παιχνιδιάρικο.
-Καλλιεργεί τη συναισθηματική νοημοσύνη στα παιδιά.
-Ασχολείται με το θέμα του Εαυτού/ποιος είμαι ,ποιος ο οικογενειακός και κοινωνικός μου περίγυρος,τί κάνω.
-Θέτει ενίοτε σύγχρονα σημαντικά ζητήματα έχοντας σύνδεση με τους καιρούς που διανύουμε και τα φαινόμενα που συναντάμε(π.χ.Η μικρή διάσημη/Μπροστά στην τηλεόραση)
-Δεν προσπαθεί με πολύπλοκο τρόπο κάτι να αποδείξει.Αφηγείται σύντομες ιστορίες δίνοντας τροφή για σκέψη σε μικρούς ,αλλά και σε μεγάλους.
   Έχει αποκτήσει το κοινό του που αναμένει διαρκώς κάποιο επόμενο βιβλίο του.

*Η φωτό είναι παρμένη απόεδώ

Τρίτη 15 Οκτωβρίου 2019

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΒΙΒΛΙΟΥ/// ΤΑΣΟΣ ΨΑΡΡΗΣ /// ΜΟΛΥΒΙ ΓΙΑ ΤΑ ΜΑΤΙΑ






ΠΈΜΠΤΗ 17 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2019 ΣΤΙΣ 8:00 μ.μ.

Η παρουσίαση του βιβλίου του Τάσου Ψαρρη

«Μολύβι για τα μάτια»

στο Poliς Αrt Cafe


OMIΛΗΤΕΣ:

Εύη Βουλγαράκη

Στέφανος Φύσκιλης

Διαβάζει η Νίκη Ανδρικοπούλου

                                       




Κυριακή 13 Οκτωβρίου 2019

Χωρίς αποσιωποίηση ΙΙ - Βλαντιμίρ Μαγιακόφσκι 19/10, 19.00, στο Free Thinking Zone




«Χωρίς αποσιωποίηση2: Vladimir Mayakovsky, Sandro Penna John Berryman, Ναπολέων Λαπαθιώτης, Georg Trakl, Sergei Yesenin, Cesare Pavese, Paul Celan – αφιέρωμα σε 8 σημαντικούς ποιητές»

19/10 Vladimir Mayakovsky: Χρήστος Κούκης, Παναγιώτης Μηλιώτης
23/11 Sandro Penna: Σπύρος Αραβανής, Αντώνης Τσόκος
14/12 John Berryman: Βασίλης Παυλίδης, Δημήτρης Πέτρου
25/1 Ναπολέων Λαπαθιώτης: Χάρης Νικολαΐδης, Στέργιος Ντέρτσας
22/2 Georg Trakl: Γιώργος Αλισάνογλου, Βασίλης Ζηλάκος
28/3 Sergei Yesenin: Σταμάτης Πολενάκης, Κυριάκος Συφιτζόγλου
25/4 Cesare Pavese: Διονύσης Μαρίνος, Φάνης Παπαγεωργίου       
30/5 Paul Celan: Χαράλαμπος Γιαννακόπουλος, Νίκος Ερηνάκης,
Επιμέλεια-συντονισμός: Αγγελική Λάλου
Καλλιτεχνική υποστήριξη: Αναστασία Γκίτση
Μουσική επιμέλεια: Ηλίας Χατζόγλου


«Χωρίς αποσιωποίηση2», ένας κύκλος 8 συζητήσεων, από τον Οκτώβριο του 2019 έως τον Μάιο του 2020, αφιέρωμα σε 8 σπουδαίους ποιητές (7 από τους 8 αυτόχειρες) που σημάδεψαν την εποχή τους και συνεχίζουν και σήμερα να ακούγονται και να μαγνητίζουν τους αναγνώστες με τη δύναμη, την αλήθεια και το εσωστρεφές βλέμμα του λόγου τους. Μία ποιητική διαδρομή από τον ψίθυρο στην κραυγή, σε μια προσπάθεια να αποδοθεί η εσωτερική αγωνία που έθρεψε και όπλισε τις λέξεις καθ’ όλα τα παραγωγικά στάδια της σιωπής μεταμορφώνοντάς την σε ποίηση. Οι ομιλητές καλούνται να εισδύσουν σε βάθος στον λόγο των οκτώ ποιητών, να καταδυθούν στο έργο, να αφουγκραστούν κάθε ίχνος και κάθε συναίσθημα. Σύγχρονοι Έλληνες ποιητές, κάποιοι με παρουσία χρόνων και ώριμο έργο, κάποιοι νεότεροι και πρωτοεμφανιζόμενοι, διαβάζουν αυτούς τους 8 μεγάλους ποιητές και μας ξεναγούν στην ανάγνωσή τους. Η Αγγελική Λάλου, σε ρόλο συντονιστή, συνομιλεί μαζί τους και κάνει μια αναφορά στη ζωή και σε γεγονότα που έπαιξαν σημαντικό ρόλο στη διαμόρφωση της πορείας και του έργου τους.

Οι εκδηλώσεις γίνονται στις 19.00

Free Thinking Zone: Σκουφά 64 και Γριβαίων, 106 80 Αθήνα, 210 3617461, F: Free Thinking Zone, T:@freethinkinzone, Y: Free Thinking Zone, I: Free_Thinking_Zone

Δευτέρα 7 Οκτωβρίου 2019

EΡΓΑΣΤΗΡΙΟ ΠΕΖΟΥ ΛΟΓΟΥ:ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΗ ΓΡΑΦΗ ΚΑΙ ΤΕΧΝΙΚΕΣ ΤΗΣ ΑΦΗΓΗΣΗΣ ΜΕ ΤΟΝ ΚΩΣΤΑ Β.ΚΑΤΣΟΥΛΑΡΗ



Συνεχίζεται και φέτος το Εργαστήρι Δημιουργικής Γραφής του Κώστα Β. Κατσουλάρη σε συνεργασία με τις εκδόσεις Μεταίχμιο, στον Πολυχώρο των εκδόσεων στην Ιπποκράτους. Οι εγγραφές για τη φθινοπωρινή περίοδο ξεκίνησαν, δείτε αναλυτικά όρους και προϋποθέσεις. 
Σε αυτό το εργαστήριο, μέσα από αναγνώσεις, ασκήσεις, επισημάνσεις, αλλά πρωτίστως μέσα από τη δημιουργική διάδραση μεταξύ των συμμετεχόντων, μαθητών και δασκάλου, διερευνούμε με πρακτικό τρόπο ποικίλα ερωτήματα.
Κάποια από αυτά είναι πιο «τεχνικά»:
  • Ποιος «μιλάει» μέσα σε μια αφήγηση;
  • Τι είναι προτιμότερο, να «δείχνεις και να μη λες» (show, don't tell) ή μπορείς εξίσου καλά να «λες χωρίς να δείχνεις»;
  • Πότε ολοκληρώνεται μια ιστορία και πότε απλώς σταματάει;
  • Τι πρέπει να κάνουμε ώστε οι αφηγήσεις μας να είναι ζωντανές και παλλόμενες και όχι… «ψόφια κουνέλια»;
Ενώ άλλα είναι γενικότερα:
  • Τι είναι το καλό γράψιμο και γιατί δεν είναι «σχετικό»;
  • Είναι ο εαυτός μας προϊόν μυθοπλασίας;
  • Πώς οι αγαπημένοι μας συγγραφείς γίνονται οι καλύτεροι δάσκαλοί μας και γιατί είναι καλό να έχουμε παραπάνω από έναν;
Στη διάρκεια των δέκα εβδομάδων που διαρκεί ο πρώτος κύκλος του εργαστηρίου, κάθε ενδιαφερόμενος/η συμμετέχει με 4 ή 5 ασκήσεις-διηγήματα (ένα σε κάθε δεύτερη συνάντηση), μικρότερης έκτασης στην αρχή, εκτενέστερα στη συνέχεια, καθένα από τα οποία αποσκοπεί στην «απορρόφηση» μιας αφηγηματικής τεχνικής ή ενός «τρόπου» θεάσης της γραφής. Επίσης, υποχρεούται να διαβάζει προσεκτικά στο σπίτι τα διηγήματα των λοιπών συμμετεχόντων και να συνεισφέρει δημιουργικά στη συζήτηση με βάση συγκεκριμένο πλαίσιο ανάλυσης.
Γενικότερα: Θα μελετήσουμε διαφορετικά στιλ γραφής, θα δοκιμάσουμε τεχνοτροπίες· θα δούμε πώς η επιλογή μιας «φόρμας» μπορεί να καθορίσει το «περιεχόμενο» ενός λογοτεχνικού έργου και πώς, αντίστροφα, ένα συγκεκριμένο «περιεχόμενο» έλκει τη δική του «φόρμα». Πάντοτε έχοντας επίγνωση ότι η συγγραφή είναι αγώνας μεγάλων αποστάσεων, άσκηση επιμονής και υπομονής, έκφραση πίστης στη δύναμη των λέξεων και αγάπης για τους ανθρώπους.
Αναλυτικά:
ΕΝΑΡΞΗ ΣΕΜΙΝΑΡΙΟΥ: ΤΕΤΑΡΤΗ 9 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2019
ΗΜΕΡΑ ΓΝΩΡΙΜΙΑΣ ΜΕ ΤΟΝ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ: ΠΕΜΠΤΗ, 26 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ, ώρα 18:00, στον Πολυχώρο των εκδόσεων, Ιπποκράτους 118. 
Δήλωση συμμετοχής με αποστολή αναλυτικού βιογραφικού σημειώματος και ευσύνοπτου δείγματος γραφής (κείμενο μυθοπλασίας) στο e-mail  polychoros@metaixmio.gr
Επιπλέον προσφορές για τους συμμετέχοντες καθώς και περισσότερες πληροφορίες για τον τρόπο εγγραφής σας θα βρείτε ΕΔΩ.
Λίγα λόγια για τον συγγραφέα
Ο Κώστας Β. Κατσουλάρης γεννήθηκε το 1968 στην Άρτα. Σπούδασε οικονομικά στην Αθήνα, κινηματογράφο στο Παρίσι και λογοτεχνία στη Θεσσαλονίκη. Έχει εκδώσει οκτώ βιβλία πεζογραφίας κι έχει συμμετάσχει με διηγήματά του σε συλλογικές εκδόσεις, στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Το προηγούμενο βιβλίο του, η συλλογή διηγημάτων Νυχτερινό ρεύμα (Πόλις, 2015), τιμήθηκε με το βραβείο διηγήματος του λογοτεχνικού περιοδικού «Ο Αναγνώστης» και με το βραβείο διηγήματος του Ιδρύματος Πέτρου Χάρη της Ακαδημίας Αθηνών. Το πιο πρόσφατο βιβλίο του, το μυθιστόρημα Στο στήθος μέσα χάλκινη καρδιά (Μεταίχμιο 2018), ήταν υποψήφιο για το βραβείο καλύτερου μυθιστορήματος της χρονιάς στα βραβεία του «Αναγνώστη» και του λογοτεχνικού περιοδικού «Κλεψύδρα».
Για περισσότερα από δέκα χρόνια εμψυχώνει εργαστήρια δημιουργικής γραφής ή ανάγνωσης (στο Εθνικό Κέντρο Βιβλίου, στο ΕΚΕΜΕΛ, στο Κολλέγιο της Ελλάδας, στις εκδόσεις Πατάκη, στις εκδόσεις Μεταίχμιο και αλλού), ενώ είναι καθηγητής-σύμβουλος στο Μεταπτυχιακό Πρόγραμμα «Δημιουργική Γραφή» του Ελληνικού Ανοικτού Πανεπιστημίου (ΕΑΠ). Από τις εκδόσεις Κέδρος κυκλοφορεί η συλλογή διηγημάτων Μαθαίνοντας ποδήλατο, με διηγήματα μαθητών του, ενώ αρκετοί από αυτούς έχουν εκδώσει βιβλίο με προσωπική δουλειά τους. Μεταφράζει, αρθρογραφεί κι εργάζεται ως σύμβουλος κινηματογραφικών σεναρίων. Το 2009 συνίδρυσε –κι έκτοτε διευθύνει– τη διαδικτυακή πύλη για το βιβλίο και τον πολιτισμό Bookpress.gr.
Περισσότερα για τον συγγραφέα θα βρείτε ΕΔΩ.
Υπεύθυνος – Διδασκαλία: Κώστας Β. Κατσουλάρης, συγγραφέας
Διάρκεια: 30 ώρες / 10 συναντήσεις
Μέρα και ώρες μαθημάτων: Τετάρτη, 17:00-20:00
Κόστος: 290 € - Για φοιτητές και ανέργους: 260 €
Σε όλους τους συμμετέχοντες θα δοθεί δωρεάν το βιβλίο Ελέφαντας του Ρέιμοντ Κάρβερ ή το βιβλίο Η τριλογία της Νέας Υόρκης του Paul Auster.

Σάββατο 5 Οκτωβρίου 2019

ΧΑΡΗΣ ΒΛΑΒΙΑΝΟΣ /// MARINA MONCADA DI MONFORTE (1967-2016)

Xάρης Βλαβιανός

Tο σπίτι που πέθανε δεν είχε μπάτλερ,
καμαριέρες, κηπουρούς.
Στους τοίχους του δεν κρεμόντουσαν πανάκριβα gobelins,
ή πίνακες με Παρθένες του Correggio.
Από το μπαλκόνι της δεν έβλεπε τη Villa Borghese 
ή τα σιντριβάνια της Piazza Navona.

Το επίθετό της ήταν μια φάρσα. 
Να έχεις πατέρα έναν Moncada, 
αλλά να μη ξέρεις τίποτα γι’ αυτόν, 
να μην τον έχεις ποτέ συναντήσει; 
Τι παραμύθι πριγκηπικό ήταν αυτό;
Τι νόημα είχαν οι τίτλοι και τα οικόσημα;

Τη βρήκαν ημίγυμνη στο μπάνιο,
πεσμένη πάνω στα κρύα πλακάκια.

Ενδείξεις:
Ίχνη κοκαΐνης στο τραπέζι της κουζίνας. 
Ένα σημείωμα στο συρτάρι του κομοδίνου που έγραφε: 
«δεν θα καταλάβεις ποτέ γιατί τη μισούσα τόσο». 
Πέντε συλλογές σου στα ράφια της βιβλιοθήκης
και δύο έγχρωμες φωτογραφίες – στη μία την κρατάς αγκαλιά 
στην αυλή του εξοχικού σας στις Σπέτσες.

Ιατρικό πόρισμα: 
«Καρδιακό επεισόδιο. 
Ο θάνατος υπήρξε ακαριαίος».

Το έμαθες ενώ βρισκόσουν στο Βερολίνο.
 Λίγο πριν ανέβεις στο βήμα για να διαβάσεις αποσπάσματα 
από το αυτοβιογραφικό σου μυθιστόρημα χτύπησε το κινητό σου και μια ξένη φωνή σού ανακοίνωσε ότι 
«la tua sorella e morta». 
Έτσι ξερά, χωρίς άλλες λεπτομέρειες.

Ο ήλιος εκείνη τη στιγμή έλουζε το πρόσωπό σου.
Τα νερά της λίμνης Wannsee άστραφταν μέσα στο τρομαχτικό φως. 
Η Μαρίνα είχε πεθάνει.
Το Μαρινάκι σου είχε πεθάνει. 
Μόνη, χωρίς κανέναν στο πλευρό της. 
Ποιο πρόσωπο άραγε πέρασε μπροστά απ’ τα μάτια της 
τη στιγμή που ένιωσε τον πόνο στο στήθος; 
Της μητέρας της; Το δικό σου; Και τι σκέφτηκε; 
Πως το αίμα είχε γίνει εντέλει νερό;
Πως όλοι την πρόδωσαν; 
Κι εσύ;

Ναι.
Γιατί ήταν junkie και δεν άντεχες άλλο τα ψέματα και τους εκβιασμούς.
Δεν άντεχες άλλο τις διαρκείς ματαιώσεις,
το βάρος, το imbarazzo.

Ομολόγησέ το επιτέλους!

[πηγή:hartismag.gr]





ο σπίτι που πέθανε δεν είχε μπάτλερ,
καμαριέρες, κηπουρούς.
Στους τοίχους του δεν κρεμόντουσαν πανάκριβα gobelins,
ή πίνακες με Παρθένες του Correggio.
Από το μπαλκόνι της δεν έβλεπε τη Villa Borghese
ή τα σιντριβάνια της Piazza Navona.
Το επίθετό της ήταν μια φάρσα.
Να έχεις πατέρα έναν Moncada,
αλλά να μη ξέρεις τίποτα γι’ αυτόν,
να μην τον έχεις ποτέ συναντήσει;
Τι παραμύθι πριγκηπικό ήταν αυτό;
Τι νόημα είχαν οι τίτλοι και τα οικόσημα;
Τη βρήκαν ημίγυμνη στο μπάνιο,
πεσμένη πάνω στα κρύα πλακάκια.
Ενδείξεις:
Ίχνη κοκαΐνης στο τραπέζι της κουζίνας.
Ένα σημείωμα  στο συρτάρι του κομοδίνου που έγραφε:
«δεν θα καταλάβεις ποτέ γιατί τη μισούσα τόσο».
Πέντε συλλογές σου στα ράφια της βιβλιοθήκης
και δύο έγχρωμες φωτογραφίες – στη μία την κρατάς αγκαλιά
στην αυλή του εξοχικού σας στις Σπέτσες.
Ιατρικό πόρισμα:
«Καρδιακό επεισόδιο.
Ο θάνατος υπήρξε ακαριαίος».
Το έμαθες ενώ βρισκόσουν στο Βερολίνο.
Λίγο πριν ανέβεις στο βήμα
για να διαβάσεις αποσπάσματα
από το αυτοβιογραφικό σου μυθιστόρημα
χτύπησε το κινητό σου και μια ξένη φωνή σού ανακοίνωσε ότι
«la tua sorella e morta».
Έτσι ξερά, χωρίς άλλες λεπτομέρειες.
Ο ήλιος εκείνη τη στιγμή έλουζε το πρόσωπό σου.
Τα νερά της λίμνης Wannsee άστραφταν μέσα στο τρομαχτικό φως.
Η Μαρίνα είχε πεθάνει.
Το Μαρινάκι σου είχε πεθάνει.
Μόνη, χωρίς κανέναν στο πλευρό της.
Ποιο πρόσωπο άραγε πέρασε μπροστά απ’ τα μάτια της
τη στιγμή που ένιωσε τον πόνο στο στήθος;
Της μητέρας της; Το δικό σου;
Και τι σκέφτηκε;
Πως το αίμα είχε γίνει εντέλει νερό;
Πως όλοι την πρόδωσαν;
Κι εσύ;
Ναι.
Γιατί ήταν junkie και δεν άντεχες άλλο τα ψέματα και τους εκβιασμούς.
Δεν άντεχες άλλο τις διαρκείς ματαιώσεις,
το βάρος, το imbarazzo.
Ομολόγησέ το επιτέλους!

Περιοδικό δε|κατα, φθινόπωρο 2019





Περισσότερο από το μισό (φθινοπωρινό) 59ο τεύχος του περιοδικού δε|κατα που μόλις κυκλοφόρησε, είναι αφιερωμένο στο Ξένο σώμα, έναν φάκελο που επιμελήθηκε η Χρύσα Φάντη. Τριάντα δύο γυναίκες γράφουν για το θέμα αυτό και είναι οι Εύα Μ. Μαθιουδάκη, Ελένη Μπουκαούρη, Φωτεινή Βασιλοπούλου, Βίκυ Τσελεπίδου, Ιφιγένεια Σιαφάκα, Χαρά Νικολακοπούλου, Ελένη Κοφτερού, Παναγιώτα Δημοπούλου, Ανθούλα Δανιήλ, Ευθυμία Ματζαρίδου, Τζούλια Γκανάσου, Ελένη Γκίκα, Γεωργία Τάτση, Φωτεινή Δημητρακούδη με διηγήματα, δοκίμια και αφηγήματα. Η Νίκη Γρυλλάκη συμμετέχει με επτά φωτογραφίες ενώ με ποίημά τους δίνουν το παρών οι ποιήτριες Κούλα Αδαλόγλου, Πόπη Αρωνιάδα, Αναστασία Γκίτση, Σοφία Διονυσοπούλου, Στέλλα Δούμου, Έφη Καλογεροπούλου, Έλσα Κορνέτη, Χλόη Κουτσουμπέλη, Ευτυχία Αλεξάνδρα Λουκίδου, Κλεοπάτρα Λυμπέρη, Αλεξάνδρα Μπακονίκα, Ευφροσύνη Μαντά-Λαζάρου, Ασημίνα Ξηρογιάννη, Μαργαρίτα Παπαγεωργίου, Ειρήνη Ρηνιώτη, Μόνα Σαββίδου, Έλενα Τουμαζή Ρεμπελίνα και Λίνα Φυτίλη. Στην υπόλοιπη ύλη του περιοδικού η Κατερίνα Μυστακίδου γράφει για την συνάντησή της με τον Μάριο Βάργκας Γιόσα, οι Γιώργος Μπλάνας, Γιάννης Αντιόχου και Γιώργος Κουτούβελας συμμετέχουν με ποιήματα, οι Κωνσταντίνος Μπούρας, Bruno Pompili, Λίζα Καβάγιου, Ηλίας Κεφάλας Πάνος Μαυρομάτης, Βαγγέλης Σιώτος και Κώστας Αλεξόπουλος με διηγήματα και αφηγήματα, ο Ντίνος Σιώτης γράφει για τον Νάνο Βαλαωρίτη, ο Ρήγας Καππάτος μάς ταξιδεύει στη Λίμα, ενώ ο Νίκος Βέλμος γράφει για τον Πάνορμο της Τήνου και τον Γιαννούλη Χαλεπά. Για βιβλία που κυκλοφορούν γράφουν οι Θωμάς Συμεωνίδης, Αλέκος Φλωράκης και Κωνσταντίνος Μπούρας, ενώ στις σελίδες των σχολίων ο Στάθης Τσαγκαρουσιάνος, ο Ρήγας Καππάτος, η Ρίβα Λάββα και ο εξυπνάκιας είναι όσο πνευματώδεις γίνεται.

Κική Δημουλά, «Περιφραστική πέτρα»





Μίλα.
Πὲς κάτι, ὁτιδήποτε.
Μόνο μὴ στέκεις σὰν ἀτσάλινη ἀπουσία.
Διάλεξε ἔστω κάποια λέξη,
ποὺ νὰ σὲ δένει πιὸ σφιχτὰ
μὲ τὴν ἀοριστία.
Πές:
«ἄδικα»,
«δέντρο»,
«γυμνό».
Πές:
«θὰ δοῦμε»,
«ἀστάθμητο»,
«βάρος».
Ὑπάρχουν τόσες λέξεις ποὺ ὀνειρεύονται
μιὰ σύντομη, ἄδετη, ζωὴ μὲ τὴ φωνή σου.
Μίλα.
Ἔχουμε τόση θάλασσα μπροστά μας.
Ἐκεῖ ποὺ τελειώνουμε ἐμεῖς
ἀρχίζει ἡ θάλασσα.
Πὲς κάτι.
Πὲς «κῦμα», ποὺ δὲν στέκεται.
Πὲς «βάρκα», ποὺ βουλιάζει
ἂν τὴν παραφορτώσεις μὲ προθέσεις.
Πὲς «στιγμή»,
ποὺ φωνάζει βοήθεια ὅτι πνίγεται,
μὴν τὴ σῴζεις,
πὲς
«δὲν ἄκουσα».
Μίλα.
Οἱ λέξεις ἔχουν ἔχθρες μεταξύ τους,
ἔχουν τοὺς ἀνταγωνισμούς:
ἂν κάποια ἀπ᾿ αὐτὲς σὲ αἰχμαλωτίσει,
σ᾿ ἐλευθερώνει ἄλλη.
Τράβα μία λέξη ἀπ᾿ τὴ νύχτα
στὴν τύχη.
Ὁλόκληρη νύχτα στὴν τύχη.
Μὴ λὲς «ὁλόκληρη»,
πὲς «ἐλάχιστη»,
ποὺ σ᾿ ἀφήνει νὰ φύγεις.
Ἐλάχιστη
αἴσθηση,
λύπη
ὁλόκληρη
δική μου.
Ὁλόκληρη νύχτα.
Μίλα.
Πὲς «ἀστέρι», ποὺ σβήνει.
Δὲν λιγοστεύει ἡ σιωπὴ μὲ μιὰ λέξη.
Πὲς «πέτρα»,
ποὺ εἶναι ἄσπαστη λέξη.
Ἔτσι, ἴσα ἴσα,
νὰ βάλω ἕναν τίτλο
σ᾿ αὐτὴ τὴ βόλτα τὴν παραθαλάσσια.
Η ΦΩΤΌ ΕΙΝΑΙ ΠΑΡΜΕΝΗ ΑΠΟ ΕΔΩ


Κυριακή 29 Σεπτεμβρίου 2019

ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΜΕΤΑΦΡΑΣΗΣ //// ΜΕΤΑΦΡΑΖΟΝΤΑΣ ΤΟΥΣ ΠΟΙΗΤΕΣ



Επιλογή-Επιμέλεια Ασημίνα Ξηρογιάννη









































*H φωτό είναι παρμένη από εδώ!