notationes///IOYΛΙΟΣ 2013///ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΤΩΝ ΕΚΔΟΣΕΩΝ (.poema..)

http://editionspoema.wordpress.com/

Λίγες λάμψεις πιο ψηλά

ΑΡΤΕΜΗΣ ΜΟΥΛΟΣ

Σχήμα: 13,5×20,5εκ., σελ.: 48, τιμή: 8,5 ευρώ, ISBN: 978-618-80520-5-5 ΣΕΙΡΑ: Σύγχρονη ελληνική ποίηση

Η ποιητική φωνή του Αρτέμη Μούλου σχολιάζει δροσερή, απέριττη και άμεση την έκταση από το εγώ στο εσύ. Στους στίχους του βρίσκουμε το χαμόγελο, την αισιόδοξη ματιά των πραγμάτων, μικρές αναρωτήσεις για τον κόσμο εντός μας  και για την πραγματικότητα εκτός μας. Πρόκειται για την πρώτη εμφάνιση του δημιουργού με αυτή τη συλλογή. (Την έκδοση επιμελήθηκε ο συγγραφέας Γιώργος Παναγιωτίδης).

ΔΕΙΓΜΑ ΓΡΑΦΗΣ
Λίγες λάμψεις πιο ψηλά
Πολλές φορές θέλω να εξημερώσω μια νύχτα,
ν’ ανέβω πάνω της γυμνός, να της κλέψω όλα τ’ αστέρια
να τα πετάω μπροστά της
κι αυτή να κάνει ευχές να την ελευθερώσω
να νιώσει κι αυτή πώς είναι να εύχεσαι.
Φαντάσου να εξαρτάται η νύχτα
από λίγες λάμψεις πιο ψηλά απ’ αυτήν
για να μείνει γυμνή σ’ αυτό το ειρωνικό σκοτάδι.
Ομως οι νύχτες που δεν εξημερώνονται είναι αυτές που υποσχεθήκαν μια ατελείωτη μέρα κι ίσως αυτή να είναι η ευχή τους κι εγώ εκεί να θέλω να πάω ευχής και υποσχέσεως γωνία, ούτε στενό παρακάτω κι απ’ τον δρόμο τον γρήγορο, τον ιδανικό όμως δεν έχει χρόνο η αναμονή.
Κι η θάλασσα, όσο κι αν χωρίζει αναμονές
αυτή στο τέλος τις ενώνει, με ανακρίβεια
και κάπου στη μέση της, στροβιλίζεται η φυγή
κάπου εκεί, κοντά στο γιγάντιο τίποτα
πριν το ποτέ και λίγο μετά το ίσως
και κοντεύει, άλλωστε μια ζωή δρόμος είναι
μέχρι να στρίψεις μια ευχή, έχεις ήδη φτάσει στο μακάρι.

Βιογραφικό σημείωμα

Ο Αρτέμης Μούλος γεννήθηκε στην Πάτρα το 1980. Σπούδασε Λογιστική και συνέχισε στην Αγγλία με μεταπτυχιακά στην Οικονομία και τη Διοίκηση Επιχειρήσεων. Από το 2007 διαμένει στη Βαρκελώνη και εργάζεται ως φορολογικός λογιστής. Διηγήματά του έχουν δημοσιευτεί στο συλλογικό τόμο «Οδός δημιουργικής γραφής» και έχει συμμετάσχει με ποίημά του στην ισπανόφωνη ποιητική ανθολογία «Palabras entre el centeno».

ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΔΙΑΘΕΣΗ: Βιβλιοπωλείο «Λεμόνι», Ηρακλειδών 22, Θησείο

http://www.lemoni.gr

ΣΕΙΡΑ: Σύγχρονη ελληνική ποίηση

Categories Uncategorized

Η παρέμβαση του Ανδρέα Κάλβου στη θεολογική διαμάχη Frederick Nolan – Thomas Falconer (τέλος 1818)

KΩΣΤΗΣ ΔΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

α’ κυκλοφορία: Ιούνιος 2013
Σχήμα: 16×24 εκ., σελ.: 112, τιμή: 10 ευρώ, ISBN: 978-618-80520-4-8
ΣΕΙΡΑ: Φιλολογικά

Το 1815 δημοσιεύεται στο Λονδίνο το βιβλίο του αιδεσιμότατου Frederick Nolan An Inquiry into the Integrity of the Greek Vulgate, or Received Text of the New Testament. Ο συντάκτης του ισχυρίζεται σε κάποιο σημείο ότι ο Επίσκοπος Καισαρείας Ευσέβιος εξάλειψε ορισμένα χωρία των Ευαγγελίων και των Επιστολών, επωφελούμενος από την ευκαιρία που του δόθηκε όταν διετάχθη από τον Μέγα Κωνσταντίνο να ετοιμάσει αντίγραφα των θείων γραφών για να χρησιμοποιηθούν από τις νέες εκκλησίες στην Κωνσταντινούπολη. Η μομφή αυτή θα προκαλέσει την ισχυρή αντίδραση ενός άλλου θεολόγου, του Thomas Falconer, ο οποίος το 1818 θα επιχειρήσει να ανατρέψει τις θέσεις του Nolan, θίγοντας τόσο τις θεολογικές του γνώσεις όσο και τη φιλολογική του επάρκεια. Ο τελευταίος αντεπιτίθεται, ζητώντας τη συνδρομή του Ανδρέα Κάλβου, κι έτσι στο τέλος του 1818 δημοσιεύεται στο Λονδίνο το φυλλάδιο Remarks on a Passage in Eusebius’s Ecclesiastical History, with Translations in Modern Greek and Italian (Communicated by M. Calbo to the Rev. F. Nolan). Η φύση της διαμάχης επέβαλε, κατά τον Nolan, την ανάμιξη ενός «ελληνιστή» με στέρεη φιλολογική κατάρτιση και πραγματολογική εποπτεία της συγχρονίας και της διαχρονίας της ελληνικής γλώσσας, προκειμένου η αντίδραση να είναι αποτέλεσμα επεξεργασίας υψηλής στάθμης. Ο Κάλβος εκλήθη να διερευνήσει τις βαθμιαίες μετατροπές και τους μετασχηματισμούς της σημασίας ορισμένων λέξεων, προσπαθώντας νηφάλια να τιθασεύσει μια διάσπαρτη και ποικιλόμορφη γλωσσική ύλη. Τα εφόδια όμως που διέθετε δεν επαρκούσαν για μία ολοκληρωμένη κι αποτελεσματική παρέμβαση, δεδομένου ότι οι πτυχές της σύγκρουσης εκτείνονταν σε περιοχές που προϋπέθεταν τον έλεγχο ευρύτερων γνωστικών πεδίων.

Βιογραφικό σημείωμα

Ο Κωστής Δανόπουλος είναι διδάκτορας νεοελληνικής φιλολογίας του Τμήματος Βυζαντινών και Νεοελληνικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Κύπρου. Συμμετείχε σε ερευνητικά προγράμματα στην Ελλάδα και στην Κύπρο και συνεργάστηκε με το Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας και το Εθνικό Κέντρο Βιβλίου. Ήταν μέλος του Ειδικού Εκπαιδευτικού Προσωπικού του Πανεπιστημίου Κύπρου και έχει διδάξει νεοελληνική φιλολογία στο Πανεπιστήμιο Πατρών. Από το 2006 διδάσκει ως μέλος του Συνεργαζόμενου Εκπαιδευτικού Προσωπικού στο Ελληνικό Ανοικτό Πανεπιστήμιο.

ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΔΙΑΘΕΣΗ: Βιβλιοπωλείο «Λεμόνι», Ηρακλειδών 22, Θησείο

http://www.lemoni.gr

ΣΕΙΡΑ: Φιλολογικά

Categories Uncategorized

Σύντομη ελεγεία: σημειώσεις

ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΤΡΑΚΑΚΗ

 
α’ κυκλοφορία: Απρίλιος 2013
Σχήμα: 15×18 εκ., σελ.: 16, τιμή: 3 ευρώ, ISBN: 978-618-80520-3-1
ΣΕΙΡΑ: Ορίζοντες

Σύντομες ποιητικές φράσεις. Νοήματα απογυμνωμένα με λέξεις λιτές, χρηστικές. Εικόνες και ατμόσφαιρα ενός εσωτερικού τοπίου στο οποίο κυριαρχεί ο αναστοχασμός, όσο και η απαισιόδοξη διάθεση σ’ αντίστιξη με την προσδοκία της ζωής… Τα ποιήματα της Κατερίνας Τρακάκη που συναποτελούν το παρόν τομίδιο, αποτυπώνουν τη «φωνή» μιας ύπαρξης που γνωρίζει τη δύναμη του εγώ και του εσύ. Είναι μια άσκηση ποιητικής που εντοπίζεται μεταξύ χάι-κου και μοιρολογιού.

ΔΕΙΓΜΑ ΓΡΑΦΗΣ
Αποχαιρετισμός
Ι
Μια γιορτή ανεμώνες/ σαν πυροτεχνήματα/ ενάντια/ στην ήρεμη ακινησία σου/ παρηγοριά/ στον βουβό οδυρμό μου
ΙΙ
Ηθελα ν’ αγγίξω το χέρι σου/ μια τελευταία φορά / αλλ’ η παγωμένη/ απάντηση στην αφή μου/ δήλωσε το τέλος σου
Βιογραφικό σημείωμα

Η Κατερίνα Τρακάκη γεννήθηκε στην Αθήνα αλλ’ έζησε τα παιδικά κι εφηβιβκά χρόνια της στην Τεργέστη. Αποφοίτησε από την Accademia di Belle Arti της Ρώμης. Μετοίκησε στο Παρίσι όπου εργάστηκε στην Galerie Claude Bernard φοιτώντας παράλληλα στην École des Ηautes Études en Sciences Sociales. Από το 1970 ζει στην Αθήνα. Εχει εκδώσει τις συλλογές Μοναξιά, Αρμός (2008) και Ζωή σε ηλεκτρομαγνητικά πεδία, Αρμός (2010). Στο μεταφραστικό έργο της περιλαμβάνεται η έκδοση René Char, «Το δέντρο είναι που βλέπει…», μαζί με τον Σωτήρη Γουνελά, Αρμός 2005 και Eugène Guillevic στο περ. Εντευκτήριο, τ. 72 (μαζί με τον Φοίβο Πιομπίνο).

ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΔΙΑΘΕΣΗ: Βιβλιοπωλείο «Λεμόνι», Ηρακλειδών 22, Θησείο

http://www.lemoni.gr

ΣΕΙΡΑ: Ορίζοντες

Categories Uncategorized

Black list

ΒΙΒΗ ΒΑΣΙΛΟΠΟΥΛΟΥ

α’ κυκλοφορία: Απρίλιος 2013
Σχήμα: 15×18 εκ., σελ.: 60, τιμή: 8,5 ευρώ, ISBN: 978-618-80520-2-4
ΣΕΙΡΑ: Ορίζοντες

Η Black list – Βρίζοντας τον λαό της Βιβής Βασιλοπούλου κάνει άμεση αναφορά στον τίτλο του Peter Hanke «Βρίζοντας το κοινό», με αφορμή την περυσινή παράσταση στο Φεστιβάλ Αθηνών, όπου και είναι αφιερωμένο το βιβλίο.

Το περιεχόμενο είναι βέβαια ελληνικότατο: στην καρδιά της κρίσης. Ωστόσο, δεν πρόκειται μόνο για ένα επίκαιρο κείμενο. Είναι καίριο, μεταποιητικό έργο. Η αφορμή, όπως αναφέρεται και στον πρόλογο της συγγραφέως, μπορεί να είναι η παρούσα κατάσταση πραγμάτων, τα αίτια ωστόσο, βρίσκονται πολύ πιο βαθιά: Στην αγωνία για τη γλώσσα και για έννοιες, όπως η ελευθερία, η δημοκρατία, ο πολίτης και η πολιτική.

Θέατρο και πολιτική διατρέχουν σε κοινή ή συγκρουόμενη πορεία όλη τη δομή του έργου δοκιμάζοντας τα όρια και τις αντοχές της πολιτικής και θεατρικής σκηνής και ανατρέποντας τα δεδομένα. Από μια πλευρά το έργο αυτό είναι ένα δοκίμιο, εναλλακτικό. Ο αναγνώστης σε κάθε σελίδα θα βρει ρόλο για τον ίδιο και για τους άλλους, είναι βέβαιο. Και φυσικά, είναι ένα πολιτικό κείμενο, με άποψη για πραγματικά συμμετοχικές διαδικασίες και πρόταση: Σ’ αυτό το έργο δεν μπορεί να υπάρχουν θεατές. Άλλωστε, για να θυμηθούμε τα λόγια από την «Τρικυμία»: Είμαστε όλοι θεατρίνοι σε κάποιο έργο με πρόλογο τα περασμένα. Αλλά και τα μέλλοντα.

ΔΕΙΓΜΑ ΓΡΑΦΗΣ
Συντρόφιμοι και συντρόφιμες
Μπορεί ν’ ανατραφήκαμε χωριστά αλλά όλοι μαζί εκτραφήκαμε στο ίδιο πρυτανείο.
Στην ίδια φάρμα εννοώ, πολλά φαρμάκια ήπιαμε.
Εκεί συναντηθήκαμε και γίναμε αχώριστοι, εξ ορισμού ακόρεστοι.
Τώρα μονάχα ο θάνατος μπορεί να μας χωρίσει. Αλλωστε δεν μας χωρίζει τίποτε.
Ο συγγραφέας παραχώρησε τα δικαιώματά του στον σκηνοθέτη, και εκείνος στον ηθοποιό-πολίτη. Όχι, δεν είναι όνομα.
Λέμε πολίτη, όπως λέμε citizen. Το κράτος τους εσίτιζεν πολίτες και πολιτικούς.
Ακόμη και ηθοποιούς.
Τώρα αυτά τελείωσαν.
Τα σύνορα έχουν πέσει.
Εσείς εκεί απέναντι καθίστε, πάρτε θέση.
Είσαστε οι υπεύθυνοι της κατάστασης.
Είμαστε οι υπεύθυνοι της παράστασης και είστε το κοινό μας.

[…]
Συνδαιτυμόνες και συνδαιτυμόνισσες
Μαζί κρατούσαμε το τιμόνι αυτού του πλοίου που βούλιαξε από τις στραβοτιμονιές σας.
Αυτού του νησιού που βουλιάζει μαζί με τα ψάρια.
Τα πνίξατε. Πνίξατε και τα ψάρια.
Δεν γίνεται. Δεν υπάρχει. Αλίμονο!
Αλλά δεν πρέπει να σας νοιάζει.
Ο θρήνος ξεθωριάζει εύκολα
Και δίνει τη θέση του στα χρώματα και στα χρήματα.
Ο Τιτανικός έγινε θρύλος.
Το ίδιο και η Ατλαντίδα… η χαμένη.
Αν δεν είχαν βουλιάξει, δεν θα τα θυμόταν κανείς.
Το ίδιο θα γίνει και με εμάς, να μου το θυμηθείτε.
Ήδη υπάρχει τεράστιο ενδιαφέρον από τους διεθνείς οίκους ενοχής
Και το International Geographic. Τα οικόσημα είναι κιόλας έτοιμα.
Όλα τα driving trusts είναι στη διάθεσή μας. Trust me.
Οι καταδύσεις είναι το χόμπι μας.
Το βάθος του ωκεανού ο στόχος.
Αμέτρητο.
Νομίζετε ότι μπορεί εύκολα να πετύχει κανείς κάτι τέτοιο; Αχάριστοι.
Αλλοι δεν προσπάθησαν καθόλου, ούτε ειδοποίησαν τα κανάλια. Και βούλιαξαν χωρίς κάμερες και τηλεθέαση.

Βιογραφικό σημείωμα
Η Βιβή Βασιλοπούλου είναι συγγραφέας τριών βιβλίων (ως Vivian Vi): Ποιος σκότωσε τη Μήδεια, Εκδόσεις Λ. Μπρατζιώτη, Αθήνα 2008, Παντέρημη χώρα, Εκδόσεις Λ. Μπρατζιώτη, Αθήνα 2009 (β’ έκδοση 2011), Η νήσος Μαρμελλάδα, Εκδόσεις Η. Μπαρτζουλιάνος, Αθήνα 2012

ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΔΙΑΘΕΣΗ: Βιβλιοπωλείο «Λεμόνι», Ηρακλειδών 22, Θησείο http://www.lemoni.gr

ΣΕΙΡΑ: Ορίζοντες

Categories Uncategorized

Κουρέλι

ΝΤΕΝΝΙΣ ΚΕΛΛΥ

α’ κυκλοφορία: Μάρτιος 2013
Σχήμα: 13,5×20,5 εκ., σελ.: 64, τιμή: 7 ευρώ, ISBN: 978-618-80520-1-7
ΣΕΙΡΑ: θέατρο, αρ. 1

Στις 15 Μαρτίου 2013 θα κάνει πρεμιέρα σε πανελλήνια πρώτη το έργο Κουρέλι (Debris) του Ντέννις Κέλλυ (2003), το πρώτο έργο του συγγραφέα, που αποτελεί αδιαμφισβήτητα μια από τις πιο ενδιαφέρουσες φωνές της σύγχρονης βρετανικής δραματουργίας σε σκηνοθεσία Γιάννη Μόσχου με τους Θύμιο Κούκιο και Ελίνα Ρίζου στη Νέα Θεατρική Σκηνή του FAUST.

Από τις (.poema..) εκδόσεις κυκλοφορεί το βιβλίο με τον ομώνυμο τίτλο, σε μετάφραση της Χριστίνας Μπάμπου-Παγκουρέλη, στο πλαίσιο της σειράς «Θέατρο» (υπεύθυνη: Δήμητρα Κονδυλάκη).

Περιλαμβάνονται εκτός του θεατρικού έργου, ένα εκτενές εισαγωγικό κείμενο, το σκηνοθετικό σημείωμα καθώς και εργοβιογραφικά στοιχεία του συγγραφέα. Η έκδοση πραγματοποιείται εξ αφορμής της παράστασης και διατίθεται στον χώρο της Νέας Θεατρικής Σκηνής του FAUST.

:::

[…] Στην περίπτωση του Κέλλυ γνωρίζουμε πού βρισκόμαστε: Στην οποιαδήποτε σύγχρονη δυτική πόλη, όπου η νεοφιλελεύθερη πραγματικότητα καλλιεργεί το αίσθημα της απόρριψης, με τον έναν ή με τον άλλο τρόπο στην πλειονότητα των κατοίκων, ας πούμε στην Αθήνα. Γνωρίζουμε σε ποια εποχή: Σε μια εποχή κοινωνικής εξαθλίωσης, με όλο και περισσότερους άστεγους να κοιμούνται στις εισόδους των πολυκατοικιών, με όλο και περισσότερα φτωχά και, καθώς μεγαλώνουν, οργισμένα παιδιά: τη δική μας.

[απόσπασμα από την εισαγωγή «Η πηγή της αγάπης», Δήμητρα Κονδυλάκη]

 ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ Ντέννις Κέλλυ

Γεννήθηκε το 1970 στο Βόρειο Λονδίνο. Είναι ένα από τα πέντε παιδιά μιας ιρλανδικής καθολικής οικογένειας. Ο πατέρας του ήταν οδηγός λεωφορείου. Στα δεκαέξι παράτησε το σχολείο και άρχισε να δουλεύει σε σούπερ μάρκετ. Η πρώτη του επαφή με το θέατρο έγινε αρκετά χρόνια μετά, όταν συμμετεί­χε σε μια τοπική νεανική θεατρική ομάδα. Στα τριάντα του άρχισε να σπουδάζει Δράμα και Θεατρικές Τέχνες του στο Goldsmith College, από όπου και αποφοίτησε με αρι­στείο. Τα θεατρικά του έργα: Κουρέλι (2003), Οσάμα ο ήρωας (2005), Μετά το τέλος (2005), Αγάπη και χρήμα (2006), Φροντίζοντας το μωρό (2007), DΝΑ (2007), Ορφανά (2009), Ο δάσκαλός μας είναι τέρας (2009), Οι θεοί κλαίνε (2010), Ματίλντα, ένα μιούζικαλ (2010). Τα έργα του έχουν παιχτεί σε πάνω από τριάντα χώρες σ’ όλον τον κόσμο και έχουν μεταφραστεί σε κοντά είκοσι γλώσσες. Ο Κέλλυ έχει τιμηθεί με πολλά βραβεία διεθνώς, ανάμεσα τους το βραβείο John Whiting και το βραβείο Meyer-Whitworth. Το συγγραφικό του έργο περιλαμβάνει επίσης έργα για το ραδιόφωνο, μεταφράσεις θεατρικών και σενάρια για την τηλεόραση.

ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΔΙΑΘΕΣΗ: Βιβλιοπωλείο «Λεμόνι», Ηρακλειδών 22, Θησείο http://www.lemoni.gr

ΣΕΙΡΑ: Θέατρο

Categories Uncategorized

Άκων δραπέτης

ΣΤΕΡΓΙΟΣ ΤΣΑΚΙΡΗΣ 

α’ κυκλοφορία: Φεβρουάριος 2013
Σχήμα: 15×18εκ., σελ.: 16, τιμή: 3,00 ευρώ, ISBN: 978-618-80520-0-0

Έντονη εικονοποιία, λυρικός εκφραστικός τόνος, στοχαστική διάθεση: το τρίπτυχο ετούτο αναδεικνύεται μέσα από την αναγνωστική προσέγγιση της ολιγοσέλιδης συλλογής του ποιητή.

Ο Στέργιος Τσακίρης προτάσσει τον εμπειρικό κόσμο του αρδεύοντας γόνιμα από το φάσμα του ονείρου και της ψυχικής διέγερσης, και στοχεύοντας στην πραγματικότητα της ζωής.

Η στιχουργική λιτότητα στα δύο ποιήματα «Προετοιμασία» και «Πληγή δωματίου» ενδυναμώνει την εξομολογητική διάθεση, την ενατένιση του εαυτού με όλα τα ερωτήματα για το είναι και το φαίνεσθαι του σύγχρονου ανθρώπου.

Βιογραφικό σημείωμα
Ο Στέργιος Τσακίρης γεννήθηκε στις Σέρρες το 1983. Είναι πτυχιούχος της Νομικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Η πρώτη του ποιητική συλλογή «Κάτω απ’ το φως της λάμπας» κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Παρέμβαση Κοζάνης (2011)

ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΔΙΑΘΕΣΗ: Βιβλιοπωλείο «Λεμόνι», Ηρακλειδών 22, Θησείο http://www.lemoni.gr

ΣΕΙΡΑ: Ορίζοντες

Categories Uncategorized

Movie Stills

VASSILIS MANOUSSAKIS

English edition
α’ κυκλοφορία: Ιανουάριος 2013
Σχήμα: 12×16,5 εκ., σελ.: 64, Εκδοση εκτός εμπορίου, ISBN: 978-960-89807-9-2

Η έκδοση αποτελεί μια επιδίωξη εμφανούς καταγραφής της σχέσης μεταξύ κινηματογραφικού και ποιητικού λόγου. Πρωταγωνιστούν χαρακτηριστικοί διάλογοι από ταινίες, που έχει αξιολογήσει ο συγγραφέας με σινεφίλ διάθεση, καθώς και τα ποιητικά αποφθέγματα που προκύπτουν δημιουργικά.

Οι ατάκες στο σελιλόιντ δίνουν το έναυσμα για τη διατύπωση κάποιας φιλοσοφικής απορίας, ή ενός σχολίου περί της ζωής, της λογοτεχνίας, των ανθρώπινων σχέσεων. Ενίοτε μάλιστα, το κάθε πεζό ποίημα της συλλογής αποτελεί μια ευθεία απόκριση στο σχόλιο του κινηματογραφικού ήρωα είτε στο ίδιο το θέμα και το νόημα της ταινίας.

Ο τόμος κυκλοφορεί εκτός εμπορίου, σε 200 αριθμημένα αντίτυπα.

Βιογραφικό σημείωμα
Ο Βασίλης Μανουσάκης γεννήθηκε στην Αθήνα (1972). Σπούδασε Αγγλική Φιλολογία με διδακτορικό δίπλωμα στην αμερικανική ποίηση. Εχει διδάξει στο Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου και το Πανεπιστήμιο Κύπρου. Γράφει και μεταφράζει ποίηση, πεζογραφία και δοκίμια, αρθρογραφεί και συνεργάζεται με ελληνικά και ξένα λογοτεχνικά περιοδικά. Είναι μέλος της συντακτικής ομάδας του περιοδικού (.poema..). Συμμετέχει στην ομάδα διοργάνωσης του Ελληνοαμερικανικού Συμποσίου Ποίησης στην Πάρο. Επιμελήθηκε το αφιέρωμα στο αμερικανικό Μικρό Διήγημα για το περιοδικό «Πλανόδιον» καθώς και τη σειρά άρθρων στη Σύγχρονη Ελληνική Λογοτεχνία της βρετανικής διαδικτυακής Λογοτεχνικής Εγκυκλοπαίδειας [www.litencyc.com].
Επικοινωνία: vasmanous@gmail.com

ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΔΙΑΘΕΣΗ: Βιβλιοπωλείο «Λεμόνι», Ηρακλειδών 22, Θησείο  www.lemoni.gr

ΣΕΙΡΑ: Σύγχρονη ξένη ποίηση

Categories Uncategorized

Μάτση Χατζηλαζάρου: Ποιήτριες μιλούν για το πρόσωπο και το έργο + μία συνέντευξη για την παράσταση

ΑΝΤΙΟΠΗ ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΟΥ, ΛΕΝΑ ΚΑΛΛΕΡΓΗ, ΕΛΣΑ ΚΟΡΝΕΤΗ, ΑΓΓΕΛΙΚΗ ΣΙΓΟΥΡΟΥ (συλλογικό έργο)

α’ κυκλοφορία: Ιανουάριος 2013
Σχήμα: 20,5×13,5εκ., σελ.: 16, τιμή: 4 ευρώ, ISBN: 978-960-89807-8-5

Η έκδοση πραγματοποιήθηκε με αφορμή την παράσταση της ομάδας Amour-Amour «Μάτση Χατζηλαζάρου: Σβήσε το πρόσωπό μου και ξαναρχίζουμε» σε σκηνοθεσία – δραματουργική επιμέλεια της Δήμητρας Κονδυλάκη, στην Knot Gallery (Μιχαλακοπούλου 206 & Πύρρου).

Εστιάζεται στην ποιητική προσωπικότητα της Μάτσης Χατζηλαζάρου μέσα από επιστολές της προς τον Ανδρέα Εμπειρίκο αλλά και από ποιήματά της, από την περίοδο της εγκατοίκησής της στο Παρίσι, μετά το 1945.

Οι σύγχρονες ποιήτριες Αντιόπη Αθανασιάδου, Λένα Καλλέργη, Ελσα Κορνέτη, Αγγελική Σιγούρου, «κρατούν σημειώσεις» από το έργο της ομοτέχνου τους και δηλώνουν την όσμωση με την περσόνα στο πνευματικό περιβάλλον όπου αναπτύχθηκε, καταθέτοντας σκέψεις, ενδόμυχες απορίες, επιστολικές απευθύνσεις προς εκείνην.

Η δε συνέντευξη της Δήμητρας Κονδυλάκη στο περιοδικό (.poema..), στο τρέχον τεύχος αρ. 17, αναδημοσιεύεται στην παρούσα έκδοση λειτουργώντας κατατοπιστικά για τον θεατή αλλά και διερευνητικά, ως αφορμή, για τον προσεχή αναγνώστη του συγγραφικού κόσμου της Μάτσης Χατζηλαζάρου.

ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΔΙΑΘΕΣΗ: Βιβλιοπωλείο «Λεμόνι», Ηρακλειδών 22, Θησείο  www.lemoni.gr

ΣΕΙΡΑ: θέατρο

Categories Uncategorized

Η θλίψη μου είναι μια γυναίκα

ΕΛΕΝΑ ΠΟΛΥΓΕΝΗ

α’ κυκλοφορία: Νοέμβριος 2012
Σχήμα: 21×14εκ., σελ.: 45, τιμή: 8,5 ευρώ, ΙSBN 978-960-89807-3-0

Ο ποιητικός διάκοσμος της Ελενας Πολυγένη είναι σύντομος και πυκνός˙ συμπεριέχει μικρές αλήθειες, επισημαίνει σημαίνουσες λεπτομέρειες, αποτυπώνει το οικείο και το καθημερινό. Παράλληλα, μέσα από τα 43 ποιήματα της συλλογής, γίνεται φανερό ένα βλέμμα που περιορά τον κόσμο και, εστιάζοντας στα προς στιγμήν ανώδυνα, αναδεικνύει την επώδυνη σύστασή τους.

Ο τόνος της εσωτερικής φωνής της ποιήτριας σ’ αυτό το έργο είναι χαμηλός, όπως αρμόζει σε μιαν εξομολόγηση, αφοσιωμένος στην περιγραφή ενός υπαρξιακού σύμπαντος: η σφαίρα της θηλυκής φύσης περιφέρεται ανάμεσα στην απτή, όσο και στην κρυφή ή αφανέρωτη, πραγματικότητα του ατόμου σε συνάρτηση με τον τωρινό χρόνο.

Βιογραφικό σημείωμα 
Η Ελενα Πολυγένη γεννήθηκε στην Πάτρα. Είναι ηθοποιός και μουσικός. Από το 2008 συνεργάζεται με την ομάδα mag και ασχολείται αποκλειστικά με το θέατρο της επινόησης και την περφόρμανς. Κείμενά της έχουν συμπεριληφθεί σε παραστάσεις της ομάδας. Το 2009 δημοσίευσε την πρώτη της ποιητική συλλογή Γράμματα σε μαυροπίνακα από τις εκδόσεις Δωδώνη.

ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΔΙΑΘΕΣΗ: Βιβλιοπωλείο «Λεμόνι», Ηρακλειδών 22, Θησείο  www.lemoni.gr

ΣΕΙΡΑ: Σύγχρονη ελληνική ποίηση

Categories Uncategorized

Καραντίνα

ΡΑΣΑ ΛΙΒΑΔΑ (Раша Ливада)

Μετάφραση: Ισμήνη Ραντούλοβιτς, Πρόλογος: Μίλοραντ Πάβιτς
α’ κυκλοφορία: Νοέμβριος 2012
Σχήμα: 20χ14 εκ. σελ.: 77 σελ., τιμή: 7 ευρώ, ISBN 978-960-89807-5-4

Η έκδοση πραγματοποιήθηκε με την ενίσχυση του Υπουργείου Πολιτισμού της Δημοκρατίας της Σερβίας

“Συνήθως δεν απομνημονεύω στίχους. Ισως από αντίδραση στην ψυχαγωγική ποίηση, την οποία, χωρίς προηγούμενο, εκμεταλλεύτηκαν οι ποιητές του σοσιαλισμού. Θυμάμαι, ωστόσο, κάποιους στίχους του Λιβάδα ακόμη και σήμερα. Κι αναφέρομαι σε στίχους που δεν συναντούσες εύκολα σε άλλες ποιητικές συνθέσεις εκείνα τα χρόνια – κι αυτό δεν το ένιωσα μόνον εγώ, αλλά μια ολόκληρη λογοτεχνική γενιά. Ο Λιβάδα για εμάς, τότε, ήταν ποιητικό σύμβολο. Το δε ελληνικής προέλευσης επώνυμό του απέκτησε ευρεία σημασία μεταξύ ημών”.
(από τον πρόλογο του Μίλοραντ Πάβιτς)

Βιογραφικό σημείωμα
Ο Ράσα Λιβάδα γεννήθηκε το 1948 στη Σούμποτιτσα της Βοϊβοδίνας. Πέρασε τα παιδικά κι εφηβικά χρόνια του στο Sremski Karlovci (Καρλοβίκιο). Πέθανε στο Βελιγράδι το 2007. Θεωρείται από τους κορυφαίους και πιο δραστήριους ποιητές της σερβοκροατικής ποίησης. Η κριτική τον θεωρεί “ποιητή του μεταιχμίου”, κάτι που ακριβώς χαρακτηρίζει το πολιτικό, κοινωνικό και πνευματικό πέρασμα των λαών της πρώην Γιουγκοσλαβίας από τη δεκαετία του ’80, οδυνηρά, στη δεκαετία του ’90. Ο Ράσα Λιβάδα στοιχειοθέτησε τη λεγόμενη “κριτική” γραφή στο πλαίσιο της σερβικής ποίησης. Ποιητικές συλλογές του μεταφράστηκαν σε περισσότερες από είκοσι γλώσσες.

ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΔΙΑΘΕΣΗ: Βιβλιοπωλείο «Λεμόνι», Ηρακλειδών 22, Θησείο  www.lemoni.gr

ΣΕΙΡΑ: Σύγχρονη ξένη ποίηση

Categories Uncategorized

Στίχοι καταλανής φωνής

ANNA AGUILAR AMAT

 Μετάφραση-επίμετρο: Βασίλης Μανουσάκης
α’ κυκλοφορία: Νοέμβριος 2012
Σχήμα: 20×13 εκ., σελ.: 46, τιμή: 9,00 ευρώ, ISBN: 978-960-89807-7-8

Η έκδοση πραγματοποιήθηκε με την ενίσχυση του καταλανικού Ινστιτούτου Ramon Llull

«Μελετώντας εμβριθέστερα τη «φωνή» της Αννας Αγκιλάρ Αμάτ μέσα από την επιλογή των ποιημάτων στον παρόντα τόμο, μπορεί άμεσα να διαπιστώσει κανείς τον ιδιαίτερο χειρισμό της γλώσσας, ένα αμάλγαμα υφολογικό, δομικό, εν τέλει αισθητικό, το οποίο εναρμονίζεται με τη λυρική της διάθεση. Ενδεικτικά, στο ποίημα «Να πετάς» (Η σαύρα κινείται τόσο γρήγορα/ που μοιάζει να μην θλίβεται ποτέ. /…/ Και βλέπουμε τους αετούς πολύ ήσυχους/ να στηρίζονται σε αόρατα νήματα άγρυπνης αναμονής/ που και αυτό σημαίνει πάλη για τη ζωή), η ποιήτρια απευθύνεται στο ζωικό βασίλειο με τρόπο αποτελεσματικό, περιγράφοντας τον συναισθηματικό κόσμο της, πάνω απ’ όλα την τάση φυγής από αέρος, με στόχο όχι ν’ αποφύγει τη θλίψη αλλά να τη μετατρέψει σε δημιουργική δύναμη, ικανή ώστε να σηματοδοτήσει τον αγώνα επιβίωσης, την ουσιώδη αναγέννησή της.
(απόσπασμα από το επίμετρο του Βασίλη Μανουσάκη)

Βιογραφικό σημείωμα
Η Αννα Αγκιλάρ Αμάτ γεννήθηκε το 1962 στη Βαρκελώνη. Βρίσκεται στο προσκήνιο της λογοτεχνικής σκηνής της Ισπανίας, και ειδικότερα στο πλαίσιο της καταλανικής γλώσσας. Γράφει ποίηση και διδάσκει λογοτεχνία στο πανεπιστήμιο, συνεργάζεται ως αρθρογράφος με περιοδικά, ενώ παράλληλα εκδίδει βιβλία ομοτέχνων της στον οίκο «Αντανακλάσεις» που έχει δημιουργήσει τα τελευταία χρόνια.

ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΔΙΑΘΕΣΗ: Βιβλιοπωλείο «Λεμόνι», Ηρακλειδών 22, Θησείο – www.lemoni.gr

ΣΕΙΡΑ: Σύγχρονη ξένη ποίηση

Categories Uncategorized

Τι δεν θέλω (ένα πολιτικό ποίημα)

0

ΒΑΣΙΛΗΣ ΡΟΥΒΑΛΗΣ

Εκδοση εκτός εμπορίου
α’ κυκλοφορία: Μάρτιος 2012

Σχήμα: 12Χ16 εκ., σελ.: 8, ISBN: 978-960-89807-4-7

Ενα ανέκδοτο ποίημα δίνει την αφορμή για ένα σχόλιο πολιτικής.

Στην εποχή της γενικευμένης κρίσης και των ανάλογων επικρίσεων ο ποιητικός λόγος επανέρχεται ως διακύβευμα και στοίχημα˙ μπορεί να θεωρηθεί το επιπλέον εργαλείο απέναντι στο γεγονός, η λύση για την επερχόμενη βαρβαρότητα της πολιτικής, το υποκειμενικό στοιχείο στην κοινωνία και τη σύγχρονη φοβία του Είναι. Μόνη βεβαιότητα αποτελεί η αβεβαιότητα για τον δαμασμό της επικαιρότητας.

Η έκδοση κυκλοφορεί σε 300 αριθμημένα αντίτυπα. Τυπώθηκε με αφορμή την επέτειο της Παγκόσμιας Ημέρας Ποίησης. Το ποίημα αναδημοσιεύεται στο περιοδικό (.poema..) τ. 12

Σαράντα αντίτυπα διατέθηκαν από τα βιβλιοπωλεία «Λεμόνι» (Ηρακλειδών 22, Θησείο) και «Σαιξπηρικόν» (Εθνικής Αμύνης 14, Θεσσαλονίκη), την Τετάρτη 21 Μαρτίου, ως προσφερόμενα δωρεάν σε βιβλιόφιλους που εκείνη την ημέρα επέλεγαν την αγορά βιβλίων ποίησης.

ΣΕΙΡΑ: Σύγχρονη ελληνική ποίηση

Categories Uncategorized

Η περιπέτεια της Μπέττυ και άλλα ποιήματα

ΔΑΦΝΗ ΝΙΚΗΤΑ

Δίγλωσση έκδοση
α’ κυκλοφορία: Μάιος 2009
Σχήμα: 17Χ24 εκ., σελ.: 112, τιμή: 12 ευρώ, ISBN: 978-960-89807-1-6
Μετάφραση στα αγγλικά: Γιάννης
 Γκούμας

Οι λέξεις της Δάφνης Νικήτα αναδίδουν ευωδίες ποίησης από το πρώτο κιόλας ξεφύλλισμα της συλλογής – ανάμεσα σε στίχους και εικόνες, διακυμάνσεις μεταξύ σιωπής και μελωδίας, πολλαπλές εκφάνσεις του εγώ και του εμείς. Κάθε ποίημα μοιάζει με δοκιμή κι εμπειρία πολύτιμη, πεφρασμένη με τρόπο άμεσο, ευσύνοπτο, σχεδόν πάντοτε λακωνικό.

Η δημιουργός δοκιμάζει τα όρια του δομημένου ποιητικού της σύμπαντος με 23 νέα ποιήματα –τα περισσότερα παρουσιασμένα κατ’ αποκλειστικότητα στις ηλεκτρονικές σελίδες του περιοδικού (.poema..)– καθώς και με αναδιάταξη παλαιότερων ποιημάτων της (22 τον αριθμό), προερχόμενων από τις συλλογές της «Μπουκάλια από το ίδιο άρωμα» (Εν Τύποις, Λευκωσία 1999) και «Το βροχερό βαγόνι» (Το Ροδακιό, Αθήνα 2007).

Πρόκειται, εν ολίγοις, για μια αυτοπαρουσίαση˙ εδώ διαφαίνεται όχι μόνον η εξελικτική πορεία της Δάφνης Νικήτα αυτή καθ’ εαυτή, αλλ’ επίσης προδίδεται η επιδίωξη να δοκιμάσει εκ νέου, με ωριμότητα γραφίδας και νοός, το πέρασμα στη διάσταση όπου οι συγκινήσεις, τα αντικείμενα, οι επιθυμίες, ο χρόνος στο δέρμα και ο ορίζοντας του βλέμματος διαφοροποιούνται απ’ ό,τι συνήθως ονομάζεται πραγματικότητα.

Η έκδοση κυκλοφορεί δίγλωσση, σε ελληνικά κι αγγλικά, με αφορμή τη συμμετοχή της ποιήτριας στις εκδηλώσεις της 53^ης Μπιενάλε Βενετίας (7 Ιουνίου έως 22 Νοεμβρίου 2009), στο πλαίσιο της έκθεσης Making Worlds του καλλιτεχνικού διευθυντή Daniel Birnbaum, και συγκεκριμένα στην παραγωγή Making words.

ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΔΙΑΘΕΣΗ: Βιβλιοπωλείο «Λεμόνι», Ηρακλειδών 22, Θησείο www.lemoni.gr

ΣΕΙΡΑ: Σύγχρονη ελληνική ποίηση

Categories Uncategorized

Σύντομο ημερολόγιο Αυγούστου

ΒΑΣΙΛΗΣ ΡΟΥΒΑΛΗΣ

 

Εκδοση εκτός εμπορίου, σε 400 αριθμημένα αντίτυπα
α’ κυκλοφορία: Σεπτέμβριος 2009
ISBN 978-960-89807-2-3

Δέκα ποιητικές ημερολογιακού τύπου συνθέσεις, γραμμένες στη διάρκεια δέκα ημερών κατά τον Αύγουστο του 2009, στην περιοχή του Κάβο Γκάλλο στην Κορώνη Μεσσηνίας. Είναι η τρίτη εκδοτική κατάθεση του ποιητή. Κριτική αποτίμηση από τον Κώστα Παπαγεωργίου εδώ

ΣΕΙΡΑ: Σύγχρονη ελληνική ποίηση

Categories Uncategorized

Κορώνη, μικρό οδοιπορικό

ΒΑΣΙΛΗΣ ΡΟΥΒΑΛΗΣ

κασετίνα με 4 γκραβούρες και DVD, Τιμή: 13,50 ευρώ
α’ κυκλοφορία: Μάιος 2007
ISBN: 978-960-89807-0-9

Eνα βλέμμα στο μυστηριακό παρελθόν της Κορώνης. Η μικρή καστροπολιτεία στην άκρη του Μεσσηνιακού Κόλπου συνεχίζει ν’ αναπνέει με όλα τα χρώματά της ανέπαφα, με τη μνήμη των χθεσινών και των σημερινών κατοίκων της, με το βλέμμα της στο μέλλον. Μια ποιητική απεικόνιση με λέξεις και σιωπές, εικόνες και φαντασία.

Το διήγημα του Βασίλη Ρούβαλη αποτολμά μια σύντομη περιήγηση στη μεσαιωνική της ταύτοτητα περιπλέκοντας τα ιστορικά πρόσωπα (τους ναυάρχους και τους στρατηγούς, τον Βενετό Δόγη και τους ανώνυμους υπερασπιστές του κάστρου) με τη λογοτεχνική φαντασία. Η λευκοντυμένη σημερινή Κορώνη, με τις κόκκινες κεραμιδωτές σκεπές και τους ελαιώνες για στολίδια ξεπροβάλλει από μακριά, όμορφη και αινιγματική στα μάτια των περαστικών. Σ’ αυτόν τον τόπο όμως, όπως ακριβώς στην “αδελφή” Μεθώνη (τα δυο μάτια της Βενετιάς στη Μεσόγειο), δεν έχουν πάψει ν’ αναμειγνύονται οι ντόπιες και οι ξένες λαλιές, οι χρονολογίες γεμάτες πολέμους και ειρηνικές περιόδους, προσδοκίες και ευημερία. Κι όσοι περνούν από εκεί, σταματούν να τη χαζέψουν, να τη τριγυρίσουν, να τη γνωρίσουν για να έχουν να λένε αργότερα για μια ξεχωριστή, γραφική πολίχνη που όσο στο βλέμμα κι αν χωρά τόσο ο νους δεν βάζει για τη σπουδαία ιστορία της.

Η σύντομη λογοτεχνική αφιέρωση σ’ αυτή την Κορώνη από τον συγγραφέα συμπληρώνεται από τέσσερις χαρακτηριστικές γκραβούρες (χρονολογημένες από τον 16ο έως τον 19ο αιώνα). Την πολυτελή έκδοση της κασετίνας (σκληρό εξώφυλλο) συνοδεύει το DVD με απεικονίσεις της σύγχρονης πόλης από τον φακό του φωτογράφου Σπύρου Κατωπόδη, υπό τη συνοδεία ήχων από τo έργο Quattro Staggioni του Antonio Vivaldi.

* Η έκδοση είναι τετράγλωσση: στα ιταλικά (από τον Maurizio De Rosa), τα γερμανικά (από την Birgit Hildenbrand) και τα αγγλικά (από τη Vivien Nilan).

Κεντρική διάθεση: Χρυσοβαλάντη Λευτάκη, βιβλιοπωλείο “Χαρτί και Μολύβι”, Κορώνη Μεσσηνίας, τηλ.: 0030-27250 22720

notationes////IOYΛΙΟΣ 2013///ΤΑΚΗΣ ΣΙΝΟΠΟΥΛΟΣ///ΕΣΥ ΚΑΙ ΤΟ ΠΟΙΗΜΑ

 [γυμνό του
ΑΜΕΝΤΕΟ ΜΟΝΤΙΛΙΑΝΙ( Amedeo Clemente Modigliani,)]

 

Έρχεσαι και ξανάρχεσαι σ’ αυτή την αίθουσα
τόσο γυμνή που σε κοιτάζουν όλοι
Βασανίζεις τα καθίσματα
σα να βασανίζεις τον ένοχο
Σου λέω να πνίξεις μέσα σου αυτά τα άγρια πουλιά
μα εσύ τα λευτερώνεις.
Γίνεσαι μαύρη από τη λύπη σου
κι έρχεσαι εδώ.
Από καιρό έρχεσαι και ξανάρχεσαι.
Τα γόνατά σου αστράφτουν μέσα στην αίθουσα.
Σου πλένω με τα δάκρυά μου
τα χέρια και τις μασχάλες.
Σου πλένω τα πόδια ως τα βουνά.
Σου χαρίζω την πιο ζεστή μου φωνή για να ντυθείς.
Μα εσύ φεύγεις
όπως ήρθες
γυμνή
για να υπάρχει πάντα ένα Ποίημα
να λέει για σένα.

( από τη συλλογή Αντίστιξη)

notationes///IOYΛΙΟΣ 2013//// ΣΤΗΛΗ ΤHE ARTMANIACS///AΛΕΞΗΣ ΖΗΡΑΣ

 (συνέντευξη στην Ασημίνα Ξηρογιάννη)

Κύριε Zήρα, σας καλωσορίζω στο varelaki/notationes  και ξεκινώ αμέσως. Παρακολουθείτε , φαντάζομαι, τις πολιτικές,κοινωνικές κια οικονομικές εξελιξεις!Ζούμε λοιπόν σε ανισόρροπους καιρούς.Σε καιρούς δύσκολους για την Ελλάδα ως έθνος και για τους πολίτες της.Τα βλέμματα όλων είναι στραμμένα στην κρίση Και δεν είναι λίγοι οι συμπολίτες μας που αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα επιβίωσης. Μέσα σε όλα αυτά, μήπως οι Ποιητές και η Ποίησή τους περισσεύουν; Mήπως δεν είναι τούτη εποχή για Ποίηση και άλλα παρόμοια;

Αναφέρεστε κι εσείς στην κρίση, δικαίως. Για να συνεννοούμαστε όμως, για μένα η κρίση έχει τα επιφανειακά και τα βαθύτερα, δομικά της στοιχεία. Τα πρώτα είναι άμεσα αντιληπτά και δεν υπάρχει λόγος να τα σχολιάσουμε.Τα δεύτερα όμως, τα δομικά, πολύ φοβάμαι ότι οι περισσότεροι τα παρακάμπτουν ή δεν θέλουν να τα ξέρουν, επειδή στο βάθος του μυαλού τους η ποθούμενη ανάκαμψη, οψέποτε γίνει, σημαίνει λίγο ως πολύ την επαναφορά μας στην ευφορία της Πομπηίας πριν από την έκρηξη του Βεζουβίου. Νοσταλγούν μια ανοιχτή κοινωνία όπου όμως ήδη έπαιρνε και έδινε ο ολοκληρωτισμός της ισχύος, ο εκθειασμός της λάμψης των celebrities, το θερινό πέρασμα από τις Βαλπούργειες Νύχτες της Μυκόνου και η εκ του μακρόθεν έστω συμμετοχή σε καθημερινές παραστάσεις των εκεί-ή αλλού-θηριοτροφείων, η εξοντωτική εκμετάλλευση των οικονομικών μεταναστών κλπ. Από την πλευρά αυτή η άνοδος της ΧΑ δεν σημαίνει για μένα, όπως για πολλούς άλλους, την ενεργοποίηση ενός έξαλλου πατριωτικού εθνικισμού. Τα πράγματα είναι πιο μαύρα, αν υποθέσουμε ότι η καθίζηση της κοινωνίας της ραστώνης και του διασκεδασμού, την οποία χτίσαμε με χαρά μετά το παπανδρεϊκό ΄80, έφερε ένα μεγάλο μέρος των νεοελλήνων μπροστά στο δίλημμα: θα ανεχθώ να αγγίζω σχεδόν το επίπεδο των ως χθες ραγιάδων μου ή θα δαιμονοποιήσω κάθε τι που είναι στο περιθώριο του φαντασιακού μου, ως αιτία των κακών που με βρήκαν; Πόσο πιο εύκολο (και εύκολο να υιοθετηθεί) είναι το δεύτερο! Δεν λέω με αυτά ότι οι πολιτικές και άλλες ηγεσίες είναι αγγελικές, κάθε άλλο, όμως  δεν πιστεύω ότι οι ηγεσίες δρουν ερήμην, δρουν με την αποδοχή ή τουλάχιστον με την ανοχή μας. Η κρίση λοιπόν εισάχθηκε ως τέτοια που τη νομίζουμε, ως οικονομική και χρηματοπιστωτική. Είναι όμως η φανερή της πλευρά˙  η πιο δυσοίωνη είναι η αφανής.

Για να μετακινηθούμε προς τα πολιτισμικά τώρα, βεβαίως τα προβλήματα καθημερινής επιβίωσης αναστέλλουν άλλα, ενδεχόμενα ενδιαφέροντα, όπως αυτό για την τέχνη. Είμαι όμως πολύ επιφυλακτικός στο να δεχθώ ότι σε τέτοιους καιρούς «η ποίηση περισσεύει», όπως λέτε. Γιατί, δεν βλέπω ότι σε άλλους, πιο εύφορους οικονομικά καιρούς, η ποίηση και  η τέχνη ήταν μέσα στην καθημερινότητα. Μα και τότε περίσσευε; Εν ολίγοις, νομίζω ότι όλα αυτά: περί βασικών και όχι αναγκών, είναι προφάσεις και δημοσιογραφικού τύπου ευκολίες. Η σχέση με την ποίηση δεν σημαίνει την αγορά αντίστοιχων βιβλίων ή τον συναγελασμό σε αίθουσες όπου οι εκδοτικοί οίκοι ή οι ίδιοι οι ποιητές εκθέτουν την πραμάτεια τους. Αυτή είναι η επιμέρους, απλώς αγοραία αντίληψη για την ποίηση. `Εχοντας ακούσει αμέτρητες αφηγήσεις μεγαλύτερων στα χρόνια, που ανέτρεχαν σε περιόδους οξύτερης, καθαρά υπαρκτικής κρίσης, όπως τα χρόνια της Κατοχής, όπου η ποίηση ανθούσε ως στήριγμα ή ως εναλλαγή της δεινής καθημερινότητας, δεν μπορώ να καταλάβω πως τότε δεν περίσσευε και τώρα περισσεύει !! Μήπως δεν άλλαξε τόσο η ποίηση, όσο αλλάξαμε κατ’ επίφασιν εμείς; Και πάντως, η ουσιαστική κατά τη γνώμη μου εισοδιακή σχέση με την ποίηση είναι πολύ απλούστερη: ο ρεμβασμός μπροστά σ’ ένα τοπίο, το εταστικό βλέμμα σε ένα ηλιοβασίλεμα, το τσίμπημα στην καρδιά ή η ελαφρά μέθη όταν ακούμε ένα μουσικό κομμάτι που μας αρέσει, όταν βγαίνουμε από τον εαυτό μας συμμεριζόμενοι τον άλλο, παρατηρώντας μια εικόνα πόνου και θλίψης. Αυτή η ουσιαστική ή η ουσιαστικότερη σχέση με την ομορφιά ή με το πάθος ή με τη δραματική ένταση που μας περιβάλλει και μπαίνει μέσα μας, είναι το πρώτο σκαλί της ποίησης. `Οποιος το δρασκελίζει είναι μέσα της˙ τα βιβλία έπονται όπως και η έπαρση των δημιουργών.  

Κάντε μου ένα σχόλιο για τη σύγχρονη λογοτεχνική πραγματικότητα.

Η γνώμη μου για τη σύγχρονη λογοτεχνική πραγματικότητα; Είναι ένα ποτάμι που το νερό του κατεβάζει πέτρες, ξύλα και σκουπίδια. Ο καθένας παίρνει εκείνο που νομίζει πως του χρειάζεται περισσότερο. 

Πώς βλέπετε το μέλλον της Ποίησης στον τόπο μας; 

  Με ρωτάτε για το μέλλον της ποίησης. Το μέλλον, ως προοπτική έννοια, το αφήνω στους κατ’ επάγγελμα πολιτικούς, όλου του φάσματος. Είναι το προνομιακό πεδίο του ψεύδους και της εξαπάτησης, και δεν μ’ ενδιαφέρει. Μ’ ενδιαφέρει όμως το παρόν, αυτό νομίζω ότι είναι τα πάντα, εδώ συμποσούνται όλα. Αν θέλετε τη γνώμη μου, το παρόν της ποίησης είναι ανεξήγητα εύφορο, το δέντρο της ανεξήγητα εύχυμο, άρα μάλλον κάτω από την ξηρασία του εν γένει τοπίου υπάρχουν στο υπέδαφος μυστικές φλέβες νερού.

Λογοτεχνία και Διαδίκτυο. Σχήμα οξύμωρο, αλλά....

Για τη σχέση λογοτεχνίας και διαδικτύου, θα μπορούσα να πω πολλά. Εν συνόψει, θα έλεγα ότι είναι απολύτως καταστροφική, τουλάχιστον έτσι όπως διαμορφώθηκε ως τώρα. Η πληβειακή διαδικτυακή εξίσωση των πάντων, το ότι όλα είναι δεκτά και όλα υπηρετούν την  αλήθεια, η απάτη της «δημοκρατίας της πληροφορικής» , ο ανεξέλεγκτος πληθωρισμός του δημόσιου λόγου ο οποίος αναπαράγει στο πολλαπλούν τις στρεβλώσεις, η ομογενοποίηση κειμένων με κριτήριο το θέμα και όχι την αισθητική τους αξία, όλα αυτά τα σύνδρομα της αποδομικής τελετουργίας η οποία είναι συνυφασμένη με τη λειτουργία του διαδικτύου, έχουν καταστήσει παθητική την άλλοτε κριτική πρόσληψη. Με ταχύτατο βηματισμό δεν εξαφανίζεται μόνο η κριτική και η έρευνα (καθώς κάθε κριτική και κάθε έρευνα είναι διαθέσιμες σ΄ένα κοινό που δεν αξιολογεί αλλά μεταθέτει την ευθύνη της αξιολόγησης στις πλάτες των επομένων,κοκ) αλλά και η ίδια η λογοτεχνία. Η ευκολία της πρόσβασης έχει απομειώσει τη χαρά της ανακάλυψης  αλλά και την έννοια της σπουδαιότητας, της αξίας ενός έργου. Η μηχανή αναζήτησης της  Google που όλοι μας λίγο ως πολύ χρησιμοποιούμε, ακόμα και για τα απλούστατα, λόγω της επικράτησης της ερευνητικής και αναγνωστικής ραστώνης, είναι ένα από τα βασικά εργαλεία που ετοιμάζουν τους ολοκληρωτισμούς που καταφθάνουν. Καθώς, η εξομοίωση, φασιστική ή κομμουνιστική, είναι η μόνη εικόνα που έχει μπροστά της η οποιαδήποτε καταδολίευση μάς ορέγεται. «Οι νέες μηχανές αναζήτησης και αποθήκευσης ηλεκτρονικών πληροφοριών», διάβασα σε ένα αξιοσύστατο δοκίμιο του αμερικανού εκπαιδευτικού Ντέηβιντ Κλέμενς (βλ.περ. Φιλόλογος, τχ. 151, 2013), «μάς έχουν κάνει κενούς και ηλίθιους. Η μνήμη εξοστρακίζεται και πετιέται στα σύννεφα, ενώ η φαντασία εξωτερικεύεται με εικόνες από φιλμ, τηλεόραση και Google. Το αποτέλεσμα είναι να βρίσκουν οι σπουδαστές την ανάγνωση ενοχλητική, γιατί σ΄όλη τους τη ζωή τρέφονταν με εικόνες και επομένως αδυνατούν [οι ίδιοι] να σχηματίσουν εικόνες στο μυαλό τους»

Συμφωνείτε  με τη γνώμη ότι, στον τόπο μας, όσοι συγγραφείς προβάλλονται είναι υπερεκτιμημένοι, ενώ όσοι έχουν πραγματικά αξία μένουν άγνωστοι; 

 Το ότι προβάλλονται κάποιοι συγγραφείς από τους πολλαπλώς γνωστούς εξώνητους, τους δημοσιογράφους, δεν σημαίνει ότι εμείς είμαστε αθώοι του αίματος!  Γίνονται δεκτοί και μυθοποιούνται στο φαντασιακό πολλών, διότι η συστηματική προβολή της δημόσιας εικόνας ενός συγγραφέα είναι γι’ αυτούς εξαγιασμένη και αποδεκτή. Για να μην πω ότι στην πλειοψηφία τους ονειρεύονται τη μαγική στιγμή που θα γίνουν πρίγκιπες στη θέση των πριγκίπων!  `Ετσι ή αλλιώς, όταν αφήνουμε κάποιους άλλους να αποφασίζουν για λογαριασμό μας ποιό πρέπει να είναι το μέτρο των αξιολογήσεών μας, δεν είμαστε άξιοι της τύχης μας;

 Πέρα από την Τέχνη του λόγου, ποιά άλλη τέχνη σας συγκινεί;

Πέραν της λογοτεχνίας και της σπουδής της, που μπορεί κι αυτή αν έχει ταυτότητα να είναι μια τέχνη  το ίδιο  ή και περισσότερο σπουδαία, είμαι κοντά στη μουσική και στο θέατρο. Το θέατρο εννοείται ότι είναι στην πράξη και όχι στην πρόθεση μια συλλογικότερη εμπειρία από ό,τι της λογοτεχνίας. Γι’ αυτό και στις εποχές όπου οι θεατές του είχαν συνείδηση του ρόλου τους (των πολιτών δηλαδή) και δεν πήγαιναν να δουν μια παράσταση για να περάσουν απλώς ένα δίωρο, είχε μια τόσο παιδευτική και διαδραστική σημασία στην καθημερινή ζωή.  Ως προς εμένα, έχω ολοένα και περισσότερες επιφυλάξεις για τη μείξη των επί σκηνής μυθοπλασιών που έχουν γίνει του συρμού τα τελευταία χρόνια. `Οχι επειδή είμαι κατά των πειραματισμών και των νέων υβριδικών μορφών τέχνης , αλλά, ίσα ίσα, διότι πιστεύω ότι οι υβριδικές μορφές απαιτούν πολύ πιο μεγάλη  σκηνοθετική φροντίδα και άσκηση συντονισμού, έτσι ώστε να υπάγονται όλα σε μια γλώσσα. Το μπέρδεμα των γλωσσών, η ανοικειότητα του ηθοποιού με την πολλαπλότητά τους, η έλλειψη ενός μαγναδιού που κατά τη γνώμη μου πρέπει να πέφτει αδιόρατα στα επιμέρους, με κάνουν και εκνευρίζομαι αφόρητα. 

 Θεός;

Ο Θεός; Τα πάντα εν κακία εποίησεν...  

Σπάσε κάθε κανόνα για να βρεις τον συγγραφικό σου εαυτό

απόδοση: Μπελίκα-Αντωνία Κουμπαρέλη

πηγή: http://diastixo.gr

Δέκα διάσημοι συγγραφείς προτείνουν τους δικούς τους κανόνες για το γράψιμο. Η αλήθεια τους αποδείχτηκε απ’ τη διαχρονικότητα του έργου τους:

ΡΕΪ ΜΠΡΑΝΤΜΠΕΡΙ

1. Αν γράφεις χωρίς κέφι, χωρίς ζήλο, χωρίς αγάπη, χωρίς χαρά, είσαι μισός συγγραφέας. Το άλλο σου μισό κλείνει το μάτι στην αγορά και το αυτί σου κόλλησε σε λεκτικά κολπάκια. Άρα δεν είσαι εσύ και ούτε ξέρεις ποιος είσαι. Γιατί για να είσαι συγγραφέας πρέπει να βρίσκεσαι σε κατάσταση έκστασης.

2. Όσο πιο γρήγορα γράφεις, τόσο πιο καλά, γιατί θα γράφεις τίμια. Θα είσαι σε επαφή με τον εαυτό σου. Η σκέψη είναι δισταγμός. Η καθυστέρηση είναι προσπάθεια για στιλ αντί να ορμάς στην αλήθεια σου που είναι το μόνο στιλ του γνήσιου γραφιά.

3. Δέξου την αλήθεια σου. Το υλικό που υπάρχει μέσα σου σε κάνει το άτομο που είσαι και γι’ αυτό είσαι απαραίτητος στους άλλους.

4. Αυτός που είσαι, είναι αυτό που ξέρεις. Γι’ αυτό μη φοβάσαι να γράψεις για όσα γνωρίζεις ή αισθάνεσαι.

5. Μη γράφεις για τα λεφτά ή τη δόξα. Θυμήσου ότι και τα δύο μπορεί να έρθουν ή όχι, μόνο αφού έχεις ομολογήσει τις καλύτερες, τις πιο προσωπικές σου αλήθειες.

6. Τάιζε τη Μούσα καθημερινά. Ζώντας καλά, παρατηρώντας ενόσω βιώνεις, διαβάζοντας και παρατηρώντας καθώς διαβάζεις. Έτσι τρέφεις τον πιο γνήσιο, αληθινό εαυτό σου. Κάνε συστηματικά εξάσκηση στο γράψιμο, στη μίμηση, σε όσους συγγραφείς αγαπάς. Είναι κι αυτοί τρόποι να κρατάς κοντά σου τη Μούσα. Παράλληλα χαλαρώνεις μ’ αυτές τις ασκήσεις κι έτσι δεν μπερδεύεσαι όταν όντως έχεις έμπνευση.

7. Μη φοβάσαι τις παραξενιές. Οι εφευρέσεις λέξεων, η εγρήγορση του μυστικού εαυτού σου, η γεύση του σκότους και τόσα άλλα που παριστάνεις ότι τα φοβάσαι, είναι σκιές που σου ανήκουν. Άφησέ τα να σε συναντήσουν για να βρεις τον συγγραφικό σου εαυτό.

8. Βρες τις εκπλήξεις σου. Η πλοκή είναι αποτυπώματα, βηματισμοί, ίχνη στο χιόνι ΑΦΟΥ οι ρόλοι σου βρίσκουν το δρόμο προς τους πιο απίστευτους προορισμούς. Η πλοκή φαίνεται ΜΕΤΑ το γεγονός, ποτέ πριν. Αν θες να εκπλαγούν οι αναγνώστες σου, προσπάθησε πρώτα να εκπλαγείς εσύ. Κι ύστερα ακολούθα τα χνάρια, να δεις πού σε οδηγούν.

9. Ορκίσου ότι θα κάνεις τη δουλειά για την οποία γεννήθηκες. Κανενός άλλου, μόνο τη δική σου. Να λες μέσα σου: «αυτό που κάνω είμαι εγώ, γι’ αυτό γεννήθηκα». Ορκίσου.

ΤΖΟΝ ΣΤΑΪΝΜΠΕΚ

1. Ξέχνα την ιδέα ότι θα τελειώσεις και πότε. Ξέχνα τις 400 σελίδες και γράφε έστω και μια σελίδα την ημέρα, κάθε μέρα. Κι όταν όντως τελειώσεις, θα μείνεις άναυδος.

2. Γράφε ελεύθερα και αστραπιαία, πέτα τις σκέψεις σου χύμα στο χαρτί. Μη διορθώνεις ούτε να ξαναγράφεις προτού τελειώσεις όλο το βιβλίο. Το ξαναγράψιμο είναι συνήθως η δικαιολογία σου για να μη συνεχίσεις. Επίσης παρενοχλεί τη ροή και το ρυθμό που προέρχονται μόνο από ασυνείδητους συσχετισμούς με το υλικό σου.

3. Ξέχνα τη γενική έννοια «αναγνωστικό κοινό». Πρώτον επειδή το ανώνυμο, άγνωστο πλήθος θα σε πανικοβάλλει μέχρι θανάτου και δεύτερον επειδή, αντίθετα με το θέατρο, αυτό το κοινό δεν υπάρχει. Διαπίστωσα ότι μερικές φορές με βοηθάει να σκέφτομαι ένα συγκεκριμένο υπαρκτό άνθρωπο ή έναν φανταστικό και να γράφω μόνο γι’ αυτόν.

4. Αν σε βασανίζει μια σκηνή ή ένα υποκεφάλαιο, όμως πιστεύεις ότι πρέπει να το κρατήσεις, προσπέρασέ το και συνέχισε το γράψιμο. Όταν τελειώσεις το βιβλίο, ξαναγύρνα να το κοιτάξεις και τότε ίσως διαπιστώσεις ότι σε βασάνιζε γιατί δεν είχε λόγο ύπαρξης.

ΤΖΟΡΤΖ ΟΡΓΟΥΕΛ

1. Ποτέ μη χρησιμοποιείς μια μεταφορά, παρομοίωση, φράση ή λέξη που έχεις διαβάσει στα ΜΜΕ.

2. Ποτέ μη βάζεις μια πολυσύλλαβη λέξη, όταν υπάρχει μια μικρότερη.

3. Αν γίνεται να κόψεις μια λέξη, να την κόβεις πάντα.

4. Ποτέ μη χρησιμοποιείς παθητική φωνή όπου μπορείς να χρησιμοποιήσεις την ενεργητική.

5. Ποτέ μη βάζεις μια ξενική λέξη, μια επιστημονική λέξη ή ορολογία όταν μπορείς να βρεις την αντίστοιχη απλή λέξη.

6. Σπάσε όλους τους παραπάνω κανόνες, γίνε βάρβαρος με τις λέξεις σου προκειμένου να γράψεις αυτό που θες.

ΑΝ ΕΝΡΑΪΤ

1. Τα πρώτα 12 χρόνια είναι τα χειρότερα.

2. Ο τρόπος για να γράψεις ένα βιβλίο είναι να κάτσεις κάτω και να γράψεις. Καλό το στιλό, καλή κι η δακτυλογράφηση ή όποιος τρόπος σε βολεύει, αρκεί να γράφεις.

3. Μόνο οι κακοί συγγραφείς πιστεύουν ότι το έργο τους αξίζει πραγματικά.

4. Οι περιγραφές είναι δύσκολες. Κάθε περιγραφή είναι η άποψή σου για τον κόσμο. Βρες τον τόπο σου.

5. Γράφε με όποιον τρόπο σ’ αρέσει. Η μυθιστορία φτιάχνεται από λέξεις σε σελίδες – η πραγματικότητα από κάτι άλλο. Δεν έχει σημασία πόσο αληθινή είναι η ιστορία σου ή πόσο φτιαχτή. Αυτό που μετράει είναι πόσο αναγκαία γίνεται στον αναγνώστη.

6. Προσπάθησε να είσαι ακριβής.

7. Φαντάσου ότι πεθαίνεις. Αν σε χτυπούσε μια θανατηφόρα αρρώστια, θα τέλειωνες το βιβλίο σου; Γιατί όχι; Αυτό που ενοχλεί εσένα που σου μένουν μόνο δέκα βδομάδες ζωής, είναι αυτό που καταστρέφει και το βιβλίο σου. Οπότε, άλλαξέ το. Σταμάτα να μαλώνεις με τον εαυτό σου. Άλλαξέ το. Είδες; Ήταν πανεύκολο. Και τελικά δεν πέθανες.

8. Διασκέδαζε όπως οι κανονικοί άνθρωποι.

9. Να ξέρεις ότι αν κάθεσαι στο γραφείο σου επί δεκαπέντε, είκοσι χρόνια, κάθε μέρα, έστω κι αν δε γράφεις τα Σαββατοκύριακα, κάτι αλλάζει μέσα σου. Αλλάζει ριζικά. Μπορεί να παραμείνεις νευρικός, αλλά κάτι άλλο θα έχει διορθωθεί. Κάτι που σε απελευθερώνει.

ΧΕΝΡΙ ΜΙΛΕΡ

1. Δούλευε ένα υλικό τη φορά μέχρι να το τελειώσεις. Ποτέ δύο βιβλία ή δύο ιστορίες ταυτόχρονα.
2. Μην αγχώνεσαι. Δούλευε ήρεμα, κεφάτα, αδιάφορα, σαν να μην είναι δικό σου το κείμενο.
4. Δούλευε με πρόγραμμα κι όχι ανάλογα με τη διάθεσή σου. Σταμάτα ακριβώς τη στιγμή που λέει το πρόγραμμά σου.
5. Όταν δεν μπορείς να δημιουργήσεις, μπορείς να εργάζεσαι.
6. Κάθε μέρα προχώρα παρακάτω χωρίς να ρίχνεις λίπασμα στις προηγούμενες σελίδες.
7. Μείνε κανονικός άνθρωπος. Δες κόσμο, βγες έξω, πιες αν σου έρθει.
8. Μην παριστάνεις το κουρασμένο μουλάρι ενώ είσαι άλογο κούρσας, αλλά γράφε μόνο όταν το απολαμβάνεις.
9. Ξέχνα το πρόγραμμα όποτε σου έρθει αλλά τήρησέ το πάλι την επόμενη μέρα.

10. Συγκεντρώσου. Εστίασε. Περιόρισε. Αφαίρεσε.
11. Ξέχνα τα βιβλία που θες να γράψεις. Συγκεντρώσου μόνο σε αυτό που γράφεις τώρα.
12. Το γράψιμο προηγείται πάντα. Η ζωγραφική, η μουσική, το σινεμά, οι φίλοι, όλα τα άλλα έπονται.

ΚΛΑΪΒ ΣΤΕΪΠΛ ΛΙΟΥΙΣ

1. Να χρησιμοποιείς τη γλώσσα έτσι, ώστε αυτό που θες να πεις να είναι απόλυτα σαφές· ώστε η φράση σου με τίποτα να μην υπονοεί κάτι διαφορετικό.
2. Διάλεγε πάντα την απλή ευθεία λέξη, αντί για την πολυσύλλαβη και ασαφή. Μην πλασάρεις υποσχέσεις κι αν το κάνεις, τήρησέ τες.
3. Μη χρησιμοποιείς ποτέ αφηρημένα ουσιαστικά όταν υπάρχουν πιο συγκεκριμένα. Αν θες να πεις «πέθαναν πολλοί» μη γράψεις «η θνησιμότητα αυξήθηκε», είναι μπούρδα.
4. Μη φορτώνεις το κείμενό σου με επίθετα για να περιγράψεις κάτι. Αντί της λέξης «τρομερό», γράψε μια περιγραφή που να τρομάζει. Αντί της λέξης «συγκλονιστικό» γράψε μια συγκλονιστική σκηνή. Όλα τα καλλωπιστικά λένε στον αναγνώστη να κάνει τη δουλειά του τεμπέλη συγγραφέα.
5. Πέτα τις βαρύγδουπες λέξεις όπως «καταλυτικά» όταν αρκεί το «πολύ», γιατί άμα στ’ αλήθεια χρειαστείς το «καταλυτικά», τι θα κάνεις;

ΛΕΟΝΑΡΝΤ ΕΛΜΟΡ

1. Μην ξεκινάς ποτέ το βιβλίο σου με τον καιρό. Ο καιρός μπορεί να συνιστά ατμόσφαιρα ώστε να περιγράψεις την αντίδραση του ήρωά σου, άρα μην το παρατραβάς.
2. Απόφευγε τους προλόγους.

3. Μη βάζεις πολλά θαυμαστικά.
6. Πέτα τη λέξη «ξαφνικά» και τη φράση «ήταν κόλαση», όπως και κάθε φράση-κλισέ.
7. Πρόσεχε με τη χρήση διαλέκτου, χωριάτικης γλώσσας και τους ιδιωματισμούς.
8. Απόφευγε τις λεπτομερείς περιγραφές χαρακτήρων, τοπίων και αντικειμένων.
9. Πέτα τα κομμάτια που υποψιάζεσαι ότι θα προσπεράσουν και οι αναγνώστες. Αν αυτό που γράφεις μοιάζει με γραπτό, ξαναγράψ’ το να γίνει πιο φυσικό.

ΤΖΟΝΑΘΑΝ ΦΡΑΝΖΕΝ

1. Ο αναγνώστης είναι φίλος, δεν είναι αντίπαλος ούτε θεατής.

2. Η λογοτεχνία που δεν είναι η προσωπική περιπέτεια του συγγραφέα στο άγνωστο ή το τρομακτικό, δεν αξίζει να γράφεται για όλα τα λεφτά του κόσμου.

3. Γράφε στο τρίτο πρόσωπο εκτός κι αν μια ουσιαστικά ξεχωριστή φωνή σε πρώτο πρόσωπο γίνεται ακαταμάχητη και σε κυριεύει.

5. Απ’ τη στιγμή που οι πληροφορίες κυκλοφορούν διεθνώς στο ίντερνετ, η ογκώδης έρευνα που μπαίνει στο μυθιστόρημα χάνει την αξία της και καταντά άχρηστη περιττολογία.

6. Η πιο γνήσια αυτοβιογραφική λογοτεχνία απαιτεί γνήσια εφεύρεση. Κανείς δεν έγραψε ποτέ κάτι πιο αυτοβιογραφικό απ’ τη Μεταμόρφωση του Κάφκα.

7. Καλύτερα να περιμένεις παρά να κυνηγάς την ιδέα.

8. Δε νομίζω ότι κάποιος με σύνδεση ίντερνετ στο γραφείο του γράφει καλή λογοτεχνία.

9. Τα ενδιαφέροντα ρήματα είναι σπανίως ενδιαφέροντα.

10. Πρέπει ν’ αγαπήσεις προτού μπορέσεις να γίνεις ανελέητος.

ΤΖΟΪΣ ΚΑΡΟΛ ΟΟΥΤΣ

1. Μην προσπαθείς να προβλέψεις τον «ιδανικό αναγνώστη» γιατί κι αν υπάρχει, τώρα διαβάζει κάποιον άλλον.

2. Γίνε ο κριτής και ο διορθωτής σου. Συμπονετικός αλλά ανελέητος!

4. Εκτός κι αν γράφεις κάτι πολύ αβανγκάρντ, δύσβατο, ασαφές και στραμπουληγμένο, πρόσεχε τη σύνταξη και τις παραγράφους. Αν δεν είναι κάτι πολύ μετα-μετα-μοντέρνο, ενδοκεντρικό, ομφαλοσκοπικό και προκλητικό, πρόσεχε για τις σχοινοτενείς λέξεις και διάλεγε τις πιο απλές απ’ τις φανφαρόνικες.

6. Να θυμάσαι τι είπε ο Όσκαρ Γουάιλντ: «Η λίγη ειλικρίνεια είναι επικίνδυνη και η πάρα πολλή απολύτως θανατηφόρα».

7. Διατήρησε το φως και την ελπίδα στην καρδιά σου αλλά να περιμένεις τα χειρότερα.

ΑΝΙ ΕΝΤΝΑ ΠΡΟΥ

1. Γράφε με προσοχή και αυτοσυγκέντρωση. Για να σιγουρέψεις την αργή δουλειά, γράφε με το χέρι και μόνο για θέματα που σε ενδιαφέρουν.

2. Εξέλιξε τη μαστοριά σου με πολύχρονη ανάγνωση διαφορετικής θεματολογίας.

3. Γράφε, ξαναγράφε και διόρθωνε και κόβε κάθε φράση, παράγραφο σελίδα, ιστορία, κεφάλαιο με υπομονή και πείσμα

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΠΑΠΑΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ///ΔΥΟ ΠΟΙΗΜΑΤΑ

[Παναγιώτης Παπαπαναγιώτου
''Σαπράνθρωποι''
εκδόσεις Ρέω 2012]

ΝΕΑ ΟΡΛΕΑΝΗ

Σε αυτή τη συνοικία που άκουγες τζαζ,
τώρα μονάχα κραυγές για βοήθεια ακούς.
Σε αυτή τη συνοικία που άκουγες
τον γέρο Τζακ τον τρομπετίστα,
τώρα μονάχα νερά ακούγονται
που μπαίνουν μέσα σε σπίτια.
Σε αυτήν εδώ τη συνοικία ο γέρο-Τζακ
δεν είναι πια εδώ!
Είναι κάπου άστεγος,
στοιβαγμένος σε κάποιο γυμναστήριο
να ζητάει κι αυτός βοήθεια.

Ω Αμερική μην ανησυχείς.
Η  Wackenhat φυλάει
τα μεγάλα πολυκαταστήματά σου.
Ω! Αμερική μην ανησυχείς.
Τάξη και ασφάλεια επικρατεί στη χώρα σου.
Ο φτωχός που κλέβει εκτελείται!
Ω!Αμερική για αυτό μην ανησυχείς!
Δεν έγινε και τίποτα!
Μονάχα μερικές χιλιάδες πνίγηκαν,προς χάριν
μείωσης του παγκόσμιου πληθυσμού του πλανήτη.
Ω!Αμερική για αυτό μην ανησυχείς.
Κοίτα τον πρόεδρό σου που πάει αμέριμνος
διακοπές με τον σκύλο του!

Για αυτό Αμερική μην ανησυχείς.
Η τάξη,η ησυχία και η ασφάλεια του νεκροταφείου
των πολλών πτωμάτων είναι εγγύηση για το μέλλον.
Ένα μέλλον MADE IN USA!

Μήπως για αυτό
ο γιος του γέρο Τζακ πήρε την καραμπίνα;


***************


TAMEΡΛΑΝΟΣ

Είπανε ότι κάποτε ήσουνα
ο βασιλιάς των στεπών,
της Ασίας ο Μέγας ηγέτης,
των καβαλάρηδων ο αργηγός.

Είπανε ότι κάποτε εσύ κατέβηκες
στον νότο και έπνιξες στο αίμα
όλους τους εχθρούς σου.
Είπανε ότι σε ολάκερη την Ασία
εσύ είχες τις ομορφότερες γυναίκες στο χαρέμι
και τους τρομερότερους πολεμιστές στον πόλεμο.

Είπανε τελικά, ότι ο θρύλος σου και το όνομά σου,
έγιναν ο τρόμος των εχθρών σου.
Εσύ της Μεγάλης Ασίας ο μέγας βασιλέας,
εσύ Ταμερλάνε ο βασιλιάς των στεπών.
Το όνομά σου είναι χαραγμένο
με το αίμα των εχθρών σου.

Στις μνήμες των εχθρών σου είσαι χαραγμένος
με αίμα.

notationes ///ΙΟΥΝΙΟΣ 2013///ΚΥΚΛΟΦΟΡΗΣΕ ΤΟ 11ο ΤΕΥΧΟΣ ΤΗΣ "ΠΟΙΗΤΙΚΗΣ"(ΑΝΟΙΞΗ-ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ 2013)

[εκδ.Πατάκη
 διευθυντής έκδοσης:Xάρης Βλαβιανός]

 

Στην πάντοτε πλούσια ύλη της «Ποιητικής» ξεχωρίζει το αφιέρωμα στον μεγάλο Γάλλο στοχαστή και θεωρητικό, Ζακ Ντερριντά (με δοκίμια που υπογράφουν οι έγκριτοι μελετητές και πανεπιστημιακοί, Γεράσιμος Κακολύρης, Δημήτρης Δημηρούλης, Γιάννης Παπαθεοδώρου, Απόστολος Λαμπρόπουλος). Επίσης, η «αναθεωρητική και ερεθιστική» μελέτη του Δημήτρη Παπανικολάου (για τα "μυστικά συρτάρια" του Καβάφη), η εμβριθής ανασκόπηση από τον Αντώνη Ζέρβα του πολυσχιδούς ποιητικού έργου του Έζρα Πάουντ, οι μεταφράσεις ποιημάτων κορυφαίων δημιουργών, όπως των, W.G. Sebald (γνωστό στη χώρα μας από τα πολυβραβευμένα μυθιστορήματά του), Gottfried Benn, Georg Trakl, Rita Dove, Samuel Beckett, William Wordsworth, οι μεταφράσεις δύο σημαντικότατων δοκιμίων, του Simon Jarvis («για την ιδέα του έμμετρου λόγου») και της Virginia Woolf («για τις συνέπειες της άγνοιας των αρχαίων ελληνικών»), καθώς και ποίηματα και συνθέσεις ελλήνων δημιουργών: Αρανίτσης, Λεβέντης, Βέλτσος, Τοπάλη, Νικοπούλου, Ιωαννίδης καθώς και οι νεότεροι Κωτούλα, Λίλλης, Μηλιάς, Μάινας, Γαλάνη, Γάτσου, καταδεικνύουν με το έργο τους το σφρίγος και τη δυναμική της ελληνικής ποίησης. Την ύλη συμπληρώνουν κριτικά κείμενα για βιβλία που κυκλοφορήσαν πρόσφατα, τα οποία υπογράφουν γνωστοί κριτικοί και ποιητές (Βαγγέλης Χατζηβασιλείου, Μίλτος Φραγκόπουλος, Γιάννης Δούκας, Κατερίνα Κωστίου, Σωτήρης Παστάκας, Δημήτρης Κόκορης, κ.α.)


Samuel Beckett

Cascando
Επιλογή-Μετάφραση:
ΘΑΛΕΙΑ ΜΕΛΗ-ΧΩΛΛ

ΑΤΙΤΛΟ


η πορεία μου βρίσκεται στην άμμο που πέφτει
ανάμεσα στα χαλίκια  και τον αμμόλοφο
η θερινή βροχή κυλάει πάνω στη ζωή μου
επάνω μου η ζωή μου τρέπεται σε φυγή αναζητώντας
την αρχή της το τέλος της

η γαλήνη μου βρίσκεται εκεί στην αχλή που υποχωρεί
όταν ίσως παύσω να διασκελίζω αυτά τα μακρά
ασταθή
   κατώφλια
και ζήσω το διάνυσμα μιας πόρτας
που ανοίγει και κλείνει    


****

ΓΝΩΜΙΚΟ

Nα περνάς τα χρόνια της μάθησης ξοδεύοντας
δυνάμεις υπέρ του χρόνου περιπλάνησης  
σ'έναν κόσμο που γυρίζει την πλάτη ευγενικά
στο άξεστον της μάθησης  

 

  

ΣΤΗΛΗ ///THE ARTMANIACS///ΠΑΝΟΣ ΣΤΑΘΟΓΙΑΝΝΗΣ

...συνέντευξη στην Ασημίνα Ξηρογιάννη

κ.Σταθόγιαννη....σας καλωσορίζω στο varelaki/notationes  και ξεκινώ αμέσως.Παρακολουθείτε , φαντάζομαι, τις πολιτικές,κοινωνικές κια οικονομικές εξελιξεις!Ζούμε λοιπόν σε ανισόρροπους καιρούς.Σε καιρούς δύσκολους για την Ελλάδα ως έθνος και για τους πολίτες της.Τα βλέμματα όλων είναι στραμμένα στην κρίση και δεν είναι λίγοι οι συμπολίτες μας που αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα επιβίωσης.Μέσα σε όλα αυτά ,μήπως οι Ποιητές και η Ποίησή τους περισσεύουν;Mήπως δεν είναι τούτη εποχή για Ποίηση και άλλα παρόμοια;

Τι σας κάνει να πιστεύετε ότι ποίηση είναι λουλούδι θερμοκηπίου; Στα δύσκολα ανθεί καλύτερα. Φτάνει να μη μένει στην καταγγελία και να προχωράει βαθύτερα στον άνθρωπο ως σύνολο. Κοιτάζοντάς τον, βέβαια, ως αξιακή υπόσταση κι όχι απλώς ως παραγωγική ή καταναλωτική μονάδα.

Κάντε μου ένα σχόλιο για τη σύγχρονη λογοτεχνική πραγματικότητα.

Γράφει ένα σωρό κόσμος. Αυτό, από μιά άποψη, είναι καλό. Θα ήταν όμως καλύτερο, αν όλος αυτός ο κόσμος διάβαζε κιόλας.

 

Αισθάνεσθε περισσότερο πεζογράφος ή ποιητής;

Ποιητής.

Πώς κάθε φορά ξεκινάτε να γράψετε κάτι καινούριο; Με ποιους τρόπους παγιδεύετε μια ιδέα, εγκλωβίζετε ένα αρχικό ερέθισμα;

Συνήθως με εγκλωβίζει εκείνη. Και απαιτεί. Μερικές φορές πηγαίνω και της χτυπάω την πόρτα εγώ, ως επαίτης, αλλά πολύ σπάνια με ελεεί.

 

Πόσα βιβλία έχετε μεταφράσει ...Aπό ποιές γλώσσες... Επιθυμείτε να μεταφράσετε διακαώς κάποιο συγκεκριμένο βιβλίο;

Έχω μεταφράσει πάνω από 25 βιβλία, από σλάβικες γλώσσες κυρίως, αλλά και καναδύο από τα αγγλικά.

Αγαπημένα σας βιβλία. Θα είναι σίγουρα πολλά...οπότε μερικούς τίτλους μόνο..

Αγαπάω πολύ τους αρχαίους 'Ελληνες τραγικούς - τον Αισχύλο κυρίως. 

7.Πώς βλέπετε το μέλλον της Ποίησης στον τόπο μας;

Αυτό που ήταν πάντα. Λαμπρό.

Υπάρχουν κάποιοι νέοι λογοτέχνες που ξεχωρίζετε;

 Είναι πολλοί. Φοβάμαι όμως ότι μπορεί να αδικήσω κάποιον ξεχνώντας τον, γι΄αυτό και προτιμάω να μην αναφέρω συγκεκριμένα ονόματα.

Πιστεύετε στην κριτική και στους κριτικούς;

Σε κάποιους - ναι. 

Λογοτεχνία και Διαδίκτυο.Σχήμα οξύμωρο,αλλά....

Kαθόλου οξύμωρο. Είναι κι αυτό ένα "Μέσον". Μέσον όμως, όχι αυτoσκοπός ούτε πεδίο αυτοπραγμάτωσης. Η λογοτεχνία για πολλούς αιώνες ακόμα θα μυρίζει χαρτί και μελάνι.

 

Συμφωνείτε  με τη γνώμη ότι, στον τόπο μας, όσοι συγγραφείς προβάλλονται είναι υπερεκτιμημένοι, ενώ όσοι έχουν πραγματική αξία μένουν άγνωστοι; 

 Δεν το πιστεύω αυτό. Υπάρχει μια δικαιοσύνη. Ή, τουλάχιστον, την αποδίδει  ο χρόνος. Άλλωστε, όποιος πραγματικά αναζητάει τους καλούς, τους βρίσκει. Και, εν τέλει, αυτό είναι το τελευταίο που θα πρέπει να απασχολεί ένα λογοτέχνη - είναι πρόβλημα περισσότερο του αναγνώστη.

  Πέρα από την Τέχνη του λόγου, ποιά άλλη τέχνη σας συγκινεί;

Η μουσική και η ζωγραφική.

  Θεός;

"Τι ʽναι θεός, τι μη θεός, και τι τʼ ανάμεσό τους;"

 

Τελευταία γίνονται πολλές προσπάθειες για την εξάπλωση  και στήριξη του ψηφιακού βιβλίου...

Καλό είναι αυτό.

H γνώμη σας για τα λογοτεχνικά βραβεία.

Αδιάφορα. Δίνουν όμως χαρά.

Τί ελπίζετε;Τί ονειρεύεστε;

 Ομορφιά και δικαιοσύνη.