ΓΙΑΝΝΗΣ ΤΖΑΝΕΤΑΚΗΣ /// ΠΟΙΗΜΑΤΑ

 Θα πάμε πάλι

Ένα πρωί θα πάμε πάλι
στην παιδική χαρά

τώρα θα μου κρατάς
εσύ το χέρι

μη φύγω
-όπως φεύγουν οι μεγάλοι-

όλα απαράλλαχτα

οι κούνιες οι τραμπάλες
τα σχοινιά

θα είναι Κυριακή και θα φυσάει

*

Δεν βλέπει

Αφήνει ακόμη
μέσα απ' τα μπατζάκια μάκρος

μήπως ψηλώσω

στα πενήντα μου
μην και πετάξω μπόι

στριφώνει
μια ανάμνηση

δεν βλέπει

πόντο τον πόντο
ο χρόνος πώς με τρώει

*

Σαν ύστατη πνοή

Μέσα σε κάθε ποίημα
είμαι εγώ

όπως στα φιλμ ο Χίτσκοκ

δείτε καλύτερα

πίσω απ’ το σκριπτ
στα ράμματα

στο σκοτωμένο αίμα
κάποιου στίχου

μ’ αρέσει να λουφάζω
στις γωνιές

σκύλος
σφιχτά το κόκαλό του
που κρατάει

σαν ύστατη πνοή σαν φυλαχτό

     Θαμπή πατίνα, Πόλις, 2017

Ανθολόγηση για το Varelaki Aσημίνα Ξηρογιάννη

*Η φωτό είναι παρμένη από το site apodyoptes.com

ΜΥΡΣΙΝΗ ΓΚΑΝΑ /// ΠΟΙΗΜΑΤΑ

5. 

Όλο το πρωινό χαζεύοντας
αυτό το σκοτεινό πανί
που όλο φουσκώνει και τεντώνεται
και σκίζεται εδώ κι εκεί
κι αστράφτουν τ' άσπρα ξέφτια του
και χάνονται.

Κι ύστερα το νησί.
Βουίζει και τρέμει απαλά
χαρταετός μέσα σε μπλε πυκνό
με όλα του τα κρόσια ν' ανεμίζουν.

Κι όπως αργά-αργά μας κλείνει
η νύχτα στις κουρτίνες της
κρατάμε την ανάσα μας να μη μας βρουν
κι ακούμε το μοτέρ της φύσης να δουλεύει.

6.

Λέγε με Πηνελόπη
μέρα τη μέρα
υφαίνω
ξηλώνω
το σώμα μου.
Πού να 'ξερα
ότι ο νοσταλγός που μου συστήθηκε
ως Οδυσσέας
ήταν στ' αλήθεια ο Κανένας.

 

      Στα πέρα μέρη, Μελάνι, 2017

Ανθολόγηση για το Varelaki Aσημίνα Ξηρογιάννη

*Η φωτογραφία είναι παρμένη από το Andro

ΔΗΜΗΤΡΑ ΑΓΓΕΛΟΥ /// ΔΥΟ ΠΟΙΗΜΑΤΑ

[Στάζουν μεσάνυχτα 1]

Γέννησα τη μητέρα και τον πατέρα μου
Βλαμμένα δίδυμα 
Να μη μπορούν να μιλήσουν
Να μη ξέρουν πώς να το ζητήσουν
Μαμά μαμά!...
Όλη την ώρα και τα δυο τους
Με κάνανε μητέρα
Με ένα παιδί
Που είναι δύο
Που είναι όλα
Ορφανά

  Στάζουν μεσάνυχτα, Μελάνι, 2013

[σπασμένα άλογα 3]

Εκεί έτρωγα ήλιο
Κι έπλενα τα δόντια μου με υπνοστεντόν
Με ξυπνούσαν για να με λυπηθούν
Γιατί εγώ δεν κοιμόμουνα
Κι ούτε ήξερα τι να λυπηθώ σε μένα
Μου έκαναν ό,τι μου έκαναν και με καλούσαν
στο νηπιαγωγείο τους
Μια φορά πήγα από περιέργεια για τ' άλλα παιδάκια
Αλλά δεν είχε πλάκα
Τις άλλες μέρες έβγαινα σο ένα τετράγωνο κήπου
έκανα τα μάτια μου πινέλα
Κι έφτυνα απ' το στόμα μου μπογιές

Μόνο ο φύλακας ήταν καλός
Με άφηνε τις νύχτες να καπνίζω

 

     Σπασμένα άλογα, Γαβριηλίδης, 2017

Ανθολόγηση για το Varelaki Ασημίνα Ξηρογιάννη

*Η φωτό είναι παρμένη από εδώ

Ζ. Δ. Αϊναλής /// ΠΟΙΗΜΑΤΑ

Κούσκο,  Περού,  1572 μ.Χ.  ή  Η Μελαγχολία  της Αντίστασης

Είπε ένα απ’ τα παιδιά που συνοδεύανε τον Ηλία
στην τελευταία του κατοικία
θα βρέξει
επάνω ένας ουρανός ξεσκισμένος κατουρούσε αίμα
τριγύρω μια σιωπή τρυπημένη
μια μουσική πένθιμη τσαλαβουτούσε στις λάσπες
ένα ταμπούρλο σκισμένο από ενάντια πυρά κυλούσε
αιμάσσον
οι μπάτσοι χτυπούσαν με τα γκλοπς
τ’ αδέσποτα που ασελγούσαν
στην απαλλοτριωμένη πλατεία
με υποκόπανους και δακρυγόνα.

Την ίδια ώρα
στο κοινοβούλιο προωθούνταν επιτυχώς
ο εκδημοκρατισμός των θεσμών.

Ένα εμπύρετο προαίσθημα με κατέβαλεν όλον.

 

      Ηλεκτρογραφία, Γαβριηλίδης, 2006 (2η εκδ. Θράκα, 2018)

ο χρησμός

χοροστατώ λέει ανυπότακτος σε μια πέτρινη έρημο
παγωμένη
πέτρα ύπνος παγωμένων αισθήσεων καρδιά μου ο ισοθάνατος
ανευδαίμων
συνθλίβομαι
το βλέμμα του ανδριάντα μου
αυτού του εκτοπλασματικού εγώ εκτός του εγώ μου
την απόγνωση σκληρή της πέτρας άτρεπτη
ακινητοποιημένη στους βολβούς των οφθαλμίων οδών του
τυφλούς τυφλός
ίλιγγος
στο βάθος βαθύ του κόσμου
μόνος
κυκλωμένος πτώματ’ αμέτρητα πεθαμένα μαλάκια
επιπλέοντα
οι μέρες μου
υδροκέφαλες

μέρες
άχρηστες
σπαταλημένες πολύτιμες ώρες της ήβης μου
νεκρές πιο
νεκρές τίποτα
κι άλλο τίποτα
όλα
τίποτα

 

      Ηλεκτρογραφία, Γαβριηλίδης, 2006 (2η εκδ. Θράκα, 2018)

Άπειρο

Και τώρα
μπορούμε
να κλείσουμε τα μάτια
επιτέλους
να κοιμηθούμε
κάτω απ’ την άδολη επιφάνεια της σιωπής
με μονάχη σκεπή
έναν ουρανό ξυρισμένο
και μυριάδες κλαδιά δέντρων γυμνά
μέσα στο ψύχος αύξων
ενός λευκού πρωινού
ελάχιστος
χάνομαι σύσσωμος μες σ’ έναν μαρμάρινο ήλιο

 

      Ηλεκτρογραφία, Γαβριηλίδης, 2006 (2η εκδ. Θράκα, 2018)

Επιλογή για το Varelaki Aσημίνα Ξηρογιάννη

Η εικόνα είναι από το pixabay

ΒΑΣΙΛΗΣ ΑΜΑΝΑΤΙΔΗΣ /// [το σώμα της μητέρας]

[το σώμα της μητέρας]

Η μητέρα υποθέτει ότι το υλικό της μητέρας
  συμπεριλαμβάνει μία αγιότητα.
Σε κάθε περίπτωση, την ευπρόσδεκτη και οικειοθελή
  απομόνωση του μάρτυρα.
Έτσι κάνει τραμπάλα κατά το δοκούν μεταξύ
  μαρτυρίου και έκστασης.
Αυτή την τραμπάλα την κάνει μόνη της.

Μάλλον γίνεται γιατί –ε, το ξανάπαμε – δεν αγαπά το
σώμα της.

Η μητέρα, στα 18, είναι ανορεξική.
Μετά τρώει σοκολάτες.
Τα σωματικά της υγρά τα απεχθάνεται.
Μάλλον δεν μπορεί να διανοηθεί ότι κάτι θα μπει, κάτι
  θα βγει από μέσα της.
Μέχρι και τις ανάγκες της τις κάνει στο σκοτάδι.

  μ_otherpoem: μόνο λόγος, Νεφέλη, 2014

ΓΙΩΡΓΟΣ ΑΛΙΣΑΝΟΓΛΟΥ /// ΤΡΙΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ

 

Συρία

Ο βίος των ανθρώπων δεν ήταν παρά
ένας,
δεν ήταν παρά
πολλοί,
αντικατοπτρισμοί
κατοικημένοι από ίσκιους

σύννεφο πάνω από τις χώρες
τρεμόσβηνε στο μάτι του πουλιού

χώθηκα στη σπηλιά σαν κάπρος και περίμενα

   

Όρια άνοιξης

"Μην κοιτάξεις τα φαγώσιμα που προσφέρθηκαν ως θυσία,
ούτε καν να περάσεις από δίπλα.
Καλύτερα δώσε μια δραχμή κι αγόρασε λουκάνικα.
Με μια δραχμή παίρνεις κι ένα σύκο, κι αν περιμένεις λίγο,
χίλια. Ο χρόνος είναι θεός για τους φτωχούς."

Επωδός

Κάτω απ' τη σάρκα μου
σκοτεινοί - άγνωστοι
υπογράφουν τη μοναξιά μου
εργάζονται ως εσώτερη ρωγμή
πέρα από τον νόμο της ζωής
και της ηλεκτρικής σιωπής τους

Αγκαλιάζουν ο ένας την αμφιβολία του άλλου
τόσο γερά, που επαληθεύεται ο χρησμός
που άκουσα στα αψινθοπωλεία της Βοημίας
"Από τη Δύση κύριοι γυρίσαμε πάλι πεινασμένοι"

Κι από την άλλη,
ούτε ένα ερωτικό σονέτο απόψε
να υπογράψει
την αιωνιότητά μας

 Παιχνιδότοπος , Κίχλη, 2016 

Ανθολόγηση για το Varelaki : Aσημίνα Ξηρογιάννη

*H φωτό είναι παρμένη από εδώ

ΝΕΑ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑ /// ΠΕΝΤΑΣΗΜΟΝ /// ΑΠΟ ΤΙΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΣΜΙΛΗ

  Στον τόμο "Πεντάσημον", οι ποιητές Γιώργος Βαρθαλίτης, Θεοδόσης Βολκώφ, Αλέξανδρος Κορδάς, Χάρης Ψαρράς και Δημήτρης Κοσμόπουλος καταθέτουν από εννέα ποιήματα ο καθένας τους. Το έργο του εξωφύλλου είναι πίνακας του Σωτήρη Σόρογκα, ενώ το βιβλίο κοσμείται από σχέδια πάνω σε πέτρα του Δημήτρη Κοσμόπουλου. Εκείνο που ενώνει τους πέντε ποιητές είναι η αναζήτηση ενός καινούργιου ρίγους στην ποιητική έκφραση. Σ’ ένα τοπίο όπου τα τηλεοπτικά χαρακτηριστικά εισβάλλουν στην σύγχρονη ποιηματογραφία οι πέντε ποιητές του βιβλίου, διαφορετικής ηλικίας, με διακριτή την παρουσία τους στα ποιητικά πράγματα συμφωνούν μέσ’ απ’ την διαδρομή τους –άλλος στο ξεκίνημα, άλλος με μεγαλύτερη θητεία– σε ένα ζητούμενο: η σύγκραση των μοντερνιστικών κατακτήσεων με τον παραδοσιακό ρυθμό και την εμμετρότητα μπορεί σήμερα να αναζωογονήσει τα ποιητικά πράγματα. Η δήθεν ελευθερόστιχη ασυδοσία κι η άγονη μίμηση παλαιών ρετρό στερεοτύπων είναι οι δύο πόλοι μέσα στους οποίους κινείται σήμερα η ποιηματογραφία μας. Σε αντίθεση με αυτό, οι πέντε ποιητές αναζητούν έναν άλλο δρόμο που αντιλαμβάνεται την ποιητική παράδοση ως ενιαίο σύνολο.

Χάρης Ψαρράς – ‘’Υπενθυμίσεις (ΙΙ)’’

 

Του ασανσέρ ο θόρυβος ανεβοκατεβαίνει.

Στον κήπο μύτη σκάει η κουφοξυλιά.

Κι η σουσουράδα; Πάντα αναστατωμένη.

Τρεις στιγμές, νοσταλγίας πνιχτά φιλιά.

 

Μυρωδιές κρυφακούς, ρινίσματα εικόνων,

Παλιών καιρών κατοικία μνημονική.

Εκμυστηρεύσεις νεκρών γονιών και γόνων

στης αναπόλησης που ζουν τη φυλακή.

 

Ο πυρετός του μέλλοντος σε καταβάλλει τώρα.

Προβλέψεις φρούδες, βλέψεις αστρονομικές.

Η αρχή του τέλους ξεκινά. Παράκτια μπόρα

 

ξεσπάει. Καιρό μετά στου νου τις αλυκές

η τύψη θα ‘ρθει αλάτι να συλλέξει

μιας πλέον που σίγησε φωνής την κάθε λέξη.

 

‘’Υπενθυμίσεις (Ι)’’ (απόσπασμα)

 

Κυλά των γεγονότων ο ποταμός κι εκβάλλει

στη θάλασσα του χρόνου τη γαλήνια.

Άλλοι τραντάζονται στης ησυχίας τη ζάλη

κι άλλοι ησυχάζουν στα επίνεια.

***

Θεοδόσης Βολκώφ – ‘’Άποφις ή Ο ύμνος των τελευταίων ανθρώπων’’ (απόσπασμα)

 

Ιδού, απ’ τις ακρώρειες φερμένος

του σύμπαντος, ο Άποφις, μεστός

από των ουρανών το πύριο μένος

κι από τις προσευχές μας καλεσμένος,

πέτρινος των θεών μας ο βλαστός.

 

Γι’ αυτόν ξεσπά στα χείλη μας ο αίνος

και προσδοκούμε γρήγορα να ‘ρθεί

ο από την πρώτη αυγή υπεσχημένος

κι από πανάρχαιες γλώσσες αρθρωμένος

με το εκδικητήριο το σπαθί.

 

(…)

 

Τα πάντα θα τυλίξει το σκοτάδι,

τα πάντα θα καλύψει η φωτιά

και το ελαχιστότατο σημάδι

από το ανθρωπόμορφο κοπάδι

η κοσμική θα καταπιεί νυχτιά.

 

Άγρια χαρά η καρδιά θα δοκιμάσει

-αλαλαγμός και βρούχος και ιαχή-

σαν συνταράξει σύγκορμη την πλάση

ο Άποφις που μέλλει να δικάσει

τον άνθρωπο και τα έργα του στη Γη.

 

Και κάποτε η γαλάζια τούτη σφαίρα

όταν ορίσει ο Νόμος κι ο καιρός

θ’ αποκαθάρει πάλι τον αιθέρα

και η καινούρια θ’ ανατείλει μέρα

και κόσμος απ’ ανθρώπους αδειανός

Πηγή:BIΒΛΙΟΝΕΤ ΚΑΙ www.fractalart.gr

Peter Sragher /// ΠΟΙΗΜΑΤΑ /// Μεταφράζει η 'Aντζελα Μπράτσου

O Peter Sragher γεννήθηκε το 1960 στο Βουκουρέστι. Εκεί ζει και τώρα μαζί με τη σύζυγό του Cristina, με την οποία έχουν έναν γιο, τον David-Thomas. Eίναι μέλος του διοικητικού συμβουλίου και της διευθύνουσας επιτροπής της «ένωσης συγγραφέων της ρουμανίας» και πρόεδρος της θυγατρικής του βουκουρεστίου- λογοτεχνικών μεταφράσεων και της «grazer autorinnen- und autorenversammlung» της Αυστρίας. Tο 1984 απέκτησε πτυχίο στη γερμανική και αγγλική γλώσσα και λογοτεχνία από το πανεπιστήμιο Βουκουρεστίου. Eίναι συντάκτης στην εφημερίδα Adevărul από το 1995.Eπιπλέον, έχει ασχοληθεί ως συγγραφέας, δημοσιογράφος, μεταφραστής και ως φωτογράφος (ελεύθερος επαγγελματίας) από το 1991 έως το 1995. 'Εχει εκδώσει τους εξής ποιητικούς τόμους: De ce m–ai făcut sărutul urii, εκδόσεις Du Style, Βουκουρέστι, 1995· Vitrina, performance, γραμμένος σε έξι γλώσσες, σε σκηνοθεσία της Teodora Herghelegiu (γραμμένο σε συνεργασία με τη Saviana Stănescu), Βουκουρέστι, 1999· Să facem un copil, εκδόσεις Paralela 45, Βουκουρέστι, 2003· De ce m–ai făcut doamne / por que me hiciste dios, δίγλωσση έκδοση, εκδόσεις AMB, Βουκουρέστι, 2005· O căruță încărcată cu nimic / ein karren beladen mit nichts, δίγλωσση ανθολογία, σε συνεργασία με τον Ioan Es. Pop και τον Robert Șerban, εκδόσεις Brumar, Τιμισοάρα, 2008· Ascultă liniștea vorbind / hear silence speaking, δίγλωσση έκδοση, Lapwing Publications, Belfast, Μεγάλη Βρετανία, 2012· Dimineața sărută genunchiul athenei, εκδόσεις brumar, timișoara, 2012· Peter Sragher 彼得·斯拉格尔, You are the dragon 你是一条龙, Κίνα Renmin University Press, Πεκίνο, 2018· Akropolis urcarea, δίγλωσση έκδοση, εκδόσεις Βακχικον, αθήνα, 2019· Ιn defence of the cherries/ în apărarea cireșelor – μαζί με τον Claus Ankersen, δίγλωσση έκδοση, εκδόσεις Brumar, Timișoara, 2019. 'Eχει εκδώσει ιστορίες για παιδιά και για μεγάλους με τίτλο Cartea lui David, εκδόσεις Brumar, Τιμοσοάρα, 2017. Eπιπλέον, έχει ασχοληθεί με μεταφράσεις ποίησης και, μεταξύ άλλων, με δίγλωσσες ποιητικές ανθολογίες των σύγχρονων αυστριακών ποιητών Bernhard Widder, Ernst David, Gerhard Kofler, Bruno Weinhals και Christian Loidl. Ποιήματα και δοκίμιά του έχουν εκδοθεί στο εξωτερικό: στην Αυστρία, τη Γερμανία, τη Βουλγαρία, την Τσεχία, την Κολομβία, την Αίγυπτο, την Εσθονία, το Μεξικό, τη Μογκολία, τις ΗΠΑ κλπ. Έλαβε μέρος σε φεστιβάλ ποίησης στην Αυστρία, την Κολομβία, την Αργεντινή, την Κίνα, την Κούβα, την Εσθονία, τη Φινλανδία, το Μεξικό, την Αίγυπτο, κλπ. Επιπλέον, προσεκλήθη να διαβάσει ποίηση στο Παρίσι, στο Βερολίνο, στη Γάνδη της Ολλανδίας, στην Αθήνα (στο Ίδρυμα Σινόπουλος και στη Σχολή Αγγλικής Γλώσσας του Πανεπιστημίου Αθηνών), αλλά και πέρα από τον ωκεανό, στο Πανεπιστήμιο Columbia και στο Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης στο ‘‘Bowery Poetry Club”, στη «Βιβλιοθήκη Ηνωμένων Εθνών της Νέας Υόρκης » κλπ. Αμέτρητες φορές διάβασε ποίηση στην Αυστρία. Έχει ασχοληθεί με τη φωτογραφία και έχουν πραγματοποιηθεί εκθέσεις με τις φωτογραφίες του: Η πρώτη έκθεση Lebendiges, gebrochenes, totes holz in dem Prater und der Lobau I lemn viu, lemn rupt, lemn mort in Prater și Lobau ήταν με ασπρόμαυρες φωτογραφίες και κείμενα για ξύλο, με παρουσίαση πολυμέσων, και πραγματοποιήθηκε στο Βουκουρέστι και τη Ρέσιτσα το 2007 και 2008 και στη Σλομποζία το 2008. Η δεύτερη έκθεση Caracterul unui pom, ‘‘Librăria Semn de Carte”, πραγματοποιήθηκε στη Ρέσιτσα το 2010. Το διάστημα 2008-2011 ήταν διοργανωτής και διευθυντής του Διεθνούς Τομέα του Διεθνούς Φεστιβάλ Ποίησης - βραδιές ποίησης του περιοδικού ‘‘Antares”, που πραγματοποιήθηκε στο Γκαλάτσι και στη Βραΐλα. Το 2014 ήταν πρωτεργάτης και συνδιοργανωτής του 1ου διεθνούς φεστιβάλ Slam & Sound Poetry, που διεξήχθη στην Κρακοβία. Από το 2017 είναι συνδιοργανωτής της Παγκόσμιας Ημέρας Ποίησης και της Ημέρας του Δούναβη, που πραγματοποιούνται στο Γκαλάτσι. Είναι αρχισυντάκτης του μοναδικού περιοδικού για τη λογοτεχνική μετάφραση στη Ρουμανία Revista de traduceri literare” (fitralit), το οποίο δημοσιεύεται μηνιαία στο διαδίκτυο (https: //www.fitralit/ro/revista). Επιπλέον, έχει λάβει υποτροφίες για μεταφράσεις, δοκίμια και φωτογραφίες που ελήφθησαν αποκλειστικά στην Αυστρία.

πώς να ξεγελάσουμε τον ιό

πήγα έξω

πριν απ’ τον ιό

ούτε ίχνος

από άνθρωπο

η ανατολή μόλις

ξεκίνησε

λοιπόν από τώρα και στο εξής

θα είμαι πιο γρήγορος

πάντα νωρίς το πρωί

θα βγω

λάθρα

βήμα βήμα

με τη λεπτή σόλα μου

περπατάω

κανείς δεν είναι

ξύπνιος

κανείς δεν με

ακούει

κανείς δεν με

βλέπει

ο ιός ακόμη κοιμάται

ο ιός δεν θα ξέρει καν

ότι έφυγα

23, 29 Mαΐου 2020

***

πια

αν είσαι χαρούμενος ή

στεναχωρημένος

όμως δεν έχουν σημασία πια όλα

αυτά

ένα είναι σίγουρο

είναι πολύ σίγουρο

ότι θα έχουμε υγεία

θα έχουμε πολύ υγεία

τίποτε άλλο

μόνο αυτό έχει σημασία\

Bουκουρέστι, 10 Mαΐου 2020

***

Τώρα αγάπη μου

                 Για την Cristina Sragher

σου λέω

ποτέ δεν θα είμαι πια

όπως  παλαιά

θα μου λείπει το χαμόγελο

με το οποίο σε αγκάλιασα

πρώτη φορά

συρρικνώθηκε το σώμα μου και

πονάω όταν το αίμα μου τρέχει

ανάμεσα στα οστά

δεν είμαι πια

εκείνος

αγάπη μου

τα χείλη μου κουράστηκαν

να αγγίξουν

λόγια

και τώρα μιλάει μονάχα

το σώμα μου

αγάπη μου

θα σου απλώσω το αριστερό ατσάλινο

μου χέρι

vα μαζέψεις ότι απέμεινε

από αυτό

ένα φιλί

και

έπειτα

θα νιώθεις πως η ψυχή μου

ψήλωσε 

και αγγίζει τον ουρανό

Bουκουρέστι, 2020

*Η φωτό είναι παρμένη από εδώ

CLAUDIU KOMARTIN //// ΠΟΙΗΜΑΤΑ /// Παρουσίαση και μετάφραση: Άντζελα Μπράτσου

 

Ο Claudiu Komartin γεννήθηκε στο Βουκουρέστι. Το πρώτο του βιβλίο, Păpușarul și alte insomnii, 2003/ Ο Καραγκιοζοπαίχτης και άλλες αϋπνίες/ , κέρδισε το πιο διάσημο βραβείο για ένα λογοτεχνικό ντεμπούτο στη Ρουμανία, στιγμιαία καθιστώντας τον ως μια νεαρή και αναγνωρισμένη φωνή της γενιάς του. Εκτός του ότι γράφει ποίηση, ο Komartin είναι ενεργός μεταφραστής και εκδότης.

Ως ποιητής, ο Komartin δεν ενδιαφέρεται μόνο για το παρόν, αλλά υποστηρίζει ενεργά την ποίηση της πατρίδας του, έχοντας εκδώσει τρεις ανθολογίες της ρουμανικής ποίησης. Ακόμα διατηρεί τη θέση του ως ένας σημαντικός νέος ποιητής δημοσιεύοντας τακτικά νέα έργα. Μετά το ντεμπούτο του έχει δημοσιεύσει την συλλογή Circul domestic/Το Οικογενειακό Τσίρκο, 2005, η οποία βραβεύτηκε από τη Ρουμανική Ακαδημία με το Βραβείο Ποίησης· Un anotimp în Berceni/ Μια εποχή στο Μπερτσένι, 2009 · Cobalt /Κοβάλτιο, 2013 και Maeștrii unei arte muribunde. Poeme alese/Μαιτρ μίας ψυχορραγούσας τέχνης, 2010-2017.

Ο Komartin είναι επίσης ένας διεθνώς συνδεδεμένος ποιητής. Μεταξύ 2011-2012, ήταν ο διαμένον συγγραφέας στο Πολιτιστικό Ινστιτούτο της Ρουμανίας στο Λονδίνο και μετά από αυτό δημοσίευσε το μακρύ ποίημα «Ποίημα για ποπ» στο περιοδικό Long Poem . Είναι επίσης μεταφραστής της γαλλικής, αγγλικής και ιταλικής λογοτεχνίας. Η διεθνή εμπλοκή του εκφράζεται επίσης με αυξανόμενο το κοινό του, με το έργο του να έχει μεταφραστεί στα Αγγλικά, Γερμανικά, Γαλλικά, Ισπανικά, Σουηδικά, Φλαμανδικά, Σλοβενικά, Ουγγρικά, Σερβικά, Τουρκικά, Κροατικά, Βουλγαρικά, Πολωνικά, Τσεχικά, Ιαπωνίας και Κορεάτικα.

Ο Komartin είναι ο αρχισυντάκτης του περιοδικού Poesis International και του εκδοτικού οίκου Max Blecher (Max Blecher Publishing

ΤΟ ΦΘΙΝΟΠΩΡΟ ΕΡΧΕΤΑΙ ΚΑΙ ΧΩΡΙΣ ΕΜΑΣ

Κοίτα, μπορούμε και μείς, μου είπε,

μπορούμε και μείς να αισθανόμαστε ασφαλείς,

μπορούμε να χάνουμε τη ροή της ιστορίας χωρίς να ντρεπόμαστε γι αυτό,

μπορούμε να χαλαρώσουμε ακούγοντας, ενώ καπνίζουμε,

την αναπνοή της πόλης, τους θορύβους της πως επιβραδύνονται από το κρύο

θα μπορούσαμε να βγούμε έξω στο μπαλκόνι να ανάβουμε πυροτεχνήματα

η σύνταξη είναι πλέον μια ομίχλη όπου σκαλίζουμε

περιστασιακές σιλουέτες, καμπύλες που θρυμματίζονται σε μια στιγμή

γαλέρες μεγάλες από καπνό που ταξιδεύουν ανατολικά

και μείς με την νευρωτική φλυαρία μας με προσοχή στο

τικ τακ του ρολογιού που κάποιος άφησε στο κιγκλίδωμα

σαν περιμένουμε να έρθει κάτι που δεν θα μπορούσαμε να αρνηθούμε, κάτι

από πού εισέρχονται και εξέρχονται ισχυρά καλώδια γυαλιστερές κατάμαυρες φλέβες

με την σκέψη στα φθινόπωρα όταν θα μπορούσαμε

να τινάζουμε τα μυαλά μας μ’ ένα ομηρικό γέλως

ακατάσχετο γέλιο, σαν από μια καλή δουλει

****

ΓΙΟΓΙΟ

όταν

δεν

θα

υπάρχουν

άλλες

δαπάνες

και

ο θάνατος

θα

κάνει

τα υπόλοιπα

θα

πρέπει

να

μιλήσουμε

ανάμεσα

στις

σανίδες

θα

σκάσουμε

στα

γέλια

*****

Ξένος

Η αθωότητα στις χειρονομίες αυτών των

εξαντλημένων και ελπιδοφόρων μεταναστών

με πληγώνει

γιατί σε τίποτα δεν πιστεύω εγώ

και έπαψα πια να ελπίζω

γιατί θέλω σπίτι και θέλω όσο πιο μακριά απ‘ το σπίτι

γιατί θέλω εδώ και θέλω αλλού

γιατί θέλω να μην με ενοχλούν

και η αγάπη θέλω να μου καλύπτει το πρόσωπο μ’ ένα μαξιλάρι

και να πατήσει

«καλύτερα σαν κατσαρίδα να σε δει

παρά καθόλου»

είδα συνωστισμένα αεροδρόμια

πολιτισμένος και σοβαρός κόσμος να περιμένει να αναπτερώνει

και είδα δεκάδες περιστέρια

για πενταροδεκάρες να σκυλοτρώγονται

σε μια πλατεία, στην καρδιά της Ευρώπης

το χέρι πίσω στο κλουβί

κάγκελα στο στόμα

μαραμένα φτερά μάταια συσπάνε

μαυρίζουν

και πέφτουν

*****

30 Ιούλη. Ποίημα αγάπης

Όλα τα πράγματα που μου θρυμματίζουν την καρδιά

είναι σε αυτό το δίσκο

Όλα τα πράγματα που μου σκορπούν το αίμα

είναι σε αυτό το δίσκο

Το πήλινο ειδώλιο αινίγματα και ηλίανθος

είναι σε αυτό το δίσκο

Ένας δυνατός άντρας σπρώχνει από ένα τοίχο

μια τεράστια σύριγγα

Άλλος (αριστοκράτης) ξεπουπουλίζει ένα πουλί

Όλα τα πράγματα που μας έκαναν να τρέμουμε από χαρά

Τα παιχνίδια εξοντωντικά

η κλινική χαρά τοξικομανή αγγέλου

τα χέρια μου, πράσινα, αδέξια

είναι σε αυτό το δίσκο

Επέλεξε

*Η φωτό είναι παρμένη από εδώ-[Bruno Catalano: Ο μετανάστης]

EYXEΣ ΑΠΟ ΤΟ VARELAKI!

 

Το Varelaki εύχεται σε όλους τους φίλους και τους αναγνώστες χρόνια πολλά και όμορφα!!!

Με το καλό να μπει ο νέος χρόνος και να χαρίσει στον καθένα ό,τι επιθυμεί!!!