Σας περιμένουμε!
Σκηνή «Αντιγόνη Μεταξά – Κροντηρά»
53ο Φεστιβάλ Βιβλίου – Πεδίον Άρεως
Δύο νέα πεζογραφήματα του Γιώργου Δουατζή υπό τους τίτλους «Το νόμισμα» και «Αυλακιές» κυκλοφορούν από τις εκδόσεις Στίξις και Μικρή Στίξις αντιστοίχως. «Το νόμισμα» περιλαμβάνει είκοσι ένα διηγήματα –εκ των οποίων ορισμένα είχαν εκδοθεί το 2014 (Η άλλη λέξη, Γαβριηλίδης)– και αρκετά σε ηλεκτρονικά και έντυπα λογοτεχνικά περιοδικά. Οι «Αυλακιές» περιλαμβάνουν δεκατρία κείμενα, τα οποία γράφτηκαν και διαβάζονται απνευστί, δοκιμιακής υφής που κεντρίζουν ποικιλόμορφα τον αναγνώστη.
Για τα διηγήματα του Γ. Δουατζή είχαν γράψει μεταξύ άλλων:
Τα διηγήματα του Γ. Δουατζή έχουν μια σημαντική πρωτοτυπία, είναι η καινούρια πρόταση στο λογοτεχνικό γίγνεσθαι.
Απόστολος Μπενάτσης, καθηγητής Λογοτεχνίας, πανεπ. Ιωαννίνων
Έχει σημασία το ήθος υπαινίσσεται ο συγγραφέας. Τα διηγήματα του Γιώργου Δουατζή είναι αποτέλεσμα τριών συστατικών: ταλέντο, γνώση, εμπειρία.
Σταύρος Σταμπόγλης, ποιητής, κριτικός λογοτεχνίας
Η συλλογή διηγημάτων του Γιώργου Δουατζή, είναι μια συλλογή περισυλλογής: πρισματική, καλειδοσκοπική, παιγνιώδης, λυγμική και προκλητική.
Διονύσης Μαρίνος, συγγραφέας, κριτικός λογοτεχνίας
*
Γιώργος Δουατζής
Το νόμισμα, και άλλες ιστορίες
Σελίδες: 222
Σχήμα: 13 X 20,5
ISBN: 978-618-5595-27-2
Τιμή: 12,72 €
Γιώργος Δουατζής
Αυλακιές
Σελίδες: 104
Σχήμα: 12 X 17
ISBN: 978-618-5595-28-9
Τιμή: 10,60 €
ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΔΙΑΘΕΣΗ-ΔΙΑΝΟΜΗ: ΣΙΜΟΣ ΑΧΙΛΛΕΑΣ «ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ», Μαυροκορδάτου 9, ΤΗΛ. 210 3830491
Email: simosaxileas@yahoo.gr / ΤΖΑΝΑΚΑΚΗΣ Ε. «ΠΑΡ’ΗΜΙΝ», Χαρ.Τρικούπη 11 Α , ΤΗΛ. 210 3811201 Email: info@parimin.gr /
ΤΣΙΓΑΡΙΔΑΣ, Μαυροκορδάτου 1-3, ΤΗΛ. 210 3822421, Email: orders.mavro@tsigaridasbooks.gr
Τηλ.:6972242956 / e-mail: stixiseditions@gmail.com / Site: stixiseditions.gr
Οι συγγενείς δεν γνωρίζομαστε
Οι συγγενείς δεν γνωριζόμαστε καθόλου,
τραβούμε την αγάπη για κουρτίνα
και τα πάθη τα κάνουμε χόμπυ.
Ύστερα στον ατέλειωτο ήλιο ξαπλώνουμε
να γεννηθούν αβγά ατελή.
Ώαπου ένα ωρολόγιο χτυπά
και διαλαλεί τις πληγές του καθενός.
Απροετοίμαστοι τότε σαλπάρουμε
κυκλωμένοι από άγνωστα πρόσωπα.
Οι συγγενείς κλαίμε, γιατί έτσι πρέπει,
αιμορραγούμε από τα όνειρα μας,
πεθαίνουμε μέσα στο λίκνο μας
και κηδευόμαστε κεκλεισμένων των παραθύρων.
Ύστερα το αίμα
σταματά να μας κηδεμονεύει.
Γίνεται ψυχρός τιμωρός,
βίαιο μακιγιάζ στα πρόσωπα των ζωντανών μας.
Κι εκείνοι, όταν μια φυσιογνωμία τους μοιάζει
την αποτεφρώνουν με πραγματικότητες.
***
Εξιτήριο
Με μια ποδιά ανοιχτή στην πλάτη
κομίζω σύκα στην ποδιά σου.
Αρμένισα αρκετά στα ράφια και τα βιβλία.
Τώρα δένομαι σαν κουρέλι στο κατάρτι
να τινάζομαι αντίθετος του ανέμου.
Κάθε ματαιωμένο ταξίδι το πήγα υπόγεια,
το τράβηξα το σκοινί της μοναξιάς ώσπου έγινε ξεφτίδι.
Και κάθισα κάτω στα σκαλοπάτια να τραγουδήσω.
Τώρα τα παράπονά μου έγιναν στίχοι,
οι έρωτες, παράγραφοι
και οι τάφοι, θησαυροί.
Ένας τυμβωρύχος λείπει
για να ανακαινίσω το γήρας.
***
Γαβ
Τα γαβγίσματα μπορεί να μην ακούγονται καλή ιδέα,
αντηχούν ερήμην ακροατών,
όπως και των ανθρώπων οι συνάξεις ενίοτε.
Που μυρηκάζουν πρωτόγονες ιαχές.
Ύστερα τα κραξίματα,
του λεωφορείου ο βόμβος
και οι σειρήνες που μετριάζουν την ειρήνη,
πάλι πανηγυρίζουν του θανάτου την αναγγελία.
Μα πιο πολύ η βροντή αρμόζει σε 'κείνο το κάλεσμα
της συσκότισης τ' ουρανού.
Ξάφνου λοιπόν,
η φωταγώγηση
σαν μια ιδέα
που απ΄το τίποτα ξανά γεννάει
στη φάτνη του νου κάτι χρηστό.
***
Ο Δημήτρης Τούλιος γεννήθηκε στην Πάτρα το 1966.Είναι εκπαιδευτικός. Η συλλογή του με τίτλο «Παθητικό κάθισμα» κυκλοφορεί από τις εκδόσεις χαραμαδα (2016). Aσχολείται επίσης με το σκίτσο.
Κωνασταντίνος Π. Καβάφης
Ντίνος Χριστιανόπουλος
***
Δημιουργίες κολάζ της Ασημίνας Ξηρογιάννη μπορείτε να δείτε επίσης στους παρακάτω συνδέσμους:
https://www.fractalart.gr/pente-kolaz/
***
KENTΡΟ ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΩΝ ΣΠΟΥΔΩΝ
ΠΡΟΦΕΣΤΙΒΑΛΙΚΗ ΕΚΔΗΛΩΣΗ: ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΈΝΑ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΑΥΡΙΟ
Παρουσίαση: Nικόλας Κουτσοδόντης
Ανάγνωση ποίησης από σύγχρονους δημιουργούς
Κυδαθηναίων 11, Πλάκα
Μυστική συνάντηση
Συνάντησε με εκεί
που θα μπορώ να κρατήσω το χέρι σου μέσα στο δικό μου
Συνάντησε με εκει όπου θα κοιτάς το χαμόγελό μου και θα παίζει μουσική
Συνάντησε με στο μέρος της αγάπη μας
στον τόπο που θα αγκαλιάζονται
τα μάτια μας ελεύθερα
Και οι καρδιές μας θα φιλιούνται
Πώς αλλιώς;
Αφού αγαπιούνται οι άνθρωποι *
Πώς αλλιώς;
Αφού χωρίς την αγάπη μας δεν ζούμε.
απλά υπάρχουμε
και ανεχόμαστε έναν κόσμο ακατανόητο
αλλά και ανίκανο να αισθανθεί.
Μα εσύ είσαι ο τόπος μου
Μα εσύ είσαι ο χρόνος μου
Και ατέρμονα σε νοσταλγώ
Αβίαστα σε αφουγκραζομαι
Απαλά σε αισθάνομαι
Ατελείωτα σε διαπερνώ
Αναπόφευκτα σε ....χωράω-
με όποιο τρόπο-
στη ζωή μου.
Έλα.

H Νατάσα Βησσαρίωνος είναι δημοσιογράφος και ραδιοφωνική παραγωγός. Από το 1994 έως σήμερα, εργάζεται στην ΕΡΤ όπου έχει παρουσιάσει ραδιοφωνικές εκπομπές για το θέατρο, για το βιβλίο, ενημέρωσης, γαστρονομίας και επικοινωνίας με τους ακροατές. Επιπλέον, έχει εργαστεί ως ρεπόρτερ στην τηλεόραση της ΕΡΤ1 καθώς και ως αρχισυντάκτρια στη δίωρη καθημερινή τηλεοπτική εκπομπή «Στάση ΕΡΤ» ενώ έχει παρουσιάσει περισσότερες από 10 εκδηλώσεις και συναυλίες στο Ραδιομέγαρο της ΕΡΤ. Έχει συντονίσει συνέδρια ομογενειακών φορέων και άρθρα της έχουν δημοσιευτεί σε ομογενειακές εφημερίδες, λογοτεχνικά και γαστρονομικά περιοδικά.
Σήμερα , εκτελεί χρέη αρχισυντάκτριας στη «Φωνή της Ελλάδας», το ραδιόφωνο της ΕΡΤ για τον Ελληνισμό της Διασποράς, παρουσιάζει και επιμελείται την ωριαία εκπομπή «Κουβέντες μακρινές» (Δευτέρα – Τετάρτη) που προβάλλει τις δράσεις των Ελλήνων του εξωτερικού, τη δίωρη εβδομαδιαία εκπομπή γαστρονομίας «Γλυκιά ζωή» και επιμελείται το καθημερινό πολιτιστικό project «Ο ποιητής/Η ποιήτρια της εβδομάδας». Επιπλέον, εργάζεται ως αρχισυντάκτρια στο τμήμα των ομογενειακών ειδήσεων του ertnews.gr. Έχει τιμηθεί με το βραβείο καλύτερης γαστρονομικής εκπομπής για την εκπομπή «Γλυκιά ζωή» από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο Γαστρονομίας και Οινολογίας (2024) και με το Βραβείο «Ευπρέπειας 2024» από τον Σύνδεσμο Ανταποκριτών Διεθνών Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης Ελλάδος (International Press Union of Greece) για την προσφορά της στον Ελληνισμό της Διασποράς. Είναι μέλος της ΕΣΗΕΑ.
Είναι απόφοιτος της Ανωτέρας Δραματικής Σχολής Μαίρης Βογιατζή Τράγκα και εργάστηκε σαν ηθοποιός μέχρι το 2003. Έχει τιμηθεί με το βραβείο β΄ γυναικείου ρόλου για την ταινία «Το πουλί» στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Αθήνας «Νύχτες Πρεμιέρας».
Είναι παντρεμένη με τον ηθοποιό και σκηνοθέτη Αυγουστίνο Ρεμούνδο και έχει δύο γιους.
-Κυρία Βησσαρίωνος, σας καλωσορίζω στο Fractal. Θα κουβεντιάσουμε με αφορμή τον ποιητή / τρια της εβδομάδας στη «Φωνή της Ελλάδας». Aλλά ας τα πάρουμε από την αρχή. Πώς ξεκίνησαν όλα με τη δημοσιογραφία; Πόσα χρόνια;
Η σχέση μου με τη δημοσιογραφία άρχισε από πολύ μικρή ηλικία. Καταρχάς, είμαι παιδί δημοσιογράφων. Το μήλο έπεσε κάτω από τη μηλιά, όπως λένε. Μάλιστα, η μητέρα μου, η Ντέπυ Νικολόπουλου, έκανε εκπομπές στο ραδιόφωνο για περίπου μια 20ετία. Επιμελούνταν και παρουσίαζε την πρώτη ραδιοφωνική εκπομπή επικοινωνίας με τους ξενιτεμένους Έλληνες. Κάπως έτσι δέθηκα και εγώ με αυτό το μαγικό μέσο που ονομάζεται ραδιόφωνο. Και αντίστοιχα κάπως έτσι δέθηκα και με τους ‘Έλληνες του εξωτερικού. Η μητέρα μου είχε φανατικό ακροατήριο και το σπίτι μας κάθε καλοκαίρι ήταν γεμάτο με τους ακροατές – Έλληνες από διάφορα σημεία της γης που επέστρεφαν για διακοπές στην πατρίδα και επισκεπτόντουσαν τη μητέρα μου να τη γνωρίσουν από κοντά. Δεν θα ξεχάσω ποτέ αυτόν τον απίστευτο δεσμό, τον οποίο διατηρεί ακόμη και σήμερα η μητέρα μου. Τώρα που το σκέφτομαι, η δημοσιογραφία και το ραδιόφωνο ήταν μάλλον μονόδρομος για μένα. Στην ΕΡΤ έχω ήδη συμπληρώσει 30 χρόνια.
-Αδυναμία στην ποίηση; ‘Έχετε ξανακάνει εκπομπή για την ποίηση….στη «Φωνή της Ελλάδας». Μιληστε μας σχετικά.. Υπάρχει νιώθω μια συνέχεια σε αυτά τα εγχειρήματα…..
Στη «Φωνή της Ελλάδας» το ραδιόφωνο της ΕΡΤ για τον Ελληνισμό της Διασποράς έχω παρουσιάσει διάφορες εκπομπές… Ομογενειακές, πολιτιστικές, εκπομπές για το βιβλίο, για το θέατρο, για τη γαστρονομία. Η επαφή μου όμως με τους ποιητές άρχισε με την εκπομπή «Ωτοστόπ» το 2015. Μια εκπομπή που κάναμε από κοινού με τη φίλη και συνάδελφο Μερσιάννα Ελευθεριάδου. Η εκπομπή είχε ως θεματολογία τους νέους ανθρώπους σήμερα… καλλιτέχνες, επιστήμονες, συγγραφείς, εντός και εκτός της ελληνικής επικράτειας. Σιγά-σιγά ανακαλύψαμε μία νέα γενιά ποιητών και έχοντας ως γνώμονα το γεγονός ότι η ΕΡΤ ως δημόσιο μέσο οφείλει να προβάλει όσους το αξίζουν και δεν είναι ευρέως γνωστοί, βάλαμε στόχο να παρουσιάσουμε μέσα από την εκπομπή πολλές νέες ποιητικές φωνές. Δεν ξέρω αν έχω αδυναμία στην ποίηση. Νιώθω όμως ότι η ποίηση μπορεί να είναι ο καλύτερος σύντροφος στην καθημερινότητά μας.
Συμπαραστάτης στις δύσκολες στιγμές, προσφέρει πάντα μία αχτίδα ελπίδας στο σκοτάδι, κάνει πολλές φορές την καρδιά μας να σκιρτά, την ψυχή μας να μελαγχολεί, το μυαλό να ονειρεύεται. Και συγχρόνως έχω την αίσθηση ότι οι ποιητές μπορούν να μας παρακινήσουν να ξεσηκωθούμε, ν’ αφήσουμε τον καναπέ, ν’ αλλάξουμε τη ζωή μας, να μας εμψυχώσουν. Ίσως όμως να περιμένω πολλά από τους ποιητές…
-Ας έρθουμε στον «Ποιητή της βδομάδας». Όλο το σκεπτικό και τους στόχους.
«Ο ποιητής- η ποιήτρια της εβδομάδας» δημιουργήθηκε τον Νοέμβριο του 2019. Ήταν μία ιδέα της τότε διευθύντριας της «Φωνής της Ελλάδας» της Γιάννας Τριανταφύλλη. Ο στόχος ήταν – και παραμένει ακόμη και σήμερα – να δημιουργηθεί μία ραδιοφωνική βιβλιοθήκη ποιητών, να προβληθεί η σύγχρονη ποιητική λαλιά. Οι ποιητές/ποιήτριες έρχονται στο στούντιο του σταθμού και διαβάζουν επτά ποιήματα τους. Ένα ποίημα για κάθε ημέρα της εβδομάδας. Τα ποιήματα μεταδίδονται από τη «Φωνή της Ελλάδας» και οι ακροατές/ακροάτριες παίρνουν μέσα σε μια εβδομάδα, μια ολοκληρωμένη ‘εικόνα’ της ποίησης του κάθε ποιητή/ποιήτριας. Για τους Έλληνες του εξωτερικού έχει ιδιαίτερη βαρύτητα το συγκεκριμένο project γιατί μέσα από αυτή τη ραδιοφωνική ποιητική βιβλιοθήκη λαμβάνουν μια ολοκληρωμένη εικόνα της σύγχρονης ελληνικής ποίησης. Άλλωστε η διατήρηση της ελληνικής γλώσσας είναι πρώτη προτεραιότητα για όλους τους ομογενειακούς φορείς στο εξωτερικό. Αναγκαστήκαμε να διακόψουμε το project στη διάρκεια της πανδημίας. Πολύ σύντομα όμως το ξεκινήσαμε και πάλι. Έχει αγαπηθεί πολύ «Ο ποιητής/η ποιήτρια της Εβδομάδας», Και πιο πολύ από τους ακροατές, το έχουμε αγαπήσει εμείς: η μουσικός Μαρία Ρεμπούτσικα που «ντύνει» με μουσική τα ποιήματα και η ηχολήπτρια Ελευθερία Παπουτσάκη που επιμελείται με ξεχωριστή ευαισθησία τον ήχο και το μοντάζ είναι οι συνοδοιπόροι σε αυτό το ποιητικό έργο. Επιπλέον, τα ποιήματα μετά από τη μετάδοσή τους, αναρτώνται στο διαδίκτυο με τη μορφή podcast. Στη σελίδα της «Φωνής της Ελλάδας» https://vog.ert.gr/ και στη μεγάλη ψηφιακή πλατφόρμα που εμπεριέχει όλα τα ραδιόφωνα της ΕΡΤ, το https://www.ertecho.gr/ Μέχρι στιγμής στη ραδιοφωνική διαδικτυακή ποιητική βιβλιοθήκη μας έχουν συμμετάσχει περισσότεροι από 150 ποιητές – ποιήτριες και έπεται συνέχεια…
-Ένα σχόλιο για το ραδιόφωνο σήμερα;
Αναμφίβολα ζούμε στην εποχή της εικόνας. Κάποτε, ακούγαμε ραδιόφωνο και δεν γνωρίζαμε το πρόσωπο πίσω από το μικρόφωνο. Μολονότι σήμερα με τα social media αυτό έχει αλλάξει, το ραδιόφωνο παραμένει ένα μέσο μαγικό. Μας ενημερώνει, σύντομα και περιεκτικά, μας συστήνει πρόσωπα, τραγούδια, τόπους, ιστορίες και μας ταξιδεύει. Σαν ένα παράθυρο σε έναν άλλον κόσμο.
-Εκπομπές ραδιοφωνικές που σας αρέσουν, σας ενδιαφέρουν, αγαπάτε.
Αγαπώ το ραδιόφωνο και μου αρέσουν πάρα πολλές εκπομπές. Το προτιμώ ως μέσο για να ενημερωθώ, το προτιμώ και για να χαλαρώσω. Ακούω μουσικές, πολιτιστικές και ενημερωτικές εκπομπές από πάρα πολλούς σταθμούς και περισσότερο ακούω τα ραδιόφωνα της ΕΡΤ. Θα αδικήσω κάποιους πιστεύω αν αναφέρω συγκεκριμένες εκπομπές, γιατί σίγουρα θα ξεχάσω κάποιες…
-Ακούνε οι Έλληνες ραδιόφωνο;
Ναι. Πιστεύω ότι οι Έλληνες ακούν ραδιόφωνο. Και όχι μόνο μέσα στο αυτοκίνητο. Δεν είναι λίγοι εκείνοι που μας ακούν, που ακούν τη «Φωνή της Ελλάδας» μέσα από τον δέκτη της τηλεόρασης. Προτιμούν το ραδιόφωνο στο σπίτι από την τηλεόραση. Όπως δεν είναι λίγοι και εκείνοι που ακούν ραδιόφωνο μέσα από το ίντερνετ, ή ακούν on demand τις εκπομπές στο ertecho. H τεχνολογία έχει οδηγήσει σε νέους δρόμους το ραδιόφωνο και το ακροατήριο έχει μεγαλώσει. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε ότι τα podcast έχουν γίνει της μόδας. Σχεδόν όλα τα διαδικτυακά ΜΜΕ διαθέτουν πλέον και podcast. Ραδιοφωνικές εκπομπές μέσω διαδικτύου δηλαδή… Το ραδιόφωνο, ψηφιακό, ιντερνετικό, κερδίζει πιστεύω όλο και περισσότερο τους Έλληνες.
-Αλλη τέχνη για την οποία ίσως θα κάνατε εκπομπή;
Το θέατρο σαφώς. Έκανα παλιότερα εκπομπή για το θέατρο. Και έμαθα από την καλύτερη: τη δημοσιογράφο, κριτικό θεάτρου και παραγωγό λόγου Άννυ Κολτσιδοπούλου. Μαζί κάναμε κάποτε μια εκπομπή για το θέατρο. Πολλές φορές σκέφτομαι να την ξανακάνω…
-Σχέδια για το μέλλον;
Για το ραδιοφωνικό μέλλον; Πολλά, πάρα πολλά. Έχω πολλές ιδέες για εκπομπές και podcast. Ακόμη και αν δεν τις υλοποιήσω εγώ προσωπικά – πράγμα ανέφικτο – θα τις συζητήσω με συναδέλφους που θα μπορούσαν να τις κάνουν πραγματικότητα. Έτσι ώστε να τις ακούω στο μέλλον.
-Τι ελπίζετε, τι ονειρεύεστε;
Ελπίζω σε μία καλύτερη ζωή, εδώ, στη χώρα που γεννήθηκα. Ελπίζω σε ένα αύριο που δεν θα μεταναστεύουμε κάπου αλλού. Ελπίζω ότι ο πλανήτης αυτός δεν θα καταστραφεί. Ελπίζω ότι στο μέλλον δεν θα υπάρχει πόλεμος και φτώχεια. Θέλω να συνεχίσω να ελπίζω, γιατί χωρίς ελπίδα δεν γίνεται τίποτα. Ονειρεύομαι όμορφες στιγμές με τους ανθρώπους που αγαπώ. Ονειρεύομαι τη θάλασσα.
-Μια ερώτηση που θα θέλατε να σας κάνω και δεν σας έκανα; Θα παρατούσατε πότε το ραδιόφωνο;
Όχι. Γιατί είναι δημιουργία, γιατί είναι φαντασία, γιατί μου δίνει την ευκαιρία να γνωρίσω πολύ κόσμο, γιατί μέσω του ραδιοφώνου μπορώ και δίνω βήμα σε ανθρώπους να μιλήσουν για όσα τους απασχολούν, για τα προβλήματα και τα όνειρά τους, γιατί μου προσφέρει ψυχοθεραπεία… γιατί τελικά είναι ένα μέσο μαγικό!
****
Πολύχρωμα Μπαλόνια
Σε κάθε ταινία που έβλεπες
όφειλες να διαλέξεις ένα χρώμα.
Ένα συναίσθημα τη φορά
είναι το μέγιστο που αντέχει κάποιος.
Τα όνειρα είχαν γίνει ασπρόμαυρα
για αποφόρτιση συγκινήσεων.
Μέχρι που κάποιος κοινωνικά απροσάρμοστος
πήδηξε την μάντρα του ονείρου του
και βρέθηκε να κολυμπάει ξαφνικά
σε μία κόκκινη ταινία.
Σήμανε συναγερμός.
Χιλιάδες πολύχρωμα μπαλόνια
άρχισαν να ταξιδεύουν
ανάμεσα στις ταινίες, στα όνειρα,
στην κυκλοφορία του αίματος.
Σκυλιά και μωρά ρουφούσαν
την άγνωστη αίσθηση των χρωμάτων.
Το υπουργείο δημόσιας τάξης
πυροβόλησε όλα τα μπαλόνια.
Όλοι λούστηκαν με χρώματα.
Το υπουργείο καταργήθηκε εν μία νυκτί.
Ανικανότης των υπευθύνων.
*
Κιβωτός
Όλα αυτά τα μέταλλα
των ουρανοξυστών, των παλιών συρμών,
των βυθισμένων καραβιών
και των αιολικών κορυφογραμμών
θα μπουν στο καζάνι του γίγαντα
και θα γίνουν σούπα.
Θα γεμίσει ένα τεράστιο καλούπι
και μόλις στερεοποιηθεί
θα ρίξει την κιβωτό στη γη,
όχι στη θάλασσα.
Στη γη θα ταξιδέψει
και θα την σέρνουν
του κόσμου όλου τα ανήλιαγα ζουζούνια
και τυφλοπόντικες και υπόγειες σκέψεις.
Στη γη θα ταξιδέψει
και θα γίνει ο μεγαλύτερος σιτοβολώνας
εν μέσω λιμού.
*
Στον κάμπο
Οι πλούσιοι φύτεψαν
βατόμουρα και αρτόδεντρα
στους τοίχους τους.
Τετράπαχα ψάρια κολυμπούν
στα απόβλητά τους.
Οι υπόλοιποι, οι ζητιάνοι
ξύνουν τα υπολείμματα
από τους κάδους.
Κάποιοι από αυτούς, περισσότερο τυχεροί,
γυαλίζουν τους τεράστιους καθρέφτες
τους φυτεμένους στον κάμπο.
Μόλις ο φύλακας τρέξει
σε κάποιον αντιπερισπασμό
αρπάζουν μια άκρη ακτίνας
και την τρώνε.
*
Οι επόμενες προσλήψεις
Ήταν από παιδί απείθαρχος
και δεν ενδιαφερόταν για τα μαθήματα.
Στο σχολείο δεν έγινε σωστή εκτίμηση
για τα ταλέντα και τις δεξιότητές του,
παρόλη την υψηλή ευφυία του.
Διασκέδαζε να κρύβει φανταχτερά δαχτυλίδια
– δώρα εραστών – της γριάς θείας του της Λιλής,
πρώην αρτίστας.
Μετά από λίγο καμωνόταν πως τάβρισκε
κι αυτή τον γέμιζε φιλιά και ευχές.
Σπούδασε υπολογιστές.
Δημιούργησε ένα πρόγραμμα αξιολόγησης βιογραφικών
για τις επόμενες προσλήψεις δημοσίου.
Από τότε οι δημόσιοι υπάλληλοι
πίνουν τσίπουρα μαζί με τους πολίτες
και σβήνουν αβέρτα χρέη
τα βράδια στο σπίτι της θείας Λιλής.
Αυτή τραγουδάει, χορεύει και παίζει μπαγλαμά
μέχρι πρωίας
φορώντας όλα της τα δαχτυλίδια.
*
Νέα τάξη θαυμάτων, εκδ. κύμα 2024