notationes /// ΧΕΙΜΩΝΑΣ 2016-2017/// AΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΜΗΛΙΑΣ /// ΤΡΙΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ

ΖΩΗ ΘΑΝΑΤΟΥ


Είναι
ο πατέρας μου
ο τελευταίος σ΄αυτή τη ζωή.
Με περιμένει.
'Ολα δεν έχουν το ίδιο βάρος,
γι΄αυτό κοιτάω
μήπως φανεί
το νόημα να σταματήσω .

Όμως δεν έχει .

Με παραλλάσσει η σκέψη σε ομιλία,
έρημη σάλα,
μέσα μου ο νεκρός,
κι οι λέξεις που είμαι,καθισμένες
κλαίμε το πρόσωπό του.


****


 ΑΠΟ ΑΝΘΗ ΤΕΦΡΑ


Από άνθη τέφρα να φυτευτεί
των λέξεων λάμψη στο πιο ωραίο.

Πόσο είσαι όμορφη

Η λύπη να συρθεί
μες στις βραγιές του σώματος και να βλαστήσει
στο πιο ωραίο στήθος
βλέμμα ομορφιάς.

Πόσο είσαι όμορφη

Σταγόνες ύμνου,
σπείρατε ψηλά την παλαιά ψυχή μου.
Πένθιμη παραφορά με παρηχεί
καινούρια ολόδακρυ χαρά.

Πόσο είσαι-

Κύματα ολόχρυσα που πλημμυρούν
οξειδωμένον άργυρο,το ποίημα,
μέσα μου σε κοιτώ,σαστίζω,
ήταν ανάγκη έτσι να μιλώ;

Πόσο είσαι 
η ζωή


****
 

ΕΩΣ ΟΤΟΥ ΟΛΑ ΝΑ ΣΒΗΣΟΥΝ
 
Διότι πάλι δεν θα 'μαι
στις λεύκες το άφθαρτο ασήμι,
χυμένη γύρη στο λεπτό δάκρυ της μέρας.
Δεν θα 'μαι του δειλινού η αγκαλιά,
η αυλή στο ξέπλυμα της σκόνης,
τα χέρια μου που ξύπναγαν τις ρίζες να χορεύουν.

Να μεγαλώνει πρέπει η χαρά των άλλων,
να μεγαλώνει η χαρά μου ωσότου
φτάσει το γέλιο ως την νύχτα της μητέρας
και στο σκοτάδι η ανάσα μου επιστρέψει
άγγιγμα των χεριών της.

Διότι πάλι δεν θα 'μαι λάμψη χάδι των νερών,
ρήγμα στο σώμα κι απροσδόκητη φωνή,
ο ήχος, η απόκρισή του.
Δεν θα 'μαι η αόρατη σκέπη του ύπνου
στα μαύρα πέταλα το βράδυ, η τρυφερή ματιά
κισσός στα χέρια, στον λαιμό
της πιο λευκής ημέρας.

Να μεγαλώνει πρέπει η χαρά των άλλων,
να μεγαλώνει η χαρά μου ωσότου
ανοίξω χώρο μες στην νύχτα και για μένα
κι ο ίσκιος που στο φως τώρα με βρέχει
γίνει παιχνίδι σε καμένο μεσημέρι.

Από τη συλλογή ''Στην αψίδα των νεκρών θριάμβων'',εκδ.Πατάκη 2014

notationes /// ΧΕΙΜΩΝΑΣ 2016-2017 //// ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ /// TO AΛΛΟΘΙ

Έρικ Ρου Φονταίν

Θέλω να μου πεις ένα παραμύθι.

Ένα διαφορετικό. Ένα μοναδικό παραμύθι.

Να' χω κάτι από σένα για να κρύβω.

Τα βράδια

κυρίως εκείνα τα βράδια με βροχή

να το φέρνω στο μυαλό μου

και να βάζω την φωνή σου να παίζει

κι άλλο κι άλλο κι άλλο

τον ίδιο μοναδικό

τον ίδιο όλο δικό μας σκοπό.

Και κάθε που το πλήθος

θα επιβάλει ενοχή

κάθε που η ενοχή θα επιβάλει

διαφάνεια

κάθε φορά που θα κλείνομαι στον γυάλινό μου

πύργο

με τα χιλιάδες τηλέφωνα και κομπιούτερς

για ντεκόρ

με τα πιάτα γεμάτα χαπάκια ψυχοτρόπα

εγώ

θα νηστεύω

από σένα

από το παραμύθι μας

από το τυχαίο άγγιγμα της ιστορίας μου

με την δική σου

θα νηστεύω

απ' ό, τι μου εδόθη για απουσία

απ' ό, τι ξεπλήρωσα στην ζωή για την ζωή μου

να' χω κι εγώ

ένα άλλοθι

να επιδεικνύω στον καθρέφτη

τις ώρες πριν ξαναρχίσει

η βροχή.

*Ο πίνακας είναι παρμένος από  Εδώ

notationes /// ΧΕΙΜΩΝΑΣ 2016-2017 /// ΜΑΡΚ ΣΤΡΑΝΤ //// Ο ΓΙΟΣ ΜΟΥ

 μτφρ. Ασημίνα Ξηρογιάννη

O γιος μου,
ο μονάκριβος γιος μου,
αυτός που ποτέ δεν είχα,
θα ήταν άντρας σήμερα.

Κινείται
στον άνεμο
άυλος, χωρίς όνομα.
Μερικές φορές

έρχεται
-πιο ελαφρύς απ’ τον αέρα-
και ακουμπά το κεφάλι του
πάνω στον ώμο μου




κι εγώ τον ρωτώ,
Γιέ μου,
πού μένεις,
πού κρύβεσαι:

Kαι μου απαντά
με κρύα ανάσα,
Ποτέ δεν το παρατήρησες
παρόλο που τηλεφωνούσα

και τηλεφωνούσα
και συνεχίζω να τηλεφωνώ
από ένα μέρος
πέρα

πέρα από την αγάπη,
όπου τίποτα
όπου τα πάντα
θέλουν να γεννηθούν.

---

(Από τη συγκεντρωτική έκδοση ποιημάτων του Μάρκ Στράντ με τίτλο: Collected Poems. Πρώτη δημοσίευση του ποιήματος)

ΦΤΕΡΑ ΧΗΝΑΣ

notationes /// ΧΕΙΜΩΝΑΣ 2016-2017/// Ενα κείμενο για το Varelaki

Γράφει η Αγγέλα Γαβρίλη


Τo Varelaki, με τον προσδιορισμό σελίδες Τέχνης και Πολιτισμού, ξεκίνησε το ταξίδι του στο διαδίκτυο το 2009 και συνεχίζει να πλέει μέχρι σήμερα έχοντας σταθερή παρουσία στα λογοτεχνικά πράγματα. Αγαπά και στηρίζει το βιβλίο και τα γράμματα, αγαπά τις τέχνες και ιδιαίτερα το θέατρο, τους συγγραφείς και έχει ιδιαίτερη αδυναμία στην ποίηση. Παρουσιάζει πεζογραφία, θέατρο, ενδιαφέρουσες λογοτεχνικές ειδήσεις, κριτικές, κείμενα της Ασημίνας Ξηρογιάννη αλλά και άλλων συντακτών τους οποίους φιλοξενεί κατά καιρούς. Διαβάζουμε επίσης σε αυτό συνεντεύξεις ποιητών, πεζογράφων, ανθρώπων του θεάτρου, ηθοποιών και άλλων προσώπων που συνδέονται με το βιβλίο, τη λογοτεχνία και την τέχνη. Σημαντικό είναι και το ένθετο ηλεκτρονικό λογοτεχνικό περιοδικό notationes (σημειώσεις), όπου συγκεντρώνονται πολλές μαζεμένες αναρτήσεις κάθε φορά που συνιστούν ένα μικρό ένθετο το οποίο λειτουργεί αυτόνομα.
Το Varelaki ξεκίνησε ως το μοναδικό μπλογκ που δεν δημοσιεύει φωτογραφίες, κατ’ επιλογήν όπως λέει η δημιουργός του, και παρά το γεγονός ότι πλέον υπάρχει και εικόνα σε ένα ποσοστό, παραμένει ταγμένο στο Λόγο και επιδιώκει ακριβώς να τον παρουσιάζει καθαρό, χωρίς αποσπάσεις, στο αναγνωστικό κοινό – κι αυτό είναι πρόκληση αλλά και ενδιαφέρον πείραμα θα έλεγα. Και εκ του αποτελέσματος, επιτυχές.
Σε εποχές όπου το εύκολο, το επιφανειακό, το θορυβώδες και το φαίνεσθαι αντί του είναι κυριαρχούν με έναν σχεδόν ολοκληρωτικό τρόπο, το Varelaki επιλέγει συνειδητά το λόγο, την ουσία και την ποιότητα, τους χαμηλούς τόνους, το περιεχόμενο στο οποίο πρέπει να αφιερώσεις χρόνο και μια σχετική προσπάθεια για να το αντιληφθείς, να το μελετήσεις και να το αξιοποιήσεις ενδεχομένως στη δουλειά σου και το έργο σου: όσοι ασχολούνται με οποιονδήποτε τρόπο με τη λογοτεχνία, διατρέχουν συχνά τις ηλεκτρονικές σελίδες του.

Και το ηρωικόν του πράγματος γίνεται ακόμα πιο έντονο, αν αναλογιστούμε την πραγματική εικόνα της ελληνικής κοινωνίας σε σχέση με την ανάγνωση και ακόμα περισσότερο σε σχέση με τη λογοτεχνία: ξέρουμε νομίζω όλοι τι διαβάζει και πόσο, το μεγαλύτερο μέρος του ελληνικού αναγνωστικού κοινού – το οποίο αναγνωστικό κοινό ούτως ή άλλως αποτελεί ένα μικρό ποσοστό επί του πληθυσμού. Η δε ποίηση στην οποία το Varelaki τρέφει αφοσίωση, θεωρείται δυστυχώς από την πλειοψηφία περισσότερο ένα είδος ιδιαιτερότητας, για να μην πω διαστροφής, για ακόμα πιο περιορισμένο κοινό.
Όμως όλα τα ενδιαφέροντα και αξιόλογα πράγματα έχουν κι έναν αυξημένο βαθμό δυσκολίας σε σχέση με την ευκολία της πεπατημένης, της γρήγορης κατανάλωσης. Εξ ου και η ενασχόληση με αυτά είναι σε ένα βαθμό εθιστική… διότι μέσα από τις λογοτεχνικές οδούς όπως το Varelaki (χρησιμοποιώ τον όρο «οδοί» συνειδητά) εκείνος που ενδιαφέρεται ανακαλύπτει φωνές, γραφές, κείμενα που του ανοίγουν νέους δρόμους και διαδρομές, γεγονός που δε συμβαίνει με την κλασική βόλτα στα βιβλιοπωλεία ή με την απλή ανάγνωση κριτικών και παρουσιάσεων και λόγω περιορισμού χώρου και χρόνου αλλά και εξαιτίας της φύσης της μελέτης που απαιτεί άλλους χρόνους, τρόπους και διαδικασίες – και ένα λογοτεχνικό μπλογκ όπως το Varelaki τα προσφέρει αυτά στον αναγνώστη.
Η Ασημίνα Ξηρογιάννη όχι μόνο γράφει καλά, αλλά και διαβάζει επίσης πολύ και κυρίως μελετά τη λογοτεχνία – και όχι τα παραπάνω δε συνδυάζονται απαραιτήτως όπως κάποιος θα υπέθετε. Εκτιμώ ότι το Varelaki αντανακλά και την προσωπικότητα και τα ενδιαφέροντά της, αλλά κυρίως την καθαρή αγάπη της για το λόγο αλλά και την απαιτητική τέχνη του λόγου. Και είναι πάρα πολύ ενδιαφέρον το γεγονός ότι μια προσωπική δημιουργία καταφέρνει να γίνει ένα σημείο συνάντησης όπου συναντιούνται, καταθέτουν τη δουλειά τους και κατά μία έννοια συνδιαλέγονται τόσοι Έλληνες δημιουργοί, με διαφορετικές φωνές και από διαφορετικές γενιές.
Κλείνοντας αυτή τη μικρή παρέμβαση, θα ήθελα να χρησιμοποιήσω τα λόγια της ίδιας της Ασημίνας Ξηρογιάννη στα οποία συμπυκνώνει εξαιρετικά το λόγο δημιουργίας και το ρόλο ύπαρξης που έχει το Varelaki στο διαδίκτυο αλλά και στη σύγχρονη λογοτεχνική σκηνή:
«Ερευνά, σχολιάζει, ανθολογεί, προτείνει, ανακοινώνει, συνδιαλέγεται.
Μέσα στο συρφετό και στη βουή, υπάρχει ομορφιά, αρκεί να την ανακαλύπτεις.
Το Varelaki είναι συλλέκτης όμορφων πραγμάτων»




                                                                

Ασημίνα Ξηρογιάννη

http://fractalart.gr/varelaki/

Ανακοινώθηκαν τα Κρατικά Βραβεία Λογοτεχνίας 2015

Από το Τμήμα Γραμμάτων, Βιβλίου & Ψηφιακού Περιεχομένου της Διεύθυνσης Εφαρμογής Πολιτιστικής Πολιτικής της Γενικής Διεύθυνσης Σύγχρονου Πολιτισμού του υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού ανακοινώθηκαν τα Κρατικά Βραβεία Λογοτεχνίας 2015, που αφορούν εκδόσεις του έτους 2014, στα οποία κατέληξε η Επιτροπή Κρατικών Βραβείων Λογοτεχνίας από τον «βραχύ κατάλογο» των υποψήφιων προς βράβευση έργων.
Παράλληλα δόθηκε στη δημοσιότητα το σκεπτικό βράβευσης της αρμόδιας Επιτροπής για κάθε κατηγορία βραβείου.


Μεγάλο Βραβείο Γραμμάτων
Απονεμήθηκε ομόφωνα στον  Ηλία Χ. Παπαδημητρακόπουλο για το σύνολο του έργου του.

Κρατικό Βραβείο Μυθιστορήματος 

Απονεμήθηκε κατά πλειοψηφία στον Χρήστο Χωμενίδη για το έργο του με τίτλο «Νίκη», εκδόσεις Πατάκη.


Κρατικό Βραβείο Διηγήματος - Νουβέλας
Απονεμήθηκε κατά πλειοψηφία στον Ανδρέα Μήτσου για το έργο του με τίτλο «Η εξαίσια γυναίκα και τα ψάρια», εκδόσεις 
Καστανιώτη.

Κρατικό Βραβείο Ποίησης 

Απονεμήθηκε κατά πλειοψηφία στην  Ζέφη Δαράκη για το έργο της με τίτλο «Η σπηλιά με τα βεγγαλικά», εκδόσεις Νεφέλη.

Κρατικό Βραβείο Δοκιμίου - Κριτικής 

Απονεμήθηκε κατά πλειοψηφία στην Κατερίνα Σχινά για το έργο της με τίτλο «Καλή και ανάποδη. Ο πολιτισμός του πλεκτού», εκδόσεις  Κίχλη.

Κρατικό Βραβείο Μαρτυρίας - Βιογραφίας - Χρονικού - Ταξιδιωτικής

Απονεμήθηκε κατά πλειοψηφία στον Νίκο Μπακουνάκη για το έργο του με τίτλο «Δημοσιογράφος ή ρεπόρτερ. Η αφήγηση στις ελληνικές εφημερίδες, 19ος - 20ος αιώνας», εκδόσεις Πόλις.
 
Κρατικό Βραβείο Πρωτοεμφανιζόμενου Συγγραφέα 


Απονεμήθηκε εξ ημισείας στον Χρίστο Κυθρεώτη για το έργο του με τίτλο «Μια Χαρά», εκδόσεις Πατάκη και στην Μαρία Φίλη για το έργο της με τίτλο «Το πιο Παράξενο Απόκτημα των Εντόμων», εκδόσεις Μελάνι.


Κρατικό Ειδικό Βραβείο σε Λογοτέχνη του οποίου το βιβλίο προάγει σημαντικά το διάλογο πάνω σε ευαίσθητα κοινωνικά ζητήματα


Απονεμήθηκε ομόφωνα στην Ρίκα Μπενβενίστε για το έργο της με τίτλο  «Αυτοί που επέζησαν. Αντίσταση, εκτόπιση, επιστροφή. Θεσσαλονικείς Εβραίοι στη δεκαετία του 1940», εκδόσεις Πόλις.

Διακρίσεις

 
Η Επιτροπή εισηγείται την απονομή τιμητικής διάκρισης στα λογοτεχνικά περιοδικά «Νέα Ευθύνη» και «Φρέαρ» για τη συμβολή τους στην προβολή και διάδοση της ελληνικής λογοτεχνίας.


































πηγή ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ

ΕΠΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΚΑΙ 23 ΜΕΡΕΣ /// ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΚΟ ΥΛΙΚΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΔΗΛΩΣΗ

(από δεξιά)Α.Ξηρογιάννη ,Α,Γαβρίλη,Τζ.Γκανάσου,'Α.Αφεντουλίδου,Δ.Φύσσας

(από δεξιά)Α.Ξηρογιάννη ,Α,Γαβρίλη,Τζ.Γκανάσου,'Α.Αφεντουλίδου,Δ.Φύσσας

(από δεξιά)Α.Ξηρογιάννη ,Α,Γαβρίλη,Τζ.Γκανάσου,Α.Αφεντουλίδου,Δ.Φύσσας

Α.Ξηρογιάννη,Τζ.Γκανάσου

Ε.Φουρνάρου,Τζ.Γκανάσου

Α.Ξηρογιάννη,Τζ.Γκανάσου

                                                        

A.Ξηρογιάννη, Σ.Γαβριηλίδης

   

Α.Ξηρογιάννη,Τζ.Γκανάσου,Λ.Σαμαρά

Χάρης Βλαβιανός: “Επίμαχες συζητήσεις, επίκαιρες συναντήσεις” @ Public Συντάγματος!

Την Τετάρτη 14 Δεκεμβρίου και ώρα 19.00  

ο Χάρης Βλαβιανός συναντά τον Λεωνίδα Εμπειρίκο και συζητά μαζί του για την ποίηση του πατέρα του, Ανδρέα Εμπειρίκου, κορυφαίου εκπροσώπου της γενιάς του ’30, για την προσχώρησή του στο κίνημα του υπερρεαλισμού, τη σχέση του με άλλους ποιητές της γενίας του – υπερρεαλσιτές και μη – (Εγγονόπουλος, Καλας, Σεφέρης, Ελύτης), για την ιδιότητά του ως ψυχαναλυτή και τον ρόλο του στην ίδρυση της ελληνικής ψυχαναλυτικής εταιρείας και τέλος για το ανέκδοτο μέρος του έργου του, τη σταδιακή έκδοση του οποίου φροντίζει ο ίδιος ο Λεωνίδας Εμπειρίκος.

http://blog.public.gr/event/charis-vlavianos-epimaches-sizitisis-epikeres-sinantisis-public-sintagmatos-3/

 

*****

 

 

 

ΕΙΡΗΝΗ ΠΑΡΑΔΕΙΣΑΝΟΥ/// ΤΑ ΓΥΑΛΙΝΑ ΜΑΤΙΑ ΤΩΝ ΨΑΡΙΩΝ

Tα γυάλινα μάτια των ψαριών


Ειρήνη Παραδεισανού


Vakxikon.gr, 2016
60 σελ.



Πενθέας


 

-ὀργὰς πρέπει θεοὺς οὐχ ὁμοιοῦσθαι βροτοῖς.
- πάλαι τάδε Ζεὺς οὑμὸς ἐπένευσεν πατήρ.
            Βάκχαι, Ευριπίδης

Δεν ένιωθε ο Πενθέας

πόσο βάρος σήκωνε το όνομα

που του δώσαν οι Μοίρες

Νεκρός απ’ το χέρι της μάνας του

αντίκριζε το σώμα του μισό

Και

- Αφύσικο , το ξέρω

μα δεν υπήρχε τίποτε το φυσικό

στο θάνατό του –

άκουγε την Αγαύη να μονολογεί:

« Μοιάζει ο θυμός σου ,Θεέ, θυμός ανθρώπου.»

Και ούρλιαζε το ακρωτηριασμένο σώμα

« Μην προσκυνάς μάνα την οργή του Θεού».

- Αφύσικο ,το ξέρω

να μιλά το σώμα και το κεφάλι να στάζει αίμα

στα χέρια της φόνισσας-

Μα τι το φυσικό έχουν οι πράξεις των Θεών;

Τα πέρασα τα όρια. Το ξέρω.

Μα νιώστε με.

Είδα στα μάτια της Αγαύης

να σαλεύει η σαύρα του πόνου

και πια δεν μπορώ να φοβηθώ

έναν Θεό

που ανίσχυρος στενάζει

« Δε φταίω.. Αυτά ο Δίας όρισε από παλιά».

Επιλέγω λοιπόν

ν ’ ακούσω το άψυχο κορμί του Πενθέα.

********

Προσευχή

                                          Εγώ προτείνω να προσπαθήσουμε 

                                            να είμαστε ευτυχείς,γλείφοντας το

                                           φτωχό ανθρώπινο πα ί δι.

                                                      Νικανόρ Πάρα

                  α

Όλα σαλεύαν γύρω μου σαν ξένα

με τον αργό ρυθμό που’ χουν στα όνειρα οι στιγμές.

Άγγιζα το δέρμα μου να ξορκίσω τον πόνο.

Οι πόροι ανασαίναν δάκρυα.

Θεέ

Έριξες ποτέ το βλέμμα στα πλάσματα των χεριών σου;

Ή να πω

του διεστραμμένου νου σου;

Συγχώρα με Θεέ.

Μιλάει ο πόνος.

Αυτή η μέγγενη που σφίγγει τους κροτάφους.

Μιλάει η ρυτίδα που σκάβει το μέτωπο κάθετα

κι όλο βαθαίνει τη μέρα

κι όλο ποθώ να τη σβήσω τη νύχτα

με των ονείρων την παυσίπονη ένεση .

Θεέ

Το δέρμα των ανθρώπων είναι διάφανο τόσο

όσο εσύ ποτέ δε θα νιώσεις

βυθισμένος στην αχλύ της βεβαιότητας.

Κοιμήσου εν ειρήνη

κι άσε για μας τη φρίκη του πολέμου.

Μονάχα όντα σακατεμένα από τη δίψα

μπορούν να γευτούν του σκοταδιού τη φρίκη.

Κι αυτή η μοναξιά τους ανήκει.

Είναι ο σταυρός τους που ζήλεψες

κι έστειλες τον γιο σου να τον κλέψει.


****

Χάρης Βλαβιανός: “Επίμαχες συζητήσεις, επίκαιρες συναντήσεις”

Χάρης Βλαβιανός: “Επίμαχες συζητήσεις, επίκαιρες συναντήσεις” @ Public Συντάγμα

 

Tην Τρίτη 29 Νοεμβρίου  2016,στις 19:00 μ.μ.

  Ο Xάρης Βλαβιανός θα συζητήσει με τον καθηγητή Πολιτικής Επιστήμης στο Πανεπιστήμιο Αθηνών,Πασχάλη Μ.Κιτρομηλίδη για την επικαιρότητα της σκέψης κορυφαίων Ευρωπαίων πολιτικών στοχαστών (Μακιαβέλι,Χόμπς,Λοκ,Μοντεσκιέ,Ρουσσώ)καθώς κι Ελλήνων στοχαστών του Διαφωτισμού(Φεραίος,Κοραής).

  σ

*public.gr

ΔΙΑΘΕΣΗ ΗΜΕΡΑΣ

                                                                       

Noμίζω πως άλλο δρόμο
κι αν είχες πάρει
κι άλλον εγώ
πάλι θα είχαμε συναντηθεί
σ' εκείνη τη σιωπηλή λωρίδα της ύπαρξης,
την διαχωριστική γραμμή ανάμεσα στο φως και το σκοτάδι.

(Το ποίημα που σιωπά/απόσπασμα)

 

Ασημίνα Ξηρογιάννη