VARELAKI:Τα <Σημάδια στην Αμμο>
Γ.ΣΤΕΡΓΙΟΥ:Η ιδεα για τα "Σημαδια στην Αμμο",προέκυψε στο Λονδίνο.Ηθελα να κάνω κάτι δισκογραφικά και με την βοήθεια δυο φίλων μου,του Κωσταντινου Διαγνωστίδη και Ηλια Κερασίδη που ανέλαβαν την παραγωγή δημιουργήθηκε αυτο το cd Single,με 4 τραγούδια σε μουσική δική μου και στίχους του Αλέξανδρου Κοντούζογλου.Το cd κυκλοφόρησε με διανομή της Alpha Records και εταιρία παραγωγής ηταν η Arrow records που ιδρύθηκε απο τους δύο φίλους μου.Επίσης δημιουργήσαμε ενα Video Clip το οποίο κυκλοφορεί στο διαδύκτιο σε σκηνοθεσία του Μανώλη Τζιράκη.
Κυριακή 7 Φεβρουαρίου 2010
VARELAKI:Live eμφανίσεις πολλές μέσα στο 2009...
Γ.ΣΤΕΡΓΙΟΥ:Πράγματι μέσα στο 2009 υπήρξε έντονη δραστηριότητα από Live μουσικές εμφανίσεις.Επαιξα ως performer συνοδεύοντας τον εαυτό μου στο Πιάνο,σε χώρους όπως o "Δίαυλος",το "Pop Up",το "Alegria" αλλά και ως keyboard player για άλλους καλλιτέχνες,οπως ο Γιάννης Μαθές,στον οποίο έδωσα ένα τραγούδι για τον δίσκο του "Βόλτα στο όνειρο" και ο Σταύρος ο Ντάντους με τον οποίο κάναμε Live στο Hotel Nivo.Υστερα απο πρόταση του τελευταίου συνόδεψα στο Piano τον Dan Wilson κατά την ερμηνεία του πολύ γνωστού "Βreathless" στα Μad Video Music Awards 09 που έγιναν στο Θέατρο Βράχων,που ήταν μια κορυφαία εμπειρία!
Γ.ΣΤΕΡΓΙΟΥ:Πράγματι μέσα στο 2009 υπήρξε έντονη δραστηριότητα από Live μουσικές εμφανίσεις.Επαιξα ως performer συνοδεύοντας τον εαυτό μου στο Πιάνο,σε χώρους όπως o "Δίαυλος",το "Pop Up",το "Alegria" αλλά και ως keyboard player για άλλους καλλιτέχνες,οπως ο Γιάννης Μαθές,στον οποίο έδωσα ένα τραγούδι για τον δίσκο του "Βόλτα στο όνειρο" και ο Σταύρος ο Ντάντους με τον οποίο κάναμε Live στο Hotel Nivo.Υστερα απο πρόταση του τελευταίου συνόδεψα στο Piano τον Dan Wilson κατά την ερμηνεία του πολύ γνωστού "Βreathless" στα Μad Video Music Awards 09 που έγιναν στο Θέατρο Βράχων,που ήταν μια κορυφαία εμπειρία!
ARTMANIAC 16-ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΤΕΡΓΙΟΥ-ΜΟΥΣΙΚΗ
VARELAKI:Τελικά η φωτογράφιση της Εύας δεν τελειώνει ποτέ;
Γ.ΣΤΕΡΓΙΟΥ:Ερχόμαστε τωρα στην Υποκριτική που απ'οτι φαίνεται αγαπάω.Όχι λοιπόν δεν τελειώνουν τα γυρίσματα για τα "Μυστικά της Εδέμ" του Μega.O μαραθώνιος φωτογραφίσεων της Εύας,του χαρακτήρα που υποδύεται η Φαίη Ξυλά στη σειρά δεν φαίνεται να τελειώνει και έτσι εγώ ως φωτογράφος της συνεχίζω να δίνω τον καλύτερο εαυτό μου,με σκοπό να την αναδείξω όσο το δυνατόν πιο πολύ.Παρ'ολο που δεν είναι και τόσο δύσκολο στην προκειμένη περίπτωση γιατί βοηθαει η συνεργάτης!
Γ.ΣΤΕΡΓΙΟΥ:Ερχόμαστε τωρα στην Υποκριτική που απ'οτι φαίνεται αγαπάω.Όχι λοιπόν δεν τελειώνουν τα γυρίσματα για τα "Μυστικά της Εδέμ" του Μega.O μαραθώνιος φωτογραφίσεων της Εύας,του χαρακτήρα που υποδύεται η Φαίη Ξυλά στη σειρά δεν φαίνεται να τελειώνει και έτσι εγώ ως φωτογράφος της συνεχίζω να δίνω τον καλύτερο εαυτό μου,με σκοπό να την αναδείξω όσο το δυνατόν πιο πολύ.Παρ'ολο που δεν είναι και τόσο δύσκολο στην προκειμένη περίπτωση γιατί βοηθαει η συνεργάτης!
ARTMANIAC 16-ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΤΕΡΓΙΟΥ-ΜΟΥΣΙΚΗ
VARELAKI:Διδασκαλίες στον Νάκα.Ενα άλλο κεφάλαιο που ανοίγει φέτος.Για πες...
Γ.ΣΤΕΡΓΙΟΥ:Ενα νέο μουσικό κεφάλαιο ειναι και η έναρξη της διδακτικής μου ιδιότητας στο Ωδείο Φίλιππος Νάκας,ως καθηγητής φωνητικής,που μου επιτρέπει να βλέπω μετά την εμπειρία μου του φοιτητή και την άλλη πλευρα.Το πώς ειναι δηλαδή να μεταδίδεις στους μαθητές σου την γνώση και να συμβάλεις στην μουσική τους διαμόρφωση με στόχο την καλύτερη δυνατή εξέλιξη τους σε αυτόν τον ιερό τομέα που λέγεται μουσική.
VARELAKI:Ενα σχόλιο για τα μουσικά πράγματα στην Ελλάδα.Γίνονται ενδιαφέροντα πράγματα από νέους ή παλαιότερους μουσικούς;
Γ.ΣΤΕΡΓΙΟΥ:Με αισιοδοξία μπορω να πω ότι γίνονται πολύ ενδιαφέροντα μουσικά πραγματα και απο παλιούς που ψάχνονται μουσικούς αλλα και απο κανούργιους που προσπαθούν να προτείνουν κατι καινούργιο.Παρ'ολη την κρίση που περνάει η δισκογραφία δεν βλεπω η προσπάθεια να σταματάει και αυτό με χαροποιεί.Με κάθε τρόπο και μέσο βγαίνουν ενδιαφέρουσες μουσικές και κάποιες ωραίες προτάσεις και κάποιοι καλλιτέχνες ευτυχώς,προσπαθούν να διατηρήσουν την Ελληνική μουσική σκηνή σε κάποιο επίπεδο και με σεβασμό σε αυτό που κάνουν.Η αισθητική επίσης για εμένα είναι κάτι που μετράει πολύ.!
VARELAKI:Σε ευχαριστώ...
Γ.ΣΤΕΡΓΙΟΥ:Και γω ευχαριστώ.Εύχομαι καλή συνέχεια στο varelaki...
Γ.ΣΤΕΡΓΙΟΥ:Ενα νέο μουσικό κεφάλαιο ειναι και η έναρξη της διδακτικής μου ιδιότητας στο Ωδείο Φίλιππος Νάκας,ως καθηγητής φωνητικής,που μου επιτρέπει να βλέπω μετά την εμπειρία μου του φοιτητή και την άλλη πλευρα.Το πώς ειναι δηλαδή να μεταδίδεις στους μαθητές σου την γνώση και να συμβάλεις στην μουσική τους διαμόρφωση με στόχο την καλύτερη δυνατή εξέλιξη τους σε αυτόν τον ιερό τομέα που λέγεται μουσική.
VARELAKI:Ενα σχόλιο για τα μουσικά πράγματα στην Ελλάδα.Γίνονται ενδιαφέροντα πράγματα από νέους ή παλαιότερους μουσικούς;
Γ.ΣΤΕΡΓΙΟΥ:Με αισιοδοξία μπορω να πω ότι γίνονται πολύ ενδιαφέροντα μουσικά πραγματα και απο παλιούς που ψάχνονται μουσικούς αλλα και απο κανούργιους που προσπαθούν να προτείνουν κατι καινούργιο.Παρ'ολη την κρίση που περνάει η δισκογραφία δεν βλεπω η προσπάθεια να σταματάει και αυτό με χαροποιεί.Με κάθε τρόπο και μέσο βγαίνουν ενδιαφέρουσες μουσικές και κάποιες ωραίες προτάσεις και κάποιοι καλλιτέχνες ευτυχώς,προσπαθούν να διατηρήσουν την Ελληνική μουσική σκηνή σε κάποιο επίπεδο και με σεβασμό σε αυτό που κάνουν.Η αισθητική επίσης για εμένα είναι κάτι που μετράει πολύ.!
VARELAKI:Σε ευχαριστώ...
Γ.ΣΤΕΡΓΙΟΥ:Και γω ευχαριστώ.Εύχομαι καλή συνέχεια στο varelaki...
Παρασκευή 5 Φεβρουαρίου 2010
ARTMANIAC 15-ΜΑΝΟΣ ΚΟΝΤΟΛΕΩΝ-ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ
VARELAKI:Θα σας πάω πολύ πίσω...Πώς ξεκινήσατε να γράφετε;To πρώτο βιβλίο που εκδώσατε...
Μ.ΚΟΝΤΟΛΕΩΝ:Άρχισα να γράφω από τότε που πήγαινα στο Δημοτικό. Το πρώτο μου κείμενο το έγραψα για ένα γατάκι που είχα κι αγαπούσα πολύ και ξαφνικά πέθανε. Το έστειλα στο περιοδικό για παιδιά «Διάπλασις των Παίδων», δημοσιεύτηκε και από τότε ξεκίνησε η ανάγκη μου να γράφω. Την ιστορία αυτή, δηλαδή το πώς η απώλεια ενός μικρού ζώου έγινε η αφορμή να γίνω συγγραφέας, την έκανα σχετικά πρόσφατα και ένα ολοκληρωμένο βιβλίο –πρόκειται για το «Ελίτσα ή Παπαρούνα;» που κυκλοφορεί από την Άγκυρα.
Συνέχισα να γράφω όλα τα χρόνια της εφηβείας μου και μετά ως φοιτητής. Το 1969 δημοσιεύεται ένα μου διήγημα σε συλλογή νέων πεζογράφων, αλλά θα είναι μετά από δέκα χρόνια που θα κυκλοφορήσει το πρώτο μου βιβλίο –το παραμύθι «Ο Φωκίων ήταν ελάφι» από τον Καστανιώτη. Μια αλληγορική ιστορία πάνω στο δικαίωμα κάθε πλάσματος σαν ζει μέσα σε συνθήκες ελευθερίας. Ήταν η εποχή της μεταπολίτευσης και εγώ που είχα γίνει πατέρας ήθελα να μιλήσω στο παιδί μου για τα γεγονότα που σημάδεψαν τη χρονιά που είχε γεννηθεί, το 1974 δηλαδή.
VARELAKI:Πώς βλέπετε την ελληνική λογοτεχνική πραγματικότητα; Αν σας ζητούσε κανείς να αλλάξετε κάτι, ποιό θα ήταν αυτό;
Μ.ΚΟΝΤΟΛΕΩΝ:Νομίζω πως η ελληνική λογοτεχνική πραγματικότητα ακολουθεί τους ίδιους δρόμους με τη γενικότερη πραγματικότητα στην Ελλάδα. Όλα συνυπάρχουν –και τα θετικά και τα αρνητικά- και κανείς δεν θέλει ή δεν μπορεί ή δεν τον αφήνουνε να τα ξεχωρίσει.
Αν μου ζητούσε, λοιπόν, κανείς να άλλαζα κάτι, θα ήταν να άλλαζε η νοοτροπία των αναγνωστών. Να γίνουν πιο απαιτητικοί και να μην παρασύρονται από ότι πρόσκαιρα λάμπει.
VARELAKI:Ποιό από τα βιβλία σας αγαπάτε πιο πολύ και το ξεχωρίζετε;
Μ.ΚΟΝΤΟΛΕΩΝ:Όλα το ίδιο τα αγαπώ και κανένα δεν μπορώ να ξεχωρίσω. Δεν είναι πως δεν ξέρω ποια είναι τα πιο καλά και ποια τα περισσότερο αδύνατα, αλλά είναι πως σε όλα μέσα υπάρχει κάτι δικό μου και έτσι αν τα ξεχωρίσω θα είναι σα να τα προδίδω, σα να προδίδω τον ίδιο μου τον εαυτό. Τα βιβλία ενός συγγραφέα είναι πνευματικά παιδιά του. Ποιος γονιός ξεχωρίζει τα παιδιά του;
VARELAKI:Ποια άλλη μορφή Τέχνης εκτός από την τέχνη του Λόγου σας γοητεύει...;
M.ΚΟΝΤΟΛΕΩΝ: Oλες. Και η μουσική και η ζωγραφική και το θέατρο και ο χορός και… Μα έμαθα να ζωκαι να εκφράζομαι με την Τέχνη του Λόγου.
VARELAKI:Mιλήστε μου για το τελευταίο σας βιβλίο{με λεπτομέρειες παρακαλώ...}
M.ΚΟΝΤΟΛΕΩΝ:Το τελευταίo μου μυθιστόρημα έχει τον τίτλο «Ανίσχυρος άγγελος» και πρόκειται να κυκλοφορήσει τον Μάρτιο.
Η πόλη που διαδραματίζονται τα γεγονότα αυτού του μυθιστορήματος είναι η Αθήνα. Ο χρόνος θα μπορούσε να ήταν το 2008 και συγκεκριμένα ο Δεκέμβριος εκείνης της χρονιάς. Αλλά θα μπορούσε να ήταν το Παρίσι, λίγα χρόνια πιο πριν, μα και η όποια άλλη πόλη σε κάποια χρονιά –μια από τις πρώτες του 21ου αιώνα.
Χρονιές μεγάλων κοινωνικών εντάσεων. Μήνες όπου τους στιγμάτισαν οι επαναστατικές εκφράσεις των νέων* οι συχνά ανεξέλεγκτες αντιδράσεις των Αρχών* οι βίαιες παρουσίες περιθωριακών ομάδων.
Αλλά ακόμα και στις κοινωνικές συγκρούσεις, υπάρχουν πάντα τα ατομικά πάθη. Η ευθύνη του προσώπου. Και το δικαίωμα του να ξεχωρίζει και η δικιά του φωνή, ανάμεσα στις άλλες του πλήθους.
Το έργο «Ανίσχυρος άγγελος» είναι ένα μυθιστόρημα. Πράγμα που σημαίνει πως από τη μια εστιάζεται κυρίως σε ατομικές αντιδράσεις και από την άλλη πως δεν ακολουθεί τα όσα συνέβησαν, αντίθετα συχνά τα αναστρέφει ή και τα παραποιεί προσπαθώντας να κατανοήσει την αλήθεια των ηρώων του. Αυτών και μόνο
VARELAKI:Ποιά τα άμεσα σχέδιά σας;
Μ.ΚΟΝΤΟΛΕΩΝ:Τώρα ξεκουράζομαι. Κάτι σχεδιάζω, αλλά ακόμα είναι ασαφές.
Μ.ΚΟΝΤΟΛΕΩΝ:Άρχισα να γράφω από τότε που πήγαινα στο Δημοτικό. Το πρώτο μου κείμενο το έγραψα για ένα γατάκι που είχα κι αγαπούσα πολύ και ξαφνικά πέθανε. Το έστειλα στο περιοδικό για παιδιά «Διάπλασις των Παίδων», δημοσιεύτηκε και από τότε ξεκίνησε η ανάγκη μου να γράφω. Την ιστορία αυτή, δηλαδή το πώς η απώλεια ενός μικρού ζώου έγινε η αφορμή να γίνω συγγραφέας, την έκανα σχετικά πρόσφατα και ένα ολοκληρωμένο βιβλίο –πρόκειται για το «Ελίτσα ή Παπαρούνα;» που κυκλοφορεί από την Άγκυρα.
Συνέχισα να γράφω όλα τα χρόνια της εφηβείας μου και μετά ως φοιτητής. Το 1969 δημοσιεύεται ένα μου διήγημα σε συλλογή νέων πεζογράφων, αλλά θα είναι μετά από δέκα χρόνια που θα κυκλοφορήσει το πρώτο μου βιβλίο –το παραμύθι «Ο Φωκίων ήταν ελάφι» από τον Καστανιώτη. Μια αλληγορική ιστορία πάνω στο δικαίωμα κάθε πλάσματος σαν ζει μέσα σε συνθήκες ελευθερίας. Ήταν η εποχή της μεταπολίτευσης και εγώ που είχα γίνει πατέρας ήθελα να μιλήσω στο παιδί μου για τα γεγονότα που σημάδεψαν τη χρονιά που είχε γεννηθεί, το 1974 δηλαδή.
VARELAKI:Πώς βλέπετε την ελληνική λογοτεχνική πραγματικότητα; Αν σας ζητούσε κανείς να αλλάξετε κάτι, ποιό θα ήταν αυτό;
Μ.ΚΟΝΤΟΛΕΩΝ:Νομίζω πως η ελληνική λογοτεχνική πραγματικότητα ακολουθεί τους ίδιους δρόμους με τη γενικότερη πραγματικότητα στην Ελλάδα. Όλα συνυπάρχουν –και τα θετικά και τα αρνητικά- και κανείς δεν θέλει ή δεν μπορεί ή δεν τον αφήνουνε να τα ξεχωρίσει.
Αν μου ζητούσε, λοιπόν, κανείς να άλλαζα κάτι, θα ήταν να άλλαζε η νοοτροπία των αναγνωστών. Να γίνουν πιο απαιτητικοί και να μην παρασύρονται από ότι πρόσκαιρα λάμπει.
VARELAKI:Ποιό από τα βιβλία σας αγαπάτε πιο πολύ και το ξεχωρίζετε;
Μ.ΚΟΝΤΟΛΕΩΝ:Όλα το ίδιο τα αγαπώ και κανένα δεν μπορώ να ξεχωρίσω. Δεν είναι πως δεν ξέρω ποια είναι τα πιο καλά και ποια τα περισσότερο αδύνατα, αλλά είναι πως σε όλα μέσα υπάρχει κάτι δικό μου και έτσι αν τα ξεχωρίσω θα είναι σα να τα προδίδω, σα να προδίδω τον ίδιο μου τον εαυτό. Τα βιβλία ενός συγγραφέα είναι πνευματικά παιδιά του. Ποιος γονιός ξεχωρίζει τα παιδιά του;
VARELAKI:Ποια άλλη μορφή Τέχνης εκτός από την τέχνη του Λόγου σας γοητεύει...;
M.ΚΟΝΤΟΛΕΩΝ: Oλες. Και η μουσική και η ζωγραφική και το θέατρο και ο χορός και… Μα έμαθα να ζωκαι να εκφράζομαι με την Τέχνη του Λόγου.
VARELAKI:Mιλήστε μου για το τελευταίο σας βιβλίο{με λεπτομέρειες παρακαλώ...}
M.ΚΟΝΤΟΛΕΩΝ:Το τελευταίo μου μυθιστόρημα έχει τον τίτλο «Ανίσχυρος άγγελος» και πρόκειται να κυκλοφορήσει τον Μάρτιο.
Η πόλη που διαδραματίζονται τα γεγονότα αυτού του μυθιστορήματος είναι η Αθήνα. Ο χρόνος θα μπορούσε να ήταν το 2008 και συγκεκριμένα ο Δεκέμβριος εκείνης της χρονιάς. Αλλά θα μπορούσε να ήταν το Παρίσι, λίγα χρόνια πιο πριν, μα και η όποια άλλη πόλη σε κάποια χρονιά –μια από τις πρώτες του 21ου αιώνα.
Χρονιές μεγάλων κοινωνικών εντάσεων. Μήνες όπου τους στιγμάτισαν οι επαναστατικές εκφράσεις των νέων* οι συχνά ανεξέλεγκτες αντιδράσεις των Αρχών* οι βίαιες παρουσίες περιθωριακών ομάδων.
Αλλά ακόμα και στις κοινωνικές συγκρούσεις, υπάρχουν πάντα τα ατομικά πάθη. Η ευθύνη του προσώπου. Και το δικαίωμα του να ξεχωρίζει και η δικιά του φωνή, ανάμεσα στις άλλες του πλήθους.
Το έργο «Ανίσχυρος άγγελος» είναι ένα μυθιστόρημα. Πράγμα που σημαίνει πως από τη μια εστιάζεται κυρίως σε ατομικές αντιδράσεις και από την άλλη πως δεν ακολουθεί τα όσα συνέβησαν, αντίθετα συχνά τα αναστρέφει ή και τα παραποιεί προσπαθώντας να κατανοήσει την αλήθεια των ηρώων του. Αυτών και μόνο
VARELAKI:Ποιά τα άμεσα σχέδιά σας;
Μ.ΚΟΝΤΟΛΕΩΝ:Τώρα ξεκουράζομαι. Κάτι σχεδιάζω, αλλά ακόμα είναι ασαφές.
ARTMANIAC 14-ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΜΑΜΑΛΟΥΚΑΣ-ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ
VARELAKI:Με ποιό είδος Λογοτεχνίας ασχολείστε;...Αυτοπαρουσιαστείτε!!
Δ.ΜΑΜΑΛΟΥΚΑΣ:Γράφω σχεδόν αποκλειστικά μυθιστορήματα. Από τα έξι που έχω γράψει μέχρι τώρα, τα τέσσερα ανήκουν στο χώρο της αστυνομικής λογοτεχνίας. Αυτός είναι κυρίως ο τομέας μου, κι εκεί κινούμαι χωρίς όμως να υπακούω σε κάποιον αυστηρό κανόνα. Η συγγραφή για μένα δεν έχει όρια, γράφω ό,τι μου υπαγορεύει η καρδιά μου.
Δ.ΜΑΜΑΛΟΥΚΑΣ:Γράφω σχεδόν αποκλειστικά μυθιστορήματα. Από τα έξι που έχω γράψει μέχρι τώρα, τα τέσσερα ανήκουν στο χώρο της αστυνομικής λογοτεχνίας. Αυτός είναι κυρίως ο τομέας μου, κι εκεί κινούμαι χωρίς όμως να υπακούω σε κάποιον αυστηρό κανόνα. Η συγγραφή για μένα δεν έχει όρια, γράφω ό,τι μου υπαγορεύει η καρδιά μου.
VARELAKI:Θα ήθελα μια αναφορά στα εργα σας με μικρό σχόλιο για το καθένα.
Δ.ΜΑΜΑΛΟΥΚΑΣ:Όσο υπάρχει αλκοόλ υπάρχει ελπίδα: Ιταλία, μοναξιά, απόγνωση, εικόνες που με έχουν σημαδέψει κι έρχονται να δέσουν σ’ ένα μυθιστόρημα διανθισμένο με αυτοβιογραφικά στοιχεία.
Ο Μεγάλος Θάνατος του Βοτανικού: το πρώτο αστυνομικό. Πλοκή, ανατροπές, βία -ψυχολογική και σωματική-, περιπέτεια, τρόμος. Νοσηρό, πιθανότατα θα γίνει ταινία.
Δ.ΜΑΜΑΛΟΥΚΑΣ:Όσο υπάρχει αλκοόλ υπάρχει ελπίδα: Ιταλία, μοναξιά, απόγνωση, εικόνες που με έχουν σημαδέψει κι έρχονται να δέσουν σ’ ένα μυθιστόρημα διανθισμένο με αυτοβιογραφικά στοιχεία.
Ο Μεγάλος Θάνατος του Βοτανικού: το πρώτο αστυνομικό. Πλοκή, ανατροπές, βία -ψυχολογική και σωματική-, περιπέτεια, τρόμος. Νοσηρό, πιθανότατα θα γίνει ταινία.
Δ.ΜΑΜΑΛΟΥΚΑΣ:Η απαγωγή του εκδότη: Θρίλερ, περιπέτεια, αστυνομική δράση, διαμάντια, θάλασσα, υπόγειες σπηλιές, ο απόλυτος εγκλεισμός, χαρακτήρες που ακόμα με στοιχειώνουν, αναγνώστες με παράπονα για το θάνατο κάποιου βασικού ήρωα.
Η χαμένη βιβλιοθήκη του Δημητρίου Μόστρα: βιβλιοφιλία, μελαγχολική Ρώμη, Βενετία βουτηγμένη στην ομίχλη, μοιραίες γυναίκες, σπάνια βιβλία, ιδανικές βιβλιοθήκες, εκδίκηση…
Η χαμένη βιβλιοθήκη του Δημητρίου Μόστρα: βιβλιοφιλία, μελαγχολική Ρώμη, Βενετία βουτηγμένη στην ομίχλη, μοιραίες γυναίκες, σπάνια βιβλία, ιδανικές βιβλιοθήκες, εκδίκηση…
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)