Translate

Παρασκευή 15 Μαρτίου 2013

Οι (.poema..) εκδόσεις παρουσιάζουν το θεατρικό έργο του ΝΤΕΝΝΙΣ ΚΕΛΛΥ Κουρέλι

ΔEΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Οι (.poema..) εκδόσεις
παρουσιάζουν το θεατρικό έργο του
ΝΤΕΝΝΙΣ ΚΕΛΛΥ
Κουρέλι

Μετάφραση ΧΡΙΣΤΙΝΑ ΜΠΑΜΠΟΥ-ΠΑΓΚΟΥΡΕΛΗ

Εισαγωγή
ΔΗΜΗΤΡΑ ΚΟΝΔΥΛΑΚΗ


Αθήνα, Μάρτιος 2013
Σχήμα: 13,5x20,5 εκ., σελ.: 64, τιμή: 7 ευρώ, ISBN: 978-618-80520-1-7 ΣΕΙΡΑ: θέατρο, αρ. 1

C:\Users\user\Documents\E-POEMA.EU\ΕΚΔΟΣΕΙΣ POEMA\ΝΤΕΝΙΣ ΚΕΛΛΥ\cover.jpg


Στις 15 Μαρτίου 2013 θα κάνει πρεμιέρα σε πανελλήνια πρώτη το έργο Κουρέλι (Debris) του Ντέννις Κέλλυ (2003), το πρώτο έργο του συγγραφέα, που αποτελεί αδιαμφισβήτητα από τις πιο ενδιαφέρουσες φωνές της σύγχρονης βρετανικής δραματουργίας σε σκηνοθεσία Γιάννη Μόσχου με τους Θύμιο Κούκιο και Ελίνα Ρίζου στη Νέα Θεατρική Σκηνή του FAUST.
Στην Ελλάδα γνωρίσαμε τον Ντέννις Κέλλυ από τις παραστάσεις των έργων του Ορφανά (μτφ. Κ. Σωτηριάδου - σκην. Β. Θεοδωρόπουλου), DNA (μτφ. Ε. Λυγίζου - σκην. Σ. Βγενοπούλου) και Οσάμα ο ήρωας (μτφ. Χρ. Μπάμπου - Παγκουρέλη - σκην. Π. Μιχαηλίδη). Ωστόσο η πρώτη σύσταση του συγγραφέα στο ελληνικό κοινό έγινε με το Κουρέλι όταν παρουσιάστηκε σε μορφή θεατρικού αναλογίου στο «Φόρουμ σύγχρονης δραματουργίας 2009» του ΕΚΔΙΘ, στην παρούσα μετάφραση και με τους ίδιους συντελεστές.

Από τις (.poema..) εκδόσεις κυκλοφορεί το βιβλίο με τον ομώνυμο τίτλο, σε μετάφραση της Χριστίνας Μπάμπου-Παγκουρέλη, εγκαινιάζοντας μια νέα σειρά για το θέατρο με στόχο την ανάδειξη σύγχρονων δραματουργών, ελλήνων και ξένων: (.poema..) εκδόσεις . θέατρο (σύμβουλος έκδοσης: Δήμητρα Κονδυλάκη).
Περιλαμβάνονται εκτός του θεατρικού έργου, ένα εκτενές εισαγωγικό κείμενο, το σκηνοθετικό σημείωμα καθώς και εργοβιογραφικά στοιχεία του συγγραφέα. Η έκδοση συνοδεύει την παράσταση και διατίθεται στον χώρο της Νέας Θεατρικής Σκηνής του FAUST.
:::

[.] Στην περίπτωση του Κέλλυ γνωρίζουμε πού βρισκόμαστε: Στην οποιαδήποτε σύγχρονη δυτική πόλη, όπου η νεοφιλελεύθερη πραγματικότητα καλλιεργεί το αίσθημα της απόρριψης, με τον έναν ή με τον άλλο τρόπο στην πλειονότητα των κατοίκων... Γνωρίζουμε σε ποια εποχή: Σε μια εποχή κοινωνικής εξαθλίωσης, με όλο και περισσότερους άστεγους να κοιμούνται στις εισόδους των πολυκατοικιών, με όλο και περισσότερα φτωχά και, καθώς μεγαλώνουν, οργισμένα παιδιά: τη δική μας.
[απόσπασμα από την εισαγωγή, «Η πηγή της αγάπης»]

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ Ντέννις Κέλλυ
Γεννήθηκε το 1970 στο Βόρειο Λονδίνο. Είναι ένα από τα πέντε παιδιά μιας ιρλανδικής καθολικής οικογένειας. Ο πατέρας του ήταν οδηγός λεωφορείου. Στα δεκαέξι παράτησε το σχολείο και άρχισε να δουλεύει σε σούπερ μάρκετ. Η πρώτη του επαφή με το θέατρο έγινε αρκετά χρόνια μετά, όταν συμμετείχε σε μια τοπική νεανική θεατρική ομάδα. Στα τριάντα του άρχισε να σπουδάζει Δράμα και Θεατρικές Τέχνες του στο Goldsmith College, από όπου και αποφοίτησε με αριστείο. Τα θεατρικά του έργα: Κουρέλι (2003), Οσάμα ο ήρωας (2005), Μετά το τέλος (2005), Αγάπη και χρήμα (2006), Φροντίζοντας το μωρό (2007), DΝΑ (2007), Ορφανά (2009), Ο δάσκαλός μας είναι τέρας (2009), Οι θεοί κλαίνε (2010), Ματίλντα, ένα μιούζικαλ (2010). Τα έργα του έχουν παιχτεί σε πάνω από τριάντα χώρες σ' όλον τον κόσμο και έχουν μεταφραστεί σε κοντά είκοσι γλώσσες. Ο Κέλλυ έχει τιμηθεί με πολλά βραβεία διεθνώς, ανάμεσα τους το βραβείο John Whiting και το βραβείο Meyer-Whitworth. Το συγγραφικό του έργο περιλαμβάνει επίσης έργα για το ραδιόφωνο, μεταφράσεις θεατρικών και σενάρια για την τηλεόραση.

ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΔΙΑΘΕΣΗ για όλη την Ελλάδα και την Κύπρο: Βιβλιοπωλείο «Λεμόνι» | Ηρακλειδών 22, Θησείο | www.lemoni.gr | τηλ.: 210 3451390
::: (.poema..) εκδόσεις . θέατρο www.e-poema.eu | editor@e-poema.eu

Πέμπτη 14 Μαρτίου 2013

Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης & Νέοι ποιητές στη Δημοτική Βιβλιοθήκη του Πειραιά


Ελευθερίου Βενιζέλου 22 & Κολοκοτρώνη (2104126730 & 2104126750
  Πέμπτη 21.3.2013, ώρα 19:30)
το περιοδικό Μανδραγόρας και η Δημοτική Βιβλιοθήκη π
με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης σας καλεί στη βραδιά Ποίησης με θέμα
Ούτε αυτή η εποχή είναι εποχή για ποίηση
30 ποιητές των νέων γενιών
δίνουν το στίγμα τους
στην εκδήλωση θα λάβουν μέρος τελικά 30 ποιητές (13 ποιήτριες και 17 ποιητές)(αλφαβητικά):

Γιώργος Αλισάνογλου, Δημήτρης Άλλος, Νίκη Ανδρικοπούλου, Παναγιώτης Αρβανίτης, Χρήστος Γιαννακός, Κρυστάλλη Γλυνιαδάκη, Άννα Γρίβα, Γιάννης Δούκας, Νίκος Ερηνάκης, Γιάννης Ευθυμιάδης, Βασίλης Ζηλάκος, Κατερίνα Ζησάκη, Κατερίνα Ηλιοπούλου, Λένα Καλλέργη, Βάγια Κάλφα, Χρήστος Κούκης, Ελευθερία Κυρίτση, Δήμητρα Κωτούλα, Αλέξιος Μάινας, Ανέστης Μελιδώνης, Γιάννα Μπούκοβα, Κάλλια Παπαδάκη, Γιώργος Πέππας, Σταμάτης Πολενάκης, Γιώργος Χ. Στεργιόπουλος, Πέτρος Στεργιόπουλος, Ελένη Τζατζιμάκη, Θοδωρής Τόλης, Θωμάς Τσαλαπάτης, Έλενα Ψαρρέα.
 
Μανδραγόρας
περιοδικό για την Τέχνη και τη Ζωή
Ισμήνης & Μεγίστης Λαύρας 32, Κολωνός 104 44
tel & Fax 2108220294, 6944460494
http:/www.mandragorasmagazine.wordpress.com

Δευτέρα 11 Μαρτίου 2013

Γυναικεία Κραυγή: Νέες ποιήτριες για τη γυναικεία ταυτότητα

Η "Γυναικεία Κραυγή" ξεκίνησε ως κίνημα στη Δομινικανή Δημοκρατία, επεκτάθηκε πολύ γρήγορα στη Λατινική Αμερική και τον κόσμο και έφτασε στη χώρα μας διά της ποιητικής οδού. Η βία κατά των γυναικών, άλλωστε, δεν είναι υπόθεση τοπική και η ποίηση πάντα είναι ανατρεπτική. Το Διεθνές Φεστιβάλ Ποίησης "Η Γυναικεία Κραυγή", που εκτυλίσσεται ταυτόχρονα σε 30 χώρες, στην Αθήνα πραγματοποιείται την Τετάρτη 13 του μηνός, στις 7 μ.μ. στο Ινστιτούτο Θερβάντες (Μητροπόλεως 23), με τη σύμπραξη της Εταιρείας Συγγραφέων και του περιοδικού "Poeticanet" και τη συμπαράσταση του Δήμου Αθηναίων.
Εκείνη τη βραδιά ποιήτριες της νεότερης γενιάς θα διαβάσουν ποίηση από Ελληνίδες ποιήτριες του 20ού αιώνα, βασισμένη σε ζητήματα γυναικείας ταυτότητας και καλλιτεχνικής και κοινωνικής χειραφέτησης. Παράλληλα, η ψυχολόγος Μαρία Κεφαλοπούλου και η κοινωνική λειτουργός Γεωργία Μπούρη του Τμήματος Ισότητας του Δήμου Αθηναίων θα μιλήσουν για το θέμα της βίας στην Ελλάδα, ενώ η μεταφράστρια Έλενα Σταγκουράκη θα παρουσιάσει το κίνημα και την κατάσταση στη Λατινική Αμερική, απαγγέλλοντας ποίηση διαμαρτυρίας από Λατινοαμερικάνες ποιήτριες του κινήματος.
Οι ποιήτριες Κατερίνα Ηλιοπούλου, Λένα Καλλέργη, Πατρίτσια Κολαΐτη, Παυλίνα Μάρβιν, Γιάννα Μπούκοβα, Ευτυχία Παναγιώτου, Μαρία Τοπάλη, Δανάη Σιώζιου, θα διαβάσουν ποιήματα των ποιητριών: Μαντώς Αραβαντινού, Ελένης Βακαλό, Κατερίνας Γώγου, Βερονίκης Δαλακούρα, Ζέφης Δαράκη, Κικής Δημουλά, Νανάς Ησαΐα, Κοραλλίας Θεοτοκά, Ζωής Καρέλλη, Μαρίας Κυρτζάκη, Μαρίας Λαϊνά, Τζένης Μαστοράκη, Παυλίνας Παμπούδη, Αθηνάς Παπαδάκη, Αλεξάνδρας Πλαστήρα, Μαρίας Πολυδούρη, Κατερίνας Αγγελάκη-Ρουκ, Άντειας Φραντζή, Νατάσσας Χατζηδάκη, Μάτσης Χατζηλαζάρου, Δήμητρας Χριστοδούλου.
Την οργάνωση της βραδιάς έχουν αναλάβει οι ποιήτριες Κατερίνα Ηλιοπούλου και Γιάννα Μπούκοβα και η μεταφράστρια Έλενα Σταγκουράκη.

Σάββατο 9 Μαρτίου 2013

THESS POETRY SLAM? 2013


ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ

THESS POETRY SLAM? 2013

Γίνε το ποίημά σου!
Μάθε το,
“φόρεσέ” το
και “ξήλωσέ” το
επί σκηνής

Το Poetry Slam είναι ένας διαγωνισμός ποίησης. Οι συμμετέχοντες απαγγέλλουν από στήθους πρωτότυπη, αδημοσίευτη δουλειά τους, που την υποστηρίζουν αποκλειστικά και μόνο με τους στίχους, τη φωνή, την έκφραση, το σώμα τους. Η παράσταση του κάθε διαγωνιζόμενου διαρκεί αυστηρά 3 λεπτά και γίνεται μπροστά στην 5μελή κριτική επιτροπή και στο κοινό.
29 χρόνια μετά την πρώτη παράσταση Slam στο Σικάγο, και 3 χρόνια μετά το πρώτο THESS POETRY SLAM?, η Θεσσαλονίκη μπαίνει ξανά στον χορό και προκαλεί την ανία, αναζητώντας νέες μορφές έκφρασης για τους Έλληνες ποιητές.

Το THESS POETRY SLAM? 2013 θα πραγματοποιηθεί στη Θεσσαλονίκη το τρίτο δεκαήμερο του Μαΐου.

Οι ενδιαφερόμενοι να συμμετάσχουν πρέπει να στείλουν το ποίημά τους, από 15 Μαρτίου έως 15 Μαΐου 2013, στην ηλεκτρονική διεύθυνση: thess.poetry.slam.2013@gmail.com

Διοργάνωση: Λογοτεχνική Σκηνή (Παρά θίν’ αλός / Δήμος Καλαμαριάς)


Την προκριματική και την κριτική επιτροπή αποτελούν οι: Βασίλης Αμανατίδης, Σταύρος Ζαφειρίου, Έλσα Κορνέτη, Ζαφείρης Νικήτας, Τέλλος Φίλης. Συντονισμός: Γιώργος Κορδομενίδης.

Παράδοση βιβλίων στο Χατζηκυριάκειο Ίδρυμα‏



Οι Booknighters επισκέφθηκαν το Χατζηκυριάκειο Ίδρυμα Παιδικής Προστασίας και μοίρασαν βιβλία στα παιδιά που μάζεψαν από Εκδοτικούς Οίκους και μεμονωμένα άτομα. Σε αυτή την επίσκεψη ήρθαν μαζί μας και μαθητές Λυκείου των Εκπαιδευτηρίων Κωστέα Γείτονα που μοίρασαν βιβλία και παιχνίδια που και εκείνοι συγκέντρωσαν για το ίδρυμα.
Το Χατζηκυριάκειο Ίδρυμα για περισσότερο από 100 χρόνια περιθάλπει κορίτσια με σοβαρά κοινωνικά και οικονομικά προβλήματα και τους προσφέρει απλόχερα φροντίδα και αγάπη. Παρέχει στα παιδιά του στέγη, ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, εκπαίδευση, ψυχαγωγία και φροντίζει ιδιαίτερα για την ολόπλευρη πνευματική και ψυχική τους καλλιέργεια.
Το προσωπικό του ιδρύματος με την ζεστή του φιλοξενεία αγκάλιασε την προσφορά μας για βιβλία και μας έδωσες πολύ ενδιαφέρουσες πληροφορίες για το έργο που επιτελείται στο Ίδρυμα.
Θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε ξεχωριστά όλους όσους μας προσέφεραν βιβλία για αυτή την προσπάθεια:
Eκδόσεις Λιβάνη, Εκδόσεις Καστανιώτη, Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης, Εκδόσεις Μίνωας, Εκδόσεις Κριτική, Εκδοσεις Anubis, Ασημίνα Ξηρογιάννη (συγγραφέας), Μαίρη Κόντζογλου (συγγραφέας), Λεία Καραβία, (συγγραφέας), Φλώρα Καραταίρη.
Ελπίζουμε στις δύσκολες μέρες που διανύουμε, να μην σταματήσουμε να προσφέρουμε όλοι μας στα παιδιά που μας έχουν ανάγκη. Οι booknighters θα προσπαθήσουν πάντα να μαζεύουν βιβλία για εκείνους που τα χρειάζονται.
Με εκτίμηση,

The booknights Team
www.booknights.gr
www.booknights.org

Θα χαρούμε να επικοινωνήσετε μαζί μας στην ηλεκτρονική διεύθυνση info@booknights.gr

''Eξ ΄αφορμής''' της ΑΣΗΜΙΝΑΣ ΞΗΡΟΓΙΑΝΝΗ ////// [Τάσος Μελίτης/Το κέρασμα που άργησε/


εκδόσεις Παρουσία 2012]


  Πόσο κατανοώ τον Τάσο Μελίτη που  έγραψε με αφορμή την κρίση στην οποία έχουμε περιέλθει οι Έλληνες τα τελευταία χρόνια!Και γω το ίδιο έκανα ,αλλά το προσέγγισα με άλλο τρόπο!Πραγματευτήκαμε το ίδιο θέμα ,αλλά ο καθείς με τα όπλα του!Αλλος δια του πεζού  λόγου,άλλος δια της ποιήσεως.Και εύλογο είναι να έχει  ο καθένας τη δική του οπτική γωνία και εύλογο είναι να δίνει ο καθένας τις παραμέτρους του φαινομένου αυτού .Πώς η κρίση αποτυπώνεται στη λογοτεχνική παραγωγή;Εδώ είναι το ενδιαφέρον! .Ο Μελίτης έγραψε διηγήματα,εγώ μια ποιητική συλλογή.Ο  τίτλος του βιβλίου των διηγημάτων του(Το Κέρασμα Που άργησε)  δεν μαρτυρά το περιεχόμενο του βιβλίου του,ο τίτλος  της συλλογής μου (Εποχή μου είναι η Ποίηση )υποψιάζει κάπως τον αναγνώστη.Εν πάση περιπτώσει   αυτό που θέλω να πω είναι πως κατανοώ τον Μελίτη και άλλους (γιατί υπάρχουν κι άλλοι*που έγραψαν με αφορμή ή σχετικά με την κρίση),γιατί και γω η ίδια μπήκα σε τέτοια διαδικασία.Και πώς να μην μπει κανείς;Μεγάλη η πρόκληση!Η καλύτερα,μοιραία η πρόκληση!Ο δημιουργός ζει μέσα στην κοινωνία ,η οποία τον τροφοδοτεί με ποικίλα ερεθίσματα ,τα οποία αυτός φιλτράρει με ένα ιδιαίτερο τρόπο και τα μετουσιώνει σε τέχνη.Ο δημιουργός δεν ζει σε γυάλινο πύργο (κι αλλοίμονο αν ζούσε!!!),αλλά επεξεργάζεται τις εμπειρίες και τις ιδέες  και τις σκέψεις που αυτές γεννούν,επιδιώκοντας να επικοινωνήσει με τους άλλους ανθρώπους.
  Αυτη η μικρή κατατοπιστική εισαγωγή για να μιλήσω για το  δεύτερο βιβλίο του Τάσου Μελίτη  που πραγματικά απόλαυσα!Το βιβλίο αυτό αποτελεί ,κατά κάποιον τρόπο την συνέχεια του πρώτου βιβλίου του ,το οποίο είναι επίσης συλλογή διηγημάτων και φέρει τον τίτλο''Παπαλάμπραινα by Gibson".Στο βιβλίο που εξετάζω,ο συγγραφέας χωρίζει το βιβλίο του σε θεματικούς κύκλους  διηγημάτων.Κύκλος ηθελημένης ελαφρότητας,Ιατρικός,Δυσκολιών,Συναισθηματικών αναταράξεων και τέλος Κατασκευαστικού τομέα.Παρατηρούμε πόσο άνετα και εύστοχα σφυγμογραφεί την καθημερινότητα του μέσου Έλληνα,του ανθρώπου που δουλεύει σε εταιρείες,που δέχονται αλλεπάλληλα χτυπήματα από την κρίση.Η κρίση επηρεάζει τη δουλειά των ανθρώπων,άρα και τη ζωή τους την προσωπική .Και ο άνθρωπος  ξαφνικά βουτάει στα βαθιά,προσπαθεί να βρει έναν μπούσουλα να ισορροπήσει μέσα  του πρώτα.Είναι γεγονός πώς η Κρίση κανέναν δεν ρωτά,τα παρασύρει όλα στο διάβα της,και ο άνθρωπος είναι ανισχυρος και τιποτένιος μπροστά της.Δεν είναι στο χέρι του να διορθώσει τα πράγματα,απλά υφίσταται δυσάρεστες συνέπειες,άλλοτε υπομένοντας στωικά,άλλοτε αντιδρώντας(αλλά σε αυτην την περίπτωση η αντίδραση δεν φέρνει κανένα αποτέλεσμα).Επλήγης από την Κρίση;E,τότε είσαι καμένο χαρτί!Να,κάπως έτσι είναι οι ήρωες του Μελίτη!Ζουν γύρω μας και είναι μοιραία δεμένοι με την πορεία του τόπου.Οι περιπέτειές τους μας φαινονται λίγο πολύ οικείες,τους συμμεριζόμαστε και αρκετά συχνά ταυτιζόμαστε με αυτούς.Oι  υποθέσεις των διηγημάτων δεν άπτονται του φανταστικού(καθόλου θα έλεγα),διαθέτουν ρεαλισμό  και  αγγίζουν την επικαιρότητα.Η λέξη ''μνημόνιο" υπάρχει  μέσα σε όλα τα κείμενα του βιβλίου,ως λέξη-κλειδί που ρίχνει φως σε πράγματα και καταστάσεις.Μάλιστα ένα διήγημα φέρει τον τίτλο''μώ το Μνημό''(''Σκουφί-βυζί.'μώ το Μνημό',σκουφί- βυζί !'',που λέει πανηγυρικά και ο ήρωας Παύλος.Οι ήρωες του δεν είναι τραγικές φιγούρες ωστόσο,γιατί ο Μελίτης δεν θέλει να τους εκλάβουμε ως τέτοιους.Και δεν έχουν όλοι τους κοινό βλέμμα για τα πράγματα.Λόγω ιδιοσυγγρασίας,αλλά και γιατί ίσως δεν επλήγησαν όλοι στον ίδιο βαθμό από το καταραμένο  το Μνημόνιο..Απ΄την άλλη ..''Αλλοίμονο σε όσους δεν παίρνουν τη ζωή ελαφρά ",λέει ο συγγραφέας  δια μέσω μιας περσόνας,ενός αφηγητή του!Κριση ,Μνημόνιο,Κόμμα,λεφτά,εταιρείες,απολύσεις,ΙΚΑ

αγορά,σχηματοποιημένες απόψεις,οικονομία,μετανάστευση,βιογραφικά,αναζήτηση εργασίας,προσωπικό,ανεργία,πολιτική,παράνοια,μικροαστισμός,Κυπριακό,Η  μοίρα της Ελλάδας,ο ακροδεξιός της παρέας ,τα 700 ευρω,ο επιχειρηματίας,τα πριμ,οι αποζημειώσεις,τα μεροκάματα,όλα αυτά είναι λέξεις,ιδέες νοήματα που απαρτίζουν το συγγραφικό σύμπαν του Τάσου Μελίτη!
Καλά ,και ο έρωτας τί θέση έχει μέσα σε όλα αυτά;Ο έρωτας δεν είναι απών από τις ιστορίες,με τον ένα ή τον άλλο τρόπο,με την μία ή την άλλη μορφή που μπορεί να είναι ντυμένος.
Αλλά είναι κι αυτός αποσπασματικός και ανολοκλήρωτος τις περισσότερες φορές,ή κουρασμένος,ή ακυρωμένος.Φυσικά και υπάρχει σε καιρους Κρίσης..''...γιατί αγαπιούνται οι άνθρωποι",που θα λεγε κι ο Ελύτης.Αλλά το ενδιαφέρον είναι να δούμε αν και πώς και πόσο οι έρωτες επηρεάζονται από την οικονομική δυσπραγία και την παθολογία της κοινωνίας .....Γιατί αναπόφευκτα επηρεάζονται,δυστυχώς κι αυτοί.Αλλοι ήρωες του Μελίτη είναι μοναγαμικοί,ούτε που φλερτάρουν,άλλοι κυνηγούν τις μικρούλες,αν και παντρεμένοι,άλλοι αρκούνται στο να πειράζουν γκαρσόνες ή να κάνουν οφθαλμόλουτρο,άλλοι απολαμβάνουν και εκτιμούν τον έρωτα με στερημένες γυναίκες,άλλοι πληρώνουν ή δεν πληρώνουν διατροφές,άλλοι εκτιμούν τα ποθητά πόδια,άλλος πλασάρει τζιπ ως κράχτη για όμορφες μικρούλες,άλλος τα φτιαχνει με ποδηλάτισσα,άλλος αποκαλύπτει πληροφορίες μετά τα πρώτα πηδήματα,άλλος εγκαταλείπει το στεφάνι του για μια Ρουμάνα αναζητώντας μια ευτυχισμένη ζωή!
Στέκομαι στα  λόγια που λέει ένας ήρωας του βιβλίου:''H οικονομική κρίση διαφθείρει τους ανθρώπους.Και είμαστε ακόμη στην αρχή.''Αυτό ισχυει για όλες τις μορφές της Κρίσης.Και είναι πολλά τα πρόσωπα και τα προσωπεία της'',προσθέτω εγώ.
  Τελειώνοντας...έφτασε ο καιρός να αναρωτηθώ... Είναι το χιούμορ(συχνά πικρό και δεόντως καυστικό και ανακατεμένο με ειρωνεία)και η φρέσκια ματιά και ο ιδιότυπος προβληματισμός για τα πράγματα;Eίναι η σύγχρονη θεματολογία και η γεμάτη παλμό γραφή ;H μήπως ήταν η ρέουσα γλώσσα  και ο όμορφος ρυθμός της;;;'Ηταν όλα αυτά  μαζί  που με κέρδισαν σ΄αυτό το βιβλίο!
 




-------------------------------------------------------------------

*Ενδεικτικά αναφέρω το εξής βιβλίο


Crisis 10+1 διηγήματα για την ελληνική κρίση

e-book (pdf)
Vakxikon.gr, 2012

http://www.biblionet.gr/book/185121/%CE%A3%CF%85%CE%BB%CE%BB%CE%BF%CE%B3%CE%B9%CE%BA%CF%8C_%CE%AD%CF%81%CE%B3%CE%BF/Crisis_10+1_%CE%B4%CE%B9%CE%B7%CE%B3%CE%AE%CE%BC%CE%B1%CF%84%CE%B1_%CE%B3%CE%B9%CE%B1_%CF%84%CE%B7%CE%BD_%CE%B5%CE%BB%CE%BB%CE%B7%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CE%AE_%CE%BA%CF%81%CE%AF%CF%83%CE%B7 

Η συνέντευξη της Ασημίνας Ξηρογιάννη στην Τζένη Κουκίδου

Τελευταία μέρα για τις συμμετοχές σας. Η Ασημίνα Ξηρογιάννη προσφέρει αντίτυπα των βιβλίων της...πληροφορίες εδώ: http://koukidaki.blogspot.gr/2013/02/blog-post.html
Επίσης, διαβάστε πως περάσαμε σε αγαπημένες παραστάσεις, συνεντεύξεις, βιβλία, κριτικές, κείμενα και άρθρα...




       Η συνέντευξη της Ασημίνας Ξηρογιάννη
            στην Τζένη Κουκίδου



Υπάρχει κάποιο έργο σας που το ξεχωρίζετε;

Α.Ξ.: Αγαπώ όλα τα ''πνευματικά μου παιδιά"... Μα πιο πολύ το "Εποχή μου είναι η Ποίηση" που είναι υπό έκδοση, και την "Μυστική Ζωή της Μάγιας Μ" που δεν έχω πάει ακόμα στον εκδότη γιατί διαρκώς αλλάζω πράγματα, αν και έχουν γίνει αρκετές προδημοσιεύσεις από αυτό το βιβλίο σε ιστολόγια και περιοδικά!


Πότε γράφετε;

Α.Ξ.: Συνήθως κάθομαι να γράψω τις μικρές ώρες της νύχτας... Αλλά πάντα έχω μαζί μου ένα σημειωματάριο όπου πάω και καταγράφω οτιδήποτε μου ερεθίσει τη σκέψη... ή μου δώσει αφορμές και εναύσματα.


Το βιβλίο που σας έχει εντυπωσιάσει;


Α.Ξ.: Είναι πάρα πολλά... Ενδεικτικά αναφέρω τα βιβλία του Κουτσί, του Κούντερα, τα έργα του Σαίξπηρ, του Τσέχωφ, του Ίψεν και του Στρίντμπεργκ, τα ποιήματα του Ελύτη!


Το βιβλίο που δε θα ξεχάσετε ποτέ;

Α.Ξ.: "Περιμένοντας τον Γκοντό", του Μπέκετ.


Δανείζομαι κάποιους στίχους από την "ποίηση" σας:
Γίναμε όλοι ποιητές.
Ποίηση τέλος, λοιπόν.
Η ευκολία να γράφουν όλοι ποιήματα άκρως πληγωτικό.
Από την άλλη, στο άρθρο που μου αποστείλατε, γράφετε:
"Ίσως ο κόσμος να έχει μεγαλύτερη ανάγκη τη θαλπωρή της ποίησης σήμερα περισσότερο παρά ποτέ. Και δεν είναι διόλου τυχαίο που άφθονη Ποίηση κατακλύζει το διαδίκτυο."
Πως τοποθετείστε, σήμερα, απέναντι στην Ποίηση και στους δημιουργούς της; Η Ποίηση είναι ανάγκη του δημιουργού, του αναγνώστη ή και των δύο;

Α.Ξ.: Έχω κατηγορηθεί συχνά για το ποίημα "Ποίηση Τέλος", απλώς γιατί οι άνθρωποι δεν αντέχουν να ακούν αλήθειες! Ναι, είναι γεγονός, από την άλλη ότι υπάρχει άφθονη ποίηση μέσα στο Διαδίκτυο και στα social media. Έχω υποστηρίξει σε άρθρο μου στο Protagon, αλλά και στο περιοδικό Ποιείν ότι αυτό δεν είναι κακό κατ΄ανάγκην. Δεν είμαι από τους ανθρώπους που βλέπω τέρατα παντού, όχι. Όλα τα πράγματα μπορούν να αποδειχθούν ωφέλιμα ή μη, ωφέλιμα ανάλογα με τον τρόπο που τα χρησιμοποιεί κανείς. Προσωπικά, μέσα από το διαδίκτυο έχω γνωρίσει τη δουλειά αξιόλογων ομότεχνων και αυτοί έχουν γνωρίσει τη δική μου δουλειά, έχω συνάψει ουσιαστικές φιλίες, έχω ουσιαστική επικοινωνία με τους αναγνώστες... Η Ποίηση είναι Φως και όλοι χρειαζόμαστε την Ποίηση, κυρίως σε δύσκολους καιρούς. Βέβαια, είναι αλήθεια ότι οι αναγνώστες και οι οπαδοί της ποίησης είναι πολλοί λιγότεροι σε σχέση με τους αναγνώστες της πεζογραφίας. Πάντα έτσι ήταν. Είναι χρέος των Ποιητών να μην σταματούν ποτέ να δείχνουν πράγματα, να ανοίγουν δρόμους.......


Έχετε γίνει δέκτης αναγνωσμάτων από τους δημιουργούς τους προκειμένου να έχουν τη γνώμη σας σχετικά με το έργο τους; Αν, ναι, ποιες είναι οι εντυπώσεις σας από αυτά τα έργα;

Α.Ξ.: Φυσικά! Στο ιστολόγιο μου το varelaki, γράφω συχνά κείμενα για βιβλία ποίησης ή πεζογραφίας που έρχονται από τους συγγραφείς στην σχετική διεύθυνση. Αλλά και φίλοι δημιουργοί κάποιες φορές μου διαβάζουν μέρος από το έργο τους πριν εκδοθεί ζητώντας τη γνώμη μου. Προσπαθώ να είμαι πάντα ειλικρινής!


Οι σπουδές σας [φιλολογία, θέατρο, χορός, μουσική] σάς προσφέρουν πολλά εφόδια στον κόσμο της Τέχνης. Εκτός από τη συγγραφή που ήδη έχετε δώσει το στίγμα σας, έχετε σκεφτεί να εκφραστείτε διαφορετικά; Για παράδειγμα, θα γράφατε ποτέ ένα θεατρικό έργο;

Α.Ξ.: Υπάρχουν και οι θεατρικές μου γραφές! Ο ποιητικός μου μονόλογος ''Χωριστά'' διακρίθηκε σε σχετικό διαγωνισμό του Ιωνικού συνδέσμου! Πριν δυο βδομάδες η Πανελλήνια Ένωση Λογοτεχνών έδωσε έπαινο στο μονόπρακτό μου "Οντισιόν" πάλι στα πλαίσια λογοτεχνικού διαγωνισμού! Ελπίζω να πάρουν και τα δύο κάποια στιγμή το δρόμο για τη σκηνή! Οι σπουδές μου μαρτυρούν κατάφωρα πόσο αγαπώ και την τέχνη του θεάτρου, πέρα από την Λογοτεχνία. Υπηρετώ το παιδικό και το εκπαιδευτικό θέατρο δέκα χρόνια αφού εργάζομαι ως θεατρολόγος και εκπαιδευτικός θεάτρου. Έχω γράψει και κάποια θεατρικά εργάκια που έχω ''ανεβάσει'' με τους μαθητές μου. Έχω και την εμπειρία από αρκετές θεατρικές και χοροθεατρικές παραστάσεις... !


Τι σας εμπνέει;

Α.Ξ.: Μπορεί να με εμπνεύσει μια μουσική, μια ιδέα, ένα ποίημα, μια φωτογραφία, ένα πρόσωπο... οτιδήποτε! Και να μου δώσει αφορμές και αιτίες για δημιουργία!


Τι σας αφήνει αδιάφορη;

Α.Ξ.: Ό,τι δεν πηγάζει από την αγάπη!


Τι σας ταξιδεύει;

Α.Ξ.: Η Ποίηση! Ο Έρωτας!


Τι σας αγγίζει;

Α.Ξ.: Η Ομορφιά... !


Αν η ποίηση ήταν χρώμα, τι χρώμα θα είχε;

Α.Ξ.: Κόκκινο νομίζω!


Κι αν ήταν άρωμα;

Α.Ξ.: ...κάτι έντονο που να αναστατώνει! Η τέχνη πρέπει ν΄αναστατώνει, να ανατρέπει, να διεγείρει τη σκέψη και το συναίσθημα!


Τι να περιμένουμε στο μέλλον από την Ασημίνα;

Α.Ξ.: Με δουλειά και αφοσίωση θα πορευθώ! Θα είμαι κοντά στην τέχνη που υπηρετώ!...


Βάζετε στόχους;

Α.Ξ.: Σαφώς!
Πώς αλλιώς, άλλωστε; Μικρούς ή μεγάλους...΄Ετσι έχει και νόημα να ζει κανείς...
Τώρα είμαστε εν αναμονή της υπό έκδοσης συλλογής μου...''Εποχή μου είναι η Ποίηση"

Παρασκευή 8 Μαρτίου 2013

ΣΗΜΕΡΑ Η ΓΙΟΡΤΗ ΤΗΣ ΓΥΝΑΙΚΑΣ///ΜΑΡΤΙΟΣ 2013




ΣΗΜΕΡΑ Η ΓΙΟΡΤΗ ΕΙΝΑΙ ΓΕΝΟΥΣ ΘΗΛΥΚΟΥ
http://youtu.be/f-x1FsvOAz4


http://www.sansimera.gr/worldays/4
Διεθνής Ημέρα της Γυναίκας[πως και γιατί]

 

EΝΑ ΠΟΙΗΜΑ ΤΟΥ ΝΙΚΟΥ ΕΓΓΟΝΟΠΟΥΛΟΥ
ΥΜΝΟΣ ΔΟΞΑΣΤΙΚΟΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΓΥΝΑΙΚΕΣ Π' ΑΓΑΠΟΥΜΕ

είν' οι γυναίκες π' αγαπούμε σαν τα ρόδια
έρχονται και μας βρίσκουνε
τις νύχτες
όταν βρέχη
με τους μαστούς τους καταργούν τη μοναξιά μας
μεσ' τα μαλλιά μας εισχωρούν βαθειά
και τα κοσμούνε
σα δάκρυα
σαν ακρογιάλια φωτεινά
σα ρόδια

είν' οι γυναίκες π' αγαπούμε κύκνοι
τα πάρκα τους
ζουν μόνο μέσα στην καρδιά μας
είν' τα φτερά τους
τα φτερά αγγέλων
τ' αγάλματά τους είναι το κορμί μας
οι ωραίες δεντροστοιχίες είν' αυτές οι ίδιες
ορθές στην άκρια των ελαφρών ποδιών
τους
μας πλησιάζουν
κι είναι σαν μας φιλούν
στα μάτια
κύκνοι

είν' οι γυναίκες π' αγαπούμε λίμνες
στους καλαμιώνες τους
τα φλογερά τα χείλια μας σφυρίζουν
τα ωραία πουλιά μας κολυμπούνε στα νερά τους
κι ύστερα
σαν πετούν
τα καθρεφτίζουν
- υπερήφανα ως ειν' -
οι λίμνες
κι είναι στις όχθες τους οι λεύκες λύρες
που η μουσική τους πνίγει μέσα μας
τις πίκρες
κι ως πλημμυρούν το είναι μας
χαρά
γαλήνη
είν' οι γυναίκες π' αγαπούμε
λίμνες

είν' οι γυναίκες π' αγαπούμε σαν σημαίες
στου πόθου τους ανέμους κυματίζουν
τα μακρυά μαλλιά τους
λάμπουνε
τις νύχτες
μεσ' στις θερμές παλάμες τους κρατούνε
τη ζωή μας
είν' οι απαλές κοιλιές τους
ο ουράνιος θόλος
είναι οι πόρτες μας
τα παραθύρια μας
οι στόλοι
τ' άστρα μας συνεχώς ζούνε κοντά τους
τα χρώματά τους είναι
τα λόγια της αγάπης
τα χείλη τους
είναι ο
ήλιος το φεγγάρι
και το πανί τους είν' το μόνο σάβανο που μας αρμόζει :
είν' οι γυναίκες που αγαπούμε σαν σημαίες

είν' οι γυναίκες που αγαπούμε δάση
το κάθε δέντρο τους είν' κι ένα μήνυμα του πάθους
σαν μεσ' σ' αυτά τα δάση
μας πλανέψουνε
τα βήματά μας
και χαθούμε
τότες είν'
ακριβώς
που βρίσκουμε τον εαυτόνε μας
και ζούμε
κι όσο από μακρυά ακούμε νάρχωνται οι μπόρες
ή και μας φέρνει
ο άνεμος
τις μουσικές και τους θορύβους
της γιορτής
ή τις φλογέρες του κινδύνου
τίποτε - φυσικά - δε μπορεί να μας φοβίση
ως οι πυκνές οι φυλλωσιές
ασφαλώς μας προστατεύουν
μια που οι γυναίκες π' αγαπούμε είναι σα δάση

είν' οι γυναίκες π' αγαπούμε σαν λιμάνια
(μόνος σκοπός
προορισμός
των ωραίων καραβιών μας)
τα μάτια τους
είν' οι κυματοθραύστες
οι ώμοι τους είν' ο σηματοφόρος
της χαράς
οι μηροί τους
σειρά αμφορείς στις προκυμαίες
τα πόδια τους
οι στοργικοί
μας
φάροι
- οι νοσταλγοί τις ονομάζουν Κ α τ ε ρ ί ν α -
είναι τα κύματά τους
οι υπέροχες θωπείες
οι Σειρήνες τους δεν μας γελούν
μόνε
μας
δείχνουνε το δρόμο
- φιλικές -
προς τα λιμάνια : τις γυναίκες που αγαπούμε

έχουνε οι γυναίκες π' αγαπούμε θεία την ουσία
κι όταν σφιχτά στην αγκαλιά μας
τις κρατούμε
με τους θεούς κι εμείς γινόμαστ' όμοιοι
στηνόμαστε ορθοί σαν άγριοι πύργοι
τίποτε δεν είν' πια δυνατό να μας κλονίση
με τα λευκά τους χέρια
αυτές
γύρω μας γαντζώνουν
κι έρχονται όλοι οι λαοί
τα έθνη
και μας προσκυνούνε
φωνάζουν
αθάνατο
στους αιώνες
τ' όνομά μας
γιατί οι γυναίκες π' αγαπούμε
την μεταδίνουν
και σ' εμάς
αυτή
τη θεία τους
ουσία
*Η φωτογραφία είναι παραμένη από το Pixabay

Πέμπτη 7 Μαρτίου 2013

ΖΑΧΑΡΙΑΣ ΣΤΟΥΦΗΣ////ΠΟΙΗΜΑΤΑ

Διαβάζω το απέραντο κενό
Στο υπόλοιπο της σελίδας
ανασύρω πνιγμένες σκέψεις
ανάμεσα σε στίχους και γράμματα
ναυάγια ποιήματα κάτω από τα ποιήματα
ξέροντας πως όταν έλεγες
ποίηση το ακατανόητα
σ΄αυτόν τον κόσμο
                     εννοούσες τη σιωπή
που βιώνουμε στον έρωτα και το θάνατο.
Είναι η κατανόηση του κενού
αυτό που μεγαλώνει τη σιωπή μας.




[...]

Κάποτε θα γράψω ένα βιβλίο
Που θα περιγράφει ο,τι δεν έζησα
Με λέξεις που δεν αρθρώθηκαν ακόμα
Στο αυτί του εξωφύλλου
Το βιογραφικό θα εξιστορεί
Πότε δεν γεννήθηκα
Τα πανεπιστήμια που δεν σπούδασα
Τη φυλακή που δεν μπήκα
Τα αδικήματα που δεν έκανα
Καθώς και τις ημερομηνίες
Που δεν αυτοκτόνησα


ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΕ ΝΕΚΡΟ ΠΟΙΗΤΗ
ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΑ ΣΙΩΠΗΣ 2009


*************

...αποσπάσματα από την ΟΝΕΙΡΟΠΛΗΞΙΑ

Από  χώμα και νερό
είναι το σώμα.
Από όνειρο και θάνατο
το πνεύμα.

[...]

Τα όνειρα
τα σκαρώνεις μοναχός σου
κι έχεις μετά
δικιά σου όλη τη θλίψη.

[...]  

Φωλιάζουν στο κεφάλι του
τα πιο ωραία ποιήματα,
μα δεν του δίνουνε  στυλό
οι νοσοκόμες.

Όσοι τη ρότα
του ονείρου ακολουθήσανε,
βούλιαξαν στη σκληρή
πραγματικότητα. 

[...]  

Το όνειρο,
το κιάλι που ο Θεός
μας έδωσε να βλέπουμε
το χάος.

[...]  

Αυτός που αρνήθηκε
τον τόπο και το χρόνο
είδε
πάνω και κάτω κόσμο ένα

Αφού το όνειρο
μονάχα εγώ το είδα,
πως είναι όλοι
ματωμένοι απ΄τη σφαγή;

Έρχεται και μου τρώει τα παιχνίδια,
το πρωί τα ξαναφτιάχνω 
με τη φαντασία μου.

Το όνειρο ,
η δεύτερη ζωή.
Το όνειρο,
έν΄άγγιγμα του απείρου.

[...]  

Αχ,ήθελα τόσο πολύ να σ΄αγγίξω,
που την αυγή
βρήκα τα χέρια μου
παραμορφωμένα. 

Κανένας δεν περίμενε 
το τέλος
κι όμως,
τόσο πανέτοιμους μας βρήκε.

 



 

COST SIGARET///ΠΟΙΗΜΑΤΑ

(PSEUDOGRAFICA
OI ΑΙΧΜΑΛΩΤΟΙ ΤΟΥ ΕΣΤΕΜΜΕΝΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ
ΕΚΔ.ΑΠΟΠΕΙΡΑ 2013)


ΠΡΟΥΣΤΕΡΙΚΗ  ΑΓΑΠΗ

Από τον τρόπο που μιλούσε
μέχρι τη θάλασσα
στην πλάτη της
η βδομάδα μου περνούσε
μέσα στο θέρος
της απάτης της

Και όταν τρέχανε
ανάποδα
οι λέξεις
μέσα στο φλιτζάνι
αναρωτιόμουν
τι συμβαίνει
στον ουρανό
ή στο ταβάνι...
                 Νίσυρος 2002

********

ΑΙΘΗΡ

Αιθήρ
Λάμψεις φτερουγίζουν
σε περιπάτους
ποιήσεις καταστρώνουν
Και τα τακούνια της ηχούν
στο νου μου τις εικόνες της ήβης
που με τους όρους της 
παίζω 
τους δικούς μου όρους

Και η ώρα κερδίζει
το βραβείο του Κάλλους
Και η ώρα βραβεύει 
μιμητές παπαγάλους

********

ΗΒΗ

Βάθος αμέτρητο,ω!Μάκαρα Κετού
Οδός των θαυμάτων και του χαδιού
Λίλα ερώτων παιδίσκης ξανθής
Ηλίων πλεξίδες εύφορης γης
Καθρέφτης που μέσα του τρέχουν ποτάμια
Ροές ερωτήματα' χαρά στα μαστάρια
Ολόκληρη φύσις η ήβη της Φοίβης
Καιρός να διαρρήξω αιδοίον εφήβης!

********

Ελευθερία είναι όχι μόνο
Να κάνεις ό,τι θέλεις
αλλά και 
Να θέλεις ό,τι κάνεις