ΣΤΗΛΗ///ΤΗΕ ΑRTMANIACS///ΒΑΣΙΛΗΣ ΡΟΥΒΑΛΗΣ

 ...σήμερα ακριβώς...το ηλεκτρονικό περιοδικό για την ποίηση ''e-poema" κλείνει επτά χρόνια λειτουργίας.Του ευχόμαστε καλή συνέχεια στο έργο του και  εκφράζουμε τη χαρά μας που συνομιλούμε με τον εκδότη του,τον ποιητή Βασίλη Ρούβαλη!

...συνέντευξη στην Ασημίνα Ξηρογιάννη

Bασίλη Ρούβαλη, σε καλωσορίζω στο varelaki, και ξεκινώ: σήμερα γιορτάζει το poema, οπότε... να ρωτήσω πρώτα γι’ αυτό. Ποιο ήταν το αρχικό σου όραμα; Tι αποκόμισες τελικά από την πορεία; Eίσαι ευχαριστημένος με την εξέλιξη του περιοδικού;

Τα γενέθλια του περιοδικού αποτελούν στιγμή αναστοχασμού. Τι προσφέρει ένα λογοτεχνικό περιοδικό στην εξέλιξη της ελληνικής γραμματείας; Πώς συνδέεται με την αναζήτηση της ουσίας ανάμεσα στα πολλά που εγγράφονται και στα ελάχιστα που διαθέτουν το «άρωμα» του σημαίνοντος και καθοριστικού στην τέχνη του λόγου; Καλύπτει τις εκφραστικές ανάγκες μιας γενιάς η οποία ξεπήδησε μόλις τώρα, στις αρχές του νέου αιώνα, και βεβαιωμένα δεν δύναται να ορίσει το μέλλον του κόσμου; Θα μπορέσει να αποτελέσει σημείο αναφοράς για τον κατοπινό ερευνητή όπως έχει ήδη συμβεί για τα περιοδικά παλαιότερων γενεών; Με αυτά τα ερωτήματα επιδιώκω ν’ αποκομίζω το διαρκές στίγμα του (.poema..) στα τρέχοντα ποιητικά μας πράγματα. Προσδοκώ να κριθεί το πηλίκον του όταν αξιολογηθεί. Σίγουρα, κατ’ αρχάς, νιώθω ικανοποιημένος από αρκετά επιτεύγματά του και, ταυτόχρονα, γνωρίζω τα αναγκαία επόμενα βήματά του, εκείνα που θα με κάνουν ευτυχισμένο ως «πατέρα» αυτής της συλλογικής διάδρασης.

Ποίηση είναι...

Ποίηση είναι όλα όσα χωρούν ανάμεσα στους διάφορους ορισμούς περί αυτής της Τέχνης. Η Ποίηση περιέχει σιωπή. Διαθέτει μεταφυσικά χαρακτηριστικά ενώ την ίδια στιγμή είναι η πιο απλή διατύπωση της υπαρξιακής αλήθειας. Η Ποίηση μοιάζει με τον Ήλιο που όσο τον πλησιάζουν οι Ικαροι καίγονται οι πρόχειρες φτερούγες τους… Παρεμπιπτόντως, προτιμώ τους Δαιδάλους – αυτούς διαβάζω και απολαμβάνω την Ποίηση.

Θα σε γυρίσω αρκετά χρονια πίσω... Πότε ξεκίνησες να γράφεις; Γιατί γράφεις;

Ξεκίνησα να γράφω όταν συνειδητοποίησα ότι ήταν ο μόνος τρόπος να εκφραστώ συζώντας με τη φυσική συστολή μου. Το πρώτο ποίημα που κάποια στιγμή συνετέθη, είναι εκείνο που ρυθμίζει τη διάθεση, την έμπνευση και την ανακούφιση από τη διαρκή διαδικασία της γραφής. Υποθέτω ότι θα πάψω να γράφω όταν ο ρυθμός του χρόνου θα πάψει να απασχολεί, να ενεργοποιεί τον εαυτό μου…

Ποίηση και Διαδίκτυο...

Το νέο εργαλείο διατύπωσης και διάδοσης της ποιητικής τέχνης είναι το διαδικτυακό περιβάλλον. Αλλοτε ήταν η περγαμηνή, το πινάκιον, ο χαρτοπολτός. Σήμερα εμφανίστηκε ετούτη η δυνατότητα μέσα από την τρέχουσα τεχνολογία. Ωστόσο, η Ποίηση «αναπνέει» και ξεδιπλώνει τη γοητευτική ομορφιά της μέσα από το βιβλίο, κι εννοώ το αληθινό βιβλίο.

Θα ήθελα να μου πεις για τις (.poema..) εκδόσεις: Πόσα βιβλία κυκλοφορούν μέχρι στιγμής και με ποιο σκεπτικό;

Το περιοδικό προτείνει μια αισθητική θεώρηση του ποιητικού λόγου. Συνεπώς, η εκδοτική ετικέτα ακολουθεί το αυτό δόγμα. Είμαστε μόλις στην αρχή, ευελπιστώ να κατατεθούν ωραίες και γόνιμες αναγνωστικές προτάσεις στη συνέχεια. Αν μη τι άλλο πάντως, ο εκδοτικός οίκος καθρεφτίζει την επιθυμία συμβολής στην πορεία της σύγχρονης ελληνικής ποίησης.

Τα τελευταια χρόνια γίνεται ιδιαίτερη προσπάθεια για τη διάδοση του ψηφιακού βιβλίου...

Διαφωνώ… Είναι μια εμπορική επιχειρηματική επιλογή. Το βιβλίο έχει συγκεκριμένες «συντεταγμένες» ως αντικείμενο. Δεν αρνούμαι το ηλεκτρονικό βιβλίο ως τεχνολογική επιλογή και διευκόλυνση, αλλά πιστεύω στη συνέχιση του είδους.

Αγαπημένοι σου ποιητές, παλαιότεροι και σύγχρονοι;...

Οι ποιητές που με επηρέασαν στην απόφαση να ασχοληθώ με την ποίηση, είναι πολλοί. Εκείνοι δηλαδή που μου έδωσαν τον κανόνα της γραφής και της ηθικής της. Άλλο τόσο βρίσκω συνεχώς, σ’ αυτή την περιπέτεια της ποιητικής ενασχόλησης, δημιουργούς που θαυμαστικά ακολουθώ.

Εάν όφειλες ν’ αναφέρεις επιτακτικά τρία βιβλία που κρίνεις ότι σε στιγμάτισαν, ποια θα επέλεγες;

Χμμ, δύσκολη η απάντηση… Η Θεία Κωμωδία του Δάντη, τα Ελεγεία της Οξώπετρας του Ελύτη, ο Κρητικός του Σολωμού.

'Ενα σχόλιο για τη σύγχρονή μας λογοτεχνική πραγματικότητα...

Είναι η εποχή που η λογοτεχνική έκφραση βρίσκει εκ νέου σοβαρό λόγο να δοκιμάσει την επιδραστικότητά της. Εξ ου και απαιτούνται οξυδερκείς και ολοκληρωμένοι συγγραφείς που θα πείσουν οδηγώντας και θα οδηγήσουν πείθοντας το άτομο και το σύνολο. Οι λιγόψυχοι και οι μονοσήμαντοι, οι ευάρεσκοι και οι ευκαιριακοί, δεν έχουν καμία θέση σ’ αυτό το σκεπτικό μου.

Τι σχεδιάζεις, τι ονειρεύεσαι;

Εν’ όνειρο είναι η νίκη απέναντι στον χρόνο. Άλλο είναι η πολυτέλεια της μελέτης απρόσκοπτα, δίχως τις αγωνίες και τις τρικλοποδιές της καθημερινότητας. Τέλος, είναι η διαρκής αναζήτηση της εμπειρίας που μετουσιώνεται, ή δύναται να μετουσιωθεί, σε ποιητική ενέργεια και αποτέλεσμα. Για όλα τούτα δεν χρειάζονται πολλά βιβλία με ονοματεπώνυμο – αρκεί η επίπονη προετοιμασία, η γενεσιουργός αναμονή.

Ε π τ ά ( 7 ) χ ρ ό ν ι α ( . p o e m a . . )

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
Ε π τ ά  ( 7 )  χ ρ ό ν ι α  ( . p o e m a . . ) ISSN: 1791-2687

Το (.poema..) έχει εισέλθει από τις 17 Απριλίου 2006 στον κόσμο των λογοτεχνικών ηλεκτρονικών περιοδικών με τη φιλοδοξία να συνεισφέρει στην προβολή της σύγχρονης ελληνικής ποίησης, μέσω του Διαδικτύου, και να αναδείξει τις σημαντικότερες φωνές της παλαιότερης και της νεότερης γενιάς –
ανάλογη μέριμνα επίσης επιφυλάσσει σε δημιουργούς από άλλες γλώσσες
και χώρες με ποιητική παράδοση.
:::
(.poema..)  s e v e n  y e a r  i t i n e r a r y
(.poema..) magazine aims to promote new Greek contemporary poetry through the Internet, as well as highlighting the most prominent voices of both established and and up-and-coming Greek poets. Equal emphasis is also given to poets from countries with distinguished poetic traditions.

Το περιοδικό είναι τετραμηνιαίας κυκλοφορίας. Εκδίδεται με τη μέριμνα και την πολύπλευρη υποστήριξη συντακτικής ομάδας και συνεργατών, στην οποία έχουν συμμετάσχει οι: Βασίλης Ρούβαλης (εκδότης), Βάσω Αβραμοπούλου (γραφιστική επιμέλεια), Πέρσα Αποστολή, Κωστής Δανόπουλος, Τιτίκα Δημητρούλια, Σπύρος Κατωπόδης (φωτογραφικό αρχείο), Ζαχαρίας Κατσακός, Κώστας Κατσανδρεδάκης (Ρ/Σ), Γιώργος Λίλλης, Βασίλης Μανουσάκης, Σούζαν Μπίντερμαν, Γιώργος Μπλάνας, Δάφνη Νικήτα, Θεόφιλος Παπαδόπουλος (τεχνικός προγραμματισμός), Ισμήνη Ραντούλοβιτς, Eύη Ρούβαλη (έντυπο υλικό), Εντουαρντ Σμόλφιλντ.  
Στα περιεχόμενα του περιοδικού περιλαμβάνονται προτάσεις για ποιητές και ποιήματα, θεματικά αφιερώματα, συνεντεύξεις, βιβλιοκρισίες, δοκιμιακά άρθρα, ταξιδιωτικά κείμενα, έκθεση εικαστικών από σύγχρονους δημιουργούς, ειδική ενότητα για τη φωτογραφική τέχνη, προδημοσιεύσεις και κατάλογοι νέων εκδόσεων, παρουσιάσεις έντυπων λογοτεχνικών περιοδικών, ηχητικά και οπτικά τεκμήρια. 
Κάθε εβδομάδα, αποστέλλεται στους αναγνώστες το «Ποίημα της εβδομάδας», δράση που φιλοδοξεί να προσφέρει την αναγνωστική απόλαυση μέσα από επιλογές της σύγχρονης, ελληνικής και μεταφρασμένης, όσο και της κλασικής ποιητικής δημιουργίας. (Προσεγγίζει ήδη 9.278 παραλήπτες ηλ. ταχυδρομείου).
Σε 24ωρη βάση προσφέρει απεριόριστη ραδιοφωνική μουσική μέσα από τη διαδικτυακή συχνότητα του (.poema..) radiophone.
Η εκδοτική ετικέτα (.poema..) εκδόσεις αποτελεί προέκταση της δραστηριότητάς του, επικεντρώνοντας στην ποίηση, ελληνική και ξένη, τον δοκιμιακό λόγο, τα μικρά πεζά, τις εικαστικές τέχνες, το θέατρο.
Στο ευρύτερο πλαίσιο των δραστηριοτήτων του περιοδικού, οργανώνονται τακτικές ημερίδες και κύκλοι συζητήσεων με αντικείμενο το έργο δημιουργών, τάσεων και ιδεών από τον κόσμο της ελληνικής ποίησης.
Παράλληλα, συνεργάζεται με ηλεκτρονικά περιοδικά παρεμφερούς ενδιαφέροντος από διάφορες ευρωπαϊκές χώρες αποσκοπώντας στην αμεσότερη πρόσβαση και επαφή με την ποιητική παραγωγή του εξωτερικού.
Το σύνολο της ύλης του αρχειοθετείται σε ψηφιακούς καταλόγους βιβλιοθηκών και πανεπιστημίων, εντός κι εκτός ελληνικών συνόρων.

Συμμετείχαν και παρουσιάστηκαν 335 ποιήτριες-ποιητές:
Α Χρήστος Αγγελάκος, Δημήτρης Αγγελής, Φώτης Αγγουλές, Χρυσούλα Αγκυρανοπούλου, Δημοσθένης Αγραφιώτης, Χεσούς Αγουάδο, Αδωνις, Αντιόπη Αθανασιάδου, Κρίτων Αθανασούλης, Θεανώ Ακριβοπούλου, Κατερίνα Αγγελάκη-Ρουκ, Δημήτρης Αθηνάκης, Ζήσης Αϊναλής, Ρούλα Αλαβέρα, Ορέστης Αλεξάκης, Μαίρη Αλεξοπούλου, Μαριγώ Αλεξοπούλου, Γιώργος Αλισάνογλου, Δημήτρης Αλλος, Κασσάνδρα Αλογοσκούφη, Βασίλης Αμανατίδης, Ανα Λουίζα Αμαράλ, Αννα Αγκιλάρ Αματ, Γεχούντα Αμιχάι, Ντανιέλ Λαζάρο Αμπολάφιο, Ευαγγελία Ανδριτσάνου, Γιάννης Αντιόχου, Φλερ Αντκοκ, Γιώργος Ανωμερίτης, Αλέξανδρος Απέργης, Γκιγιόμ Απολινέρ, Σπύρος Αραβανής, Λουίς Αραγκόν, Παναγιώτης Αρβανίτης, Ελισάβετ Αρσενίου, Νίκος Αλέξης Ασλάνογλου, Αννα Αχμάτοβα  Β Γιάν Βάγκνερ, Ελένη Βακαλό, Κατερίνα Βαλαωρίτη, Νάνος Βαλαωρίτης, Ολβίδο Γκαρθία Βάλντες, Χοσέ Ανχελ Βαλέντε, Ράντου Βάνκου, Γιάννης Βαρβέρης, Σωτήρης Βαρνάβας, Βασίλης Βασιλειάδης, Γιώργος Βέης, Γιώργος Βέλτσος, Θανάσης Βενέτης, Γεώργιος Βιζυηνός, Αναστάσης Βιστωνίτης, Χάρης Βλαβιανός, Γιούλη Βολανάκη, Ουλιάνα Βολφ, Ολγα Βότση, Νικηφόρος Βρεττάκος, Ειρηναίος Βρούσγος  Γ Αγγέλα Γαβρίλη, Τάσος Γαλάτης, Σταυρούλα Γάτσου, Μιχάλης Γεννάρης, Φοίβη Γιαννίση, Αθανασία Γιασουμή, Χεσούς Γιορέντε, Εκατερίνα Γιοσίφοβα, Ρόλαντ Γιούρις, Τζαν Γιουτζέλ, Αντόνιο Γκαμονέδα, Μιχάλης Γκανάς, Νίκος Γκάτσος, Σούζαν Γκέβιρτζ, Αλεν Γκίνσμπεργκ, Αναστασία Γκίτση, Ανχελ Γκονθάλεθ, Θωμάς Γκόρπας, Αντέλα Γκρεκενάου, Ιβάν Γκολ, Ντουρς Γκρινμπάιν, Επαμεινώνδας Γονατάς, Μακντάρα Γουντς, Στάθης Γουργουρής, Αννα Γρίβα, Αννα Γριμάνη, Κατερίνα Γώγου, Γιώργος Γώτης  Δ Βερονίκη Δαλακούρα, Τάσος Δενέγρης, Τάσος Δενέλαβας, Ιωάννης Δημητριάδης, Κική Δημουλά, Γιώργος Δουατζής, Δημήτρης Δούκαρης, Πάνος Δρακόπουλος  Ε Νίκος Εγγονόπουλος, Τσβετάνκα Ελένκοβα, Δημήτρης Ελευθεράκης, Μάνος Ελευθερίου, Πολ Ελιάρ, Οδυσσέας Ελύτης, Ανδρέας Εμπειρίκος, Αντι Εντρε, Νίκος Ερηνάκης, Ανέστης Ευαγγέλου, Γιάννης Ευθυμιάδης, Ιούλιος Ευλάμπιος  Ζ Λεύκιος Ζαφειρίου, Σταύρος Ζαφειρίου, Γιάννης Ζέρβας, Βασίλης Ζηλάκος, Μίνως Ζώτος  Η Ιουλίτα Ηλιοπούλου, Κατερίνα Ηλιοπούλου, Νανά Ησαΐα  Θ Δημήτρης Θαλασσινός, Γιώργος Θέμελης  Ι Λευτέρης Ιερόπαις, Θωμάς Ιωάννου  Κ Κ. Π. Καβάφης, Στάθης Καββαδάς, Νίκος Καββαδίας, Βικτωρία Καβουριάρη, Αλμπέρτο Καέιρο, Σωτήρης Κακίσης, Ανδρέας Κάλβος, Μαρία Καλίνοβα, Λένα Καλλέργη, Εφη Καλογεροπούλου, Δημήτρης Καλοκύρης, Βάγια Κάλφα, ε.ε.κάμμινγκς, Κώστας Καναβούρης, Πάνος Καπώνης, Λεία Χατζοπούλου-Καραβία, Ευγενία Καραμήτρου, Διονύσης Καρατζάς, Ράνια Καραχάλιου, Τάκης Καρβέλης, Ζωή Καρέλλη, Νίκος Καρούζος, Κώστας Καρυωτάκης, Βαγγέλης Κάσσος, Αντιγόνη Κατσαδήμα, Μιχάλης Κατσαρός, Μαρία Κατσοπούλου, Ναταλία Κατσού, Φραντς Κάφκα, Διονύσης Καψάλης, Αλέιντα Κεβέδο, Παναγιώτης Κερασίδης, Ηλίας Κεφάλας, Βασίλης Κιμούλης, Κυόκο Κισίντα, Πατρίτσια Κολαΐτη, Ντέιβιντ Κόνολι, Γιάννης Κοντός, Χάρις Κοντού, Αλέξανδρος Κορδάς, Γκουργκένχ Κορκματζέλ, Ελσα Κορνέτη, Τάσος Κόρφης, Αντριάν Γκονζάλεθ ντα Κόστα, Σαλβατόρε Κουαζίμοντο, Λέων Κουκούλας, Βάλερι Κούλτον, Ανδρέας Κουραμάνης, Μαρία Κούρση, Αγκνιέσκα Κούτσιακ, Χλόη Κουτσουμπέλη, Στάθης Κουτσούνης, Κώστας Κουτσουρέλης, Χρίστος Κρεμνιώτης, Πάνος Κυπαρίσσης, Αθανάσιος Κυριαζής, Βασίλης Κυριάκης, Κλείτος Κύρου, Μαρία Κυρτζάκη, Αντωνέτα Κώτση  Λ Ηλίας Λάγιος, Θανάσης Λάμπρου, Ναπολέων Λαπαθιώτης, Ειρήνη Λαρδούτσου, Φίλιπ Λάρκιν, Γιάννης Λειβαδάς, Τάσος Λειβαδίτης, Βύρων Λεοντάρης, Δημήτρης Λεοντζάκος, Τζάκομο Λεοπάρντι, Ράσα Λιβάδα, Γιώργος Λίλλης, Χριστόφορος Λιοντάκης, Φεδερίκο Γκαρθία Λόρκα, Ευτυχία Αλεξάνδρα Λουκίδου, Αουρόρα Λούκουε, Μάριο Λούτσι  Μ Δημήτρης Μαγριπλής, Αλέξανδρος Μάινας, Μιλτιάδης Μαλακάσης, Πόλυ Μαμακάκη, Βασίλης Μανουσάκης, Οσίπ Μαντελστάμ, Αντριου Μάξγουελ, Νίκη Μαραγκού, Παυλίνα Μάρβιν, Κώστας Μαρδάς, Γιώργος Μαρκόπουλος, Μιγκουέλ Μαρκοτριτζιάνο, Ματέγια Ματέβσκι, Κώστας Μαυρουδής, Ανέστης Μελιδώνης, Μελισσάνθη, Κωνσταντίνος Μελισσάς, Τάκης Μενδράκος, Αλντα Μερίνι, Σίντι Μέι Μέρφι, Μάρκος Μέσκος, Παναγιώτης Μηλιώτης, Μιχάλης Μήτρας, Παντελής Μηχανικός, Λίλυ Μιχαηλίδου, Εουτζένιο Μοντάλε, Βιθέντε Λουίς Μόρα, Γιόζεφ Μοσκόνι, Αλεξάνδρα Μπακονίκα, Γιώργος-Ικαρος Μπαμπασάκης, Αλέξανδρος Μπάρας, Γιάννης Μπέης, Χουάν Μπέλλο, Μάριο Μπενεντέττι, Χάιμε Χιλ δε Μπιέδμα, Γιώργος Μπλάνας, Κωνσταντίνος Μπογδάνος, Αλεξάντρ Μπογκντάνοφ, Χοσέ Μανουέλ Καμπαγέρο Μπονάλντ, Σαρλ Μποντλέρ, Χόρχε Λουίς Μπόρχες, Παντελής Μπουκάλας, Ιάννα Μπούκοβα, Τσαρλς Μπουκόφσκι, Ελίζαμπεθ Μπάρετ Μπράουνινγκ, Ρίτσαρντ Μπλάνκο, Αγης Μπράτσος, Φρανθίσκο Μπρίνες, Ιωσήφ Μπρόντσκι, Γιώργος Μπρουνιάς  Ν Σωτηρία Αποστόλου Νάνου, Πάμπλο Νερούδα, Αννα Νιαράκη, Δάφνη Νικήτα, Τόλης Νικηφόρου, Νοβάλις, Ταντέους Νταμπρόφσκι, Μαχμούντ Νταρουίς, Ολγα Ντέλλα, Ρομπέρ Ντεσνός, Εμιλι Ντίκινσον, Τσέρινγκ Ουάνγκμο Ντόμπα, Ντιέγκο Ντονθέλ, Εφε Ντούγιαν  Ξ Χρήστος Ξανθάκης, Λευτέρης Ξανθόπουλος, Ασημίνα Ξηρογιάννη  Ο Γιαπράκ Οζ, Γκοντσά Οζμέν, Ουίλιαμς Κάρλος Ουίλιαμς, Μιγκουέλ ντε Ουναμούνο, Τζουζέπε Ουνγκαρέττι, Ντέρεκ Ουόλκοτ, Κώστας Ουράνης, Ράφαελ Ουρβάιντερ, Μάξιμος Οσύρος  Π Τσέζαρε Παβέζε, Ανδρέας Παγουλάτος, Πιέρ Πάολο Παζολίνι, Κωστής Παλαμάς, Αργύρης Παλούκας, Παυλίνα Παμπούδη, Γιώργος Παναγιωτίδης, Νίκος Παναγιωτόπουλος, Ευτυχία Παναγιώτου, Εζρα Πάουντ, Αθηνά Παπαδάκη, Κάλλια Παπαδάκη, Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης, Ιορδάνης Παπαδόπουλος, Στέφανος Παπαδόπουλος, Κώστας Παπαγεωργίου, Κωνσταντίνος Παπαγεωργίου, Χρίστος Παπαγεωργίου, Δ. Π. Παπαδίτσας, Θοδωρής Παπαϊωάννου, Αριστέα Παπαλεξάνδρου, Ηλίας Παπαμόσχος, Μιχάλης Παπαντωνόπουλος, Γιάννης Παππάς, Κωνσταντίνος Παπαχαράλαμπος, Νώε Παρλαβάντζας, Σίγκιτας Παρούλσκις, Οκτάβιο Πας, Σωτήρης Παστάκας, Στρατής Πασχάλης, Τίτος Πατρίκιος, Χοσέ Εμίλιο Πατσέκο, Νίκη Παυλίδου, Γιώργης Παυλόπουλος, Μπέντζαμιν Πέρετ, Δημήτρης Περοδασκαλάκης, Φερνάντο Πεσσόα, Χουάν Βιθέντε Πικέρας, Χάρολντ Πίντερ, Σίλβια Πλαθ, Κλερ Πόλαρντ, Ιωάννης Πολέμης, Σταμάτης Πολενάκης, Ελενα Πολυγένη, Μαρία Πολυδούρη, Αντονία Πότσι, Λευτέρης Πούλιος, Μανώλης Πρατικάκης, Γιώργος Πρεβεδουράκης, Εφη Πυρπάσου  Ρ Αριάνα Ράινς, Θοδωρής Ρακόπουλος, Αρθούρος Ρεμπό, Ειρήνη Ρηνιώτη, Ράινερ Μαρία Ρίλκε, Αντριάν Ριτς, Γιάννης Ρίτσος, Αντρές Σάντσεθ Ρομπάινα, Ελίζαμπεθ Ρόμπινσον, Αμαλία Ρούβαλη, Βασίλης Ρούβαλης, Κατερίνα Ρουντσένκοβα  Σ Γιάρολαβ Σάιφερτ, Τέος Σαλαπασίδης, Πέδρο Σαλίνας, Χάριετ Σάντιλαντς, Μπλεζ Σαντράρ, Μερσέντες Μάρκος Σάντσεθ, Γιάννης Σαρακηνός, Γιώργος Σαραντάρης, Μίλτος Σαχτούρης, Σωτήρης Σελαβής, Γενάν Σελτζούκ, Χόρχε ντε Σένα, Ανν Σέξτον, Μαρία Σερβάκη, Βιττόριο Σερένι, Λουίς Σερνούδα, Γιώργος Σεφέρης, Ηλίας Σεφερλής, Αγγελική Σιγούρου, Τσαρλς Σίμιτς, Τάκης Σινόπουλος, Δανάη Σιώζιου, Ντίνος Σιώτης, Γιάννης Σκαρίμπας, Τάνια Σκραπαλιώρη, Καρλ Βίλχεμ Φρίντριχ Φον Σλέγκελ, Ιούλιος Σλοβάτσκι, Εντουάρντ Σμόλφιλντ, Διονύσιος Σολωμός, Ελζε Λάσκερ-Σούλερ, Μίμης Σουλιώτης, Ειρήνη Σουργιαδάκη, Καμέλια Σπάσοβα, Θάνος Σταθόπουλος, Βασίλης Στεριάδης, Στέφανος Στεφανίδης, Λίνα Στεφάνου, Λύντια Στεφάνου, Γιάννης Στίγκας, Αλφονσίνα Στόρνι, Κυριάκος Συφιλτζόγλου, Μαρία Δ. Σφήκα, Κλαίτη Σωτηριάδου Τ Δημήτρης Τανούδης, Αντόνιο Ριβέρο Ταραβίγιο, Αλμπέρτο Τεζάν, Λώρα Ράιντινγκ Τζάκσον, Γιάννης Τζανετάκης, Λουάν Τζούλι, Σεργκέι Τιμοφέγιεφ, Ντίλαν Τόμας, Μαρία Τοπάλη, Τρουόνγκ Τραν, Λάρι Τρέμπλαϊ, Γεωργία Τριανταφυλλίδου, Σωτήρης Τριβιζάς, Γεωργία Τρούλη, Χρύσα Τσάκωνα, Θωμάς Τσαλαπάτης, Μαρίνα Τσβετάγιεβα, Πάουλ Τσέλαν, Γιόκτσε Τσελεμπίογλου, Βασίλης Τσιμπούκης, Φίλιππος Γεώργιος Τσινταβής, Μαρία Τσιράκου, Ιωάννης Τσίρκας, Βασίλης Τσιρώνης, Καίη Τσιτσέλη, Ρομέο Τσολάκου, Σίλβια Τσόλεβα  Υ Γιάννης Υφαντής  Φ Γκέρχαρντ Φάλκνερ, Ρώμος Φιλύρας, Φρανθίσκο Φορτούνι, Αντεια Φραντζή, Θάνος Φωσκαρίνης  Χ Ρόμπερτ Χάας, Ρόμπερτ Χάιντεν, Νίκη Χαλκιαδάκη, Κυριάκος Χαραλαμπίδης, Νατάσα Χατζιδάκι, Κυριάκος Χαραλαμπίδης, Δανιήλ Χαρμς, Μάτση Χατζηλαζάρου, Λορέντσο Χελγκουέρο, Φρίντριχ Χέλντερλιν, Αργύρης Χιόνης, Λάνγκστον Χιουζ, Τεντ Χιουζ, Μάθιου Χόλις, Μίροσλαβ Χόλουμπ, Πολ Χούβερ, Νίκος Χούλης, Δημήτρης Χουλιαράκης, Γιώργος Χουλιάρας, Νίκος Χουλιαράς, Δήμητρα Χριστοδούλου, Ιβάν Χριστόφ, Γιώργος Χρονάς  Ψ Γιώργος Ψάλτης, Χάρης Ψαρράς

Δημοσιεύτηκαν κείμενα από 93 συνεργάτες:

Ηλίας Αναγνώστου, Γιώργος Ανδρειωμένος, Μανώλης Ανδριωτάκης, Μιχάλης Ανθής, Μπορίβογιε Αντάσεβιτς, Πέρσα Αποστολή, Φρανσουάζ Αρβανίτη, Νάσος Βαγενάς, Γιώργος Βαϊλάκης, Γιώργος Βαρθαλίτης, Παναγιώτης Βούζης, Κώστας Βούλγαρης, Ρέα Γαλανάκη, Ευριπίδης Γαραντούδης, Κωνσταντίνα Γεωργέλου, Δημήτρης Γκιώνης, Βιθέντε Φερνάντεθ Γκονζάλεθ, Θόδωρος Γρηγοριάδης, Γιάννης Δάλλας, Δημήτρης Δημηρούλης, Δημήτρης Δημητριάδης, Τιτίκα Δημητρούλια, Λένα Διβάνη, Γιάννης Δούκας, Φίλιππος Δρακονταειδής, Ζυράνα Ζατέλη, Αλέξης Ζήρας, Αγγελική Ζουμπούλη, Φώτης Θαλασσινός, Βίκτωρ Ιβάνοβιτς, Τάκης Καγιαλής, Λήδα Καζαντζάκη, Γιάννης Καισαρίδης, Ρούλα Κακλαμανάκη, Γεράσιμος Κακολύρης, Πάνος Καρνέζης, Ζαχαρίας Κατσακός, Δήμητρα Κολλιάκου, Νίκος Κοσκινάς, Νίκος Κουρκουμέλης, Κώστας Κωνσταντάτος, Κατερίνα Κωστίου, Αρης Μαραγκόπουλος, Θάνος Μαντζάνας, Πέτρος Μάρκαρης, Πρέντραγκ Ματβέγεβιτς, Αννα Μιχοπούλου, Γιώργος Μολέσκης, Περικλής Μονιούδης, Μέντη Μέγα, Μαίρη Μπαϊρακτάρη, Χιούγκο Φρανθίσκο Μπάουζα, Σούζαν Μπίντερμαν, Αλεξάνδρα Μπουφέα, Ζακ Μπουσάρ, Γιώργος Μύαρης, Σοφία Νικολαΐδου, Δημήτρης Νόλλας, Παναγιώτης Ουλής, Μίλοραντ Πάβιτς, Κωνσταντίνος Παλαιολόγος, Γιώργος Πανόπουλος, Αικατερίνη Παντούλα, Ανδρέας Παπαγεωργίου, Γιάννης Παπακώστας, Ευαγγελία Παρτσακουλάκη, Αντώνης Περιβολάκης, Ρίτσαρντ Πιρς, Πέτρος Πολυμένης, Στέλιος Πολυχρονάκης, Ολγα Ραψομανίκη, Βιργινία Λόπεθ Ρέσιο, Λουκία Ρικάκη, Στέφανος Ροζάνης, Αννα Ρόζενμπεργκ, Βαρβάρα Ρούσσου, Βαρλάμ Σαλάμοφ, Κρεσέντσιο Σαντζίλιο, Σταυρούλα Σκαλίδη, Μαρία Σκιαδαρέση, Χρυσούλα Σπυρέλη, Χρύσα Σπυροπούλου, Λέσλι Στάιτον, Δημήτρης Στεφανάκης, Αννα Τζούμα, Σταυρούλα Τσούπρου, Ελένη-Κλέλια Χαϊμέλη, Βαγγέλης Χατζηγιαννίδης, Γιώργος Χαντζής, Στέλιος Χαραλαμπόπουλος, Ελενα Χουζούρη, Φώτης Χρονόπουλος, Χρήστος Χρυσόπουλος
Συνεργάστηκαν 47 μεταφραστές:
Μαρίνα Αγαθαγγελίδου, Ανγκελίνα Αγιάνοβσκα, Νίκος Αλιφέρης, Δημήτρης Αναλις, Ελβίρα Ανανία, Ιωσήφ Βεντούρας, Γιώργος Βίλλιος, Νίκος Βουτυρόπουλος, Κώστας Βραχνός, Νανά Γεροντοπούλου, Μαργαρίτα Δαλμάτη, Θάνος Ζαράγκαλης, Ελένη Ηλιοπούλου, Σωκράτης Καμπουρόπουλος, Ελένη Κόλλα, Σιαρίτα Κουκά, Μόσχος Λαγκουβάρδος, Εύη Μαυρομμάτη, Νατάσα Μιγιάτοβιτς, Αρης Μπερλής, Νέλλη Μπουραντάνη, Σόνια Στάμου-Ντορνιάκοβα, Γιάννης Παλαβός, Ελενα Παλλαντζά, Γιάννης Παλαβός,  Δήμητρα Παπαβασιλείου, Λία Παπαδάκη, Μαρία Παπαδήμα, Χίλντα Παπαδημητρίου, Σάντυ Παπαϊωάννου, Αγγελος Παρθένης, Βαλέρια Πολύζου, Νίκος Πρατσίνης, Ισμήνη Ραντούλοβιτς, Ανδρέας Ριζιώτης, Χρήστος Σιάφκος, Γιάννης Σουλιώτης, Σωτήρης Σουλιώτης, Ερρίκος Σοφράς, Δανάη Στρατηγοπούλου, Δανάη Ταχταρά, Δημήτρης Τριανταφυλλίδης, Σώτη Τριανταφύλλου, Μαρία Υψηλάντη, Χρύσα Φραγκιαδάκη, Λιού Ρούι Χονγκ, Βιργινία Χορμοβίτη

Κείμενα προερχόμενα από τις εξής χώρες:
Αλβανία (2), Αντίλλες, Αργεντινή (2), Βέλγιο, Βουλγαρία (4), Βρετανία (12), Γαλλία (8), Γερμανία (9), Ηνωμένες Πολιτείες (18), Καναδάς, Κίνα, Λεττονία, Μεξικό (2), Ιρλανδία (2), Ιταλία (12), Ισπανία (27), Ουγγαρία, Ουρουγουάη, Παλαιστίνη, Πολωνία (2), Πορτογαλία (3), Ρουμανία (3), Ρωσία (5), Σερβία (2), Σκόπια, Τουρκία (4), Τσεχία (5), Χιλή (3)

Συνεντεύξεις από 20 ανθρώπους των γραμμάτων - συγγραφείς, μεταφραστές, εκδότες:

Μισέλ Βόλκοβιτς, Σάμης Γαβριηλίδης, Μιχάλης Γκανάς, Περικλής Δουβίτσας, Θανάσης Καστανιώτης, Μαρία Κοδάμα, Δήμητρα Κονδυλάκη, Γιώργος Κορδομενίδης, Μαρία Κούρση, Κώστας Κουτσουρέλης, Γιώτα Κριτσέλη, Ιάννα Μπούκοβα, Παυλίνα Παμπούδη, Νώντας Παπαγεωργίου, Μαρία Παπαδήμα, Γιάννης Πατίλης, Χάριετ Σάντιλαντς, Σωτήρης Σελαβής, Τσαρλς Σίμιτς, Ντίνος Σιώτης

Εικαστικοί καλλιτέχνες και αφιερώματα ανά τεύχος:

- Μανταλίνα Ψωμά, Χριστίνα Σούλου,  Καλλιόπη Ασαργιωτάκη, Νίκος Εγγονόπουλος, Εφη Χαλιβοπούλου, Αλέξανδρος Ψυχούλης, Θεόδουλος Γρηγορίου, Φίλιππος Θεοδωρίδης, Γιούλα Χατζηγεωργίου, Νικολέττα Παπαμιχαήλ, Ελεν Μπλακ, Εύη Τσακνιά, Ανδρέας Νικολάου κ.ά.
- Γυναίκες στην ποίηση, Ανδρέας Κάλβος, Λογοτεχνία και εικαστικός λόγος, Η ποιητική γενιά του '50 στην Ισπανία, Πρωτοπορίες:::Vortex, Ποιήματα για την καλοκαιρία, Ποιητική άσυλο:::χορός, Αφιερώσεις ποιητών προς τον Στρατή Τσίρκα, Poets machine!, Η ποιητική σκηνή του Σαν Φρανσίσκο, Ποιήματα για τα δέντρα, Το ταξίδι των στίχων, Βαρκελώνη: el prostíbulo poético, Ποίηση στην Πράσινη Γραμμή, Τον Ελύτη, τόσο πολύ, Ποίηση με πολιτική ανάγνωση, Νικηφόρος Βρεττάκος: αποτίμηση, Μάτση Χατζηλαζάρου και νέες ποιήτριες

ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΑΙ ΠΟΙΗΣΗ///ΜΙΝΙ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΗΣ ΑΣΗΜΙΝΑΣ ΞΗΡΟΓΙΑΝΝΗ ΣΤΗΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ''ΚΗΦΙΣΙΑ''

μίνι συνέντευξη στην δημοσιογράφο και συγγραφέα,εκδότρια της εφημερίδας
''Κηφισιά'' 'Ερικα Αθανασίου



http://www.kifisianews.gr/images/stories/PDF/2013/kifisia1176.pdf

14

ΣΕΛΙΔΑ

12 Απριλίου 2013

Πολιτική και ποίηση

Mόλις κυκλοφόρησε το τελευταίο βιβλίο, συλλογή ποιημάτων της Ασημίνας Ξηρογιάννη από τις εκδόσεις Γαβριηλίδης «Εποχή μου είναι η Ποίηση ».Τη σημερινή εποχή που η οικονομία έχει κατακλύσει τα Δελτία Ειδήσεων είναι

πράγματι παρήγορο να διαπιστώνει κανείς πόσοι άνθρωποι ασχολούνται με την ποίηση κι ότι εξακολουθούν και εκδίδονται ποιητικές συλλογές.

Με αφορμή το τελευταίο της βιβλίο μιλήσαμε με την ποιήτρια.

'Εχετε ήδη εκδώσει τρεις ποιητικές συλλογές και μία

νουβέλα! Πώς ανταποκρίνεται σήμερα ο κόσμος στην

ποίηση;

Η ποίηση έχει το κοινό της ανεξαρτήτως εποχής.

Υπάρχουν άνθρωποι που διαβάζουν ποίηση, παρα-

κολουθούν τα πάντα γύρω από αυτήν, πηγαίνουν σε

σχετικές εκδηλώσεις - παρουσιάσεις, γράφουν, εκδί-

δουν. Οι λάτρεις της ποτέ δεν την εγκαταλείπουν,

αλλά ούτε κι αυτή τους εγκαταλείπει. Οι καιροί είναι

χαλεποί, ωστόσο οι ποιητές δεν σιωπούν. Αντίθετα,

τους βρίσκεις παντού. Ακόμα και μέσα στα social me

dia. Yπάρχει κίνηση προς αυτήν την κατευθυνση..

Πολλά βιβλία ποιητικά, πολλοί νέοι που γράφουν ποί-

ηση και πολλοί αναγνώστες...Είναι παρούσα η ποίηση

σήμερα. Έρχεται να σου χτυπήσει φιλικά την πλάτη,

να σου πει.. πως τίποτα δεν τελείωσε ακόμα! Έχω την

αίσθηση πως ο κόσμος αναζητά την ποίηση... ειδικά

σε τέτοιους καιρούς...

Πώς προέκυψε αυτό το βιβλίο;

...από την έντονη εσωτερική ανάγκη μου να κάνω

ουσιαστικό διάλογο με τη σύγχρονη κοινωνικοπολι-

τική πραγματικότητα. Αλλά και την ανάγκη μου να

θέσω μερικά ερωτήματα στον εαυτό μου ως δημι-

ουργός. Η κοινωνία της Κρίσης, η εποχή του Μνη-

μονίου, η Ελλάδα, οι νέοι...τα παντός είδους προ-

βλήματα που υπονομεύουν τη ζωή μας. Ο άνθρωπος

μπορεί να αντισταθεί; Kαι ο έρωτας...ποια θέση έχει

μέσα σε όλα αυτά; Η καλλιτεχνική δημιουργία ανα-

πόφευκτα επηρεάζεται από την περιρρέουσα ατμό-

σφαιρα μέσα στην οποία γεννιέται. To ίδιο και η γλώσσα
 της ποίησης!

Τα ποιήματα της συλλογής συνδέονται με κάποιο

τρόπο μεταξύ τους;

Nαι!...υπάρχουν εσωτερικές συνδέσεις στα σημεία.

Συμβαίνει κάποιο ποίημα να αποτελεί την προϋπόθεση

ή τη συνέχεια ενός άλλου.

Ποιο είναι το αγαπημένο σας;

Όλα τα αγαπώ...Θα σας αναφέρω όμως αυτό...

Επειδή πιστεύω ότι στην Τέχνη γενικά και στην Τέχνη

της ποιήσεως ειδικότερα...όλα είναι ζήτημα φωτός...

ΣΤΗΝ ΠΟΙΗΤΡΙΑ ΠΟΥ ΘΕΛΩ ΝΑ ΓΙΝΩ

Σού έρχεται στο στόμα ο τίτλος.

Αυτός θα σε οδηγήσει στο περιεχόμενο

(αντίστροφη πορεία τελικά)

Το ποίημα δε λέει να ησυχάσει

Στριφογυρνά μέσα στο σώμα σου

Παιδεύεται να βγει

Μα είναι δύσκολες οι συνδέσεις

Γιατί ποίημα σημαίνει φως

Και σένα τώρα οι περιστάσεις σε καλούν

Έλα, μέτρησε τις δυνάμεις σου,

αν μπορείς να κάνεις φως

τα σκοτάδια του σήμερα.

Πολλοί πολιτικοί σήμερα θεωρούν μόδα να απαγγέλ-

λουν στίχους. Πόση σχέση μπορεί να έχει η πολιτική με

την ποίηση;

Nαι, συμβαίνει αυτό που λέτε και είναι δυσάρεστο!

Ή μάλλον θλιβερό. Αν οι πολιτικοί μελετούσαν ποίηση,

αν την αγαπούσαν και είχαν μια βαθιά και ουσιαστική

σχέση μαζί της, πιστεύω ότι τα πράγματα θα ήταν

τελείως διαφορετικά. Βέβαια, υπάρχουν και κάποιοι

πολιτικοί που γράφουν ποίηση, ο Τηλέμαχος Χυτήρης

για παράδειγμα...

Με ρωτάτε πόση σχέση μπορεί να έχει η πολιτική με

την ποίηση. Μπορεί καμία. Μπορεί να έχει όμως και

την απόλυτη σχέση, αν θεωρήσει κανείς ότι το να

γράφεις ποίηση είναι πράξη πολιτική. Κάποιοι ποιητές

όπως ο Ρίτσος χρησιμοποίησαν την τέχνη της ποιή-

σεως για να μεταφέρουν στον κόσμο τα μηνύματα

μιας συγκεκριμένης ιδεολογίας, κάνοντας στρατευ-

μένη τέχνη. O Μανόλης Αναγνωστάκης κάπου γρά-

φει:

«Πιστεύω ότι δεν μπορούμε να εννοήσουμε υπεύ-

θυνη στάση ανθρώπων του πνεύματος χωρίς συμ-

μετοχή στη συγκεκριμένη πολιτική προβληματική του

καιρού και του τόπου μας, χωρίς σαφή προσδιορισμό

του ιδεολογικού στίγματος, χωρίς, θα έλεγα ΛΕΡΩΜΑ

μέσα στην Πολιτική πράξη, αρκούμενοι σε νεφελώδεις

ανθρωπιστικές διακηρύξεις και αυτοπροβολές ήθους

και πνευματικής εντιμότητας».

Πυροβολήστε τα όνειρα

Ποιον να δικάσεις;

Όσους παίζουν στον τζόγο

τα όνειρά σου;

Eσένα που τους αφήνεις

σιωπώντας,

(είναι και η σιωπή ήττα καμιά φορά)

ή τα ίδια τα όνειρα;

Nαι, στην εποχή των παραλογισμών,

δεν θα ‘ταν απίθανο

κάποιοι να καταδικάσουν και τα όνειρα.

Ναι, ναι, τα όνειρα φταίνε για όλα
Πυροβολήστε τα όνειρα.

notationes///AΠΡΙΛΙΟΣ 2013////ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΣΤΟ ΘΕΑΤΡΟ της ΑΣΗΜΙΝΑΣ ΞΗΡΟΓΙΑΝΝΗ

                                       

Όλοι γνωρίζουμε πως στο Αρχαίο Θέατρο όλους τους ρόλους τους έπαιζαν οι άνδρες.Το ίδιο συνέβαινε και στο Σαιξπηρικό Θέατρο!Οι σπουδαίες και τραγικές και κωμικές ηρωίδες που δημιούργησε η παγκόσμια δραματουργία από τον καιρό των προδρόμων του Αισχύλου μέχρι τους διαδόχους του Σαίξπηρ γράφτηκαν αποκλειστικά και μόνο για αρσενικούς ερμηνευτές και αυτό είναι απίστευτα ενδιαφέρον!.Όταν όμως άνοιξε ο χώρος του θεάτρου τις πύλες του στις γυναίκες ,εκείνες εύκολα διέπρεψαν  και ξεπέρασαν κατά πολύ σε απόδοση και δημοτικότητα τους άνδρες ομοτέχνους τους.Οι γυναίκες ηθοποιοί αποτελούσαν πόλο έλξης για τους άντρες .Ταυτόχρονα  έκαναν τις άλλες γυναίκες υπερήφανες τους έδωσαν λόγο να διεκδικήσουν ακόμα περισσότερο όλα τα σχετικά με την ισότητα των δύο φίλων!
Οι πρώτες πρώτες νύξεις για τις υποκριτικές ικανότητες  του ωραίου φίλου δόθηκαν από τις αυτοσχέδιες λαικές παραστάσεις του πλανόδιου θεατρικού είδους που ακούει στο όνομα Κομέντια ντελ Άρτε.Εκεί για πρώτη φορά εμφανίστηκαν θεατρίνες  σε μόνιμους κωμικούς ρόλους και στερεότυπη αμφίεση:Mατρόνα,Κολομπίνα,Ιναμοράτα και άλλους.Και μια και ξεκινήσαμε με την Ιταλία,σημείώνουμε ότι η πρώτη ιταλίδα τραγωδός που παγκόσμια χειροκροτήθηκε ήταν η Αδελαίδα Ριστόρι(1822-1906),η οποία ερμήνευε όμορφα τους αρχαίους ελληνικούς ρόλους.Επειτα ,ήταν και η Ελεονόρα Ντούζε (1850-1924) οι οποία καταγόταν από θεατρική οικογένεια και απέσπασε πλήθος θετικών κριτικών για τις υποκριτικές της ικανότητες!Όταν για αρκετά χρόνια έπαιζε στο Παρίσι ,μοιραία την συνέκριναν με την Σάρα Μπερνάρ,με την οποία είχε όμως εχθρικές σχέσεις.Ο Μπέρναρντ Σω έγραψε :''H Mπερνάρ προβάλλει την έμφυτη γοητεία της,ενώ η Ντούζε τη γοητεία των ρόλων της''.
   Με το βλέμμα στην Γαλλία τώρα...Η αρχή έγινε με την Μαρί Σαμελέ(1643-1698).Ακολούθησαν η Σαρλότ Ντεμάρ και η Μαρί Ανν Ντικλό.Πρέπει να σταθούμε  ακόμα στην εξαιρετική θεατρίνα  Αντριέν Λεκουρβέρ(1692-1730) που κατήργησε κάθε εξωτερική επιτήδευση στην ερμηνεία των ρόλων.Όταν πέθανε ,η εκκλησία αρνήθηκε να της προσφέρει χριστιανική εκκλησία ,γιατί ήταν θεατρίνα.Οι φίλοι της την έθαψαν κρυφά μέσα στη νύχτα.Στο δεύτερο μισό του 17ου αιώνα συναντάμε κωμικές θηλυκές ερμηνεύτριες,οι οποίες κυριαρχούσαν στις παραστάσεις του Μολιέρου.Στην ιστορία του γαλλικού θεάτρου ,τα πρωτεία έχει πάντα η ''θεική Σάρα'',η Σάρα Μπερνάρ που μαγνήτιζε με την γοητεία της ερμηνεύοντας υπέροχα σαιξπηρικές ηρωίδες!Ο Μπερναρντ Σω έγραφε πως''δεν ερμήνευε τις ηρωίδες της,αλλά της αντικαθιστούσε με την προσωπικότητά της''.Είχε επίσης ταλέντο στη ζωγραφική,τη γλυπτική και το γράψιμο.
   To ρωσικό θέατρο καταδικάστηκε αρχικά από την Ορθόδοξη εκκλησία,αλλά υποστηρίχθηκε αργότερα από τους Τσάρους ,οι οποίοι θεωρούσαν ότι αυτό ήταν μια ψυχαγωγία αποκλειστικά για τους αριστοκράτες.Στο τέλος του 18ου αιώνα χτίστηκαν τα θέατρα Μπολσόι και Μάλι,που παρουσίαζαν κυρίως όπερα  και μπαλέτο.Στο τέλος του 19ου αιώνα υπάρχει στη Ρωσία μια ένδοξη αναγέννηση στην σκηνική τέχνη με πρωταγωνιστές τους Κωνσταντίν Στανισλάβσκι και Βλαντιμίρ Νεμιρόβιτς Ντάντσενκο,οι οποίοι αντιπροσωπεύουν τον νατουραλισμό.Στη συνέχεια ο Μέγερχολντ θα θεσπίσει τον εξπρεσιονισμό και θα ακολουθήσουν οι πρωτοπόροι σκηνοθέτες Βαχτάνγκοφ και Ταίροφ,καθώς και ο Νικολάι Οκλόπκοφ(Ρεαλιστικό θέατρο).Διάσημες θεατρίνες:Tατιάνα Τρεπόλσκαγια , Όλγα Μπακλάνοβα,η Βέρα Κομισαργέφσκαγια  και Μαρία Γερμόλοβα που διέπρεψε σε έργα του Ρακίνα,του Σίλλερ και του Λέσσινγκ και που της δόθηκε ο τίτλος της ''καλλιτέχνιδας του λαού".Τρεις άλλες θεατρίνες που ξεχώρισαν και είχαν διάσημους συζύγους ήταν οι εξής
α.Η Όλγα Κνίπερ Τσέχοβα,γυναίκα του Τσέχωφ.
β.Η Μαρία Πετροβνα Λίλινα,γυναίκα του Στανισλάβσκι
γ.Η Αλίκη Κόονεν,γυναίκα του Ταίροφ.
Τέλος,η Άλλα Ναζίμοβα(1879-1945) άφησε εποχή με τις ερμηνείες της σε ιψενικούς και τσεχωφικούς ρόλους και τελείωσε την καριέρα της στο Χόλλυγουντ ,πρωταγωνιστώντας σε ταινίες.
   To θέατρο  της Γερμανίας διαμορφώνεται από τον δραματουργό και κριτικό Γκότλολντ Εφραίμ Λέσσινγκ  και περνάει  φάση απομίμισης της γαλλικής ηθογραφίας! Το 18ο αιώνα έχουμε στο προσκήνιο τις Καρολίνα Ντρίμπερ,Καρλόττα Σρέντερ και τη συνώνυμή τηςΣοφία Σρέντερ.Πολλές ταλαντούχες θεατρίνες εμφανίστηκαν στις γερμανόφωνες πολιτείες αλλά οι πιο πολλές αυτοεξορίστηκαν στα χιτλερικά χρόνια,όπως η
Γκέρτρουντ 'Αιζολ(1870-1955) που γνωρισε ιδιαίτερη δόξα για τη Σαλώμη του 'Οσκαρ Ουάιλντ και η κατά 30 χρόνια νεώτερη Ελίζαμπετ Μπεργνερ που διέπρεψε σαν Αγία Ιωάννα στο έργο του Μπέρναρντ Σω.
    Στην Αγγλία οι γυναίκες ανατέλουν στη θεατρική σκηνή μετά τη δύση της Ελισαβετιανής σκηνής.Στην κωμωδία διαπρέπει η Κίττυ Κλάιβ που διέθετε και ιδιότυπο χιούμορ,ενώ σε τραγικούς ρόλους η Σάρα Σίντονς,για την οποία έχει γραφεί το εξής από τον κριτικό Ουίλιαμ Χάζλιτ:'''Hταν για μας μια θεά ή μια προφήτισσα εμπνευσμένη από τους θεούς''.Ο ζωγράφος Ρεινολντς  την απαθανάτισε μάλιστα στον γνωστό του πίνακα ''Η μούσα της Τραγωδίας''. Από πολύ μικρή στο θέατρο βγήκε  η Έλλεν Τέρυ η οποία συνεργάστηκε με διάσημους ηθοποιούς και θιασάρχες και σημείωσε μεγάλες επιτυχίες ως Πόρσια,Οφηλία,Βιόλα,Λαίδη Μακμπέθ κ.α.μέχρι που κατόρθωσε να γίνει και η ίδια θιασάρχης.Κάποια στιγμή τυπώθηκε και η αλληλογραφία της με τον Μπερναρντ Σω που κράτησε 30 ολόκληρα χρόνια.Η Μίνη Μάντερν Φισκ κέρδισε την αγάπη και τον θαυμασμό όλων και μάλιστα έγραψε και βιβλίο περί υποκριτικής.Είναι πολλά τα ονόματα που έλαμψαν στο αγγλοσαξονικό θέατρο και είναι  αδύνατο να γίνει σχετική μνεία.Αναφέρουμε 2 ονόματα:
α.Την Τζούντιθ Άντερσον που γνώρισε επιτυχίες στη Νέα Υόρκη με έργα του Τσέχωφ,του Πιραντέλλο και του Ο' Νηλ.
β.Την Βίβιαν Λι που το 1949 γνώρισε τεράστια επιτυχία στο Λεωφορείο ο Πόθος του Ουίλλιαμς.Είχε διαπρέψει και σε πολλές ταινίες κερδίζοντας τον πρώτο ρόλο στο Όσα παίρνει ο Άνεμος,που το ν διεκδικούσαν όλες οι θεατρίνες της εποχής!
    Ερχόμαστε τώρα στην χώρα μας ,την μητέρα της Τέχνης του Διονύσου.Οι ιστορικοί του θεάτρου αναφέρονται ενθέρμως στην Πιπίνα Βονασέρα(1838-1927),καθώς και στις αντίζηλες θεατρίνες Αικατερίνη Βερώνη(1867-1955) και Ευαγγελία Παρασκευοπούλου,που την αποκαλούσαν και''εληνίδα Μπερνάρ'' (1865-1939).To 1893
έπαιξαν ταυτόχρονα σε δύο θέατρα τη Φαύστα του Βερναρδάκη και δίχασαν το κοινό σε δυο αντιμαχόμενες παρατάξεις ένθερμων οπαδών της μίας ή της άλλης.Άλλες θεατρίνες στις αρχές του 20ου αιώνα:H Ροζαλία Νίκα,η Μελπομένη Κολυβά,η Ελένη Φύρστ,η Ειμαρμένη Ξανθάκη,η Χριστίνα Καλογερίκου.Αλλά,ως γνωστόν,δύο γυναίκες σφράγισαν το ελληνικό θέατρο του 20ου αιώνα,η Μαρίκα Κοτοπούλη και η Κυβέλη,η οποία άλλαζε διαρκώς συζύγους!!Στον Εθνικό Θέατρο κυριάρχησαν οι Κατίνα Παξινού και Ελένη Παπαδάκη που είχαν μεταξύ τους φοβερή αντιζηλία  που διήρκησε όλα τα χρόνια μέχρι την μυστηριώδη δολοφονία της δεύτερης!Επί γερμανικής κατοχής  το όνομα που αξίζει να μνημονευθεί είναι αυτό της Κατερίνας  Ανδρεάδη η οποία δημιούργησε  έναν ξακουστό Θίασο!Κατόπιν στο Εθνικό κάνει καριέρα η Βάσω Μανωλίδου που πρωταγωνιστή σε πολλά έργα δίπλα στον Αιμίλιο Βεάκη!Τέλος,η Μαίρη Αρώνη θα γίνει ευρέως γνωστή ερμηνεύοντας κωμωδίες,αριστοφανικές και μη!

*Η εικόνα προέρχεται από εδώ 

     




   

notationes///ΑΠΡΙΛΙΟΣ 2013///ΑΜΕΡΙΚΑΝ ΜΠΑΡ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ///ΛΕΥΤΕΡΗΣ ΠΟΥΛΙΟΣ

Ανάμεσα στα περιπλανώμενα, βιαστικά, nλiθια, πρόσωπα
του δρόμου, σε είδα απόψε Kωστή Παλαμά,
σεργιανίζοντας πάνω-κάτω
στη μεθυσμέvn μου απογοήτευση
γυρεύovτας μια πόρνη ή ένα φίλo ή τηv ανάσταση.
Τι βιτρίνες και τι φεγγάρι! άνθρωποι λογής – λογής βολτάρουν τη νύχτα και σιδερένια σκυλιά
που κορνάρουν
γάτες στoυς σκουπιδοτενεκέδες
και συ παραμυθά Βερν
τι γύρευες στην είσοδο της πολυκατοικίας;
Νιώθω τις σκέψεις σου Kωστή Παλαμά, άμυαλε γερoξεφαvτωτή
καθώς έμπαινες μέσα στo μπαρ γλυκοκοιτάζοντας τις πουτάνες και πiνovτας ένα διπλό ουiσκι.
Σ’ ακoλoύθησα μέσα από ομiχλες από τσιγάρα και χάχανα λόγω των γυvαικεiων μαλλιών μου. Κάθισα να με κεράσεις
πάνω στo σανιδένιο πάγκο. Δίπλα σε μια σειρά καθισμένα αγάλματα.
-Eiμαστε οι ζωvτανότεροι τoύτης της νύχτας-
Οι χαφιέδες μας κοιτάζουν καxύπoπτα και τα φώτα σβήνουνε σε μια ώρα.
Ποιος θα μας κουβαλήσει στο σπίτι; Κωστή Παλαμά, έρημε φωνακλά, άσωτη
κλήρα μου. Τι ρωμιοσύvn δασκάλευες με φωτιά και βουή, ανεβασμένος στην κορφή της ελπίδας, όταν ξαφνικά n vύχτα πετάχτηκε σα μαχαίρι
απ’ τη θήκη. Κι απόμεινες στην καρέκλα παράλυτος με τ’ όραμα μιας αυγούλας που άχνιζε.
Νιώθω σκολιαρόπαιδο που τούλαχε στραβόξυλο δάσκαλος. Καιρό λογάριαζα μαζί σου πώς
θα τα πάω. Φρικτό γερασμένο σκυλί πάμε
να ξεράσουμε τ’ αποψινό μας μεθύσι,
σ’ όλες τις πόρτες των κλειστών βιβλιοπωλείων. Πάμε να κατουρήσουμε όλα τ’ αγάλματα
της Αθήνας, πρoσκυvώvτας μονάχα του
Ρήγα. Και να χωρίσουμε ο καθένας στο
δρόμο του σαν παππούς κι εγγονός που βριστήκανε. Φυλάξου καλά απ’ την τρέλα
μου γέρο. Όποτε μου τη δώσει, θα σε σκοτώσω.

(Λευτέρης Πούλιος)

notationes////ΑΠΡΙΛΙΟΣ 2013///Ένα μανιφέστο για την Ποίηση της Ασημίνας Ξηρογιάννη

 Πρώτη δημοσίευση

http://bibliotheque.gr/?p=17100




Της Ασημίνας Ξηρογιάννη
Ένα βλέμμα σαφές, καθαρό, γοητευτικό για την ποίηση! Οι άπειρες διαστάσεις και εκδοχές της! Το απροσμέτρητο βάθος της! Η απύθμενη ζωοδόχος δύναμή της. Σε βρίσκει η ποίηση στην καθημερινή σου ζωή, αλλά και στα πιο απίθανα μέρη. Σε βρίσκει η ποίηση όταν  όλα αρχίζουν, αλλά και όταν όλα έχουν τελειώσει. Κυρίως τότε. Είναι το μανιφέστο του Τίτου Πατρίκιου για την Ποίηση, που εν τέλει δεν είναι καθόλου»μια τέχνη περιττή». Είναι συνυφασμένη με την ύπαρξη του ανθρώπου και «έχει τις ρίζες της στην ανθρώπινη ανάσα». Είναι συνυφασμένη με τον εσωτερικό, διανοητικό, φαντασιακό κόσμο του ανθρώπου, αλλά και με τα  βιώματα, τις προσδοκίες, τα οράματα, τον στοχασμό, τις ενέργειες, τις προκλήσεις, την ηθική ή την μη ηθική του. Μια φορά με ρώτησαν τη γνώμη μου για τον θεό. «Όταν τον  αναζητάς τον βρίσκεις», απάντησα.. Το ίδιο θα πω και για την Ποίηση. Όταν την αναζητάς την βρίσκεις, ή την ξεθάβεις από παντού ή την δημιουργείς ο ίδιος. Σε βρίσκει, ου παρουσιάζεται όταν τη ζητήσεις. Και δεν είναι διόλου μεμπτό να παραδεχτείς πως την έχεις ανάγκη. Αυτό είναι και το πνεύμα του βιβλίου του Πατρίκιου, νομίζω! Άνθρωπε, σου είναι απαραίτητη η Ποίηση, γιατί σε αφυπνίζει, σε σοκάρει, σε συντροφεύει, σε θυμώνει, σε περιπαίζει, σε δελεάζει, σε πείθει, σε εξαπατά, σε απενοχοποιεί, σε κάνει να αναμετρηθείς με τον εαυτό σου, με όσα αρνήθηκες, όσα δεν τόλμησες, όσα  φοβήθηκες, όσα αγάπησες…»[...]σου ψιθυρίζει   μυστικά που πρέπει εσύ να εξιχνιάσεις /σου φωτίζει  πράγματα που  ‘μέναν σκοτεινά ως τότε/ώσπου κάποια στιγμή σε ανταμείβει για την αφοσίωσή σου/ σου αποκαλύπτει την αλήθεια, σου λέει καθαρά πως/ανήκει σε όλους/»
Ο Πατρίκιος δεν δίνει ορισμούς για το τί είναι ποίηση. Δεν υποτιμώ (ούτε και ο Πατρίκιος φαντάζομαι) τους δεκάδες ορισμούς που έχουν δοθεί για την ποίηση και από λογοτέχνες και από μη λογοτέχνες. Κάποιοι από αυτούς αγγίζουν την αλήθεια των πραγμάτων. Αλλά πώς μπορεί κανείς την ποίηση(και κάθε τέχνη) να την κλείσει, να την φυλακίσει  μέσα σε έναν ορισμό; Η Ποίηση είναι (μεταξύ άλλων)Ιδέα  και οι ιδέες δεν εγκλωβίζονται ακόμα κι αν εγκλωβιστεί το σώμα. Η Ποίηση έχει να κάνει με την ψυχή του δημιουργού και του αναγνώστη οπότε είναι ιερή. Η  Ποίηση είναι όμως και πανταχού παρούσα, φιλτράρει την πραγματικότητα με ιδιαίτερους και ανοίκειους τρόπους, την αναδεικνύει και την αναιρεί την ίδια στιγμή. Και για να το πω με τον τρόπο της αγαπημένης μου Μάτσης Χατζηλαζάρου…η Ποίηση μας ΕΚΡΙΖΩΝΕΙ…

notationes////ΑΠΡΙΛΙΟΣ 2013///ΑΝΘΟΛΟΓΙΑ ΜΕ ΘΕΜΑ :ΤΟ ΘΕΑΤΡΟ ΣΤΗΝ ΠΟΙΗΣΗ

Αγαπητοί φίλοι, το varelaki ανοίγει μια νέα σελίδα ,η οποία θα αφορά μια ανθολογία σε εξέλιξη με θέμα <ΤΟ ΘΕΑΤΡΟ ΣΤΗΝ ΠΟΙΗΣΗ>.Συλλέγουμε ποιήματα που έχουν ως θεματική τους το θέατρο,τη μάσκα,το δράμα,τη δραματουργία ή αναφέρονται σε θεατρικά έργα και δημιουργούς,καθώς και  άλλα  που σχετίζονται  γενικά με τη θεατρική διαδικασία και  το γίγνεσθαι της τέχνης του θεάτρου.Ακόμα θα συμπεριληφθούν  ποιήματα που ΔΕΝ έχουν μετωπική αναφορά στο θέατρο και σε όσα προαναφέρθηκαν ,αλλά διαθέτουν μια θεατρικότητα στη γραφή τους!Θα υπάρχουν πιθανότατα και σχετικά συνοδευτικά κείμενα.Εχει  συγκεντρωθεί ήδη κάποιο υλικό ,αλλά η αναζήτηση συνεχίζεται  με σθένος.Οπότε η σελίδα θα εμπλουτίζεται  με νέο υλικό σε βάθος χρόνου.Θα περιλαμβάνει ποιήματα  ελλήνων και ξένων δημιουργών,παλαιότερων,κλασικών,συγχρόνων .Επειδή αγαπάμε και τις δύο τέχνες,διερευνούμε  τον έντεχνο συσχετισμό τους,το <πάντρεμά> τους ,μέσα  στα πλαίσια της ποιητικής διαδικασίας.Η συλλογή του υλικού  δεν είναι πάντα εύκολη διαδικασία.Αντίθετα ,είναι σκληρή και χρονοβόρα,αλλά πιστεύουμε ότι αξίζει τον κόπο. 
Αυτή τη φορά παραθέτουμε μόνα τους τέσσερα 
ποιήματα ,τα οποία πρόσφατα προσθέσαμε στο ήδη υπάρχον υλικό... Για περισσότερα ποιήματα...δείτε εδώ...
  http://varelaki.blogspot.gr/2013/02/s-2013.html

 http://varelaki.blogspot.gr/2013/03/notationesma-2013.html





Επιμέλεια :Aσημίνα Ξηρογιάννη
                  Θεατρολόγος -Συγγραφέας 



ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΠΛΑΝΑΣ

ΟΥΙΛΙΑΜ ΣΑΙΞΠΗΡ: ΕΠΙΛΟΓΟΣ ΣΤΟΝ ΑΜΛΕΤ.

Ιδού, λοιπόν, τα πολυπόθητα πτώματα.
Τώρα μπορείτε να επιστρέψετε στα σπίτια σας
και να σκεφτείτε ποια είναι η διαφορά
ανάμεσα σ’ έναν τρελό και σ’ έναν δολοφόνο.
Φυσικά,
με τα χρήματα που δώσατε,
θα έπρεπε να έχετε ήδη την απάντηση.
Προσωπικά
δεν νομίζω πως θα σας ικανοποιούσε.
Πιστέψτε με, αυτές οι έννοιες
είναι πράγματα εξόχως προσωπικά.
Ας πούμε αυτός ο κύριος, εκεί, στη δεύτερη σειρά.
Δεν είναι αρκετά τρελός, για να δεχθεί
την απιστία της συζύγου του, αλλά
μπορεί να γίνει μια χαρά δολοφόνος,
αν είναι να ξαποστείλει, μια και καλή, τον τρελό
που αμφισβήτησε την οικογενειακή του λογική.
Ενώ η κυρία του δεν τρελάθηκε ακόμα,
για να παραδοθεί αμαχητί
στην τρέλα της οικογένειας.
Το λογικό θα ήταν να τον δολοφονήσει.
Ως εκ τούτων -και άλλων πολλών-
το έργο τώρα αρχίζει. Θα το εκτιμούσα
αν δεν εμπλέκατε στην τρέλα σας
τα παιδιά σας. Αν όχι, σκεφτείτε
ποιος θα πρέπει να παίξει τον ρόλο του φαντάσματος.


ΓΙΩΡΓΟΣ  ΓΩΤΗΣ 

 TO  ΌΝΕΙΡΟ ΤΗΣ ΚΛΥΤΑΙΜΗΣΤΡΑΣ

Ξύπνησε τρομαγμένη

όλη νύχτα άκουγε ποδοβολητό

γύρω άπ'το παλάτι.

Ξαφνικά ένα άσπρο άλογο

ξέκοψε από τα άλλα

και πήδησε στην κάμαρά της.

Της φάνηκε γνωστό μα δεν 

το αναγνώρισε αμέσως.

Το κρεβάτι της λίμνης

με στεκούμενα νερά

νεκρός βουτούσε ο σύζυγός της .

Παγώνια,περιστέρια,γεράκια

τρελλός χορός,τριγύρω

χαμένοι πολεμιστές σηκώνονταν

και μαστίγωναν τη μαύρη γης.

'Ακουγε τη  φωνή

της κόρης να στριγγλίζει

''στους ενόχους νόμος είναι

η δυναμή τους.

Νικητής όποιος ξεριζώσει

από τη μνήμη τον άλλον''.

Η γνώση του φόβου φέρνει ευτυχία

σκέφτηκε,η αγάπη είναι απαλλαγή

-λευκό διάφανο την τύλιξε πανί.

Κόκκινα χελιδόνια όρμησαν

φέρνοντας την αυγή.

 

 Βασιλης Λαλιώτης

ΜΙΧΟΣ ΕΠΙ ΚΟΛΩΝΩ


Άσε με να το παίξω αυτό
το κύριε Μίχο σου μικρή Αντιγόνη
σαν το πουκάμισό σου
κόκκινο απ' τα μάτια του Οιδίποδα
τυφλός ως τα έσχατα της όρασης
κι όμως ειμ' ακόμα εδώ
σέρνοντας δις προς θάνατον
και το άλλο, του πατρός μου, όνομα.
Ο τόπος χάλκινος με πικροδάφνες
κάποια βρύση και πένθος αηδονιών
κι αυτό το καλοκαίρι
γέμισαν τα κλαριά παιδιά με κιθάρες
κρουστά και φωνές
από καταγωγής μητέρας έως οργής ενώ
ληγμένα σ' αγαπώ κρατάω στο χέρι
μια φωνή κι εγώ κουρέλι
και πίσω ωραία σκαλιά κερκίδας
για να επαληθεύεται
το πνεύμα του θεάτρου
από τη μεγάλη του άγνοια κι οι φίλοι
ένα κουτάκι μπύρας από στόμα σε στόμα
με κάτι από θεού
αρχαίου στη γεύση μνήμης
των κοινών κι ένα φεγγάρι
θολό από υπόσχεση βροχής νερά
των σπλάχνων σε πανσέληνο
κι ακόμα και το ποίημα
που συντάσεεται γύρω μου τώρα.

Άσε με να το παίξω αυτό
το κύριε Μίχο σου μικρή Αντιγόνη
στον τόπο όπου καταλήγουν
όλοι οι Οιδίποδες να βρούν
εν είδει Μινωτή και Μπόρχες
κάτι όπως στον ώμο σου το χέρι,
ένα κορίτσι δεκαοχτώ χρονών
τις ερινύες στρέφοντας σε ευμενίδες
για να τους δώσει ευτοπία μυστική,
καλό γι αυτούς
που μέλλεται να τους δεχτούν
κακό για κείνους που όχι
λόγια και μετρημένα του ανθρώπου
που έχει φύγει από μέσα του ο τύραννος:
είχα πει θα φύγω, είχα πει θα φύγω, είχα πει
κι όμως είμ' ακόμα εδώ
κι αυτό το καλοκαίρι
ληγμένα σ' αγαπώ κρατάω στο χέρι.

Γιώργος Χ. Θεοχάρης


ΤΟ ΜΟΝΟΠΡΑΚΤΟ ΤΟΥ ΤΕΛΟΥΣ

Μυρμίριζε στο κρεβάτι ανάσκελα, ασάλευτη με το βλέμμα αφημένο στο τίποτα. Στα ρουθούνια φουρφούριζε μέσ’ απ’ τα σωληνάκια το οξυγόνο. Έσκυβα πότε-πότε να δω αν με αναγνωρίζει. «Ποιος είμ’ εγώ;», τη ρωτούσα. Άλλοτε έλεγε «ο πατέας μου» κι άλλοτε «ο άντας μου». Ρωτούσα το όνομά της. «Πώς σε λένε;» Σπάνια το πετύχαινε. Έλεγε όλα τα ονόματα των συμμαθητριών της στο χωριό, των φιλενάδων της στα παιχνίδια. Όταν το έβρισκε, λέγοντας «Πααγούλα», χειροκροτούσαμε έντονα, φωνάζαμε «μπράβο!», επιβραβεύαμε τη σπουδαία της επίδοση. Καμιά φορά κέντριζα τον ματωμένο της εγκέφαλο με μνήμες παλιές, της παιδικής της ηλικίας. Τα κατάφερνε καλύτερα. «Φεγγαράκι μου λαμπρό», ξεκινούσα, «φέγγε μου να πεπατώ», συμπλήρωνε, «να πηγαίνω στο σχολειό», συνέχιζα, «να μααίνω άμματα», συμπλήρωνε. Της τραγουδούσα. «Νεραντζούλα φού…ουούντωμένη, νεραντζούλα φού…ουούντωμένη», έπιανα το ρυθμό, «πού…ουού ‘ναι τ’ άντη…η σου νεαντζούλα», ακολουθούσε, «πού ‘ν η πρώτη έ…έμορφιά σου», συνέχιζα, «πού…ουού ‘ν’ τα κάη σου», αντιφωνούσε. Περνούσαν έτσι τα δύσκολα μεσημέρια στο δωμάτιο του νοσοκομείου. Μεσημέρια λες στον προθάλαμο της ανυπαρξίας. Δίναμε την καθημερινή μας παράσταση στους άλλους ασθενείς του θαλάμου, στους συγγενείς, στους επισκέπτες. Ώσπου ένα πικρό δειλινό βάρυναν τα ματάκια της, ατόνησε η ανάσα της, και έτσι δίχως υποκλίσεις, δίχως μπιζάρισμα, δίχως encore, τράβηξαν οι νοσοκόμες υπηρεσίας το σάβανο της αυλαίας στο τελευταίο μονόπρακτο της μάνας μου.

notationes///AΠΡΙΛΙΟΣ 2013///ΓΙΩΡΓΟΣ ΓΩΤΗΣ///ΔΥΟ ΠΟΙΗΜΑΤΑ

ΑΝΝΑ ΚΑΡΕΝΙΝΑ

Εἶναι πολλά βράδια

πού ἐκεῖνο τό παλιό τραῖνο

μπαίνει ἀγκομαχώντας στήν κάμαρά μου.

Μέ σφραγισμένα τά βαγόνια

καί τά παράθυρά του

μικρές ὀθόνες τοῦ κόσμου.

Θά μεταφέρει τόν κύριο Λένιν σκέφτομαι καθώς

σάν ἀπό σκοτεινό θάλαμο φωτογράφου τό κόκκινο

ξεχύνεται παντοῦ καί πλαταγίζουν

λάβαρα καί σημαῖες. Ἀνάμεσα στόν κόσμο

πού χειροκροτᾶ ἀναγνωρίζω τόν ἐαυτό μου

νά καθρεφτίζεται στήν ἀπέναντι τζαμαρία.

Ἄλλοτε πάλι μέ ἀπαστράπτουσα

τήν ἀτμομηχανή του

μπαίνει ἀπό τό τζάκι καί

ἔρχεται καταπάνω μου.

Στή θέση του ἀκίνητος ὁ μηχανοδηγός

ἄκαμπτος νεκρός ἀπό χρόνια.

Χιονίζει τώρα στό δωμάτιο

οἱ προβολεῖς του σκίζουν τό σκοτάδι.

Προσπαθῶ νά σέ τραβήξω ἀπό τίς ράγες

στά μάτια σου προβάλλονται

οἱ περασμένες φωτεινές χαρές.

Ξυπνῶ. Καί σύ δίπλα μου

μέ κοιτάζεις φεγγοβολώντας μέ φῶς

δυνατότερο κάθε φορά

φωτίζοντας ὅλα ὅσα μένουν

στῆς ζωῆς μου τό σκότος. 

 ΓΥΡΙΣΜΟΣ

Φτάνεις τή νύχτα καί χτυπᾶς

ἀπό συνήθεια τήν πόρτα ἐνῶ

στήν τσέπη ἔχεις τό κλειδί.

Σοῦ ἀπαντάει ὁ ἀντίλαλος ὅπου

μαζεύει γύρω μές τό σκοτάδι τίς σκιές

σιωπηλές νά σέ κοιτᾶνε.

Σέ ἄλλη ἐγκαρδιότητα σέ εἶχαν συνηθίσει

αὐτές οἱ ὦρες τῆς νυκτός.

Χωρίς ἀπάντηση θά πεῖς τό ἦρθα καί ὄλα

χωρίς νά εἶναι ἴδια θά ’ναι ὅπως πρίν.

Τά λόγια οἱ κινήσεις καί οἱ σκέψεις

γύρω σου θά συνάζουν φωτογραφίες γνώριμες.

Γιά ἄλλη μιά φορά θά πεῖς τό ἦρθα

ἐπειδή πάντοτε ὀφείλεις νά ἐπιστρέφεις

δίχως ἀπάντηση νά περιμένεις κι ὅμως

ἐκεῖ στή μέση θά σταθεῖς

πίσω οἱ τοῖχοι καί τά ἔπιπλα τό σκηνικό

κι ἀπό τήν ἄδεια τήν πλατεία οἱ γνώριμες σκιές

γιά ἕνα μάταιο ἀγκάλιασμα θά ἁπλώνουνε τά χέρια.

Καθώς ἀργά κυλοῦν

τοῦ γυρισμοῦ τά χρόνια

ἡ νοσταλγία τραγουδιέται

διαφορετικά κάθε φορά ἐδῶ.

Ἀπό τόν χρόνο πού εἶναι πάντοτε παρών

ἀέρινος καβαλάρης μές στή νύχτα ξεμακραίνει

καί στόν ἐξώστη ἀφουγκραζόμαστε σκυμμένοι

τά πέταλα τοῦ ἀλόγου του ὅπως

μπερδεύονται μέ τό ἡμισέληνο φεγγάρι. 

[Χρονογραφία, Στιγμή 2007]

 

notationes////ΑΠΡΙΛΙΟΣ 2013///ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΜΕ ΤΟΝ ΔΗΜΗΤΡΗ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΗ

....συνέντευξη στην ΑΣΗΜΙΝΑ ΞΗΡΟΓΙΑΝΝΗ

 

Εσύ και η μετάφραση. Σχέση ζωής νομίζω. Ποσά βιβλία έχεις μεταφράσει ως τώρα.

Η μετάφραση είναι μια διαδικασία που σε κάνει καλύτερο ως άνθρωπο. Ξεκίνησα να μεταφράζω σε μια εποχή πολύ δύσκολη για μένα. Ακολούθησε μια περίοδος γενικευμένης αμεριμνησίας στη χώρα, όπου συνέχιζα να μεταφράζω και, σήμερα, είναι ένα απάνεμο λιμάνι μέσα στη τρέλα της εποχής. Έχουν εκδοθεί 40, νομίζω, τίτλοι. Στα χέρια διαφόρων εκδοτών υπάρχουν άλλα 15 βιβλία και στο συρτάρι μου έχω άλλα 20. Κάποια στιγμή θα εκδοθούν και αυτά. Ελπίζω. 

Ποιο βιβλίο θέλεις οπωσδήποτε να μεταφράσεις;

Υπάρχουν πολλά βιβλία που θα ήθελα να μεταφράσω. Και ποιητικές συλλογές αγαπημένων ποιητών και μυθιστορήματα. Προς το παρόν θα ήθελα να ολοκληρώσω το «Ημερολόγιο του συγγραφέα» του Ντοστογιέφσκι. Έχω μεταφράσει 4 από τους 8 τόμους. Ελπίζω τα επόμενα χρόνια να εκδοθούν και οι υπόλοιποι. 

Αγαπημένοι σου μεταφραστές

Ήταν και παραμένουν δάσκαλοι τόσο ως προς τη μεταφραστική τους δραστηριότητα όσο και ως προς το ήθος τους ο Άρης Αλεξάνδρου και ο Μήτσος Αλεξανδρόπουλος. Έβαλαν το πήχη ψηλά κι εμείς οι επίγονοι πρέπει να προσπαθούμε διαρκώς να τους μοιάσουμε. 

Κάνε μου ένα σχόλιο για τη σύγχρονη λογοτεχνική πραγματικότητα.

Ζούμε στην εποχή της γραφομανίας. Εκδίδονται χιλιάδες τίτλοι στη χώρα. Πριν την κρίση, το 2009, είχαμε 9.500 τίτλους ετήσια βιβλιοπαραγωγή. Σε μια χώρα όπου δεν υπάρχουν αναγνωστικές παραδόσεις και όπου η συντριπτική πλειοψηφία του πληθυσμού δε διαβάζει. Από το υπόλοιπο ποσοστό, οι μισοί τουλάχιστον γράφουν και ελπίζουν σε εγχώριες και διεθνείς διακρίσεις. Αστεία πράγματα. Ωστόσο, υπάρχουν διαμάντια: στην ποίηση, τη πεζογραφία, το δοκίμιο. Κι αυτά τα διαμάντια, αργά ή γρήγορα, θα βρουν το δρόμο τους για τον αναγνώστη. 

Λογοτεχνία και Διαδίκτυο.

Πολλά λέγονται και φημολογούνται. Η καλή λογοτεχνία δεν έχει να φοβηθεί τίποτα από το Διαδίκτυο. Απεναντίας, θα την φέρει πιο κοντά σε ευρύτερο κοινό.  Η κακή λογοτεχνία έτσι κι αλλιώς χάνεται αμέσως. Απομένει το αγεωγράφητο τοπίο της γραφομανίας της εποχής και του τόπου. Στη παραλογοτεχνία δεν αναφέρομαι καν, αυτή τρέφεται τρώγοντας τις σάρκες της και προκαλώντας ανύπαρκτα σκάνδαλα.

Πέρα από την Τέχνη του λόγου, ποιά άλλη τέχνη σε συγκινεί;

Η φωτογραφία, με την οποία ασχολούμαι ερασιτεχνικά. Η όπερα που παραμένει ένας από τους ελάχιστους λόγους για τους οποίους θα βγω από το σπίτι μου. Η τζαζ για τις ώρες της σχόλης και του ρεμβασμού. Το σινεμά παραμένει μια νεανική αγάπη, αλλά δεν πηγαίνω πια συχνά. 

Θεός;

Ο Θεός είναι μια γοητευτική έννοια για τον άνθρωπο. Είναι η παραμυθία και η ελπίδα του. Είναι το αποκούμπι του γι’ αυτή τη ζωή και η προσδοκία μιας άλλης, καλύτερης και απαλλαγμένης από τους φυσικούς καταναγκασμούς της φθαρτής και εφήμερής ύπαρξης μας. Ωστόσο, αν και είμαι απόφοιτος και της Θεολογικής Σχολής του ΑΠΘ, είμαι άθεος.

Μίλησέ μου για το βιβλίο που κυκλοφόρησε πρόσφατα.

Το «Κάτοικος Μεταξουργείο: ημερολόγιο κρίσης» είναι μια επιλογή από άρθρα που έγραψα τα τελευταία 3 χρόνια με αφορμή τη κρίση. Είναι μια προσπάθεια προσέγγισης των αιτιών της σημερινής κατάστασης, μια δική μου ανάγνωση της πρόσφατης ιστορίας. 

Τί δεν θα συγχωρούσες ποτέ στον εαυτό σου;

Περνώντας τα χρόνια συγχωρώ πάρα πολύ εύκολα τους άλλους και πολύ δύσκολα τον εαυτό μου. Υποθέτω πως αυτό είναι το τίμημα της εμπειρίας στη ζωή. 

Tι διαβάζεις τώρα;

Διάφορα βιβλία. Εδώ και πολλά χρόνια, διαβάζω παράλληλα διάφορα βιβλία, ανάλογα με την ώρα της ημέρας ή της νύχτας, ανάλογα με τη διάθεσή μου ή με το έργο που έχω να κάνω. Αυτό το διάστημα διαβάζω ποιητές συλλογές της ρωσικής πρωτοπορίας, ιστορικά βιβλία για τη Θεσσαλονίκη και τους Μπεκτασίδες και μια μυθιστορία για τη δολοφονία του Λ. Τολστόι. 

Γράφεις κάτι τώρα;

Πάντα κάτι γράφω. Αλλά δεν είναι όλα για κάποιον υποτιθέμενο και ιδανικό αναγνώστη. Μερικά μένουν απλά καταγεγραμμένες σκέψεις σε ένα κομμάτι χαρτί που θα χαθούν στο διαβασίδι του χρόνου. 

H γνώμη σου για τα λογοτεχνικά βραβεία.

Καλά κάνουν και υπάρχουν. Όπως λέει κάπου και ο Σαββόπουλος, στην Ελλάδα την ιστορία τη γράφουν οι παρέες. 

Ως θεατρολόγος δεν θα μπορούσα να μην σου κάνω αυτήν την ερώτηση. Παρακολουθείς θέατρο;

Το θέατρο το αγάπησα από το φοιτητικά μου χρόνια. Έχω δει πάρα πολλές παραστάσεις. Τα τελευταία χρόνια όμως, παρά την ύπαρξη 400 και πλέον παραστάσεων στην Αθήνα ανά σεζόν, δε βλέπω περισσότερες από 2 ή 3. 

Πιστεύεις στην κριτική;

Φυσικά και πιστεύω στην κριτική. Είναι μια αναγκαία και χρήσιμη λειτουργία. Υπήρχε, υπάρχει και θα υπάρχει. Είναι μέσα στην ανθρώπινη φύση. Εκείνο που δεν πιστεύω είναι οι «αυλές», οι «παρέες», τα «κυκλώματα». Κι αυτά μέσα στην ανθρώπινη φύση είναι. Απλά σ’ εμένα μοιάζουν αποκρουστικά. 

Aπό τα διαβάσματά σου... αν σε ρωτούσα να μου επισημάνεις 3 βιβλία που διάβασες και σε σημάδεψαν τόσο που σου άλλαξαν το βλέμμα για τα πράγματα, τι θα απαντούσες;

Ο Ξένος του Α. Καμύ

Ο Μαιτρ και η Μαργαρίτα του Μ. Μπουλγκάκοφ

Το Αλεξανδρινό Κουαρτέτο του Ντάρελ Λώρελ

Τα τελευταία χρόνια γίνονται πολλές προσπάθειες για την υποστήριξη του ψηφιακού βιβλίου.

Το ψηφιακό βιβλίο, οι ψηφιακές εκδόσεις είναι το μέλλον. Η επανάσταση του Cloud στις Τεχνολογίες Πληροφορικές και Επικοινωνιών, προκαλούν ήδη μια κοσμογονία πρωτόγνωρων διαστάσεων για την ανθρωπότητα και τις δυνατότητα διάχυσης της γνώσης. Όσοι το καταλάβουν θα προχωρήσουν. Οι υπόλοιποι θα έχουν τη τύχη των δεινοσαύρων.

Διαβάζουν οι σύγχρονοι νέοι; Ποια αναγνώσματα προτιμούν;

Δε ξέρω τι διαβάζουν οι νέοι σήμερα. Υποθέτω κάτι ανάλογο με τα ενδιαφέροντά τους. Κάθε γενιά έχει τα δικά της ενδιαφέροντα, τα δικά της αναγνώσματα. 

Περνάει κρίση η γλώσσα μας;

Καμία κρίση δεν περνάει η γλώσσα μας. Η γλώσσα εξελίσσεται, προσαρμόζεται, κάνει τα δάνεια της, τα αντιδάνεια της, προσπαθεί με τα εργαλεία που διαθέτει κάθε φορά να εξηγήσει τον κόσμο μας. Η φημολογούμενη «κρίση» στη γλώσσα είναι τεχνητή και εξυπηρετεί σκοπούς αλλότριους και, κυρίως, προσφέρει ρόλους σε πανεπιστημιακούς ή τηλεπωλητές βιβλίων. 

Ποιός είναι ο Δημήτρης Τριανταφυλλίδης με δυο λόγια;

Ο άνθρωπος της διπλανής πόρτας με όλες τις ρωγμές και τις ουλές που έχει ένας άντρας που πατάει σε τούτη τη γη περισσότερο από μισό αιώνα. 

http://www.biblionet.gr/author/22561/%CE%A4%CF%81%CE%B9%CE%B1%CE%BD%CF%84%CE%B1%CF%86%CF%85%CE%BB%CE%BB%CE%AF%CE%B4%CE%B7%CF%82,_%CE%94%CE%B7%CE%BC%CE%AE%CF%84%CF%81%CE%B7%CF%82_%CE%92.

notationes///AΠΡΙΛΙΟΣ 2013///Δ.Π. ΠΑΠΑΔΙΤΣΑΣ ///ΠΟΙΗΣΗ

ΚΑΘΕ ΦΥΛΛΟ

          Στη Λίλιαν Σ.

Ένα φύλλο της νύχτας με ανιχνεύει
Μου βρίσκει μεριές που δεν τις είδε ποτέ ουρανός
Κι άλλες ανάλαφρες σα χιλιάδες πεταλούδες
Που πριν τις αγγίξει ένα δάχτυλο βάφουν ρεματιές

Άλλες έτοιμες να ραγίσουν και να τρέξει νερό και δάκρυ
Κι άλλες όπου η τρέλα και η σύνεση μαλλιοτραβιούνται
Η μια τύψη της άλλης

Και με ανιχνεύει με ανιχνεύει ένα φύλλο της νύχτας
Κάθε φορά με σκορπίζει ξέφτια εμένα το μυρωδάτο
     από αναμνήσεις άμφιο
Και με ανιχνεύει μπαίνοντας μέσα μου νερό δηλητηριώδες
Που με ξεπλένει με το φαρμάκι του

Και κάθε φύλλο που με ανιχνεύει
Εγώ το τρέφω στα βάθη μου
Και δεν το αφήνω να σαπίσει.

Από το βιβλίο: Δ.Π. Παπαδίτσας, «Ποίηση, 2», Εκδόσειις Γνώση, Αθήνα 1981, σελ. 95. 

 IVΑπό πού έρχεται η νύχτα; Πώς μπορεί και μπαίνει μες στα δέντρα
Σαν τη βροχή στο χώμα; Εσύ που είσαι δίπλα μου
Και δεν μπορώ να σ’ αφήσω και να φύγω διότι
Η ψυχή μου είναι σκελετός πουλιού που βρέθηκε εντός σου
Κοίτα με. Μήπως δεν μπορείς βλέποντας με να με στεγνώσεις
Σαν να 'μαι ένα βρεμένο ρούχο κι εσύ το μεσημέρι;
Πώς να φύγεις; Η βροχή σε καρφώνει πάνω μου με χιλιάδες καρφιά
Έγινα εκείνο που θυμάσαι σ’ όλη σου τη ζωή
Είμαι κι ο αγέρας όταν είσαι φωτιά.

Από την ποιητική συλλογή Νυχτερινά (1956)

Χαμηλοφώνως


Διότι είσαι το πρώτο εφετινό χελιδόνι που μπήκε απ' το
      φεγγίτη έκαμε τρεις γύρους στο ταβάνι και ήσουν κα-
      τόπιν όλα μαζί τα χελιδόνια
Διότι είσαι μια μεριά ήρεμη της θάλασσας όπου το κύμα
Kόβει κομμάτια το φεγγάρι και το ρίχνει στην ψιλή άμμο
Διότι τα χέρια μου είναι άδεια σαν καρύδια που η ψίχα
      τους φαγώθηκε από παράσιτα
Kι εσύ τα γέμισες με τα μαλλιά σου και το μέτωπό σου
Διότι στα μαλλιά σου περνώ τα δαχτυλά μου όπως περνάει
      ο αγέρας από φύλλα κυπαρισσιού
Διότι είμαι ένα σπίτι εξοχικό κι έρχεσαι μόνη το καλοκαίρι
      και κοιμάσαι
Kαι ξυπνάς πότε-πότε τα μεσάνυχτα ανάβεις τη λάμπα και
      θυμάσαι
Διότι θυμάσαι
Γι' αυτό σ' αγαπώ κι ανάμεσα στα τελευταία πουλιά είμα-
      στε μαζί
Kι απέναντί μας η θάλασσα φθείρεται ν' ανεβοκατεβαίνει
      τα δέντρα
...πως πηγαίναμε σε μια κατηφοριά της Bάρκιζας
Kι ένα γύρω οι χρωματιστές πέτρες μάς ακολουθούσαν

Γιατί όταν σκύβω πάνω από πηγάδια βλέπω την επιφάνεια
      του νερού και λέω: νά το ριζικό κι η ματιά της
Γιατί βλέπαμε μαζί τρεις τσιγγάνες κίτρινες τυλιγμένες
      απ' το κόκκινο -σαν τα μάτια τού μπεκρή- λυκόφως
Kαι είπαμε νά το ριζικό νά οι αγάπες βγήκαν στους δρό-
      μους για τον επιούσιο

Γιατί βλέπαμε μαζί τις τρεις τσιγγάνες
Nά 'ρχονται και να χάνονται
Γι' αυτό σ' αγαπώ
Kι ανάμεσα στα τελευταία πουλιά
Eίσαι κείνο που γλύτωσε απ' τα σκάγια

Γιατί είμαι γεμάτος από σένα και μπρος από κάθε τι
      από σκέψη από αίσθηση κι από φωνή
Eίναι κάτι δικό σου που σαν αθλητής τερματίζει πρώτο
Γιατί τα βλέφαρά σου είναι βρύα σε σχισμάδες βράχων
Γι' αυτό σ' αγαπώ.