Translate

Σάββατο 5 Ιανουαρίου 2019

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ Ανακοινώθηκε το Mεγάλο Βραβείο Γραμμάτων και τα Κρατικά Βραβεία Λογοτεχνίας 2017



Το υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού ανακοινώνει σήμερα, 4 Ιανουαρίου, το Mεγάλο Βραβείο Γραμμάτων και τα Κρατικά Βραβεία Λογοτεχνίας για το 2017. Μαζί με τα Βραβεία ανακοινώθηκε και το Ειδικό Θεματικό Βραβείο (σε βιβλίο που προάγει τον διάλογο σε ευαίσθητα κοινωνικά ζητήματα), ενώ απονεμήθηκαν ειδικές διακρίσεις σε δύο λογοτεχνικά περιοδικά. Την ερχόμενη Δευτέρα 7 Ιανουαρίου η υπουργός Πολιτισμού και Αθλητισμού Μυρσίνη Ζορμπά θα έχει συνάντηση στο Υπουργείο με τις/ους βραβευμένους συγγραφείς και θα συζητήσει μαζί τους για την πορεία της ελληνικής λογοτεχνίας, καθώς και για γενικότερα ζητήματα που σχετίζονται με το χώρο του βιβλίου. Στη συνάντηση θα συμμετέχουν επίσης οι μεταφραστές, που τιμήθηκαν με τα Κρατικά Βραβεία Λογοτεχνικής Μετάφρασης, οι συγγραφείς της βραχείας λίστας που βρέθηκαν πολύ κοντά στην τελική βράβευση, εκπρόσωποι των εκδοτικών οίκων των βραβευμένων συγγραφέων και μεταφραστών, καθώς και τα μέλη των Κριτικών Επιτροπών Βραβείων Λογοτεχνίας και Μετάφρασης. Αναλυτικά τα Βραβεία απονεμήθηκαν ως εξής:

 Το Μεγάλο Βραβείο Γραμμάτων απονεμήθηκε στον Διονύση Καψάλη για τη συνολική προσφορά του στα Γράμματα. 
Το Κρατικό Βραβείο Μυθιστορήματος απονεμήθηκε κατά πλειοψηφία στον Μιχάλη Μοδινό για το έργο του με τίτλο Εκουατόρια (εκδ. Καστανιώτης). 
Το Κρατικό Βραβείο Διηγήματος ‒ Νουβέλας απονεμήθηκε κατά πλειοψηφία στη Μαρία Κουγιουμτζή για το έργο της με τίτλο Όλα μπορούν να συμβούν μ’ ένα άγγιγμα (εκδ. Καστανιώτης). 
Το Κρατικό Βραβείο Ποίησης απονεμήθηκε κατά πλειοψηφία εξ ημισείας στον Σταμάτη Πολενάκη για το έργο του με τίτλο Τα τριαντάφυλλα της Μερσέδες (εκδ. Μικρή Άρκτος) και στη Χλόη Κουτσουμπέλη για το έργο της με τίτλο Οι ομοτράπεζοι της άλλης γης (εκδ. Γαβριηλίδης).

 Το Κρατικό Βραβείο Δοκιμίου ‒ Κριτικής απονεμήθηκε κατά πλειοψηφία στον Παντελή Μπουκάλα για το έργο του με τίτλο Όταν το ρήμα γίνεται όνομα. Η «Αγαπώ» και το σφρίγος της ποιητικής γλώσσας (εκδόσεις Άγρα). 
Το Κρατικό Βραβείο Μαρτυρίας ‒ Βιογραφίας ‒ Χρονικού ‒ Ταξιδιωτικής Λογοτεχνίας απονεμήθηκε κατά πλειοψηφία στη Λύντια Τρίχα για το έργο της με τίτλο Χαρίλαος Τρικούπης (εκδ. Πόλις).
 Το Κρατικό Βραβείο Πρωτοεμφανιζόμενου Συγγραφέα απονεμήθηκε κατά πλειοψηφία εξ ημισείας στη Δανάη Σιώζου για το έργο της με τίτλο Χρήσιμα Παιδικά Παιχνίδια (εκδ. Αντίποδες) και στην Ούρσουλα Φωσκόλου για το έργο της με τίτλο Το Κήτος (εκδ. Κίχλη). 
Το Ειδικό Θεματικό Βραβείο για το βιβλίο που προάγει σημαντικά τον διάλογο πάνω σε ευαίσθητα κοινωνικά ζητήματα, απονεμήθηκε κατά πλειοψηφία στην Αγγελική Σιδηρά για το έργο της με τίτλο Silvert Alert (εκδ. Κέδρος).

 Τέλος, η Επιτροπή αποφάσισε ομοφώνως την απονομή τιμητικής διάκρισης στα λογοτεχνικά περιοδικά Οδός Πανός και [Φρμκ].

Την αρμόδια Κριτική Επιτροπή Κρατικών Βραβείων Λογοτεχνίας αποτελούν οι Καθηγητές:
 Μαριλίζα Μητσού (πρόεδρος), Καθηγήτρια του Ινστιτούτου Βυζαντινών Σπουδών, Βυζαντινής Ιστορίας της Τέχνης και Νεοελληνικών Σπουδών του Πανεπιστημίου του Μονάχου∙
 Μαίρη Λεοντσίνη (αντιπρόεδρος), Αναπληρώτρια Καθηγήτρια του Τμήματος Εκπαίδευσης και Αγωγής στην Προσχολική Ηλικία του ΕΚΠΑ∙
 Μιχάλης Χρυσανθόπουλος, καθηγητής Γενικής και Συγκριτικής Γραμματολογίας της Φιλοσοφικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.
 Επίσης, συμμετέχουν οι συγγραφείς Κλαίρη Μιτσοτάκη, Κάλλια Παπαδάκη, Παυλίνα Παμπούδη, καθώς και οι κριτικοί Έλενα Μαρούτσου, Άννα Αφεντουλίδου και Κώστας Καραβίδας.

Πηγή:www.iefimerida.gr

***

Τετάρτη 2 Ιανουαρίου 2019

ΜΙΚΡΟΚΥΜΑΤΑ 99+1 μικρο-διηγήματα μελών της Εταιρείας Συγγραφέων Η έκδοση κυκλοφορεί με την Εφημερίδα των Συντακτών Σάββατο, 5 Ιανουαρίου 2019






ΜΙΚΡΟΚΥΜΑΤΑ
99+1 μικρο-διηγήματα μελών της Εταιρείας Συγγραφέων
Η έκδοση κυκλοφορεί με την Εφημερίδα των Συντακτών
Σάββατο, 5 Ιανουαρίου 2019



Η Εταιρεία Συγγραφέων καλωσορίζει το 2019 με μια συλλογική έκδοση με μικρο-διηγήματα 99+1 μελών της, που κυκλοφορεί με την «Εφημερίδα των Συντακτών» το Σάββατο, 5 Ιανουαρίου 2019. Ο τόμος, με εκατό ανέκδοτα κείμενα μικρο-μυθοπλασίας που έχουν ανώτατο όριο τις 555 λέξεις, προοίμιο και εισαγωγή, εντάσσεται στις εκδοτικές πρωτοβουλίες που περιλαμβάνουν ετήσια λογοτεχνικά ημερολόγια, θεματικούς τόμους και ανθολογίες με έργα μελών της Εταιρείας.

«Σε πόσες πέτρες να σκαλίσεις ένα μυθιστόρημα;», ρωτά στο προοίμιο, με τίτλο «Μικρογραφίες», ο Πρόεδρος της Εταιρείας Συγγραφέων Γιώργος Χουλιάρας. Δηλαδή, «επιλογές και συνήθειες της γραφής και της ανάγνωσης … βρίσκονται σε διαρκή όσμωση με την εκάστοτε κοινωνικά ενσωματωμένη τεχνολογία». Οι συγγραφείς ανταποκρίνονται στις συνθήκες της εποχής, ενώ επίσης επιλέγουν τον τρόπο τους. Όπως έλεγε ειρωνικά ο Καρλ Κράους: «υπάρχουν συγγραφείς που σε είκοσι μόνο σελίδες καταφέρνουν να πουν αυτό που εγώ για να το εκφράσω χρειάζομαι δύο ολόκληρες αράδες». Με άλλα λόγια, «η μικρή φόρμα στον λόγο είναι αρχαιότερη της Λακωνίας».

Γεγονός είναι ότι τη δεκαετία του 1980 παρατηρείται «διεθνώς μια θεαματική τάση σμίκρυνσης του διηγήματος … με έμφαση στη συμπύκνωση, τη διακειμενικότητα, την ανατροπή, την έκπληξη, την ειρωνεία, που οδήγησε στο λεγόμενο μικρό διήγημα (flash fiction) και αποτυπώθηκε στις πρώτες αμερικανικές ανθολογίες της εποχής», παρατηρεί στην εισαγωγή της η Ηρώ Νικοπούλου, Ταμίας της Εταιρείας Συγγραφέων, η οποία συγκέντρωσε και επιμελήθηκε τις συμμετοχές στη συλλογική έκδοση. Η ανάπτυξη του διαδικτύου και συναφείς εξελίξεις σε συνθήκες παγκοσμιοποίησης μορφοποίησαν την τάση αυτή σε εκφραστικές και αναγνωστικές κατευθύνσεις.

Συγγραφείς που συμμετέχουν με κείμενά τους στη συλλογική έκδοση:

Κούλα Αδαλόγλου, Μαριγώ Αλεξοπούλου, Διαμαντής Αξιώτης, Κώστας Αρκουδέας, Γιάννης Ατζακάς, Γιώργος Βέης, Κώστας Βούλγαρης, Κωστής Γκιμοσούλης, Ηλίας Γκρης, Τάσος Γουδέλης, Στάθης Γουργουρής, Θεόδωρος Γρηγοριάδης, Γιώργος Γώτης, Βερονίκη Δαλακούρα, Γεράσιμος Δενδρινός, Γιάννης Δούκας, Φίλιππος Δ. Δρακονταειδής, Λίλυ Εξαρχοπούλου, Γιώργος Ζαρκαδάκης, Γιάννης Ζέρβας, Ισίδωρος Ζουργός, Κατερίνα Ηλιοπούλου, Γιώργος Χ. Θεοχάρης, Κώστας Καβανόζης, Γιάννης Καισαρίδης, Λεωνίδας Κακάρογλου, Δημήτρης Καλοκύρης, Τάσος Καλούτσας, Ισμήνη Καπάνταη, Τάσος Καπερνάρος, Τασούλα Καραγεωργίου, Β. Π. Καραγιάννης, Νίκος Κατσαλίδας, Νατάσα Κεσμέτη, Ηλίας Κεφάλας, Νένα Κοκκινάκη, Λίλα Κονομάρα, Μάνος Κοντολέων, Έλσα Κορνέτη, Θωμάς Κοροβίνης, Ζέτα Κουντούρη, Μαρία Κούρση, Παναγιώτης Κουσαθανάς, Χλόη Κουτσουμπέλη, Στάθης Κουτσούνης, Μαρία Λαγγουρέλη, Ελένη Λαδιά, Μαρία Λαμπαδαρίδου-Πόθου, Θέμης Λιβεριάδης, Κώστας Λογαράς, Κλεοπάτρα Λυμπέρη, Αργυρώ Μαντόγλου, Άρης Μαραγκόπουλος, Ελένη Μαρινάκη, Πρόδρομος Χ. Μάρκογλου, Κώστας Μαυρουδής, Δημήτρης Μίγγας, Ευρυδίκη Τρισόν-Μιλσανή, Αλεξάνδρα Μπακονίκα, Γιάννης Μπασκόζος, Σοφία Νικολαΐδου, Ηρώ Νικοπούλου, Έλενα Νούσια, Παυλίνα Παμπούδη, Μάκης Πανώριος, Αθηνά Παπαδάκη, Μαρία Παπαδήμα, Βασίλης Παπάς, Σωτήρης Παστάκας, Νάσα Παταπίου, Γιάννης Πατίλης, Μάριος Ποντίκας, Ειρήνη Ρηνιώτη, Βασίλης Ρούβαλης, Λιάνα Σακελλίου, Ζωή Σαμαρά, Σωτήρης Σαράκης, Λία Μεγάλου-Σεφεριάδου, Αγγελική Σιδηρά, Ντίνος Σιώτης, Γιώργος Σκαμπαρδώνης, Μαρία Σκιαδαρέση, Αντώνης Δ. Σκιαθάς, Κωνσταντίνος Σουέρεφ, Γιάννης Στεφανάκις, Μάνος Στεφανίδης, Αγγελική Στρατηγοπούλου, Κλαίτη Σωτηριάδου, Δέσποινα Τομαζάνη, Νίκος Τριανταφυλλόπουλος, Φωτεινή Τσαλίκογλου, Μάκης Τσίτας, Άντεια Φραντζή, Δημήτρης Φύσσας, Κυριάκος Χαραλαμπίδης, Κώστας Χατζηαντωνίου, Λεία Χατζοπούλου-Καραβία, Γιώργος Χουλιάρας, Α. Κ. Χριστοδούλου, Χάρης Ψαρράς
 Προηγούμενες συλλογικές εκδόσεις, με κείμενα μελών της Εταιρείας Συγγραφέων και πληροφορίες στον ιστότοποwww.authors.gr περιλαμβάνουν τους τόμους «Τόποι της λογοτεχνίας» και «Τα πάθη στη λογοτεχνία», από τις εκδόσεις Καστανιώτη, και «Ιωάννης Ζεμενός», από τις εκδόσεις Αίολος, ενώ, με την «Εφημερίδα των Συντακτών» κυκλοφόρησαν η τετράτομη ανθολογία «Δαίδαλος», με κείμενά τους που επέλεξαν οι συγγραφείς, και ο τόμος «Ξαφνικά παραμύθια». Από τις εκδόσεις Πατάκη κυκλοφορεί ως ηλεκτρονικό βιβλίο η αγγλόγλωσση ανθολογία «Greek Writers Today», όπως και το Ημερολόγιο 2019 της Εταιρείας Συγγραφέων με θέμα «Πώς φοριούνται οι λέξεις: Λογοτεχνία & ένδυση».
 Υποστηρικτές της Εταιρείας Συγγραφέων είναι η Βουλή των Ελλήνων, το Υπουργείο Πολιτισμού & Αθλητισμού, ο Δήμος Αθηναίων, το Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος, τα Ιδρύματα Κώστα & Ελένης Ουράνη και Πέτρου Χάρη της Ακαδημίας Αθηνών και ο Οργανισμός Συλλογικής Διαχείρισης Έργων του Λόγου (ΟΣΔΕΛ)

Δευτέρα 31 Δεκεμβρίου 2018

VARELAKI /// ΣΕΛΙΔΕΣ ΤΕΧΝΗΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ /// ΕΥΧΕΣ ΚΑΙ ...ΔΗΛΩΣΕΙΣ!



 Το Varelaki εύχεται στους αναγνώστες και τους φίλους του  Χρόνια Πολλά!!!
Αγάπη,υγεία,δημιουργία και ομορφιά!!!
Το 2019 να φέρει σε όλους αυτό που επιθυμούν !!!
Με ωραία  βιβλία πάντα!!

****

Σάββατο 29 Δεκεμβρίου 2018

ΝΟΤΑΤΙΟΝΕS 2018 /// TEΣΣΕΡΑ ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ



Το ένθετο λογοτεχνικό notationes παρουσίασε τέσσερα αφιερώματα μέσα στο 2018 που διαβάστηκαν πολύ!







Επιμέλεια : Aσημίνα Ξηρογιάννη

ΝΕΑ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑ /// ΤΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΤΟΥ 2017



ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΝΤΕΣ:

Δημήτρης Αγαθοκλής
Δημήτρης Αγγελής
Ζ. Δ. Αϊναλής
Νίνα Αλέξη
Βαγγέλης Αλεξόπουλος 
Ελένη Αλεξίου
Μαριγώ Αλεξοπούλου
Βασίλης Αμανατίδης 
Γιώργος Ανδρέου
Γιάννης Αντιόχου 
Ευάγγελος Κ. Βαλσαμίδης
Δημήτρης Βέλλας
Τάσος Γαλάτης
Άντζελα Γεωργότα 
Αντώνης Γκαιρώ
Μυρσίνη Γκανά 
Ειρήνη Γκόλτσιου
Κρυστάλλη Γλυνιαδάκη
Γιάννης Ζαρκάδης
Σταύρος Ζαφειρίου 
Σπύρος Ζαχαράτος
Βασίλης Ζηλάκος 
Ελευθερία Θάνογλου 
Φαίδων Θεοφίλου
Σάρα Θηλυκού
Στάθης Ιντζές
Νιόβη Ιωάννου
Χάρης Ιωσήφ
Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη
Γιάννης Καλπούζος
Αντώνης Κάλφας 
Γιάννης Καρατζόγλου
Κατερίνα Καριζώνη
Γιάννης Μ. Καρούνης
Θεοδόσης Κοντάκης
Δήμητρα Κουβάτα 
Μαρία Κουλούρη 
Δήμητρα Κωτούλα
Σάββας Λαζαρίδης
Όλια Λαζαρίδου
Ζαχαρίας Γ. Λαουτίδης
Λίτσα Λεμπέση
Παναγιώτης Λογγινίδης
Κλεοπάτρα Λυμπέρη 
Κυριακή Αν. Λυμπέρη 
Αντώνης Μακρυδημήτρης
Κική Μαυρίδου
Στέλιος Μαφρέδας
Γιώργος Μεταξάς
Εύα Μοδινού
Γιώργος Μοράρης
Πολύνα Γ. Μπανά
Γιάννης Μπερούκας
Λιλή Ντίνα
Ασημίνα Ξηρογιάννη 
Απόστολος Παλιεράκης
Κώστας Γ. Παπαγεωργίου
Μαργαρίτα Παπαγεωργίου 
Μάρθα Παπαδοπούλου
Νίκος Παπαρομπόλης
Δημήτρης Γ. Παπαστεργίου 
Βασίλης Ν. Πης
Βάλτερ Πούχνερ
Μανόλης Πρατικάκης 
Παναγιώτης Ράμμης
Σήλικα Ρηγοπούλου
Νίνα Ρίζου
Στάθης Σιώμος
Νίκος Σκούφος
Οδυσσέας Σπαχής
Γιάννης Στίγκας 
Έλενα Στριγγάρη
Γιάννης Τζανετάκης 
Λουάν Τζούλις
Αθηνά Τρέντλα
Αλίνα Τριανταφύλλου
Κική Τσαγκαράκη-Μπαΐζου
Ματίνα Τσιμοπούλου
Μάγδα Τσιρογιάννη
Δημήτρης Φιλελές
Κωνσταντίνα Φιλίππου
Αλέκος Ε. Φλωράκης
Κυριάκος Χαραλαμπίδης
Δήμητρα Χ. Χριστοδούλου
Μανώλης Χριστοδούλου
Γιώργος Κ. Ψάλτης
Βασίλης Ψαρράς
Χάρης Ψαρράς

***


Aπό την Κοινωνία των Δεκάτων
Ανθολόγηση: Hλίας Κεφάλας/ Κωνσταντίνος Μπούρας

***

Παρασκευή 28 Δεκεμβρίου 2018

ΣΤΗΛΗ ΤΗΕ ARTMANIACS /// ANNA AΦΕΝΤΟΥΛΙΔΟΥ





ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΣΤΗΝ ΑΣΗΜΙΝΑ ΞΗΡΟΓΙΑΝΝΗ


(Αναδημοσίευση από το Φράκταλ)



Kυρία Αφεντουλίδου, ξεκινώ αυτήν την κουβέντα ρωτώντας πώς ξεκίνησαν όλα με τη λογοτεχνία. Και πώς προέκυψε το πρώτο δικό σας ποιητικό βιβλίο.

Την πρώτη περίοδο «συγγραφής» -αν μπορούμε να την ονομάσουμε έτσι- την ξεκίνησα στα 13 μου χρόνια, γοητευμένη κυρίως από κάποια σκοτεινά παραμύθια και την σταμάτησα στα 22, μέσα στην ένταση μιας προσωπικής κρίσης. Εκείνα τα πρώτα κείμενα τα κατέστρεψα όλα. Ακολούθησε παύση 12 ετών. Την δεύτερη «περίοδο», καταπατώντας τον όρκο μη-γραφής που είχα δώσει στον εαυτό μου, την ξεκίνησα στα 34. Το πρώτο μου βιβλίο θα το χαρακτήριζα ως μια προσπάθεια «να ξανακερδίσω τον χαμένο χρόνο» ή και να εκδικηθώ.

Τα τελευταία χρόνια ασχολείστε ιδιαίτερα με τη λογοτεχνική κριτική και παρακολουθείτε εκδόσεις και συγγραφείς. Θα ήθελα κάποια σχόλια για το σύγχρονο ελληνικό λογοτεχνικό τοπίο.

Πολυδύναμο, πολύτροπο, σε μια κατάσταση ρευστή, που κάποιες πυκνώσεις του σε ξαφνιάζουν ευχάριστα, κάποιες σε απογοητεύουν, άλλες πάλι δικαιώνουν τις προσδοκίες και άλλες τις διαψεύδουν... Όμως έτσι δεν συμβαίνει πάντα με κάθε τι το ζωντανό;

Λογοτεχνία και διαδίκτυο. Απαγορευμένη σχέση;

Στην τέχνη δεν υπάρχουν απαγορεύσεις. Πάντα όταν έχουμε ένα καινούργιο «μέσο», υπάρχει στην αρχή αμηχανία, υπερβολή, αντίσταση, υπερτίμηση ή απόρριψη κ.ο.κ. Ο χρόνος τα τακτοποιεί όλα στη θέση τους. Πιστεύω στη δύναμη αλλά και στη δικαιοσύνη του χρόνου.

Αν σας ρωτήσω να μου πείτε τρεις μόνο συγγραφείς που άλλαξαν το βλέμμα σας για τον κόσμο ,ποιοι θα ήταν αυτοί;

Δεν θα έλεγα ότι άλλαξαν αλλά ότι διαμόρφωσαν το βλέμμα μου για τον κόσμο: Όσκαρ Ουάιλντ, Κώστας Καρυωτάκης, Αντρέας Εμπειρίκος.

Ποίηση είναι...

…αυτό που παλεύει μέσα σου να βγει στο φως… αν και… εάν δεν το δεις στο χαρτί, ποτέ δεν ξέρεις τι ακριβώς είναι. Αφετηρία αποτελούν, για μένα, οι αισθητηριακές εικόνες, οι ονειρικές μνήμες, οι στιγμές έντασης. Κίνητρο αποτελεί ότι γράφοντας γι’ αυτά, ίσως καταφέρω κάποτε να αντέχω όλα τα υπόλοιπα.

Ποιο το μέλλον της Ποίησης;

Κι εγώ αναζητώ μια εκδοχή απάντησης στο ερώτημα αυτό… που αφορά, εγωιστικά ίσως, στην προσωπική μου αγωνία∙ ελπίζοντας ότι θα μου ανοιχτεί ένα πλάγιο, έστω, μονοπάτι, για να προσεγγίσω το «γιατί» της γραφής και της σιωπής μου.


Kάποιος ξένος σύγχρονος λογοτέχνης που θαυμάζετε και παρακολουθείτε το έργο του.

Αγαπημένος μου, και με διαφορά, ήταν ο Χάροντ Πίντερ, αλλά έφυγε νωρίς…

Μιλήστε μου για το ρόλο της Κριτικής και των Κριτικών.

Τα κριτικά δοκίμια είναι επίπονα, σχεδόν οδυνηρά. Δεν έχεις απέναντί σου μόνο τον αναγνώστη, ο οποίος ενδέχεται να είναι ανυποψίαστος ή καχύποπτος. Έχεις και τον συγγραφέα, τον αφηγηματικό του κόσμο, τις προσδοκίες και τις διαψεύσεις του. Είναι μια αναδημιουργία πολύ περισσότερο απαιτητική από την «πρωτογενή». Πιστεύω ωστόσο στην αξία και στον σημαντικό τους ρόλο. Χρειάζεται βέβαια να συμφωνήσουμε τι εννοούμε λέγοντας «κριτική» και «κριτικοί»… κάτι που ασφαλώς δεν είναι αυτονόητο.

Πιστεύετε στα Βραβεία;

Πιστεύω στην αξιολόγηση, στην ύπαρξη αλλά και την ανα-διαμόρφωση των κριτηρίων, τα οποία οφείλουν μεν να αφουγκράζονται τον ρυθμό με τον οποίο οι νέες εποχές ανασαίνουν, αλλά πρέπει να υπάρχουν και με μια σχετική σταθερότητα, για να συγκροτούν τον ορίζοντα της προσδοκίας μας, έστω κι αν γνωρίζουμε ότι πιθανότατα την επόμενη στιγμή θα έχει ήδη αλλάξει. Χωρίς κριτήρια οδηγούμαστε σε μια τραγική ομογενοποίηση, η οποία καταλήγει στον μαρασμό. Η αξία των «Βραβείων» εξαρτάται από πολλές παραμέτρους: ποιος βραβεύει, με ποιο σκοπό και στόχους, κάτω από ποιες συνθήκες κ.λπ. Διαπιστώνουμε πάντως ότι ενώ όλοι τα κατηγορούν, συγχρόνως και όλοι, σχεδόν, τα επιδιώκουν.

Ποια άλλη τέχνη πέραν της Λογοτεχνίας αγαπάτε και σας συγκινεί;

Ο κινηματογράφος, γιατί μπορεί, σε κάποιες περιπτώσεις, να αποκαλύψει αυτό που οι λέξεις δυσκολεύτηκαν ή δεν μπόρεσαν…

Γράφετε κάτι νέο τώρα;

Τώρα ασχολούμαι σχεδόν αποκλειστικά με το κριτικό δοκίμιο.

Θα ήθελα μια αναφορά στα παρακάτω βιβλία σας, το στόχο και το σκεπτικό τους:
(2017) Η οδυνηρή μνήμη της σάρκας, Εκδόσεις του Φοίνικα Πρόκειται για μία μικρή μελέτη γύρω από την ποίηση του Κώστα Θ. Ριζάκη, μια ποίηση που μιλά με ιδιαίτερο, πολύ ενδιαφέροντα τρόπο για το σώμα και τη μνήμη του, για την επαφή και την μοναξιά, για την γυναικεία παρουσία και την επιδραστικότητά της. Η μελέτη περιστρέφεται γύρω από την ερωτική του κεντρομόλο∙ ή αφήνεται σε μια εμπαθή φυγόκεντρο −αναλόγως από ποια σκοπιά κανείς προσεγγίζει το έργο…
(2016) Εικονο-γραφίες συν-ηχήσεων, Γαβριηλίδης Αποτελεί μία προσπάθεια αποκωδικοποίησης της λειτουργίας της αναμνημόνευσης στην ποίηση του Γ.Χ.Θεοχάρη, θεματική τομή που συναντάμε επαναλαμβανόμενη και σε αρκετούς άλλους ποιητές της γενιάς του 70.
(2014) Ο Ξένος του Αλμπέρ Καμύ, poema Ο Καμύ, άλλος αγαπημένος, για πολλούς λόγους… Είναι εντυπωσιακό με πόσο δραστικό τρόπο κάθε φορά το έργο του μπορεί να διαβαστεί και διαφορετικά. Μετά από 20 χρόνια, ξαναδιαβάζοντας τον Ξένο, μού αποκαλύφθηκε μια άλλη ερμηνεία του, μια εντελώς νέα τοποθέτηση του Μερσώ ανάμεσά μας. Και αναζητώντας τεκμηρίωση σ’ αυτή την ερμηνευτική προσέγγιση έμεινα έκπληκτη από το πόσο διαισθητικός υπήρξε ξανά ο Καμύ…

Σχέδια για το μέλλον
Αντί απάντησης αντιγράφω από το Νυχτολόγιο του Τάκη Σινόπουλου:
Δεν προλαβαίνεις να σκεφτείς πάνω στη γλώσσα, να φτιάξεις κάτι «άλλο» με τη γλώσσα σου, και ξαφνικά πεθαίνεις.[…] Σπάσε τον φαύλο κύκλο.
Το σχέδιό μου λοιπόν είναι να προσπαθήσω να σπάσω τον φαύλο κύκλο…

****

Πέθανε ο ισραηλινός συγγραφέας Αμος Οζ


Πέθανε ο ισραηλινός συγγραφέας Αμος Οζ | in.gr


Πηγή:in.gr


Ο Ισραηλινός συγγραφέας Άμος Οζ πέθανε από καρκίνο σε ηλικία 79 ετών, δήλωσε σήμερα η κόρη του. «Σε εκείνους που τον αγαπούν, σας ευχαριστώ», έγραψε η Φάνια Οζ-Σάλτσμπεργκερ στο Twitter.

Ο Άμος Οζ, το αληθινό όνομα του οποίου ήταν Άμος Κλάουσνερ, γεννήθηκε στην Ιερουσαλήμ το 1939, στη συνοικία Κέρεμ Αβραάμ. Οι γονείς του, ο Άρια Κλάουσνερ και η Φάνια Μούσμαν, ήταν μετανάστες από την Ανατολική Ευρώπη. Όταν ο Άμος Οζ ήταν 12 χρονών, η μητέρα του αυτοκτόνησε και το γεγονός αυτό σημάδεψε τη ζωή του. Τρία χρόνια αργότερα έφυγε από το σπίτι του και πήγε να ζήσει στο Κιμπούτς Χούλντα. Τότε άλλαξε το επίθετό του σε Οζ, που στα εβραϊκά σημαίνει δύναμη.Στο Κιμπούτς Χούλντα έζησε μέχρι το 1986, οπότε μετακόμισε στην πόλη Αράντ, επειδή ο γιος του έπασχε από άσθμα. Πήρε μέρος στον Πόλεμο των έξι ημερών το 1967 και στον Πόλεμο του Γιομ Κιπούρ. Σπούδασε φιλοσοφία και εβραϊκή λογοτεχνία στο Εβραϊκό Πανεπιστήμιο.Πολλοί συγγενείς του Άμος Οζ από την πλευρά του πατέρα του ήταν δεξιοί, οπαδοί των Ρεβιζιονιστών Σιωνιστών. Ο θείος του πατέρα του, ο Γιόζεφ Κλάουσνερ, σημαντική μορφή των εβραϊκών γραμμάτων, ήταν υποψήφιος του κόμματος Χερούτ για την προεδρία του Ισραήλ ενάντια στον Χάιμ Βάιζμαν, που ήταν υποψήφιος με τους εργατικούς. Αντίθετα, ο Άμος Οζ ήταν για χρόνια υποστηρικτής του εργατικού κόμματος και στενός φίλος του Σιμόν Πέρες ενώ αργότερα, κατά τη δεκαετία του ’90 στράφηκε στο αριστερό κόμμα Meretz. Στις εκλογές για την Κνεσσέτ το 2003, εμφανίστηκε στην τηλεόραση και κάλεσε τους ψηφοφόρους να στηρίξουν το κόμμα Meretz.Ο Άμος Οζ ήταν ένας από τους πρώτους Ισραηλινούς που υποστήριξε ήδη μετά το τέλος του Πολέμου των έξι ημερών τη δημιουργία δύο κρατών στην Παλαιστίνη: ενός εβραϊκού και ενός παλαιστινιακού, ως την μόνη λύση για την ισραηλινο-παλαιστινιακή διαμάχη. Το 1978 συμμετέχει στην ίδρυση της οργάνωσης «Ειρήνη τώρα». Σε αντίθεση όμως με άλλα μέλη του φιλειρηνικού κινήματος στο Ισραήλ, δεν ήταν αντίθετος με την κατασκευή του Τείχους στη Δυτική Όχθη, που άρχισε στα τέλη της δεκαετίας του ’90, έχει όμως εκφράσει την αντίθεσή του στην πολιτική του εποικισμού της Δυτικής Όχθης και της Λωρίδας της Γάζας και ήταν από τους πρώτους που χαιρέτισαν τη συμφωνία του Όσλο και την έναρξη συνομιλιών με την PLO (Οργάνωση για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης).Τον Ιούλιο του 2006, ο Άμος Οζ υποστήριξε την εισβολή του ισραηλινού στρατού στον Λίβανο για την αντιμετώπιση των μελών της Χεζμπολάχ. Σε συνέντευξή που έδωσε στην εφημερίδα Λος Άντζελες Τάιμς εκείνη την περίοδο δήλωσε μεταξύ άλλων: «Πολλές φορές στο παρελθόν το ισραηλινό φιλειρηνικό κίνημα έχει ασκήσει κριτική στις ισραηλινές στρατιωτικές επιχειρήσεις. Όχι αυτή τη φορά. Αυτή τη φορά ο πόλεμος δεν αφορά την επέκταση του Ισραήλ. Δεν υπάρχουν εδαφικές διεκδικήσεις από καμία πλευρά. Το ισραηλινό φιλειρηνικό κίνημα οφείλει να στηρίξει την προσπάθεια της χώρας για αυτοάμυνα».Αργότερα όμως ο Οζ, όπως και οι συγγραφείς Νταβίντ Γκρόσμαν και Αβραάμ Γεοσούα, άλλαξε γνώμη και στάση απέναντι στον πόλεμο στο Λίβανο.
Το έργο του Αμος Οζ
Η πρώτη του συλλογή από ιστορίες (Where the Jackals Howl) δημοσιεύθηκε το 1965, ενώ τον επόμενο χρόνο δημοσιεύθηκε το πρώτο του διήγημα (Elsewhere, Perhaps). Μέχρι σήμερα, ο Άμος Οζ έχει γράψει 18 βιβλία στα εβραϊκά και γύρω στα 450 άρθρα και δοκίμια. Έργα του έχουν μεταφραστεί σε τουλάχιστον 30 γλώσσες.Το 1998, του απονεμήθηκε το βραβείο Ισραήλ για την λογοτεχνία, το 2005 το βραβείο Γκέτε, το οποίο στο παρελθόν έχει απονεμηθεί σε προσωπικότητες όπως ο Σίγκμουντ Φρόιντ και ο Τόμας Μαν, το 2007 το βραβείο Prince of Asturias Award of Letters και το 2008 το βραβείο Χάινριχ Χάινε. Επανειλημμένα ήταν υποψήφιος για το Νόμπελ Λογοτεχνίας.Στα περισσότερα από τα έργα του Άμος Οζ η πλοκή τοποθετείται στη γειτονιά όπου γεννήθηκε και μεγάλωσε ο συγγραφέας, ενώ οι ήρωές του παρουσιάζονται με μια ελαφρώς ειρωνική διάθεση.

ΛΕΥΤΕΡΗΣ ΞΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ /// ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΜΗΔΕΝΙΚΩΝ ΑΠΟΧΡΩΣΕΩΝ


Άνθρωπος μηδενικών αποχρώσεων






***

Άνθρωπος μηδενικών αποχρώσεων ,Λευτέρης Ξανθόπουλος Γαβριηλίδης, 2018 ,72 σελ.


Τι βλέπει αυτή η ξύλινη μορφή στον τοίχο και γιατί χαμογελάει;
Γιατί χαμογελάει όταν στρέφουμε τα μάτια μας πάνω της και γιατί σωπαίνει όταν κανείς δεν την κοιτά; Αυτό το ξύλινο πρόσωπο χτισμένο στον πέτρινο τοίχο όπως οι άγριοι Κέλτες με τα κρανία του εχθρού ποιός είναι; Ποιός είναι ο νέος άντρας στο ξύλινο κάδρο με το βλέμμα κατευθείαν μπροστά του και τι κοιτάζει; Τι κοιτάζει ο ξύλινος άντρας εμπρός του σε τι καταγίνεται και τι βλέπει;
Όταν κανείς δεν τον κοιτά πώς γυρνούν τα μάτια της ξύλινης μορφής πώς γυρνούν τα μάτια της προς τα μέσα και κρύβονται; Και αν γυρνούν τα μάτια του προς τα μέσα και κρύβονται τότε ποιό χέρι τραβά τη βαριά βελούδινη κουρτίνα που πέφτει και σκεπάζει την κομμένη κεφαλή και την εξαφανίζει;

***

ΒΙΒΛΙΟΠΡΟΤΑΣΗ ///GAIL HOMEYMAN /// Η ΕΛΕΝΟΡ ΟΛΙΦΑΝΤ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΚΑΛΑ [Eκδ.Κλειδάριθμος}




Η Έλενορ Όλιφαντ είναι τριάντα χρονών, ζει στη Γλασκώβη και δουλεύει ως λογίστρια σε μια εταιρεία γραφιστικής. Κάθε μέρα πηγαίνει στη δουλειά της, τα βράδια λύνει σταυρόλεξα και ακούει ραδιοφωνικές σαπουνόπερες, τις Τετάρτες μιλάει τηλεφωνικά με τη μητέρα της και περιμένει να έρθει η Παρασκευή για να φάει πίτσα και να μεθύσει με βότκα μέχρι το πρωί της Δευτέρας.
Είναι τελείως μόνη, αλλά δηλώνει απολύτως καλά.Ώσπου, μια μέρα ερωτεύεται έναν τραγουδιστή και αρχίζει να φαντασιώνεται –χωρίς να έχουν καν γνωριστεί, χωρίς να έχει υπάρξει η παραμικρή υπόνοια– πως είναι ο άντρας της ζωής της. Μόνο ένας συνάδελφός της, ο Ρέιμοντ, της φέρεται πολύ καλά – σε αντίθεση με τις αποστάσεις που κρατούν οι υπόλοιποι. Τι κρύβεται άραγε πίσω από τον αλλόκοτο και δύστροπο χαρακτήρα της Έλενορ;

****

«Είμαι η 'Ελενορ Όλιφαντ .Δεν τα καταφέρνω με τους ανθρώπους.Η ζωή μου ακολουθεί ένα αυστηρό πρόγραμμα: κατεψυγμένη πίτσα,βότκα,τηλεφωνήματα στη μαμά .Λένε ότι είμαι περίεργη ,αλλά είμαι απολύτως καλά.Είμαι όμως;»

***


*Νο 1 Sunday Times best seller
*Nο 1 Νew York Times best seller
*Περισσότερα από 1.500.000 αντίτυπα
*Κυκλοφορεί σε 40 χώρες
*Πάνω από 100.000 κριτικές 5* στο Goodreads


*Mεταφέρεται στον κινηματογράφο από τη Reese Witherspoon

***

ΣΤΗΛΗ THE ARTMANIACS ///Συνομιλώντας με τον ποιητή Γιώργο Χρονά






Συνέντευξη στην Ασημίνα Ξηρογιάννη //



[Πηγή:ΦΡΑΚΤΑΛ]

Πώς βλέπετε και βιώνετε τη σύγχρονη λογοτεχνική πραγματικότητα; Σας αρέσουν πράγματα, σας ενοχλούν κάποια άλλα;

Παρακολουθώ τα πάντα. Με τον Τύπο. Αγοράζω 4 εφημερίδες ημερησίως. Και 3 την Κυριακή. Μπαίνω σε βιβλιοπωλεία. Ως περιοδικό Οδός Πανός λαβαίνω από πολλούς οίκους ή συγγραφείς τα βιβλία τους. Βλέπω πληθώρα περιττή. Δεν με ενοχλούν αφού από καιρό έχει εφευρεθεί το τέλος της τέχνης. Όπως και η ύπαρξή της.


Νιώθετε περισσότερο ποιητής ή εκδότης;

Ποιητής νοιώθω. Όλα ότι κάνω εκ της ποιήσεως. Δημιουργίας. Όπως και το ραδιόφωνο, τηλεόραση, δημοσιογραφία, θέατρο…. που έκανα.


Αν σας ζητούσα τρεις μόνο συγγραφείς να μου αναφέρετε..που όμως με το έργο τους άλλαξαν το βλέμμα σας για τον κόσμο, ποιοί θα ήταν αυτοί;

Θα ανέφερα: Δημήτρης Καπετανάκης – ο μαθητής του Παναγιώτη Κανελλόπουλου – Περικλής Γιαννόπουλος, Γιάννης Τσαρούχης – ως συγγραφέας, ποιητής.


Ποιο το μέλλον της ελληνικής λογοτεχνίας εν τέλει;

Τα πλήθη οδηγούνται σε ανώφελα έργα. Φλυαρίες, κομματικές με υποστήριξη ανάλογη. Πήξαμε σε – δήθεν – αριστερούς συγγραφείς. Μάλλον διορισμό και ταξιδάκια θέλουν. Αποστολές πνεύματος!


Τι θα λέγατε σε έναν νέο λογοτέχνη που κάνει τώρα τα πρώτα του βήματα...

Να βλέπει θέατρο, σινεμά, όπερα, χορό, τα πάντα, εκτός από βιβλιοθήκες και τα τοιαύτα. Και νάχει σοβαρότητα και υπομονή. Η δόξα και το χρήμα αργούν. Και αν έρθουν.


 Παρακολουθείτε τα πολιτικά πράγματα; Πιστεύετε ότι η όποια κρίση στην πολιτική έχει όντως αντίκτυπο στην λογοτεχνία;

Θαύμασα τον Δημήτρη Δημητριάδη και την επιστολή του στην Lifo για το λογοτεχνικό γίγνεσθαι τώρα στην πατρίδα μας. Το θάρρος του. Την αλήθεια για τους κυβερνώντες μας.


 Θεός;

Πιστεύω στο Θεό. Βλέπω το πρόσωπό του κάθε μέρα.


 Κριτική και κριτικοί.

Δεν υπάρχει πια κριτική. Μόνο φακελάκια.


 Λογοτεχνία και Διαδίκτυο.

Διαφημιζόμαστε στο διαδίκτυο δεν έχουμε λεφτά για πέταμα, στη διαφήμιση στον Τύπο και τα φρη πρες περιοδικά.


'Εχετε εμμονές;

Όχι. Μόνο μου αρέσει η τελειότητα. Πρόβα θανάτου.


Θα σας δίνω λέξεις και θα μου δίνετε σκέψεις:

Θάλασσα: Κολυμπώ
Μετανάστες: Ερημιά
Λευτέρης Βογιατζή: Φίλος των οδών
λογοτεχνικά βραβεία: Δεν ξέρω. Δεν απαντώ.
αγάπη: Μόνο αγάπη – όχι κόμπλεξ
διακειμενικότητα: Δεν ξέρω τι σημαίνει
λογοκλοπή: Για δέσιμο
αναγνώστης: Πάντα των αρχαίων σοφών
αιωνιότητα: Η Κάλλας, ο Καβάφης – στο μυαλό μου.


Το έργο σας είναι εκτενές και αναγνωρισμένο. Έχετε γράψει και θεατρικά έργα που έχουν« ανέβει » στην σκηνή. Ποιος θεατρικός συγγραφέας σας μιλάει και πώς αποφασίσατε να ασχοληθείτε και με αυτό το είδος;

Δεν ξέρω. Συ είπας. Είδα και βλέπω πάντα θέατρο. Έγραφα και γράφω είναι μια μορφή – δημιουργίας, εκ της ποιήσεώς μου. Φτωχές γυναίκες, αμόρφωτοι άνδρες.


Tο περιοδικό σας «Οδός Πανός» είναι αξία πια, νομίζω, στο ελληνικό λογοτεχνικό τοπίο. Σχολιάστε μου λίγο την πορεία των έντυπων περιοδικών. Τα διαβάζει ο κόσμος; Tα αγοράζει;

Δεν ξέρω για άλλα περιοδικά. Εμείς μπήκαμε στα 38 χρόνια με την αγάπη του κοινού. Και την υγεία μας που φροντίζουμε με προληπτική ιατρική. Νάμαστε καλά έχουμε δρόμο ακόμα πολύ.


Τί ελπίζετε, τί ονειρεύεστε; Τι εύχεστε για το 2019 που πλησιάζει;

Όπως πάντα και το 2019 θέλω υγεία. Αγάπη. Ελπίδα για όλο τον κόσμο. Και εμείς.


Σας ευχαριστώ.

****