ΝΕΟ ΤΕΥΧΟΣ ΤΟΥ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΥ «ΣΟΔΕΙΑ» (ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2012 – ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ 2013)

 

 

Δελτίο Τύπου

Σας ενημερώνουμε, ότι το τεύχος 14 του περιοδικού «Σοδειά», βρίσκεται ήδη στα σημεία διανομής όλης της χώρας.

Και αυτή τη φορά, η εκδοτική ομάδα επιδίωξε να παραδώσει στο τυπογραφείο ένα τεύχος κατά το δυνατόν υψηλών προδιαγραφών, με πλουραλισμό στην ύλη και υψηλής αισθητικής σχεδίασης. 

Θα θέλαμε να σας υπενθυμίσουμε τέλος, ότι αναλυτικές πληροφορίες σχετικά με το περιοδικό «Σοδειά», το αρχείο παλαιότερων τευχών, την εκδοτική ομάδα, καθώς και τα σημεία διανομής, μπορείτε να αναζητήσετε στην ιστοσελίδα www.sodeia.net.

Με εκτίμηση

Η Εκδοτική Ομάδα

ΤΕΥΧΟΣ 14 [Δεκέμβριος 2012 – Φεβρουάριος 2013] - περιεχόμενα

04 [άρθρο-μελέτη] Το κάτοπτρο του Φασισμού της Νίκης Ηλιοπούλου

07 [πεζό] Το μάτι της Κασσάνδρας Αλογοσκούφη

08 [κινηματογράφος] It’s a Wonderful Life – F.Capra κριτική από τον Γιώργο Ρούσσο

11 [πεζό] Ένα μπλουζ που δε γράφτηκε του Ματθαίου Ματθαιάδη

12 [διήγημα] Η Μάρθα και ο Πέτρος της Θεοδώρας Τζόκα

14 [διήγημα] Ο Ιπποπόταμος και η Δυσδαιμόνα της Μαρίας Ροδοπούλου

16 [μικρή ιστορία] Μια καρδιά στο χιόνι της Δήμητρας Σταυράκη

19 [παραμύθι] Εσκεμμένα ατελές της Ματίνας Αναγνωστοπούλου

21 [σατυρογράφος] Τι δεν καταλαβαίνεις; του Ζιζανίου

22 [ανθολογία ελλήνων ποιητών] Βρεττάκος, Σικελιανός, Βάρναλης. - σοδειά

24 [ποιητικός λόγος] 12 ποιήματα των: Θοδωρή Βοριά, Γιάννη Τόλια, Αθανάσιου Πάσχου, Δημήτρη Δικαίου, Ελένης Κοφτερού, Αλέξανδρου Σάντο, Νίκου Σφαμένου, Μαρίνας Κουτσογιάννη, Νικόλαου Κυριακίδη, Ευαγγελίας Πατεράκη, Αλέξανδρου Κατσούδα, Τζένης Κουφοπούλου.

30 [μεταφράσεις] a. Aad - b. Abdollahi - c. Castera του Babak Sadegh Khanjani

31 [βιβλίο] Νέες Εκδοτικές Απόπειρες - Χειμώνας 2012-13: Dead End: Μητροπολιτικό Ψυχόδραμα σε Τρεις Πράξεις Ν.Γ Λυκομήτρος [εκδ. Vakxikon] – Έρως Ονειρευόμενος Αθανάσιος Πάσχος [εκδ. Γαβριηλίδη] – Η εμμηνόπαυση της ύαινας Φίλιππος Αγγελής [εκδ. Περίπλους] – Το τετράδιο της Μάγια Ιζαμπέλ Αλιέντε [εκδ. Ωκεανίδα] – Αντικουλτούρα Χουάν Κάρλος Κρέιμερ [εκδ. Γνώση] – Αναρχισμός Μάρκος Μάγερ [εκδ. Γνώση] – Η ομορφιά της Λίστας Ουμπέρτο Έκο [εκδ. Καστανιώτη] – 70 ερωτικά W.B.Yeats [εκδ. Εστία] – Το παλάτι Άνταμ Ουίλλιαμς [εκδ. Ωκεανίδα]

ιστοσελίδα περιοδικού

www.sodeia.net

ηλεκτρονικό ταχυδρομείο

sodeia@ymail.com

τηλέφωνο επικοινωνίας

694 717 600 5

ISSN 2241-2212

Ο ΦΑΝΗΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ ΚΑΙ ΟΙ ΕΚΔΟΣΕΙΣ''ΜΕΛΕΙ''

    O Φάνης Χαραλάμπους είναι ένας νέος εκδότης που δραστηριοποιείται αποκλειστικά στον χώρο του ψηφιακού παιδικού βιβλίου.''Ο Σπυράκος και τα παιχνίδια του'' είναι η πρώτη  του εκδοτική προσπάθεια από τις νεοσύστατες εκδόσεις''Μέλει'' και αναμένονται κι άλλοι τίτλοι.
    Όπως δηλώνει και το όνομα των εκδόσεών του η επιδίωξη του Φάνη είναι να απευθυνθεί τόσο στα παιδιά  όσο και στους γονείς τους.Στους γονείς που νοιάζονται για την αγωγή των παιδιών τους  και πιστεύουν πως ένα καλό βιβλίο μπορεί να βοηθήσει προς αυτήν την κατεύθυνση.
    Το ψηφιακό παιδικό  βιβλίο ανοίγει νέους ορίζοντες στους συγγραφείς  και τους εικονογράφους και θα απογειώσει την από κοινού ανάγνωση γονιών και παιδιών καθιστώντας την αξέχαστη εκπαιδευτική και ψυχαγωγική εμπειρία.Η προσπάθεια του Φάνη είναι  αν όχι η πρώτη,μια από τις πρώτες για διαδραστικό παιδικό βιβλίο στην Ελληνική γλώσσα.Ο διαδραστικός χαρακτήρας ,αν και περιορισμένος στην πρώτη εφαρμογή αναμένεται να εμπλουτιστεί στους επόμενους τίτλους.Το πρώτο του βιβλίο γραμμένο από τον ίδιο ,εικονογραφημένο από τον Χάρη Μαργαρίτη και εμπνευσμένο από τον γιο του τον Σπύρο είναι μια ιστορία για τη χαρά του να μοιραζόμαστε πράγματα και συναισθήματα.Στο δύσκολο και άγονο δημιουργικά τοπίο της Ελλάδας της "κρίσης που αποθαρρύνει μάλλον παρά ενθαρρύνει πρωτότυπες κι ανανεωτικές προσπάθειες ο Χάρης είναι μια από τις εξαιρέσεις .Του ευχόμαστε καλή επιτυχία και περιμένουμε τα καινούρια του βιβλία .Όταν του ζήτησα να μου πει δυο λόγια για το όραμά του ,μου έστειλε το παρακάτω κείμενο που δημοσιεύω αυτούσιο:


Εκδόσεις "μέλει"

Όλα ξεκίνησαν το καλοκαίρι του 2011 όταν με έμπνευση τον γιο μου, έγραψα ένα παιδικό
διήγημα το οποίο πραγματεύεται τη σχέση του παιδιού με τα παιχνίδια και γενικότερα τη
σχέση του υποκειμένου με τα υλικά αγαθά . Οι απαντήσεις των εκδοτικών οίκων με τους
οποίους ήρθα σε επαφή για την έκδοση του, ήταν σαφείς και λογικές σε έναν νέο και άσημο
συγγραφέα. Το κόστος της έκδοσης έπρεπε να το επωμιστώ εγώ.Η αρχική απογοήτευση
μετατράπηκε σε πείσμα. Άρχισα να συζητάω με φίλους και γνωστούς πώς να εκδώσω
τουλάχιστον ηλεκτρονικά το διήγημα μου. Τότε άρχισαν ξαφνικά να παρουσιάζονται
μπροστά μου άνθρωποι τους οποίους γνώριζα χρόνια, όμως δεν γνώριζα κάποιες ιδιότητες
τους, όπως για παράδειγμα ο Χάρης, που έκτος από εξαιρετικός φίλος, είναι και εξαιρετικός
εικονογράφος. Η φίλη μου η Μαρίνα, απόφοιτη γαλλικής φιλολογίας, η όποια επιμελήθηκε
τη γαλλική έκδοση.
Άλλοι λοιπόν με ανιδιοτέλεια και άλλοι με κατανόηση και θέληση να βοηθήσουν,
δούλεψαν με αποτέλεσμα "ο Σπυράκος και τα παιχνίδια" να παρουσιάζεται για τρεις
εβδομάδες στις πρώτες θέσεις στις πώλησης του appstore της apple στη κατηγορία
του, ενώ σε λίγες μέρες θα είναι διαθέσιμο και σε Android πλατφόρμες.

Τα θετικά σχόλια με έκαναν να σκεφτώ την δημιουργία ενός εκδοτικού οίκου, ο όποιος
θα εκδίδει σε ηλεκτρονική κυρίως μορφή, παιδικά διηγήματα με σύντομα συμβουλευτικά
κείμενα και ηθικοπλαστικό προσανατολισμό. Σκέφτηκα να τον ονομάσω "μέλει" που
ετυμολογικά σημαίνει νοιάζομαι- φροντίζω, ενώ ακούγεται όπως το γνωστό σε όλους μας
θρεπτικό μέλι. Εμείς όμως, θα ασχοληθούμε με τη θρέψη της παιδικής ψυχής, αυτό θα το
πράττουμε μέσα από ηθικοπλαστικού περιεχομένου σύγχρονα και επίκαιρα διηγήματα, με
ένθετα συμβουλευτικά κείμενα για τους (όπως μου αρέσει να λέω, όλους εμάς τους γονείς)
κατ ανάγκη παιδαγωγούς . Γιατί όμως τονίζω το ηθικοπλαστικό; .Όντας και εγώ γονιός δυο
παιδιών προσχολικής ηλικίας, δεν σας κρύβω την ανησυχία μου για τον αφιλόξενο για τις
παιδικές ψυχές κόσμο που μας περιβάλει. Κοιτώ γύρω μου και βλέπω ακατάλληλα παιδικά
παιχνίδια, ακατάλληλα παιδικά παραμύθια, ακατάλληλα παιδικά τηλεοπτικά προγράμματα.
Η βία και η ανηθικότητα έχει γίνει πια κτήμα μας, ας μην γίνει και κτήμα των παιδιών
μας. Όλοι οι γονείς λίγο πολύ έχουμε τύψεις για τον λιγοστό χρόνο που αφιερώνουμε
στα παιδιά μας, ας είναι αυτός ο χρόνος ποιοτικός, μέσω της ανάγνωσης με το παιδί μιας
ιστορίας και μέσω μιας ολιγόλεπτης συζήτησης για το ηθικό δίδαγμα που αυτή πρέπει να εμπεριέχει.
Η ταπεινή μου γνώμη είναι, ότι με το τρόπο αυτό και το παράδειγμα μας, θα θωρακίσουμε
τα παιδιά μας με ηθική και ευγένεια απέναντι στην ανηθικότητα και τον ατομικισμό της
κρίσης ηθικής που βιώνουμε.

Αυτή εν συντομία, είναι η ιστορία της δημιουργίας των εκδόσεων "μέλει", Ελπίζω μέσα από
τη καρδιά μου να εμπνεύσει πολλούς από εσάς να κυνηγήσετε τα όνειρα σας . Να θυμάστε
ότι ο χρόνος που απαιτείται για οτιδήποτε έχετε σκοπό να κάνετε, είναι μόνο και μόνο για
δοκιμάσει τη θέληση σας και τίποτε παραπάνω.

Σας ευχαριστώ πολύ για το βήμα.

Φάνης Χαραλάμπους.

Πρόσκληση σε ποιητές: Ζητείται Ποίημα – One OFF

 

 

Ο δημιουργός Βαγγέλης Ευαγγελίου απευθύνει πρόσκληση μέσα από το δικτυακό του τόπο vaeva.gr για τη δημιουργία ενός συλλογικού ψηφιακού βιβλίου ποιημάτων:
Εδώ, με μία νέα ιδέα, αλλά με μία πολύ παλιά έκφραση! One Off λοιπόν, που σημαίνει Ένα στο είδος του. Μοιάζει με την πιο γνωστή έκφραση One of a kind μόνο που προηγήθηκε! Στη δική μας περίπτωση, θέλουμε ένα ποίημα.
Που σημαίνει πως κι ένα μόνο ποίημα να έχεις γράψει, μπορείς να συμμετάσχεις. Άλλωστε καθημερινά βλέπω νέες καλές πένες στο διαδίκτυο. Ανθρώπους που γράφουν ποίηση και είναι σημάδι, πως κάποιοι ακόμα ονειρευόμαστε!
Πάμε στο θέμα μας τώρα. Από 1n Ιανουαρίου 2013 έως 1n Μαρτίου 2013 θα μπορείτε να στέλνετε ένα ποίημα με ό,τι θέμα θέλετε και μέγεθος έως μία κόλλα Α4, το οποίο θα μπει μέσα σε ένα ψηφιακό βιβλίο / e – book και θα διανέμεται δωρεάν στο internet ώστε να σας διαβάσουν όσο περισσότεροι γίνεται.

Για περισσότερες πληροφορίες επισκεφθείτε τον σχετικό δικτυακό τόπο ή επικοινωνήστε με το e-mail: vaeva25@hotmail.com

Γιώργος ΝικολόπουλοςΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΤΩΝ ΑΣΤΡΩΝ

Σήκωνες το κεφάλι και κοίταγες την αστροσκέπαστη νύχτα
μεταξένια μαγική νύχτα, στολισμένη με μυριάδες λαμπυρισμούς
πυγολαμπίδες του ουρανού, στολίδια στο στερέωμα, μάτια του αιθέρα, κουκίδες μέσα στο σκοτάδι
και φώναζες: «ουράνια σκόνη, ουράνια λιβάδια, ουράνια πλάσματα, κάποια μέρα, κάποια μέρα κι’ εγώ θα σας συναντήσω
στον κόσμο των άστρων δεν υπάρχει σκοτάδι
οι σκιές καθρεφτίζονται μέσα στην κοσμική φλόγα
ένα μαγικό κάτοπτρο – συνειδησιακό τηλεσκόπιο – φωτεινό μονοπάτι – θα με φέρει κοντά σας»
όταν κάποια μέρα κατάλαβες ότι τα αστέρια σε κοιτάζουν
ανοίγουν τρύπες μέσα στη μνήμη σου
αστερόσκονη σε σκεπάζει σαν αόρατος μανδύας
ήθελα να φωνάξω «μείνε εδώ, σε θέλω, σε χρειάζομαι, τα αστέρια δεν σε χρειάζονται, τα αστέρια δεν σε χρειάζονται όπως εγώ!» αλλά δεν τόλμησα, όχι δεν τόλμησα
 τώρα ταξιδεύεις πέρα από τη νύχτα
πέρα από τις αναμνήσεις
πέρα από τα όνειρα
πέρα από τα σύνορα
πέρα από τα τελευταία σύνορα
προσπαθείς να κατακτήσεις τον κόσμο των άστρων
ένα τόσο μακρινό ταξίδι
και εγώ εδώ να περιμένω, ποιος ξέρει τι...

ΣΩΤΗΡΙΑ ΚΥΡΜΑΝΙΔΟΥ///ΛΕΙΠΕΙΣ…

Λείπεις τώρα
και πριν.

Και είμαι αδύναμη
αυτό να το αλλάξω.

Γι’ αυτό στόλισα το δάκτυλό μου,
σε καρφίτσωσα στο πέτο
και περιδιαβαίνω αδάκρυτη
τις ατραπούς της νοσταλγίας
και της αξόδευτης αγάπης.

Λείπεις και τώρα
και από πριν.
Λησμόνησα πως ήταν πριν…

Σωτηρία Κυρμανίδου (ποιήματα από συλλογή προς έκδοση)

Πηγή:Λογοτεχνικές και Εκπαιδευτικές Αναφορές

ΑΣΗΜΙΝΑ ΞΗΡΟΓΙΑΝΝΗ/// ΜΑΓΙΑ

Μάγια  κορίτσι,
Μάγια πόρνη,
(άκου πώς ο άνεμος σφυρίζει τ΄όνομά σου)
αίσθηση είσαι
ανένταχτη στον χώρο και τον χρόνο,
προσκυνάς αυτόν που σε χάλασε

Αχόρταγη για το στόμα του
αφρός της θάλασσας
σύννεφο έτοιμο να πέσει
βροχή  ηχηρή
(στο αγγιγμά του
γινόσουν μουσική!)

 Γυμνή σιωπή
υπάρχει μέσα σου ένα πουλί
φυλακισμένο


Ιούλιο κάνατε έρωτα
πάνω στη θάλασσα
φθινόπωρο σε είχε κιόλας
σκοτώσει

Αγάπη μου,του είπες,
Μάγια,σε άλλους τόπους ξημερώνεσαι τώρα
έγινες ψιθύρισμα μοναχικό.
Αγάπη μου,του είπες,
πάρε τη σιωπή μου
δώσε μου τη λήθη. 

[Η Μυστική Ζωή της Μάγιας Μ.]

AΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΕΡΓΙΝΗΣ// Η ΠΟΙΗΣΗ

Σπαταλώ

και το τελευταίο

δευτερόλεπτο ελευθερίας

της σκέψης μου,

αφιερώνοντάς το

σε σένα.

 Φαντάζομαι,

μια είσοδο σου,

στην πιο όμορφη τελετή.

Κάπου...

Εκτός κάποιου ναού.

Η ύπαρξη των ναών,

σημασία δεν έχει καμία.

Η ομορφιά,

μπορεί να υμνηθεί

και εκτός των ναών...

Κυρίως εκτός τους...

Έτσι,
 
 στήνω κι εγώ

με το μυαλό μου

τελετές...

Και είσαι πάντα

εσύ πρωταγωνίστρια...

Άτιμο που είναι

το μυαλό,

ταξιδεύει,πλάθει,

ζει,χαρίζει...

Δεν έχει όρια,

δεν έχει φρένα...

Όμως,

κάτι έχει...

Φαντασία;

Αγάπη;

Και τα δυο μαζί;

Και άλλα;...

Φαντάζομαι,

τα πρώτα σου βήματα,

τα πρώτα μου όνειρα...

Ντυμένη στα λευκά,

αγκαλιά με ένα σύννεφο,

αγκαλιά με την άνοιξη

και με λουλούδια

στα μαλλιά.

Λευκά, όλα λευκά,...

μέσα σε ένα κόσμο

κόκκινο...

Μέσα σε μια μάζα

 αλαλάζουσα,

μια μάζα τυφλή...

Κι εσύ προχωράς

μόνη,...

ντροπαλή,ανυπεράσπιστη...

Ποιός το είπε πως είσαι μόνη;

Γι αυτό μικρή μου

είμαι ποιητής....

Για να ξεπερνώ

τα όρια

και με τη σκέψη μου,

να ορίζω,...

τις ροές των ονείρων,

τις ροές των θαυμάτων...

Γίνομαι λοιπόν άνθρωπος,

γίνομαι σύντροφος,

γίνομαι χάδι

και συνοδός σου,

στην πιο όμορφη τελετή,...

στο πιο όμορφο

δειλινό των ονείρων σου ...

Έτσι,

σαν πορφυρός κομήτης

μιας πρωτοχρονιάς,

σαν πορφυρός ήλιος

μεσημεριού του θέρους...

Και το δάκρυ,

γίνεται χαμόγελο

στα χείλι σου

καθώς προχωρούμε,

στο διάδρομο

της ένωσης,...

στο διάδρομο

της ζωής...

Φεύγουμε μαζί...

Φεύγουμε στη νύχτα...

Φεύγουμε,...

για ένα παράδεισο,

για το δικό μας παράδεισο...

Τα δευτερόλεπτα τελειώνουν...

Η σκέψη χάνεται...

Ο διακόπτης κλείνει...

Μα η φυγή μας,

συνεχίζεται...

Δραπέτες,...

ναι δραπέτες

της αγάπης....

Και καταφύγιο

και ναός μας...

Ναι,

ναός μας

είναι

η ποίηση!!!

ΦΡΟΣΟΥΛΑ ΚΟΛΟΣΙΑΤΟΥ///ΠΟΙΗΜΑΤΑ

Μόνο η θλίψη
Χωρίς το φως του ήλιου
Ξαναγεννιέται.


[Μισό σκοτάδι,εκδ.Γαβριηλίδης 2010]


Η ΣΙΩΠΗ 

Άσκηση μνήμης
Συναθροίζοντας πουλιά
Στην κορυφή μιας γυμνής λεύκας
Οι πτήσεις είναι χαμηλές
Πολύ κοντά στη θάλασσα
Πολύ κοντά στον ουρανό
Στο όριο να γίνει
Το άπειρο
Περατό.


*******
 

ΑΝΤΙΛΑΛΟΣ

'Ενας χείμαρρος
Ακούω τη βουή του
Τη νύχτα
Δισύλλαβο μοιρολόι
Μοίρα και πρόκληση
Με χωρίζει από τους άλλους
Ό,τι δεν χάθηκε 
Είναι μέσα μου

[ΟΤΑΝ  ΦΕΥΓΟΥΝ ΤΑ ΦΛΑΜΙΓΚΟΣ,Γαβριηλίδης  2005] 

*******

ΚΥΠΡΟΣ

Παλαιικά σπίτια,αργαλιοί,
το γιασεμί μας...

Ήρθαν οι ξένοι'
οδοστρωτήρες περνούν
ξερνώντας βρώμα
και πέντε δολλάρια. 


΄ΕΡΩΤΑΣ

Ο  έρωτας
μια αίσθηση πραγματικού
μια απεριόριστη ελευθερία.
Ήμουν βιαστική ,ήσουν βιαστικός.

[ΔΙΑΓΩΓΗ,ΓΝΩΣΗ 1981]


*******
 

ΕΝΔΙΑΜΕΣΕΣ ΕΠΟΧΕΣ 


'Ολη τη νύχτα βηματίζοντας
Με την ηχώ της τρέλας
Όλα στην αυτοτέλεια της εμμονής της
Απαραβίαστα αραγμένη σαν σε όνειρο
Αυτάρκης μέσα στο σκοτάδι
Με τα δόντια  της νύχτας ο πανικός να τροχίζει
Αθεράπευτα ασυγκίνητη στις αντανακλάσεις
Όταν το φως...
                               Χάνεται! 


[ΣΑΝ ΝΑ ΣΥΝΕΒΗ,ΟΜΠΡΕΛΑ 2002]


*******
 

ΠΑΡΑΓΓΕΛΙΑ ΓΙΑ  ΦΛΑΟΥΤΟ

Ένα αρχαίο  υδραγωγείο
Γεμάτο ψιθυρους 
Ξεπετάχτηκαν οι αιώνες δίπλα μας
Τυλιγμένοι με τα φύκια της θάλασσας
Εξισώσεις και άγριες βιολέτες

Πραγματικότητα εύθραυστη
Σαν το χαλάζι σκληρή
Όσο κρατάει μια στιγμή
Εξαυλώνονται οι άνθρωποι
Και οι πράξεις τους
Από φρίκη και νόημα 

[ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΠΑΛΙΑ ΦΙΝΙΣΤΡΙΝΙΑ,ΓΑΒΡΙΗΛΙΔΗΣ 2008] 


******* 

ΕΚΑΒΗ ΣΕΧΗ //ΔΥΟ ΠΟΙΗΜΑΤΑ

Ο θρήνος του Έρωτα


 
Φοβάμαι! Φοβάμαι, σου λέω.
Μήπως περάσουν κι άλλες εποχές
και μέσα από αυτήν την απόσταση
ερωτευτούμε κι άλλο.
Φοβάμαι! Φοβάμαι μήπως όταν σε δω
επιβεβαιώσω πως δεν ερωτεύτηκα εσένα,
αλλά τις ανυπεράσπιστες προσδοκίες
που μου γέννησες.
Μίλα, να χαρείς!
Πες με ανάσα σου.
Πες με μικρή σου.
Ψιθύρισε μου:
«Θέλω να παντρευτούμε οι δύο μας,
στην Ινδία, με τους ελέφαντες
και χρόνια αργότερα
να με χωρίσεις».
Και ας μην καταλαβαίνω
τον εθισμό σου στον πόνο.
Πες πως ο χρόνος στα αλήθεια δεν υπάρχει.
Τι να τα κάνουμε εμείς τα ανθρώπινα;
Εμείς ερωτευόμαστε σαν τους νεκρούς ποιητές:
Αιώνια εγκλωβιζόμαστε στα πάθη μας
και πεθαίνουμε από την υπερβολή.




Οι θλιμμένες ποιήτριες

Οι θλιμμένες ποιήτριες αγαπούν τη θλίψη τους .
Μπορούν και ξεχωρίζουν το φθινόπωρο από την άνοιξη
μέσα από τα εποχιακά ποιήματά τους.
Ξέρουν να βρίσκουν τα πεζοδρόμια
που χύθηκαν χωρισμοί επάνω τους
και μπορούν να χαράζουν εξιλέωση.
Ξέρουν να γράφουν ακόμα και όρθιες.
Κουβαλάνε πάντα ένα βιβλίο,
τη φωτογραφική τους μηχανή
και ψίχουλα από το πρωινό που πήραν
με τον αγαπημένο τους.
Ξέρουν να διανύουν το χώρο
και να σκοτώνουν το χρόνο με ευλάβεια.
Μπορούν να σου δοθούν
δίχως δεύτερη σκέψη,
δίχως όρια,
δίχως κανόνες
με απόλυτη ανάγκη να γίνουν ένα με εσένα.
Οι θλιμμένες ποιήτριες ξέρουν από κάβλα,
ξέρουν και από ταπείνωση και από ντροπή.
Μπορούν να κοιμούνται την ημέρα
με τα παντζούρια κλειστά
και να ονειρεύονται ξύπνιες.
Ξέρουν να σπαταλάνε τις σκέψεις τους
σε εικόνες που θέλουν να ζήσουν,
να λάβουν μέρος σε βρώμικες
αλλά όχι βρωμερές καταστάσεις
και να καθαρίσουν το τοπίο.
Μόνο τούτο δεν ξέρουν να κάνουν:
Να μετατρέψουν το μελαγχολικό τους βλέμμα
σε χαμόγελο μικρού κοριτσιού.
 



ΠΗΓΗ:H ΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΠΟΙΕΙΝ
 

ΝΙΚΟΣ ΤΟΜΑΡΑΣ///ΤΕΣΣΕΡΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ

Ακροβασία

Ακροβάτης

σε ανύπαρκτο νήμα

άγγιξα το άπειρο των χειλιών

ανατολή με δύση κοιταχτήκαν

Ακροβάτης

με τα κύτταρα σε εγρήγορση

σε πορεία μοιρόγραπτη

σε συνεύρεση εκρηκτική

Στην ελευθερία της κίνησης

ξεπερνώντας τη διαφυγή σου

τόλμησα το άγγιγμα

Στην εμμονή της διεκδίκησης

αγγίζοντας τα όρια

βρέθηκα στο βυθό των συναισθημάτων

ΘΕΛΩ Ή ΘΗΛΙΑ

Δύο γράμματα τρυπούν το μυαλό μου,
το θήτα και το λάμδα,
θήτα όπως θάλασσα
λάμδα όπως λέξη,
θάλασσα οι λέξεις, δηλαδή
το θήτα για την καμπυλότητά του,
το λάμδα για την καλλιγραφία του,
όγδοο και ενδέκατο στη σειρά ,
ως αρχικά
θάνατος και θείο
λάβα και λόγος
ως μόνα
λαθεύω, θηλυκό
και σε συνδυασμό
θηλάζω τη λήθη
λήθαργος ή θύελλα
λαθρεπιβάτης σε λιθόστρωτα
θέλησης και θαλπωρής.

Μονόλογος 

 

Για ό,τι παίρνουμε, κάτι δίνουμε
κι αν ο πόνος μετριέται και με τα δάκρυα
η θάλασσα λειτουργεί και ως σύρτης
που άλλοτε ανοίγει και άλλοτε κλείνει
αφού στου χρόνου το ταξίδι
- οι Ιθάκες ποτέ δεν έλειψαν -
κάποτε αποκαλύπτεται
φαντασίας και ζωής διάμεσος.
Για ό,τι κερδίζουμε, κάτι χάνουμε.
 
 

ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑ

 

Μου λες πως καίγεσαι
ανοίγεις την πόρτα
ψυχής και σώματος.