Γυναικεια Κραυγή στο Μακεδονικο Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης

7^ο Διεθνές Φεστιβάλ Ποίησης και Τεχνών Γυναικεία Κραυγή

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

 

Ποιητικός λόγος, μουσική και εικαστικές τέχνες συνομιλούν στο 7^ο Διεθνές Φεστιβάλ Ποίησης και Τεχνών Γυναικεία Κραυγή. Συνεχίζοντας μια πορεία πέντε χρόνων, με σταθερή παρουσία και εκπροσώπηση στην Ελλάδα από το 2013, η ελληνική διοργάνωση του φεστιβάλ θα πραγματοποιηθεί για πρώτη φορά φέτος στη Θεσσαλονίκη, την Κυριακή 5 Μαρτίου 2017, από τις 12.00 έως τις 13.30, στην Αίθουσα Πολλαπλών Χρήσεων του Μακεδονικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης. 

Το ετήσιο φεστιβάλ Γυναικεία Κραυγή (Grito de Mujer) διοργανώνεται σε διάφορες χώρες του κόσμου κάθε Μάρτιο, εδώ και εφτά χρόνια, από το «Διεθνές Κίνημα Ποιητριών» (Women Poets International). Αυτή η μη κερδοσκοπική οργάνωση ιδρύθηκε το 2009 στη Δομινικανή Δημοκρατία από τη Χαέλ Ουρίμπε (Jael Uribe) για να προωθήσει το ποιητικό έργο των γυναικών της Λατινικής Αμερικής, αλλά και να προαγάγει κοινωνικά μηνύματα, όπως κατά της βίας που υφίστανται οι γυναίκες, υπέρ του αυτοσεβασμού και της καταπολέμησης της σιωπής (εξού και ο τίτλος του φεστιβάλ). Το 2015 το φεστιβάλ συμμετείχε στους παγκόσμιους εορτασμούς για το «2015: Έτος φωτός» της UNESCO. Φέτος, θα πραγματοποιηθεί ταυτόχρονα σε τριάντα χώρες παγκοσμίως. Εκπρόσωπος του κινήματος και κεντρική συντονίστρια του φεστιβάλ στην Ελλάδα είναι η μεταφράστρια Έλενα Σταγκουράκη.

Με γνώμονα το φετινό μότο του φεστιβάλ Μία κραυγή ελευθερίας για όλα τα κορίτσια του κόσμου, ποιήτριες, μουσικοί και εικαστικοί θα παρουσιάσουν στη διοργάνωση στη Θεσσαλονίκη έργα που εστιάζουν στην προβολή μηνυμάτων για την τόνωση της αυτοπεποίθησης, της ασφάλειας και των αξιών των κοριτσιών παγκοσμίως.

 

Η Δώρα Κασκάλη (πεζογράφος – ποιήτρια), η Δήμητρα Κατιώνη (μουσικός – ποιήτρια), η Μαρία Κενανίδου (ιστορικός τέχνης, επιμελήτρια εκθέσεων και συλλογών), η Γεωργία Τρούλη (ποιήτρια – εικαστικός) και η Αννίτα Χατζίκου (ποιήτρια) θα διαβάσουν ποιήματα των: Ζeina Hashem Beck (Λίβανος – Ντουμπάι) σε μετάφραση Jazra Khaleed, Kyoko Kishida, Θωμά Γκόρπα (Ελλάδα), Rachel McKibbens (ΗΠΑ) σε μετάφραση Αννίτας Χατζίκου, Αudre Lorde (ΗΠΑ) σε μετάφραση Αννίτας Χατζίκου, Ατένα Φαρροχζάντ (Ιράν – Σουηδία) σε μετάφραση Αντώνη Μπογαδάκη, Linn Hansen (Σουηδία) σε μετάφραση  Kyoko Kishida, Karna-Irini Martensson, Mohja Kahf (Συρία – ΗΠΑ) σε μετάφραση Ράνιας Καραχάλιου, Γιανινά Ντεκουτίτε (Λιθουανία) σε μετάφραση Γιώργου Χαβουτσά, Πέτια Σταΐκοβα Ντουμπάροβα (Βουλγαρία) σε μετάφραση  Μάιας Γκιόλα-Γκράχοβσκα, Lucille Clifton (ΗΠΑ) σε μετάφραση Αννίτας Χατζίκου, Suheir Hammad (Ιορδανία – ΗΠΑ) σε μετάφραση Ράνιας Καραχάλιου, Warsan Shire (Κένυα- Αγγλία) και Ashe Vernon (ΗΠΑ) σε μετάφραση Σοφίας Γιοβάνογλου.  

 

Η Αριάδνη Πεδιωτάκη, φοιτήτρια του Τμήματος Εικαστικών και Εφαρμοσμένων Τεχνών Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας, θα εκτελέσει performance.

 

Μουσική του συνθέτη Γιώργου Κυριακάκη θα παίξουν τα μέλη του συνόλου εγχόρδων Spira Minore Ναταλία Βλάχου, Λήδα Γραμμένου, Σωτηρία Εγινλόγλου, Ισμήνη Καλαϊτζή, Φιλιώ Καρφαρίδου, Μακρίνα Κετέογλου, Αθανασία Κοντογεώργου, Ιοκάστη Σιδηροπούλου, Κωνσταντίνα Τάνγκου, Χριστίνα Τέλι, με την καθοδήγηση της δασκάλας τους, Δήμητρας Κατιώνη.

 

Μουσικές γέφυρες μεταξύ των ποιημάτων θα συνθέσει η Αναστασία Γιαμούζη, φοιτήτρια στο Τμήμα Μουσικής Επιστήμης και Τέχνης του Πανεπιστημίου Μακεδονίας.

 

Βιντεοπροβολές που θα επενδύουν τον λόγο και τη μουσική θα επιμεληθεί  η video artist Χριστίνα Κατσάρη. 

 

Τη σκηνοθεσία της εκδήλωσης έχει αναλάβει η Σοφία Καρακάντζα.

Σύντομο χαιρετισμό εκ μέρους της Γυναικείας Κραυγής θα απευθύνει η συγγραφέας Δώρα Κασκάλη.

 

Το Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης παραχώρησε ευγενικά την αίθουσα όπου θα πραγματοποιηθεί η εκδήλωση και ανέλαβε την τεχνική υποστήριξή της.

Τσιρόπουλος, Κώστας Ε., 1930-2017

Βραβείο των Δώδεκα - Έπαθλο Γ. Φέξη [1964] Μεγάλο Κρατικό Βραβείο Λογοτεχνίας [2007]





 

O  Κώστας Ε. Τσιρόπουλος (1930) γεννήθηκε στη Λάρισα. Σπούδασε νομική (Θεσσαλονίκη) και ιστορία της τέχνης στο Παρίσι και τη Βαρκελώνη. Ιδρυτής και διευθυντής της ετήσιας έκδοσης "Χριστιανικό Συμπόσιο" (1966-1971) και του περιοδικού "Ευθύνη" (1961-1966, και από το 1972 ως σήμερα). Συνεργάστηκε επί χρόνια με την ΕΡΤ και την "Καθημερινή" (1962-1967), Γενικός Γραμματέας της Στέγης Καλών Τεχνών και Γραμμάτων (1974-1976), Γενικός Γραμματέας του Εθνικού Θεάτρου (1975-1980), Πρόεδρος του Εθνικού Κέντρου Κινηματογράφου. Έχει τιμηθεί με το βραβείο Φέξη των Δώδεκα (1964), Κρατικό Βραβείο Δοκιμίου (1966), Α΄ Κρατικό Βραβείο Μυθιστορήματος (1979), Βραβείο Ουράνη της Ακαδημίας Αθηνών (1986), Βραβείο της Εταιρείας Χριστιανικών Γραμμάτων (1989) Α Βραβείο της Εταιρείας Μεταφραστών Λογοτεχνίας (1990), Μεγάλο Κρατικό Βραβείο Λογοτεχνίας (2007), και έχει ανακηρυχθεί επίτιμος διδάκτωρ του Πανεπιστημίου της Γρανάδας (2004). Το ποιητικό, πεζογραφικό και δοκιμιακό του έργο εκτείνεται σε δεκάδες τόμους. Έχει επίσης μεταφράσει από τα ισπανικά, τα καταλανικά και τα γαλλικά βιβλία και κείμενα των Ορτέγα υ Γκασσέτ, Αντόνιο Ματσάδο, Φεδερίκο Γκαρθία Λόρκα, Καμίλο Χοσέ Θέλα, Χουάν Ραμόν Χιμένεθ, Σαλβαδόρ Εσπρίου, Χοσέ Μπεργαμίν, Ντρυόν, Ζενεβουά, Αρανγκούρεν κ.ά. Βιβλία και κείμενά του έχουν μεταφραστεί στις κυριότερες ευρωπαϊκές γλώσσες.

  Τίτλοι στη βάση Βιβλιονέτ(2010) Η μετάβαση του καταναλωτικού ανθρώπου, Ευθύνη(2009) Τελικά κείμενα Ε΄: Η σπορά της λήθης, Ευθύνη(2008) Τελικά κείμενα Δ΄: Ο βίος ως περιήγηση, Ευθύνη(2007) Ανάγνωση, Ευθύνη(2007) Τελικά κείμενα Γ΄: Το ενοίκιο του χρόνου, Ευθύνη(2005) Για την αβεβαιότητα του ανθρώπου, Ευθύνη(2004) Υλικά της λήθης, Ευθύνη(2003) Η μόνωση ως συνομιλία, Ευθύνη(2002) Ανάμεσα σε δυο αιώνες, Εκδόσεις των Φίλων(2001) Νύχτωμα η νύχτα χτες νύχτα, Ευθύνη(2000) Η ανάπαυση των αθλητών, Ευθύνη(2000) Η καθημερινή αιωνιότητα, Ευθύνη(1999) Η αμφισβήτηση του κατεστημένου, Εκδόσεις των Φίλων(1998) Η ετερότητα, Ευθύνη(1996) Για την τρυφερότητα, Ευθύνη(1995) Η μαρτυρία του ανθρώπου, Εκδόσεις των Φίλων(1995) Η υπόθεση του ανθρώπου, Ευθύνη(1995) Ο ποιητικός νους του Γ. Θ. Βαφόπουλου, Ευθύνη(1993) Αγωνιώδης θητεία, Εκδόσεις των Φίλων(1993) Σημειώσεις γενικής δοκιμής, Ευθύνη(1992) Αυτοψία της εποχής, Εκδόσεις των Φίλων(1992) Τελικά κείμενα Α΄: Τα ποιητικά, Ευθύνη(1992) Τελικά κείμενα Β΄: Κανονισμός βίου, Ευθύνη(1990) Σκύλλα και Χάρυβδις, Ευθύνη(1989) Μουσική, Ευθύνη(1988) Μυστήριο, Ευθύνη(1987) Αλφάβητο, Αστήρ(1986) Μάθημα ελευθερίας, Εκδόσεις των Φίλων(1985) Παιδεία ελευθερίας, Εκδόσεις των Φίλων(1984) Τα φαντάσματα, Ευθύνη(1984) Το σημείο της στίξης, Ευθύνη(1981) Πολιτισμός του σώματος, Ευθύνη(1980) Μυστικός δείπνος, Αστήρ(1980) Ρομανική ζωγραφική. Βυζαντινή ζωγραφική, Αστήρ(1979) Οι προλαλήσαντες, Εκδόσεις των Φίλων(1978) Η επιθυμία, Εκδόσεις των Φίλων(1977) Οι άγγελοι, Εκδόσεις των Φίλων(1976) Αμερικανική ανθρωπογεωγραφία, Εκδόσεις των Φίλων(1974) Ο κυνηγός και τ' αγρίμια, Εκδόσεις των Φίλων(1972) Μακρινό μοναχικό φεγγάρι, Εκδόσεις των Φίλων(1971) Εγκαυστική Κυριακών και γιορτών, Εκδόσεις των Φίλων(1969) Δοκίμια ευθύνης, Παπαδημητρίου  Συμμετοχή σε συλλογικά έργα(2016) Καλήν εσπέραν, άρχοντες, Ιωλκός(2008) Μ. Καραγάτσης 1908-2008, Εθνικό Κέντρο Βιβλίου(2006) Μέρες του ποιητή Κ. Π. Καβάφη, Ευθύνη(2006) Το παράστημα του Κώστα Π. Μιχαηλίδη, Ευθύνη(2005) Για τον Νίκο Πορφυρογένη, Ευθύνη(2002) Για τον Πάρι Πρέκα, Ευθύνη(2001) Ο δάσκαλος και ο συγγραφέας, Εκδόσεις των Φίλων(2000) Πάσχα των Ελλήνων, Εκάτη(2000) Προσφορά στον Άγγελο Τερζάκη, Ευθύνη(2000) Τα δικαιώματα του ανθρώπου, Ευθύνη(1999) Μνήμη του Ηλία Βενέζη, Ευθύνη [επιμέλεια, κείμενα](1999) Πρόσωπο και είδωλο του Γ. Θέμελη, Ευθύνη [επιμέλεια, κείμενα](1999) Τιμή στον Τ. Κ. Παπατσώνη, Ευθύνη [επιμέλεια, κείμενα](1998) Προσωπογραφία του Ν. Χατζηκυριάκου - Γκίκα, Ευθύνη(1997) Η μυστική συνέντευξη του Κωνσταντίνου Τσάτσου στον Κώστα Ε. Τσιρόπουλο, Ευθύνη(1997) Η πορεία της ποιήτριας Ζωής Καρέλλη, Ευθύνη(1996) Σπουδή στον ποιητή Γ. Θ. Βαφόπουλο, Ευθύνη(1995) Για την Ιωάννα Τσάτσου, Ευθύνη(1995) Για τον Β. Ν. Τατάκη, Ευθύνη(1995) Κότινος στον Άγγελο Σικελιανό, Ευθύνη(1994) Πάσχα των Ελλήνων, Δελφίνι(1994) Φώτα και φωτισμοί του Νικηφόρου Βρεττάκου, Ευθύνη(1993) Θεώρηση του Νίκου Καζαντζάκη, Ευθύνη(1993) Πρόσωπο - προσωπείο Κατίνας Παξινού, Αλέξη Μινωτή, Ευθύνη(1993) Το Εικοσιένα, Ευθύνη [επιμέλεια, κείμενα](1991) Δομίνικος Θεοτοκόπουλος Κρης εποίει, Ευθύνη(1990) Ο Ελευθέριος Βενιζέλος σήμερα, Ευθύνη(1988) Ποιος ήτον ο Γεώργιος Βιζυηνός, Ευθύνη(1988) Πολυφωνία για τον Δ. Π. Παπαδίτσα, Ευθύνη(1986) Αέναον σήμα του Ανδρέα Κάλβου, Ευθύνη(1986) Οδοιπορία του Γιώργου Θεοτοκά, Ευθύνη(1985) Μνημονάριον του Φώτη Κόντογλου, Ευθύνη(1983) Σημείον του Αιμ. Χουρμούζιου, Ευθύνη(1982) Έκφραση τιμής στον Κωνσταντίνο Τσάτσο, Ευθύνη(1982) Σικελιανός. Η συνάντηση των Δελφών, Ευθύνη(1981) Επανεκτίμηση του Μ. Καραγάτση, Ευθύνη(1981) Μνημόσυνο του Αλεξ. Παπαδιαμάντη, Ευθύνη(1979) Η νεοελληνική κριτική για τον Παντελή Πρεβελάκη, Ευθύνη(1979) Χαιρετισμός στον Ι. Μ. Παναγιωτόπουλο, Ευθύνη(1978) Επιτάφια στήλη στον Ίωνα Δραγούμη, ΕυθύνηΞενάγηση στη Μαρία Π. Ράλλη, Ευθύνη  Μεταφράσεις(2007) Συλλογικό έργο, Για την Ευρώπη, για τον πολιτισμό, Ευθύνη(2006) Verne, Jules, 1828-1905, Η μυστηριώδης νήσος, Βιβλιοπωλείον της Εστίας(2006) Lorca, Federico García, 1898-1936, Τσιγγάνικο τραγουδιστάρι, Εκδόσεις των Φίλων(2005) Bergamín, Josè, Η κατάπτωση του αναλφαβητισμού, Ευθύνη(2004) Arangouren, Jose Louis L., Για την δημοκρατία και τον πολιτισμό, Ευθύνη(2000) Péguy, Charles, 1873-1914, Σημειώσεις για την κρίση των καιρών μας, Ευθύνη(1999) Jiménez, Juan Ramón, 1881-1958, Προς άλλη γυμνότητα, Ευθύνη(1996) Gala, Antonio, Ανδαλουσία, Ευθύνη(1995) Massip, Rose, Καραμανλής, Εκδόσεις Ι. Σιδέρης(1992) Lima, Jose Lezama, Πρώτη επιλογή, Ευθύνη(1987) Σχέδια, Εμπορική Τράπεζα της Ελλάδος(1984) Jiménez, Juan Ramón, 1881-1958, Θεός που επιθυμείται κι επιθυμεί, Ευθύνη(1983) Espriu, Salvador, Το κοιμητήρι της Σινέρα, Ευθύνη(1980) Emmanuel, Pierre, Τετράδιο Πιέρ Εμμανυέλ, Ευθύνη(1972) Machado, Antonio, Ποιήματα, Εκδόσεις των Φίλων [επιμέλεια σειράς, μετάφραση](1971) Ortega y Gasset, José, Το θέμα του καιρού μας, Εκδόσεις των Φίλων [επιμέλεια σειράς, μετάφραση]  Λοιποί τίτλοι(2002) Τα δοκίμια των Ελλήνων, Ευθύνη [επιμέλεια](1997) Παπαδίτσας, Δημήτρης Π., 1922-1987, Ποίηση, Ευθύνη [επιμέλεια](1994) Unamuno, Miguel de, 1864-1936, Άβελ Σάντσεθ, Εκδόσεις των Φίλων [επιμέλεια σειράς](1991) Κιβωτός, Αστήρ [επιμέλεια](1990) Juan de la Cruz, San, Ανάβαση στο όρος Κάρμηλο, Εκδόσεις των Φίλων [επιμέλεια σειράς](1990) Τερζάκης, Άγγελος, Ένας μεταβαλλόμενος κόσμος, Εκδόσεις των Φίλων [επιμέλεια](1985) Juan de la Cruz, San, Πνευματικό άσμα, Εκδόσεις των Φίλων [επιμέλεια σειράς](1984) Teresa de Jesus, Santa, Οι κατοικίες, Εκδόσεις των Φίλων [επιμέλεια σειράς](1973) Baroja, Pio, Ο παραδόξ βασιλιάς, Εκδόσεις των Φίλων [επιμέλεια σειράς](1972) Molina, Tirso de, Δον Χουάν Τενόριο, Εκδόσεις των Φίλων [επιμέλεια σειράς](1972) Unamuno, Miguel de, 1864-1936, Ο παίχτης του σκακιού, Εκδόσεις των Φίλων [επιμέλεια σειράς](1971) Ανώνυμος, Ο Λαζαρίλιος ντε Τόρμες, Εκδόσεις των Φίλων [επιμέλεια σειράς]

 BIBLIONET
Κυκλοφορεί από το Φρέαρ: Χαιρετισμός στον Κώστα Ε. Τσιρόπουλο 

H AΣΗΜΙΝΑ ΞΗΡΟΓΙΑΝΝΗ ΣΥΝΟΜΙΛΕΙ ΜΕ ΤΟΝ Κ.ΜΠΟΥΡΑ /// "ΘΕΑΤΡΟΠΟΙΟΥΜΕΝ ΑΝΕΥ ΕΥΤΕΛΕΙΑΣ.../// ΕΚΠΟΜΠΗ 4η

Ο Κωνσταντίνος Μπούρας και η Ασημίνα Ξηρογιάννη μιλούν για λογοτεχνία και θέατρο.Διαβάζουν αποσπάσματα από βιβλία,σχολιάζουν,καταθέτουν απόψεις!Εδώ το τέταρτο μέρος της εκπομπής!



https://soundcloud.com/radio-ygeia-972189386/14-2-2017-4a

XΡΗΣΤΟΣ ΔΗΜΟΥΛΑΣ /// ΕΝΑ ΠΟΙΗΜΑ

 

ΜAXH EΠΙΒΙΩΣΗΣ

Μή γυρίσεις το κεφάλι αν με δείς
να πουλώ στυλό στους δρόμους
θάναι που ήρθαν, τα χρόνια που σου έλεγα
κι έπεσαν και στους δικούς μου ώμους.

Χάρισέ μου τότε, μιάς στιγμής χαμόγελο
μιά ματιά αετίσια
θέλει κότσια σε καιρούς προσκυνημένους
να περπατάς με την ψυχή σου ίσια.

Μην κοιτάξεις τα παγωμένα χέρια μου
που θα τρέμουνε στο κρύο
θάναι που θα κοιτώ να σώσω την καρδιά μου
απ' της μιζέριας το ψυγείο.

Το μαντήλι σου μοναχά
άστο επίτηδες να πέσει
να κυλίσει μπρός στα πόδια μου
το αίμα μου να δέσει.

Το αίμα που θα χύνεται
απ' του κρανίου μου την βρύση
λόγω σκέψης που ξοδεύω, χρόνια για να βρώ
της επιβίωσης την λύση.

*Η φωτό είναι παρμένη από : http://www.zoomblog.org/2013/07/blog-post_27.html

ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΟ ΑΡΧΕΙΟ /// ΑΝΘΟΛΟΓΙΑ ΣΥΓΧΡΟΝΗΣ ΑΡΑΒΙΚΗΣ ΠΟΙΗΣΗΣ

«Ανθολογία σύγχρονης αραβικής ποίησης». Έρευνα, επιλογή, επιμέλεια και μετάφραση

από τα αραβικά: Πέρσα Κουμούτση. Εκδόσεις «ΑΩ», Καλύβια Αττικής, Νοέμβρης του 2016

Αραβική ποίηση τού σήμερα, από την Πέρσα Κουμούτση

Δημήτρης Φύσσας

****

Την «Ανθολογία σύγχρονης αραβικής ποίησης», ένα ευσύνοπτο και τυπογραφικά πολύ όμορφο βιβλίο, που μέσα σε λιγότερες από 130 σελίδες δίνει, σε όσους/ες διαβάζουν ελληνικά, μια επαρκή εισαγωγική εικόνα του θέματός του, σύνθεσε η δουλευταρού
μεταφράστρια κ. Πέρσα Κουμούτση και έβγαλαν οι ολοένα ανερχόμενες εκδόσεις «ΑΩ» κατά το τέλος της προηγούμενης χρονιάς.

Ανθολογούνται 23 σύγχρονοι ποιητές και 9 ποιήτριες, που προέρχονται από 10 διαφορετικές μεριές του αραβικού κόσμου (Αίγυπτος -η μερίδα του λέοντος- Αλγερία,Ιράκ, Λίβανος, Μαρόκο, Παλαιστίνη, Σαουδική Αραβία, Συρία, Σουδάν, Τυνησία), ενώ υπάρχουν και δυο μπόνους: ο πολυθρύλητος Άμπου ή Άμπι Νουουάς από τον 8 ο αιώνα μ.Χ. (ένας από τους γενάρχες της αραβικής ποίησης, ποιήματα το οποίου του οποίου
πρόσθεσε σαν τελικό μπόνους η μεταφράστρια, λόγω του μοντερνισμού του μετά από τόσους αιώνες – και δεν έχει διόλου άδικο) και ο μεσοπολεμικός Τυνήσιος ποιητής Άμπου Κάσεμ ελ Σέμπι.


Η κ. Κουμούτση, Αιγυπτιώτισσα η ίδια, μεταφράζει απευθείας από τ΄ αραβικά, με την εξαίρεση «της Παλαιστίνιας Ναταλί Χαντάλ, η οποία ζει στην Αμερική και γράφει στα
αγγλικά και του ελληνόφωνου Χάλεντ Ραούφ που γράφει απευθείας στα ελληνικά». Η ανθολόγος προτάσσει ένα κατατοπιστικότατο «Οδοιπορικό», που ασχολείται με ζητήματα
καίρια για την κατανόηση του τομέα που ανθολογεί, όπως: η διαφοροποίηση της σύγχρονης αραβικής ποίησης από την παλιότερη ή τη δυτική, ο ρόλος του ερωτικού στοιχείου σ΄αυτήν,
η αργή αλλά σταθερή εισβολή της νεωτερικότητας στον αραβικό στίχο, η θέση της γυναίκας,οι επιδράσεις του Παλαιστινιακού, της «Αραβικής Άνοιξης» ή της παγκοσμιοποίησης στο τι και πώς γράφουν οι Άραβες ποιητές, η έννοια της ποιητικής φόρμας κασίντα κλπ.


Η ανθολόγος επιτάσσει χρήσιμη «Σημείωση της μεταφράστριας», αλλά και σύντομα βιογραφικά των ανθολογούμενων δημιουργών. Σε κάποια απ΄ αυτά υπάρχουν εκπλήξεις,ειδικά για τον Έλληνα/ίδα αναγνώστη/ώστρια. Να μερικές τέτοιες εκπλήξεις (η ιδιότητα ποιητής / ποιήτρια στ΄ αποσπάσματα εννοείται παντού):




 Άχμαντ Σάουκι. Με τουρκικές και ελληνικές ρίζες.

 Ρίφαατ Σαλάμ. Έχει μεταφράσει Καβάφη, Σεφέρη και Ελύτη.

 Φάτεν Αλ Ναουάουι. Εικαστικός, ακτιβίστρια για τα δικαιώματα των γυναικών

 Σοχέρ ελ Μοσάντφα. Η υφυπουργός Πολιτισμού στην Αίγυπτο

 Χάλεντ Ραούφ. Αλεξανδρινός μεταφραστής ελληνικής λογοτεχνίας.

 Aχλάμ Μουστεγανέμι. Αλγερινή μυθιστοριογράφος και ακτιβίστρια για τα δικαιώματα των Αράβων γυναικών.

 Σάαντ ελ Γιάσερι. Αυτοεξόριστος Ιρακινός ακτιβιστής για τα δικαιώματα των Ιρακινών εντός και εκτός της πατρίδας του.

 Σαμίχ ελ Κάσεμ. Έζησε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του στο Ισραήλ, όπου εργάστηκε ως δημοσιογράφος και πολιτικός αναλυτής στη Χάιφα.

 Ναταλί Χαντάλ. Παλαιστινιακής και ελληνικής καταγωγής. Διδάσκει λογοτεχνία στο Πανεπιστήμιο Columbia των ΗΠΑ.

 Γιοχάνα Αντνάν Καραζόλι. Σπούδασε και ζει στη Θεσσαλονίκη, όπου εργάζεται ως οδοντίατρος

 Γιάσερ Ρίμι. Ακτιβιστής και μπλόγκερ.


Ιδού τώρα πέντε από τα ποιήματα του βιβλίου, με σκοπό –αν αγαπάτε την ποίηση, καθώς ελπίζω– να σας τσιγκλίσει και να τ΄ αναζητήσετε:


***

ΤΟ ΛΟΝΔΡΕΖΙΚΟ ΕΓΓΡΑΦΟ

Στην ‘πύλη’ του Λονδίνου

με περίμενε ένα ποίημα,

ένα ζεστό, μακροσκελές ποίημα.

Με πήρε απ’ το χέρι

και με εξύψωσε απαλά στον γκρίζο ουρανό

Οι μικροσκοπικές του στάλες

δρόσισαν το πρόσωπό μου.

Τότε ψιθύρισα στον εαυτό μου:

«Ψυχή μου, δε θα νιώθεις πια μόνος,

ξένος ή χαμένος στο πουθενά.

Σε στηρίζει ένα τίμιο χέρι

ικανό να διαπραγματευτεί την ομίχλη αυτής της πόλης

ικανό να χαρίσει στη σκοτεινά της μια φωτεινή χροιά.

Ικανό επίσης να μιλά στα δέντρα

στη δική τους γλώσσα

και να διυλίζει τους διαλόγους

σε ένα ευωδιαστό μπουκάλι!»


Φαρούκ Σούσα (1936-2016)


Η ΜΕΘΗ ΤΟΥ ΠΟΤΗΡΙΟΥ

Μικρό πουλί

τέλειωσες με τα καθήκοντα της μέρας σου;

Αν ναι,

τότε γύρισε πίσω στη φωλιά σου

κι αναπαύσου στην παλάμη μου.

Και εσύ μεγάλη φάλαινα

μελέτησες με προσοχή

εκείνο το πετρελαιοφόρο;

Αν ναι,

τότε, έλα και εσύ

κάθισε πλάι μου

για να διαβάσουμε μαζί

τον Μόμπυ Ντικ.

Και εσύ τύραννε,

δεν ταλαιπώρησες αρκετά πολλούς ανθρώπους;

Αν δεν χόρτασες,

έλα να σου δανείσω το πιστόλι μου

για να λευτερώσεις τον καταπιεσμένο πόθο.

Και εσύ θάνατε

που παραφυλάς με επιμονή και ζήλο

έλα εδώ,

ξάπλωσε δίπλα μου

ξάπλωσε στο κρεβάτι μου

που είναι ναρκωμένο με τη νύστα.

Και εσύ νύχτα,

δεν βαρέθηκες πια την περίπολό σου;

Αν ναι,

τότε γιατί δεν αποσύρεσαι

γιατί δεν πηγαίνεις και εσύ για ύπνο;

Δεν ξέρεις ότι η μέθη του ποτηριού

σε ξαγρυπνά,

κι αφυπνίζει τις αισθήσεις;

Και εσύ τοίχε,

κουράστηκες να στέκεσαι, το βλέπω.

Έλα, λοιπόν και

στάσου δίπλα μου

για να υψώσουμε ο ένας στον άλλο

αδιαπέραστα εμπόδια,

ή ακόμα καλύτερα,

να κατεδαφίσει ο ένας τη ζωή του άλλου.


Ιμπραχήμ Αλ Μάσρι (1957)


ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΤΟΥ ΚΑΒΑΦΗ
 

Δε θα μάθουν ποτέ

πώς παγώνει ο χρόνος.

Πού θα βρουν τη χαμένη ευωδιά του,

τη σκόνη του που έσβησαν

οι ίδιοι από το ξύλο;

Όλα εκείνα τα ζαρωμένα πρόσωπα,

την ελληνική αργκό…

Τα βιβλία στα γυάλινα ντουλάπια

οι φωτογραφίες πάνω

στους φρεσκοβαμμένους τοίχους…

Όλα αυτά είναι μια παρωδία,

γιατί η αλήθεια

είναι εκείνη που το ’βαλε στα πόδια

πριν από εβδομήντα χρόνια

κι άφησε πίσω της το μεγάλο της ψέμα.

Το πίνουμε –τώρα– παγωμένο

μέσα στα φλιτζάνια του καφέ
.

Αμπντ ελ Ραχίμ Γιούσεφ (1976–)


[ΑΤΙΤΛΟ]

Το πρόσωπο που λαχταρά την ηδονή,

δεν είναι μνήμη, ούτε όνειρο,

είναι ο συνδυασμός των δυο,

που, όμως, τα υπερβαίνει.

Στόχος του,

η παράταση της ηδονής,

της απώτατης στιγμής του πόθου,

ως εκεί που δεν υπάρχει τέλος.


Ανίσα ελ Χαγκάγκ (1956–)
 

ΔΙΩΞΕ ΤΗΝ ΕΓΝΟΙΑ ΚΑΙ ΤΗ ΘΛΙΨΗ
Ξημέρωσε,

το φως του ήλιου ανέτειλε

Για αυτό διώξε τις έγνοιες και τη θλίψη σου

ήρεμα, αγόγγυστα και χωρίς ίχνος ενοχής.

Σε βεβαιώνω, δεν είμαι από εκείνους

που εγκαταλείπουν την τέρψη,

δεν μεταμελούμαι ποτέ για τη χαρά

Και πες σε εκείνους

που επιθυμούν να με γεμίσουν ενοχές

και δήθεν επιθυμούν τη λύτρωσή μου

Πες τους:

ότι πούλησε την αρετή

κι αντάλλαξε τη σύνεση

με μια χούφτα από εξαίσιες ηδονές

τέτοιες που δεν τολμώ ν’ αποκαλύψω.


Αμπού Νουουάς (762 - άγνωστο).

ΔΙΩΝΗ ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΟΥ /// Ο ΥΠΟΚΡΙΤΗΣ

Τη μάσκα μόλις φόρεσε, κοθόρνους και λοιπά,
το ’νιωσε το υποκριτικό τους μέγεθος.
Και βρίσκοντας το πλάτωμα κατάλληλο για σύναξη
επάνω στο σωστό κρηπίδωμα
ανέβηκε και φώναξε:
«Ακούστε, θέλω να σας πω».
Μαζεύτηκαν με μουδιασμένα μέλη όλοι τριγύρω
προσμένοντας τη ρήση τη σοφή.
Μα αυτός:
«Αν θέλετε να ακούσετε λόγο καλό,
να φύγετε αμέσως.
Δεν έχω τέτοιο να σας πω.
Μα, αν θέλετε να αφουγκραστείτε το σωστό,
μείνετε εδώ ακροατές, συμμέτοχοι στη γνώση».
Απομακρύνθηκαν πολλοί,
φοβούμενοι το μέλλον το κρυφό
μη και αποκαλυφθεί.
Λίγοι που μείναν σκεπτικοί κι απορημένοι ωστόσο,
τόλμησαν να ρωτήσουν:
«Κι εσύ πώς ξέρεις το σωστό;
Θα πρέπει να μας πεις, γιατί το είδες.
Εμείς εδώ πιστοί μείναμε να σ’ ακούμε.
Οι άλλοι πια φευγάτοι».
Και τότε αυτός, πίσω απ’ τη μάσκα του γελώντας:
«Μην τρέφετε αυταπάτες.
Κι εσείς εδώ, πρόθυμοι ακροατές,
το ξέρετε πως στέκεστε μπροστά σε υποκριτή,
που με τα ψέματα θα πει κάποια μεγάλη αλήθεια.
Κι ακόμη αν κάποιος φόβος γεννηθεί στη σκέψη μέσα,
θα πείτε ότι δεν πρέπει να πιστεύετε σε λόγια θεατρίνου».
Σαν έβγαλε τη μάσκα και τη λοιπή αμφίεση,
στην άδεια πια πλατεία,
μονολογούσε αλήθειες, που αλλιώς
θα ακούγονταν θεατρικές πολύ

Πηγή : meanoihtavivlia

ΑΠΟΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ ΣΤΟΝ ΛΟΥΚΙΑΝΟ ΚΗΛΑΗΔΟΝΗ!

Με τον δικό της τρόπο αποχαιρέτησε η υπουργός Πολιτισμού, Λυδία Κονιόρδου, τον αγαπημένο Λουκιανό Κηλαηδόνη που «έφυγε» την Τρίτη από τη ζωή.
«Ο Λουκιανός Κηλαηδόνης ήταν ένας τραγουδοποιός με όλη τη σημασία της λέξης. Eνας ταλαντούχος συνθέτης, στιχουργός και ερμηνευτής, με κοινωνικές και πολιτικές ανησυχίες που αποτυπώνονταν στα τραγούδια του, στις συνεργασίες του και στους τρόπους που διάλεγε για να συναντήσει το κοινό του», αναφέρει, σε ανακοίνωσή της, η υπουργός Πολιτισμού.
«Ποιος δεν θυμάται τα "Μικροαστικά" του '73, τα "Απλά μαθήματα πολιτικής οικονομίας" του '75, το "Κι εσύ χτενίζεσαι" με το Ελεύθερο Θέατρο, τα δέκα χρόνια με την Ελεύθερη σκηνή, την παρουσία του στο Θεσσαλικό Θέατρο της αγαπημένης του Αννας Βαγενά, τη συνεργασία του με τον Θόδωρο Αγγελόπουλο, τον Παντελή Βούλγαρη, ή τον Βασίλη Αλεξάκη, αλλά και το θρυλικό πάρτι στη Βουλιαγμένη το 1983 που κατέβασε 70.000 κόσμο στην παραλία ή και το πρώτο ελληνικό λαϊκό μιούζικαλ που έστησε στο θέατρο Λυκαβηττού το 1993 με το "Αχ! Πατρίδα μου γλυκιά"», σημειώνει η υπουργός Πολιτισμού.

«Ο Λουκιανός κοίταζε κατάματα το παρόν από τότε, μέσα στη δικτατορία, που συνεργαζόταν με τον Γιάννη Νεγρεπόντη και τον Μποστ, μέχρι τον Ιούλιο του 2015, που σχολίαζε τη στάση των Ευρωπαίων πολιτικών απέναντι στην Ελλάδα αλλά και την προπαγάνδα των κυρίαρχων ΜΜΕ. Ο Λουκιανός ήταν όμως και η νοσταλγία. Η νοσταλγία για άλλες αξίες και για την ουσία των πραγμάτων, και μέσα από αυτήν (μέσα από τα παλιά Σινεμά, τα 50ς, τον Μικρό Ηρωα) έκανε παράλληλα και την κριτική του στην κοινωνία της κατανάλωσης. Ηταν συνειδητά ο "φτωχός και μόνος καουμπόης" του ελληνικού τραγουδιού, που δεν θέλησε να γίνει -και δεν έγινε- κομμάτι του συστήματος και κράτησε αποστάσεις από τη βιομηχανία του τραγουδιού», τονίζει η κ. Κονιόρδου.

«"Μιλούσε" -και ήταν αγαπητός- στο ροκ κοινό, αλλά και στους πιστούς του αυθεντικού λαϊκού τραγουδιού. Ηταν, όμως, και ο ατμοσφαιρικός συνθέτης του "Μedia Luz" και του "Θίασου". Ο λάτρης των μουσικών χρωμάτων, της Νέας Ορλεάνης, του "δρόμου", της περιπλάνησης. Και στα τραγούδια του μπορούσαν να συγκατοικούν ο Φελίνι και ο Μπόγκαρτ, ο Σαββόπουλος και ο Τσιτσάνης, ο Βέγγος και ο Σεφέρης, οι παιδικοί ήρωες και οι μεγάλοι καλλιτέχνες. Ο Λουκιανός ήταν ένα σημείο αναφοράς στην πολιτιστική μας ζωή που ένωνε διαφορετικές "φυλές", τάσεις, ηλικίες. Καταγόταν από αριστερή οικογένεια και ο γιατρός πατέρας του το είχε πληρώσει ακριβά. Το 2014, σε μια συνέντευξή του δήλωνε: "Εγώ έχω συναισθηματική σχέση με τρία πράγματα στη ζωή μου: Τον Ολυμπιακό, παρ' όλο που γεννήθηκα σε γειτονιά Παναθηναϊκών, τη τζαζ, παρ' όλο που δεν είμαι βαθύς γνώστης και την Αριστερά". Θα ήθελα να εκφράσω τα πιο θερμά μου συλλυπητήρια στη γυναίκα του, Αννα Βαγενά, στις κόρες του, Γιασεμή και Μαρία και στους οικείους του», καταλήγει η υπουργός Πολιτισμού

Πηγή: Λυδία Κονιόρδου: Ο Λουκιανός ήταν σημείο αναφοράς στην πολιτιστική μας ζωή | iefimerida.gr http://www.iefimerida.gr/news/317827/lydia-koniordoy-o-loykianos-itan-simeio-anaforas-stin-politistiki-mas-zoi#ixzz4YSo47aHb

ΚΡΗΤΙΚΟΣ /// ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ ΣΟΛΩΜΟΣ /// ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΕΝΔΥΜΙΩΝ

ΚΡΗΤΙΚΟΣ /// ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ ΣΟΛΩΜΟΣ /// ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΕΝΔΥΜΙΩΝ

 ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΕΛΕΥΘΕΡΑ ΣΤΟ ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΣΥΝΔΕΣΜΟ :

https://issuu.com/basilislaliotis/docs/kritikos

*
H εικόνα 

*****

ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΑΛΕΞΟΠΟΥΛΟΣ /// ΠΟΙΗΜΑΤΑ

Η πλατεία των ταύρων

Βαγγέλης Αλεξόπουλος


Οδός Πανός, 2017


**** 

Aναχωρητές

Τυχεροί όσοι 
τους παίρνει ο διάβολος 
και τους σηκώνει
οι υπόλοιποι 
θα καταλήξουμε 
μέσα στο χώμα.

 **** 

Εντάξει λοιπόν

Εντάξει λοιπόν
αφού επιμένετε
να πούμε
το τραπέζι κρεβάτι
και το κρεβάτι τραπέζι
όμως το τραπέζι
θα είναι πάντα
σκληρό κρεβάτι
και από το κρεβάτι
τα ποτήρια πάντα θα χύνονται
στην παραμικρή κίνηση.


**** 

Ερώτηση Ι

Τυλίγεται η ψυχή σε αλουμινόχαρτο;


**** 

Πάντα

Κι η ομορφιά,πάντα
μια λύπη,στεφανωμένη.


**** 

Μυρωδιές

Το νυχτολούλουδο
μυρίζει θάνατο
υποψία παράδεισου
η γαρδένια
όμως,εγώ θα προτιμήσω
τη θλίψη
του βασιλικού.


****

ΑΝΤΡΕΑΣ ΠΟΛΥΚΑΡΠΟΥ /// ΔΥΟ ΠΟΙΗΜΑΤΑ

Απρόσωπα φαγιούμ

Τύπος: Βιβλίο
Συγγραφέας: Πολυκάρπου, Ανδρέας
Υπεύθυνος Σειράς: Πουλάκος, Νέστορας
Εκδόσεις: Vakxikon.gr
- Χρονολογία Έκδοσης: Οκτώβριος 2016
- Σελίδες: 102

****

 ΤΟ ΕΠΕΚΕΙΝΑ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ

Οι μικροί θεοί
με μάρμαρο σμίλεψαν
τον αιώνιο βασιλιά.
Για μένα χώμα βρήκαν.

Δεν υπάρχει μύθος
δεν υπάρχει χρησμός.
Μόνο από τη νεκρική σιωπή
ο άδειος θρόνος.

Ποιος,το σώμα το αθάνατο,
μαρμαράς θα πελεκήσει;
Xέρια μεστωμένα στη δουλειά,
στην καθημερινή ζήση.

Πού καιρός για μάρμαρα,
για θρύλους και χρησμούς .
Δυο μέτρα γη 
η μόνη μου περιουσία.

***

 ΕΛΛΗΝΩΝ ΛΟΓΟΙ

Καθένας σας κι ένας θίασος.
Με τα σκηνικά του,
με τα σύμβολά του.
Ωδές σε βάρβαρη λαλιά.

Καθένας σας κι ένας περαστικός.
Σαν το τσίρκο με τα μαγικά.
Τείχη,ναοί ,ανάκτορα.Όλα  θαύματα.
Μιας άλλης ,όμως,ανθρωπότητας.

Τη θάλασσα ποιος θα φυράνει;
Kαθένας σας κι ένας υλοτόμος ψυχών.
Εμάς ποιος θα μας νοθεύσει;
Περαστικοί είστε θίασοι.

Ποιος να σπείρει τη θάλασσα μπορεί;
To αρμυρό νερό σε κερήθρα να βάλει;
O κάμπος με τα στάχυα
κρύβει κοχύλια ανάμεσα στις πέτρες.

Στην άμμο κρυμμένοι γλάροι
αναμασούν τους χρυσούς κόκκους της.
Αποδημούν τα ηλιοστάσια
σε τόπους που ανθίζουν λεμονανθοί.

'Ηρθατε κι εσείς εξ' ανατολάς.
Ο θίασος που έμεινε,
που τύλιξε τη σκηνή
με το ξενικό συρματόπλεγμα.

Στη ράχη του Ακρίτα
το στίγμα του θιάσου.
Στα ρηχά της ιστορίας
έριξε άγκυρα το περιπλανώμενο καραβάνι.

Ελληνικοί διθύραμβοι σε ξενόφερτα σκηνικά.
Κανείς δεν θα μας αλλάξει.
Τα σκηνικά τους μαζεύουν
και τα πολύχρωμά τους πανιά.

Μια σκηνή γυμνή.
Λουσμένη στη θάλασσα.
Απέναντι το σύμπαν μας,
γεμάτο με γαλάζιο φως.