ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΒΙΒΛΙΟΥ -ΤΟ ΣΩΜΑ ΤΟΥ ΕΓΙΝΕ ΣΚΙΑ

Το Booze Cooperativa την Κυριακή 13 Φλεβάρη στις 8μμ θα παρουσιάσει την νουβέλα της Ασημίνας Ξηρογιάννη με τίτλο «Το σώμα του έγινε σκιά», από τις εκδόσεις Ανατολικός.

ΑΥΤΟΣ, ένας χορευτής, στο τέλος της καριέρας του, διαπιστώνει ότι δεν έχει νόημα η ζωή του χωρίς την δυνατότητα να ασκήσει την τέχνη του. ΑΥΤΗ , η γυναίκα του, προσπαθεί να τον πιέσει ότι αξίζει να ζήσει τη ζωή του ακόμα και μετά το τέλος μιας πετυχημένης καριέρας,... ενώ ταυτόχρονα προσπαθεί να τον ξανακερδίσει, να την ξαναγαπήσει.

Λίγα λόγια για τη συγγραφέα:
Η Ασημίνα Ξηρογιάννη σπούδασε Κλασική Φιλολογία και Θεατρολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και Υποκριτική στο ΘΕΑΤΡΟΝ-ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟΝ. Δεκαεπτά χρόνια σπουδές μπαλέτου και σύγχρονου χορού. Δυο χρόνια σπουδές πιάνου και θεωρίας στο Εθνικό Ωδείο. Σεμινάρια Θεάτρου με τους: Δ. Καταλειφό, Α. Μακράκη, D. Glass, Lilo Baouer (θεατρικό παιχνίδι), Θωμά Μοσχόπουλο (σκηνοθεσία). Εδώ και αρκετά χρόνια διδάσκει το μάθημα της Θεατρικής Αγωγής στη Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση, εργάζεται ως εμψυχώτρια Θεατρικού Παιχνιδιού και παραδίδει μαθήματα Γλώσσας και Λογοτεχνίας και Θεωρίας Θεάτρου. Γράφει ποίηση-πεζογραφία-θέατρο! Έχει πάρει διακρίσεις σε δύο ποιητικούς διαγωνισμούς. Η ΠΡΟΦΗΤΕΙΑ ΤΟΥ ΑΝΕΜΟΥ της κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Δωδώνη. Η νουβέλα της ΤΟ ΣΩΜΑ ΤΟΥ ΕΓΙΝΕ ΣΚΙΑ πήρε έπαινο από την Πανελλήνια Ένωση Λογοτεχνών (2009), στα πλαίσια λογοτεχνικού διαγωνισμού. 'Έχει λάβει μέρος σε πολλές θεατρικές και χορευτικές παραστάσεις. Έχει σκηνοθετήσει και ανεβάσει με τους μαθητές της διάφορα έργα, κάποια από τα οποία έχει διασκευάσει [π.χ. Πλούτος, Ειρήνη του Αριστοφάνη κ.ά], και κάποια άλλα έχει γράψει η ίδια [π.χ.Ο Χιονάνθρωπος που έγινε βοηθός Αϊ Βασίλη και Η Εξαφάνιση του Αϊ Βασίλη]. Το 2009 δημιούργησε το ιστολόγιο http://varelaki.blogspot.com/ «Σελίδες Τέχνης και Πολιτισμού». Επικοινωνία: minaxirogianni@hotmail.com



Για το βιβλίο και τη συγγραφέα θα μιλήσουν:
Ερικα Αθανασιου,Δημοσιογράφος,Συγγραφέας
Μαρία Σούμπερτ,Θεατρολόγος, Συγγραφέας
Τζωρτζίνα Κακουδάκη,Θεατρολόγος,Ηθοποιός

Διαβάζουν οι ηθοποιοί:
Aννα Μαρία Στεφαδούρου
Χρήστος Παγκαλιάς
Νατάσσα Πασχάλη
Αγγελική Βαλαβάνη
Ράνια Ντανάκα


Είσοδος: Ελεύθερη

Η ΑΓΙΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΠΙΟ ΑΠΛΩΝ ΠΡΑΓΜΑΤΩΝ ΣΤΗΝ ΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΤΑΣΟΥ ΛΕΙΒΑΔΙΤΗ-της Αναστασίας Γκίτση

Η ΑΓΙΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΠΙΟ ΑΠΛΩΝ ΠΡΑΓΜΑΤΩΝ ΣΤΗΝ ΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΤΑΣΟΥ ΛΕΙΒΑΔΙΤΗ


«Μα έφτανε ο ίσκιος μιας αράχνης για ν’ ανοίξει στον τοίχο ουράνιες μελωδίες»

ίσως και το γλαυκό τρεμάμενο φέγγος ενός μισολιωμένου κεριού σ’ ένα παλιό φαγωμένο ξύλινο τραπέζι μέσα στην νύχτα.

«Και καθόμουν στο ανοικτό παράθυρο ώσπου η νύχτα μ’ έτρωγε σιγά σιγά κι έμεινε εκείνο το ελάχιστο, που μόνο κανείς μ’ αυτό ανεβαίνει»

γιατί νιώθει ο ποιητής πως μόνο με τ’ ελάχιστο του εαυτού του μπορεί κανείς ν’ αναδυθεί αδέσμευτος απ’ οτιδήποτε τον βαραίνει προς το πραγματικά Όμορφο, το πραγματικά Τέλειο, το μοναδικό Άγιο. Η ανάδυση δύσκολη και συνάμα θελκτική γι’ αυτόν που την ποθεί και εξαϋλώνεται δια μέσω του πόνου και της ταπείνωσης σαν αδήριτη ανάγκη, σαν απευκταία επιθυμία.

«Γιατί ο πόνος, ο απέραντος ανθρώπινος πόνος, σ’ ανασηκώνει πάνω από τον εαυτό σου.»

και σε οδηγεί να βρεις μια θέση στην ίδια την ζωή σου, νοηματοδοτώντας την με κάτι πιο υψηλό, πιο μεστό της, εμπλουτίζοντάς την με αγάπη προς τον άλλο, μ’ αφείδωλη προσφορά προς τον πλησίον που γίνεται εαυτός μας. Και μόνον έτσι ανακαλύπτει κανείς την άγια χρησιμότητα των πραγμάτων

«Και ξαφνικά μ’ έλουσε ολόλαμπρη, σα μια δόξα η άγια χρησιμότητα των πραγμάτων»

με αρωγό την αισθαντική ποιητική του διεισδυτικότητα ο Τάσος Λειβαδίτης κατακερματίζει το προπέτασμα και αποκαλύπτει γυμνή την ουσία των πραγμάτων επιφορτίζοντάς τα πάντοτε με θετική χροιά

«“Κύριε ελέησον, Κύριε ελέησον” ψέλναμε το βράδυ στον εσπερινό, μόνο τη δύστυχη Ελισάβετ με τα εκζέματα την έδιωχναν, κι εκείνη καθισμένη στον κήπο παράμερα ξυνόταν τόσο βαθιά, που βλέπαμε μια μια, να πέφτουν από πάνω της όλες οι αμαρτίες»

για τον ποιητή η αγιότητα αποκαλύπτεται στην καθημερινότητα, στην απλότητα

«Η σιωπή κάνει τον κόσμο πιο μεγάλο, η θλίψη πιο δίκαιο»

γνωρίζει ο ποιητής ότι η αγιότητα των απλών πραγμάτων υφίσταται περήφανη στη αφθαρσία της θείας πρόνοιας που συνέχει και ζωοποιεί τα σύμπαντα. Προσμένει όμως την δική μας διυλισμένη ματιά να την αποκαλύψει και να εκστασιαστεί από το μεγαλείο της που εμπερικλείεται και στα πιο μικρά, ασήμαντα κατά πολλούς, πράγματα – καταστάσεις. Η

αιτία υπάρξεως και η ελευθερία του λόγου αποτελούν αδιαμφισβήτητο χαρακτηριστικό όλων (εμψύχων και αψύχων) κατά τον ποιητή

«κόσμος αγνώμων, που την Ημέρα της Κρίσεως δε σκέφτηκε κάποιος να σηκώσει τη ραπτομηχανή που ήθελε να πει κι εκείνη έναν λόγο.»

Οικείος με τα πιο απλά και τα πιο ουράνια κινείται ευλύγιστα στα ποιήματά του ανάμεσα στο λογικό και το παράξενο με τέτοιο εύρυθμο τρόπο που γίνεται αγαπητό και φαντάζει γνώριμο στον αναγνώστη.

«οι άγγελοι κοιμούνται συνήθως στο πάνω πάτωμα, γι’ αυτό η μητέρα μας έλεγε να κάνουμε ησυχία το μεσημέρι»

αλλού πάλι μας ψιθυρίζει

«γιατί όταν σε διώχνουν, την ώρα που ταπεινωμένος κατεβαίνεις τη σκάλα, οι άγγελοι στον ουρανό σου ετοιμάζουν τα μελλοντικά σου φτερά»

Ο Λειβαδίτης επιμένει στην άσκηση της αυταπάρνησης του εαυτού μας και τονίζει την καθαρκτική σημασία της συγχώρεσης των άλλων.

«Μακάριοι εκείνοι που μίσησαν τον εαυτό τους, ότι αυτοί γκρέμισαν ένα βασίλειο για να βρούν από κάτω το σπειρί της άμμου που ενοχλεί τον οφθαλμό.»

ταυτόχρονα βεβαιώνει σαν σίγουρο την έσχατη ανταπόδοση όλων των ανθρωπίνων προσπαθειών

«όλων αυτών που πόνεσαν αθόρυβα κι έφυγαν σιωπηλοί και ανώνυμοι για να μπορεί μ’ ένα όνομα όλους να τους θυμάται τώρα ο Θεός.»

και πόσο εύκολη είναι για τον ποιητή η συγχώρεση!

«Το βράδυ έχω βρει έναν ωραίο τρόπο να κοιμάμαι : τους συγχωρώ έναν έναν όλους»

τούτο λοιπόν είναι το μεγαλείο της ψυχής του ανθρώπου, να μπορεί να συγχωρεί απλά, χωρίς ίχνος κακίας, χωρίς σκέψη, σαν μικρό παιδί που κοιμάται ήσυχα και δεν το βαραίνει τίποτα. Η αγιότητα στον αθηναίο ποιητή είναι σαν την παιδική ψυχή. Γράφει σε ομότιτλο ποίημά του

«ΑΓΙΟΤΗΤΑ

Ημερολόγιο ήσυχο στο τοίχο, μια ημερομηνία και οι άγιοι σιωπηλοί, χλωμοί κι αναμάρτητοι, σημειωμένοι μόνο με το μικρό τους όνομα. Όπως τους φώναζε η μητέρα τους. Κύριε κανείς δεν ήθελα να μεγαλώσει.»

Στα ποιήματα του Τάσου Λειβαδίτη πρωταγωνιστούν οι ανώνυμοι, οι απλοί, οι τρελοί, οι επαίτες, οι ραχητικοί και φέρονται να γειτνιάζουν με τον ίδιο τον Θεό να συνομιλούν μαζί του

«Κύριε είσαι κρυμμένος πίσω από τόσα αινίγματα, ίσκιους, σκοτεινές παραβολές – πώς να σε βρω;

Όμως είναι στιγμές που σ’ αναγνωρίζω : μια ξαφνική αφθονία στην καρδιά μου σε προδίδει.»

Μια ξαφνική αφθονία, μια απερίγραπτη θεϊκή σιωπή, ένα μέγα άπειρο που ανασαίνουμε είναι η παρουσία του Θεού που βιώνουμε υπαρξιακά, που θωρούμε με φωτισμένα μάτια και αντιλαμβανόμαστε την άγια χρησιμότητα των πραγμάτων.

«Από τότε όταν βλέπω κάτι το απελπιστικό φροντίζω να κάνω τις πιο ωραίες σκέψεις λόγου χάρη, όταν τρώω στα βρώμικα οικομαγειρία και βλέπω τον ατμό από τις κατσαρόλες τον παρομοιάζω με τον Χριστό που αναλήπτεται και τότε τι σημασία να δώσεις στις μύγες που διεκδικούν το τραπέζι σου αντίθετα τις παρακολουθείς με σεβασμό και τους αφήνεις στο πιάτο σου και το μικρό μερίδιό τους, ας φάνε κι αυτές σκέφτεσαι.»

Με τα ποιήματα του Λειβαδίτη δεν αποκαλύπτεται μια ιεροποίηση των πραγμάτων. Ο ποιητής μας βοηθά να κατανοήσουμε ότι όλα τα πράγματα είναι από την φύση τους αγαθά, όλα προσλαμβάνονται από την θεϊκή φωτοχυσία του Αγίου Πνεύματος αποκτώντας την πραγματική τους θέση μέσα στο ποικιλόμορφο σύμπλεγμα της κτίσεως και των θείων ενεργειών που εξακτινώνονται δυναμικά παντού

«Και η ραχητική Ελισάβετ, η πανάρχαια υπηρέτρια, που είχε σφουγγαρίσει όλη την Κόλαση και τώρα, όπου άγγιζαν τα χέρια της, κυμάτιζαν τα ήρεμα στάχυα».



(Ευχαριστίες τον δάσκαλο και φίλο Γεώργιο Κόρδη για την καλαίσθητη συμμετοχή του)



Αναστασία Γκίτση / Εκπαιδευτικός / Θεολόγος / Ποιήτρια / Συντάκτρια περιοδικού Charity.gr magazine

ΕΚΘΕΣΗ ΠΑΙΔΙΚΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ

Το Εθνικό Κέντρο Βιβλίου (ΕΚΕΒΙ) και το Υπουργείο Πολιτισμού (ΥΠΠΟΤ) διοργανώνουν, με τη συνεργασία των εκδοτών παιδικού - εφηβικού βιβλίου και του Κύκλου Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου (ΙΒΒΥ), την 4η Έκθεση Παιδικού και Εφηβικού Βιβλίου. Η Έκθεση θα πραγματοποιηθεί από τις 28 έως τις 31 Ιανουαρίου 2011 στις εγκαταστάσεις της HELEXPO, στο Μαρούσι.

Στη διάρκεια αυτού του τετραημέρου, οι μικροί και οι μεγάλοι επισκέπτες της Έκθεσης θα έχουν την ευκαιρία ν’ αγκαλιάσουν τα βιβλία και να ταξιδεύσουν μαζί τους στον υπέροχο κόσμο της παιδικής και εφηβικής λογοτεχνίας. Πρόκειται για μια ξεχωριστή συνάντηση που όχι μόνον κεντρίζει το ενδιαφέρον των παιδιών αλλά και διευρύνει τους ορίζοντές τους μέσα από τη γραφή και την ανάγνωση.

Η 4η Έκθεση Παιδικού και Εφηβικού Βιβλίου αποτελεί σημείο επαφής με συγγραφείς και εικονογράφους, εκδότες και άλλους επαγγελματίες από τον χώρο του ελληνικού βιβλίου. Είναι ακόμη μια πρόκληση για να παρακολουθήσουν οι επισκέπτες μια σειρά από ενδιαφέρουσες εκδηλώσεις στο πλαίσιο του πλούσιου πολιτιστικού προγράμματος.



Τι θα βρει ο επισκέπτης στην Έκθεση

* Όλη τη βιβλιοπαραγωγή της χρονιάς για όλες τις ηλικίες και όλα τα γούστα.
* Πλούσιο πολιτιστικό πρόγραμμα στην Παιδική Γωνιά
(5-12 ετών) και στη Γωνιά των Εφήβων (12-17 ετών). Περισσότερες από 150 εκδηλώσεις: συναντήσεις με συγγραφείς και εικονογράφους, εργαστήρια δημιουργικής γραφής, παρουσιάσεις βιβλίων, θεατρικά, μουσικά και εικαστικά δρώμενα κ.ά.
* Γωνιά Εκπαιδευτικών και Γονέων: ημερίδες, σεμινάρια, εργαστήρια.
* Περίπτερο του mikrosanagnostis.gr, του νέου κόμβου του Εθνικού Κέντρου Βιβλίου για παιδιά.
* Γωνιά Οδυσσέα Ελύτη, 100 χρόνια από τη γέννησή του.



Ανοικτή στο κοινό από 9.00 - 20.00
ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΕΙΣΟΔΟΣ

ΕΝΑ ΚΟΤΟΠΟΥΛΟ ΔΙΑΣΧΙΖΕΙ ΤΟ ΔΡΟΜΟ /// ΟΛΑ ΕΙΝΑΙ ΘΕΜΑ ΟΠΤΙΚΗΣ

                                      

ΤΟ ΕΡΩΤΗΜΑ

Γιατί διέσχισε το δρόμο ???



ΟΛΕΣ ΟΙ ΠΙΘΑΝΕΣ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ:



Πλάτων: Για το καλό του. Στην άλλη πλευρά του δρόμου βρίσκεται η αλήθεια.



Αριστοτέλης: Είναι στη φύση του κοτόπουλου να διασχίζει τους δρόμους.



Γαλιλαίος: Κι όμως... τον διέσχισε



Μακιαβέλι: Ο σκοπός, να περάσει το κοτόπουλο το δρόμο, αγιάζει τα μέσα -όποια κι αν είναι αυτά.



Μαρξ: Ηταν ιστορικά αναπόφευκτο.



Δαρβίνος: Τα κοτόπουλα στο πέρασμα των αιώνων επιλέχτηκαν από τη φύση με τέτοιο τρόπο ώστε να είναι σήμερα γενετικώς ικανά να διασχίζουν

δρόμους.



Φρόιντ: Το γεγονός ότι ασχολείστε με το εάν το κοτόπουλο διέσχισε το δρόμο αποδεικνύει ότι διακατέχεστε από σύνδρομα ανασφάλειας και ότι η σεξουαλικότητά σας είναι καταπιεσμένη..



Martin Luther King: Ονειρεύομαι έναν κόσμο όπου κάθε κοτόπουλο θα είναι ελεύθερο να διασχίζει το δρόμο χωρίς να δίνει λογαριασμό για την

πράξη του.



Yuri Gagarin: Για να πάει εκεί όπου κανένα άλλο κοτόπουλο δεν έχει πάει πριν.



Bill Gates: Είμαστε στην ευχάριστη θέση να σας αναγγείλουμε ότι μόλις κυκλοφόρησε το νέο Chicken Office 2.005 που δεν διασχίζει μόνο το

δρόμο, αλλά εκκολάπτει, αρχειοθετεί, σχεδιάζει και άλλα ενδιαφέροντα.



Ένας Ινδός: Εμείς έχουμε αγελάδες που κάνουν το ίδιο.



Κώστας Πρέκας: Αξιοσέβαστο κοτόπουλο, χαίρομαι που η ελληνική σου παιδεία, σου επιτρέπει να περνάς το δρόμο με το ήθος και το κάλλος των

αρχαίων μας προγόνων...Να προσθέσω επίσης, ότι είναι ντροπή και διασυρμός να χαρακτηρίζεται η Επανάσταση, Χούντα και το κοτόπουλο το γνωρίζει καλώς.



Κώστας Ζουράρις: Ω υπερφίαλη όρνις, ω πουλοκλαίουσα, περιπεσούσα στις υποανθρωπιστικοαναλυτικές σου διακυμάνσεις, πώς θα διασχίσεις τον σπαρμένο με οιοφαινάκες υποσχέσεις δρόμο, ω κνώδαλο;



Γιώργος Καρατζαφέρης: Μόνο εγώ, εδώ στο Τηλεάστυ, τόλμησα να πω και να αποκαλύψω ότι το κοτόπουλο προήλθε από ισραηλίτικο αβγό...



Κώστας Καραμανλής: Εμείς με σεμνότητα και ταπεινότητα εξασφαλίσαμε τις προϋποθέσεις σε όλα τα κοτόπουλα της Ελλάδος να διασχίζουν ανεμπόδιστα τους δρόμους, χωρίς παρέμβαση νταβατζήδων.



Γιώργος Παπανδρέου: Με τη βοήθεια του Δ.Ν.Τ. το κοτόπουλο θα βρει το δρόμο του!

ΣΤ’ ΚΥΚΛΟΣ ΣΕΜΙΝΑΡΙΩΝ «ΜΕΛΗ ΓΙΑ ΤΑ ΜΕΛΗ» Ασημίνα Ξηρόγιαννη///Διασκευάζοντας για τα παιδιά... με τα παιδιά. Σπουδή πάνω στην «Ειρήνη» του Αριστοφάνη.

                                       


                                           

Ασημίνα Ξηρόγιαννη

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 28 Ιανουαρίου 2011

18.30 - 21.30

ΘΕΜΑ: Διασκευάζοντας για τα παιδιά... με τα παιδιά.

Σπουδή πάνω στην «Ειρήνη» του Αριστοφάνη.



Από την πρώτη χρονιά που εργάστηκα στο Ολοήμερο Σχολείο άρχισαν -εύλογα- να με απασχολούν κάποια ζητήματα αναφορικά με το ανέβασμα μιας θεατρικής παράστασης στο σχολείο. Πώς γίνεται η επιλογή του έργου; Ποιόν αφορά αυτό; Πώς το «ανέβασμα» εξαρτάται κάθε φορά από την «σκηνή» που διαθέτει το εκάστοτε σχολείο; (Και θα επιμείνω στο θέμα του χώρου, γιατί έχει συμβεί να κάνουμε και παράσταση για την 25 Μαρτίου στα σκαλιά του 4 Δημοτικού Ηρακλείου). Και συνεχίζω να θέτω ερωτήματα προς απάντηση... Πώς πρέπει να είναι μια διασκευή για παιδιά για να είναι πετυχημένη; Είχα διαβάσει κάμποσα βιβλία -σαφώς βοηθά το να μελετάς τη σχετική βιβλιογραφία- όμως, βασικά στην πράξη δοκιμάζεται κανείς. Μέσα από την πρακτική σου ανοίγονται δρόμοι, πας λίγο παραπέρα, αυτό μεταφράζεται μαθαίνεις επί της ουσίας. Και στην ουσία, το θέμα είναι να κάνεις μια παιδική παράσταση μεν, που να ΛΕΙΤΟΥΡΓΕΙ δε. Να λειτουργεί και για παιδιά και για μεγάλους. Να κάνεις μια παράσταση σχολική, μα με κάποιες προδιαγραφές, με κάποια απεύθυνση, με κάποιο στόχο, με κάποιο αποτέλεσμα. Η παράσταση δεν είναι αυτοσκοπός, ούτε «για τα μάτια διευθυντών και συλλόγων γονέων. Η παράσταση είναι το μέσο για δημιουργία, για εσωτερική εξέλιξη, για ανάπτυξη ευγενούς άμιλλας, για καλλιέργεια της τέχνης του θεάτρου, για την ενίσχυση ομαδικού πνεύματος. Στόχος πάντα τα παιδιά, αλλά και οι μεγάλοι, να συνειδητοποιήσουν ότι το θέατρο είναι μια συλλογική διαδικασία.





ΣΥΝΤΟΜΟ ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ

AΣΗΜΙΝΑ ΞΗΡΟΓΙΑΝΝΗ



Σπούδασε Κλασική Φιλολογία και Θεατρολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και Υποκριτική στο ΘΕΑΤΡΟΝ-ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟΝ. Δεκαεπτά χρόνια σπουδές μπαλέτου και σύγχρονου χορού. Δυο χρόνια σπουδές πιάνου και θεωρίας στο Εθνικό Ωδείο. Σεμινάρια Θεάτρου με τους: Δ. Καταλειφό, Α. Μακράκη, D. Glass, Lilo Baouer (θεατρικό παιχνίδι), Θωμά Μοσχόπουλο (σκηνοθεσία). Εδώ και αρκετά χρόνια διδάσκει το μάθημα της Θεατρικής Αγωγής στη Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση, εργάζεται ως εμψυχώτρια Θεατρικού Παιχνιδιού και παραδίδει μαθήματα Γλώσσας και Λογοτεχνίας και Θεωρίας Θεάτρου. Γράφει ποίηση-πεζογραφία-θέατρο! Έχει πάρει διακρίσεις σε δύο ποιητικούς διαγωνισμούς. Η ΠΡΟΦΗΤΕΙΑ ΤΟΥ ΑΝΕΜΟΥ της κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Δωδώνη. Η νουβέλα της ΤΟ ΣΩΜΑ ΤΟΥ ΕΓΙΝΕ ΣΚΙΑ πήρε έπαινο από την Πανελλήνια Ένωση Λογοτεχνών (2009), στα πλαίσια λογοτεχνικού διαγωνισμού έχει λάβει μέρος σε πολλές θεατρικές και χορευτικές παραστάσεις. Έχει σκηνοθετήσει και ανεβάσει με τους μαθητές της διάφορα έργα, κάποια από τα οποία έχει διασκευάσει [π.χ. Πλούτος, Ειρήνη του Αριστοφάνη κ.ά], και κάποια άλλα έχει γράψει η ίδια [π.χ.Ο Χιονάνθρωπος που έγινε βοηθός Αϊ Βασίλη και Η Εξαφάνιση του Αϊ Βασίλη]. Το 2009 δημιούργησε το ιστολόγιο http://varelaki.blogspot.com «Σελίδες Τέχνης και Πολιτισμού». Επικοινωνία: minaxirogianni@hotmail.com







Γραμματεία Π.Ε.ΣΥ.Θ.

Κουμουνδούρου 25, 10437, Αθήνα

Τηλ & Φαξ: 210 5229990

Ε: pesyth@pesyth.gr

W: www.pesyth.gr

ΠΟΙΗΤΙΚΗ Περιοδικό

Μόλις κυκλοφόρησε το 6ο τεύχος του "ΠΟΙΗΤΙΚΗΣ" που διευθύνει ο Χάρης Βλαβιανός με κεντρικό αφιέρωμα στη γερμανική ρομαντική ποίηση, το οποίο περιλαμβάνει μεταφράσεις ποιημάτων κορυφαίων δημιουργών [Γκαίτε, Σίλλερ, Χάινε, Χαίλντερλιν, Κέρνερ, Λούμπεκ κ.ά.].

Την πλούσια ύλη συμπληρώνουν ποιήματα και συνθέσεις που υπογράφουν σημαντικοί Έλ...ληνες και ξένοι ποιητές και δοκίμια που αφορούν σε καίρια ζητήματα ποιητικής και στοχασμού. Δεν λείπουν οι γνωστές στήλες Κριτική και Et cetera, στις οποίες παρουσιάζονται βιβλία ποίησης και σχολιάζονται ζητήματα σχετικά με την ποιητική τέχνη.

Στο τεύχος αυτό, Έλληνες ποιητές (πρεσβύτεροι και νεώτεροι: Στρατής Πασχάλης, Αλέξανδρος Ίσαρης, Γιώργος Βέλτσος, Στέφανος Βασιλάκης, Δήμητρα Κωτούλα, Γιώργος Λαμπράκος, Αριστέα Παπαλεξάνδρου, Γιάννης Αντιόχου, Βασίλης Κάρδαρης, Βασίλης Ντόκος) καταθέτουν έργα που με την ευρεία γκάμα των μορφών και των θεμάτων τους αποδεικνύουν το σφρίγος και τη σημασία της σύγχρονης ελληνικής ποίησης.

Η ξένη ποίηση εκπροσωπείται από μια ομάδα ιδιαίτερων και πολύ σημαντικών ποιητικών φωνών. Νεώτεροι και κλασικοί ποιητές μεταφράζονται και σχολιάζονται ενδελεχώς. Ανάμεσα στον Yves Bonnefoy, τον Gunter Dietz, τον [Καναδό] Christian Bok και την [Ιταλίδα] Antonella Anedda, ιδιαίτερη μνεία οφείλει να γίνει στη μεγάλη Ρωσίδα ποιήτρια Μαρίνα Τσβετάγεβα και στον πολυβραβευμένο Ιρλανδό ποιητή Theo Dorgan [και λάτρη της Ελλάδος — η τελευταία του συλλογή τιτλοφορείται «Greek»], ο οποίος μεταφράζεται για πρώτη φορά στη γλώσσα μας.

Στον χώρο του δοκιμίου, στον οποίο το περιοδικό δίνει ιδιαίτερο βάρος, παρουσιάζεται το εμβληματικό δοκίμιο του George Steiner για τον Μπέκετ [με τίτλο: «Της νύξης και της αναστολής»] καθώς κι ένα πρωτοποριακό κείμενο του Μπέκετ του ίδιου, με τίτλο «Ανάληψη». Επίσης, ένα δοκίμιο του Αμερικανού ποιητή και κριτικού Jonathan Lethem, «Η έκταση της επιρροής: Μια λογοκλοπή», το οποίο αναλύει με τρόπο ανατρεπτικό το ζήτημα της οικειοποίησης στην τέχνη, καθώς και δύο μελέτες για τον Καβάφη: το πρώτο το υπογράφει ο Martin McKinsey και το δεύτερο η Σοφία Ιακωβίδου. Το ελληνικό δοκίμιο τέλος εκπροσωπείται και από τον Δημήτρη Δημηρούλη, ο οποίος εξετάζει σε βάθος το εύρος της γραφής του Βιζυηνού.

Το τεύχος ολοκληρώνεται με κριτικά σημειώματα και σχόλια που υπογράφουν οι: Αλέξης Ζήρας, Evan Jones, Μαρία Τοπάλη, Χρήστος Χρυσόπουλος, Ευριπίδης Γαραντούδης, Κώστας Γεμενετζής, Βενετία Αποστολίδου, Άλκηστις Σουλογιάννη, Κώστας Ζωτόπουλος.

ΤΟ ΒΑΡΕΛΑΚΙ ΕΧΕΙ ΓΕΝΕΘΛΙΑ

...Αγαπητοί φίλοι ,πέρασε κιολας ενας χρόνος!!!

Η πρώτη αναρτηση στο varelaki στις 28 Δεκέμβρη 2009.!!!
Οπότε το varelaki αυτές τις μέρες γιορτάζει τον πρώτο χρόνο λειτουργίας του.
Και μεσα σ΄αυτόν τον χρόνο δημοσίευσε πολλά άρθρα για το θέατρο,την λογοτεχνία ,τον πολιτισμό.Φιλοξένησε άφθονη ΠΟΙΗΣΗ ,την οποία λατρεύει.
Στα πλαίσια της στήλης <ΤΗΕ ΑRTMANIACS>,το varelaki πήρε συνεντεύξεις από ενδιαφέροντες ανθρώπους,από το χώρο της λογοτεχνίας και του θεάτρου,που μιλησαν για την δουλειά τους ,τα όνειρα ,τα σχέδιά τους!!!

To varelaki σας εύχεται καλή χρονιά και σας καλεί να μείνετε συντονισμένοι!!!!!!

Πρόσκληση στο Β΄ Θεατρολογικό Συνέδριο του Π.Ε.ΣΥ.Θ.

Πρόσκληση

στο Β΄ Θεατρολογικό Συνέδριο

του Πανελλήνιου Επιστημονικού Συλλόγου Θεατρολόγων



Βρισκόμαστε στην ευχάριστη θέση να σας ανακοινώσουμε ότι ο Πανελλήνιος Επιστημονικός Σύλλογος Θεατρολόγων (Π.Ε.ΣΥ.Θ.) προγραμματίζει το δεύτερο συνέδριό του για το φθινόπωρο του 2011.

Το συνέδριο έχει θέμα «Μετανάστες και πρόσφυγες στη σύγχρονη δραματουργία και τη σκηνική πράξη» και η σχετική συζήτηση θα εκτείνεται χωροχρονικά, από τις αρχές του 20ού αιώνα έως σήμερα, στη χώρα μας αλλά και παγκόσμια. Η επιλογή του συγκεκριμένου θέματος προέκυψε από την ανάγκη ανάδειξης της σχέσης μεταξύ των –πάντα επίκαιρων– ζητημάτων της μετανάστευσης και της προσφυγιάς, και του ρόλου του θεάτρου, ως μέσου καλλιτεχνικής έκφρασης αλλά και κοινωνικής παρέμβασης. Οι επιμέρους (ενδεικτικές και μη περιοριστικές) θεματικές ενότητες που θα αναπτυχθούν είναι:

· Η μετανάστευση / προσφυγιά στη δραματουργία

· Μετανάστες / πρόσφυγες και καλλιτεχνική δραστηριότητα

· Η θεατρική δραστηριότητα του απόδημου ελληνισμού

· Η θεατρική παιδεία ως μέσο ένταξης των μεταναστών / προσφύγων στη χώρα υποδοχής τους.

· Μετανάστευση / προσφυγιά: θέατρο και πολυπολιτισμικότητα

· Μετανάστευση / προσφυγιά: θέατρο και ετερότητα

· Μετανάστευση / προσφυγιά και κοινωνικός διάλογος

· Μετανάστευση / προσφυγιά και πολιτιστική πολιτική



Είναι ευπρόσδεκτες εισηγήσεις που προσεγγίζουν το θέμα με μεθοδολογικά εργαλεία της θεατρολογίας, της κοινωνιολογίας, της κοινωνικής ανθρωπολογίας, της παιδαγωγικής κ.ά.

Οι ανακοινώσεις δεν θα πρέπει να ξεπερνούν τα 15 λεπτά.

Όσοι ενδιαφέρονται να συμμετάσχουν στο συνέδριο καλούνται να στείλουν τον τίτλο και μια περίληψη της ανακοίνωσής τους (έως 300 λέξεις), καθώς και σύντομο βιογραφικό σημείωμα (έως 150 λέξεις) στην ηλεκτρονική διεύθυνση congress@pesyth.gr έως 28 Φεβρουαρίου 2011.

Οι περιλήψεις των ανακοινώσεων θα συγκεντρωθούν από την Οργανωτική Επιτροπή και κατόπιν θα υποβληθούν ανώνυμα προς αξιολόγηση στην Επιστημονική Επιτροπή.



Πληροφορίες – Επικοινωνία: congress@pesyth.gr & 210 5229990



Οργανωτική Επιτροπή Συνεδρίου

Πρόεδρος: Πετρίτης Σπύρος

Γραμματέας: Καρδιακού Ελίνα

Μέλη: Αρσένη Τζένη

Γιαλαμπρίνου Αργυρώ

Διαπούλη Κέλλυ

Καράογλου Τώνια

Κατριβέ Μαρία

Κωνσταντινάκου Κατερίνα

Μήτσουρα Ηλέκτρα

Πλαστή Μελίνα

Σωμαρά Ευγενία





Επιστημονική Επιτροπή Συνεδρίου

Βαφειάδη Έφη, συντ. Αναπλ. Καθηγήτρια, Τμήμα Θεάτρου, Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης



Δελβερούδη Ελίζα, Καθηγήτρια, τομέας Μουσικολογίας - Θεατρολογίας / τμήμα Φιλολογίας, Πανεπιστήμιο Κρήτης



Καγγελάρη Δηώ, Λέκτορας, τμήμα Θεάτρου, Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης



Κοτζαμάνη Μαρίνα, Επίκουρη Καθηγήτρια, τμήμα Θεατρικών Σπουδών, Πανεπιστήμιο

Πελοποννήσου (με έδρα το Ναύπλιο)



Κυριακός Κωνσταντίνος, επίκουρος καθηγητής, τμήμα Θεατρικών Σπουδών, Πανεπιστήμιο Πατρών



Μαράκα Λίλα, ομότιμη καθηγήτρια, τμήμα Θεατρικών Σπουδών, Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών



Πατσαλίδης Σάββας, καθηγητής θεατρολογίας, τμήμα Αγγλικής Γλώσσας και Φιλολογίας, Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης



Πεφάνης Γιώργος, επίκουρος καθηγητής, τμήμα Θεατρικών Σπουδών, Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών



Ρόζη Λίνα, επίκουρη καθηγήτρια, τμήμα Θεατρικών Σπουδών, Πανεπιστήμιο Πατρών



Τσατσούλης Δημήτρης, αναπληρωτής καθηγητής, τμήμα Θεατρικών Σπουδών, Πανεπιστήμιο Πατρών









Γραμματεία Π.Ε.ΣΥ.Θ.

Κουμουνδούρου 25, 10437, Αθήνα

Τηλ & Φαξ: 210 5229990

Ε: pesyth@pesyth.gr

W: www.pesyth.gr

EΡΩΤΙΚΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ

                                          

Μου έκαναν δώρο ένα καταπληκτικό Ημερολόγιο[εκδ.Μεταίχμιο] μέσα στο οποίο υπήρχε ένας μικρός θησαυρός...Αγάπης!!!Σας δίνω ένα μικρό δείγμα με πολλές ευχές ....το νεο έτος να είναι για σας απλά...ΥΠΕΡΟΧΟ!



...τα μάτια σου θολώνουν από
γλυκούς και ηδύπαθους αχνούς,
και μου χαράζουν,σαν θανάσιμα
κοφτερά λεπίδια,την ψυχή...

ΝΑΠΟΛΕΩΝ ΛΑΠΑΘΙΩΤΗΣ



,,Είσαι το θείο πλάσμα που λαχταρώ...



ΟΣΚΑΡ ΟΥΑΙΛΝΤ


Κοντά σου η θλίψη ανοίγει σα λουλούδι
Κι ανύποπτα περνά μες τη ζωή

Μαρία Πολυδούρη




Τώρα μου μένει στου έρωτα
την άγρια καταιγίδα
να ιδώ να μετρηθούν για με
θάνατος και ζωή

Μαρία Πολυδούρη


*<Εχω αρχίσει να μπερδεύω μέχρι απελπισίας δύο λέξεις:εσύ και γω>.

Μπαρις Παστερνακ


*Προκειμένου να μείνω μαζί σου
για μια νύχτα θα πέταγα
στα σκουπίδια όλη μου τη ζωή,
θα θυσίαζα εκατό ανθρώπους,
θα έκαιγα τη Λουβσιέν.
Θα ήμουν για τα πάντα ικανή.

H ΑΝΑΙΣ ΝΙΝ ΣTON XENRY MIΛΕΡ



*,,,Καταβυθίζομαι-έχεις ανοίξει
το κενό για μένα και δεν υπάρχει
τρόπος να συγκρατηθώ.

Ο ΧΕΝΡΥ ΜΙΛΕΡ ΣΤΗΝ ΑΝΑΙΣ ΝΙΝ



*<Κύματα,Μαρίνα,εμείς Ωκεανός!
Βάθη ,Μαρίνα,εμείς ουρανός.
Γη,Μαρίνα,εμείς γη.Εμείς χίλιες φορές άνοιξη ,σαν κορυδαλλοί,
που ένα αναπάντεχο τραγούδι τους εκτοξεύει πέρα από το ορατό>.

ο Ρ.Μ.Ρίλκε
στην Μαρίνα Τσβετάγιεβα

Αν καταθέσω τα όπλα,μην πυροβολήσεις,καλή μου.
Μήτε καν μ΄ένα χαμόγελο...

Ντίλαν Τόμας.

 
Το γράψιμο σε φέρνει τόσο κοντά μου που θα μπορούσα σχεδόν να σε αγγίξω...

Ντίλαν Τόμας.

Τον έρωτα γνωρίζω από τον πόνο που σύγκορμη με διαπερνά..

Μαρίνα Τσβετάγιεβα


*Μάθε να διαβάζεις αυτά που ο σιωπηλός έρωτας γράφει,ο έρωτας έχει την ευφυία ν΄ακουει και με τα μάτια....

Σαίξπηρ

*,...Σε παρακαλώ να μην είσαι μελαγχολική...
Β.Α.Μοτσαρτ

*Η αγάπη απαιτεί τα πάντα και δικαίως...
Λουντβιχ Βαν Μπετόβεν



.Η σχέση μας είναι κάτι πολύπλοκο
και βαθύ,κάτι που με κατακλύζει εντελώς,που κολακεύει
όλες τις επιθυμίες και θωπεύει
όλες μου τις ματαιοδοξίες....
Ο Φλωμπέρ στη Λουίζ Κολέ
 

*,...ΑΚΌΜΑ ΚΑΙ ΜΕ ΤΙς ΑΠΟΣΤΆΣΕΙΣ ΑΓΓΙΖΟΜΑΣΤΕ.
Ρ.Μ.Ρίλκε

*...αν κάποιος μας ονειρευτεί μαζί,τότε θα συναντηθούμε...
Μαρίνα Τσβετάγιεβα στον Μπαρις Παστερνακ

* Ν΄αγαπάς σημαίνει να πετάγεσαι μέσα από σεντόνια κομματιασμένα από την αυπνία..
ΒΛ.Μαγιακόφσκι


*...να περάσουμε τις ζωές μας ο ένας δίπλα στον άλλο ,
υπνωτισμένοι από τα όνειρα μας ...
Πιερ στη Μαρί Κιουρί

* 'Ερχομαι την Τριτη για πρόγευμα
και για τη νύχτα-για να δουλέψω
μαζί σου,μα είμαι μαζί σου.
Έρχομαι σαν νότιος άνεμος...

H ΑΝΑΙΣ ΝΙΝ ΣTON XENRY MIΛΕΡ

*Ενα μεγάλο πουλί,εσύ
όρμησες με το φτέρωμα του ενθουσιασμού σου.
...Μια μπλε τάση
φωσφόριζε κοβάλτιο,μια λάμψη αύρας
Τέντ Χιουζ

[Οι στίχοι περιγράφουν ποιητικά την εμφάνιση της Πλαθ την
πρώτη νύχτα που πήγε κοντά του για να κάνουν έρωτα...]

NEA BIBΛΙΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΜΑΡΙΑ ΣΟΥΜΠΕΡΤ/ΑΣΗΜΙΝΑ ΞΗΡΟΓΙΑΝΝΗ/ΔΗΜΗΤΡΗ ΦΟΙΝΙΤΣΗ/ΕΥΤΥΧΙΑ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ

                                                     

                                                      


A. H ΣΥΜΜΟΡΙΑ ΤΗΣ ΤΗΛΑΣ της ΜΑΡΙΑΣ ΣΟΥΜΠΕΡΤ,εκδ.οργανισμός Πάπυρος

Η Μαρία Σούμπερτ γεννήθηκε το 1979 στο Μόναχο της τότε Δυτικής Γερμανίας,
από πατέρα Γερμανό και μητέρα Ελληνίδα.
Τελείωσε την Γερμανική Σχολή Αθηνών και σπούδασε Θεατρολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Το 2003 ολοκλήρωσε το Μεταπτυχιακό Πρόγραμμα του Παντείου Πανεπιστημίου με τίτλο «Πολιτιστική πολιτική, διοίκηση και επικοινωνία» και έκτοτε εργάζεται στο Τμήμα Εκδηλώσεων- Δημοσίων Σχέσεων- Επικοινωνίας του Βιβλιοπωλείου IANOS στην Αθήνα.
Ασχολείται ενεργά με το θέατρο, τόσο σε επίπεδο οργάνωσης παραγωγής, επικοινωνίας, όσο και συγγραφής και συντονισμού ομάδας.
Βιβλία της:
«Η Ρόζα στη μέση», εκδόσεις Μελάνι, Αθήνα 2008
«Club Κυλικείο», εκδόσεις Κέδρος, Αθήνα 2003.
«Τα πράσινα, τα καστανά και τα μαύρα μάτια», εκδόσεις Πόλις, Αθήνα 1998.
Συγγράφει διηγήματα για τα περιοδικά «Να ένα μήλο», «Μανδραγόρας», «(δε)κατα».
Σε τακτά χρονικά διαστήματα παρουσιάζει νέες εκδόσεις στο πολιτιστικό φύλλο της εφημερίδας «Αυγή».
Είναι ενεργό μέλος του Πανελλήνιου Επιστημονικού Συλλόγου Θεατρολόγων και ήταν υπεύθυνη για την οργάνωση και επιμέλεια της έκδοσης
«Τα παιδία παίζει θέατρο, Ευρετήριο θεατρικών έργων για παιδιά»
εκδόσεις Ντουντούμη, 2007.


Σύντομη περίληψη του βιβλιου Η ΣΥΜΜΟΡΙΑ ΤΗΣ ΤΗΛΑΣ

Έξι γυναίκες δραστηριοποιούνται για να «σώσουν» την φίλη τους, την Τήλα, από τον εγκλεισμό σε γηροκομείο.
Έξι ηλικιωμένες γυναίκες, κάθε μια με τη ζωή και τις αναμνήσεις της, ραδιουργούν, διασκεδάζουν, τρομάζουν, σχεδιάζουν, απειλούν. Ανανεώνονται και ξανανιώνουν με ένα στόχο που πολλές φορές ξεπερνάει την φιλία και αφορά πλέον την ίδια τους τη ζωή.

Αναλυτικότερη περίληψη:

Θα μπορούσαν έξι ηλικιωμένες γυναίκες να προβούν σε σύσταση συμμορίας;
Πόσο παράνομο είναι να χρηματίσεις τον διευθυντή ενός γηροκομείου,
για να μην δεχτεί την νοσηλεία;
Τα κορίτσια αναστατώνονται από ένα τρομερό γεγονός: οι γιοι της Τήλας θέλουν να την κλείσουν σε γηροκομείο για να της πάρουν το σπίτι. Ήδη την κρατούν φυλακισμένη στη μικρή μονοκατοικία της, με δεσμοφύλακα την τρομακτική Ταμάρα.
Εκεί που η παρέα τους συναντιόταν μια φορά την εβδομάδα, οι συναντήσεις τους πυκνώνουν, τα κορίτσια στροβιλίζονται από σπίτι σε σπίτι∙ μέσα από σουαρέ, καφέδες και πίτσες αναλαμβάνουν δράση.
Οι σχέσεις και οι αναμνήσεις τους περνούν μέσα από τις σελίδες του βιβλίου, για να θυμηθούν ξανά πως η ζωή είναι ωραία, πως μέχρι την τελευταία στιγμή μπορούν να διεκδικούν και να απολαμβάνουν.

Η συμμορία της Τήλας είναι
η Μόρφω, με την κόρη στη Γερμανία
η Φωφώ, που παρά τα ενενήντα της χρόνια αποφασίζει να μάθει αγγλικά
η Ελένη, που φοράει μόνο παντελόνια και δεν παντρεύτηκε ποτέ
η Παναγιώτα που ετοιμάζεται να φύγει για το χωριό
η Μαρί που εν μια νυκτί έχασε άντρα, παιδί, κοινωνική θέση και γόητρο
η Μαρίτσα που εκτός από την μνήμη της έχει χάσει την Τήλα, τον έρωτα της ζωής της
και φυσικά
η Τήλα που είναι όλες μαζί, που σημαίνει την θέληση, την ενεργητικότητα, την ίδια την ζωή.


----------------------------------------------------------------------------
Β ΤΟ ΣΩΜΑ ΤΟΥ ΕΓΙΝΕ ΣΚΙΑ,νουβέλα της ΑΣΗΜΙΝΑΣ ΞΗΡΟΓΙΑΝΝΗ,εκδ.Ανατολικός


                                

ΑΥΤΟΣ, ένας χορευτής, στο τέλος της καριέρας του, διαπιστώνει ότι δεν έχει νόημα η ζωή του χωρίς την δυνατότητα να ασκήσει την τέχνη του. ΑΥΤΗ , η γυναίκα του, προσπαθεί να τον πιέσει ότι αξίζει να ζήσει τη ζωή του ακόμα και μετά το τέλος μιας πετυχημένης καριέρας, ενώ ταυτόχρονα προσπαθεί να τον ξανακερδίσει, να την ξαναγαπήσει.Μια νουβέλα για την Τέχνη ,τους καλλιτέχνες,τις εξαρτήσεις,τον φόβο της φθοράς,τον Ερωτα.Βασισμένη σε αληθινή ιστορία.



Λίγα λόγια για τη συγγραφέα:

Η Ασημίνα Ξηρογιάννη σπούδασε Κλασική Φιλολογία και Θεατρολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και Υποκριτική στο ΘΕΑΤΡΟ-ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟΝ. Δεκαεπτά χρόνια σπουδές μπαλέτου και σύγχρονου χορού. Δυο χρόνια σπουδές πιάνου και θεωρίας στο Εθνικό Ωδείο. Σεμινάρια Θεάτρου με τους: Δ. Καταλειφό, Α. Μακράκη, D. Glass, Lilo Baouer (θεατρικό παιχνίδι), Θωμά Μοσχόπουλο (σκηνοθεσία). Εδώ και αρκετά χρόνια διδάσκει το μάθημα της Θεατρικής Αγωγής στη Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση, εργάζεται ως εμψυχώτρια Θεατρικού Παιχνιδιού και παραδίδει μαθήματα Γλώσσας και Λογοτεχνίας και Θεωρίας Θεάτρου. Γράφει ποίηση-πεζογραφία-θέατρο! Έχει πάρει διακρίσεις σε δύο ποιητικούς διαγωνισμούς. Η ΠΡΟΦΗΤΕΙΑ ΤΟΥ ΑΝΕΜΟΥ της κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Δωδώνη.Το βιβλίο αυτό περιέχει δύο ποιητικές συλλογές:1.H ΣΚΕΨΗ ΜΟΥ ΒΥΘΙΣΤΗΚΕ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΣΟΥ και 2.ΤΑ ΩΡΑΙΟΤΕΡΑ ΤΑΞΙΔΙΑ ΕΙΝΑΙ ΤΟΥ ΜΥΑΛΟΥ. Η νουβέλα της ΤΟ ΣΩΜΑ ΤΟΥ ΕΓΙΝΕ ΣΚΙΑ πήρε έπαινο από την Πανελλήνια Ένωση Λογοτεχνών (2009).Ο ποιητικός της μονόλογος< Χωριστά> έλαβε έπαινο από τον Ιωνικό Σύνδεσμο στα πλαίσια λογοτεχνικού διαγωνισμού.[2010] 'Έχει λάβει μέρος σε πολλές θεατρικές και χορευτικές παραστάσεις. Έχει σκηνοθετήσει και ανεβάσει με τους μαθητές της διάφορα έργα, κάποια από τα οποία έχει διασκευάσει [π.χ. Πλούτος, Ειρήνη του Αριστοφάνη κ.ά], και κάποια άλλα έχει γράψει η ίδια ,π.χ.Ο Χιονάνθρωπος που έγινε βοηθός Αϊ Βασίλη και Η Εξαφάνιση του Αϊ Βασίλη.Είναι ενεργό μέλος του Πανελλήνιου Επιστημονικού Συλλόγου Θεατρολόγων,Π.Ε.ΣΥ.Θ. Επικοινωνία: minaxirogianni@hotmail.com




Αποσπάσματα από το βιβλίο:


1

Mάιος 1987,Νύχτα.

Απαρνήθηκα τον έρωτα,ασφαλίστηκα στην αγάπη.Τώρα είμαι σχεδόν σίγουρος.Μού ήταν αδύνατο να απαρνηθώ την Τέχνη.Για χάρη της ξεπούλησα τη ζωή,τους μικρούς καθημερινούς πόνους,το πάλεμα με τις άλλες ανθρώπινες ψυχές και τα σώματα που τις ντύνουν...Αφέθηκα στην Έλσα μου,στα μάτια της διέκρινα,από την πρώτη στιγμή,μια μοναδική στωικότητα και τρυφερότητα που ξεπερνούσε αυτήν της μητέρας,αλλά την εμπεριείχε κιόλας.΄Ηταν ο άνθρωπός μου και τον κράτησα καλά,να μην μου φύγει...Τώρα που κάθε ανατολή με βρίσκει ξύπνιο να κάνω την ηλίθια και καθυστερημένη πια αυτοκριτική μου,μέσα στο διχασμένο μου μυαλό δεσπόζει η ίδια ερώτηση,απέραντα βασανιστική:γιατί να ζεις,αφού όλα τελειώνουν με τον θάνατο;Πάνω στην απόγνωσή μου λέω πως ακόμα κι η Τέχνη πεθαίνει.Αυτοστιγμεί το αναιρώ πάλι.Τελείωσα μαζί της οριστικά,γι΄αυτό είμαι απαρηγόρητος και πικραμένος.Κάθε ξημέρωμα ήρεμα ζυγίζω την παράξενη διαφορά που χωρίζει την Τέχνη από τη ζωή και συμπεραίνω ότι η Τέχνη είναι ένας σκληρός κυρίαρχος που απαιτεί τα πάντα,ενώ ο ερωτευμένος άνθρωπος παραιτείται από όλα στη ζωή.Όπως και να΄ναι ,βρίσκομαι εδώ χωρισμένος και ακινητοποιημένος,μακριά από την τέχνη μου και σκέφτομαι πως μόνο μορφίνη μού χρειάζεται για να με ανακουφίσει από τους πόνους της ψυχής,γιατί γρήγορα θα απλωθούν σε όλο το σώμα μου και θα με διαλύσουν.Νόμιζα πως, αν η τέχνη μου ήταν ένας σκληρός τύραννος,ήταν ωστόσο,εκατό φορές πιο ευχάριστος άπ΄τους ανθρώπους,γι΄αυτό και τον προτίμησα.Και τώρα που τον χάνω,είναι σαν να μην έζησα,σαν η θυσία μου να εξανεμίστηκε και στα σαράντα μου πρέπει ν΄αρχίσω από την αρχή.Απέφυγα τις ευθύνες που γεννούν οι στενές ανθρώπινες σχέσεις,επιδερμικά τις άγγιξα μόνο,και σήμερα,που η Τέχνη με παρατά,γιατί αποβάλλει τα γέρικα στοιχεία και κρατά μόνο τα νέα και υγιή,είναι σαν αν κάνω βουτιά στο κενό.΄Ισως το μέλλον να είναι ένας μακρύς δρόμος που φοβάμαι να περπατήσω ,γιατί δεν είμαι εξοικειωμένος.Πώς είναι η ζωή όταν δεν χορεύεις;Μια παράξενη κατάθλιψη με κυριεύει,ένα είδος απαίσιου προαισθήματος με ξυπνά τη νύχτα και αρχίζω να φοβάμαι.Δεν έχω πια τις ελπίδες του καλλιτέχνη,κι ας είναι σχεδόν πάντα αυτές όνειρα απραγματοποίητα.Ξέρω ότι δεν έχω πια τη δύναμη να δημιουργήσω ομορφιά,επειδή άσχημα ένστικτα με έχουν κυριεύσει.Η ζωή μου υπήρξε σκοτεινή,μελαγχολική,τραγική,αλλά έδωσε το φωε,το άσπρο μάρμαρο,απ΄όπου ξεπηδάνε οι υψηλόφρονες επιδιώξεις του ανθρώπου.Και τώρα;Ποιά ζωή θα έχω;Tί θα είμαι;Ένας απόμαχος καλλιτέχνης που θα καταλήξει να γίνει δάσκαλος,επειδή το σώμα του θα φθίνει μέχρι που κάποτε θα σαπίσει;Δεν παραγνωρίζω τη σπουδαιότηατ των δασκάλων ,αλλά εμένα αυτός ο ρόλος δεν μου ταιριάζει.Με απωθεί η ιδέα και μόνο.Δεν μπορώ να σχεδιάζω την τέχνη,αν δεν την περνλω εκστατικά μέσα από το σώμα μου,όσο εγωιστικό κι αν φαίνεται
αυτό.Τελικά,ποιό το λάθος που αδυνατώ να συλλάβω;Υποτίμησα τη ζωή ή υπερεκτίμησα την τέχνη;

Από το Ημερολόγιο του ΄Αγγελου


2.



Ωρες ώρες αισθάνομαι λίγο σαν την Ιζαντόρα Ντάνκαν,που στην αυτοβιογραφία της αναφέρει ότι η Τέχνη της χάρισε όλες τις χαρές που της κατακράτησε ο Έρωτας...Ο έρωτας που απαιτεί να του αφιερωθείς ολόψυχα κι ας τον χάσεις μετά.Να σε ταξιδέψει σ΄άλλα μονοπάτια από τα ήδη γνωστά σου,να σε κάνει ένα με τον Σύμπαν,κι ας είναι αυτό μια αυταπάτη.Εγώ δεν γύρεψα τον δρόμο του Έρωτα,αλλά τον δρόμο του Απόλλωνα,του αιώνιου φωτός...Δεν άφησα κανέναν έρωτα να με πληγώσει.Θωρακίστηκα στην Τέχνη μου,το άλλοθι της μοναξιάς μου


Από το Ημερολόγιο του ΄Αγγελου


3.

 -Σε παρακαλώ,μου κάνεις κακό...
-Θα σε κάνω καλά,θα δεις...
-Δεν θέλω,δεν θέλω ...να γίνω καλά.Για το Θεό,άνοιξέ μου...
Εκείνο το <δεν θέλω > του μαχαίρι στην καρδιά μου.
Για ποιόν αγωνιζόμουν;O άρρωστος επιθυμούσε να αφεθεί στην μοίρα του, να πεθάνει.
Τότε συνειδητοποίησα ότι ο ΄Αγγελος είχε επιλέξει το χαμό του.Γι΄αυτόν θα ήταν μια λύτρωση που επιζητούσε με λαχτάρα.Είχε βαθιά μέσα του δεχτεί ότι είναι ανούσιο να υπάρχει πια.Πήγαινε γυρεύοντας δηλαδή...Και προσπαθούσε να μου πει:<΄Ασε με στην ησυχία μου,μην με ταλαιπωρείς χωρίς λόγο>.


Από το Ημερολόγιο της Έλσας

4

Ιανουάριος 2002

<Ο χρόνος δεν έχει διαστάσεις.Δεν κλείνεται σε καλούπια.Ακόμα και η στιγμή έχει διάρκεια.Μπορεί να γίνει ατελείωτα και βασανιστικά ευχάριστη ή δυσάρεστη.'Ετσι και η κίνηση...πάει να συναντήσει 'εναν άχρονο χρόνο ..ένα αιώνιο παρόν.Και η αξία της δεν μετριέται,παρά με βάση την διάρκειά της,το ελαστικό της άπλωμα στο χώρο.Οχορός είναι διαδοχή κινήσεων που ο χορευτής οφείλει να επιμηκύνει κομψά και διακριτικά.Η κορύφωση της προηγούμενης κίνησης αποτελεί την αρχή της επόμενης ή μάλλον,την κυοφορεί.Και αυτή η αλυσιδωτή αλληλοδιαδοχή που παραπέμπει σε έναν άλλο ρυθμό,πέραν του καθημερινού,συνιστά Τέχνη.Η μαγεία της γέννησης της κίνησης και η σύνθεσή της με άλλες είναι συνώνυμη με την μαγεία του θαύματος της ζωής.Είναι η πορεία προς το αναλλοίωτο φως,την γαλήνια αρμονία και την καθαρότητα.Αυτή η αντίληψη είναι συνυφασμένη με την ποιότητα της ψυχής μου ,κι ό,τι έχει να κάνει,γενικά ,με τη ψυχούλα του κάθε ανθρώπου είναι ιερό...>


Από το Ημερολόγιο της Ιφιγένειας


----------------------------------------------------------------------------------



Γ.DOMINATRIX του Δημήτρη Φοινίτση,εκδ.Αιγόκερως/θέατρο/παραστάσεις


                                      


                                    

Το βιβλίο αυτό περιλαμβάνει τέσσερα θεατρικά έργα του Δημήτρη Φοινίτση.Το DOMINATRIX,
τη ΣΙΩΠΗ ΣΤΟ ΣΤΟΜΑ, τα ΜΕΙΩΜΕΝΑ ΑΝΤΑΝΑΚΛΑΣΤΙΚΑ και το ΣΤΗ ΔΙΨΑ ΣΟΥ!
Παραθέτω εδώ ακριβώς το εισαγωγικό σημείωμα του Φώτου Λαμπρικίδη που φέρει τον τίτλο
<Η ΤΕΤΡΑΛΟΓΙΑ ΤΩΝ ΠΡΟΓΙΑΓΙΑΔΩΝ>:

Λίγα λογια για τον συγγραφέα:

Ο Δημήτρης Φοινίτσης γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Κρήτη σε μικρασιατική οικογένεια.Σπούδασε στο μεταπτυχιακό τμήμα Δημιουργικής Γραφής της Παιδαγωγικής Σχολής του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας,στο Τμήμα Θεάτρου της Σχολής Καλών Τεχνών-Α.Π.Θ.(κατεύθυνση θεατρολογίας με διπλωματική εργασία στη Σκηνοθεσία),στο Scuola di Lettere e Filosofia-Universita degli di Genova,στη Δραματική Σχολή Θεμέλιο και στη σχολή δημοσιογραφίας ΑΝΤ1.Παρακολούθησε το Εργαστήρι Θεατρικής Γραφής του Ελληνικού Κέντρου του Διεθνούς Ινστιτούτου Θεάτρου(ΙΤΙ) με διδάσκοντες τους Ανδρέα Φλουράκη,Ανδρέα Στάικο και Έλενα Πέγκα.Εχει γράψει κυριως θεατρικούς μονολόγους,μονόπρακτα και διηγήματα(SHORT STORIES).Εχει μεταφράσει για τη σκηνή Τενεσί Ουίλιαμς ,Γιόχαν Αουγκουστ Στρίντμπεργκ,Έλενα Σοπράνο,Κάρλο Μικελστέτερ και Χένρικ ΄Ιψεν.Εργάζεται στο ραδιόφωνο και στον έντυπο Τύπο γράφοντας ως επί το πλείστον για το Θέατρο.Εγκατέλειψε εγκαίρως το επάγγελμα του ηθοποιού για να στραφεί στην σκηνοθεσία.Ιδρυτικό μέλος και σκηνοθέτης της Ομάδας Παραστατικών Τεχνών πρόΤΑΣΗ,΄εχει ανεβάσει έντεκα έργα μέχρι στιγμής, τα τρία εξ αυτών δικά του.
http://theatergoer.blog.com
http://theatergoer.wordpress.com
d.finitsis@gmail.com

Σχετικά με την παρασταση DOMINATRIX:
 
Παρουσιάζεται σε μια γκαρσονιέρα στο πεδίον του Άρεως.Οσοι επιθυμούν να την παρακολουθήσουν καλούν στο 6907390333,δηλώνουν συμμετοχή,στη συνέχεια δινουν ραντεβού σε κεντρική στάση της Πατησίων κι ένας άνθρωπος της Ομάδας τους οδηγεί στο χώρο της παράστασης!!!


---------------------------------------------------------------------------------


Δ.<ΜΑΥΡΗ ΜΩΡΑΛΙΝΑ>,ΕΚΔ.ΚΕΔΡΟΣ της Ευτυχίας Παναγιώτου
 
                                       

Λίγα λόγια για την συγγραφέα:

Η Ευτυχία Παναγιώτου γεννήθηκε στη Λευκωσία το 1980. Σπούδασε φιλοσοφία στην Αθήνα και νεοελληνικά στο Λονδίνο. Εργάζεται ως επιμελήτρια εκδόσεων, ασχολείται με τη μετάφραση ποίησης και γράφει άρθρα σχετικά με τη λογοτεχνία σε περιοδικά και εφημερίδες.
Ποιήματά της έχουν μεταφραστεί στα αγγλικά, στα ιταλικά και στα γερμανικά. Η ίδια έχει μεταφράσει τα Ερωτικά ποιήματα της Anne Sexton (Μελάνι, 2010).
Έχει γράψει τη συλλογή ποίησης Μέγας κηπουρός (Κοινωνία των (δε)κάτων, 2007). Η Μαύρη Μωραλίνα είναι το δεύτερο βιβλίο της.

....μίνι συνέντευξη στην Ασημίνα Ξηρογιάννη

Α.Ξηρογιάννη: Είναι σήμερα καιρός για ποιητές;

E.Παναγιώτου:Πάντα είναι καιρός για ποιητές και ποίηση. Όσο πιο πολύ απομακρυνόμαστε από τον άνθρωπο, θα έλεγα πως τόσο πιο επιτακτική γίνεται η ανάγκη για την τέχνη γενικότερα. Και συγχρόνως η δίψα για την τέχνη. Η τέχνη της ποίησης είναι στην ουσία η τέχνη της (ελεύθερης) ζωής. Σήμερα είναι ο καιρός για ποιητές, κυρίως πιο εξωστρεφείς ποιητές και ανοιχτούς στην κοινωνική πραγματικότητα.

Α.Ξηρογιάννη: Ένα σχόλιο για τη σύγχρονή μας “ποιητική” πραγματικότητα.

E.Παναγιώτου:Μπορώ να μιλήσω για την εσωτερική ποιητική πραγματικότητα, αλλά δεν θα έπρεπε τότε να αφαιρέσω τα εισαγωγικά; Μπορώ επίσης να μιλήσω για το πώς θα ήθελα η ποιητική πραγματικότητα, ως αφηρημένη είν’ αλήθεια κατάσταση, να μεταμορφωθεί σε κοινωνική πραγματικότητα. Επίσης και για το ότι οραματίζομαι μια γενιά ποιητών που θα πιστεύει σ’ έναν τέτοιο κοινωνικό δρόμο και θα τον κάνει πράξη. Η ποιητική πραγματικότητα δεν στέκεται σε βάθρα περιμένοντας να τη χειροκροτήσουν. Είναι πραγματική, χειροπιαστή. Ξεχύνεται στους δρόμους και μυεί τους ανθρώπους στο θαύμα της.

Α.Ξηρογιάννη: Λογοτεχνικές σου επιρροές...

E.Παναγιώτου:Είναι πολλές οι επιρροές και όχι μόνο λογοτεχνικές – κάποιες

άγνωστες ακόμη και σ’ εμένα. Λέγοντας επιρροές εννοώ καλλιτεχνικά έργα που μου άλλαξαν τη ζωή. Δεν ξέρω πόσο επηρέασαν τη γραφή μου. Με απασχόλησαν και με απασχολούν οι καλλιτέχνες που είχαν την τόλμη, την ευφυΐα ή και την τρέλα να διαφοροποιηθούν από τον κανόνα πραγματοποιώντας με εντιμότητα και ειλικρίνεια ένα είδος κοινωνικοαισθητικής παρέμβασης. Είναι οι ίδιοι καλλιτέχνες που έζησαν στο μεταίχμιο ζωής και θανάτου. Καρυωτάκης, Σαχτούρης, Καρούζος, Μαστοράκη, Χατζιδάκι, Αραβαντινού, Αγγελάκη-Ρουκ, Mina Loy, Anne Sexton, Anne Carson είναι μερικά μόνο ονόματα. Αγαπώ τους αιρετικούς, Έλληνες ή μη Έλληνες – δεν έχει σημασία.

Α.Ξηρογιάννη: Mίλησέ μου για το πώς γεννήθηκε το βιβλίο....

E.Παναγιώτου:Δύσκολα... Όπως δύσκολα εγκαταλείπουμε κάποιον από τους κακούς εαυτούς μας, όπως δύσκολα ξαναβρίσκουμε τον καλό μας εαυτό, όπως δύσκολα βρίσκουμε τον νέο εαυτό με τον οποίο μπορούμε (εντέλει;) να συμβιώσουμε. Η Μαύρη Μωραλίνα γεννήθηκε από την ανάγκη για συντροφικότητα και συλλογικότητα. Καθώς ο Μέγας κηπουρός, το πρώτο μου βιβλίο, στόχευε μάλλον στην κάθαρση, το δεύτερο βιβλίο οραματίζεται περισσότερο την κινητοποίηση.
H μαύρη Μωραλίνα είναι ένα επινοημένο πρόσωπο, μια νεαρή νέγρα τρελαμένη από πόνο, που αντιστέκεται στον ολοκληρωτισμό. Τέτοιες εμπειρίες καταπίεσης –πολιτικές, κοινωνικές, ερωτικές– τις έχουμε λίγο-πολύ ζήσει όλοι. Τι κάναμε όμως γι’ αυτό; Σε τι εξελιχθήκαμε; Προς τα πού βαδίζουμε;


...αποσπάσματα από το βιβλίο:

3.

ΣΑΣ ΔΙΝΕΙ ΤΟ ΕΛΕΥΘΕΡΟ

σηκώνω το δεξί, λέω χάιλ στήθος.

κλείνω τα μάτια, λέω χάιλ στόχος.

με τ’ αριστερό στην κοιλιά, λέω χάιλ σημαία.

και πυροβολούν αλύπητα.

κανείς δεν με βρίσκει.

εστιάζουν σε ό,τι λέγεται

—κακόφημη ανυπαρξία, αναίτιο κενό, μπλα μπλα—

και στήνουν στον τοίχο τις λεπτομέρειες.

εγώ όμως ζω

* χορεύω χάος

με λένε Μωραλίνα, κι όμως αυτή δεν είμ’ εγώ.

σ’ έναν κάδο η καρδιά μου καίει τα ρούχα της.

για να σώσει η φωτιά της απ’ τα δακρυγόνα

ό,τι αξίζει.

κάπως έτσι αναπνέω.

πώς να το πω απλά;

μέσα στον κόσμο χάνεις

μόνο νύχτες.



ΧΑΡΑΖΕΙ ΤΟ ΧΕΡΙ ΠΑΕΙ ΝΑ ΠΕΙ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ

στο βιβλίο μου ζωγραφίζω ένα τρίγωνο.

στην επάνω γωνία ο θεός, στην αριστερή η γάτα μου,

στη δεξιά το μολύβι.

είν’ ένα μαγικό τρίγωνο

γιατί

σε μια προέκταση της μνήμης μου

ανεπιθύμητη

οι γραμμές ατονούν και χαλαρώνουν και κινούνται πέρα δώθε

κι ο θεός γίνεται μαύρη ιέρεια, η γάτα μου πάνθηρας,

το μολύβι μου στυλό.

ο πάνθηρας αχόρταγος· ποθεί την ιέρεια.

το στυλό ανεξίτηλο· τον εκδικείται.

έτσι αφανίζονται τα άκρα

και σώζεται

μονάχο του το θηλυκό

ανίδεη από εξουσία

κέρδισε μια μάχη που αγνοούσε.

λευκός θίασος — έλαχε σ’ εμένα.

κάποιο δώρο θα ’ταν της ανάγκης,

που με το ραβδάκι της τώρα με βάζει να

παριστάνω την τρελή.



Απροπόνητη


αφήνομαι σε κάτι που καλπάζει σαν τα γιατρικά μου κόβω

τα χαρτιά μου σκίζω τα θαυματουργά μου, μια κρύπτη

είσαι —Grotta Azzurai 1— και κάτι σαν γραμμή χαράζει

νέα στραβή, κάτι συμβαίνει με το σχήμα αυτό —τρίγωνο

διαβολικό— δεν ζωγραφίζεται.



ΒΙΝΤΕΟΠΟΙΗΜΑ

http://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=Ivl0u0G_gbE



1 Γαλάζιο Σπήλαιο. Ένα φανταστικό θαλάσσιο σπήλαιο στα παράλια του ιταλικού νησιού Κάπρι. Πρώτοι αποικιοκράτες του νησιού θεωρούνται οι Έλληνες. Το εκτυφλωτικό φως που εισέρχεται στο σπήλαιο δημιουργεί μια εντυπωσιακή μπλε αντανάκλαση. Ίσως έτσι φανταζόταν ο Πλάτων την έξοδο από το σπήλαιο στην Πολιτεία-Ουτοπία του.