Translate

Σάββατο 11 Νοεμβρίου 2017

Νίνα Κασσιάν /// Kαθαρότητα







Μετάφραση  από τα αγγλικά Ασημίνα Ξηρογιάννη



Εκθαμβωτική μοναξιά

Μόνο εγώ και το τσιγάρο μου
και αυτή η μικρή λιβελούλα
ζωγραφισμένη μπλε στης Μολδαβίας το Μοναστήρι.


Τίποτε δεν με απειλεί
ούτε ο ήλιος ακομα
Ο ουρανός είναι ένα τεράστιο σύννεφο
από μαργαριτάρι.


Είμαι η γοργόνα της λίμνης
-είμαι μια αέναη  μελωδία
σαν τoν ψίθυρο της βροχής.


Και είμαι καθαρή,
σαν το ποίημα που γράφω.


***

Η φωτό είναι παρμένη από



***

Πρώτη δημοσίευση στο ηλεκτρονικό frear.gr
*

ΝΕΑ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑ ///ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΜΑΡΓΑΡΙΤΗΣ //// ΚΡΟΝΑΚΑ



Από τις εκδόσεις Ίκαρος κυκλοφορεί το βιβλίο του Κυριάκου Μαργαρίτη, Κρόνακα.



Η λέξη Κρόνακα παραπέμπει στο εμβληματικό έργο του 15ου αιώνα, από τον Κύπριο χρονικογράφο Λεόντιο Μαχαιρά και, βεβαίως, σημαίνει Χρονικό. Με το ομώνυμο έργο, ο Κυριάκος Μαργαρίτης επιχειρεί μια μυθιστορηματική ανασυγκρότηση του χρονικού ως τρόπου αφήγησης στον 21ο αιώνα.
Λίγα λόγια για το βιβλίο
Όλες οι ιστορίες που αγάπησα ήταν ποτάμια, θα ήθελα, όμως, αυτήν που αποφάσισα να πω, να τη δείτε σαν θάλασσα: ποιος θα την εξαντλήσει; Οπωσδήποτε όχι εγώ. Tο έχω, όμως, καημό να τη φτάσω και να μπω στο ανεξάντλητο. Αναφέρομαι στο μυστήριο του Λόγου και πάω να το τελέσω στην αυλή μιας παιδικής ηλικίας. Εκεί παρατάσσω τα κάστρα μου, με στάχτες του Άουσβιτς, άμωμα δάκρυα του Τορίνο, χώμα της Πράσινης Γραμμής, στίχους της Σιβηρίας, προσκυνήματα αθωνικά και κάτι περιπάτους στις στοές της Αθήνας. Αν δεν κάνω λάθος, ο αφρός θα λέγεται Κρόνακα, τουτέστιν Χρονικό. Τα άλλα, πιθανώς η αιωνιότητα, ελπίζω να είναι ο βυθός μου.
Με μεθόδους αστυνομικής έρευνας, ο ήρωας-αφηγητής διασχίζει τις εποχές της ανθρώπινης περιπέτειας και συλλέγει στοιχεία από τους αρχαίους μύθους, την παιδική ηλικία, την παγκόσμια λογοτεχνία, την εισβολή του 1974, το Άουσβιτς, και παντού αλλού, διεκδικώντας μιαν άλλη ανάγνωση της Ιστορίας και μιαν οντολογική δικαίωση για τα τραγικά συμβάντα που την έχουν σφραγίσει.
Η έκδοση πραγματοποιείται με την ευγενική χορηγία του Κέντρου Τεχνών Κίμωνος.

****
Πηγή:culturenow



AΦΙΕΡΩΜΑ-ΟΜΙΛΙΕΣ-ΠΟΙΗΤΙΚΟΙ ΔΙΑΛΟΓΟΙ /// ΜΑΡΙΑ ΚΥΡΤΖΑΚΗ



 ΜΑΡΙΑ ΚΥΡΤΖΑΚΗ 

Πέμπτη 30 Νοεμβρίου 2017 

Poems and Crimes Art Bar

Συνομιλούν οι

 Ελένη Γαλάνη 

Εύα Σπαθαρά

Γιώργος Ψάλτης



Επιμέλεια Εκδήλωσης Αγγελική Λάλου

***


         



Σάββατο 4 Νοεμβρίου 2017

ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΟ ΑΡΧΕΙΟ /// ΤΖΟΥΛΙΑ ΓΚΑΝΑΣΟΥ /// ΓΟΝΥΠΕΤΕΙΣ

 





«Γονυπετείς – Μια πορεία προς την αρχή»
Τζούλια Γκανάσου
Εκδόσεις Γκοβόστη


«Το ανθρώπινο αποτύπωμα»

 
Γράφει η 

Τζούλια Γκανάσου


«Παλάμη μπροστά, γόνατο μπροστά, προχωράω…»

                Όταν αποφασίζεις να ακολουθήσεις μια γυναίκα που βρίσκεσαι στα τέσσερα, ξεκινάς να σκύβεις, να αποκόπτεσαι από τις συνήθεις πρακτικές προσέγγισης του κόσμου, να αλλάζεις. Όταν επιλέγεις να σκέφτεσαι σαν μια γυναίκα που υλοποιεί μια ανάβαση ώστε να γίνει ικέτιδα στα πόδια μιας ανώτερης δύναμης, νιώθεις ότι επιστρέφεις σε μια αρχική καταγωγή, σε μια κατάσταση υβριδική όπου συνυπάρχουν η γνώση του ενήλικα, η στάση του τετράποδου και η δυναμική της μεταμόρφωσης. Όταν ζεις με μια τέτοια γυναίκα για καιρό, γίνεσαι αυτή η γυναίκα, εξελίσσεσαι σε κάτι που δεν αναγνωρίζεις.

                «Βυθίζομαι μέσα σε παλάμες τριγύρω ανοιχτές, σε γραμμές ζωής γεμάτες με χώμα, ιδρώτα και αίμα ξεραμένο ακριβώς στις σχισμές, μέσα σε νύχια όπου φωλιάζουν χρώματα, ζωύφια και νόρμες για το πώς πρέπει να ζήσουμε για να κερδίσουμε εμείς (και εσείς) την αιωνιότητα. Βυθίζομαι μέσα σε δάχτυλα σφηνωμένα σε κύτταρα που αποδομούνται σε διάτρητες, φευγαλέες νιφάδες από πράγματα που επιθυμήσαμε αλλά δεν τολμήσαμε να διεκδικήσουμε εντέλει. Γέμισε ο κόσμος παλάμες αφράτες ή οστεωμένες, στεγνές ή φιλόξενες, ορθάνοιχτες χούφτες που πλησιάζουν το «γνώστη» για να μάθουν κάτι ή για να διαλύσουν ένα σταθμό του πεπρωμένου τους ή ίσως για να αποδείξουν ότι έφτασαν νωρίτερα από ότι υπολόγιζαν στον τελικό προορισμό.»

Η γυναίκα - ικέτιδα που γίνεται ένα με τον αναγνώστη, η γυναίκα - πειραματόζωο που κινητοποιεί την επιθυμία για αγώνα, είναι η ίδια γυναίκα – σύμβολο που ενεργοποιεί την επιστροφή στη δύναμη στης πίστης, στην πεποίθηση πως το ανέφικτο είναι εν δυνάμει εφικτό. Στην πορεία στα τέσσερα, η εν λόγω γυναίκα έρχεται αντιμέτωπη με εξωτερικούς κινδύνους και εμπόδια αλλά κυρίως με εσωτερικές ατραπούς και ζητήματα αυτοπροσδιορισμού. Άλλοτε αντλεί δύναμη από τη μνήμη και άλλοτε αποδυναμώνεται από ό,τι έχει συμβεί στο παρελθόν, από ό,τι την έχει ωθήσει στο να κάνει την ανάβαση στα τέσσερα. Η αλήθεια ξεδιπλώνεται αργά μιας και η γυναίκα εξομολογείται τα πιο κρυφά τηςμυστικά, τις πιο μύχιες σκέψεις σταδιακά σαν να είναι μέρος μια τελετουργίας που εκτυλίσσεται μπροστά στα μάτια του αναγνώστη καθώς προχωράει ο μύθος και η πλοκή.

«Σταματήστε! Δεν με βοηθάτε! Δεν σας είπα να θυμάστε τα ευχάριστα;
Εντάξει… Θυμόμαστε ένα πρωινό μπάνιο σε ήρεμη θάλασσα. Την σπονδυλική στήλη που μεγάλωνε μες στο σωλήνα. Την πρώτη γουλιά καφέ το απόγευμα. Το νεογέννητο που έβρισκε με κλειστά μάτια το δρόμο ως τη ρόγα. Την τελευταία φορά που περπατήσαμε σε δύο πόδια.»

Η γυναίκα στα τέσσερα είναι ένα πλάσμα που μεταμορφώνεται σταδιακά σε κάτι καινούργιο. Ένα νέο είδος συνυπάρχει μαζί με το παλιό, μια νέα εκδοχή ύπαρξης. Ο κόσμος προχωράει, το σύμπαν αλλάζει ενώ παράλληλα,οι «Γονυπετείς» διενεργούν μια επανάσταση, προσεγγίζουν τη ζωή με νέα όπλα. Δεν πρόκειται για μια επιστροφή στο παλιό αλλά για μια επανεκκίνηση που βασίζεται σε όλη τη γνώση του τώρα και σε όλη την ορμή προς το μέλλον, σε όλη την όρεξη για τη χαρά, την ελπίδα, την ομορφιά της ζωής. 

«Ανοίγει η πύλη του νέου κόσμου. Τρέχει ένα ζεστό κολλώδες ρεύμα. Δεν μπορώ να συγκρατηθώ. Τα ούρα μου χύνονται στα πέλματα, ζεσταίνουν τις πατούσες, ρέουν προς τον ωκεανό. Νερά ξάστερα, θεοί του αιθέρα και του Άδηπολυσέβαστοι δαίμονες, αλλάζουμε διαρκώς, αλλάζει η όψη, το κορμί, η οπτική μας. Ξεκινούν οι μουσικές. Αστέρια μαζεύονται μπροστά μου. Απλώνω το χέρι να τα αγγίξω. Παλάμη μπροστά, γόνατο μπροστά, υπόνοια βήματος. Χορεύουν τριγύρω μασκαράδες με πολύχρωμες γυαλιστερές φορεσιές. Ναι, μισό βήμα με τεράστια δυσκολία. Ο άνθρωπος δεν είναι στόχος.
Φτάνει ποτέ; 

Ο άνθρωπος δεν είναι στόχος, είναι γέφυρα από τη μια όχθη στην άλλη, από τη μια στάση στην επόμενη.
Τι είναι «το πιο ωραίο» στη ζωή;
Σκέψου.

Βρίσκομαι εδώ, αναβάτης και υπερβάτης, με ένα κλαδί ελιάς στο στόμα για το θαύμα, για τη φώτιση, για το μερίδιο της ευθύνης, για το αδύνατο που φαντάζει τις νύχτες εφικτό. Βλέπω τα μάρμαρα των τόπων Σου, το αγιόκλημα, τους πανσέδες, το άσπρο γιασεμί. Ο δρόμος είναι άδειος. Μυρίζει έντονα θυμίαμα, νυχτερινή υγρασία, εξοχή. Άλλο ένα βήμα σου ζητώ και μετά ακόμη ένα και θα τα καταφέρω. Ξέρω, δεν είναι λίγο... Το επόμενο βήμα είναι καίριο. Αλλά αν φτάσω ως την είσοδο και σκαρφαλώσω σε ένα σκαλοπάτι, θα βρω τον τρόπο να κατακτήσω το επόμενο, θα πάρω θάρρος, δεν είναι δα τόσα πολλά, μια ανάσα δρόμος, ένα πείραμα, μια σκέψη: πίστεψε ότι μπορείς να το κάνεις και θα γίνει, πίστεψε ότι μπορείς να φτάσεις και… Παλάμη μπροστά, γόνατο μπροστά… Το κορμί δεν συναινεί! Θυμώνω! Έλα τώρα! Τι είναι να συρθεί το ένα πόδι μπροστά από το άλλο και να σπρώξει; Τι είναι να σηκωθεί ο κορμός και τα χέρια λοιπόν να τον στηρίξουν; Έπαψαν οι μουσικές κι οι κλακαδόροι. Εξαφανίστηκαν οι «άλλοι». Κανένας δεν σε παρακολουθεί, κανένας δεν σε κρίνει. Γιατί δεν υπακούς;»

Οι «Γονυπετείς» όλου του κόσμου αφήνουν ένα αποτύπωμα μέσα από τα γόνατα που φθείρονται και λιώνουν, μέσα από τους αγκώνες που γδέρνονται και ματώνουν, μέσα από τις παλάμες οι οποίες προτού τεντωθούν προς το άγνωστο, το αέναο και το απέραντο, προτού απευθυνθούν προς τη μάζα που τις ακολουθεί, προτού στραφούν προς τον εαυτό που τις ελέγχει, προτού υλοποιήσουν την ικεσία τους, έχουν χαράξει έναν δρόμο: το ανθρώπινο αποτύπωμα είναι σαφώς η πιο σημαντική διαδρομή.


*****


ΚΛΕΟΠΑΤΡΑ ΛΥΜΠΕΡΗ /// ΠΟΙΗΣΗ ΜΕ ΤΕΣΣΕΡΑ ΠΟΔΙΑ [παίγνια και φάρσες]



Ποίηση με τέσσερα πόδια


[Παίγνια και φάρσες]

Κλεοπάτρα Λυμπέρη

Εκδόσεις των Φίλων, 2017
72 σελ.
 
*** 



Δείγμα γραφής:

Aπό την ενότητα II ,Περί 
μή - ταπεινότητας


1.Η ταπεινότητα λέει στη μη - ταπεινότητα:στο κάτω κάτω, ένα «μη» μάς χωρίζει.

2.Απέναντι στη μή - ταπεινότητα ας βάλω ως αντίστιξη την πιο απλ ο ική φράση του Μάρκου Αυρήλιου: 'Eμαθα να μήν λούζομαι σε ακατάλληλη ώρα.
 
3. Η μη - ταπεινότητα παραδόξως ,εκπλήσσεται κάθε φορά που ακούει το όνομά της.

4.Αν δεχτούμε ότι η μη -ταπεινότητα είναι έργο της ζωής  κάποιου ,πώς άραγε μπορεί να οριστεί η επιτυχής αποπεράτωσή του;
 
(H μη- ταπεινότητα έργο!Το λες αυτό γιατί χρησιμεύει για να στηρίζει εκείνον που είναι γκρεμισμένος μέσα του;)

5.H μη- ταπεινότητα χρειάζεται πάντα περισσότερους υπηκόους από όσους διαθέτει.
 
6. Επιλέγει να επιλέγει με την  μη- ταπεινότητα γιατί είναι πολύ εύκολη ερωμένη;
 
7. Ο ηθικολόγος είναι τόσο άδειος από καρδιά,ιδέες,έμπνευση ,χαρά,γιατί φυλακίζεται με τη θέλησή του σε ένα μαυσωλείο.Στην άλλη άκρη,ο μη- ταπεινός(ζωηρός υπερασπιστής μιας εξατομίκευσης) κινείται ελεύθερα σε πολλούς ζωντανούς κόσμους ταυτοχρόνως.
 
8.Ο μη- ταπεινός δεν χρειάζεται   και πολύ κόπο για να παρεμείνει το «μη» στη θέση του.
 
9. Κάθε προσπάθεια για ταπεινότητα συνήθως καταλήγει στην υπεροψί.Το να αισθάνεσαι πως είσαι« πιο ταπεινός από τους άλλους»,αυτό δεν είναι « μη- ταπεινότητα »;(ή αλλιώς : o υπερόπτης ξεγελάει τον εαυτό του με το κυνήγι της ταπεινότητας.)
 
10.Εκείνος που είναι αληθινά ταπεινός,δεν το ξέρει.
 
[...]
 
***


 


ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΚΑΙ ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ /// ΕΙΡΗΝΗ ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΙΔΟΥ /// ΠΑΡΑΘΑΛΑΣΣΙΟ ΟΙΚΟΠΕΔΟ



Οι εκδόσεις Πανοπτικόν 
σας προσκαλούν στην παρουσίαση του βιβλίου
της Ειρήνης Καραγιαννίδου

ΠΑΡΑΘΑΛΑΣΣΙΟ ΟΙΚΟΠΕΔΟ

την Παρασκευή 10 Νοεμβρίου
στις 8 μ.μ.

στη Στέγη Βibliotheque
(Θεμιστοκλέους και Βαλτετσίου γωνία,
πλατεία Εξαρχείων )

Θα μιλήσουν οι ποιητές

Γιάννης Αντιόχου
Γιώργος Δάγλας
Γιώργος Κ.Ψάλτης

****

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΚΑΙ ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ /// ΕΡΙΚΑ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ //ΠΛΕΚΟΝΤΑΣ ΙΧΝΗ




Οι εκδόσεις ΚΕΔΡΟΣ σας προσκαλούν στην παρουσίαση του βιβλίου της 'Ερικας Αθανασίου

ΠΛΕΚΟΝΤΑΣ ΙΧΝΗ

Τα πλεγμένα νήματα από τον κόσμο της δημοσιογραφίας
και της Τοπικής Αυτοδιοίκησης θα ξεμπερδέψουν οι:

Πέννυ Καλύβα,Γενική Γραμματέας ΕΔΙΠΤ και ιδιοκτήτρια της μηνιαίας εφημερίδας «Γορτυνία» ως  εκπρόσωπος Τοπικού Τύπου 

Νίνα Ασπασία Βλάχου,δημοσιογράφος,τ. αντιδήμαρχος Κηφισιάς


Φίλιππος Φιλίππου συγγραφέας


Γιώργος  Θωμάκος  δικηγόρος,δήμαρχος Κηφησιάς,ως εκπρόσωπος της Τοπικής Αυτοδιοίκησης

Αποσπάσματα από το βιβλίο θα διαβάσει ο Γιάννης Αγγουριδάκης,συγγραφέας ,στιχουργός

 Συντονίζει η συγγραφέας 'Ερικα Αθανασίου

***








Δευτέρα 30 Οκτωβρίου 2017

ΑΝΝΑ ΑΦΕΝΤΟΥΛΙΔΟΥ /// Η ΟΔΥΝΗΡΗ ΜΝΗΜΗ ΤΗΣ ΣΑΡΚΑΣ






Η οδυνηρή μνήμη της σάρκας


Ερωτικά ιχνηλατώντας την ποίηση του Κώστα Θ. Ριζάκη

Άννα Αφεντουλίδου

Εκδόσεις του Φοίνικα, 2017
120 σελ.


****

Η Άννα Αφεντουλίδου γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη, όπου σπούδασε Μεσαιωνική και Νεοελληνική Φιλολογία. Σε μεταπτυχιακό επίπεδο ασχολήθηκε με την ποίηση του Α. Εμπειρίκου και τη σύγχρονη κυπριακή λογοτεχνία. Ζει στην Πρέβεζα και εργάζεται ως φιλόλογος στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση. Η ποιητική της συλλογή "Ελλείπον Σημείο" (2010) ήταν στη μικρή λίστα υποψήφιων βιβλίων για το βραβείο πρωτοεμφανιζόμενου συγγραφέα του περ. "διαβάζω". Συμμετείχε στην ανθολογία διηγήματος "Θεσσαλονίκη 2012" (Ιανός) καθώς και στην ανθολογία "The Red Thread, Contemporary tales from Athens to Essex" (AutoPrint, Essex 2013). Το δεύτερο ποιητικό της βιβλίο με τίτλο "Ιστορίες εικονικής ισορροπίας" (εκδ. Γαβριηλίδη) ήταν στη βραχεία λίστα για το Κρατικό Βραβείο Ποίησης 2014. Το 2014 εκδόθηκε επίσης η μελέτη της "Albert Camus, Ο Ξένος: Μια καταβύθιση στον κόσμο του αυτισμού" (εκδ. poema, 2014) και το κριτικό δοκίμιο "Για εκείνη την αμφίαλο σιωπή του Επιτάφιου Δρόμου- σκέψεις πάνω στην ποίηση του Κώστα Θ. Ριζάκη" (εκδ. φρέαρ/4, 2014). Τελευταίο της βιβλίο η μελέτη: "Εικονο-γραφίες συν-ηχήσεων: η σημασία της αναμνημόνευσης στην ποίηση του Γιώργου Χ. Θεοχάρη", εκδ. Γαβριηλίδη, 2016.

****




 

ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΟΥΒΑΡΑΣ /// ΕΛΥΤΗΣ -ΑΝΑΓΝΩΣΤΑΚΗΣ /// ΔΥΟ ΞΕΝΟΙ(;) ΣΤΗΝ ΙΔΙΑ ΠΟΛΗ






Ελύτης - Αναγνωστάκης


Δύο ξένοι (;) στην ίδια πόλη

Γιάννης Κουβαράς

Γαβριηλίδης, 2016
119 σελ.


 ****

Το ερώτημα του υπότιτλου "Δύο ξένοι (;) στην ίδια πόλη" δεν είναι ρητορικό. Θα το απαντήσει ο μελετητής που θα προβεί σε συστηματική συγκριτολογική έρευνα στο έργο των δύο ποιητών μας κι ανεξαρτήτως ευρημάτων θα ωφεληθεί τα μάλα τόσο ο ίδιος όσο και οι αναγνώστες. Τα εφόδια μιας τέτοιας έρευνας υπερβαίνουν τις δυνατότητες του γράφοντος και περιορίζεται στην ευχή να καρποφορήσει απάντηση στο ερώτημα που θέτει από άλλον ικανότερον ερευνητή, καθώς συμπληρώνονται είκοσι χρόνια από την εκδημία του Ελύτη και δέκα από του Αναγνωστάκη. Χρόνια πυκνής απουσίας-παρουσίας, ωσεί παρόντες νυν και αιέν, εξακολουθούν να μας Προσανατολίζουν, να μας δείχνουν Δρόμους παλιούς και νέους, να μας παρηγορούν και προστατεύουν καθώς προστρέχουμε στα υπόγεια καταφύγια των στίχων τους ή στις αερονησίδες της έμπνευσής τους, καρπούμενοι δώρα ισόβιας μαθητείας. Και οι δυο έγραψαν "για τα χρόνια που πέρασαν και για τα χρόνια που θα 'ρθουν".


*** 



ΚΟΥΒΑΡΑΣ ΓΙΑΝΝΗΣ
 Ο Γιάννης Κουβαράς γεννήθηκε στο Άστρος Κυνουρίας το 1950. Είναι διδάκτωρ Κλασικής Φιλολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών. Εργάζεται στη μέση εκπαίδευση. Έχει εκδώσει τις ποιητικές συλλογές: Οδός Ανθρώπου (1983), Δωρητής σώματος (1988) και Μέσα Θάλασσα (1999). Ποιήματά του έχουν συμπεριληφθεί σε διάφορες ανθολογίες. Έχει δημοσιεύσει μελέτες σε λογοτεχνικά και επιστημονικά περιοδικά (Διαβάζω, η λέξη, Εντευκτήριο, Νέα Παιδεία, Επιστημονική Σκέψη, Μανδραγόρας κ.ά.), καθώς και κριτικές βιβλίων σε εφημερίδες (Η Καθημερινή, Αυγή, Ελευθεροτυπία κ.ά.) και σε περιοδικά. Πολλές από τις κριτικές του έχουν εκδοθεί σε δύο τόμους με τίτλο Επί πτερύγων βιβλίων (1995). Κατά το ακαδημαϊκό έτος 2006-07 δίδαξε Δραματική Ποίηση στο Τμήμα Φιλολογίας του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου, ενώ επί σειρά ετών δίδασκε Λογοτεχνία σε σεμινάρια επιμόρφωσης εκπαιδευτικών (ΠΕΚ). 
 
****
 
 



Σεμινάριο του Συλλόγου Θεατρολόγων με τη Δρ. Θεατρολογίας Εύη Προύσαλη




“Θεωρία Θεάτρου και Σκηνική Πράξη:
Αισθητικές Θεωρίες, Performance, Σύγχρονες Σκηνοθετικές Προσεγγίσεις” –
Έναρξη: Πρώτη εβδομάδα Νοεμβρίου 2017
Ο Πανελλήνιος Επιστημονικός Σύλλογος Θεατρολόγων σε συνεργασία με τη Δρ. Θεατρολογίας, Διδάσκουσα στο Τμήμα Θεατρικών Σπουδών του Καποδιστριακού Παν/μίου Αθηνών και Κριτικό Θεάτρου Εύη Προύσαλη, διενεργεί επιμορφωτικό σεμινάριο με θέμα τη Θεωρία και την Σκηνική Πράξη του τέλους του 20ου και των αρχών του 21ου αιώνα.
Αποτελείται από τρεις ενότητες οι οποίες ολοκληρώνονται σε διάστημα ενός μηνός έκαστη. Κάθε ενότητα περιλαμβάνει Θεωρία Θεάτρου και ανάλυση της Σκηνικής Πράξης συγκεκριμένων θεατρικών παραστάσεων σύγχρονων Ελλήνων και ξένων σκηνοθετών και θεατρικών ομάδων. Τα μαθήματα γίνονται με προβολές βίντεο παραστάσεων, φωτογραφικού υλικού, παρακολούθηση θεατρικών παραστάσεων και συζητήσεις με καλλιτέχνες/σκηνοθέτες. Με το πέρας του σεμιναρίου ο συμμετέχων/ουσα εφοδιάζεται με τα εργαλεία της θεωρίας του θεάτρου και της αισθητικής, αφομοιώνει τις θεωρίες της πρόσληψης αναφορικά με το θέατρο, αξιοποιεί τη σημειολογία ως μέσο αποκωδικοποίησης των παραστάσεων και οξύνει την κριτική του σκέψη, ώστε η αισθητική και ειδικότερα το θεατρικό φαινόμενο να αποβούν αφενός μοχλός γνώσης και αυτογνωσίας κι αφετέρου δυνατότητα κοινωνικής παρέμβασης και ενεργοποίησης.
Το πλάνο των ενοτήτων είναι το ακόλουθο:

ΕΝΟΤΗΤΑ 1η / ΘΕΩΡΙΑ I


1.     Θεωρητική προσέγγιση των εννοιών της Αισθητικής και του θεατρικού φαινομένου
2.     Βασικές αρχές της Σημειωτικής κι εφαρμογή της στη θεατρική παράσταση: πομπός/καλλιτέχνης, κώδικας: δραματικό κείμενο/παράσταση, δέκτης/θεατής
3.     Κριτική προσέγγιση των κοινωνικο-πολιτικών παραμέτρων και ιδεολογικών οριζουσών που επηρεάζουν και διαμορφώνουν την παράσταση, τόσο στο επίπεδο της παραγωγής όσο και στο επίπεδο της πρόσληψης.
4.     Σύγχρονες αισθητικές θεωρίες και αντιλήψεις περί της κοινωνιολογίας και της ανθρωπολογίας του θεατρικού φαινομένου
Σκηνική Πράξη / Παραστάσεις Ι
Ερμηνευτική προσέγγιση θεατρικών παραστάσεων. Ενδεικτικά αναφέρονται οι συγγραφείς των οποίων τα θεατρικά έργα θα αναλυθούν μέσα από σύγχρονες σκηνοθετικές προσεγγίσεις:
Τσέχωφ, Πιραντέλλο, Μπρεχτ, Μπέκετ, Χάινερ Μύλλερ κ.ά.

ΕΝΟΤΗΤΑ 2η / ΘΕΩΡΙΑ II

1.     Θεωρίες και μορφές πρόσληψης της θεατρικής ανα-παράστασης
2.     Νεωτερικότητα / Μοντέρνο
3.     Performance / Performance Studies / Επιτέλεση / Επιτελεστικότητα
4.     Μεταδραματικό θέατρο
Σκηνική Πράξη / Παραστάσεις II
Ερμηνευτική προσέγγιση θεατρικών παραστάσεων. Ενδεικτικά αναφέρονται οι σκηνοθέτες ή οι θεατρικές ομάδες οι παραστάσεις των οποίων θα αναλυθούν: Jina Pane, Μαρίνα Αμπράμοβιτς, Schechner, Bob Wilson, Θ. Τερζόπουλος, κ.ά.
ΕΝΟΤΗΤΑ 3η / ΘΕΩΡΙΑ III

1.     Μετανεωτερικότητα / Μεταμοντέρνο
2.     Φαινομενολογία του Θεάτρου και Αποδόμηση
3.     Σύγχρονες θεατρικές φόρμες: devised theatre, διαδραστικό θέατρο, θέατρο των multimedia, θέατρο Ντοκουμέντο, «Σωματικό θέατρο», intimate theatre, Χοροθέατρο, κ.ά.
4.     Λειτουργία του θεάτρου στη σύγχρονη παγκοσμιοποιημένη κοινωνία
Σκηνική Πράξη / Παραστάσεις III

Ερμηνευτική προσέγγιση θεατρικών παραστάσεων. Ενδεικτικά αναφέρονται οι σκηνοθέτες ή οι θεατρικές ομάδες οι παραστάσεις των οποίων θα αναλυθούν: Rimini Protokoll, R. Castellucci, Jan Fabre, R. Lepage, A. Liddell, Guy Cassiers, A. Hermanis, Μ. Μαρμαρινός, Σίμος Κακκάλας, Σ. Μαραθάκη, Rootlessroot, κ.ά.
Τα σεμινάρια απευθύνονται σε Θεατρολόγους και ενήλικες που ενδιαφέρονται για την Τέχνη του Θεάτρου.

Διάρκεια σεμιναρίου: 36 ώρες (3 μήνες 12 ώρες/μήνα)

Έναρξη: πρώτη εβδομάδα Νοεμβρίου, σε μέρα και ώρα ου θα συναποφασιστεί από κοινού με τους συμμετέχοντες/ουσες. Xώρος: Αίθουσα διαλέξεων στην πλατεία Κάνιγγος

Κόστος: 135€ / 105€ (Ενεργά μέλη Π.Ε.ΣΥ.Θ. – άνεργοι)
Στους συμμετέχοντες θα δοθεί Βεβαίωση Παρακολούθησης
Δηλώσεις συμμετοχής – πληροφορίες: 6977 722809, e.prousali@gmail.com

Συνοπτικό βιογραφικό Εύης Προύσαλη

Δρ. Θεατρολογίας, Διδάσκουσα στο Τμήμα Θεατρικών Σπουδών ΕΚΠΑ (2017-18), Διπλωματούχος Ιστορίας της Τέχνης (Ελληνική Αρχαιολογική Εταιρεία, 1995-1997). Μεταδιδακτορική Ερευνήτρια (Post Doc) στο Τμήμα Θεατρικών Σπουδών ΕΚΠΑ με θέμα: «Προς μία νευροβιολογική θεώρηση του θεατρικού φαινομένου. Ο νευροφυσιολογικός μηχανισμός της μίμησης και της πρόσληψης της θεατρικής επιτέλεσης/performance από τον θεατή».
Κριτικός θεάτρου Οδός Πανός (2000-σήμερα), Real News (2008-2010), Το ποντίκι (2011), Athens Voice (2014-15), Κυριακάτικη ΑΥΓΗ, Αναγνώσεις και The Press Project.
Καθηγήτρια Θεωρίας Θεάτρου, Σημειωτικής του Θεάτρου, Σύγχρονης Σκηνοθετικής Πράξης και Δραματολογίας σε Δραματικές Σχολές και πολιτιστικούς οργανισμούς Δήμων, στο ΕΚΠΑ πρόγραμμα «Ακαδημία Πλάτωνος» επιμόρφωση ενηλίκων (2014-15) και σε Δημόσια ΙΕΚ.
Συμμετοχή σε συνέδρια: 23o Παγκόσμιο Συνέδριο Φιλοσοφίας, στο Γ΄, Ε΄, ΣΤ΄, Πανελλήνια Θεατρολογικά Συνέδρια, Β΄ Πανελλήνιο Συνέδριο Επιστημονικού Συλλόγου Θεατρολόγων, κ.ά. Άρθρα σε Επιστημονικά περιοδικά: Παράβασις, Θεατρογραφίε,ς κ.ά. Βιβλία: συγγραφή της «Παγκόσμιας Ιστορίας Θεάτρου 19ου – 20ου αιώνα» στο Ιστορία Νεότερη και Σύγχρονη Γ΄ τάξης Ενιαίου Λυκείου Γενικής Παιδείας, ΟΕΔΒ, Αθήνα, 2001, κ.ά.
Συγγραφή του Οδηγού Σπουδών για τον καθηγητή «Ιστορίας Θεάτρου» για το νέο βιβλίο του 21ου αιώνα (2015), Επιμέλεια του βιβλίου: «Τα προσφυγικά σπίτια της Νίκαιας: Πολιτισμική διαδρομή Σμύρνη-Κοκκινιά» Λεύκωμα Μνήμης 1922-2002 (συλλογικό), Λιβάνης, 2002, και του βιβλίου «Πάτρα Πολιτιστική Πρωτεύουσα 2006» (Συλλογικό), Εκδόσεις Σύγχρονοι Ορίζοντες, 2006.
Μέλος της Ελληνικής Φιλοσοφικής Εταιρείας (2011) και της Ένωσης Ελλήνων Κριτικών Θεάτρου και Παραστατικών Τεχνών (2003)

***
πηγή : artandpress.gr
***